ΣΥΝΕΡΓΑΤΙΚΟ ΤΑΜΙΕΥΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ ΛΤΔ ν. ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ, Αρ. Γεν. Αίτησης: 108/2015, 18/12/2019 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2019:A115 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ Ενώπιον: Κ. Κωνσταντίνου, Α.Ε.Δ. Αρ. Γεν. Αίτησης: 108/2015 Μεταξύ: ΣΥΝΕΡΓΑΤΙΚΟ ΤΑΜΙΕΥΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ ΛΤΔ Αιτητών και xxxxx xxxxx ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ Καθ' ου η αίτηση ------------------------------ Ημερομηνία: 18.12.2019 Εμφανίσεις: Για αιτητές: κα Ποποβίδου, για Γ. ΧΑΤΖΗΝΕΟΦΥΤΟΥ & ΣΙΑ Δ.Ε.Π.Ε. Για καθ' ου η αίτηση: κ. Χάρης Φωτίου ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Με την πιο πάνω αίτηση, οι αιτητές ζητούν απόφαση και/ή διάταγμα με το οποίο να επιτρέπεται και/ή δίδεται άδεια για εγγραφή και εκτέλεση της διαιτητικής απόφασης, ημερομηνίας 1/11/2012, εναντίον του καθ' ου η αίτηση, «..όπως καταχωρείται, εγγράφεται, και/ή εκτελείται η Απόφαση και/ή το Διάταγμα του Πολιτικού Δικαστηρίου.» Η αίτηση - που θα πρέπει να σημειωθεί είναι δια κλήσεως - εδράζεται - μεταξύ άλλων - στα άρθρα 52 και 53 του περί Συνεργατικών Εταιρειών Νόμου 22/85, στο Θεσμό 79 των περί Συνεργατικών Εταιρειών Θεσμών, στα άρθρα 2, 21 και 30 του περί Διαιτησίας Νόμου, Κεφ. 4 και τέλος, στις διαταγές 47 και 48 Θ.Θ.1-3 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Υποστηρίζεται δε από ένορκη δήλωση της υπαλλήλου των αιτητών, xxxxx Κούσουλου, η οποία παραθέτει τα κατ' ισχυρισμό της γεγονότα και επισυνάπτει διάφορα έγγραφα για σκοπούς στοιχειοθέτησης της αίτησης. Η αίτηση επιδόθηκε στον καθ' ου η αίτηση, ο οποίος καταχώρησε σ' αυτή ένταση. Αποτελείται από 4 λόγους και υποστηρίζεται από δική του ένορκη δήλωση, στην οποία παραθέτει τους λόγους για τους οποίους - όπως αναφέρει καταληκτικά - ζητά την απόρριψη της αίτησης, με έξοδα σε βάρος των αιτητών. Ό,τι αποτελεί το αντικείμενο της παρούσας απόφασής μου είναι ο καθορισμός του τρόπου διεξαγωγής της ακρόασης της αίτησης, θέμα το οποίο ήγειρε ο ευπαίδευτος δικηγόρος του καθ' ου η αίτηση και που για να το αποφασίσω ζήτησα και από τα δυο μέρη να μου υποβάλουν σχετική αγόρευση, όπως και έγινε. Αποτελεί θέση του κ. Φωτίου - ο οποίος με παρέπεμψε και σε σχετικές για τον ίδιο αποφάσεις (μια πρωτόδικη και μια εφετειακή) - ότι η ορθή διαδικασία ακρόασης της αίτησης είναι να παρουσιαστούν στο Δικαστήριο οι ενόρκως δηλούντες και αφού υιοθετήσουν το περιεχόμενο της ένορκης του δήλωσης, στη συνέχεια να αντεξεταστούν από το δικηγόρο της άλλης πλευράς. Με τη σειρά της, η κα Χαραλάμπους, για λόγους που αναφέρει στη γραπτή αγόρευσή της για τους αιτητές, καταληκτικά εισηγείται όπως η ακρόαση της αίτησης προχωρήσει, ως είχε αρχικά προβλεφθεί, δηλαδή, με βάση τις ήδη καταχωρηθείσες ένορκες δηλώσεις και τις γραπτές αγορεύσεις που θα καταχωρηθούν, χωρίς βέβαια να παραγνωρίζω, ότι προηγουμένως, η κα Χαραλάμπους, σε άλλο σημείο της αγόρευσής της, αναγνωρίζει το δικαίωμα/δυνατότητα στη μια πλευρά, να ζητήσει να αντεξετάσει τον ενόρκως δηλούντα της άλλης, επί στοιχείων της ένορκής του δήλωσης. Θα είμαι σύντομος. Μολονότι η υπό κρίση αίτηση δεν είναι ενδιάμεση, εντούτοις δεν είναι ορθό ότι υπέχει θέση αγωγής, η ακρόαση της οποίας διεξάγεται με την προσαγωγή μαρτυρίας. Αυτό απορρέει ευθέως από την πρόσφατη απόφαση στην υπόθεση Ζαμπά κ.ά. ν. Συνεργατικής Κυπριακής Τράπεζας Λτδ, ECLI:CY:AD:2018:A277, Πολιτική Έφεση Αρ.96/12, ημερομηνίας 6/6/2018 - η οποία αφορούσε σε ίδιας φύσης αίτηση με την υπό κρίση - στην οποία με παρέπεμψε η ευπαίδευτη δικηγόρος των αιτητών. Από το απόσπασμα που ακολουθεί από την εν λόγω απόφαση, κατά τη γνώμη μου διαγράφεται και η ορθή διαδικασία ακρόασης της υπό κρίση αίτησης: «Δεν μπορεί, επίσης, να επιτύχει το παράπονο τους ότι το πρωτόδικο Δικαστήριο αντιμετώπισε λανθασμένα την "Γενική αίτηση ως ενδιάμεση αίτηση και λανθασμένα δεν απεφάσισε ότι η αίτηση ήταν παράτυπη και ότι θα έπρεπε να διεξαχθεί ακροαματική διαδικασία που προβλέπεται σε αγωγές και λανθασμένα έκδωσε απόφαση υπέρ των Εφεσιβλήτων χωρίς να ακουστεί οποιαδήποτε μαρτυρία". Όλα τα πιο πάνω παραγνωρίζουν την όλη φιλοσοφία της διαδικασίας Διαιτησίας που είναι η παροχή ενός γρήγορου μηχανισμού επίλυσης των διαφορών και απονομής δικαιοσύνης. Το ίδιο επίσης ισχύει αναφορικά με την διαδικασία εγγραφής και εκτέλεσης διαιτητικής απόφασης. Επαναλαμβάνουμε τα όσα λέχθησαν σχετικά στην Ανδρέας Χατζηγεωργίου Νικολάου ν. Νέας Συνεργατικής Πιστωτικής Εταιρείας Αγλαντζιάς
(2012)1(Α) Α.Α.Δ. 707, 711. "Το επαρχιακό δικαστήριο κατά την ενάσκηση των εξουσιών του στα πλαίσια διαδικασίας εγγραφής και εκτέλεσης διαιτητικής απόφασης δεν ελέγχει την ορθότητα της διαιτητικής απόφασης ούτε υπεισέρχεται στην ουσία της διαφοράς. Από την άλλη όμως, η διαδικασία δεν είναι απλώς τυπική εφόσον δι' αυτής επιδιώκεται η πρόσδοση δικαστικής ισχύος στη διαιτητική απόφαση για σκοπούς εκτέλεσης μέσω του επαρχιακού δικαστηρίου διά της εφαρμογής των ανάλογων δικονομικών μέτρων που εφαρμόζονται για σκοπούς εκτέλεσης δικαστικών αποφάσεων. Γι' αυτό ακριβώς το λόγο κάθε αίτηση που υποβάλλεται στο επαρχιακό δικαστήριο για εγγραφή και εκτέλεση διαιτητικής απόφασης πρέπει να επιδίδεται στο πρόσωπο προς το οποίο στρέφεται η διαιτητική απόφαση ώστε να έχει την ευκαιρία να προβάλει οτιδήποτε που ενδεχομένως έχει σχέση μόνο με το επίδικο θέμα της προώθησης της εγγραφής και εκτέλεσης της διαιτητικής απόφασης χωρίς το δικαστήριο να υπεισέρχεται σε άλλα θέματα αναγόμενα στην ουσία κλπ της διαφοράς αναφορικά με την οποία εκδόθηκε η διαιτητική απόφαση. Βασική προϋπόθεση για την εγγραφή της διαιτητικής απόφασης είναι η διαπίστωση ότι η εν λόγω απόφαση, φέρει τα απαραίτητα χαρακτηριστικά στοιχεία έγκυρης διαιτητικής απόφασης και ότι γνωστοποιήθηκε στο πρόσωπο εναντίον του οποίου στρέφεται." (βλ. επίσης Χριστοφή ν. Συνεργατική Πιστωτική Εταιρεία Λατσιών, Π.Ε. 871, ημερ. 20.6.2014) Στην παρούσα υπόθεση παρατηρούμε ότι αφορούσε Αίτηση διά Κλήσεως η οποία επιδόθηκε στις Εφεσείουσες, συνοδεύετο από Ένορκη Δήλωση προσώπου που ήταν στην υπηρεσία της Εφεσίβλητης και ως δήλωσε "γνώριζε πλήρως τα γεγονότα της υπόθεσης". Επισύναψε δε στην Ένορκη Δήλωση του, πρωτότυπο της Διαιτητικής απόφασης ημερ. 26.2.2010 η οποία έφερε πρωτότυπη υπογραφή του Διαιτητή. Περαιτέρω αναφέρει ότι η διαιτητική απόφαση γνωστοποιήθηκε στις Εφεσείουσες και επισύναψε προς τούτο έγγραφες γνωστοποιήσεις της Διαιτητικής απόφασης με πρωτότυπες υπογραφές των Εφεσειουσών και ημερομηνία παραλαβής τους που ήταν η 1.6.10 και 10.6.10 αντίστοιχα. Περαιτέρω τούτων, επισύναψε πρωτότυπη δήλωση των Εφεσειουσών με την οποία πιστοποιούν την γνωστοποίηση σ' αυτές της διαιτητικής απόφασης αντίστοιχα στις πιο πάνω ημερομηνίες. Η αίτηση δια Κλήσεως καταχωρήθηκε ενάμισυ περίπου έτος μετά τις άνω γνωστοποιήσεις, ήτοι στις 13.5.2011 χωρίς να καταχωρηθεί οιαδήποτε έφεση υπό των Εφεσειουσών εναντίον της Διαιτητικής απόφασης με αποτέλεσμα αυτή να καταστεί, σύμφωνα με τις πρόνοιες του Νόμου (Άρθρο 52), τελεσίδικη. Η ομνύουσα, να σημειωθεί, δεν αντεξετάστηκε. Συνεπώς, τόσο η Αίτηση όσο και το υλικό που τέθηκε ενώπιον του πρωτόδικου Δικαστηρίου ήταν αρκετά και ικανοποιητικά για το πρωτόδικο Δικαστήριο να εγκρίνει την Αίτηση αναφορικά με το μέρος εκείνο της διαιτητικής απόφασης που αναφέρεται σε χρηματικά ποσά. Η Εφεσίβλητη απέδειξε ό,τι όφειλε ν' αποδείξει σύμφωνα με το Νόμο και τη Νομολογία.» Καθ' όλα σχετικά με τα προηγούμενα είναι και τ' ακόλουθα από την απόφαση στην - άμεσα σχετική με την προηγούμενη - υπόθεση Ζαμπά κ.ά. ν. Συνεργατικής Κυπριακής Τράπεζας Λτδ, ECLI:CY:AD:2018:A273, Πολιτική Έφεση Αρ.169/12, ημερομηνίας 6/6/2018: «Επίσης, το παράπονο των Εφεσειόντων ότι δεν ακούστηκε μαρτυρία, δεν διεξήχθη ακροαματική διαδικασία και χωρίς αιτιολογία το πρωτόδικο Δικαστήριο προτίμησε και υιοθέτησε την εκδοχή της Εφεσίβλητης, δεν ευρίσκει έρεισμα στα όλα στοιχεία που συνθέτουν την πρωτόδικη διαδικασία. Τα πρακτικά του Δικαστηρίου, τα οποία να σημειωθεί δεν αμφισβητούνται, παρουσιάζουν εντελώς διαφορετική εικόνα. Η Ακροαματική διαδικασία έλαβε χώρα στις 14.12.2011 και η μαρτυρία ενώπιον του Δικαστηρίου τέθηκε με ένορκες δηλώσεις. Αντεξέταση των ομνυόντων δεν ζητήθηκε και το Δικαστήριο στην απόφαση δικαιολογεί πλήρως τα ευρήματα και κατάληξη του. Κανένα δικαίωμα των Εφεσειόντων, κατά την κρίση μας, παραβιάστηκε. Απεναντίας, δόθηκε σ' αυτούς κάθε ευκαιρία και δυνατότητα να παρουσιάσουν τους λόγους ένστασης τους. Έτυχαν, κατά την κρίση μας, δίκαιης δίκης.» Από τα παραπάνω αποσπάσματα των δυο εφετειακών αποφάσεων, είναι σαφές, ότι η ακρόαση της υπό κρίση αίτησης, θα διεξαχθεί στη βάση του περιεχομένου των ενόρκων δηλώσεων. Αυτονόητο πως, σε περίπτωση που οποιοδήποτε μέρος επιθυμεί να αντεξετάσει τον ενόρκως δηλούντα του άλλου μέρους επί του περιεχομένου της ένορκης δήλωσής του που υποστηρίζει το διάβημα της πλευράς για την οποία προέβη σε ένορκη δήλωση, θα έχει το δικαίωμα να το κάνει, νοουμένου βέβαια, ότι προηγουμένως θα υποβάλει σχετικό αίτημα και θα εξασφαλίσει την αναγκαία άδεια του Δικαστηρίου. Αυτονόητο επίσης, ότι ένα τέτοιο δικονομικό διάβημα, θα ιδωθεί υπό το φως των αρχών που το διέπουν και σε συνάρτηση με τη φύση και το σκοπό της υπό κρίση αίτησης. Τα δυο τελευταία οριοθετούνται πλήρως και με απόλυτη σαφήνεια, μεταξύ άλλων και στην υπόθεση Ανδρέας Χατζηγεωργίου Νικολάου (ανωτέρω). Αναφορικά με τα έξοδα, παρατηρώ τα εξής: Επειδή το εγερθέν θέμα δεν είναι ιδιαίτερα σύνηθες, προσωπικά τουλάχιστον, δε θυμάμαι να το έχω αντιμετωπίσει ξανά και έπειτα, επειδή οι θέσεις των μερών συναφώς με αυτό δεν αποκλίνουν σε σημαντικό βαθμό μεταξύ τους, μα ούτε και από τη δική μου θέση και κατάληξη, θεωρώ ότι η πλέον δίκαιη διαταγή για τα έξοδα είναι κάθε πλευρά να επωμιστεί τα δικά της. (Υπ.) ................ Κ. Κωνσταντίνου, Α.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΚΚ Subject: Civil/Other Actions /Interim (Αναφορά: Πολιτική - Αίτηση εγγραφής διαιτητικής απόφασης για σκοπούς εκτέλεσης. -διαδικασία ακρόασης της αίτησης.) cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο