Morrison ν. Ζαχαριάδη, Αρ. Αγωγής: 577/2017, 8/11/2019

(2001)2 Α.Α.Δ. 506, στη βάση πάντοτε των δικογραφημένων ισχυρισμών των διαδίκων. Το επίδικο ατύχημα δεν διερευνήθηκε από την Αστυνομία ούτε έχει ετοιμαστεί σχέδιο με ακριβείς μετρήσεις. Πραγματική μαρτυρία η οποία τέθηκε ενώπιον μου αποτελούν οι φωτογραφίες οι οποίες ληφθήκαν από τους ΜΕ2 και ΜΕ3, η γνησιότητα των οποίων αλλά και τι αυτές απεικονίζουν δεν έχει αμφισβητηθεί. Συνεπώς, οι φωτογραφίες αυτές, τεκμήριο 1 στην ένορκο δήλωση του ΜΕ2 και τεκμήριο 1 στην ένορκο δήλωση του ΜΕ3, συνιστούν μαρτυρία η οποία θα συνυπολογιστεί στο σύνολο των όσων παρέθεσαν αμφότερες πλευρές ενώπιον μου με τη μαρτυρία τους. Πέραν τούτων, σύμφωνα με το σύγγραμμα των Ηλιάδη & Σάντη «Το Δίκαιο της Απόδειξης», σελ. 337, φωτογραφίες μπορούν να κατατεθούν ως πραγματική μαρτυρία για την κατάδειξη ζημιών. Συνεπώς το Δικαστήριο μπορεί να λάβει υπόψη τις εν λόγω φωτογραφίες, ως καλό οδηγό για τη διακρίβωση της αξιοπιστίας των μαρτύρων ως προς την εκδοχή της κάθε πλευράς για το πώς προκλήθηκε το επίδικο ατύχημα. Θα πρέπει επίσης να αναφέρω ότι το σχεδιαγράφημα που περιέχεται στη δέσμη εγγράφων του τεκμηρίου 1 το οποίο συνοδεύει την ένορκο δήλωση της εναγομένης, δεν φαίνεται να βασίζεται σε αντικειμενικά πραγματικά ευρήματα και μετρήσεις. Ως εκ τούτου, δεν μπορεί το σχέδιο αυτό να εξομοιωθεί με πραγματική μαρτυρία επί της οποίας θα μπορούσα να βασιστώ αποκλειστικά για την διεξαγωγή ευρημάτων ως προς τα γεγονότα πρόκλησης του ατυχήματος (βλ. Κυριακίδου ν. Νικολάου

(1993)1 Α.Α.Δ 45). Το σχεδιάγραμμα αυτό θα συνυπολογιστεί υπό το φως του συνόλου της μαρτυρίας, εφόσον αυτό κατατέθηκε από την εναγόμενη και δεν αμφισβητήθηκε. Ξεκινώντας από τη μαρτυρία του ενάγοντα, διαπιστώνω κατ' αρχάς ότι η εκδοχή του ως προς τον τρόπο με τον οποίο προκλήθηκε το ατύχημα συνάδει με τους δικογραφημένους ισχυρισμούς του. Οι φωτογραφίες επίσης στις οποίες φαίνονται οι ζημιές του οχήματος του (τεκμήριο 1 Ε/Δ ΜΕ3), ήτοι στο μπροστινό αριστερό μέρος του οχήματος του σε συνδυασμό με τις ζημιές τις οποίες υπέστη το όχημα της εναγομένης, όπως φαίνονται στο τεκμήριο 1 το οποίο κατέθεσε με την ένορκο της δήλωση και φαίνονται στην δεξιά πλευρά, συνάδουν και υποστηρίζουν την εκδοχή του ενάγοντα ότι η σύγκρουση έγινε μετά από ανακοπή της πορείας του από το όχημα της εναγομένης ενώ αυτός προσπαθούσε να εξέλθει του κυκλικού κόμβου από την δεξιά λωρίδα αυτού προς την δεξιά λωρίδα του δρόμου που οδηγεί στο αεροδρόμιο. Δέχομαι επίσης τη θέση του ενάγοντα ότι στις φωτογραφίες τις οποίες κατέθεσε ο ΜΕ2, φαίνονται οι τελικές θέσεις των δυο ενεχόμενων οχημάτων, ενώ δεν μπορεί να κριθεί πειστική η θέση της εναγομένης ότι στις φωτογραφίες αυτές φαίνεται το όχημα της μετά που το είχε μετακινήσει. Και αυτό γιατί, η εναγόμενη δεν υποδεικνύει άλλη τελική θέση του οχήματος της και κατά δεύτερο, ενώ ως ισχυρίζεται μετακίνησε το όχημα της για να μην εμποδίζει την τροχαία κίνηση, αυτό φαίνεται να είναι σταματημένο και πάλι στη μέση του δρόμου παρά τον κυκλικό κόμβο, εμποδίζοντας μάλιστα την είσοδο προς την δεξιά λωρίδα της δεύτερης εξόδου. Εάν η εναγόμενη μετακινούσε το όχημα της με σκοπό να μην εμποδίζεται η τροχαία κίνηση λογικό και αναμενόμενο θα ήταν να το είχε μετακινήσει σε άλλο σημείο και όχι σε κεντρικό σημείο του δρόμου. Ενόψει των πιο πάνω διαπιστώσεων, η μαρτυρία του ενάγοντα κρίνεται πειστική και αξιόπιστη και την αποδέχομαι στο σύνολο της. Η μαρτυρία του ΜΕ2 κρίνεται επίσης αξιόπιστη και γίνεται αποδεκτή. Τα όσα ανέφερε εν σχέση με τις ενέργειες της εταιρείας Rescue Line Auto Services Ltd, δεν αμφισβητήθηκαν και δεν αντικρούονται από αντίθετη μαρτυρία. Επίσης δεν αμφισβητήθηκε η γνησιότητα των φωτογραφιών που περιλαμβάνονται στη δέσμη εγγράφων, τεκμήριο 1. Η μαρτυρία του ΜΕ3, επίσης κρίνεται αξιόπιστη και γίνεται αποδεκτή. Αν και το μεγαλύτερο μέρος της μαρτυρίας του αφορά τις ζημίες στο όχημα του ενάγοντα, οι οποίες έχουν συμφωνηθεί και δηλωθεί, από τις φωτογραφίες τις οποίες κατέθεσε ως τεκμήριο 1 φαίνονται πιο ξεκάθαρα οι ζημιές στο όχημα του ενάγοντα. Η μαρτυρία του δεν αμφισβητήθηκε και κυρίως δεν αμφισβητήθηκε το σημείο όπου υπέστη το όχημα τις ζημιές και η γνησιότητα των φωτογραφιών αυτών. Η μαρτυρία της ΜΕ4, περιορίστηκε στην επανάληψη ουσιαστικά της εκδοχής του ενάγοντα ως αυτή μεταφέρθηκε στην ασφάλεια από τον ενάγοντα χωρίς η ίδια της να έχει προσωπική γνώση των γεγονότων. Η εξ ακοής μαρτυρία την οποία παρέθεσε η ΜΕ4 ως προς τις συνθήκες πρόκλησης του ατυχήματος επιβεβαιώνονται από την αποδεκτή μαρτυρία του ενάγοντα και η μαρτυρία της γίνεται αποδεκτή και προς αυτό το σημείο, χωρίς όμως να προσθέτει οτιδήποτε περαιτέρω επί των αμφισβητούμενων γεγονότων εφόσον ήδη η μαρτυρία του ενάγοντα έγινε αποδεκτή. Μέρος της μαρτυρίας της, η οποία επίσης δεν αμφισβητήθηκε, αφορά το κόστος επιδιόρθωσης του οχήματος του ενάγοντα και το γεγονός ότι η ασφαλιστική του ενάγοντα επιδιόρθωσε το όχημα του σύμφωνα με τους όρους του συμβολαίου. Η ΜΕ4 κρίνεται αξιόπιστη και αποδέχομαι τη μαρτυρία της. Από την άλλη η μαρτυρία της εναγομένης στερείται της απαιτούμενης πειστικότητας με αποτέλεσμα να μην μπορεί να γίνει αποδεκτή. Ουσιαστική εκδοχή της αποτέλεσε ότι οδηγούσε με πρόθεση να εξέλθει από τον κυκλικό κόμβο στη δεύτερη έξοδο, τηρώντας την αριστερή λωρίδα δηλαδή την εξωτερική και στην προσπάθεια της να εξέλθει του κυκλικού κόμβου, αποκόπηκε η πορεία της από τον ενάγοντα. Προσπάθησε να τεκμηριώσει την ως άνω εκδοχή της υποστηρίζοντας με τη μαρτυρία της ότι η τελική θέση του οχήματος της δεν ήταν αυτή η οποία απεικονίζεται στις φωτογραφίες του τεκμηρίου 1 στην Ε/Δ του ΧΧΧΧΧ Ζήνωνος, αλλά το όχημα της απεικονίζεται στο σημείο αυτό μετά την μετακίνηση του για να μην εμποδίζει την κυκλοφορία, ενώ θέση του ενάγοντα αποτέλεσε ότι τα οχήματα ως αυτά φαίνονται στις ως άνω φωτογραφίες βρίσκονται στις τελικές τους θέσεις. Τα όσα ανέφερε η εναγόμενη στη μαρτυρία της αναφορικά με τη μετακίνηση του οχήματος της μετά τη σύγκρουση θεωρώ ότι αποτελούν προϊόν δεύτερης σκέψης σε μια προσπάθεια της να αποποιηθεί την ενδεχόμενη ευθύνη της για την πρόκληση του ατυχήματος, εφόσον δεν ανέφερε κάτι τέτοιο εις το έντυπο υποβολής απαίτησης περιγράφοντας τον τρόπο που έγινε το ατύχημα (βλ. τεκμήριο 1 Ε/Δ εναγομένης). Ανέφερα πιο πάνω κατά την αξιολόγηση του ενάγοντα. ότι η θέση αυτή της εναγομένης δεν μπορεί να κριθεί πειστική για τους λόγους τους οποίους αναφέρω πιο πάνω. Από τη στιγμή δε όπου αποδέχομαι ότι στις φωτογραφίες απεικονίζεται η τελική θέση των οχημάτων, η όλη εκδοχή της εναγόμενης καταρρίπτεται εφόσον η τελική θέση του οχήματος της εναγομένης δεν υποστηρίζει τη θέση της ότι θα εξερχόταν του κυκλικού κόμβου από τη δεύτερη έξοδο από την οποία θα εξερχόταν ο ενάγοντας αλλά πρόθεση της ήταν να συνεχίσει την πορεία της επί της αριστερής - εξωτερικής λωρίδας του κυκλικού κόμβου. Ενέργεια η οποία είναι αντίθετη με τη σχετική σήμανση επί του δρόμου, εφόσον όπως φαίνεται από την πρώτη φωτογραφία του τεκμηρίου 1 της Ε/Δ του ΧΧΧΧΧ Ζήνωνος στο δρόμο επί της αριστερής λωρίδας από την οποία εισήλθε η εναγόμενη στον κυκλικό κόμβο υπάρχει σήμανση η οποία καθοδηγεί την εναγομένη ότι δικαιούται να τηρεί μόνο ευθεία πορεία και θα μπορούσε μόνο να εξέλθει από τη δεύτερη έξοδο. Για το ζήτημα αυτό θα πρέπει να αναφέρω ότι η αναφορά του εκτιμητή ΧΧΧΧΧ Σωφρονίου στο τεκμήριο 2 της Ε/Δ της εναγομένης με την εξής παρατήρηση: «.δυστυχώς στράβωσεν και το σασπένσιον..ότι μετακινήθηκεν από την θέση του» δεν αφορά το όχημα της εναγομένης ούτε και τον ισχυρισμό της ότι μετακίνησε το όχημα της, ως εισηγείται με τη γραπτή αγόρευση της η πλευρά του ενάγοντα, αλλά παρατήρηση η οποία αφορά τις ζημίες στο όχημα του ενάγοντα. Συνεπώς η παρατήρηση αυτή του εκτιμητή δεν προσθέτει οτιδήποτε στα αμφισβητούμενα επίδικα ζητήματα, εφόσον αφορά τις ζημιές στο όχημα του ενάγοντα οι οποίες δεν αμφισβητούνται. Η εκδοχή της εναγομένης, δεν υποστηρίζεται επίσης από το σχεδιάγραμμα το οποίο κατέθεσε η ίδια της και συνοδεύει το τεκμήριο 1 της ένορκης δήλωσης της. Όπως έχω πει το σχέδιο αυτό δεν εξηγήθηκε από το πρόσωπο το οποίο ετοιμάστηκε ούτε περιλαμβάνει μετρήσεις. Παρ' όλα αυτά, εφόσον η εναγόμενη κατέθεσε αυτό στην προσπάθεια της να υποστηρίξει την εκδοχή της, θα πρέπει να πω ότι εφόσον όπως ισχυρίζεται πρόθεση της ήταν να εισέλθει στη δεύτερη έξοδο του κυκλικού κόμβου, η θέση της αυτή δεν συνάδει με τη θέση του οχήματος της ως αυτή φαίνεται στο σχεδιάγραμμα όπου το όχημα της φαίνεται να έχει κλήση προς την πορεία του ενάγοντα ενώ θα μπορούσε να είχε εξέλθει του κυκλικού κόμβου τηρώντας ευθεία πορεία όπως φαίνεται και από τη μαύρη συνεχή γραμμή του σχεδίου. Ενόψει των πιο πάνω διαπιστώσεων μου η μαρτυρία της εναγομένης απορρίπτεται. Επί τη βάση των δικογραφημένων ισχυρισμών των διαδίκων και της πιο πάνω αξιολόγησης, καταλήγω στα ακόλουθα ευρήματα ως προς τα γεγονότα τα οποία περιβάλλουν την υπόθεση: Στις 25.4.16 ο ενάγοντας οδηγούσε το όχημα του επί του κυκλικού κόμβου παρά το υδροπάρκο «Αφροδίτη» στη Λεωφόρο Σπύρου Κυπριανού στην Κάτω Πάφο τηρώντας τη δεξιά εσωτερική λωρίδα κυκλοφορίας τόσο κατά το χρόνο όπου εισήλθε εντός του κυκλικού κόμβου όσο και κατά το χρόνο που βρισκόταν σε αυτόν, με πρόθεση να εξέλθει στην απέναντι έξοδο ως η πορεία που τηρούσε, δηλαδή τη δεύτερη έξοδο του κυκλικού κόμβου προς το αεροδρόμιο Πάφου. Κατά την προσπάθεια του ενάγοντα να εξέλθει του κυκλικού κόμβου και να εισέλθει εντός της δεύτερης εξόδου προς το αεροδρόμιο, το όχημα που οδηγούσε η εναγόμενη και το οποίο τηρούσε την αριστερή εξωτερική λωρίδα του κυκλικού κόμβου κινήθηκε προς την πορεία του με αποτέλεσμα να του αποκόψει την πορεία και να συγκρουστεί στο μπροστινό μέρος του οχήματος του. Στην αριστερή λωρίδα του δρόμου από τον οποίο εισήλθε η εναγόμενη στον κυκλικό κόμβο και είχε αντιληφθεί τον ενάγοντα να κινείται στη δεξιά λωρίδα, υπάρχει σήμανση επί του δρόμου με τόξο ευθείας κατεύθυνσης μόνο. Τελική θέση των οχημάτων απεικονίζεται στις φωτογραφίες του τεκμηρίου 1 οι οποίες κατατέθηκαν με την ένορκο δήλωση του ΧΧΧΧΧ Ζήνωνος. Η ασφαλιστική εταιρεία του ενάγοντα επιδιόρθωσε τις ζημιές του οχήματος του. Το ποσό το οποίο δηλώθηκε αναφορικά με τις ειδικές αποζημιώσεις καθίσταται επίσης μέρος των ευρημάτων μου. Η υπό κρίση αγωγή αφορά σε αγωγή για αμέλεια. Η έννοια της αμέλειας προσδιορίζεται από το άρθρο 51 του περί Αστικών Αδικημάτων Νόμου. Αναφορικά με το βάρος απόδειξης σε υποθέσεις αμέλειας παραπέμπω στην υπόθεση Σοφοκλέους ν. Καλογήρου

(1997)1 (Α) Α.Α.Δ 369, όπου έχει κριθεί ότι το βάρος απόδειξης το φέρει ο ενάγοντας. Περαιτέρω ο ενάγοντας έχει υποχρέωση να αποδείξει και την αιτιώδη συνάφεια μεταξύ αμέλειας και ζημίας. Σχετική, επίσης, είναι η υπόθεση Ράλλης Μακρίδης και Υιοί Λτδ ν. Λουκά

(2003)1 (Α) Α.Α.Δ 447, όπου κρίθηκε ότι ο ενάγοντας θα πρέπει θετικά να αποδείξει ότι η ζημιά ήταν αποτέλεσμα της αμέλειας του εναγομένου και δεν εναπόκειται στον εναγόμενο να απαλλάξει τον εαυτό του αποδεικνύοντας ότι το δυστύχημα ήταν είτε αναπόφευκτο ή ότι δεν ήταν αποτέλεσμα της δικής του αμέλειας. Το Δικαστήριο σε υποθέσεις, όπου εγείρεται ισχυρισμός για συντρέχουσα αμέλεια, αποφασίζει πρώτα αν έχει αποδειχθεί αμέλεια σε βάρος του εναγομένου. Σχετική είναι η υπόθεση Μαυρίδης ν. Dharaghji

(1990)1 A.A.Δ.1013. Συνεπώς σε κάθε περίπτωση αυτό που πρέπει να αποφασισθεί πρώτα είναι το κατά πόσο έχει αποδειχθεί αμέλεια από πλευράς εναγομένης. Ως προς την έννοια και το εύρος του καθήκοντος επιμέλειας οδηγού οχήματος θεμελιακή είναι η απόφαση Συκοπετρίτης ν. Χριστοδούλου

(2004)1 (Α) Α.Α.Δ. 218, όπου αναφέρθηκε ότι το καθήκον επιμέλειας οδηγού οχήματος «προσδιορίζεται αντικειμενικά, είναι απρόσωπο και καθολικό, οφειλόμενο σε κάθε τρίτο, που, κατά λογική πρόβλεψη μπορεί να επηρεαστεί από τις πράξεις του». Οι παράμετροι του αντικειμενικού κριτηρίου της αμέλειας οριοθετούνται από τη συμπεριφορά και αντιδράσεις του μέσου συνετού και όχι του τέλειου οδηγού, ο οποίος χρησιμοποιεί τον δρόμο λελογισμένα και με αίσθημα ευθύνης. Σχετικές είναι οι υποθέσεις Παναγιώτου ν. Αστυνομίας

(1982)1 Α.Α.Δ. 585, Σωκράτους ν. Αστυνομίας

(1989)2 Α.Α.Δ. 1, Βίκης ν. Νεοφύτου

(1990)1 Α.Α.Δ. 345, Βασιλείου ν. Αστυνομίας

(1994)2 Α.Α.Δ. 202, Αλεξάνδρου ν. Λεβέντη

(1996)1 Α.Α.Δ 420, Ξιπτέρα ν. Κυπριανού

(1997)1(Γ) Α.Α.Δ. 1696 και Κουμής ν. Χίνη

(2000)1 Α.Α.Δ. 383. Η πρόβλεψη του κινδύνου και της πιθανότητας επηρεασμού τρίτου προσώπου που χρησιμοποιεί τον δρόμο συναρτάται με τις κοινές εμπειρίες και τη λογική (βλ. Σωκράτους (ανωτέρω). Ένας οδηγός έχει καθήκον τήρησης της δέουσας παρατηρητικότητας πάντοτε και κάτω από όλες τις περιστάσεις. Η υποχρέωση, όμως, για επίδειξη της δέουσας παρατηρητικότητας κρίνεται με βάση τα πραγματικά περιστατικά της κάθε υπόθεσης (βλ. Παύλου ν. Παπακυπριανού

(2000)1(Β) Α.Α.Δ. 974). Παράλληλα τονίζεται ότι ακόμα και ο οδηγός που οδηγεί επιμελώς, όταν αντιμετωπίσει κίνδυνο τον οποίο δεν προκάλεσε ο ίδιος, οφείλει να λάβει μέτρα αποφυγής του. Από τα ευρήματα του Δικαστηρίου προκύπτει ότι, η εναγόμενη χρησιμοποιώντας την αριστερή λωρίδα του κυκλικού κόμβου και ενώ τηρούσε τη λωρίδα σύμφωνα με την οποία μπορούσε μόνο να εξέλθει από τη δεύτερη έξοδο προς το Αεροδρόμιο, συνέχισε την πορεία της, αποκόπτοντας τη νόμιμη πορεία του ενάγοντα. Βεβαίως, η μη συμμόρφωση της εναγομένης με την σήμανση επί του δρόμου η οποία φαίνεται στην πρώτη φωτογραφία του τεκμηρίου 1 της Ε/Δ του ΧΧΧΧΧ Ζήνωνος από μόνο του δεν συνιστά στοιχείο το οποίο θα μπορούσε να καταδείξει αμέλεια από μέρους της εναγομένης. Η παράληψη όμως της εναγομένης να τηρεί την προβλεπόμενη λωρίδα ενώ πρόθεση της δεν φαίνεται να ήταν η έξοδος από τον κυκλικό κόμβο από τη δεύτερη έξοδο, σε συνδυασμό με το γεγονός ότι η ίδια της όπως ανέφερε αντιλήφθηκε τον ενάγοντα να οδηγεί επί του κυκλικού κόμβου παράλληλα με το όχημα της και ενώ γνώριζε ότι δεν θα εξερχόταν από τη δεύτερη έξοδο, όφειλε να ήταν προσεκτική και να βεβαιωθεί ότι πρώτα θα εξερχόταν ο ενάγοντας από τον κυκλικό κόμβο και ακολούθως να συνέχιζε την πορεία της. Η παράλειψή της να ελέγξει την τροχαία κίνηση που υπήρχε στα δεξιά της ενώ είχε αντιληφθεί τον ενάγοντα, συνιστά από μόνη της παράλειψη τήρησης της δέουσας παρατηρητικότητας. Οι πιο πάνω ενέργειες της εναγομένης καταδεικνύουν ότι αυτή δεν ενήργησε με τη δέουσα παρατηρητικότητα και ενήργησε κατά τρόπο που εύλογα θα δημιουργούσε προβλεπτό κίνδυνο για τους τρίτους που χρησιμοποιούσαν τον δρόμο. Αντίθετα, ο ενάγοντας οδηγώντας στην δεξιά λωρίδα κυκλοφορίας, επιχείρησε να εξέλθει στην δεύτερη έξοδο, όπως είχε δικαίωμα, χωρίς να έχει διαφανεί ότι είχε χρόνο ή ήταν σε θέση να πράξει οτιδήποτε, προς αποφυγή του ατυχήματος και υπό αυτές τις συνθήκες δεν μπορεί να του αποδοθεί οποιοδήποτε μερίδιο συντρέχουσας αμέλειας. Θα πρέπει επίσης να προσθέσω πως σύμφωνα με την υπόθεση Σχίζα ν. Βραχίμη

(2003)1Γ Α.Α.Δ. 1742, ένας οδηγός δεν είναι συνήθως υπόχρεος να προβλέψει ότι ένας άλλος θα ενεργήσει αμελώς (εκτός αν η εμπειρία καταδεικνύει το αντίθετο υπό τις περιστάσεις) και η απόπειρα αποκοπής της πορείας άλλου οχήματος όταν αυτό είναι κοντά δεν είναι συνηθισμένο φαινόμενο και ο ενάγοντας σε τέτοιες περιπτώσεις δεν έχει την υποχρέωση να λάβει προληπτικά μέτρα. Επαναλαμβάνω ότι, στην προκειμένη περίπτωση ενώ η εναγόμενη είχε αντιληφθεί τον ενάγοντα να κινείται παράλληλα με το όχημα της και ενώ όφειλε σύμφωνα με την πορεία της να εξέλθει του κυκλικού κόμβου από τη δεύτερη έξοδο, η ενέργεια της να κινηθεί προς την πορεία του ενάγοντα ο οποίος εξερχόταν του κυκλικού κόμβου, ήταν κατώτερη του επιπέδου συμπεριφοράς ενός λογικού και συνετού οδηγού αφού η αποκοπή της πορείας του ενάγοντα αποτέλεσε τη γενεσιουργό αιτία του ατυχήματος για το οποίο φέρει την αποκλειστική ευθύνη η εναγόμενη (βλ. Μακρίδης ν. Χαρίτωνος

(2001)1 Α.Α.Δ. 1330, Κωνσταντίνου ν. Ανδρέου, Πολ. Έφ. 7/2008, ημερ. 14.7.2010). Υπό το φως των πιο πάνω, κρίνω ότι ο ενάγοντας απέδειξε στο ισοζύγιο των πιθανοτήτων ότι το ατύχημα οφείλεται στην αποκλειστική αμέλεια της εναγομένης. Υπό το φως των πιο πάνω εκδίδεται απόφαση υπέρ του ενάγοντα και εναντίον της εναγομένης για το ποσό των €2.487,44σ με νόμιμο τόκο από 25.4.16 μέχρι εξοφλήσεως. Τα έξοδα επιδικάζονται υπέρ του ενάγοντα και εναντίον της εναγομένης, ως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ........................... Χρ. Χατζηγεωργίου, Ε.Δ Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής Subject: Civil Jurisdiction/Other Actions/Final Αναφορά: Ατύχημα cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο