← Κύπρος

Τσιακκούρμας, άλλως Κυριάκου ν. ΤΡΑΠΕΖΑ ΚΥΠΡΟΥ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΤΔ, Αρ. Έφεσης/Αίτησης:10/2018, 28/2/2019

Τσιακκούρμας, άλλως Κυριάκου ν. ΤΡΑΠΕΖΑ ΚΥΠΡΟΥ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΤΔ, Αρ. Έφεσης/Αίτησης:10/2018, 28/2/2019 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDAMM:2019:A23 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΥ Ενώπιον: Μ. Χαραλάμπους, Ε.Δ. Αρ. Έφεσης/Αίτησης:10/2018 Σε ότι αφορά το Μέρος VIA του περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμο 9/65 ως έχει τροποποιηθεί μέχρι σήμερα Μεταξύ: XXXXX Τσιακκούρμας, άλλως XXXXX Κυριάκου, άλλως XXXXX Κυριάκου Εφεσείων - Αιτητής -και- ΤΡΑΠΕΖΑ ΚΥΠΡΟΥ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΤΔ, Λευκωσία. Εφεσίβλητοι - Καθ' ων η Αίτηση Αίτηση υπό τον Εφεσείων - Αιτητή. Ημερομηνία: 28/02/

  1. Εμφανίσεις: Για Εφεσείοντα-Αιτητή: O κ. Μ. Μαρκουλής για Γιώργος Φ. Πιττατζης Δ.Ε.Π.Ε Για Εφεσίβλητους-Καθ΄ ων η αίτηση: Η κα Γ. Δημητρίου για Α. Ζαχαρίου& Σία ΔΕΠΕ Α Π Ο Φ Α Σ Η Με την παρούσα Έφεση-Αίτηση ο Εφεσείων-Αιτητής (στο εξής καλούμενος «ο αιτητής») εξαιτείται από το Δικαστήριο διάταγμα με το οποίο να ακυρώνεται η ειδοποίηση Τύπος «Ι» και η ειδοποίηση Τύπος «θ» που του επιδόθηκαν από τους Εφεσίβλητους-Καθ' ων η Αίτηση (στο εξής καλούμενοι «οι καθ' ων η αίτηση») στις 3/4/2018 καθώς και διάταγμα με το οποίο να ακυρώνεται η σκοπούμενη διαδικασία πώλησης ή και πλειστηριασμού, βάσει του Μέρους VIA του περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Νόμου 9/65, του ακινήτου του Αιτητή με αριθμό εγγραφής 0/8XX5, Φ/Σχ. 2-XXX-376, Τεμάχιο 1X5, στο Παραλίμνι της Επαρχίας Αμμοχώστου, Μερίδιον Όλον (στο εξής καλούμενο «το ακίνητο») που βαρύνεται με την υποθήκη Y239/2006 του Επαρχιακού Κτηματολογικού Γραφείου Αμμοχώστου. Οι λόγοι έφεσης επί των οποίων ζητείται το εν λόγω διάταγμα, συνοψίζοντας τους, ως καταγράφονται στο σώμα της αίτησης, είναι οι ακόλουθοι:
  2. Στις 5/3/2014 οι καθ' ων η αίτηση ήγειραν τις αγωγές υπ' αριθμούς 290/14 και 292/14 στο Επαρχιακό Δικαστήριο Αμμοχώστου εναντίον του αιτητή, οι οποίες μέχρι και σήμερα εκκρεμούν. Ο αιτητής στις εν λόγω αγωγές αμφισβητεί τόσο το χρέος όσο και την εγκυρότητα των επίδικων συμφωνιών. Παράλληλα ο αιτητής έχει εγείρει αγωγή εναντίον των καθ' ων η αίτηση όπου αξιώνει, μεταξύ άλλων, και ακύρωση της επίδικης υποθήκης και της ειδοποίησης Τύπου «Ι». Ενόψει αυτών είναι η θέση του αιτητή ότι δεν τυγχάνει εφαρμογής το Μέρος του VIA του περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Νόμου 9/
  3. Οι διαδικασίες που άρχισαν οι καθ' ων η αίτηση, στα πλαίσια του πιο πάνω Νόμου, παραβλάπτουν τα συμφέροντα του αιτητή και ιδιαίτερα το δικαίωμα του για δίκαιη δίκη εφόσον υπάρχει σοβαρός κίνδυνος να διενεργηθεί ο πλειστηριασμός του επίδικου ακινήτου προτού διαγνωσθούν και καθορισθούν τα δικαιώματα του αιτητή από το Δικαστήριο, στα πλαίσια των πιο πάνω αναφερόμενων αγωγών.
  4. Οι επίδικες ειδοποιήσεις που έχουν επιδοθεί στον αιτητή είναι καταχρηστικές και αποσκοπούν ουσιαστικά στην παράκαμψη του Δικαστηρίου και της απονομής της Δικαιοσύνης.
  5. Οι επίδικες ειδοποιήσεις είναι παράνομες και αντικανονικές εφόσον οι καθ' ων η αίτηση δεν επέδωσαν στον αιτητή αναλυτική κατάσταση λογαριασμού στην οποία να εμφαίνεται πως προέκυψε το ισχυριζόμενο χρέος, οι τόκοι και άλλα έξοδα, δεν αναφέρεται ποιες πιστωτικές διευκολύνσεις εξασφαλίζονται από τις επίδικες υποθήκες, ούτε και ποιες δόσεις έγιναν υπερήμερες αλλά ούτε και πως κατέστη απαιτητό και πληρωτέο το ισχυριζόμενο χρέος με βάση τις επίδικες υποθήκες. Τα γεγονότα της παρούσας Αίτησης στηρίζονται στην επισυνημμένη ένορκη δήλωση του αιτητή, ο οποίος, συνοπτικά, αναφέρει τα ακόλουθα: Είναι ο εγγεγραμμένος ιδιοκτήτης του ακινήτου. Την 5/3/2014 οι καθ'ών η αίτηση ήγειραν τις αγωγές υπ'αριθμούς 290/14 και 292/14 εναντίον του και εναντίον άλλων προσώπων στο Επαρχιακό Δικαστήριο Αμμοχώστου αξιώνοντας, μεταξύ άλλων, το ποσό των €20.521,60, πλέον τόκους και €7.721,31, πλέον τόκους, αντίστοιχα (Τεκμήρια Α1 και Α2). Και στις δύο αγωγές οι καθ'ών η αίτηση αξιώνουν διατάγματα αναγκαστικής πώλησης ή και εκποίησης της επίδικης υποθήκης Υ239/06 το οποίο αφορά το ακίνητο του. Στις εν λόγω αγωγές εκπροσωπείται από δικηγόρο καταχωρώντας και σχετικές Υπερασπίσεις (Τεκμήρια Β1 και Β2). Ενώ εκκρεμούσαν οι πιο πάνω αγωγές, αναμένοντας να διαγνωσθούν τα δικαιώματα του, στις 3.4.18 οι καθ'ών η αίτηση του επέδωσαν την Ειδοποίηση Τύπος «Ι» συνοδευόμενη από Ειδοποίηση Τύπος «Θ» και κατ' ισχυρισμόν κατάσταση λογαριασμού (Τεκμήριο Γ) για εκποίηση της, ανωτέρω, υποθήκης με βάση την διαδικασία που προβλέπεται στο Νόμο. Επιπρόσθετα ο ίδιος έχει εγείρει αγωγή εναντίων των καθ'ών η αίτηση (Τεκμήριο Δ) με την οποία αξιώνει, μεταξύ άλλων, ακύρωση της επίδικης υποθήκης και της επίδικης ειδοποίησης Τύπος «Ι». Είναι η θέση του ότι οι ανωτέρω ειδοποιήσεις που του έχουν επιδοθεί θα πρέπει να ακυρωθούν. Οι σχετικές πρόνοιες του Νόμου που επικαλούνται οι καθ'ών η αίτηση δεν μπορούν να τύχουν εφαρμογής στην προκειμένη περίπτωση, για τους πιο πάνω λόγους. Τυχόν προώθηση της σχετικής διαδικασίας πλειστηριασμού από τους καθ' ων η αίτηση ενόσω εκκρεμούν οι πιο πάνω αγωγές συνιστούν κατάφωρη αδικία και θα του προκαλέσουν ανεπανόρθωτη ζημιά. ΕΝΣΤΑΣΗ ΚΑΙ ΕΝΟΡΚΗ ΔΗΛΩΣΗ ΠΟΥ ΤΗΝ ΣΥΝΟΔΕΥΕΙ Η παρούσα αίτηση προσέκρουσε στην ένσταση των ενυπόθηκων δανειστών, οι οποίοι καταχώρησαν σχετική ειδοποίηση πρόθεση ένστασης, εγείροντας τους ακόλουθους 21 λόγους ένστασης: «
  6. Η αίτηση είναι νομικά και ουσιαστικά αβάσιμη.
  7. Η αίτηση είναι πρόωρη.
  8. Η αίτηση αποτελεί κατάχρηση της διαδικασίας.
  9. Η αίτηση είναι παράτυπη και αντικανονική.
  10. Τυχόν έγκριση της αίτησης θα παραβλάψει τα συμφέροντα των Καθ΄ ων η αίτηση.
  11. Ο αιτητής δεν δικαιούται στις αιτούμενες θεραπείες.
  12. Η νομική βάση της αίτησης είναι ελλιπής και λανθασμένη.
  13. Η παρούσα αίτηση είναι κακόπιστη και καταχρηστική.
  14. Το ένδικο διάβημα που χρησιμοποιήθηκε είναι λανθασμένο
  15. Δεν δικαιολογείται η έκδοση του αιτούμενου διατάγματος.
  16. Δεν προβάλλεται οποιοσδήποτε επαρκής λόγος ο οποίος να δικαιολογεί την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος.
  17. Τυχόν έκδοση του αιτούμενου διατάγματος θα προκαλέσει ανεπανόρθωτη ζημιά στους καθ' ων η αίτηση.
  18. Δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις για την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος.
  19. Η αίτηση είναι κακόπιστη.
  20. Η αίτηση καταστρατηγεί συνταγματικά κατοχυρωμένα δικαιώματα των καθ'ων η αίτηση.
  21. Η ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση είναι παράτυπη
  22. Η αίτηση έπρεπε να είχε εκδικαστεί και αποφασιστεί εντός 30 ημερών από την καταχώρηση αυτής, συνεπώς έχει καταστεί άνευ αντικειμένου και/ή η εξέταση της έχει καταστεί παράνομη
  23. Τυχόν έγκριση της αίτησης θα προκαλέσει αδικία.
  24. Ο αιτητής απέκρυψε ουσιώδη γεγονότα από το Δικαστήριο
  25. Ο αιτητής δεν προσήλθε στο Δικαστήριο με καθαρά χέρια
  26. Δεν υπάρχει εκκρεμοδικία εν τη έννοια του Νόμου». Η ένσταση υποστηρίζεται από την ένορκη δήλωση του XXXXX Στυλιανού, λειτουργού των καθ' ων η αίτηση, ο οποίος, συνοπτικά, αναφέρει τα ακόλουθα: To γεγονός ότι υπάρχουν εκκρεμούντες αγωγές δεν αποτελεί λόγο που να επηρεάζει τις προσβαλλόμενες ειδοποιήσεις, οι οποίες έχουν επιδοθεί δεόντως. Περαιτέρω οι εν λόγω ειδοποιήσεις είναι καθόλα νόμιμες και έγκυρες και κανένα νόμιμο δικαίωμα του αιτητή παραβλάπτεται εξαιτίας αυτών. Ούτε εξάλλου επηρεάζει τις προσβαλλόμενες ειδοποιήσεις ώστε αυτές να ακυρωθούν το γεγονός ότι ο αιτητής καταχώρισε, ως αναφέρει, σχετική αγωγή εναντίων των καθ'ών η αίτηση. Η δε αίτηση είναι ανεδαφική και πρόωρη και κανένας βάσιμος λόγος δεν υφίσταται ώστε οι σχετικές ειδοποιήσεις να παραμερισθούν. Ενόψει των πιο πάνω είναι η θέση του ότι δεν τέθηκε οποιοσδήποτε βάσιμος λόγος ώστε να ακυρωθεί η σκοπούμενη διαδικασία πώλησης με βάση το Μέρος VIA του περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Νόμου 9/
  27. H ακρόαση της αίτησης διεξήχθη με γραπτές αγορεύσεις. Καμία πλευρά δεν επέλεξε να αντεξετάσει τον ενόρκως δηλούντα της άλλης πλευράς. Οι ευπαίδευτοι συνήγοροι επιχειρηματολόγησαν ως προς τις θέσεις τους, παραπέμποντας το Δικαστήριο και σε σχετική επί του θέματος νομολογία. Τα όσα και οι δύο πλευρές ανάφεραν έχουν ληφθεί δεόντως υπόψιν από το Δικαστήριο και αναφορά σε αυτές θα γίνει όταν και εφόσον αυτό κριθεί αναγκαίο. ΣΥΝΤΟΜΟ ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΚΑΙ ΑΔΙΑΜΦΙΣΒΗΤΗΤΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ Όπως προκύπτει από το περιεχόμενο των ενόρκων δηλώσεων, από τα ενώπιον του Δικαστηρίου κατατεθειμένα Τεκμήρια αλλά και μέσα από το περιεχόμενο των γραπτών αγορεύσεων των ευπαίδευτων συνηγόρων των διαδίκων, οι καθ' ων η αίτηση παραχώρησαν πιστωτικές διευκολύνσεις στον αιτητή (δάνειο) περί τον Ιανουάριο του
  28. Προς περαιτέρω εξασφάλιση του εν λόγω δανείου και έναντι εγγυήσεως του αιτητή ενεγράφη προς όφελος των καθ' ων η αίτηση η Υποθήκη Υ239/06 και Υ3101/
  29. Οι καθ' ων η αίτηση λόγω μη τήρησης από τον αιτητή των όρων της συμφωνίας δανείου, τερμάτισαν τη συμφωνία τον Σεπτέμβριο του 2013 αξιώνοντας, μεταξύ άλλων και από τον αιτητή, το υπόλοιπο του χρέους του πλέον τόκους. Λόγω του ότι ο αιτητής δεν συμμορφώθηκε οι καθ' ων η αίτηση καταχώρησαν την αγωγή με αριθμό 290/14 (Τεκμήριο Α1 στην ένορκη δήλωση του αιτητή), με την οποία, μεταξύ άλλων, αξιώνουν και διάταγμα εκποίησης των πιο πάνω υποθηκών. Περί τον Φεβρουάριο του 2006 επίσης οι καθ' ων η αίτηση παραχώρησαν πιστωτικές διευκολύνσεις στον αιτητή (δάνειο). Ο αιτητής και πάλι δεν συμμορφώθηκε με τους όρους της συμφωνίας δανείου και περί τον Σεπτέμβριο του 2013 οι καθ΄ ων η αίτηση τερμάτισαν την συμφωνία δανείου. Προς περαιτέρω εξασφάλιση του εν λόγω δανείου και έναντι εγγυήσεως του αιτητή ενεγράφη προς όφελος των καθ' ων η αίτηση η Υποθήκη Υ239/06 και Υ3101/
  30. Λόγω του ότι ο αιτητής δεν συμμορφώθηκε οι καθ' ων η αίτηση καταχώρησαν την αγωγή με αριθμό 292/14 (Τεκμήριο Α2 στην ένορκη δήλωση του αιτητή), με την οποία, μεταξύ άλλων, αξιώνουν και διάταγμα εκποίησης των πιο πάνω υποθηκών. Στις πιο πάνω αγωγές ο αιτητής καταχώρισε σχετικές Υπερασπίσεις (Τεκμήρια Β1 και Β2 στην ένορκη δήλωση του αιτητή) με τις οποίες αμφισβητεί το οφειλόμενο χρέος. Η εκδίκαση των πιο πάνω αγωγών εκκρεμεί μέχρι και σήμερα. Την 3/4/18 επιδόθηκαν στον αιτητή η ειδοποίηση Τύπος «Θ» και η ειδοποίηση Τύπος «Ι» συνοδευόμενες από κατάσταση λογαριασμού του ενυπόθηκου χρέους αναφορικά με την υποθήκη Υ239/2006 (Τεκμήριο Γ στην ένορκη δήλωση του αιτητή). Την 27/4/18 καταχώρισε αγωγή εναντίον των καθ' ων η αίτηση αξιώνοντας, μεταξύ άλλων, ακύρωση των πιο πάνω ειδοποιήσεων. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ ΚΑΙ ΕΞΕΤΑΣΗ ΤΩΝ ΛΟΓΩΝ ΕΦΕΣΗΣ Το Μέρος VIA του περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Νόμου 9/65 (στο εξής καλούμενος «ο Νόμος» 9/65) 'oπως αυτός τροποποιήθηκε από τους Ν.142(Ι)/2014 και Ν. 87(Ι)/2018 αποτελεί μνημονιακή υποχρέωση της Κυπριακής Δημοκρατίας έναντι των δανειστών της, γνωστής και ως «Τρόικας». Επισημαίνεται ότι ο Νόμος 87(Ι)/2018 τέθηκε σε ισχύ προσφάτως και συγκεκριμένα στις 13/7/18 επιφέροντας διάφορες αλλαγές. Από την μία οι πρακτικές δυσκολίες που αντιμετώπιζαν οι τράπεζες στο να εισπράξουν τα οφειλόμενα ποσά από τους υπερήμερους οφειλέτες και από την άλλη η καθυστέρηση στην εκποίηση των υποθηκών μέσω των χρονοβόρων διαδικασιών του Κτηματολογίου, οδήγησαν στην θέσπιση του Μέρους VIA του Νόμου, κατ΄ απαίτηση των δανειστών. Σκοπός του Νόμου ήταν η επιτάχυνση των υφιστάμενων διαδικασιών πώλησης ενυπόθηκων ακινήτων, χωρίς την εμπλοκή του διευθυντή του Τμήματος Κτηματολογίου και Χωρομετρίας. Με τον Ν. 142

(1)/14 εισήχθηκε στον περί Μεταβίβασης και Υποθήκευσης Ν.9/65το Μέρος VIA που αφορά νέα διαδικασία πώλησης ενυπόθηκου ακινήτου από τον ενυπόθηκο δανειστή. Οι διατάξεις του εν λόγω Μέρους εφαρμόζονται σε κάθε περίπτωση σύμβασης υποθήκης η οποία ενεγράφη στο κτηματικό μητρώο τόσο πριν όσο και μετά την έναρξη της ισχύος του Νόμου και καμία διάταξη του μέρους VI δεν απαγορεύει σε ενυπόθηκο δανειστή να προχωρήσει με την εφαρμογή της διαδικασίας πώλησης ενυπόθηκου ακινήτου σύμφωνα με τις διατάξεις του Μέρους VIA και αντίστροφα και επίσης καμία διάταξη του πιο πάνω μέρους δεν αποκλείει το δικαίωμα του ενυπόθηκου δανειστή να προχωρήσει με την έγερση αγωγής για την εξασφάλιση διατάγματος πώλησης του ενυπόθηκου ακινήτου (άρθρο 44Α
(4)). Σε περίπτωση υπερημερίας, ως καθορίζεται στο άρθρο 27 του Νόμου, ως αποτέλεσμα της οποίας ολόκληρο το ενυπόθηκο χρέος καθίσταται πληρωτέο και η υπερημερία αφορά σε περίοδο όχι μικρότερη των 120 ημερών από την ημερομηνία που αυτό καθίσταται πληρωτέο, ο ενυπόθηκος δανειστής δύναται να προχωρήσει στη διαδικασία που προβλέπει το Μέρος VIA (άρθρο 44Β
(1)). Οποιαδήποτε ειδοποίηση ως προς την παρατηρηθείσα υπερημερία, όταν ο ενυπόθηκος δανειστής είναι αδειοδοτημένο πιστωτικό ίδρυμα, συνοδεύεται από την ειδοποίηση που αναφέρεται στον Τύπο Θ του δεύτερου παραρτήματος και αποστέλλεται από τον ενυπόθηκο δανειστή προς τον ενυπόθηκο οφειλέτη ή προς οποιονδήποτε άλλο ενδιαφερόμενο πρόσωπο (άρθρο 44Β
(2)(α)) του Νόμου). Με την ειδοποίηση Τύπος Θ ενημερώνεται, μεταξύ άλλων, ο ενυπόθηκος οφειλέτης ή οποιοδήποτε άλλο ενδιαφερόμενο πρόσωπο ότι έχει το δικαίωμα αναδιάρθρωσης του χρέους και αν παρέλθουν 120 μέρες και δεν εκπληρώσει τις συμβατικές του αποπληρωμές ή αποτυγχάνει να ανταποκριθεί στο νέο συμβατικό χρονοδιάγραμμα αποπληρωμής ή δεν συνεργάζεται με το πιστωτικό ίδρυμα τότε ο οφειλέτης θα χαρακτηριστεί ως μη συνεργάσιμος και θα απωλέσει τα δικαιώματα που προβλέπονται στον κώδικα συμπεριφοράς. Πρόσθετα προειδοποιείται ότι αν δεν εξευρεθεί κοινώς αποδεκτή λύση για το χρέος θα ενεργοποιηθούν οι διαδικασίες πώλησης του ενυπόθηκου ακινήτου. Η έναρξη της διαδικασίας αρχίζει όταν ο ενυπόθηκος δανειστής επιδώσει στον ενυπόθηκο οφειλέτη και σε οποιοδήποτε άλλο ενδιαφερόμενο πρόσωπο έγγραφη ειδοποίηση κατά τον Τύπο Ι συνοδευόμενη από κατάσταση λογαριασμού του οφειλόμενου ενυπόθηκου χρέους, των τόκων και όλων των εξόδων για την είσπραξη του καλώντας τον όπως εξοφλήσει το ποσό τάσσοντας σε αυτόν προθεσμία όχι μικρότερη των 30 ημερών από την ημερομηνία επίδοσης της ειδοποίησης προς εξόφληση του οφειλόμενου ποσού. Με την ειδοποίηση ενημερώνεται ο ενυπόθηκος οφειλέτης ότι σε περίπτωση μη εξόφλησης του οφειλόμενου ποσού ο ενυπόθηκος δανειστής δύναται να ασκήσει το δικαίωμα του για πώληση του ενυπόθηκου ακινήτου με βάση τις διατάξεις του μέρους VIA (άρθρο 44Γ
(1)). Να σημειωθεί ότι η ειδοποίηση που αναφέρεται στον Τύπο Θ συνοδεύει και την ειδοποίηση Τύπος Ι που προβλέπεται στο άρθρο 44Γ
(1)(άρθρο 44Β
(2)(β)). Με την ειδοποίηση Τύπος Ι ειδοποιείται ο ενυπόθηκος οφειλέτης και κάθε ενδιαφερόμενο πρόσωπο ότι το ποσό έγινε απαιτητό και ότι αυτό οφείλεται σύμφωνα με τη δήλωση σύμβαση υποθήκης και καλείται όπως εντός 30 ημερών το καταβάλει και σε περίπτωση που παραλείψει να το πράξει τότε θα προχωρήσει με τη διαδικασία πλειστηριασμού και αν έχει διαφορετική γνώμη να τον πληροφορήσει γραπτώς σε διάστημα 30 ημερών από την παραλαβή της ειδοποίησης. Στην περίπτωση που ο ενυπόθηκος οφειλέτης ή οποιοδήποτε άλλο ενδιαφερόμενο πρόσωπο δεν συμμορφωθεί με τις απαιτήσεις της ειδοποίησης κατά τον Τύπο Ι, ο ενυπόθηκος δανειστής δύναται να επιδώσει στα πιο πάνω πρόσωπα δεύτερη έγγραφη ειδοποίηση κατά τον Τύπο IA με την οποία αναφέρεται ότι το ενυπόθηκο ακίνητο πρόκειται να πωληθεί με πλειστηριασμό. Η εν λόγω ειδοποίηση επιδίδεται εντός περιόδου όχι μικρότερης των 30 ημερών από την καθορισμένη ημερομηνία και ώρα πώλησης (άρθρο 44Γ
(2)). Ο ενυπόθηκος οφειλέτης καθώς και οποιοδήποτε ενδιαφερόμενο μέρος δύναται εντός 30 ημερών από την ημερομηνία παραλαβής της ειδοποίησης Τύπος ΙΑ, να καταχωρίσει έφεση στο Επαρχιακό Δικαστήριο για παραμερισμό της ειδοποίησης της σκοπούμενης πώλησης για τους λόγους που καθορίζονται στο άρθρο 44Γ
(3)του Νόμου. Εντός 30 ημερών από την ημερομηνία παραλαβής της Ειδοποίησης Τύπου ΙΑ ο ενυπόθηκος δανειστής δικαιούται να καταχωρήσει έφεση στο Επαρχιακό Δικαστήριο για παραμερισμό της Ειδοποίησης της σκοπούμενης πώλησης μόνο για τους λόγους που διαλαμβάνονται ρητά στο εδάφιο
(3)του Άρθρου 44Γ. Αφού τηρηθούν οι διατάξεις του άρθρου 44Γ
(3)διορίζονται δυο εκτιμητές σύμφωνα με τα διαλαμβανόμενα του άρθρου 44Δ οι οποίοι συντάσσουν εκθέσεις εκτίμησης. Η αρχική προσπάθεια για πώληση του ενυπόθηκου ακινήτου διενεργείται από τον ενυπόθηκο δανειστή μόνο με πλειστηριασμό δυνάμει των διατάξεων του άρθρου 44Ζ και στον πλειστηριασμό η επιφυλασσόμενη τιμή αντιστοιχεί στο 80% της αγοραίας αξίας του ακινήτου η οποία καθορίζεται όπως έχει αναφερθεί πιο πάνω δυνάμει των διατάξεων του άρθρου 44Δ. Το ενυπόθηκο ακίνητο δεν δύναται να πωληθεί σε τιμή χαμηλότερη της επιφυλασσόμενης τιμής και σε περίπτωση που ο πλειστηριασμός δεν καταλήξει σε πώληση ο ενυπόθηκος δανειστής δύναται να προχωρήσει σε περαιτέρω προσπάθειες πώλησης δυνάμει των διατάξεων των άρθρων 44Ζ και 44Η (άρθρο 44Ε). Ο πλειστηριασμός διενεργείται από δημοπράτη που επιλέγεται από τον ενυπόθηκο δανειστή μέσω συστήματος που διατηρείται στην επίσημη ιστοσελίδα του Υπ. Εσωτερικών από κατάλογο προσοντούχων δημοπρατών. (άρθρο 44Ζ
(1)). Η ειδοποίηση για πλειστηριασμό της οποίας ο τύπος και οι λεπτομέρειες καθορίζονται σε κανονισμό επιδίδεται στον ενυπόθηκο οφειλέτη και σε οποιοδήποτε άλλο ενδιαφερόμενο πρόσωπο εντός χρονικής περιόδου όχι μικρότερης των 30 ημερών από την καθορισμένη ημερομηνία πλειστηριασμού, και δημοσιεύεται τουλάχιστον μια φορά εντός της πιο πάνω περιόδου μεταξύ άλλων και στην επίσημη ιστοσελίδα του Υπ. Εσωτερικών (άρθρο 44Ζ
(2)). Κάθε ειδοποίηση για πλειστηριασμό εκδίδεται από τον ενυπόθηκο δανειστή και δημοσιεύεται κατά τον τύπο Δελτίο Α που προβλέπεται στο δεύτερο παράρτημα της ΚΔΠ 185/05. O πιο πάνω Νόμος καθορίζει συγκεκριμένες προθεσμίες εντός των οποίων ο ενυπόθηκος οφειλέτης θα πρέπει να λάβει, αν επιθυμεί, διάφορα δικαστικά μέτρα καθώς και άλλα μέτρα προς προστασία των δικαιωμάτων του. Συγκεκριμένα με την επίδοση των Ειδοποιήσεων Τύπου Ι και Θ ο ενυπόθηκος οφειλέτης ενημερώνεται για την έναρξη από μέρους του ενυπόθηκου δανειστή διαδικασίας εκποίησης του ενυπόθηκου ακινήτου και καλείται όπως εξοφλήσει το ενυπόθηκο χρέος του εντός 30 ημερών ή, σε περίπτωση που αντιμετωπίζει πραγματικά δυσκολία στην καταβολή των δόσεων του, να προσέλθει στο πιστωτικό ίδρυμα για σκοπούς αναδιάρθρωσης του χρέους του. Αν δεν προχωρήσει σε κανένα από τα πιο πάνω διαβήματα τότε ο ενυπόθηκος δανειστής επιδίδει τις Ειδοποιήσεις Τύπου ΙΑ και ΙΒ ενημερώνοντας - μέσω της πρώτης Ειδοποίησης - για την ορισθείσα ημερομηνία πλειστηριασμού και καλώντας τον - μέσω της δεύτερης Ειδοποίησης - να διορίσει εκτιμητή. Ο ενυπόθηκος οφειλέτης έχει το δικαίωμα εντός 30 ημερών από την ημερομηνία παραλαβής της Ειδοποίησης Τύπου ΙΑ να καταχωρήσει έφεση στο Επαρχιακό Δικαστήριο για παραμερισμό της Ειδοποίησης της σκοπούμενης πώλησης εφόσον συντρέχουν οι λόγοι οι οποίοι κατά εξαντλητικό τρόπο διαλαμβάνονται στο Άρθρο 44Γ
(3)(α) - (στ) του Νόμου. Σε περίπτωση κατά την οποία δεν πραγματοποιείται πώληση του ενυπόθηκου ακινήτου κατά τον πρώτο πλειστηριασμό ο ενυπόθηκος δανειστής δύναται να προβεί στην πώληση του ενυπόθηκου ακινήτου είτε με πλειστηριασμό είτε απευθείας πώληση και για τον σκοπό αυτό θα πρέπει να επιδώσει στον ενυπόθηκο οφειλέτη Ειδοποίηση κατά τον Τύπο ΙΓ εντός χρονικής περιόδου όχι μικρότερης των 20 ημερών από την ημερομηνία πώλησης στην οποία ειδοποίηση περιλαμβάνει την προτιθέμενη μέθοδο πώλησης. Σύμφωνα επίσης με το άρθρο 44Α (4Α) του Νόμου η εξασφάλιση διατάγματος Δικαστηρίου για πώληση ενυπόθηκου ακινήτου ή η έναρξη διαδικασίας πώλησης του ενυπόθηκου ακινήτου δυνάμει του εν λόγω διατάγματος, είτε πριν είτε μετά την ημερομηνία έναρξης της ισχύος του περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων (Τροποποιητικού) Νόμου του 2018, δεν επηρεάζει το δικαίωμα του ενυπόθηκου δανειστή να προχωρήσει με την εφαρμογή της διαδικασίας πώλησης του ενυπόθηκου ακινήτου σύμφωνα με τις διατάξεις του παρόντος Μέρους. Προτού όμως εξετάσω τους πιο πάνω λόγους έφεσης τους οποίους επικαλείται ο αιτητής, θα προχωρήσω να εξετάσω κατά προτεραιότητα κατά πόσο ο αιτητής θεωρείται για τους σκοπούς του νόμου «ενυπόθηκος οφειλέτης» ώστε να νομιμοποιείται ο ίδιος στην καταχώρηση της παρούσας έφεσης. Σημειώνω εξ αρχής ότι το ζήτημα αυτό δεν αποτελεί λόγο ένστασης από τους καθ' ων η αίτηση και εν πάση περιπτώσει σε κανένα στάδιο της διαδικασίας δεν έχει εγερθεί και προωθηθεί από μέρους τους. Καθηκόντως όμως θα πρέπει να εξετασθεί εφόσον οποιαδήποτε τυχόν αρνητική απάντηση στα πιο πάνω ζητήματα η αίτηση αυτομάτως υπόκειται σε απόρριψη και η εξέταση των λόγων έφεσης που επικαλείται ο αιτητής θα είναι άνευ ουσίας. Σε σχέση με το ζήτημα αυτό οφείλω να παρατηρήσω ότι ο ίδιος ο αιτητής αναφέρει στην ένορκη του δήλωση ότι είναι ο ιδιοκτήτης του ακινήτου, του οποίου, με βάση τις προαναφερθείσες αγωγές, οι καθ' ων η αίτηση αξιώνουν διάταγμα αναγκαστικής πώλησης της Υποθήκης Υ239/06 η οποία αφορά το εν λόγω ακίνητο. Σύμφωνα με το άρθρο 441Ε του Νόμου που αποτελεί τις ερμηνευτικές διατάξεις του Μέρους VIA για τους σκοπούς του παρόντος Νόμου 'ένυπόθηκος οφειλέτης' σημαίνει: «τον κύριο ακινήτου που συνιστά υποθήκη επί του ακινήτου αυτού,περιλαμβανομένου και του οφειλέτη χρέους που εξασφαλίζεται με την υποθήκη και σε περίπτωση που τα δύο αυτά πρόσωπα είναι διαφορετικά, κάθε ειδοποίηση επιδίδεται και στα δύο αυτά πρόσωπα.» Όπως προκύπτει από τα κατατεθειμένα Τεκμήρια το εν λόγω ακίνητο είναι το αντικείμενο της σκοπούμενης πώλησης με βάση το Μέρος VIA του Νόμου, ως αναφέρεται στην ειδοποίηση Τύπος «Ι». Επομένως δεν χωρεί καμία αμφιβολία ότι ο αιτητής, για τους σκοπούς του παρόντος Νόμου, θεωρείται ενυπόθηκος οφειλέτης και ως εκ τούτου νομιμοποιείται στην καταχώρηση της παρούσας Αίτησης. Εξάλλου με την επίδοση των σχετικών ειδοποιήσεων βάσει του Ν9/65 ο αιτητής καταχώρησε αγωγή στο Δικαστήριο, αξιώνοντας, ακύρωση τους. Το γεγονός αυτό οδηγεί, έστω και εμμέσως, ότι ο αιτητής είναι ο «ενυπόθηκος οφειλέτης» για σκοπούς του Νόμου. 1ος2οςΚΑΙ 3ΟςΛΟΓΟΣ ΕΦΕΣΗΣ Οι τρεις πιο πάνω Λόγοι Έφεσης θα εξεταστούν μαζί εφόσον περιέχουν κοινά σημεία. Eίναι η θέση του αιτητή ότι δεν τυγχάνει εφαρμογής το Μέρος VIA του σχετικού Νόμου 9/56 εφόσον εκκρεμούν οι αγωγές με αριθμούς 290/14 και 292/14 εναντίον του όπου το χρέος και η εγκυρότητα των επίδικων συμφωνιών αμφισβητείται από τον ίδιο. Επιπρόσθετα ο αιτητής είναι η θέση του ότι έχει εγείρει αγωγή εναντίων των καθ'ών η αίτηση όπου αξιώνει, μεταξύ άλλων, ακύρωση της επίδικης υποθήκης και της Ειδοποίησης Τύπου «Ι». Με βάση τα πιο πάνω δεδομένα οι επίδικες ειδοποιήσεις είναι καταχρηστικές εφόσον οι καθ'ών η αίτηση αξιώνουν αποφάσεις και διατάγματα που είναι ταυτόσημα με αυτά που οι καθ'ών η αίτηση επιχειρούν να πετύχουν ήδη με τις αγωγές. Οι καθ' ων η αίτηση ουσιαστικά αποσκοπούν στην παράκαμψη της δικαιοσύνης και του Δικαστηρίου. Περαιτέρω είναι η θέση του αιτητή ότι από την στιγμή που ο αιτητής στα πλαίσια των αγωγών αμφισβητεί τις αξιώσεις των αιτητών η έναρξη των διαδικασιών που άρχισαν οι καθ'ών η αίτηση στα πλαίσια του σχετικού Νόμου με την επίδοση των επίδικων ειδοποιήσεων έχουν ως αποτέλεσμα να παραβλάπτονται τα έννομα του συμφέροντα του αιτητή και ιδιαίτερα το δικαίωμα του για δίκαιη δίκη εφόσον υπάρχει σοβαρός κίνδυνος να διενεργηθεί ο πλειστηριασμός του ακινήτου του προτού διαγνωσθούν και καθορισθούν τα δικαιώματα του αιτητή από το Δικαστήριο στα πλαίσια των πιο πάνω αγωγών. Όπως προκύπτει από τον φάκελο της Αίτησης και αποτελεί κοινό έδαφος μεταξύ των δύο πλευρών, αυτή καταχωρίστηκε στις 27.4.18. Εκκρεμούσης αυτής επήλθε η τροποποίηση του Ν.9/65 με τον Ν.87(Ι)/18 ο οποίος τέθηκε σε ισχύ από την ημερομηνία δημοσίευσης του στην Επίσημη Εφημερίδα, ήτοι στις 13.7.18 (άρθρο 7 του περί Ερμηνείας Νόμου, Κεφ. 1). Επίσης οι ειδοποιήσεις Τύπου «Θ» και «Ι» αποστάλθηκαν στις 26/3/18 και επιδόθηκαν της 3/4/18, πριν την τροποποίηση του σχετικού Νόμου. Ενόψει των δεδομένων αυτών θα πρέπει να τύχει εξέτασης κατά πόσο εφαρμόζεται στα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης ο εν λόγω Τροποποιητικός Νόμος ώστε να διακριβωθούν ποια ακριβώς είναι τα νομικά δικαιώματα του αιτητή. Σύμφωνα με τη δεύτερη επιφύλαξη του άρθρου 44Α
(3)του Ν.9/65, όπως έχει τροποποιηθεί από τον Ν.87(Ι)/18: «Νοείται περαιτέρω ότι, σε περίπτωση που έχει αρχίσει οποιαδήποτε διαδικασία δυνάμει των διατάξεων του παρόντος Μέρους πριν από την ημερομηνία έναρξης της ισχύος του περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων (Τροποποιητικού) Νόμου του 2018, οι διατάξεις του εν λόγω Νόμου θα εφαρμόζονται, ανεξαρτήτως εάν στάλθηκαν οποιεσδήποτε ειδοποιήσεις σύμφωνα με τις διατάξεις του παρόντος Μέρους πριν από την ημερομηνία έναρξης της ισχύος του περί Μεταβιβάσεων και Υποθηκευσεως Ακινήτων (Τροποποιητικού) Νόμου του 2018.» Όπως έχει λεχθεί στην υπόθεση Σάντης v. Interfund Investments Ltd
(2001)1(B) Α.Α.Δ. 1670 είναι νομολογιακά καθιερωμένο ότι ένας νόμος δεν έχει αναδρομική ισχύ εκτός και εάν ρητά προβλέπεται στις διατάξεις του ίδιου του νόμου ή αφορά μόνο σε θέματα διαδικασίας. Είναι σαφές, καθοδηγούμενος από τις πιο πάνω νομικές αρχές και την σχετική επίδικη νομοθετική πρόνοια, πως η πρόθεση του Νομοθέτη εκφράστηκε ρητά και σαφώς με την πιο πάνω επιφύλαξη του άρθρου 44Α
(3)του τροποποιητικού Ν.87(Ι)/18, δίδοντας αναδρομική ισχύ σε αυτόν. Στο άρθρο αναφέρεται πως οι διατάξεις του τροποποιητικού Νόμου εφαρμόζονται σε όλες τις διαδικασίες που εκκρεμούσαν κατά την ημερομηνία έναρξης ισχύος του, ήτοι της δημοσίευσης του, και ανεξαρτήτως του εάν στάληκαν ειδοποιήσεις πριν από την εν λόγω ημερομηνία. Το λεκτικό του εν λόγω άρθρου δεν αφήνει οποιαδήποτε αμφιβολία πως ο Νομοθέτης δηλώνει ρητά την πρόθεση του για αναδρομική ισχύ του τροποποιητικού Νόμου η οποία καλύπτει «οποιαδήποτε διαδικασία», χωρίς εξαίρεση ή διαχωρισμό, η οποία εκκρεμούσε κατά την έναρξη ισχύος αυτού. Σαφώς σε αυτές τις διαδικασίες περιλαμβάνονται και οποιεσδήποτε Αιτήσεις- Εφέσεις καταχωρίστηκαν πριν την έναρξη ισχύος αυτού και οι οποίες αφορούν στις ειδοποιήσεις οι οποίες είχαν σταλεί επίσης πριν την έναρξη ισχύος του τροποποιητικού Νόμου, όπως και η παρούσα. Με άλλα λόγια προβλέπεται ρητά ότι αφενός ο τροποποιητικός Νόμος θα τυγχάνει εφαρμογής και σε περιπτώσεις όπου η διαδικασία για εκποίηση είχε αρχίσει πριν την έναρξη της ισχύος του τροποποιητικού Νόμου και αφετέρου ο τροποποιητικός Νόμος θα διέπει και διαδικασίες ανεξαρτήτως εάν στάλθηκαν οποιεσδήποτε ειδοποιήσεις σύμφωνα με τις διατάξεις του Νόμου πριν την τροποποίηση του. Σχετικά και ιδιαίτερα καθοδηγητικά είναι επί του προκειμένου τα όσα λέχθηκαν στην υπόθεση Marios Nicolaou Developers Ltd κ.ά., Πολ. Aίτηση αρ. 101/18, ημερομηνίας 14.8.18, όπου και παρατίθεται και σχετικό απόσπασμα: «Εν όψει της αναδρομικότητας του Νόμου 87(Ι)/2018 ο λόγος έφεσης που προνοείτο στο άρθρο 44(Γ)
(3)και αναφέρετο στην ύπαρξη εκκρεμούσας αγωγής δεν ισχύει στην περίπτωση των αιτητών εφόσον αντικαταστάθηκε με το λόγο για την ύπαρξη παρεμπίπτοντος διατάγματος στη βάση του άρθρου 32 του Νόμου 14/1960. Είναι νομολογιακά γνωστό ότι βασικό κριτήριο για την ερμηνεία ενός νομοθετήματος αποτελεί η συνήθης σημασία των λέξεων. Εκεί όπου οι πρόνοιες της νομοθεσίας είναι σαφείς στις λέξεις θα πρέπει να δίδεται η γραμματική τους έννοια. Κεντρική επιδίωξη και στόχος του ερμηνευτικού έργου του Δικαστηρίου είναι η διακρίβωση της πρόθεσης του νομοθέτη που είναι και το μόνο ζητούμενο (βλ. Κωμοδρόμος ν. White Knight Holdings
(2010)1 A.Α.Δ. 1903).» (Υπογράμμιση του παρόντος Δικαστηρίου). Το άρθρο 44Γ
(3)του Ν.9/65, όπως έχει τροποποιηθεί από τον Ν.87(Ι)/18, παρέχει δικαίωμα στον ενυπόθηκο οφειλέτη και οποιοδήποτε ενδιαφερόμενο πρόσωπο να καταχωρίσει έφεση για παραμερισμό της ειδοποίησης τύπου ΙΑ, εντός 30 ημερών από την παραλαβή αυτής, μόνο για κάποιον ή κάποιους από τους έξι αναφερόμενους σε αυτό λόγους. Σε αυτούς τους περιοριστικά αναφερόμενους λόγους δεν περιλαμβάνεται η εκκρεμοδικία αγωγής, το γεγονός δηλαδή ότι οι καθ'ών η αίτηση καταχώρησαν αγωγές εναντίον του αιτητή και οι οποίες εκκτεμούν, λόγος ο οποίος προβάλλεται στα πλαίσια της παρούσας Αίτησης. Αξίζει να σημειωθεί πως τέτοιος λόγος περιλαμβάνετο στο παλαιό άρθρο 44Γ
(3)(δ) και έχει απαλειφθεί με τον τροποποιητικό Ν.87(Ι)/17και αντικατασταθεί με την έκδοση παρεμπίπτοντος απαγορευτικού διατάγματος υπέρ του ενυπόθηκου οφειλέτη σύμφωνα με το άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Ν.14/60- νέο άρθρο 44Γ
(3)(δ), κάτι το οποίο δεν ισχύει στην προκειμένη περίπτωση εφόσον δεν έχει εκδοθεί τέτοιο διάταγμα αλλά ούτε και προβάλλεται τέτοιος λόγος. Σύμφωνα με το άρθρο 44Α του Νόμου 9/1965, ο Νόμος εφαρμόζεται σε κάθε περίπτωση σύμβασης υποθήκης και τίποτα δεν εμποδίζει την Τράπεζα από το να προωθεί την διαδικασία που προνοεί το Μέρος VIA ή το Μέρος VI ή να καταχωρεί πολιτική αγωγή. Επομένως, δεν διακρίνω ότι συντρέχει ζήτημα κατάχρησης των διαδικασιών, ως ο αιτητής επικαλείται καθώς οι καθ' ων η αίτηση ενεργούν με βάση τα δικαιώματα που τους παρέχουν ρητά ο Νόμος. Παρόμοιο ζήτημα έτυχε ανάλυσης και στην πρωτόδικη υπόθεση Αίτηση-Έφεση FROSTIN LIMITED ν. Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ, Αρ. 204/2016 του Ε.Δ. Πάφου, το σκεπτικό της οποίας υιοθετώ και για την παρούσα αίτηση. Παραπέμπω το σχετικό απόσπασμα: «Αμφότεροι οι λόγοι 1 και 2 στρέφονται εναντίον της τηρηθείσας και χρησιμοποιηθείσας από την Εφεσίβλητη διαδικασίας την οποία χαρακτηρίζουν ως καταχρηστική και καταστρατηγούσα το πνεύμα του Μέρους VIA. Προβάλλεται ως αιτιολογία η ύπαρξη της αγωγής 1960/14 με την οποία επιδιώκεται η έκδοση διατάγματος πώλησης του ενυπόθηκου ακινήτου και υποδεικνύεται ότι η χρήση πολλαπλών διαδικασιών για την επιδίωξη του ιδίου σκοπού συνιστά καταχρηστική συμπεριφορά. Ως αιτιολογία του δεύτερου λόγου, δηλαδή ότι καταστρατηγείται το πνεύμα του Νόμου, αναφέρεται το άρθρο 44Α
(4)το οποίο δίδει δικαίωμα στον ενυπόθηκο δανειστή να προχωρήσει με την έγερση αγωγής. Συνεπώς, καταλήγει η εισήγηση, η φράση αυτή καταδεικνύει το πνεύμα του νομοθέτη ο οποίος είχε κατά νου ότι τέτοια διαδικασία εφαρμόζεται εφόσον δεν έχει ήδη κινηθεί αγωγή που να σκοπεί στην έκδοση διατάγματος για πώληση του ενυπόθηκου ακινήτου. Επίσης, το γεγονός ότι ο Νόμος προβλέπει την αποστολή της ειδοποίησης Τύπου Θ για το πιθανό δικαίωμα του οφειλέτη για αναδιάρθρωση του χρέους του, όμως τέτοιο δικαίωμα δεν υφίσταται σε περίπτωση που ήδη έχει κινηθεί αγωγή. . Το παρόν Δικαστήριο είχε την ευκαιρία να εξετάσει παρόμοιο θέμα, δηλαδή της δυνατότητας ή όχι πώλησης ενυπόθηκου με βάση το Μέρος VIA, όταν έχει εκδοθεί δικαστική απόφαση στην υπόθεση Χριστοφής Κούνουνας κ.α. v. Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ, Αίτηση-Έφεση 195/2016, ημερομηνίας 7.11.2016. Επαναλαμβάνονται τα όσα εκεί λέχθηκαν: «Η προσπάθεια επίλυσης του ζητήματος και απάντησης του εύλογου ερωτήματος του τι δέον γενέσθαι στην περίπτωση ύπαρξης δικαστικής απόφασης και διατάγματος εκποίησης του ενυπόθηκου ακινήτου, αποτελεί εγχείρημα όχι και τόσο απλό, αφού αμφότερες οι απόψεις είναι λογικές. Πιστεύω πως μια αναδρομή στη σκοπιμότητα του Νόμου θα βοηθήσει την ερμηνεία του. Στόχος της θέσπισης του μέρους VIA, ήταν η πρόσδοση ταχύτητας στις διαδικασίες πώλησης των ενυπόθηκων ακινήτων και η είσπραξη των οφειλόμενων και εξασφαλιζόμενων με την υποθήκη ποσό ή ποσά. Για τούτο και οι προθεσμίες των 30 ημερών που τίθενται για πληρωμή αλλά ακόμη και η «ασφυκτική» προθεσμία των 30 ημερών από της καταχώρησης της αίτησης εντός της οποίας το Δικαστήριο θα πρέπει να αποφανθεί (ο περί Πωλήσεως (Τροποποιητικός) Διαδικαστικός Κανονισμός 4/2015, άρθρο 14). Θεωρώ πως δεν είναι καθόλου άσχετη η έναρξη του Μέρους VIA με το άρθρο 44Α το οποίο καθορίζει την εφαρμογή του μέρους αυτού σε κάθε σύμβαση υποθήκης προγενέστερης ή μεταγενέστερης του Νόμου. Καθορίζει ρητά πως: «44Α.-
(1)Οι διατάξεις του παρόντος Μέρους εφαρμόζονται σε κάθε περίπτωση σύμβασης υποθήκης, η οποία ενεγράφη στο κτηματικό μητρώο πριν από την ημερομηνία έναρξης της ισχύος του παρόντος Νόμου ή η οποία εγγράφεται στο κτηματικό µμητρώο µετά την ημερομηνία έναρξης της ισχύος του παρόντος Νόμου.» Προχωρεί περαιτέρω ο Νόμος συσχετίζοντας το παρόν Μέρος VIA με το προηγούμενο Μέρος VI, με το οποίο η πώληση επιτυγχανόταν μετά από αίτηση προς τον Διευθυντή του Κτηματολογίου, και αναφέρει πως: «
(2)Καμία διάταξη του Μέρους VI δεν απαγορεύει σε ενυπόθηκο δανειστή να προχωρήσει µε την εφαρμογή της διαδικασίας πώλησης ενυπόθηκου ακινήτου σύμφωνα µε τις διατάξεις του παρόντος Μέρους.» Για να συνεχίσει στην επόμενη διάταξη όπου διαβάζουμε πως: «
(3)Καμία διάταξη του παρόντος Μέρους δεν απαγορεύει στον ενυπόθηκο δανειστή την εφαρμογή της διαδικασίας πώλησης ενυπόθηκου ακινήτου σύμφωνα µε τις διατάξεις του Μέρους VI:» Τίθεται δε επιπροσθέτως η κάτωθι επιφύλαξη με την οποία οι χρονικές προθεσμίες που τίθενται με το Μέρος VIA να αναπροσαρμόζονται και σε όσα ποσά έχουν καταστεί πληρωτέα πριν την εφαρμογή του: «Νοείται ότι, σε περίπτωση που το ενυπόθηκο χρέος έχει καταστεί πληρωτέο πριν από την ημερομηνία έναρξης της ισχύος του παρόντος Μέρους, τα χρονικά περιθώρια και οι διαδικασίες που προβλέπονται στο παρόν Μέρος δύναται να τυγχάνουν εφαρμογής από την ημερομηνία έναρξης της ισχύος του παρόντος Νόμου.» Τίποτα συνεπώς και καμία διάταξη υπάρχει στο Νόμο, απαγορευτική της χρήσης από τον ενυπόθηκο δανειστή της διαδικασίας του μέρους τούτου για εκποίηση του ενυπόθηκου ακινήτου. Ενδεχομένως η χρήση κάποιων εντύπων και διαδικασιών για να καταστεί το χρέος υπερήμερο ώστε να κινηθεί η διαδικασία του Μέρους VIA, να εφαρμόζεται όπου το χρέος είναι «οφειλόμενο». Οφειλόμενο όμως παραμένει και το εκ δικαστικής αποφάσεως ποσό, με τη διαφορά ότι η υπερημερία του είναι επιβεβαιωμένη. Ούτε βέβαια μπορούμε να μιλάμε για αναδιάρθρωση «δανείου» (τύπος Θ) αφού το δάνειο έχει καταστεί εξ΄ αποφάσεως χρέος. Εκείνο βέβαια που παραμένει είναι το χρέος. Εισέτι οφειλόμενο. Για το οποίο υπάρχει πάντα η δυνατότητα προσφοράς διευθέτησης του. Η ύπαρξη διατάγματος Δικαστηρίου για πώληση του ενυπόθηκου ακινήτου δεν καθιστά καταχρηστική την επιδίωξη πώλησης δυνάμει του Μέρους VIA του Νόμου δεδομένου πως ο δανειστής επιδιώκει το ίδιο αποτέλεσμα με κάποιον άλλο τρόπο τον οποίον του παρέχει σχετικός Νόμος. Η έκδοση δικαστικής απόφασης και σχετικού διατάγματος για πώληση ενυπόθηκου κτήματος παρέχει δικαιώματα στον εξ΄ αποφάσεως δανειστή. Δεν εναποθέτει υποχρέωση. Ούτε περιορίζει το δικαίωμα του δανειστή να ακολουθήσει άλλη μέθοδο εκτέλεσης ή πώλησης του ενυπόθηκου ακινήτου, όταν ο Νόμος του το επιτρέπει." Πρόσθετα, στην κρινόμενη περίπτωση όπου εκκρεμεί η αγωγή, η διάταξη αρ. 4 του άρθρου 44A επιτρέπει και δεν αποκλείει την παράλληλη διαδικασία επιδίωξης διατάγματος δι΄αγωγής και προώθηση της διαδικασίας πώλησης από τον ενυπόθηκο δανειστή: «
(4)Καμία διάταξη του παρόντος Μέρους δεν αποκλείει το δικαίωμα του ενυπόθηκου δανειστή να προχωρήσει µε την έγερση πολιτικής αγωγής για την εξασφάλιση διατάγματος δικαστηρίου για πώληση του ενυπόθηκου ακινήτου.» Ουσιαστικά δεν επιζητείται η εξασφάλιση ενός νέου διατάγματος, αλλά η πώληση του ενυπόθηκου ακινήτου, του ιδίου αποτελέσματος που θα προκύψει από την εφαρμογή της έκδοσης διατάγματος πώλησης. Το ίδιο αποτέλεσμα, όπως οι ήδη υπάρχουσες διαδικασίες τις οποίες ο νομοθέτης δεν έχει καταργήσει και σε σχέση με τις οποίες επέλεξε όπως προσθέσει και προσφέρει μια εναλλακτική διαδικασία. Επισημαίνεται και πάλιν πως η σχετική διάταξη του άρθρου 44
(4)δεν απαγορεύει ούτε και αποκλείει τη συνύπαρξη αγωγής και της διαδικασίας του Μέρους VIA». Ενόψει των πιο πάνω καταλήγω στο συμπέρασμα πως το γεγονός ότι καταχωρίστηκαν από τους καθ' ων η αίτηση οι αγωγές με αριθμούς 290/14 και 292/14 αντιστοίχως, όπου επιζητούνται επίσης διατάγματα πώλησης των ενυπόθηκων ακινήτων, δεν αποκλείει την ενεργοποίηση των διατάξεων του Μέρους VIA του Ν. 9/1965. Εάν εν τω μεταξύ εκκρεμούσης της αγωγής εκποιηθεί το ακίνητο, το ζήτημα παύει να είναι επίδικο και η είσπραξη οποιουδήποτε ποσού από την πώληση θα αφαιρεθεί από το ποσό που αξιώνεται από τον αιτητή. Ενόψει επίσης των όσων έχουν αναφερθεί πιο πάνω δεν τίθεται οποιοδήποτε ζήτημα περιφρόνησης και/ή κατάχρησης δικαστικής διαδικασίας εκ μέρους των καθ'ών η αίτηση για τον απλό και μόνο λόγο ότι εκκρεμούν οι πάνω αγωγές αλλά και του ότι ο αιτητής καταχώρησε την αγωγή με αριθμό 328/18 στο Επαρχιακό Δικαστήριο Αμμοχώστου (Τεκμήριο Δ στην ένορκη του Δήλωση) Παραβλέπει, ωστόσο, ο αιτητής ότι η πιο πάνω Αγωγή έχει εγερθεί από τον ίδιο στις 27/4/18 (μετά την επίδοση σε αυτόν των Ειδοποιήσεων τύπου «Ι» και «Θ») με βάση τις σχετικές προθεσμίες που ο Νόμος τάσσει και βρίσκεται σε αρχικό στάδιο. Επιπλέον με την έναρξη της διαδικασίας πώλησης ενυπόθηκων ακινήτων οι καθ' ων η αίτηση απλώς προωθούν τα συμφέροντα τους με το ένδικο μέσο που ο σχετικός Νόμος τους παρέχει. Συνεπώς οι τρεις πρώτοι λόγοι Έφεσης απορρίπτονται. 4Ος Λόγος Έφεσης Ο Αιτητής προβάλλει την θέση περαιτέρω ότι οι καθ'ων η αίτηση δεν επέδωσαν στον αιτητή αναλυτική κατάσταση λογαριασμού στην οποία να εμφαίνεται πως προέκυψε το ισχυριζόμενο χρέος, οι τόκοι και άλλα έξοδα. Περαιτέρω ισχυρίζονται ότι στις ειδοποιήσεις Τύπος «Ι» και Τύπος «Θ» δεν αναφέρεται ποιές πιστωτικές διευκολύνσεις εξασφαλίζονται από τις επίδικές υποθήκες, ούτε και ποιες δόσεις έγιναν υπερήμερες και για πόσες μέρες και ούτε πως κατέστη απαιτητό και πληρωτέο το ισχυριζόμενο χρέος με βάση τις επίδικες υποθήκες. Το πρώτο ζήτημα που θα εξεταστεί είναι κατά πόσο ο Εφεσείων, ως ενυπόθηκος οφειλέτης, κατέστη υπερήμερος ως αποτέλεσμα της οποίας ολόκληρο το ενυπόθηκο χρέος καθίσταται πληρωτέο και η υπερημερία αφορά σε περίοδο όχι μικρότερη των 120 ημερών από την ημερομηνία που αυτό καθίσταται πληρωτέο. Αν πληρείται αυτή η προϋπόθεση τότε ο ενυπόθηκος δανειστής δύναται να προχωρήσει στη διαδικασία που προβλέπει το Μέρος VIA (άρθρο 44Β
(1)). Το ζητούμενο επομένως για την εφαρμογή του Μέρους VIA του Ν.9/1965 είναι να παρουσιάζεται υπερημερία ολόκληρου του ενυπόθηκου χρέους τουλάχιστον 120 ημερών. Η ειδοποίηση Τύπου Θ και Ι (Τεκμήριο Γ στην ένορκη δήλωση του αιτητή) έχει επιδοθεί στις 26/3/18. Καθίσταται προφανές ότι ο ενυπόθηκος οφειλέτης δεν πλήρωσε το οφειλόμενο ποσό το οποίο έχει καταστεί απαιτητό και ο ενυπόθηκος οφειλέτης έχει καταστεί υπερήμερος για περίοδο πέραν των 120 ημερών. Το ζήτημα αυτό δεν αμφισβητείται από τον ίδιο τον αιτητή με την παρούσα αίτηση του. Συνεπώς ορθά και νόμιμα ο ενυπόθηκος δανειστής ενεργοποίησε την διαδικασία που προβλέπει το Μέρος VIA. Οι εν λόγω ειδοποιήσεις είναι σύμφωνα με τα Παραρτήματα που περιέχονται στο Νόμο και περιέχουν όλα τα απαιτούμενα στοιχεία. Επειδή ο ενυπόθηκος δανειστής είναι αδειοδοτημένο πιστωτικό ίδρυμα, η ειδοποίηση του Τύπου Ι, συνοδεύτηκε από την ειδοποίηση που αναφέρεται στον Τύπο Θ του δεύτερου παραρτήματος και έχει αποσταλεί από τους καθ' ων η αίτηση προς τον αιτητή (άρθρο 44Β
(2)(α) του Νόμου). Με την ειδοποίηση Τύπος Θ ενημερώθηκε, μεταξύ άλλων, ο αιτητής ότι είχε το δικαίωμα αναδιάρθρωσης του χρέους και ότι παρήρχοντο 120 μέρες και δεν εκπλήρωνε τις συμβατικές του αποπληρωμές ή αποτύγχανε να ανταποκριθεί στο νέο συμβατικό χρονοδιάγραμμα αποπληρωμής ή δεν συνεργαζόταν με το πιστωτικό ίδρυμα, τότε ο οφειλέτης θα χαρακτηριζόταν ως μη συνεργάσιμος και απώλεσε τα δικαιώματα που προβλέπονται στον κώδικα συμπεριφοράς. Πρόσθετα προειδοποιήθηκε ότι αν δεν εξευρεθεί κοινώς αποδεκτή λύση για το χρέος θα ενεργοποιηθούν οι διαδικασίες πώλησης του ενυπόθηκου ακινήτου. Σε ουδεμία ενέργεια έχει προβεί ο αιτητής με βάση τα πιο πάνω. Ως εκ τούτου ο ενυπόθηκος δανειστής επέδωσε στον ενυπόθηκο οφειλέτη έγγραφη ειδοποίηση, κατά τον Τύπο Ι (Τεκμήριο Γ στην ένορκη δήλωση του αιτητή) συνοδευόμενη από κατάσταση λογαριασμού του οφειλόμενου ενυπόθηκου χρέους, των τόκων και όλων των εξόδων για την είσπραξη του καλώντας τον όπως εξοφλήσει το ποσό τάσσοντας σε αυτόν προθεσμία όχι μικρότερη των 30 ημερών από την ημερομηνία επίδοσης της ειδοποίησης προς εξόφληση του οφειλόμενου ποσού. Με την ειδοποίηση αυτή ενημερώθηκε ο ενυπόθηκος οφειλέτης ότι σε περίπτωση μη εξόφλησης του οφειλόμενου ποσού ο ενυπόθηκος δανειστής θα ασκούσε το δικαίωμα του για πώληση του ενυπόθηκου ακινήτου με βάση τις διατάξεις του μέρους VIA (άρθρο 44Γ
(1)). Με την ειδοποίηση Τύπος Ι ειδοποιήθηκε ο ενυπόθηκος οφειλέτης ότι το ποσό έγινε απαιτητό και ότι αυτό οφείλεται σύμφωνα με τη δήλωση σύμβαση υποθήκης και καλέστηκε όπως εντός 30 ημερών το καταβάλει και σε περίπτωση που παραλείψει να το πράξει τότε θα προχωρήσει με τη διαδικασία πλειστηριασμού και αν έχει διαφορετική γνώμη να τον πληροφορήσει γραπτώς σε διάστημα 30 ημερών από την παραλαβή της ειδοποίησης. Ο αιτητής όπως προκύπτει από τα γεγονότα της υπόθεσης, δεν συμμορφώθηκε με τις πιο πάνω απαιτήσεις και σε ουδεμία ενέργεια είχε προβεί. Έχω διεξέλθει μετά προσοχής τις πιο πάνω σχετικές ειδοποιήσεις οι οποίες είναι καθόλα ορθές, νόμιμες, έγκυρες και ο τύπος και το περιεχόμενο τους πληροί τις απαιτούμενες κατά τον προβλεπόμενο τύπο και περιεχόμενο προϋποθέσεις. Μια απλή αντιπαραβολή τους συνάδουν απόλυτα με τα στοιχεία που περιέχονται στα Παραρτήματα του Νόμου. που περιέχονται στο Νόμο με το Μέρος VIA του περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμου. Στο άρθρο 44Γ
(1)του Νόμου προνοείται ότι η έγγραφη ειδοποίηση κατά τον Τύπο «Ι» του Δεύτερου Παραρτήματος, πρέπει να συνοδεύεται από «κατάσταση λογαριασμού του οφειλόμενου ενυπόθηκου χρέους, των τόκων και όλων των εξόδων για την είσπραξή του». Στο Δεύτερο Παράρτημα του Νόμου δεν προβλέπεται συγκεκριμένος τύπος που θα πρέπει να έχει η κατάσταση λογαριασμού. Ο σκοπός της δεν είναι άλλος από την ενημέρωση του ενυπόθηκου οφειλέτη (και οποιουδήποτε άλλου ενδιαφερόμενου προσώπου) για το συγκεκριμένο ποσό του οφειλόμενου ενυπόθηκου χρέους, το οποίο έχει καταστεί υπερήμερο και απαιτητό και το οποίο καλείται με την ειδοποίηση Τύπου «Ι» να εξοφλήσει μέσα σε «προθεσμία όχι μικρότερη των τριάντα
(30)ημερών από την ημερομηνία επίδοσης της ειδοποίησης». Έπεται, ότι, στην απουσία καθορισμένου τύπου, η συμμόρφωση της κατάστασης λογαριασμού με την πρόνοια του άρθρου 44Γ
(1)(ανωτέρω), κρίνεται, κατά περίπτωση, με βάση όχι τον τύπο, αλλά το περιεχόμενό της. Το Δικαστήριο κρίνει ότι η συγκεκριμένη κατάσταση λογαριασμού συνάδει με την πρόνοια του άρθρου 44Γ
(1)(ανωτέρω) και εξυπηρετεί τον σκοπό για τον οποίο συνοδεύει την επίδικη ειδοποίηση Τύπου «Ι». Περαιτέρω διαπιστώνεται, ότι στην αναφορά στην ειδοποίηση Τύπου «Ι» στην κατάσταση λογαριασμού, διευκρινίζεται, σε πλήρη συμμόρφωση με τον προβλεπόμενο Τύπο «Ι» του Δεύτερου Παραρτήματος του Νόμου, τόσο το οφειλόμενο ποσό του οφειλόμενου ενυπόθηκου χρέους, που έχει καταστεί απαιτητό, όσο και οι τόκοι που απαιτούνται για εξόφλησή του και ότι δεν απαιτούνται οποιαδήποτε έξοδα, περιλαμβανομένων των εξόδων της ειδοποίησης. Ενόψει των πιο πάνω και ο 4ος Λόγος Έφεσης απορρίπτεται. Καταλήγω ότι η Αίτηση/Έφεση στερείται οποιουδήποτε κατάλληλου νομικού και/ή πραγματικού υποβάθρου που θα μπορούσε να δικαιολογήσει την χορήγηση των αιτούμενων θεραπειών. Δεν παρατίθεται κανένας βάσιμος λόγος στη βάση του οποίου το Δικαστήριο να μπορέσει στηριχθεί και να εξασκήσει την ενδεχόμενη διακριτική ευχέρεια που τυχόν έχει υπέρ του αιτητή. Ο αιτητής δεν έχει αποσείσει το βάρος αποδείξεως των ισχυρισμών του. Ως εκ τούτου η Αίτηση-Έφεση απορρίπτεται. Δεν βλέπω λόγο γιατί να αποκλίνω από τον κανόνα ότι ο επιτυχών διάδικος δικαιούται και στα έξοδα. Επιδικάζονται έξοδα υπέρ των Καθ' ων η αίτηση και εναντίον του Αιτητή-Εφεσείοντα όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.)............... Μ. Χαραλάμπους, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.