← Κύπρος

EL ALAMY ν. ΑΝΔΡΕΟΥ κ.α., Αρ. Αγωγής: 607/2013, 29/1/2019

EL ALAMY ν. ΑΝΔΡΕΟΥ κ.α., Αρ. Αγωγής: 607/2013, 29/1/2019 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDAMM:2019:A12 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: ΣΤ. ΤΣΙΒΙΤΑΝΙΔΟΥ- ΚΙΖΗ, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 607/2013 Μεταξύ: XXXXX XXXXX EL ALAMY Ενάγοντα -και-

  1. XXXXX ΑΝΔΡΕΟΥ
  2. ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΗΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ ΜΙΝΕΡΒΑ ΛΤΔ Εναγόμενων -------- Αίτηση ημερομηνίας 26/4/2017 για τροποποίηση της Έκθεσης Απαίτησης Ημερομηνία: 29 Ιανουαρίου,
  3. ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για ενάγοντα / αιτητή: Ο κ. Μ. Μαρκουλλής, για Γ. Φ. ΠΙΤΤΑΤΖΗΣ Δ.Ε.Π.Ε. Για εναγόμενους 1 και 2 / καθ΄ ων η αίτηση: Η κα Ι. Λεωνίδου, για ΧΑΡΗΣ ΚΥΡΙΑΚΙΔΗΣ Δ.Ε.Π.Ε. ------- ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Αποτελεί κοινό έδαφος πως στις 25/4/2007, ενώ ο εναγόμενος 1 οδηγούσε το αυτοκίνητο με αριθμούς εγγραφής XXXXX40 στον δρόμο Ξυλοφάγου - Ορμήδειας με κατεύθυνση προς Ξυλοφάγου, στην προσπάθειά του να εισέλθει σε πάροδο που οδηγούσε σε αερογέφυρα, απέκοψε την πορεία του ενάγοντα ο οποίος οδηγούσε την μοτοσικλέτα του με αριθμούς εγγραφής XXXXX42 στον ίδιο δρόμο, με αντίθετη κατεύθυνση, με αποτέλεσμα τα δύο οχήματα να συγκρουστούν και ο ενάγοντας να τραυματιστεί. Για τις σωματικές βλάβες και τις υλικές ζημιές που υπέστη, ο ενάγοντας καταχώρισε την αγωγή 779/2007 Επαρχιακού Δικαστηρίου Αμμοχώστου (εναντίον του εναγόμενου 1 και της ασφαλιστικής του εταιρείας) με την οποία αξίωνε την καταβολή Γενικών και Ειδικών Αποζημιώσεων. Στις 4/3/2011 επετεύχθη συμβιβασμός της αγωγής και εκδόθηκε απόφαση υπέρ του ενάγοντα για το ποσό των €105.000,- πλέον €20.000- δικηγορικά έξοδα, πλέον Φ.Π.Α. Στα πλαίσια του συμβιβασμού δηλώθηκε ως «Συμφωνία επί Δικαστηρίω» το εξής: «Επιπρόσθετα έχει συμφωνηθεί και ο εναγόμενος δηλώνει ότι αναλαμβάνει να καταβάλει στον ενάγοντα τα ακόλουθα έξοδα: (α) Τα έξοδα οποιωνδήποτε μελλοντικών εγχειρήσεων στις οποίες ο ενάγοντας πρόκειται να υποβληθεί στο μέλλον σε ό,τι αφορά το πρόβλημα που καταγράφεται στο πιστοποιητικό του Δρ. XXXXX Γεωργίου ημερ. 11/1/11, έξοδα στα οποία θα περιλαμβάνονται και τα έξοδα θεραπείας του ενάγοντα δεδομένου ότι αυτά εγκριθούν και επιβεβαιωθούν από τον Δρ. XXXXX Γεωργίου, ή σε περίπτωση κωλύματος από άλλο γιατρό που θα έχει υποχρέωση να υποδείξει ο εναγόμενος. (β) Οιαδήποτε ημερομίσθια για οποιαδήποτε χρονική περίοδο πιστοποιείται αιτιολογημένα από τον Δρ. XXXXX Γεωργίου, ή σε περίπτωση κωλύματος από άλλο γιατρό που θα έχει υποχρέωση να υποδείξει ο εναγόμενος, από σήμερα και εντεύθεν ότι ο ενάγοντας είναι ανίκανος για εργασία σε σχέση βεβαίως με τα τραύματα που αφορούν την παρούσα υπόθεση.» Με την παρούσα αγωγή η οποία καταχωρήθηκε την 21/5/2013, ο ενάγοντας αξιώνει περαιτέρω Γενικές και Ειδικές Αποζημιώσεις εκ €86.328,-, σε σχέση με το επίδικο ατύχημα. Είναι η θέση του πως για το κάταγμα που υπέστη στο δεξιό μηριαίο οστό (είναι για το συγκεκριμένο τραύμα που επετεύχθη η «Συμφωνία επί Δικαστηρίω») υπεβλήθη στις 17/6/2011 (μετά την επίτευξη του «μερικού» κατά τον ενάγοντα συμβιβασμού) σε χειρουργική επέμβαση στο Γενικό Νοσοκομείο Λευκωσίας όπου του έγινε αφαίρεση ενδομυελικού ήλου και τοποθέτηση νέου, πρόσθεση μοσχεύματος αλλά και αφαίρεση μεγάλου μέρους του οστού. Το κάταγμα πορώθηκε μεν αλλά προκλήθηκε βράχυνση του δεξιού ποδιού κατά 2.5 εκατοστά. Συνεπεία της βράχυνσης και της κλίσης του κορμού ο ίδιος υποφέρει από δισκοπάθεια. Έχει, επίσης, αιμωδίες στο αριστερό κάτω άκρο λόγω «βλάβης στην 5η ρίζα αριστερά». Ανέπτυξε οστεοαρθρίτιδα στο δεξιό γόνατο και παρουσιάζει έντονη μυϊκή αδυναμία στο δεξί άκρο. Είναι η θέση του πως «λόγω των τραυμάτων του και των συνεπειών ή και των καταλοίπων τους» δεν είναι σε θέση να ασκήσει «τα επαγγέλματα που ασκούσε προηγουμένως», ούτε και να ασκήσει άλλο χειρωνακτικό επάγγελμα που απαιτεί «κάποια φόρτιση ή και κόπωση των ποδιών του». Διατείνεται, περαιτέρω, πως δεν γνωρίζει καλά Ελληνικά, η μόρφωσή του είναι περιορισμένη και για τούτο δεν είναι σε θέση να ασκήσει ουσιαστικά κανένα προσοδοφόρο επάγγελμα και πως έχει καταστεί μόνιμα ανίκανος για εργασία. Καταλήγει πως οι εναγόμενοι, «στη βάση των συμφωνηθέντων», θα πρέπει να τον αποζημιώσουν. Επιπρόσθετα και «παράλληλα», ισχυρίζεται πως η βράχυνση του ποδιού του κατά 2.5 εκατοστά, προέκυψε «σαν συνέπεια του τραύματος από το δυστύχημα και ανέκυψε μετά τον γενόμενο συμβιβασμό και για τούτο έχει ξεχωριστή βάση και αιτία αγωγής ως προς τούτο το ζήτημα και τις συνέπειες στην υγεία του». Στην Έκθεση Απαίτησης δίδονται λεπτομέρειες της κατ΄ ισχυρισμόν απώλειας εισοδημάτων καθώς και άλλων απωλειών (ανέρχονται συνολικά στο ποσό των €86.328,-) τις οποίες διεκδικεί από τους Εναγόμενους. Οι εναγόμενοι 1 και 2 στην Υπεράσπισή τους αρνούνται τους ισχυρισμούς και τις αξιώσεις του ενάγοντα. Προβάλλουν (υπό μορφή προδικαστικών ενστάσεων) πως υπάρχει κώλυμα (estoppel) στην έγερση της αγωγής και στην προώθησή της λόγω (α) ύπαρξης δεδικασμένου (Res Judicate) το οποίο απορρέει από την έκδοση απόφασης στην αγωγή 779/2007 Επαρχιακού Δικαστηρίου Αμμοχώστου, (β) παραγραφής του αγώγιμου δικαιώματος του ενάγοντα και (γ) λόγω καθυστέρησης (laches) στην καταχώρισή της. Επί της ουσίας, διατείνονται πως δεν τηρήθηκαν τα συμφωνηθέντα. Παραπέμπουν στα ιατρικά πιστοποιητικά του Δρος XXXXX Γεωργίου ημερομηνίας 11/1/2011 και 21/5/2012, τονίζοντας πως εάν ο εναγόμενος προέβαινε στην αναγκαία χειρουργική επέμβαση για την αντιμετώπιση της επιπλοκής (μη επούλωση του κατάγματος της διάφυσης του δεξιού μηριαίου οστού) εγκαίρως και/ή σε εύλογο χρόνο και/ή το αργότερο μέσα σε 6-7 μήνες μετά τη χειρουργική επέμβαση στην οποία υπεβλήθη τον Ιανουάριο του 2010, θα είχε αποθεραπευθεί πλήρως σε χρόνο 5-6 μηνών από της συμφωνίας επί Δικαστηρίω και δεν θα προκαλείτο σ΄ αυτόν επιπρόσθετη ταλαιπωρία, έξοδα και απώλειες απολαβών. Είναι η θέση τους, περαιτέρω, πως οποιαδήποτε έξοδα ή/και απώλειες εισοδημάτων προκλήθηκαν στον ενάγοντα, αυτά οφείλονται στην κωλυσιεργία του και/ή στην αδικαιολόγητη καθυστέρηση στη διενέργεια της χειρουργικής επέμβασης (διενεργήθηκε τον Ιούνιο του 2011, 17-18 μήνες από την τελευταία χειρουργική επέμβαση) και γι' αυτό είναι μη ανακτήσιμες. Ισχυρίζονται, επίσης, πως οποιαδήποτε έξοδα υπέστη ο ενάγοντας μετά την έκδοση της απόφασης στην αγωγή 779/2007 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Αμμοχώστου, δεν οφείλονται στο «πρόβλημα που είχε εντοπιστεί στο ιατρικό πιστοποιητικό του Δρος Γεωργίου ημερομηνίας 11/1/2011». Καταληκτικά, διατείνονται πως ο ενάγοντας «χαίρει άκρας υγείας», δεν έχει μόνιμα κατάλοιπα και είναι σε θέση να ασχολείται με όλες τις προ του ατυχήματος δραστηριότητές του και/ή είναι πλήρως ικανός για εργασία. Με την υπό κρίση Αίτηση, ο ενάγοντας επιζητεί την τροποποίηση του δικογράφου του, δια της διαγραφής των παραγράφων 19 - 29 περιλαμβανομένων, και της αντικατάστασης τούτων με νέες παραγράφους αριθμούμενες και πάλι 19 -
  4. Με τους προτεινόμενους ισχυρισμούς, εγκαταλείπει την ήδη προβαλλόμενη θέση του «για πλήρη ανικανότητα εργασίας» και προωθεί την αντικατάστασή της με τη θέση πως μπορεί να εργάζεται μερικώς. Επιζητεί την προσθήκη ισχυρισμών σε σχέση με την μείωση των εισοδημάτων του που θα έχει στο μέλλον (στις νέες προτεινόμενες παραγράφους παραθέτει λεπτομέρειες των απολαβών του σήμερα και εκείνων που θα είχε εάν δεν επεσυνέβαινε το ατύχημα) καθώς και για τα μελλοντικά έξοδα (δαπάνες για φυσιοθεραπεία, επισκέψεις σε γιατρούς, οδοιπορικά, παραϊατρικά και άλλα συναφή έξοδα) που θα υποστεί, τα οποία υπολογίζει ότι θα είναι πέραν των €20.000,-. Επιζητεί, επίσης, να προσθέσει ισχυρισμό σε σχέση με το κόστος, ύψους €5.000,- που θα υποστεί για την αφαίρεση των πλατίνων από το δεξί του ισχίο. Επιζητεί την προσθήκη αξιώσεων για τα χρήματα που απώλεσε (λόγω της μειωμένης ικανότητάς του για εργασία) μετά την επίτευξη του συμβιβασμού στις 4/3/
  5. Τέλος, επιζητεί την αντικατάσταση του ποσού των €86.328,-, που επιζητεί ως Ειδικές Αποζημιώσεις, με το ποσό των €99.729,-. Η Αίτηση η οποία στηρίζεται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.25 κ.1-6 και Δ.48 κ.1, 2 και 90, υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση της XXXXX Φλουρέντζου, συζύγου του ενάγοντα, δεόντως εξουσιοδοτημένη. Όπως αναφέρει η ομνύουσα, γνωρίζει προσωπικά όλα τα γεγονότα, αφού η ίδια από την πρώτη μέρα του ατυχήματος μέχρι και σήμερα (ημερομηνία που ορκίστηκε) μετέφερε τον ενάγοντα σύζυγό της στους γιατρούς, στον δικηγόρο του, στο Δικαστήριο και «παντού όπου χρειαζόταν». Δικαιολογεί το υποβληθέν αίτημα στο ότι πρόσφατα ο δικηγόρος του συζύγου της διαπίστωσε ότι στην Έκθεση Απαίτησης υπάρχουν «λανθασμένες καταγραφές και ισχυρισμοί» σ΄ ό,τι αφορά την ικανότητα του τελευταίου να εργάζεται πλήρως, καθώς και για τα ποσά που απώλεσε λόγω αυτής της μειωμένης ικανότητας. Οι διαπιστώσεις αυτές έγιναν όταν η ίδια και ο ενάγοντας επισκέφθηκαν τον κ. Πιττάτζη και συζήτησαν μαζί του στην παρουσία Αιγύπτιου διερμηνέα (ο σύζυγός της είναι αγράμματος και δεν γνωρίζει να διαβάζει ούτε Ελληνικά ούτε Αραβικά). Υποστηρίζει πως δεν υπάρχει κακοπιστία ούτε αδικαιολόγητη καθυστέρηση στην υποβολή του αιτήματος ούτε και οποιαδήποτε σκοπιμότητα. Αντίθετα, καταλήγει, με την αιτούμενη τροποποίηση η απαίτηση του ενάγοντα μειώνεται. Η πλευρά των εναγόμενων έφερε ένσταση στο αίτημα, προβάλλοντας τους ακόλουθους λόγους: «
  6. Δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις για την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων ή/και δεν τηρούνται οι προϋποθέσεις για τη άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου προς όφελος του ενάγοντα.
  7. Η ένορκη δήλωση ημερομηνίας 25/4/2017 που συνοδεύει την αίτηση είναι παράτυπη ή/και αντικανονική.
  8. Η υπό κρίση αίτηση έχει καταχωριστεί με υπέρμετρη ή/και αδικαιολόγητη καθυστέρηση ή/και σε πολύ προχωρημένο στάδιο της διαδικασίας. Η δικαιολογία που δίδεται για την υπέρμετρη καθυστέρηση καταχώρισης της υπό κρίση αίτησης είναι ανεπαρκής ή/και δεν είναι εύλογη ή/και δεν μπορεί να αποτελέσει βάση υπέρ της ενάσκησης της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου για την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων ή/και δεν αποτελεί νόμιμο λόγο αιτιολόγησης της καθυστέρησης.
  9. Η αιτούμενη τροποποίηση δεν είναι αποτέλεσμα καλόπιστου λάθους ή/και αβλεψίας του ενάγοντα ή/και κακής συνεννόησης με τους δικηγόρους του αλλά γίνεται με κακή πίστη και στα πλαίσια προσπάθειας πρόκλησης περαιτέρω καθυστέρησης στην εκδίκαση της παρούσας αγωγής ή/και εκτροχίασης ή/και δυσχέρειας της όλης διαδικασίας.
  10. Η προβολή νέας αιτίας ή/και βάσης αγωγής ή/και θεραπείας σε αυτό το στάδιο, μεταβάλλει το πλαίσιο της δίκης και ανατρέπει την πορεία της διαδικασίας.
  11. Η προβολή νέας αιτίας ή/και βάσης αγωγής ή/και θεραπείας δεν μπορεί να επιτραπεί λόγω παραγραφής.
  12. Η αιτούμενη τροποποίηση θα έχει ως αποτέλεσμα τον δυσμενή επηρεασμό των δικαιωμάτων των εναγόμενων σε ανεπανόρθωτο βαθμό ή/και κατά τρόπο ώστε οι εναγόμενοι να βρεθούν σε δυσμενή θέση ή/και κατά τρόπο ώστε οι εναγόμενοι να βρεθούν σε δυσμενή θέση ή/και κατά τρόπο που η επιδίκαση εξόδων δεν θα συνιστά επαρκή αποζημίωση των εναγόμενων υπό τις περιστάσεις.
  13. Με την σκοπούμενη τροποποίηση και την αδικαιολόγητη καθυστέρηση υποβολής της αίτησης επηρεάζονται τα δικαιώματα των εναγόμενων για ταχεία εκδίκαση της αγωγής ή/και δίκαιης δίκης σε εύλογο χρόνο όπως τούτο καθορίζεται σαν συνταγματικό δικαίωμα και δικαίωμα προστατευμένο από την Ευρωπαϊκή Σύμβαση για τα δικαιώματα του ανθρώπου.
  14. Έγκριση του αιτήματος τροποποίησης θα πλήξει ανεπανόρθωτα τα συμφέροντα των εναγόμενων και της δικαιοσύνης σχετικά με το αντικείμενο της δίκης και τη λογική προσδοκία για το χρόνο αποπεράτωσής της.
  15. Η αίτηση είναι κακόπιστη ή/και ισοδυναμεί με κατάχρηση διαδικασίας.
  16. Η παρούσα αίτηση για τροποποίηση υποβάλλεται κατά κατάχρηση των δικαστικών διαδικασιών ή/και η επιδιωκόμενη τροποποίηση της έκθεσης απαίτησης δεν μπορεί να εγκριθεί». Η Ένσταση η οποία στηρίζεται στην ίδια με την Αίτηση νομική βάση, υποστηρίζεται από Ένορκη Δήλωση της XXXXX Δημητρίου, δικηγόρου στο δικηγορικό γραφείο που εκπροσωπεί τους εναγόμενους, δεόντως εξουσιοδοτημένης. Η ομνύουσα αφού κάμνει αναφορά στο ιστορικό της υπόθεσης, επιχειρηματολογεί υπέρ της απόρριψης του αιτήματος. Τονίζει πως η υπό κρίση Αίτηση είναι η δεύτερη που καταχωρείται. Προηγήθηκε το 2015 αίτηση με την οποία ο ενάγοντας αιτήθηκε την τροποποίηση του τίτλου της αγωγής και συγκεκριμένα του ονόματος της εναγόμενης
  17. Εφόσον τα γεγονότα της υπόθεσης μελετήθηκαν και τότε, διερωτάται η ομνύουσα, πώς και δεν εντοπίσθηκαν οι παραλείψεις κατ' εκείνο το στάδιο. Ως προς την ουσία της υπόθεσης παραπέμπει στα όσα οι εναγόμενοι αναφέρουν στην Έκθεση Υπεράσπισης. Τονίζει πως οποιαδήποτε ποσά αξιώνονταν από τον ενάγοντα ως μελλοντικά έξοδα (περιλαμβανομένων και απώλειας ημερομισθίων), σε σχέση με την επιπλοκή του τραύματος του, θα έπρεπε να εγκριθούν και να επιβεβαιωθούν από τον Δρ. XXXXX Γεωργίου. Μέχρι σήμερα, καταλήγει, κανένα ποσό δεν «πιστοποιήθηκε ως οφειλόμενο από τον εν λόγω ιατρό, δυνάμει της ανωτέρω συμφωνίας επί Δικαστηρίω και συνεπώς κανένα ποσό δεν κατέστη οφειλόμενο και καμιά βάση αγωγής δεν υφίσταται». Οι αρχές που διέπουν τα της τροποποίησης δικογράφων έχουν εκτεθεί και αναλυθεί σε σωρεία αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου με τη δέουσα σαφήνεια [SABA & CO T.M.P. Agents

(1994)1 Α.Α.Δ. 426, Ταξί Κυριάκος Λτδ v. Ανδρέα Παύλου
(1995)1 Α.Α.Δ. 560, Astor Manufacturing & Exporting Co κ.α. A.G. Leventis κ.α.
(1993)1 Α.Α.Δ. 726]. Νομολογιακά έχει καθιερωθεί πως τα Δικαστήρια θα πρέπει να επιτρέπουν τροποποιήσεις στις κατάλληλες υποθέσεις ακόμη και όταν μια τέτοια τροποποίηση είναι αποτέλεσμα αμέλειας ή καθυστέρησης, νοουμένου βέβαια ότι δεν θα προκληθεί αδικία στην άλλη πλευρά που δεν θα μπορούσε να αποζημιωθεί με χρήμα [βλ. Χριστοδούλου v. Χριστοδούλου
(1991)1 Α.Α.Δ. 934]. Το ζήτημα εξακολουθεί να υπόκειται στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου [βλ. Ταξί Κυριάκος Λτδ v. Ανδρέα Παύλου (ανωτέρω)]. Γνώμονας για την άσκηση αυτής της διακριτικής εξουσίας του Δικαστηρίου, είναι το σύνολο των περιστατικών και όχι μόνο το επανορθώσιμο των συνεπειών της τροποποίησης ανεξάρτητα από οτιδήποτε άλλο. Έχει λεχθεί επίσης νομολογιακά πως η τροποποίηση δικογράφου είναι εφικτή σε κάθε περίπτωση που κρίνεται αναγκαίο για τον προσδιορισμό της ουσίας της διαφοράς και για αποτροπή της πολλαπλότητας των νομικών διαδικασιών. Εξαίρεση αποτελούν οι περιπτώσεις που η τροποποίηση δυνατόν να επιφέρει βλάβη στον αντίδικο ή ακόμη εκεί που η κακή πίστη του αιτητή είναι εμφανής [βλ. Περικτιόνη Χρίστου v. Ανδρέα Στύλιανού Αζά
(1992)1 Α.Α.Δ. 704]. Ο κυρίαρχος λόγος που το Δικαστήριο λαμβάνει υπόψη για να επιτρέψει τροποποίηση, είναι να δοθεί η ευκαιρία στους διαδίκους να θέσουν ενώπιον του τις πραγματικές επίδικες διαφορές [βλ. Geto Tracing Import - Export Ltd v. Το Πλοίο M/V Vladimir Vaslyayev, Αγ. Ναυτοδικείου αρ. 56/93, ημερ. 30.9.1993]. Ειδικότερα για το θέμα του παράγοντα χρόνου στην υποβολή αιτήματος τροποποίησης θα παραθέσω όσα εύστοχα είχαν λεχθεί στην απόφαση στην υπόθεση Astor Manufacturing & Exporting Co κ.α. (ανωτέρω): «Ο παράγοντας χρόνος είναι σχετικός. Δεν είναι όμως εκ προοιμίου και απαρέγκλιτα αποφασιστικής σημασίας. Το ίδιο ισχύει για τον κάθε ένα από τη σειρά των παραγόντων που η νομολογία καθιέρωσε ως διαδραματίζοντα ρόλο. Η διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου ασκείται αφού συνυπολογιστούν τα σχετικά στο πλαίσιο των ιδιαιτεροτήτων της κάθε υπόθεσης». Στην προκειμένη περίπτωση θεωρώ πως η Αίτηση δεν θα πρέπει να εγκριθεί για τους ακόλουθους λόγους: (α) οι ισχυρισμοί τους οποίους ο ενάγοντας επιδιώκει να προσθέσει με την αιτούμενη τροποποίηση, θα μπορούσαν, με εύλογη επιμέλεια από μέρους του, να προβληθούν κατά τον χρόνο καταχώρησης της Έκθεσης Απαίτησης. Ακόμη θα μπορούσαν να προβληθούν και το 2015, χρόνο κατά τον οποίο ο ενάγοντας τροποποίησε τον τίτλο της αγωγής του. Η θέση πως «λανθασμένες καταγραφές και ισχυρισμοί» στην Έκθεση Απαίτησης οφείλονται στο ότι ο ενάγοντας είναι «τελείως αγγράμματος» και δεν γνωρίζει να διαβάζει ούτε Ελληνικά ούτε Αραβικά, δεν μπορεί να του δίδει έρεισμα. Στην υπόθεση IKOS CIF LTD v. MARTIN COWARD κ.α. (ECLI:CY:AD:2014:A205, Πολιτικές Εφέσεις αρ. 137/2013 και 138/2013, ημερομηνίας 20.3.2014) λέχθηκε πως: «Πάγια νομολογία διαμόρφωσε τον κανόνα ότι αίτηση τροποποίησης δεν είναι δυνατό να επιτύχει αν το υλικό, το οποίο σκοπείται να εισαχθεί, ήταν σε γνώση του αιτητή ή μπορούσε με εύλογη επιμέλεια να εντοπιστεί έγκαιρα». (β) οι νέοι ισχυρισμοί που ο ενάγοντας προσπαθεί να εισαγάγει με την προτεινόμενη τροποποίηση έρχονται σε αντίθεση με τους υφιστάμενους ισχυρισμούς της Έκθεσης Απαίτησης. Είναι προβαλλόμενη θέση από πλευράς του πως είναι ανίκανος για εργασία. Στους προτεινόμενους να εισαχθούν ισχυρισμούς διαφοροποιεί την θέση του, προβάλλοντας μεν την θέση πως είναι μερικώς ανίκανος για εργασία, αξιώνοντας δε περισσότερες αποζημιώσεις ως απώλεια εισοδημάτων και εσόδων. Τούτο, κατά την κρίση μου, θα πλήξει και/ή θα επηρεάσει δυσμενώς τα συμφέροντα των εναγομένων. (γ) Εάν επιτραπεί η τροποποίηση σ' αυτό το στάδιο (η αγωγή είχε ήδη οριστεί για ακρόαση), θα εκτροχιαστεί η πορεία της διαδικασίας σε βάρος των εναγομένων, των οποίων θα πληγούν τα δικαιώματα και ειδικότερα το δικαίωμα τους να περατωθεί η δίκη σε εύλογο χρόνο (άρθρο 30.2 του Συντάγματος. Δια ταύτα η Αίτηση απορρίπτεται με έξοδα σε βάρος του ενάγοντα και υπέρ των εναγομένων 1 και 2, όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο στο τέλος της αγωγής, οπόταν και θα είναι πληρωτέα. (Υπ.) .............. Στ. Τσιβιτανίδιου - Κίζη, Α.Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.