ΚΟΥΜPΑRΕΤΙ LTD ν. ΝΙΚΟΛΑΟΥ κ.α., Αρ. Αγωγής: 517/2018, 28/2/2019 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDAMM:2019:A24 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Μ. Κ. ΛΟΪΖΟΥ Αρ. Αγωγής: 517/2018 Μεταξύ: ΚΟΥΜPΑRΕΤΙ LTD (ΗΕ305282) Ενάγουσας -και-
- XXXXX ΝΙΚΟΛΑΟΥ (ΑΔΤ XXXXX76)
- XXXXX ΙΩΑΝΝΙΔΗ (ΑΔΤ XXXXX47) Εναγόμενων Ημερομηνία: 28 Φεβρουαρίου,
- ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για αιτητές: Ο κ. Χριστοφίδης για Ορφανίδης, Χριστοφίδης & Συνεργάτες Δ.Ε.Π.Ε. Για καθ΄ ων η αίτηση: Η κα Θωμά για Θέμης Θωμά & Συνεργάτες ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ (σε αίτηση ημερ. 7/9/2018 για συμπληρωματική ένορκη δήλωση) Α. Εισαγωγή Δια της αίτησης τους οι ενάγοντες-αιτητές (στο εξής «οι Αιτητές») αιτούνται άδεια του Δικαστηρίου για καταχώρηση «συμπληρωματικής/απαντητικής ένορκης δήλωσης» σε σχέση με την αίτηση τους ημερ. 4/5/18 για προσωρινό ενδιάμεσο απαγορευτικό διάταγμα. Στις 4/5/18 εκδόθηκε μονομερώς από το Δικαστήριο ενδιάμεσο προσωρινό απαγορευτικό διάταγμα, το οποίο απαγόρευε: «στους Εναγόμενους και/ή στους αντιπροσώπους τους και/ή στους υπαλλήλους τους να αποξενώσουν και/ή να χρησιμοποιήσουν και/ή να διαθέσουν και/ή να δωρίσουν και/ή να πωλήσουν και/ή να επέμβουν καθ' οιονδήποτε τρόπο στην κινητή περιουσία, ιδιοκτησίας της Ενάγουσας/Αιτήτριας, όπως αυτή περιγράφεται στον Πίνακα Α, που ευρίσκεται εις την κατοχή και/ή έλεγχο των Εναγόμενων/Καθ' ων η Αίτηση μέχρι την εκδίκαση και/ή τελική αποπεράτωση της αγωγής υπ' αριθμό 517/2018 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λάρνακας και/ή μέχρι νεωτέρας διαταγής του Δικαστηρίου.» Σημειώνεται ότι ο Πίνακας Α που αναφέρεται πιο πάνω, αριθμεί 3 σελίδες και απαριθμεί σωρεία κινητής περιουσίας που δεσμεύτηκε με το διάταγμα και περιλαμβάνει: (α) Λογισμικό (Software) Ηλεκτρονικού Υπολογιστή, (β)Hardware Ηλεκτρονικού Υπολογιστή, (γ) Έπιπλα και Εξοπλισμό, (δ) Εξοπλισμό Κουζίνας, (ε) Γυάλινα Είδη και Μαχαιροπίρουνα, (στ) Ηχοσύστημα, (ζ) Σύστημα συναγερμού και ασφαλείας, (η) Πινακίδες, (θ) Εξοπλισμός εστιατορίου, (ι) Διάφορα σκεύη, και (κ) Εκτυπωτή για λογαριασμούς. Ώστε να γίνουν πλήρως αντιληπτοί οι λόγοι για τους οποίους ζητείται η καταχώρηση της συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης (στο εξής «ΣΕΔ») πρέπει να γίνει αναφορά στους σχετικούς ισχυρισμούς της ένορκης δήλωσης που υποστηρίζει την αίτηση για προσωρινό διάταγμα ημερ. 4/5/18 (στο εξής «η κυρίως αίτηση»). Β. Η κυρίως αίτηση και η ένσταση σε αυτή Στην ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την κυρίως αίτηση ο Ιάκωβος Αδάμαντος διευθυντής των αιτητών αναφέρει μεταξύ άλλων ως εξής: Ότι οι Αιτητές είναι ιδιοκτήτες της κινητής περιουσίας, των αντικειμένων και του εξοπλισμού που περιγράφεται σε σχετικό κατάλογο και σε σχετική δέσμη τιμολογίων αγοράς, που επισυνάπτονται ως Τεκμήρια. Οι Αιτητές κατά την 23/02/2016 αγόρασαν το 50% του μετοχικού κεφαλαίου της εταιρείας MBORAS & SOUSTER CATERING LIMITED (HE 186757). Η προαναφερθείσα εταιρεία ενοικίαζε από το Σεπτέμβριο του 2015 το υποστατικό των Εναγομένων/Καθ' ων η Αίτηση (στο εξής « οι Καθ΄ων η Αίτηση») που ευρίσκεται επί της Λεωφόρου Αθηνών 36 κατάστημα υπ' αριθμό 8, 6023 στην Επαρχία Λάρνακας, στο οποίο η MBORAS & SOUSTER CATERING LIMITED δειξήγαγε επιχείρηση snack-bar. Στα πλαίσια της πιο πάνω ενοικίασης, η προαναφερθείσα εταιρεία κατέβαλλε ενοίκιο στους Καθ' ων η Αίτηση και οι τελευταίοι το εισέπρατταν. Οι Αιτητές προέβηκαν σε αγορά αντικειμένων, εξοπλισμού, επίπλων και διάφορων ηλεκτρικών ειδών και επέτρεψαν στην εταιρεία MBORAS & SOUSTER CATERING LIMITED να τα κατέχει και να τα χρησιμοποιεί στα πλαίσια λειτουργίας της επιχείρησής της εντός του υποστατικού ιδιοκτησίας των Καθ' ων η Αίτηση. Περί τα τέλη Σεπτεμβρίου του 2017, η MBORAS & SOUSTER CATERING LIMITED αναγκάστηκε να εγκαταλείψει το ως άνω υποστατικό και να παύσει την άσκηση της επιχείρησής της. Έκτοτε, το επίδικο υποστατικό κατέχεται από τους Καθ' ων η Αίτηση και η κινητή περιουσία ιδιοκτησίας των Αιτητών κατέχεται και βρίσκεται υπό τον έλεγχο των Καθ' ων η Αίτηση. Οι Αιτητές αποτάθηκαν επανειλημμένα στους Καθ' ων η Αίτηση για να τους παραδώσουν την κινητή τους περιουσία, αλλά αυτοί αρνούνται. Οι Καθ΄ ων η αίτηση καταχώρησαν ένσταση στην κυρίως αίτηση δια της οποίας αναφέρουν, μεταξύ άλλων, ότι οι αιτητές δεν προσήλθαν στο Δικαστήριο με καθαρά χέρια, δεν προέβηκαν σε πλήρη αποκάλυψη όλων των ουσιωδών γεγονότων της υπόθεσης, απέκρυψαν ουσιώδη γεγονότα τα οποία γνώριζαν ή όφειλαν να γνωρίζουν με σκοπό να παραπλανήσουν το Δικαστήριο, ήτοι ότι υπάρχει διαδικασία στο Δικαστήριο Ελέγχου Ενοικιάσεως σχετικά με την επίδικη ακίνητη ιδιοκτησία μεταξύ των Καθ΄ ων η αίτηση (εκεί ως αιτητών) και τρίτων προσώπων (εκεί ως καθ΄ ων η αίτηση), η οποία δεν έχει σχέση ούτε με τους Αιτητές, ούτε με την MBORAS & SOUSTER CATERING LIMITED, ότι δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις του άρθρου 32 του Ν.14/60, ότι η αίτηση έχει καταχωριστεί καθυστερημένα και ότι η κατοχή της κινητής περιουσίας που είναι αντικείμενο του προσωρινού διατάγματος ημερ. 4/5/18 από τους καθ΄ ων η αίτηση δεν έχει αποδειχθεί. Η ένσταση στην κυρίως αίτηση υποστηρίζεται από την ένορκη δήλωση του εναγομένου 2, ο οποίος αναφέρει μεταξύ άλλων ότι το επίδικο υποστατικό κατέχεται από τους Καθ΄ ων η αίτηση από τον Σεπτέμβριο του 2017, ότι οι Καθ΄ ων η αίτηση συμβλήθηκαν με τους Π. Χαραλάμπους και Γ. Παπαντωνίου δυνάμει ενοικιαστηρίου εγγράφου ημερ. 4/10/13 για ενοικίαση του επίδικου υποστατικού από τους πρώτους, ως ιδιοκτήτες προς τους δεύτερους, ως ενοικιαστές. Οι Καθ΄ ων η αίτηση ουδέποτε συμβλήθηκαν με την MBORAS & SOUSTER CATERING LIMITED και ούτε τη γνωρίζουν. Οι Αιτητές δεν είναι κάτοχοι, ούτε ιδιοκτήτες του επίδικου υποστατικού και ούτε ιδιοκτήτες οποιασδήποτε κινητής περιουσίας υπάρχει εντός αυτού. Εν πάση περιπτώσει, οι Καθ΄ ων η αίτηση εξασφάλισαν στις 4/5/17 από το Δικαστήριο Ελέγχου Ενοικιάσεων στην αίτηση με αρ. Ε6/17 διάταγμα έξωσης των ενοικιαστών τους, πλέον απόφαση για το συνολικό ποσό των €50,401 πλέον δικηγορικά έξοδα (τεκ.4 στην ένσταση). Οι Καθ΄ ων η αίτηση έλαβαν κενή και ελεύθερη κατοχή του επίδικου ακινήτου στις 21/9/17 και ουδέποτε διαπίστωσαν να υπάρχει οποιαδήποτε κινητή περιουσία εντός αυτού, που ανήκε είτε στους Αιτητές είτε σε οποιοδήποτε τρίτο πρόσωπο. Η MBORAS & SOUSTER CATERING LIMITED καταχώρησε στα πλαίσια της προαναφερθείσας αίτησης του Δικαστηρίου Ελέγχου Ενοικιάσεων, αίτηση για αναστολή εκτέλεσης της προαναφερθείσας απόφασης ημερ. 4/5/17 μέχρι νεότερων διαταγών του Δικαστηρίου ή μέχρι την τελική εκδίκαση της αίτησης Κ6/17 που καταχώρησε η MBORAS & SOUSTER CATERING LIMITED, με σκοπό την ακύρωση των διαταγμάτων έξωσης και ανάκτησης κατοχής του επίδικου υποστατικού. Η αίτηση αυτή, συνεχίζουν οι Καθ΄ ων η αίτηση, καταχωρίστηκε από τους ίδιους δικηγόρους που καταχώρησαν την κυρίως αίτηση στην παρούσα διαδικασία και αφορούσε στην MBORAS & SOUSTER CATERING LIMITED και επομένως ήταν πολύ καλά γνωστό στους εδώ Αιτητές ότι για το επίδικο ακίνητο εκκρεμούσαν διαδικασίες ενώπιον του Δικαστηρίου Ελέγχου Ενοικιάσεως, οι οποίες επιβεβαιώνουν ότι υπάρχει διαφωνία ως προς το ιδιοκτησιακό καθεστώς του επίδικου ακινήτου. Οι Αιτητές απέτυχαν να αποκαλύψουν ή/και ηθελημένα απέκρυψαν από το Δικαστήριο τα πιο πάνω για να το παραπλανήσουν και να εξασφαλίσουν, όπως εξασφάλισαν, προσωρινό διάταγμα. Γ. Η αίτηση για συμπληρωματική ένορκη δήλωση και η ένσταση σε αυτή Με την προτεινόμενη ΣΕΔ οι Αιτητές επιθυμούν να εισάξουν τους εξής ισχυρισμούς συμπληρωματικά των ισχυρισμών τους στην ένορκη δήλωση της κυρίως αίτησης, βάσει της οποίας εξασφάλισαν μονομερώς το προσωρινό διάταγμα ημερ. 4/5/2018:
- Ότι η διαδικασία ενώπιον του Δικαστηρίου Ελέγχου Ενοικιάσεων είναι άσχετη με τα εδώ επίδικα θέματα αφού:
(1)κινήθηκε από την MBORAS & SOUSTER CATERING LIMITED και όχι από την ενάγουσα (παρόλο που δέχονται ότι και οι δύο διαδικασίες αφορούν στο ίδιο επίδικο υποστατικό), και αφού
(2)εν πάση περιπτώσει οι Αιτητές αξιώνουν με την παρούσα αγωγή την επιστροφή της κινητής τους περιουσίας που κατακρατούν οι Καθ΄ων η Αίτηση, αγώγιμο δικαίωμα άσχετο με τη διαδικασία ενώπιον του Δικαστηρίου Ελέγχου Ενοικιάσεων. Με αυτές τους τις αναφορές οι Καθ΄ων η Αίτηση, συνεχίζει ο ισχυρισμός των Αιτητών, προσπαθούν να αποπροσανατολίσουν το Δικαστήριο. 2. Ότι οι ισχυρισμοί των Καθ΄ ων η αίτηση ότι δεν είδαν αντικείμενα που να ανήκουν στους Αιτητές ή σε οποιοδήποτε τρίτο πρόσωπο εντός του επίδικου ακινήτου είναι ψευδείς. Γνωρίζουν πολύ καλά οι Καθ΄ων η Αίτηση, συνεχίζει ο ισχυρισμός των Αιτητών, ότι στο επίδικο ακίνητο υπάρχει κινητή περιουσία των Αιτητών ως περιγράφεται στο προσωρινό διάταγμα ημερ. 4/5/18 και προς τούτο επισυνάπτουν στη ΣΕΔ δύο φωτογραφίες που δείχνουν ότι στο επίδικο ακίνητο υπάρχει μέχρι σήμερα τοποθετημένο φουγάρο, το οποίο είναι ανάμεσα στα αντικείμενα που το προσωρινό διάταγμα διατάσσει να μην αποξενωθούν. Δια της ένστασης τους στην αίτηση για συμπληρωματική ένορκη Δήλωση, οι Καθ΄ ων η αίτηση αναφέρουν μεταξύ άλλων ότι δεν υπάρχει καλός λόγος για να δοθεί η αιτούμενη άδεια, δεν είναι ξεκάθαρο ποια μαρτυρία επιδιώκουν οι Αιτητές να προσθέσουν, επιχειρούν να εισάξουν μαρτυρία η οποία ήταν σε γνώση τους από πριν, η προτεινόμενη ΣΕΔ δεν προσφέρει οτιδήποτε καινούργιο στην υπόθεση, αποσκοπεί απλώς στην απάντηση και απόρριψη της εκδοχής των καθ΄ ων η αίτηση και γενικά περιέχει μαρτυρία που αφορά στην αξιοπιστία του ενόρκως δηλούντα στην κυρίως αίτηση. Η αίτηση είναι πραγματικά και νομικά αβάσιμη. Η ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση επαναλαμβάνει τα πιο πάνω και αναπτύσσει επιχειρηματολογία στην οποία θα αναφερθώ κατωτέρω στο βαθμό που απαιτείται για αιτιολόγηση της παρούσας απόφασης. Δ. Νομική Πτυχή Σύμφωνα με τη Διαταγή 48
(4)
(2), ως τροποποιήθηκε στις 23/12/1999: «4.
(2)Το Δικαστήριο, ή Δικαστής, μετά από αίτηση ή προφορικό αίτημα, μπορεί, για καλό λόγο, να επιτρέψει την καταχώρηση συμπληρωματικών ένορκων δηλώσεων. Η ακρόαση αίτησης διεξάγεται στη βάση των γεγονότων που αναφέρονται στην αίτηση ή στις ένορκες δηλώσεις τηρούμενης της δυνατότητας αντεξέτασης ττου προνοείται από τη Διαταγή 39.» Ως έχει νομολογηθεί, το κατά πόσον θα επιτραπεί σ' ένα διάδικο να καταχωρήσει συμπληρωματική ένορκη δήλωση εμπίπτει στην διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου. Η κατάδειξη «καλού λόγου» είναι το μοναδικό κριτήριο το οποίο θέτει η Δ.48
(4)
(2)(βλ. Αναφορικά με την αίτηση του Φιλόκυπρου Ματθαίου κ.α.
(2008)1Α Α.Α.Δ 510). Στην απόφαση του κ. Σ. Ναθαναήλ, Προέδρου του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας (όπως ήταν τότε), στην Αγωγή αρ. 8869/05 Matthew Shaw v. Depfa Investment Bank Ltd ημερ.28.2.07, αναφέρονται τα εξής: «Προσεκτική ανάγνωση και εξέταση του νέου θεσμού δείχνει, με αναφορά και στα όσα καταγράφονται στην παρ. 1 του Θ.4 ότι στόχος της καταχώρησης συμπληρωματικών ενόρκων δηλώσεων είναι η ολοκληρωμένη παρουσίαση της αίτησης ή της ένστασης αντίστοιχα ώστε αυτή να οδηγηθεί σε ακρόαση επί του πλήρους φάσματος της διαφοράς. Για παράδειγμα, θα μπορούσε να αποτελέσει καλό λόγο για καταχώριση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης αν ο αιτητής εύλογα αισθάνεται μετά από την καταχώριση της ένστασης, ότι πρέπει να προσθέσει στα γεγονότα που υποστηρίζουν την αίτηση του, ώστε να έχει δυνατότητα επιτυχίας. Άλλη περίπτωση είναι όπου το Δικαστήριο επί μονομερούς αιτήσεως, συνήθως για απαγορευτικό διάταγμα, εγείρει ερωτηματικά ως προς ορισμένα προαπαιτούμενα της έκδοσης απαγορευτικού διατάγματος, οπότε και ο αιτητής δυνατόν να ζητήσει από το Δικαστήριο πριν την τελειωτική εξέταση και απόφαση επί της αιτήσεως του, την καταχώριση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης, ώστε να προσθέσει διάφορους ισχυρισμούς και γεγονότα που έχουν σχέση είτε με το επείγον του χρόνου είτε τη γνώση από πλευράς του αιτητή των γεγονότων που οδήγησαν στην διαφορά κ.λ.π.» Περαιτέρω, συμπληρωματική ένορκη δήλωση μπορεί να καταχωρηθεί από τον αιτητή όταν ισχυρισμοί του αμφισβητούνται και ο αιτητής, ο οποίος φέρει το βάρος απόδειξης, πρέπει να προσκομίσει μαρτυρία για να αποσείσει το βάρος που έχει για την απόδειξη των ισχυρισμών του (βλ. Iacovou Brothers (Constr.) Ltd v. Fashionwise Ltd
(2000)1 (B) AAΔ.1377, 1380). Ο Κανονισμός 4
(2)της Διαταγής 48 αναφέρεται σε συμπληρωματική ένορκη δήλωση και όχι σε απαντητική ένορκη δήλωση. Οι έννοιες των λέξεων «συμπληρωματική» και «απαντητική» διαφέρουν. Όπως ανέφερε και ο τότε Πρόεδρος του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λάρνακας, κ. Ναθαναήλ, σε ενδιάμεση απόφασή του, ημερομηνίας 11.2.2000, στην Αγωγή με αρ. 4846/97, Ε.Δ. Λάρνακας, Federal Bank of the Middle East v. Hadkinson and Others: «Σίγουρα η έννοια της απαντητικής και συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης διαφέρουν και παρόλο που η λέξη «supplementary» δεν απαντάται ούτε ερμηνεύεται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας ή στον περί Ερμηνείας Νόμο, Κεφ. 1, η λέξη δεν είναι τεχνικός όρος και θα πρέπει να της αποδοθεί η κοινή ερμηνεία της λέξης που, σύμφωνα με το Επίτομο Νέο Λεξικό της Ελληνικής Γλώσσας του Σπύρου Τσιούνη, σημαίνει «όποιος έχει σχέση με συμπλήρωμα ή χρησιμεύει για συμπλήρωμα», η δε λέξη «συμπλήρωμα» ερμηνεύεται ως «ό,τι προστίθεται σε κάτι για να συμπληρωθεί». Η έννοια, από την άλλη, των λέξεων «απαντητική» και «απάντηση», σημαίνει ότι προβάλλονται αντεπιχειρήματα σε μια θέση που καταγράφηκε προηγούμενα από την άλλη πλευρά.» Όπως ανέφερε η τότε Πρόεδρος του Ε.Δ. Λεμεσού κ. Έφη Παπαδοπούλου στην ενδιάμεση απόφασή της στην Αγωγή με αρ.2596/02 μεταξύ Σωτήρη Πίττα, Ενάγοντα και Ανδρέα Νεοκλέους κ.ά., Εναγομένων, ημερομηνίας 5.11.02: «Εκείνο που θα πρέπει να εξετάζεται είναι τι ακριβώς με την αιτούμενη καταχώρησης συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης επιδιώκεται. Εάν επιδιώκεται τροποποίηση ή αλλοίωση των γεγονότων που θεμελιώνουν την αίτηση ή συμπλήρωση ηθελημένου κενού, τότε σίγουρα αυτό δεν πρέπει να επιτραπεί, όπως δεν πρέπει όταν ήταν σε γνώση του Αιτητή και απεκρύβησαν. Εάν όμως είναι σε απάντηση ισχυρισμών τους οποίους ο Αιτητής δεν μπορούσε να προβλέψει και οι οποίοι χρήζουν απάντησης που δεν μπορεί να δοθεί με προφορική μαρτυρία, τότε σίγουρα ο καλός λόγος ο οποίος προβλέπεται στη Δ.48
(4)
(2)υπάρχει.» Για να καταδειχθεί «καλός λόγος», επομένως, ο αιτητής θα πρέπει να ικανοποιήσει το Δικαστήριο ότι το αίτημα του εδράζεται είτε στην αναγκαιότητα απάντησης σε κάποιους ισχυρισμούς που εγείρονται ή στην παράθεση γεγονότων που θα μπορούσαν να στοιχειοθετήσουν ή να ενισχύσουν ένα νομικό επιχείρημα ή και να θέσουν ενώπιον του Δικαστηρίου όλο το αναγκαίο μαρτυρικό υλικό, όχι όμως για να προβούν σε επανάληψη των αρχικών ισχυρισμών ή για να περιλάβουν άσχετους με τα επίδικα ζητήματα ισχυρισμούς. Σημαντικός, επίσης, παράγοντας στη διακρίβωση «καλού λόγου» που να επιτρέπει στο Δικαστήριο να ασκήσει τη διακριτική του ευχέρεια υπέρ του αιτήματος για καταχώριση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης, είναι η φύση και οι ανάγκες της διαδικασίας εντός της οποίας το θέμα, παρεμπιπτόντως εγείρεται. Όταν η αίτηση δεν αφορά σε απόπειρα εισαγωγής ανεπίτρεπτης μαρτυρίας, ούτε σε επανάληψη αρχικών ισχυρισμών, αλλά σε διευκρινίσεις και ισχυρισμούς που είναι επιθυμητό να προβληθούν ώστε το Δικαστήριο να έχει ενώπιον του ολοκληρωμένη και σφαιρική εικόνα των γεγονότων, τότε η αίτηση για συμπληρωματική ένορκη δήλωση επιτρέπεται (βλ. Α. Messios & Sons Ltd ν. Ανδρέα Α. Λεωνίδα
(2010)1 Α.Α.Δ. 195). Στην Stavros Georgiou & Son (Scrap Metal) Ltd v. του πλοίου LIPA
(2000)1 (Γ) ΑΑΔ 1976,1981, αναφέρεται πως όταν προσωρινή προστασία εξασφαλίζεται μονομερώς: «Ο κανόνας, καθολικής εφαρμογής, είναι ότι δεν επιτρέπεται η επανόρθωση παράλειψης πρωθύστερα έτσι ώστε να μεταβληθεί ή αλλοιωθεί η εικόνα που δόθηκε πρωταρχικά στο δικαστήριο.» Όταν βεβαίως δεν έχει παρασχεθεί, μονομερώς προσωρινή θεραπεία, πιο εύκολα μπορεί να ικανοποιηθεί η προϋπόθεση της ύπαρξης καλού λόγου για καταχώριση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης. Εν προκειμένω, δε φαίνεται από το φάκελο του Δικαστηρίου να έχει παρασχεθεί οποιαδήποτε προσωρινή θεραπεία στους Αιτητές που να καθιστά ανεπιθύμητη, εκ προοιμίου, την καταχώριση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης. Περαιτέρω, δεν είναι αναγκαίο, ο Αιτητής να παρουσιάζει τη συμπληρωματική ένορκη δήλωση που θα καταχωρίσει, εάν το πράξει όμως, το Δικαστήριο αποκομίζει καλύτερη εντύπωση του τι είναι που επιθυμεί να εισαχθεί και είναι έτσι σε καλύτερη θέση να αποφασίσει το καλό του λόγου για τον οποίο προωθείται η αίτηση (βλ. Παπακόκκινου κ.α. ν. Τράπεζας Κύπρου, Π.Ε. 242/11, ημερ. 10.4.12). Ε. Κατάληξη Λαμβάνοντας υπόψη τις πιο πάνω νομικές αρχές και πραγματικό υπόβαθρο καταλήγω ως εξής. Ο πρώτος λόγος που δίδουν οι Αιτητές για καταχώριση της προτεινόμενης ΣΕΔ, ως αναφέρεται πιο πάνω, κρίνω ότι δεν ευσταθεί. Ο ισχυρισμός των Αιτητών είναι, ουσιαστικά, ότι ο λόγος που δεν αποκάλυψαν την εκκρεμούσα ενώπιον του Δικαστηρίου Ελέγχου Ενοικιάσεων διαδικασία είναι, ως ισχυρίζονται, ότι αυτή είναι άσχετη με την παρούσα υπόθεση, αφού η διαδικασία εκεί κινείται από άλλο νομικό πρόσωπο ήτοι τη MBORAS & SOUSTER CATERING LIMITED και όχι από την ενάγουσα εν προκειμένω, αλλά και διότι εκείνη η διαδικασία αφορά σε ακίνητη περιουσία ενώ η παρούσα διαδικασία αφορά σε επιστροφή κινητής περιουσίας. Το εάν οι δύο διαδικασίες είναι άσχετες μεταξύ τους, είναι για το Δικαστήριο να το κρίνει στα πλαίσια της απόφασης του κατά πόσο οι Αιτητές έχουν αποκρύψει ουσιώδη γεγονότα κατά την εξασφάλιση του μονομερούς προσωρινού διατάγματος. Πάντως, η προτεινόμενη μαρτυρία δεν είναι μαρτυρία αλλά επιχειρηματολογία, που δεν είναι βεβαίως επιτρεπτή αφού οποιαδήποτε ένορκη δήλωση πρέπει να περιορίζεται σε γεγονότα. Καταλήγω ότι η προτεινόμενη μαρτυρία δεν είναι ούτε αναγκαία, ούτε απαραίτητη για να κριθεί η κυρίως αίτηση στην ουσία της. Εν πάση περιπτώσει, η πρόσθεση της προτεινόμενης μαρτυρίας από τους Αιτητές κατόπιν της μονομερούς εξασφάλισης προσωρινού διατάγματος στις 4/5/2018, ουδόλως θα τους βοηθήσει, αφού το ερώτημα του κατά πόσο αυτοί απέκρυψαν ουσιώδη γεγονότα από το Δικαστήριο, θα κριθεί στη βάση της μαρτυρίας που το Δικαστήριο είχε ενώπιον του όταν εξέδιδε μονομερώς το προσωρινό διάταγμα και όχι στη βάση μεταγενέστερα προστεθείσας μαρτυρίας, όπως η προτεινόμενη (βλ. Stavros Georgiou & Son(ανωτέρω)). Ειδικά αφού, εντός της ένορκης δήλωσης που συνοδεύει την παρούσα αίτηση προβαίνουν σε παραδοχή ότι γνώριζαν ότι υπάρχει αμφισβήτηση περί του ιδιοκτησιακού καθεστώτος του επίδικου υποστατικού ( παρ. 9, σελ. 2 « [...] πιστεύαμε πως πιθανόν να βρισκόμασταν αντιμέτωποι με την αμφισβήτηση του ιδιοκτησιακού δικαιώματος της Ενάγουσας επί της επίδικης κινητής περιουσίας αλλά όχι με την αμφισβήτηση της ίδιας της ύπαρξής της»). Σχετικά με τον δεύτερο λόγο που δίδουν οι Αιτητές για καταχώριση της προτεινόμενης ΣΕΔ, κρίνω ότι ούτε αυτός ευσταθεί. Επιχειρείται απλώς αντίκρουση του ισχυρισμού των Καθ΄ ων η αίτηση ότι αυτοί δεν είδαν εντός του επίδικου ακινήτου οποιαδήποτε κινητή περιουσία που ανήκε στους Αιτητές ή σε οποιοδήποτε τρίτο. Μαρτυρία που είναι απλώς αντικρουστική της ήδη υπάρχουσας, δεν μπορεί, δίχως άλλο, να επιτραπεί να εισαχθεί, γιατί αυτό θα οδηγούσε σε ατέρμονες διαδικασίες εις βάρος της τελεσιδικίας. Εν πάση περιπτώσει, οι ισχυρισμοί των Καθ΄ ων η αίτηση ότι δεν κατέχουν την επίδικη κινητή ιδιοκτησία δεν καταρρίπτονται από τις φωτογραφίες που οι Αιτητές προτείνουν να καταχωρήσουν ως Τεκμήριο. Οι εν λόγω φωτογραφίες δείχνουν μόνο ένα φουγάρο σε ένα άδειο, κατά τα άλλα, δωμάτιο, ενώ το φουγάρο αυτό είναι μόνο ένα από τα πάμπολλα αντικείμενα που αναφέρονται ως δεσμευμένα βάση του προσωρινού διατάγματος ημερ. 4/5/18. Για όλους τους πιο πάνω λόγους, η αίτηση απορρίπτεται με έξοδα εναντίον των Αιτητών και υπέρ των Καθ΄ ων η αίτηση ως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ............. Μ. Κ. Λοϊζου, Ε.Δ. Πιστόν αντίγραφον Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο