ΠΑΡΑΣΚΕΥΑ ν. ΤΡΑΠΕΖΑ ΚΥΠΡΟΥ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΤΔ, Αρ. Αίτησης - Έφεσης: 258/2019, 4/12/2019

(1)του Νόμου, έγγραφη ειδοποίηση κατά τον Τύπο «Ι» του Δεύτερου Παραρτήματος, ημερομηνίας 25/6/2019, η οποία συνοδεύεται από κατάσταση λογαριασμού. Στις 3/9/2019 τους επέδωσαν - και πάλι - με συστημένη επιστολή, την προβλεπόμενη στο εδάφιο

(2)του άρθρου 44Γ του Νόμου, δεύτερη, έγγραφη ειδοποίηση κατά τον Τύπο «ΙΑ», ημερομηνίας 26/8/2019 καθώς και την προβλεπόμενη στο άρθρο 44Δ

(2)του Νόμου, ειδοποίηση κατά τον Τύπο «ΙΒ», ημερομηνίας κι αυτή, 26/8/

1. Με την ειδοποίηση κατά τον Τύπο «ΙΑ» ειδοποιούν τον εφεσείοντα και την εταιρεία - μεταξύ άλλων - ότι το ενυπόθηκο και εξασφαλιζόμενο με την επίδικη υποθήκη προς όφελός τους, χρέος, έχει καταστεί πληρωτέο από τις 6/10/2015 και γι' αυτό προτίθενται να προχωρήσουν σε πώληση του επίδικου ακινήτου με τη διαδικασία πλειστηριασμού, όπως προβλέπεται στο Μέρος VIA του Νόμου, «.στις 20/01/2020 μεταξύ των ωρών 9:00 π.μ. και 5:00 μ.μ.», σε συγκεκριμένη διεύθυνση - η οποία αναφέρεται - στην Έμπα. Όπως αναφέρεται στην τελευταία παράγραφο: «Το ποσό το οποίο κατέστη απαιτητό δυνάμει της πιο πάνω Υποθήκης ανέρχεται στο ποσό των CHF130.000,00 πλέον τόκος CHF29.055,61 πλέον τόκοι επί CHF158.722,85 προς ετήσιο κυμαινόμενο επιτόκιο 0,8504 (Libor 6 μηνών προσαυξημένο κατά 1,50 επί τοις εκατόν ετησίως, με κεφαλαιοποίηση των τόκων δύο φορές το χρόνο, κατά την 30ή Ιουνίου και 31η Δεκεμβρίου κάθε χρόνου) επί τοις εκατόν από της 01/04/2019 πλέον έξοδα €0,00.» Όλα τα παραπάνω γεγονότα απορρέουν από την ενώπιόν μου μαρτυρία και, είτε αποτελούν κοινό έδαφος μεταξύ των μερών είτε δεν επιδέχονται αμφισβήτησης εκ μέρους τους. Ο εφεσείοντας, στις 2/10/2019 καταχώρησε την υπό κρίση έφεση, με την οποία ζητά: πρώτο, διάταγμα με το οποίο να ακυρώνεται και/ή παραμερίζεται η ειδοποίηση Τύπου «ΙΑ» (ανωτέρω), δεύτερο, διάταγμα που να ακυρώνει το σκοπούμενο με την εν λόγω ειδοποίηση πλειστηριασμό του επίδικου ακινήτου, ένεκα της ακυρότητας ή του παραμερισμού της ειδοποίησης και τρίτο, διάταγμα με το οποίο να ακυρώνεται και/ή αναστέλλεται η όλη διαδικασία που προβλέπεται στο Μέρος VIA του Νόμου και πάλι, ένεκα της ακυρότητας ή του παραμερισμού της ίδιας ειδοποίησης. Η έφεση αποτελείται από 11 λόγους και υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση του εφεσείοντα. Οι εφεσίβλητοι καταχώρησαν ένσταση στην έφεση, η οποία αποτελείται από 18 λόγους και υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση του υπαλλήλου τους, xxxxx Τσέλεπου. Δεν προτίθεμαι να επαναλάβω το περιεχόμενο των ενόρκων δηλώσεων. Το ίδιο ισχύει και για το περιεχόμενο των εκατέρωθεν γραπτών αγορεύσεων. Στη συνέχεια και στο βαθμό που κριθεί αναγκαίο, θα διαφανεί - με αναφορά, τόσο στη μαρτυρία όσο και στις γραπτές αγορεύσεις - ποιες από τις θέσεις κάθε πλευράς αποδέχομαι και ποιες απορρίπτω. Παρατηρώ τα εξής: Οι επίδικες ειδοποιήσεις Τύπου «Ι», «ΙΑ» και «ΙΒ» εκδόθηκαν και επιδόθηκαν στον εφεσείοντα δυνάμει των σχετικών - κατά περίπτωση -προνοιών του Νόμου, μετά την τροποποίησή του από τον περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων (Τροποποιητικό) Νόμο 87(Ι)/2018 (στο εξής «τροποποιητικός νόμος»), ο οποίος τέθηκε σε ισχύ - με τη δημοσίευσή του στην Επίσημη Εφημερίδα της Δημοκρατίας -, στις 13/7/
2. Το άρθρο 44ΙΓ του Νόμου - το οποίο με το άρθρο 14 του τροποιητικού νόμου έχει καταργηθεί - διαλάμβανε για το δικαίωμα του ενυπόθηκου οφειλέτη ή οποιουδήποτε ενδιαφερόμενου προσώπου τού οποίου παραβλάπτονται τα έννομα συμφέροντα - μεταξύ άλλων - από οποιαδήποτε ειδοποίηση αναφορικά με την άσκηση των δικαιωμάτων και υποχρεώσεων του ενυπόθηκου δανειστή σύμφωνα με τις διατάξεις του Μέρους VIA του Νόμου, να καταχωρήσει έφεση κατά της εν λόγω ειδοποίησης, εντός 30 ημερών από την ημερομηνία που γνώριζε ή όφειλε να γνωρίζει για την ειδοποίηση. Μολονότι υπάρχουν διιστάμενες - πρωτόδικες - αποφάσεις, ως προς το κατά πόσο οι ειδοποιήσεις Τύπου «Θ» και «Ι», ήταν εφέσιμες, η δική μου θέση - την οποία καταγράφω σε αριθμό αποφάσεών μου - είναι ότι, υπό προϋποθέσεις, ήταν εφέσιμες, με δικαιοδοτικό βάθρο, το καταργηθέν άρθρο 44ΙΓ του Νόμου. Αναφορικά με τις άλλες δυο ειδοποιήσεις (Τύπου «ΙΑ» και «ΙΒ») παρατηρώ τα εξής: Από τις 13/7/2018 που τέθηκε σε ισχύ ο τροποιητικός νόμος, ενώ η ειδοποίηση κατά τον Τύπο «ΙΑ» - που και προηγουμένως ήταν εφέσιμη - εξακολουθεί να είναι εφέσιμη, με βάση το ισχύον - νέο - άρθρο 44Γ

(3)του Νόμου, δεν ισχύει το ίδιο και για την ειδοποίηση κατά τον Τύπο «ΙΒ», που και να ήταν εφέσιμη, πλέον δεν είναι. Αυτό, επειδή, μετά την κατάργηση του άρθρου 44ΙΓ από τον τροποποιητικό νόμο, η μόνη εφέσιμη ειδοποίηση δυνάμει του Μέρους VIA του Νόμου είναι η ειδοποίηση κατά τον Τύπο «ΙΑ». Η οποία, σύμφωνα με το εδάφιο

(3)του άρθρου 44Γ του Νόμου, θα πρέπει να καταχωρηθεί εντός 30 ημερών από την ημερομηνία παραλαβής της ειδοποίησης. Των παραπάνω λεχθέντων, το πρώτο που θέλω να πω είναι το εξής: Όσοι από τους λόγους έφεσης καθώς και οτιδήποτε αναφέρεται στην υποστηρικτική της ένορκη δήλωση βάλλουν κατά των ειδοποιήσεων Τύπου «Θ» και «Ι», δε λαμβάνονται υπόψη. Με εξαίρεση βέβαια, οτιδήποτε από αυτά ήθελε κριθεί αναγκαίο να ληφθεί υπόψη, για σκοπούς εξέτασης της υπό κρίση έφεσης, η οποία έχει ως μόνο αντικείμενο, την επίδικη ειδοποίηση κατά τον Τύπο «ΙΑ». Σύμφωνα με το άρθρο 44Γ του Νόμου: «

(1)Τηρουμένων των διατάξεων του άρθρου 44Β, ο ενυπόθηκος δανειστής δύναται να προχωρήσει στην έναρξη της διαδικασίας που προβλέπεται από τις διατάξεις του παρόντος Μέρους, αφού επιδώσει στον ενυπόθηκο οφειλέτη και σε οποιοδήποτε άλλο ενδιαφερόμενο πρόσωπο, έγγραφη ειδοποίηση κατά τον Τύπο «Ι» του Δεύτερου Παραρτήματος, συνοδευόμενη από κατάσταση λογαριασμού του οφειλόμενου ενυπόθηκου χρέους, των τόκων και όλων των εξόδων για την είσπραξή του καλώντας τον όπως εξοφλήσει το ποσό, σύμφωνα με την επιδοθείσα κατάσταση λογαριασμού, τάσσοντας σε αυτόν προθεσμία όχι μικρότερη των τριάντα

(30)ημερών από την ημερομηνία επίδοσης της ειδοποίησης προς εξόφληση του οφειλόμενου ποσού: Νοείται ότι, με την ειδοποίηση ενημερώνεται ο ενυπόθηκος οφειλέτης ότι σε περίπτωση μη εξόφλησης του οφειλόμενου ποσού που καθορίζεται σε αυτήν, ο ενυπόθηκος δανειστής δύναται να ασκήσει το δικαίωμά του για πώληση του ενυπόθηκου ακινήτου με βάση τις διατάξεις του παρόντος Μέρους: Νοείται περαιτέρω ότι, μετά την επίδοση της ειδοποίησης κατά τον Τύπο «Ι», οποιαδήποτε αρμόδια αρχή παρέχει, μετά από την υποβολή σχετικού αιτήματος από τον ενυπόθηκο δανειστή, όλες τις σχετικές πληροφορίες, αναφορικά με τους φόρους, τα τέλη και τις χρεώσεις που επιβαρύνουν το ενυπόθηκο ακίνητο, εντός δεκαπέντε

(15)ημερών από την ημερομηνία υποβολής τέτοιου αιτήματος.

(2)Σε περίπτωση που ο ενυπόθηκος οφειλέτης ή οποιοδήποτε ενδιαφερόμενο πρόσωπο δεν συμμορφωθεί με τις απαιτήσεις της ειδοποίησης που του επιδίδεται δυνάμει των διατάξεων του εδαφίου

(1), ο ενυπόθηκος δανειστής δύναται να επιδώσει στον ενυπόθηκο οφειλέτη και σε οποιοδήποτε ενδιαφερόμενο πρόσωπο, δεύτερη έγγραφη ειδοποίηση, στην οποία να αναφέρεται ότι το ενυπόθηκο ακίνητο πρόκειται να πωληθεί με πλειστηριασμό˙ η ειδοποίηση επιδίδεται κατά τον Τύπο «IΑ» του Δευτέρου Παραρτήματος, εντός περιόδου όχι μικρότερης των τριάντα

(30)ημερών από την καθορισμένη ημέρα και ώρα πώλησης του ενυπόθηκου ακινήτου.

(3)Ο ενυπόθηκος οφειλέτης καθώς και οποιοδήποτε ενδιαφερόμενο μέρος δύναται, εντός τριάντα

(30)ημερών από την ημερομηνία παραλαβής της ειδοποίησης, σύμφωνα με το εδάφιο

(2)να καταχωρίσει έφεση στο Επαρχιακό Δικαστήριο για παραμερισμό της ειδοποίησης της σκοπούμενης πώλησης μόνο, για τους ακόλουθους λόγους: (α) Η επιδοθείσα ειδοποίηση δεν πληροί τις απαιτούμενες κατά τον προβλεπόμενο τύπο και περιεχόμενο, προϋποθέσεις˙ (β) η ειδοποίηση δεν έχει δεόντως επιδοθεί˙ (γ) η ειδοποίηση έχει αποσταλεί πριν τη λήξη της προθεσμίας για καταβολή της πληρωμής προς τον ενυπόθηκο δανειστή˙ (δ) έχει εκδοθεί παρεμπίπτον απαγορευτικό διάταγμα υπέρ του ενυπόθηκου οφειλέτη σύμφωνα με το άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου˙ (ε) έχει εκδοθεί προστατευτικό διάταγμα υπέρ του ενυπόθηκου οφειλέτη δυνάμει των διατάξεων του περί Αφερεγγυότητας Φυσικών Προσώπων (Προσωπικά Σχέδια Αποπληρωμής και Διατάγματα Απαλλαγής Οφειλών) Νόμου˙ (στ) ο ενυπόθηκος οφειλέτης του οποίου η συμμετοχή εγκρίνεται στο σχέδιο "ΕΣΤΙΑ για αντιμετώπιση των μη εξυπηρετούμενων δανείων και στήριξη ευάλωτων κοινωνικών ομάδων" ή σε οποιαδήποτε άλλο κυβερνητικό σχέδιο επιδότησης πιστωτικής διευκόλυνσης, νοουμένου ότι αυτός αποδέχεται και τηρεί τη συμφωνία και τις πιστωτικές του υποχρεώσεις όπως προκύπτουν από το εν λόγω σχέδιο.» Από το παραπάνω άρθρο, ερμηνευτικά προκύπτουν τ' ακόλουθα: Ο ενυπόθηκος δανειστής μπορεί να προχωρήσει στην έναρξη της διαδικασίας πώλησης ενυπόθηκου ακινήτου δυνάμει του Μέρους VIA του Νόμου, αφού επιδώσει στον ενυπόθηκο οφειλέτη και σε οποιοδήποτε άλλο ενδιαφερόμενο πρόσωπο, έγγραφη ειδοποίηση κατά τον Τύπο «Ι» του Δεύτερου Παραρτήματος του Νόμου, συνοδευόμενη από κατάσταση λογαριασμού του οφειλόμενου ενυπόθηκου χρέους, των τόκων και όλων των εξόδων για την είσπραξή του, καλώντας τους να ξοφλήσουν το ποσό σύμφωνα με την επιδοθείσα κατάσταση λογαριασμού και τάσσοντάς τους προθεσμία για το σκοπό αυτό, όχι μικρότερη των 30 ημερών από την ημερομηνία επίδοσης της εν λόγω ειδοποίησης. Σε περίπτωση που δε συμμορφωθούν με τις απαιτήσεις της παραπάνω ειδοποίησης, ο ενυπόθηκος δανειστής μπορεί να τους επιδώσει τη - δεύτερη - έγγραφη ειδοποίηση κατά τον Τύπο «ΙΑ», στην οποία θα πρέπει να αναφέρεται ότι το ενυπόθηκο ακίνητο πρόκειται να πωληθεί με πλειστηριασμό. Η εν λόγω ειδοποίηση, θα πρέπει να επιδίδεται και πάλι, εντός περιόδου, όχι μικρότερης των 30 ημερών από την καθορισμένη ημέρα και ώρα πώλησης του ενυπόθηκου ακινήτου. Ο ενυπόθηκος οφειλέτης καθώς και οποιοδήποτε ενδιαφερόμενο πρόσωπο, μπορούν, εντός 30 ημερών από την ημερομηνία παραλαβής της εν λόγω ειδοποίησης, να καταχωρήσουν έφεση για παραμερισμό της, για τους 6 μόνο λόγους που αναφέρονται εξαντλητικά στο εδάφιο

(3)του άρθρου 44Γ (ανωτέρω). Υπεισέρχομαι τώρα στην ουσία της έφεσης, η οποία θα ιδωθεί υπό το φως όσων από τους λόγους της ήθελε κριθεί αναγκαίο να εξεταστούν για σκοπούς έκδοσης της ετυμηγορίας μου. Με τον 6ο λόγο έφεσης υποβάλλεται ότι οι προσβληθείσες ειδοποιήσεις Τύπου «ΙΑ» δεν πληρούν τις απαιτούμενες κατά τον προβλεπόμενο τύπο και περιεχόμενο, προϋποθέσεις, όπως αναφέρεται στο Νόμο ή και τον Τύπο, όπως αυτός παρατίθεται στο Δεύτερο Παράρτημα του Νόμου. Με τον 8ο λόγο υποβάλλεται ότι το περιεχόμενο των ίδιων ειδοποιήσεων είναι λανθασμένο ή και αντίκεται ή και είναι κατά παράβαση των διατάξεων του Μέρους VIA του Νόμου ή και κατά παράβαση του Τύπου και του περιεχομένου του, όπως αυτός εκτίθεται στο Δεύτερο Παράρτημα του Νόμου, διότι - μεταξύ άλλων -: πρώτο, ενώ ο νομοθετημένος τύπος της ειδοποίησης Τύπου «ΙΑ» προβλέπει ότι αναφορικά με τους τόκους, στην ειδοποίηση θα πρέπει να αναγράφεται συγκεκριμένο ποσό, οι εφεσίβλητοι, παράτυπα και παράνομα δεν αναγράφουν συγκεκριμένο ποσό του τόκου σε ευρώ, αλλά τα ακόλουθα: «.πλέον τόκος CHF29.055,61 πλέον τόκοι επί CHF158.722,85 προς ετήσιο κυμαινόμενο επιτόκιο 0,8504 (Libor 6 μηνών προσαυξημένο κατά 1,50 επί τοις εκατόν ετησίως, με κεφαλαιοποίηση των τόκων δύο φορές το χρόνο, κατά την 30ή Ιουνίου και 31η Δεκεμβρίου κάθε χρόνου) επί τοις εκατόν από της 01/04/2019 πλέον έξοδα €0,00.» και δεύτερο, ενώ ο νομοθετημένος τύπος της ειδοποίησης Τύπου «ΙΑ», αναφορικά με το οφειλόμενο ποσό καθώς και το ποσό του τόκου προβλέπει ότι θα πρέπει να αναγράφονται σε ευρώ (€), οι εφεσίβλητοι, στην επίδικη ειδοποίηση Τύπου «ΙΑ», παράτυπα και παράνομα δεν αναγράφουν συγκεκριμένο ποσό σε ευρώ (€), αλλά αναγράφουν το ποσό σε ελβετικά φράγκα (CHF). Ο συγκεκριμένος λόγος έφεσης είναι σαφές, ότι εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής του πρώτου λόγου παραμερισμού της ειδοποίησης κατά τον Τύπο «ΙΑ» σύμφωνα με το εδάφιο

(3)του άρθρου 44Γ του Νόμου, που είναι ότι η επιδοθείσα ειδοποίηση δεν πληροί τις απαιτούμενες κατά τον προβλεπόμενο τύπο και περιεχόμενο, προϋποθέσεις. Παρατηρώ τα εξής: Σύμφωνα με το άρθρο 42 του περί Ερμηνείας Νόμου, Κεφ. 1, κάθε Παράρτημα σε Νόμο θα ερμηνεύεται και εφαρμόζεται ως μέρος του Νόμου. Ακολούθως σύμφωνα με το άρθρο 36 του ίδιου Νόμου, εκτός εάν προνοείται ρητά, όταν καθορίζονται τύποι, μικρές παρεκκλίσεις από αυτούς, ή αναγκαίες αλλαγές σ' αυτούς, οι οποίες δεν επηρεάζουν την ουσία ή οι οποίες δεν υπολογίζουν να παραπλανήσουν, δεν καθιστούν άκυρους τους τύπους. Στην εντελώς πρόσφατη υπόθεση Marios Nikolaou Developers Ltd κ.ά., Πολιτική ECLI:CY:AD:2018:D378, Αίτηση Αρ. 101/2018, ημερομηνίας 14/8/2018 επισημαίνονται τα εξής: «Είναι νομολογιακά γνωστό ότι βασικό κριτήριο για την ερμηνεία ενός νομοθετήματος αποτελεί η συνήθης σημασία των λέξεων. Εκεί όπου οι πρόνοιες της νομοθεσίας είναι σαφείς στις λέξεις θα πρέπει να δίδεται η γραμματική τους έννοια. Κεντρική επιδίωξη και στόχος του ερμηνευτικού έργου του Δικαστηρίου είναι η διακρίβωση της πρόθεσης του νομοθέτη που είναι και το μόνο ζητούμενο (βλ. Κωμοδρόμος ν. White Knight Holdings

(2010)1 A.Α.Δ. 1903).» Από τα παραπάνω, το πρώτο που μπορεί να λεχθεί είναι το εξής: η διαλαμβανόμενη στο Δεύτερο Παράρτημα του Νόμου, έγγραφη ειδοποίηση κατά τον Τύπο «ΙΑ» αποτελεί μέρος του Νόμου. Με αυτό δεδομένο, προκειμένου να δοθεί απάντηση στο ερώτημα, κατά πόσο η επίδικη ειδοποίηση κατά τον Τύπο «ΙΑ» πληροί τις απαιτούμενες κατά τον προβλεπόμενο τύπο και περιεχόμενο, προϋποθέσεις, καταρχήν αναγκαιεί αντιπαραβολή του περιεχομένου της πρώτης με το περιεχόμενο της δεύτερης (της διαλαμβανόμενης στο Δεύτερο Παράρτημα του Νόμου, έγγραφης ειδοποίησης κατά τον Τύπο «ΙΑ»). Σε περίπτωση που διαπιστωθεί ότι η πρώτη, δεν είναι σύμφωνη ως προς το περιεχόμενο με τη δεύτερη, θα πρέπει να παραμεριστεί. Το ίδιο θα πρέπει να γίνει και σε περίπτωση που διαπιστωθεί ότι δε συνάδει ως προς τον τύπο με το νενομισμένο τύπο, εκτός εάν, τυχόν παρεκκλίσεις που θα διαπιστωθούν είναι τόσο μικρές ή αναγκαίες, που δεν επηρεάζουν την ουσία ή δεν υπολογίζουν (δηλαδή αποσκοπούν) να παραπλανήσουν. Αυτονόητο πως, κατά το σχετικό έλεγχο θα πρέπει να ληφθεί υπόψη και το απόσπασμα από την πιο πάνω απόφαση. Όσα ακολουθούν αποβλέπουν στο να δώσουν απάντηση στο ερώτημα, κατά πόσο η επίδικη ειδοποίηση κατά τον Τύπο «ΙΑ» πληροί τις απαιτούμενες κατά τον προβλεπόμενο τύπο και περιεχόμενο προϋποθέσεις: Το μέρος της επίδικης ειδοποίησης κατά τον Τύπο «ΙΑ» που ενδιαφέρει, ακολουθεί - υπό μορφή επανάληψης - αυτούσιο: «. γι' αυτό προτίθεμαι να προχωρήσω σε πώληση στις 20/01/2020 μεταξύ των ωρών 9:00 π.μ. και 5:00 μ.μ. ... Το ποσό το οποίο κατέστη απαιτητό δυνάμει της πιο πάνω Υποθήκης ανέρχεται στο ποσό των CHF130.000,00 πλέον τόκος CHF29.055,61 πλέον τόκοι επί CHF158.722,85 προς ετήσιο κυμαινόμενο επιτόκιο 0,8504 (Libor 6 μηνών προσαυξημένο κατά 1,50 επί τοις εκατόν ετησίως, με κεφαλαιοποίηση των τόκων δύο φορές το χρόνο, κατά την 30ή Ιουνίου και 31η Δεκεμβρίου κάθε χρόνου) επί τοις εκατόν από της 01/04/2019 πλέον έξοδα €0,00.» (η έμφαση είναι δική μου) Ακολουθεί μέρος του νενομισμένου Τύπου «ΙΑ», το οποίο περικλείει και το αντίστοιχο μέρος της επίδικης ειδοποίησης κατά τον ίδιο τύπο. «4 του 142(Ι) του 2014. ΤΥΠΟΣ «ΙΑ» [Άρθρο 44Γ

(2)] ΟΙ ΠΕΡΙ ΜΕΤΑΒΙΒΑΣΕΩΣ ΚΑΙ ΥΠΟΘΗΚΕΥΣΕΩΣ ΑΚΙΝΗΤΩΝ ΝΟΜΟΙ ΤΟΥ 1965 ΜΕΧΡΙ 2014 ΕΙ∆ΟΠΟΙΗΣΗ ΠΡΟΣ ΟΛΑ ΤΑ ΕΝ∆ΙΑΦΕΡΟΜΕΝΑ ΠΡΟΣΩΠΑ ............................................................................ Ειδοποιείσθε ότι το ενυπόθηκο χρέος το εξασφαλιζόμενο με την υποθήκη με αριθμό Υ......., του Επαρχιακού Κτηματολογικού Γραφείου ........, προς όφελος μου, έχει καταστεί πληρωτέο από τις ........................ και γι' αυτό προτίθεμαι να προχωρήσω σε πώληση στις ............................ και ώρα ..... .............................................................................. Το ποσό το οποίο κατέστη απαιτητό δυνάµει της πιο πάνω Υποθήκης ανέρχεται στο ποσό των €... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ..., πλέον τόκος, €... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... . . . . . . . .. . πλέον έξοδα €... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... . . . . . . . .. .» Με απλή αντιπαραβολή του παραπάνω αποσπάσματος της επίδικης ειδοποίησης με το αντίστοιχο απόσπασμα από το νενομισμένο τύπο είναι σαφές, ότι η επίδικη ειδοποίηση, δεν πληροί τις απαιτούμενες κατά τον προβλεπόμενο τύπο και περιεχόμενο, προϋποθέσεις. Συγκεκριμένα, ενώ σύμφωνα με το νενομισμένο τύπο, το ποσό του ενυπόθηκου χρέους, το ποσό του τόκου καθώς και το ποσό των εξόδων, θα πρέπει να αναγράφονται αριθμητικά σε ευρώ και όχι σε οποιοδήποτε άλλο νόμισμα, εξ ου και το γεγονός, ότι, μετά την αναγραφή των φράσεων: «Το ποσό το οποίο κατέστη απαιτητό δυνάμει της πιο πάνω Υποθήκης ανέρχεται στο ποσό των», «πλέον τόκος» και «πλέον έξοδα», ακολουθεί το σύμβολο του ευρώ (€), χωρίς να περιλαμβάνεται οποιοδήποτε άλλο στοιχείο συναφώς με τα τρία αυτά ποσά, στην επίδικη ειδοποίηση, καταρχήν, τα δυο πρώτα ποσά αναγράφονται σε ελβετικά φράγκα αντί σε ευρώ κι έπειτα, το ποσό των τόκων, μολονότι αναφέρεται αριθμητικά, εντούτοις, μετά την αναγραφή του ακολουθεί η φράση: «.προς ετήσιο κυμαινόμενο επιτόκιο 0,8504 (Libor 6 μηνών προσαυξημένο κατά 1,50 επί τοις εκατόν ετησίως, με κεφαλαιοποίηση των τόκων δύο φορές το χρόνο, κατά την 30ή Ιουνίου και 31η Δεκεμβρίου κάθε χρόνου) επί τοις εκατόν από της 01/04/2019 .» που δεν προβλέπεται στο νενομισμένο τύπο. Η διαδικασία εκποίησης ενυπόθηκου ακινήτου από τον ενυπόθηκο δανειστή δυνάμει του Μέρους VIA του Νόμου, χωρίς αμφιβολία είναι ιδιαίτερα δραστική και με προφανείς επιπτώσεις για τον ενυπόθηκο οφειλέτη και κάθε ενδιαφερόμενο πρόσωπο. Ενώ με την ειδοποίηση κατά τον Τύπο «ΙΑ» παρέχεται η δυνατότητα στον ενυπόθηκο δανειστή να ορίσει την ημερομηνία και ώρα κατά την οποία θα προχωρήσει στην πώληση του ενυπόθηκου ακινήτου με πλειστηριασμό, στον ενυπόθηκο οφειλέτη και σε κάθε ενδιαφερόμενο πρόσωπο, το μόνο δικαίωμα που παρέχεται από το Νόμο προκειμένου να μπορούν να επιδιώξουν ματαίωση της σκοπούμενης δυνάμει της εν λόγω ειδοποίησης, πώλησης είναι να καταχωρήσουν έφεση για παραμερισμό της, για τους 6, μόνο, λόγους, οι οποίοι αναφέρονται εξαντλητικά στο εδάφιο

(3)του άρθρου 44Γ του Νόμου. Ανάμεσά σ' αυτούς τους λόγους και θεωρώ πως όχι τυχαία είναι και ο υπό εξέταση. Συγκεκριμένα, ότι η επιδοθείσα ειδοποίηση κατά τον Τύπο «ΙΑ» δεν πληροί τις απαιτούμενες κατά τον προβλεπόμενο τύπο και περιεχόμενο, προϋποθέσεις. Για να επαναλάβω θεωρώ πως όχι τυχαία ο συγκεκριμένος λόγος αποτελεί αναγνωρισμένο λόγο παραμερισμού της εν λόγω ειδοποίησης. Κατά την γνώμη μου, μέσω της ακριβείας που θα πρέπει να διέπει την εν λόγω ειδοποίηση, ως προς το περιεχόμενο, ο νομοθέτης θέλησε να δώσει την ευκαιρία στον ενυπόθηκο οφειλέτη καθώς και σε κάθε ενδιαφερόμενο πρόσωπο στους οποίους επιδίδεται μια τέτοια ειδοποίηση, σε περίπτωση που, έστω και την υστάτη, επιθυμούν να αποφύγουν τις επιπτώσεις που συνεπάγεται η πώληση του ενυπόθηκου ακινήτου με πλειστηριασμό, να μπορούν να το κάνουν, καταβάλλοντας στον ενυπόθηκο δανειστή, το ποσό το οποίο κατέστη απαιτητό δυνάμει της υποθήκης, το ποσό των τόκων και τέλος, το ποσό των εξόδων. Ωστόσο, για να μπορεί να συμβεί αυτό και τα τρία αυτά ποσά, θα πρέπει να αναφέρονται κατά ρητό, ξεκάθαρο και απολύτως ακριβή τρόπο στη σχετική ειδοποίηση. Διαφορετικά, ο ενυπόθηκος οφειλέτης και κάθε ενδιαφερόμενο πρόσωπο δεν μπορούν να ασκήσουν ένα τέτοιο δικαίωμα. Δεδομένου ότι έχουν το δικαίωμα, ακόμη και λίγη ώρα πριν από την καθορισμένη ώρα διεξαγωγής του πλειστηριασμού, να ξοφλήσουν τον ενυπόθηκο δανειστή, καθιστώντας έτσι τον πλειστηριασμό, άνευ αντικειμένου και ως θέμα καθαρά κοινής λογικής, θα πρέπει να είναι σε θέση να γνωρίζουν επ' ακριβώς το συνολικό ποσό που θα πρέπει να καταβάλουν έτσι ώστε ο ενυπόθηκος δανειστής, να μην έχει λόγο μα ούτε και να νομιμοποιείται πλέον να προχωρήσει στην πώληση του ενυπόθηκου ακινήτου. Κατά τη γνώμη μου, η ορθότητα των παραπάνω θέσεων μου αποδεικνύεται και από το σκοπό της υποθήκης, η οποία σύμφωνα με το άρθρο 2 του Νόμου αποτελεί επιβάρυνση επί ακινήτου για σκοπούς εξασφάλισης χρέους. Για να καταλήξω, στην προκειμένη περίπτωση, το βάσιμο του υπό κρίση λόγου παραμερισμού της επίδικης ειδοποίησης αποδεικνύεται και από το γεγονός, ότι, όπως είναι διατυπωμένο σ' αυτή το παραπάνω απόσπασμα σε σχέση με το ποσό του ενυπόθηκου χρέους καθώς και αυτό του τόκου, τα οποία αναφέρονται σε ελβετικά φράγκα και ειδικά για το ποσό του τόκου, λαμβάνοντας υπόψη όσα ακολουθούν μετά την αναγραφή του ποσού, ο εφεσείοντας - τον οποίο και αφορά η εν λόγω ειδοποίηση -, ακόμη και με μαθηματικούς υπολογισμούς, μου φαίνεται πως είναι αδύνατο να γνωρίζει το συνολικό ποσό που προκύπτει αθροιστικά, το οποίο, εκτός κι αν καταβάλει στους εφεσίβλητους - ενυπόθηκους δανειστές, αυτοί θα μπορούν να προχωρήσουν στην πώληση του επίδικου ακινήτου με πλειστηριασμό. Με τον 9ο λόγο έφεσης υποβάλλεται ότι η προσβληθείσα ειδοποίηση Τύπου «ΙΑ» θα πρέπει να παραμεριστεί επειδή η διαδικασία που προωθούν οι εφεσίβλητοι σύμφωνα με τις διατάξεις του Μέρους VIA του Νόμου συνιστά ακραίας μορφής κατάχρηση, διότι με δυο διαφορετικούς τρόπους και/ή διαδικασίες επιχειρούν ταυτόχρονα, τόσο μέσω της αγωγής XXXX/2016 (ανωτέρω) όσο και μέσω των ειδοποιήσεων Τύπου «Ι» και «ΙΑ», την πώληση του επίδικου ακινήτου. Ο συγκεκριμένος λόγος έφεσης είναι αβάσιμος. Από τη συνδυασμένη ερμηνεία των εδαφίων

(4)και (4Α) του άρθρου 44Α του Νόμου είναι τελείως ξεκάθαρο, ότι οι εφεσίβλητοι νομιμοποιούνται πλήρως να κινούν τη διαδικασία πώλησης του επίδικου ακινήτου δυνάμει του Μέρους VIA του Νόμου, παρά το γεγονός ότι επιδιώκουν το ίδιο και με την πιο πάνω αγωγή τους. Και τα δυο αυτά εδάφια ακολουθούν αυτούσια: «

(4)Καμία διάταξη του παρόντος Μέρους δεν αποκλείει το δικαίωμα του ενυπόθηκου δανειστή να προχωρήσει με την έγερση πολιτικής αγωγής για την εξασφάλιση διατάγματος δικαστηρίου για πώληση του ενυπόθηκου ακινήτου. (4Α) Ανεξαρτήτως οποιασδήποτε άλλης διάταξης του παρόντος Νόμου, η εξασφάλιση διατάγματος Δικαστηρίου για πώληση ενυπόθηκου ακινήτου ή η έναρξη διαδικασίας πώλησης του ενυπόθηκου ακινήτου δυνάμει του εν λόγω διατάγματος, είτε πριν είτε μετά την ημερομηνία έναρξης της ισχύος του περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων (Τροποποιητικού) Νόμου του 2018, δεν επηρεάζει το δικαίωμα του ενυπόθηκου δανειστή να προχωρήσει με την εφαρμογή της διαδικασίας πώλησης του ενυπόθηκου ακινήτου σύμφωνα με τις διατάξεις του παρόντος Μέρους: Νοείται ότι, στην πιο πάνω αναφερόμενη περίπτωση, δεν επηρεάζεται το δικαίωμα του ενυπόθηκου οφειλέτη ή άλλου ενδιαφερόμενου προσώπου να προσφύγει στο Επαρχιακό Δικαστήριο σύμφωνα με τις διατάξεις του παρόντος Μέρους και εντός των χρονικών προθεσμιών που προβλέπονται σε αυτό.» Και κάτι τελευταίο. Αναφορικά με τον 5ο λόγο έφεσης, με τον οποίο υποβάλλεται ότι το Μέρος VIA του Νόμου είναι αντισυνταγματικό, καθότι προσκρούσει στο άρθρο 26 του Συντάγματος, το μόνο που θέλω να πω είναι το εξής: δεδομένης της επιτυχίας της έφεσης, η ενασχόλησή μου με το συγκεκριμένο λόγο όχι απλώς είναι αχρείαστη, αλλά, θα έλεγα και μη επιτρεπτή. Το δεύτερο, επειδή καθώς έχει νομολογηθεί (βλ. Lapertas Fisheries Ltd κ.ά. ν. Αστυνομίας

(2002)2 Α.Α.Δ. 335): «.....

(4)Η δικαστική εξουσία δεν επεκτείνεται στην εξέταση αφηρημένων ζητημάτων, με άλλα λόγια τα δικαστήρια δεν αποφασίζουν επί ζητημάτων συνταγματικής φύσεως εκτός αν αυτό είναι απαραίτητο για την επίλυση της ενώπιον του Δικαστηρίου διαφοράς.» Συγκεφαλαιώνοντας, δεδομένης της βασιμότητας του 6ου καθώς και του 8ου λόγου έφεσης, αυτή επιτυγχάνει. Εκδίδεται διάταγμα παραμερισμού της ειδοποίησης κατά τον Τύπο «ΙΑ», ημερομηνίας 26/8/2019. Τα έξοδα της έφεσης, όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο επιδικάζονται υπέρ του εφεσείοντα και σε βάρος των εφεσίβλητων. (Υπ.) .............. Κ. Κωνσταντίνου, Α.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΚΚ Subject: Civil/Other Actions /Final/Interim (Αναφορά: Πολιτική - Έφεση για παραμερισμό της ειδοποίησης κατά τον Τύπο «ΙΑ») cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο