← Κύπρος

Bank of Cyprus Public Company Ltd ν. Δημοσθένους, Γενική Αίτηση: 248/2019, 9/12/2019

Bank of Cyprus Public Company Ltd ν. Δημοσθένους, Γενική Αίτηση: 248/2019, 9/12/2019 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2019:A109 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ Ενώπιον: Χρ. Χατζηγεωργίου, Ε.Δ. Γενική Αίτηση: 248/2019 Μεταξύ: Bank of Cyprus Public Company Ltd Αιτητών -και- ΧΧΧΧΧ Δημοσθένους Καθ' ου η Αίτηση ---------------------------------------- Ημερομηνία: 9 Δεκεμβρίου 2019 Εμφανίσεις: Για Αιτητές: κα. Ζίγκα για Aristi Korakidou - Makridou LLC Για Καθ' ου η Αίτηση: κ. Θ. Καπάταης για Δημήτριος Α. Παυλίδης & Συνεργάτες Δ.Ε.Π.Ε. ---------------------------------------- ΑΠΟΦΑΣΗ Με την υπό κρίση Αίτηση οι αιτητές εξαιτούνται την έκδοση των ακόλουθων Διαταγμάτων: «Α. Διάταγμα του Δικαστηρίου αναστέλλον την εκτέλεση του ριτ κινητών ημερ. 5/6/2019 και αναστέλλον την εκτέλεση της απόφασης ημερ. 15/4/19 στην Αίτηση/Έφεση αρ.31/19 Ε.Δ. Πάφου εναντίον της Τράπεζας Κύπρου μέχρι να εκτελεστεί το ριτ κινητών εναντίον του καθ΄ ου η αίτηση το οποίο καταχώρησαν οι αιτητές - Τράπεζα Κύπρου στην Αίτηση/Έφεση Αρ. 128/19 Ε.Δ. Πάφου. Β. Διάταγμα του Δικαστηρίου αναστέλλον την εκτέλεση του ριτ κινητών ημερ. 26/6/19 και αναστέλλον την εκτέλεση της απόφασης ημερ. 13/5/19 στην Αίτηση/Έφεση αρ. 26/19 Ε.Δ. Πάφου εναντίον της Τράπεζα Κύπρου μέχρι να εκτελεστεί το ριτ κινητών εναντίον του καθ΄ ου η αίτηση το οποίο καταχώρησαν οι αιτητές-Τράπεζα Κύπρου στην Αίτηση/Έφεση Αρ. 25/196 Ε.Δ. Πάφου. Γ. Διάταγμα του Δικαστηρίου το οποίο να συμψηφίζει τα ποσά των εξόδων που επιδικάστηκαν υπέρ του καθ΄ ου η αίτηση και εναντίον της αιτήτριας Τράπεζας Κύπρου σύμφωνα με την απόφαση ημερ. 15/04/2019 στην Αίτηση/Έφεση 31/19 Ε.Δ. Πάφου και σύμφωνα με την απόφαση ημερ. 13/05/2019 στην Αίτηση/Έφεση Αρ. 26/19 Ε.Δ. Πάφου με τα ποσά των εξόδων που επιδικάστηκαν υπέρ της αιτήτριας-Τράπεζας Κύπρου και εναντίον του καθ ου η αίτηση σύμφωνα με τη απόφαση ημερ. 08/05/2019 στην Αίτηση/Έφεση Αρ. 25/19 Ε.Δ. Πάφου και σύμφωνα με την απόφαση ημερ. 11/07/2019 στην Αίτηση/Έφεση Αρ. 128/19 Ε.Δ. Πάφου έτσι ώστε να εκτελεστούν τα καταχωρημένα από τους διαδίκους ριτ κινητών μόνο όσο αφορά το υπερβάλλον ποσό που έχει να παίρνει ο διάδικος προς όφελος του οποίου επιδικάστηκε το μεγαλύτερο ποσό. ΔΙΑΖΕΥKΤΙΚΑ Δ. Διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να συμψηφίζονται τα ποσά δυνάμει των αποφάσεων στις Αιτήσεις/Εφέσεις 26/19 και 31/19 Ε.Δ. Πάφου που επιδικάστηκαν προς όφελος του καθ΄ ου η αίτηση με ισάξιο ποσό δυνάμει της απόφασης στην αγωγή αρ. XXX/10 Ε.Δ. Πάφου που επιδικάστηκαν προς όφελος των αιτητών-Τράπεζας Κύπρου.» Η Αίτηση, μεταξύ άλλων, στηρίζεται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας, Δ.59 Θ. 1,7,11,12,13, Δ.48, Δ.40 Θ. 11, Δ.44 Θ. 11, στο άρθρο 47 του Ν. 14(Ι)/60 και στο Κεφ. 6 άρθρο

  1. Ως προς τα γεγονότα που περιβάλλουν την Αίτηση, αυτή υποστηρίζεται από την ένορκο δήλωση του κύριου Σταυρινού ο οποίος αναφέρει τα ακόλουθα: Την 26/03/2010 οι αιτητές καταχώρησαν την Αγωγή Αρ. ΧΧΧ/10 Ε.Δ. Πάφου και την 04/05/10 εκδόθηκε απόφαση (τεκμήριο 1) υπέρ των αιτητών και εναντίον του καθ΄ ου η αίτηση για το ποσό των €90.443,96 πλέον τόκο προς 13,71% το χρόνο, επί του ποσού των €89.825,36, από 17/3/10 μέχρι εξοφλήσεως, του τόκου κεφαλαιοποιημένου την 30/6 και 31/12 εκάστου έτους, πλέον το ποσό των €350.437,82, πλέον τόκο προς 13,72%, το χρόνο επί του ποσού των €340.528,81 από 17/3/10 μέχρι εξοφλήσεως, του τόκου κεφαλαιοποιημένου την 30/6 και 31/12 εκάστου έτους, πλέον το ποσό των €284.230,56 πλέον τόκο προς 10,25% το χρόνο επί του ποσού των €278.210,39 από 17/3/10 μέχρι εξοφλήσεως του τόκου κεφαλαιοποιημένου την 30/6 και 31/12 εκάστου έτους, πλέον το ποσό των €1.827,00 έξοδα αγωγής και έκδοσης της απόφασης, πλέον τόκο προς 5,5% το χρόνο από 26/3/10 μέχρι εξοφλήσεως, πλέον €11,00 έξοδα επίδοσης πλέον Φ.Π.Α. Περαιτέρω, το Δικαστήριο διέταξε την εκποίηση της υποθήκης ΥΧΧΧ/08, ημερ. 21/2/08 Κτηματολογίου Πάφου και της πωλήσεως του ενυπόθηκου ακινήτου του καθ΄ ου η αίτηση όπως περιγράφεται πιο κάτω και όπως το προϊόν της πώλησης διατεθεί προς πληρωμή ποσού μέχρι €248.000,00, πλέον τόκο 6,8480% το χρόνο από 21/2/08 μέχρι εξόφλησης, του τόκου κεφαλαιοποιημένου την 30/6 και 31/12 εκάστου έτους. Περαιτέρω το Δικαστήριο διέταξε την εκποίηση της υποθήκης ΥΧΧΧ/08, ημερ. 21/02/08 Κτηματολογίου Πάου και της πωλήσεως του ενυπόθηκου ακινήτου του καθ΄ ου η αίτηση, όπως περιγράφεται πιο κάτω και όπως το προϊόν της πώλησης διατεθεί προς πληρωμή ποσού μέχρι €248.000,00, πλέον τόκο 6,8480% το χρόνο, από 21/2/08 μέχρι εξόφλησης, του τόκου κεφαλαιοποιημένου την 30/6 και 31/12 εκάστου έτους. Περαιτέρω, το Δικαστήριο διέταξε την εκποίηση της υποθήκης Β ΥΧΧΧΧ/08, ημερ. 21/07/08 Κτηματολογίου Πάφου και της πωλήσεως του ενυπόθηκου ακινήτου του καθ΄ ου η αίτηση, όπως περιγράφεται πιο κάτω και όπως το προϊόν της πώλησης διατεθεί προς πληρωμή ποσού μέχρι €82.000,00 πλέον τόκο 7,6260% το χρόνο, από 21/07/08 μέχρι εξόφλησης, του τόκου κεφαλαιοποιημένου την 30/6 και 31/12 εκάστου έτους. Την 15/4/19 εκδόθηκε απόφαση στην Αίτηση Έφεση αρ. 31/19 Ε.Δ. Πάφου, υπέρ του αιτητή/εφεσείοντα στην αίτηση έφεση και καθ΄ ου η αίτηση στην παρούσα αίτηση και εναντίον των καθ΄ ων η αίτηση/εφεσίβλητων στην αίτηση έφεση και αιτητών στην παρούσα αίτηση. Τα έξοδα υπολογίστηκαν από τον Πρωτοκολλητή και εγκρίθηκαν από το Δικαστήριο στο ποσό των €2.577,00 πλέον τόκο προς 2% το χρόνο από 31/01/2019 μέχρι εξόφλησης, πλέον Φ.Π.Α. επί του ποσού των €2.390,00 (τεκμήριο 2). Την 05/06/2019 καταχωρήθηκε αίτηση για έκδοση εντάλματος κατάσχεσης και εκποίησης περιουσίας εναντίον των αιτητών για είσπραξη των εξόδων της Αίτησης/Έφεσης αρ. 31/19 Ε.Δ. Πάφου, το οποίο την 7/6/19 έλαβε τον αρ. εντάλματος 143/19 (τεκμήριο 3). Την 13/05/19 εκδόθηκε απόφαση στην Αίτηση/Έφεση αρ. 26/19 Ε.Δ. Πάφου, υπέρ του αιτητή/εφεσείοντα στην αίτηση έφεση και καθ΄ ου η αίτηση στην παρούσα αίτηση και εναντίον των καθ΄ ων η αίτηση/εφεσίβλητων στην αίτηση έφεση και αιτητών στην παρούσα αίτηση. Τα έξοδα υπολογίστηκαν από τον Πρωτοκολλητή και εγκρίθηκαν από το Δικαστήριο, στο ποσό των €2.577,00 πλέον τόκο προς 2% το χρόνο από 25/01/2019 μέχρι εξόφλησης, πλέον Φ.Π.Α. επί του ποσού των €2.390,00 (τεκμήριο 4). Την 26/06/2019, καταχωρήθηκε αίτηση για έκδοση εντάλματος κατάσχεσης και εκποίησης κινητής περιουσίας εναντίον των αιτητών, για είσπραξη των εξόδων της Αίτησης/Έφεσης αρ. 26/19 Ε.Δ. Πάφου, το οποίο την 27/6/19 έλαβε τον αρ. εντάλματος 165/19 (τεκμήριο 5). Την 08/05/19 εκδόθηκε απόφαση στην Αίτηση/Έφεση αρ. 25/19 Ε.Δ. Πάφου, σύμφωνα με την οποία το Δικαστήριο απέρριψε την αίτηση του εφεσείοντα/αιτητή και καθ΄ ου η αίτηση στην παρούσα αίτηση και τα έξοδα επιδικάστηκαν υπέρ των καθ΄ ων η αίτηση/εφεσίβλητων και αιτητών στην παρούσα αίτηση και εναντίον του αιτητή/εφεσίβλητου και καθ΄ ου η αίτηση στην παρούσα αίτηση. Τα έξοδα υπολογίστηκαν από τον Πρωτοκολλητή και εγκρίθηκαν από το Δικαστήριο στο ποσό των €3.556,00, πλέον τόκο προς 2% το χρόνο από 25/01/2019 μέχρι εξόφλησης, πλέον Φ.Π.Α. επί του ποσού των €3.533,00 (τεκμήριο 6). Την 10/09/2019, καταχωρήθηκε αίτηση για έκδοση εντάλματος κατάσχεσης και εκποίησης κινητής περιουσίας εναντίον του καθ΄ ου η αίτηση, για είσπραξη των εξόδων της Αίτησης/Έφεσης αρ. 25/19 Ε.Δ. Πάφου (τεκμήριο 7). Την 11/07/19 εκδόθηκε απόφαση στην Αίτηση/Έφεση αρ. 128/19 Ε.Δ. Πάφου, σύμφωνα με την οποία το Δικαστήριο απέρριψε την αίτηση του εφεσείοντα/αιτητή και καθ΄ ου η αίτηση στην παρούσα αίτηση και τα έξοδα επιδικάστηκαν υπέρ των καθ΄ ων η αίτηση/εφεσίβλητων και αιτητών στην παρούσα αίτηση και εναντίον του αιτητή/εφεσίβλητου και καθ΄ ου η αίτηση στην παρούσα αίτηση. Τα έξοδα υπολογίστηκαν από τον Πρωτοκολλητή και εγκρίθηκαν από το Δικαστήριο στο ποσό των €3,468, πλέον τόκο προς 2% το χρόνο από 24/5/2019 μέχρι εξόφλησης, πλέον Φ.Π.Α. επί του ποσού των €3.445,00 (τεκμήριο 8). Την 10/9/2019, καταχωρήθηκε αίτηση για έκδοση εντάλματος κατάσχεσης και εκποίησης κινητής περιουσίας, εναντίον του καθ ου η αίτηση, για είσπραξη των εξόδων της Αίτησης/Έφεσης αρ. 128/19 Ε.Δ. Πάφου (τεκμήριο 9). Οι αιτητές με επιστολή τους ημερ. 05/08/2019 προς τους δικηγόρους του καθ΄ ου η αίτηση, τους ενημέρωσαν ότι τα ποσά των εξόδων που επιδικάστηκαν υπέρ του καθ΄ ου στις Αιτήσεις/Εφέσεις αρ. 26/19 και 31/19 Ε.Δ. Πάφου, πιστώθηκαν σε ειδικό λογαριασμό που ανοίχθηκε επ΄ ονόματι του καθ΄ ου και στον οποίο είχαν χρεωθεί όλα τα έξοδα στα οποία καταδικάστηκε ο καθ΄ ου η αίτηση στις Αιτήσεις/Εφέσεις αρ. 25/19 και 128/19 Ε.Δ. Πάφου (τεκμήριο 10). Προς τούτο επίσης ενημερώθηκε και ο Πρωτοκολλητής του Ε.Δ. Πάφου, με επιστολή των αιτητών ημερ. 09/08/2019 (τεκμήριο 11). Ο καθ΄ ου η αίτηση επιμένει μέχρι σήμερα να εκτελεστούν οι προς όφελος του αποφάσεις και τα ριτ που καταχώρησε αδιαφορώντας ότι χρωστά ο ίδιος πολύ μεγαλύτερο ποσό στους αιτητές και μέχρι σήμερα, ουδέν ποσό κατέβαλε έναντι των εξόδων στα οποία καταδικάστηκε στις Αιτήσεις/Εφέσεις αρ. 25/19 και 128/19 Ε.Δ. Πάφου και δεν απέσυρε τα ριτ που καταχώρησε στις αιτήσεις/εφέσεις 26/19 και 31/19 Ε.Δ. Πάφου. Με την Ένσταση του ο καθ' ου η αίτηση προβάλλει του ακόλουθους λόγους:
  2. Η Αίτηση είναι νομικά ή/και ουσιαστικά αβάσιμη και/ή ελαττωματική και/ή παράτυπη και/ή αντικανονική και/ή στηρίζεται σε λανθασμένη και/ή ελλιπή Νομική Βάση.
  3. Η Ένορκη Δήλωση που υποστηρίζει την Αίτηση δεν αποκαλύπτει επαρκή γεγονότα που δύναται να στηρίζουν την εξαιτούμενη θεραπεία.
  4. Η Αίτηση είναι υπό τις περιστάσεις κακόπιστη ή/και καταχρηστική ή/και επιδιώκει αλλότριο σκοπό.
  5. Η διαδικασία έκδοσης απόφασης στις Αιτήσεις / Έφεσεις αρ. 31/19 και 26/19 διεξάχθκαν νομότυπα και ακολουθήθηκε η κανονική διαδικασία με βάση τον Νόμο και τους Θεσμούς και οι Αιτητές στην παρούσα δεν έχουν καταχωρήσει Έφεση έναντι των σχετικών αποφάσεων οι οποίες κατέστησαν τελεσίδικες.
  6. Η παρούσα Αίτηση αποσκοπεί στην καθυστέρηση της εκτέλεσης της απόφασης.
  7. Οι Αιτητές δεν παρουσιάζουν εύλογη αιτία και/ή σοβαρούς λόγους που να δικαιολογούν την έκδοση του αιτούμενου Διατάγματος σ΄ αυτό το στάδιο της διαδικασίας.
  8. Τυχόν έκδοση των Διαταγμάτων για αναστολή της σχετικής απόφασης θα προκαλέσει αδικία εις βάρος του Καθ΄ ου η Αίτηση θα προκαλέσει αχρείαστη καθυστέρηση εις βάρος της ορθής και ταχείας απονομής Δικαιοσύνης.
  9. Δεν δικαιολογείται καθ΄ οιονδήποτε τρόπο η αναστολή εκτέλεσης των Αποφάσεων που εκδόθηκαν υπέρ του Καθ΄ου η Αίτηση - Αιτητή στις Αιτήσεις / Εφέσεις αρ. 31/19 και 26/19 και/ή οι Αιτητές δεν έχουν καταδείξει οποιοδήποτε λόγο που να δικαιολογεί την αναστολή των ενταλμάτων κατάσχεσης κινητής περιουσίας με αρ. 143/19 και 165/19 αναφορικά με τις Αιτήσεις / Εφέσεις 31/19 και 26/19 αντίστοιχα.
  10. Δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις για αναστολή εκτέλεσης απόφασης και/ή εντάλματος κατάσχεσης κινητής περιουσίας.
  11. Το παρόν Δικαστήριο δεν είναι αρμόδιο και/ή δεν έχει εξουσία να αναστείλει την εκτέλεση των ενταλμάτων κατάσχεσης και εκποίησης κινητής περιουσίας με αρ. 143/19 και 165/19 και/ή να αναστείλει τις αποφάσεις στις Αιτήσεις / Εφέσεις 31/19 και 26/
  13. Οι Αιτητές ζητούν από το Δικαστήριο να νομιμοποιείται εκ των υστέρων μία ήδη εκτελεσθείσα από τους ίδιους παράνομη και/ή παράτυπη πράξη συμψηφισμού.
  14. Οι Αιτητές δεν έχουν το δικαίωμα να προχωρήσουν, σε συμψηφισμό των ποσών των Δικηγορικών εξόδων που επιδικάστηκαν εναντίον τους σε δύο διαφορετικές αποφάσεις στις Αιτήσεις / Εφέσεις 31/19 και 26/19 με το ποσό των εξόδων που τους οφείλεται σε άλλες δύο Αιτήσεις / Εφέσεις, τις υπ΄ αριθμό 25/19 και 128/
  15. Το παρόν Δικαστήριο δεν είναι αρμόδιο και/ή δεν έχει εξουσία να διατάξει τον συμψηφισμό των ποσών των Δικηγορικών εξόδων τα οποία επιδικάστηκαν από διαφορετικά Δικαστήρια σε 4 διαφορετικές Αιτήσεις / Εφέσεις.
  16. Οι Αιτητές επιχειρούν λανθασμένα μέσω της διαδικασίας αναστολής να επιτύχουν παράνομα και παράτυπα συμψηφισμό διαφορετικών αποφάσεων διαφορετικών Δικαστηρίων που επιδίκασαν έξοδα εναντίον τους με αποφάσεις των Δικαστηρίων που επιδικάζουν έξοδα υπέρ τους.» Η Ένσταση υποστηρίζεται από την ένορκο δήλωση του καθ' ου η αίτηση, στην οποία επαναλαμβάνει και υποστηρίζει τους ως άνω λόγους Ένστασης και προσθέτει ότι χωρίς την άδεια του, οι αιτητές παράνομα και παράτυπα άνοιξαν λογαριασμό τον οποίο χαρακτήρισαν ως «ειδικό» πιστώνοντας δήθεν τα έξοδα τα οποία του οφείλονται και χωρίς οποιοδήποτε Διάταγμα, προχώρησαν σε συμψηφισμό των εν λόγω ποσών του αποκαλούμενου «ειδικού λογαριασμού» με το ποσό των εξόδων τα οποία επιδικάστηκαν υπέρ των αιτητών στις Αιτήσεις/Εφέσεις 25/19 και 128/
  17. Τα γεγονότα αυτά, ως υποστηρίζει, καθιστούν την αίτηση άνευ αντικειμένου ενώ με την αίτηση τους, οι αιτητές ζητούν να νομιμοποιήσουν εκ των υστέρων μια ήδη εκτελεσθείσα παράνομη και παράτυπη πράξη. Κατά την Ακρόαση της Αίτησης, αμφότερες πλευρές με τις εμπεριστατωμένες αγορεύσεις τους, υποστήριξαν τις εκατέρωθεν θέσεις τους. Ξεκινώντας την εξέταση της Αίτησης από τον πρώτο λόγο Ένστασης με τον οποίο προβάλλεται ότι η Αίτηση, είναι νομικά και ουσιαστικά αβάσιμη και μεταξύ άλλων στηρίζεται σε λανθασμένη ή ελλιπή νομική βάση, η πλευρά των αιτητών με την αγόρευση τους αιτούνται θεραπεία της παρατυπίας, υποστηρίζοντας ότι αντί να αναφερθεί η Δ.40 Θ. 7 των Θεσμών, στη νομική βάση της Αίτησης αναγράφηκε η Δ.40 Θ.
  18. Η Δ.40 Θ. 11, τυγχάνει εφαρμογής στην περίπτωση όπου ζητείται αναστολή εκτέλεσης απόφασης, ότι εμφανίζονται γεγονότα πολύ αργά και τα οποία δεν αναφερθήκαν στο Δικαστήριο. Από τα γεγονότα της υπόθεσης και τα αιτητικά Α και Β της Αίτησης, προκύπτει σαφώς ότι η πλευρά της αιτήτριας επικαλείται τις πρόνοιες της Δ.40 Θ. 7, χωρίς η πλευρά του καθ' ου η αίτηση να αναφερθεί σ' αυτήν, ενώ είχε την ευκαιρία να πράξει τούτο μέσω της αγόρευσης της. Πέραν τούτου, κατά την κατάθεση των γραπτών αγορεύσεων κατά την Ακρόαση της Αίτησης, δεν ζητήθηκε από πλευράς καθ' ου η αίτηση να τοποθετηθεί στο αίτημα για άρση της παρατυπίας. Τα πιο πάνω σε συνάρτηση με το γεγονός ότι στη νομική βάση της Αίτησης περιλαμβάνεται επίσης το άρθρο 47 του Νόμου 14(Ι)/60, το οποίο προσδίδει κατά πιο ευρύ τρόπο εξουσία στο Δικαστήριο για αναστολή εκτέλεσης μιας απόφασης και για το οποίο ο καθ' ου η αίτηση είχε την ευκαιρία να τοποθετηθεί, δεν διαπιστώνω να προκαλείται οποιαδήποτε βλάβη στην πλευρά του καθ' ου η αίτηση, από την αιτούμενη θεραπεία της παρατυπίας. Συνεπώς, καταλήγω ότι η μη συμπερίληψη της Δ.40 Θ. 7 στη νομική βάση της Αίτησης, συνιστά παρατυπία η οποία δύναται να θεραπευτεί υπό τις περιστάσεις και εκδίδεται σχετική διαταγή για άρση της παρατυπίας αυτής. Με την Αίτηση τους οι αιτητές αυτό που ουσιαστικά επιδιώκουν, είναι ο συμψηφισμός των εξόδων που επιδικάστηκαν υπέρ τους και εναντίον του καθ' ου η αίτηση στις Εφέσεις 25/19 και 128/19 με τα έξοδα τα οποία επιδικαστήκαν εναντίον τους και υπέρ του καθ' ου η αίτηση, στις Εφέσεις 31/19 και 26/19, ως οι λεπτομέρειες οι οποίες αναφέρονται στην ένορκο δήλωση του κύριου Σταυρινού και οι οποίες δεν αμφισβητούνται. Συνεπώς, θα εξετάσω αρχικά κατά πόσο δικαιολογείται η έκδοση του Διατάγματος συμψηφισμού των εξόδων ως το παρακλητικό Γ της Αίτησης, εφόσον ενδεχόμενη έκδοση του θα καταστήσει ουσιαστικά αχρείαστη την εξέταση ή έκδοση των λοιπών αιτητικών. Η Δ.59 Θ. 7 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, προβλέπει τα ακόλουθα: «A set-off for damages or costs between parties may be allowed.» Ακολούθως η Δ.59 Θ. 13 προβλέπει πιο εξειδικευμένα τα ακόλουθα: «In any case in which, under Rule 13 of this Order, or any other Rule of Court, or by the order or direction of a Court or Judge, or otherwise, a party entitled to receive costs is liable to pay costs to any other party, the taxing officer may tax the costs such party is so liable to pay, and may adjust the same by way of deduction or set-off, or may, if he shall think fit, delay the allowance of the costs such party is entitled to receive until he has paid or tendered the costs he is liable to pay; or such officer may allow or certify the costs to be paid, and the same may be recovered by the party entitled thereto in the same manner as costs ordered to be paid may be recovered.» Η Δ.59 Θ. 13 αντιστοιχεί στη Δ.65 Θ. 27

(21)των παλαιών Αγγλικών Κανονισμών, όπου σύμφωνα με το Annual Practice του 1958 σελ. 1930, στο οποίο επίσης παραπέμπει η πλευρά των αιτητών αναφέρονται τα εξής: «... .costs payable under different orders in the same suit, and notwithstanding change of solicitors,. or in two suits in which the same estate is being administrate may be set off against each other; but the costs of two independent proceedings in different Courts cannot be set off against each other". Θα πρέπει αρχικά να λεχθεί ότι, αν και η Δ.59 Θ. 13 αναφέρεται σε ευχέρεια του Πρωτοκολλητή (taxing officer) για συμψηφισμό εξόδων, στην προκειμένη περίπτωση εφόσον οι διαταγές για έξοδα προέρχονται απ' ευθείας από το Δικαστήριο και ο υπολογισμός των οποίων τέθηκε υπό την έγκριση του Δικαστηρίου, τα οποία εγκριθήκαν, σύμφωνα με τα όσα έχουν λεχθεί στην υπόθεση Αναφορικά με την αίτηση του Serguei Pugachev
(2006)1 A.Α.Δ. 353, ορθά το αίτημα των αιτητών υποβάλλεται στο στάδιο αυτό και απευθείας στο Δικαστήριο. Ως προς την εξέταση του ζητήματος του συμψηφισμού, καθοδήγηση μπορεί να αντληθεί από τις Αγγλικές αποφάσεις στις υποθέσεις Pierre Izzo v. Philip Ross 7 Co (A Firm)
(2001)WL 825354 και Vava & ors v. Anglo American South Africa Limited
(2013)EWHC 2326 QB. Το ακόλουθο απόσπασμα από την υπόθεση Izzo (ανωτέρω) είναι σχετικό: "First, can orders for costs be set off against each other? It seems to me clear that judgments for damages going in different ways between the same parties and/or orders for costs going different ways between the same parties, whether in different actions or the same action, can be set off against each other, provided that the parties are acting in the same capacity. No set off would be appropriate for obvious reasons if, in one action, a party was acting for himself beneficially, and, in the other action, he was acting as a bare trustee for somebody else." Όπως επίσης επισημάνθηκε στην υπόθεση Vava & ors (ανωτέρω): "The true basis of set off is the court's inherent jurisdiction", its purpose being "to do what is fair"'. (Η έμφαση είναι του παρόντος Δικαστηρίου). Θέση του καθ' ου η αίτηση, σύμφωνα με την αγόρευση του, αποτέλεσε το ότι οι αιτητές δεν δύνανται να επικαλούνται τις πρόνοιες της Δ.59 για έκδοση απόφασης συμψηφισμού ποσών από τέσσερις διαφορετικές διαδικασίες. Αντλώντας καθοδήγηση από την ως άνω απόφαση, στην υπόθεση Izzo αλλά και την ως άνω παραπομπή στο Annual Practice, είναι σαφές ότι στην προκειμένη περίπτωση και στις τέσσερις Εφέσεις, οι διάδικοι είναι οι ίδιοι, ήτοι οι αιτητές και ο καθ' ου η αίτηση, όπου και στις τέσσερις Εφέσεις επίσης εμφανίζονταν υπό την ίδια ιδιότητα, ήτοι ο καθ' ου η αίτηση ως εφεσείοντας ενυπόθηκος οφειλέτης, εφεσιβάλλοντας κάθε φορά την Ειδοποίηση Τύπου ΙΑ, η οποία σχετιζόταν με επιδιωκόμενο πλειστηριασμό υποθήκης, αντικείμενο της Αγωγής ΧΧΧ/
  1. Από την άλλη και στις τέσσερις περιπτώσεις, οι αιτητές εμφανίζονταν στις Εφέσεις ως εφεσίβλητοι ενυπόθηκοι δανειστές. Είναι ξεκάθαρο από τα πιο πάνω, ότι αν και οι τέσσερις Εφέσεις αποτέλεσαν ξεχωριστές διαδικασίες, το αντικείμενο τους ήταν ταυτόσημο και δεν ήταν άλλο από την προσβολή των εκάστοτε ειδοποιήσεων για πώληση των ενυπόθηκων ακινήτων τα οποία αφορούν μια και μόνο Αγωγή ήτοι την ΧΧΧ/10 αλλά και ένα εξ αποφάσεως χρέος του καθ' ου η αίτηση προς τους αιτητές. Συνεπώς, εφόσον υπάρχει ταυτοσημία διαδίκων και οι διάδικοι ενεργούν υπό την ίδια ιδιότητα, ακόμα και σε διαφορετικές διαδικασίες, τότε στην προκειμένη περίπτωση κρίνεται δίκαιο όπως διαταχθεί ο συμψηφισμός των εξόδων για τις διαδικασίες αυτές. Συνεπώς, το επιχείρημα του καθ' ου η αίτηση, δεν κρίνεται βάσιμο και ως εκ τούτου απορρίπτεται ο 11ος λόγος Ένστασης. Με τον 10ο λόγο Ένστασης, ο καθ' ου η αίτηση προβάλλει ότι οι αιτητές ζητούν εκ των υστέρων να νομιμοποιήσουν μια ήδη εκτελεσθείσα από τους ίδιους παράνομη και/ή παράτυπη πράξη συμψηφισμού. Στα πλαίσια της διαδικασίας αυτής, δεν ελέγχεται η ορθότητα και νομιμότητα της ενέργειας των αιτητών στην οποία προέβηκαν με το άνοιγμα του ειδικού λογαριασμού εις τον οποίο κατέθεσαν το ποσό των εξόδων, τα οποία επιδικάστηκαν υπέρ του καθ' ου η αίτηση στις Εφέσεις 26/19 και 31/
  2. Η ενέργεια όμως αυτή των αιτητών, από μόνη της δεν μπορεί να τους δώσει δικαίωμα είτε για επίσχεση είτε για συμψηφισμό, εφόσον τα ποσά τα οποία κατατεθήκαν στον ειδικό λογαριασμό δεν αφορούν μόνο χρήματα τα οποία δικαιούται ο καθ' ου η αίτηση αναφορικά με τα έξοδα του, αλλά περιλαμβάνουν επίσης ποσό Φ.Π.Α., το οποίο επιδικάστηκε από το Δικαστήριο. Τα ποσά του Φ.Π.Α. καταβάλλονται με την έκδοση και παρουσίαση σχετικού τιμολογίου και εισπράττονται από πρόσωπο το οποίο θα πρέπει να το αποδώσει στο κράτος και στην προκειμένη περίπτωση ο συνήγορος του καθ' ου η αίτηση, είναι το πρόσωπο το οποίο είναι επιφορτισμένο με την υποχρέωση αυτή. Συνεπώς, με το δεδομένο αυτό, δεν δύνανται οι αιτητές να ζητούν επίσχεση των ποσών αυτών ή συμψηφισμό τους με τα δικά τους έξοδα, μέσω του ανοίγματος του ειδικού λογαριασμού και σε σχέση με τα ποσά τα οποία ήδη έχουν καταθέσει. Τα ποσά τα οποία κατατεθήκαν εις τον ειδικό λογαριασμό, προφανώς περιλαμβάνουν ποσό Φ.Π.Α., το οποίο δεν ανήκει στον καθ' ου η αίτηση. Συνεπώς, οι αιτητές δεν δύνανται να προχωρήσουν σε συμψηφισμό των εξόδων μέσω του ειδικού λογαριασμού. Παρά την ως άνω κρίση μου, δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι πετυχαίνει ο σχετικός λόγος Ένστασης, εφόσον αυτός δεν έγινε αποδεκτός για την αιτιολογία η οποία προβλήθηκε από πλευράς καθ' ου η αίτηση. Ενόψει της άνω κατάληξης μου, η εξέταση των αιτημάτων που αφορούν την αναστολή εκτέλεσης των ενταλμάτων, καθίσταται αχρείαστη και τα αιτητικά αυτά καθίστανται πλέον άνευ αντικειμένου, εφόσον η εκτέλεση των ενταλμάτων για τα οποία ζητείται η αναστολή, θα προωθηθεί αναλόγως της Διαταγής για συμψηφισμό των εξόδων. Όπως επίσης κατέστη άνευ αντικειμένου το αιτούμενο Διάταγμα υπό στοιχείο Δ, το οποίο ζητείτο διαζευκτικά. Τέλος, θα πρέπει να πω ότι εξέτασα τους λόγους Ένστασης υπ' αριθμό 3 (μετά το λόγο Ένστασης 2), 3 (μετά το λόγο Ένστασης 3), 4, 5 και 6, οι οποίοι δεν μπορούν να γίνουν αποδεκτοί. Δεν έχει καταδειχθεί οποιαδήποτε κακοπιστία από μέρους των αιτητών ή καταχρηστική συμπεριφορά εφόσον ως είχαν δικαίωμα ζήτησαν το συμψηφισμό των εξόδων τους με τα έξοδα τα οποία οι ίδιοι διατάχθηκαν να καταβάλουν στον καθ' ου η αίτηση. Η καταχώρηση Έφεσης δεν συνιστά προϋπόθεση για την έγκριση της Αίτησης, ούτε και αμφισβητούν οι αιτητές την ορθότητα των διαταγών ως προς τα έξοδα. Οι αιτητές επίσης αποτάθηκαν στο Δικαστήριο σε σύντομο χρονικό διάστημα μετά την καταχώρηση των ριτ κινητών από αμφότερες πλευρές χωρίς να προκληθεί καθυστέρηση στην διαδικασία εκτέλεσης τους. Οι αιτητές έχουν καταδείξει ότι το αίτημα τους είναι εύλογο και δίκαιο υπό τις περιστάσεις και ενόψει των ως άνω γεγονότων, όπου αδιαμφισβήτητα οι αιτητές έχουν να λαμβάνουν μεγαλύτερο ποσό εξόδων από τον καθ' ου η αίτηση, εν σχέση με το ίδιο επίδικο θέμα, ήτοι την πώληση των ενυπόθηκων ακινήτων, δεν διαπιστώνω να προκαλείται οποιαδήποτε αδικίας εις βάρος του. Ως εκ τούτου, ασκώντας τη διακριτική μου ευχέρεια, η Αίτηση πετυχαίνει μερικώς και εκδίδεται Διάταγμα συμψηφισμού ως το αιτητικό Γ της Αίτησης. Τα έξοδα της Αίτησης, ακολουθώντας το αποτέλεσμα, επιδικάζονται υπέρ των αιτητών και εναντίον του καθ' ου η αίτηση, ως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ................................. Χρ. Χατζηγεωργίου, Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής Subject: Civil Jurisdiction/Actions/Final Αναφορά: Συμψηφισμός Εξόδων cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.