Αναφορικά με τον Παπαδόπουλο, Αρ. Αίτησης: ΔΑΟ 19/18, 15/11/2019 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2019:A91 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ Ενώπιον: Χρ. Χατζηγεωργίου, Ε.Δ. Αρ. Αίτησης: ΔΑΟ 19/18 Αναφορικά με τον περί Αφερεγγυότητας Φυσικών Προσώπων (Προσωπικά Σχέδια Αποπληρωμής και Διάταγμα Απαλλαγής Οφειλών) Νόμο του 2015, Ν. 65(Ι)/2015 Αναφορικά με τον ΧΧΧΧΧ Παπαδόπουλο, με Α.Δ.Τ. ΧΧΧΧΧ, Χρεώστη -------------------------------------------- Ημερομηνία: 15 Νοεμβρίου 2019 Εμφανίσεις: Για Πιστωτές: κ. Χρ. Στυλιανίδης για Στέλιος Στυλιανίδης & Σια ΔΕΠΕ (για ν' ακούσει Απόφαση η κα Γ. Ευθυμίου) Για Χρεώστη: κ. Α. Χαραλάμπους Για Υπηρεσία Αφερεγγυότητας: κ. Σκουφάρης με κ. Ο. Νικολάου -------------------------------------------- Α Π Ο Φ Α Σ Η Την 1.6.18 το Ε.Δ. Πάφου εξέδωσε Διάταγμα Απαλλαγής Οφειλών (στο εξής ΔΑΟ) αναφορικά με τον ως άνω χρεώστη. Το Διάταγμα αφορούσε χρέος ύψους €12.940,04 αναφορικά με δάνειο το οποίο έλαβε από το τότε Συνεργατικό Ταμιευτήριο Πάφου Λτδ, νυν Συνεργατική Εταιρεία Διαχείρισης Περιουσιακών Στοιχείων Λτδ (ΣΕΔΙΠΕΣ), δυνάμει συμφωνίας ημερ. 29.6.
- Το εν λόγω δάνειο όπως αναφέρεται στην Αίτηση, η οποία υποβλήθηκε από την Υπηρεσία Αφερεγγυότητας, εξασφαλίστηκε για σκοπούς αναδιάρθρωσης και εξόφλησης δανείου σε τρεχούμενο λογαριασμό, το οποίο παραχωρήθηκε στον χρεώστη δυνάμει συμφωνίας ημερ. 12.6.
- Την 30.5.19, οι πιστωτές, υπέβαλαν στο Δικαστήριο ένσταση ζητώντας την ακύρωση του ως άνω Διατάγματος για τους λόγους οι οποίοι αναφέρονται στην ένσταση και οι οποίοι υποστηρίζονται από την ένορκο δήλωση του ΧΧΧΧΧ Καρακόκκινου, ο οποίος βρίσκεται στην υπηρεσία της ΣΕΔΙΠΕΣ. Ουσία της ένστασης των πιστωτών, ως προωθήθηκε με την ένορκο δήλωση η οποία την υποστηρίζει και τη γραπτή αγόρευση τους, συνιστά το ότι κακώς εκδόθηκε το προσβαλλόμενο Διάταγμα, αφού το χρέος κατά τον ουσιώδη χρόνο δεν είχε και δεν έχει καταστεί πληρωτέο και ο λογαριασμός που αφορά το εν λόγω δάνειο ουδέποτε τερματίστηκε. Αποτέλεσμα τούτου είναι η πρόκληση ζημιάς στους πιστωτές εφόσον έχουν απωλέσει τις εξασφαλίσεις τις οποίες είχαν για το εν λόγω δάνειο. Σύμφωνα με τον ομνύον στην ένσταση, αυτή θα πρέπει να πετύχει, λόγω του ότι, πέραν των πιο πάνω, δεν τηρήθηκαν οι διαδικασίες από τα εμπλεκόμενα μέρη, εφόσον δεν έγινε η δέουσα έρευνα και διερεύνηση ούτε ζητήθηκαν τα απαραίτητα έγγραφα που αφορούν το χρέος και κατά πόσο το χρέος ήταν άμεσα πληρωτέο και απαιτητό. Ο χρεώστης καταχώρησε ένορκο δήλωση υποστηρίζοντας ότι οι πιστωτές δεν υπέστηκαν οποιαδήποτε ζημιά, καθώς και το ότι ο ίδιος του μετά την σύναψη του δανείου δεν μπορούσε να ανταποκριθεί στις υποχρεώσεις του. Επισυνάπτει διάφορες επιστολές με τις οποίες οι πιστωτές απαιτούσαν την πληρωμή των καθυστερημένων δόσεων και υποστηρίζει ότι δεν απαιτείται ο τερματισμός του δανείου ούτε κάτι τέτοιο συνιστά προϋπόθεση και το χρέος είχε καταστεί πληρωτέο άμεσα με την παραβίαση οποιουδήποτε όρου της Συμφωνίας. Εκ μέρους της Υπηρεσίας Αφερεγγυότητας, εμφανίστηκε ο κ. Σκουφάρης ο οποίος δεν τοποθετήθηκε στην ένσταση των πιστωτών, αναφέροντας ότι είναι στη διάθεση του Δικαστηρίου για τυχόν διευκρινήσεις. Με την αγόρευση τους, οι πιστωτές, εισηγούνται ότι δικαιολογείται η ακύρωση ή μερική ακύρωση του ΔΑΟ ημερ. 1.6.18 κατά τρόπο όπου αυτό να περιορίζεται στο ποσό των €162.52 και αφορά τις καθυστερημένες δόσεις, κατά το χρόνο υποβολής της αίτησης από μέρους του χρεώστη στην Υπηρεσία Αφερεγγυότητας ήτοι την 4.1.
- Ουσιαστικός χρόνος ο οποίος εξετάζεται για σκοπούς της παρούσας διαδικασίας, είναι ο χρόνος υποβολής της Αίτησης στην Υπηρεσία Αφερεγγυότητας, ως αποτελεί επίσης θέση των πιστωτών, και η επιλεξιμότητα του χρεώστη σύμφωνα με το Νόμο κρίνεται κατά το χρόνο αυτό, ήτοι την 4.1.17, σύμφωνα με τις συνδυασμένες πρόνοιες των άρθρων 10 και 16 του Νόμου (βλ. άρθρο 10 «ημερομηνία αίτησης» σημαίνει την ημερομηνία κατά την οποία υποβάλλεται αίτηση για Διάταγμα Απαλλαγής Οφειλών, σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 16·). Η ένσταση των πιστωτών καταχωρήθηκε συμφώνως του άρθρου 20 του Νόμου περί Αφερεγγυότητας Φυσικών Προσώπων (Προσωπικά Σχέδια Αποπληρωμής και Διάταγμα Απαλλαγής Οφειλών) Νόμος του 2015 (65(I)/2015). Όπως προκύπτει από το άρθρο 20, οι περιπτώσεις για τις οποίες ένας πιστωτής δύναται να υποβάλει ένσταση στην έκδοση του ΔΑΟ, προβλέπονται εξαντλητικά και περιοριστικά από το άρθρο αυτό. Εις ότι αφορά δε τον πρώτο λόγο για τον οποίο δύναται να καταχωρηθεί ένσταση, ήτοι ο χρεώστης δεν πληρούσε τα κριτήρια επιλεξιμότητας, το πότε ένας χρεώστης θεωρείται ότι δεν πληροί τα κριτήρια αυτά, αναφέρονται και πάλι εξαντλητικά στο άρθρο 11
(2)του Νόμου. Σημειώνω κατ' αρχάς ότι ο Νόμος στην προκειμένη περίπτωση, εφαρμόζεται ως αυτός ίσχυε μέχρι την 13.7.18 και πριν την τροποποίηση του από το Νόμο 85(Ι)/18, εφόσον η Αίτηση προς την Υπηρεσία Αφερεγγυότητας υποβλήθηκε στις 4.1.17. Όπως φαίνεται από τα όσα προώθησαν οι πιστωτές ενώπιον μου, στηρίζουν την ένσταση τους στο ότι ο χρεώστης δεν πληρούσε τα κριτήρια επιλεξιμότητας λόγω του ότι το εν λόγω δάνειο δεν είχε καταστεί άμεσα πληρωτέο, ως προβλέπεται από το άρθρο 10 του Νόμου, ως ίσχυε κατά τον ουσιώδη χρόνο. Οι πιστωτές προβάλλουν επίσης ότι στην προκειμένη περίπτωση το δάνειο αφορούσε εξόφληση προηγούμενου δανείου, καταβληθήκαν μόνο 4 δόσεις και αμέσως στη συνέχεια υποβλήθηκε η αίτηση στην υπηρεσία αφερεγγυότητας για απαλλαγή του χρεώστη από την οφειλή του αυτή, χωρίς να προηγηθεί οποιαδήποτε προσπάθεια για διευθέτηση ή εξεύρεση τρόπου πληρωμής. Θα πρέπει αρχικά να σημειωθεί ότι, η προβολή του λόγου ένστασης περί του ότι ένας χρεώστης δεν πληρεί τα κριτήρια επιλεξιμότητας δυνάμει του άρθρου 20
(3)(α), παραπέμπει μόνο στα όσα προβλέπονται στο άρθρο 11
(2), το οποίο παρέθεσα πιο πάνω αυτούσιο, χωρίς οποιαδήποτε αναφορά στο άρθρο 10, το οποίο προέβλεπε κατά τον ουσιώδη χρόνο, ότι «χρέος σε σχέση με χρεώστη, σημαίνει χρέος για πραγματικά εξακριβωμένο ποσό το οποίο, κατά την ημερομηνία αίτησης, είναι πληρωτέο άμεσα». Είχα την ευκαιρία να εξετάσω παρόμοιας φύσεως υποθέσεις, ερμηνεύοντας το ως άνω άρθρο 10 του Νόμου, κατά τρόπο που θα πρέπει να υφίσταται κατά το χρόνο υποβολής της Αίτησης από τον χρεώστη, ένας ορατός κίνδυνος για την άμεση απαίτηση πληρωμής του χρέους, χωρίς να απαιτείται ο τερματισμός της συμφωνίας. Αυτό που σύμφωνα με το σκοπό και το πνεύμα του Νόμου, απαιτείται για να κριθεί ένας χρεώστης επιλέξιμος, είναι η τεκμηριωμένη αφερεγγυότητα του, σύμφωνα με τα όσα προβλέπονται εις το άρθρο 11 του Νόμου, αλλά και μια επαναλαμβανόμενη απαίτηση πληρωμής του χρέους από τους πιστωτές, καθιστώντας ορατό το ενδεχόμενο απαίτησης άμεσης πληρωμής για ολόκληρο το χρέος. Στην προκειμένη περίπτωση, με την ένσταση των πιστωτών φαίνεται ότι μετά την πληρωμή των τεσσάρων δόσεων από τον χρεώστη για τους μήνες από τον Ιούλιο του 2016 μέχρι τον Οκτώβριο του 2016, στάληκε μόνο μια επιστολή από μέρους των πιστωτών, με ημερ. 28.12.16 αναφορικά με την καθυστερημένη δόση του Νοεμβρίου 2016 και χωρίς να προηγηθεί η λήψη οποιουδήποτε άλλου διαβήματος από μέρους του χρεώστη για εξεύρεση τρόπου διευθέτησης της καθυστερημένης αυτής δόσης των €100.- υπεβλήθηκε από μέρους του η Αίτηση προς την Υπηρεσία Αφερεγγυότητας. Το ως άνω γεγονός, σε συνάρτηση με το ότι το δάνειο θα ήταν πληρωτέο μέχρι το 2030, δεν φανερώνουν την ύπαρξη κινδύνου απαίτησης άμεσης πληρωμής ολόκληρου του ποσού του δανείου από τον χρεώστη. Οι επιστολές οι οποίες ακολούθησαν την καταχώρηση της Αίτησης στην Υπηρεσία Αφερεγγυότητας, αφορούν χρόνο μεταγενέστερο υποβολής της Αίτησης, ενώ ουσιώδης χρόνος όπως έχω πει καθορίζεται η 4.1.
- Στην προκειμένη περίπτωση η συμφωνία δανείου παρέχει στους πιστωτές τη δυνατότητα ανά πάσα στιγμή να τερματίσουν τη συμφωνία και να απαιτήσουν την άμεση καταβολή του ποσού του δανείου (βλ. όρο 8.1 και 8.2 της συμφωνίας). Οι πιστωτές δεν έχουν τερματίσει την εν λόγω συμφωνία δανείου, ούτε και κάτι τέτοιο αποτελεί προϋπόθεση του Νόμου. Παρ' όλα αυτά η πραγματική αφερεγγυότητα του χρεώστη και ανικανότητα του να ανταποκριθεί στις υποχρεώσεις του, στην προκειμένη περίπτωση δεν ήταν αποκρυσταλλωμένη κατά το χρόνο υποβολής της Αίτησης, εφόσον καθυστέρησε μόνο μια δόση των €100.- και ενώ τα οικονομικά του δεδομένα δεν είχαν καν διαφοροποιηθεί από το χρόνο κατάρτισης της σύμβασης δανείου, μέχρι την υποβολή της αίτησης προς την Υπηρεσία Αφερεγγυότητας. Δεν παραβλέπω ότι σκοπός του Νόμου δεν είναι άλλος από την ανακούφιση ορισμένων οφειλετών, νοουμένου ότι εκπληρώσουν τα προκαταρκτικά κριτήρια τα οποία σχετίζονται με την οικονομική τους κατάσταση. Από την άλλη όμως οι πρόνοιες του Νόμου δεν μπορούν να τυγχάνουν εφαρμογής σε περιπτώσεις όπου ένας χρεώστης δεν βρίσκεται αντιμέτωπος με ένα ορατό ή υπαρκτό κίνδυνο για απαίτηση άμεσης πληρωμής των χρεών του και ειδικότερα όταν οι συνθήκες του δεν έχουν μεταβληθεί μετά τη σύναψη του δανείου αλλά κυρίως χωρίς να προηγηθεί μια προσπάθεια διευθέτησης τους. Στην προκειμένη όμως περίπτωση, η ύπαρξη μιας μόνο καθυστερημένης δόσης ύψους €100.- και η υποβολή της Αίτησης αμέσως μετά τη λήψη προειδοποιητικής επιστολής από την τράπεζα για τη μοναδική αυτή δόση, δεν φανερώνει την ύπαρξη ή τον κίνδυνο απαίτησης άμεσης πληρωμής του από την τράπεζα για το υπόλοιπο του δανείου κατά την 27.12.16 ύψους €12.015,
- Θεωρώ ότι αντίθετη προσέγγιση του όλου ζητήματος στην προκειμένη περίπτωση, θα οδηγούσε σε ανεξέλεγκτη εφαρμογή του Νόμου σε περιπτώσεις όπου ένας χρεώστης δεν αντιμετωπίζει πραγματικό κίνδυνο να κληθεί να πληρώσει άμεσα το χρέος του, ως η προκειμένη περίπτωση. Τέλος θα πρέπει να αναφέρω ότι η εισήγηση των πιστωτών για τμηματική απαλλαγή του χρέους μέχρι του ποσού των καθυστερήσεων δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή, εφόσον κάτι τέτοιο θα έδιδε δικαίωμα στους χρεώστες να αιτούνται τμηματική διαγραφή των χρεών τους αναλόγως των καθυστερημένων δόσεων τους, κάτι το οποίο δεν προβλέπεται από το Νόμο. Συνεπώς με τα όσα παρέθεσαν οι πιστωτές με την ένσταση τους, καταλήγω ότι ο χρεώστης δεν πληρούσε τα κριτήρια επιλεξιμότητας τα οποία προβλέπονται από το Νόμο κατά το χρόνο υποβολής της Αίτησης του για τους λόγους τους οποίους έχω εξηγήσει πιο πάνω και κυρίως για το λόγο ότι κατά το χρόνο όπου υπέβαλε την Αίτηση στην Υπηρεσία Αφερεγγυότητας, δεν φαίνεται να ήταν αφερέγγυο πρόσωπο δυνάμει των όσων προβλέπονται στο άρθρο 11
(2)(δ) του Νόμου. Σύμφωνα δε με το άρθρο 20
(3)(α) του Νόμου η πιο πάνω διαπίστωση αποτελεί ένα από τους λόγους για τους οποίους δύναται να ακυρωθεί το Διάταγμα Απαλλαγής Οφειλών. Ενόψει των πιο πάνω, η ένσταση των πιστωτών κρίνεται δικαιολογημένη και ασκώντας τις εξουσίες που παρέχονται στο Δικαστήριο από το άρθρο 20
(5)του Νόμου, το Διάταγμα Απαλλαγής Οφειλών ημερ. 1.6.18 το οποίο εκδόθηκε εν σχέση με τον χρεώστη, ακυρώνεται Καμία διαταγή για έξοδα. (Υπ.) ............... Χρ. Χατζηγεωργίου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής Subject: Civil Jurisdiction/Other Actions/Final Αναφορά: Διάταγμα Απαλλαγής Οφειλών- Ένσταση cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο