ARAZO ESTATES LTD ν. A. ATHANASIOU I HOME FUTURE LTD, Αρ. Αγωγής: 587/18, 29/1/2019 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDAMM:2019:A13 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Στ. Τσιβιτανίδου Κίζη, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 587/18 Μεταξύ: ARAZO ESTATES LTD, με έδρα το Παραλίμνι, οδός 1ης Απριλίου 111 Εναγόντων και A. ATHANASIOU I HOME FUTURE LTD, HE 346811 Εναγομένου Αίτηση Ημερομηνίας 7.12.2018 για χορήγηση άδειας αντεξέτασης Ενόρκως Δηλούντος 29 Ιανουαρίου 2019 Εμφανίσεις: Για τους Ενάγοντες-Αιτητές: κ. Μάριος Μαρκουλλής για Γιώργος Φ. Πιττάτζης Δ.Ε.Π.Ε. Για τους Εναγόμενους-Καθ΄ ων η Αίτηση: κ. Ηλίας Αγαθοκλέους για Giorgos Landas LLC ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Με την αγωγή τους οι ενάγοντες αξιούν από τους εναγόμενους το ποσό των €345.000 (πλέον νόμιμο τόκο και έξοδα) ως προμήθεια από πώληση ακινήτου. Σύμφωνα με τους προβαλλόμενους στην Έκθεση Απαίτησης ισχυρισμούς, οι ενάγοντες ως αδειούχοι κτηματομεσίτες, διαμεσολάβησαν στην πώληση ενός διαμερίσματος των εναγομένων σε οικοδομή στον Άγιο Τύχωνα στη Λεμεσό, σε πελάτες (XXXXX και XXXXX Faysman από το Ουζμπεκιστάν) τους οποίους εξήυραν οι ίδιοι. Σαν αποτέλεσμα της διαμεσολάβησης των εναγόντων, υπεγράφη στις 3.5.2018, Πωλητήριο Έγγραφο μεταξύ των εναγομένων και των προαναφερόμενων προσώπων. Το τίμημα πώλησης ανήρχετο στα δύο εκατομμύρια τριακόσιες χιλιάδες ευρώ (€2.300.000.00), ποσό το οποίο εισέπραξαν οι εναγόμενοι. Το Πωλητήριο Έγγραφο κατατέθηκε στο Κτηματολόγιο Λεμεσού λαμβάνοντας τον αριθμό ΠΩΕ 1238/18. Ρητά ή και εξυπακουόμενα είχε συμφωνηθεί μεταξύ των διαδίκων πως οι εναγόμενοι, εφόσον ολοκληρωνόταν η πώληση, θα κατέβαλλαν στους ενάγοντες ως προμήθεια, ποσοστό 15% επί του τιμήματος πώλησης. Ως εκ τούτου το ποσό που δικαιούνται οι ενάγοντες να λάβουν είναι €345.000,00, ποσό που οι εναγόμενοι αρνούνταν να καταβάλουν. Ταυτόχρονα με την καταχώρηση της αγωγής, οι ενάγοντες καταχώρησαν μονομερώς και Αίτηση με την οποία επιζητούν όπως απαγορευθεί στους εναγόμενους να πωλήσουν ή και να αποξενώσουν περιουσιακά τους στοιχεία και συγκεκριμένα τα διαμερίσματα στο συγκεκριμένο ακίνητο (πολυκατοικία στον Άγιο Τύχωνα), για τα οποία «δεν υπάρχει ήδη κατατεθειμένο Πωλητήριο Έγγραφο». Η Αίτηση υποστηρίζεται από Ένορκη Δήλωση του XXXXX Γ. Τζιελλά, υπαλλήλου των εναγόντων, η οποία, όπως ο ίδιος αναφέρει, είναι κυπριακή εταιρία με έδρα το Παραλίμνι. Το Δικαστήριο έκρινε πως δεν ικανοποιείτο το στοιχείο του κατεπείγοντος και διέταξε όπως η Αίτηση για έκδοση Προσωρινού Διατάγματος επιδοθεί στην άλλη πλευρά. Οι εναγόμενοι καταχώρησαν Ένσταση προβάλλοντας διάφορους λόγους. Είναι η κύρια θέση τους πως με την Ένορκη Δήλωση του κ. Τζιελλά, παρουσιάζεται μία εικόνα πραγμάτων που δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα. Την Ένσταση υποστηρίζει Ένορκη Δήλωση του XXXXX Αθανασίου, διευθυντού των εναγομένων, ο οποίος όπως αναφέρει, γνωρίζει προσωπικά τα γεγονότα της υπόθεσης. Ο ομνύων σε μια πολυσέλιδη Ένορκη Δήλωση, απορρίπτει τους ισχυρισμούς των εναγόντων. Διατείνεται πως ο Τζιελλάς (το όνομα του δεν αναφέρεται στην ιστοσελίδα των εγγεγραμμένων κτηματομεσιτών) σε αλληλογραφία του με υπάλληλο των εναγομένων, παρουσιαζόταν ως ο εκτελεστικός πρόεδρος της EURORESIDENCE JORDAN, τα γραφεία της οποίας βρίσκονται, όπως ο ίδιος ανέφερε, τα τελευταία τέσσερα χρόνια στην Ιορδανία. Σε κανένα στάδιο της αλληλογραφίας, ο Τζιελλάς ανέφερε ότι ενεργούσε για τους ενάγοντες. Παραδέχεται πως μεταξύ των διαδίκων υπεγράφη στις 18.10.2017 «γενική συμφωνία», βάσει της οποίας οι ενάγοντες θα μπορούσαν να προτείνουν σε διάφορους πελάτες, ακίνητα των εναγομένων με συμφωνημένη αμοιβή μεσιτείας 5% μόνο και τούτο εφόσον οι ενάγοντες μεσολαβούσαν στην αγοραπωλησία. Αρνείται ότι οι ενάγοντες μεσολάβησαν και/ή εκπροσώπησαν τους XXXXX και XXXXX Faysman, στην αγορά του επίδικου διαμερίσματος. Οι συγκεκριμένοι αγοραστές (Faysman) εκπροσωπήθηκαν από την εταιρία ANTARIA HOMES LTD, η οποία μεσολάβησε στην υπογραφή του Αγοραπωλητηρίου Εγγράφου και έλαβε και την συμφωνημένη αμοιβή μεσιτείας (φωτοαντίγραφο σχετικού τιμολογίου επισυνάπτεται ως Τεκμήριο 4). Ο Τζιελλάς, κατά τον ομνύοντα, φρόντισε μόνο την μεταφορά των αγοραστών στο γραφείο των εναγόντων και στην συνέχεια αναχώρησε χωρίς να έχει εμπλοκή ούτε στην επιθεώρηση του ακινήτου ούτε στην πράξη της αγοραπωλησίας. Ήταν τέλος η θέση του ομνύοντα πως ο Τζιελλάς «είχε πληροφορίες ότι οι πελάτες θα αγόραζαν ακίνητο στη Λεμεσό και δόλια απέστειλε e-mail στους εναγομένους για να προσπαθήσει να στοιχειοθετήσει υποτιθέμενη εγγραφή (registration) των πελατών με σκοπό την οικονομική εκμετάλλευση των καθ' ων η αίτηση». Το μη γνήσιο της αξίωσης, προσθέτει, φανερώνεται και από το γεγονός πως οι ενάγοντες δεν αξίωσαν, μετά την πράξη της αγοραπωλησίας, με οποιοδήποτε τρόπο είτε προφορικώς είτε γραπτώς την, κατ' ισχυρισμόν, αμοιβή τους και καταχώρησαν την αγωγή πέντε
(5)και πλέον μήνες μετά. Καταληκτικά αναφέρει πως οι ενάγοντες δεν μεσολάβησαν στην συγκεκριμένη πράξη αγοραπωλησίας και γι' αυτό «δεν τους επιτρέπεται να ζητούν αμοιβή την οποία δεν δικαιούνται». Με την υπό κρίση Αίτηση, η πλευρά των εναγόντων αιτείται όπως να επιτραπεί να αντεξετάσει τον Αθανάσιο Αθανασίου, επί του περιεχομένου της προαναφερόμενης Ένορκης του Δήλωσης. Η Αίτηση υποστηρίζεται και πάλι από Ένορκη Δήλωση του XXXXX Τζιελλά ο οποίος διατείνεται πως η Ένορκη Δήλωση Αθανασίου «βρίθει ανακριβειών, ψευδών και εξυβρίσεων». «Θέλω» όπως αναφέρει «να δοθεί η ευκαιρία στον δικηγόρο μου να αντεξετάσει εκ μέρους μου τον κ. Θανάση Αθανασίου για να καταρριφθούν όλα τα ψεύδη που καταγράφει στην Ένορκη του Δήλωση όπως (α) ότι δεν εκπροσωπώ τους ενάγοντες, (β) ότι δεν γνωρίζω τους πελάτες που αγόρασαν το διαμέρισμα, (γ) την σχέση του συμβολαίου με την ενάγουσα εταιρία που επισύναψε σαν τεκμήριο και (δ) να του υποβληθεί καθηκόντως σε όλα τα άλλα θέματα, που ψεύδεται». Η Αίτηση στηρίζεται στους Κανονισμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.48 Κ.12 και 8 και Δ.39 Καν. 1. Η πλευρά των εναγομένων θεωρεί αχρείαστη την αντεξέταση. Καταχώρησε Ένσταση προβάλλοντας έξι
(6)Λόγους, με κύριο λόγο πως η Αίτηση είναι γενική και αόριστη αφού δεν εξειδικεύει τα «θέματα της αντεξέτασης» και συνεπώς δεν εμπίπτει στις «εξαιρετικές περιπτώσεις όπου δύναται να εκδοθεί Διάταγμα Αντεξέτασης, στα πλαίσια της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου». Η Ένσταση υποστηρίζεται από Ένορκη Δήλωση της Γεωργίας Νικολάου, υπαλλήλου στο δικηγορικό γραφείο που εκπροσωπεί τους εναγόμενους, δεόντως εξουσιοδοτημένης, η οποία επιχειρηματολογεί υπέρ της απόρριψης του αιτήματος. Ως γνωστό η έκδοση διατάγματος για αντεξέταση εμπίπτει στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου η οποία, βεβαίως, ασκείται με βάση τη φύση και τα ιδιαίτερα γεγονότα της κάθε υπόθεσης. Στην υπόθεση Λευτέρη Μήλου και Πανίκου Χατζηλοΐζου
(2008)1(Α) Α.Α.Δ. 280, η οποία αφορούσε σε Αίτηση για άδεια καταχώρισης Αίτησης για εντάλματα Certiorari και Prohibition, διαβάζουμε τα ακόλουθα από τη σελίδα 286 της Απόφασης: «(i) Δεν έχει αμφισβητηθεί, και ορθά, η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου να μην εκδώσει το διάταγμα για αντεξέταση παρά τη σύμφωνη προς τούτο γνώμη και του ίδιου του καθ' ου στην αίτηση εκείνη Κ. Γαβριηλίδη, με δεδομένο ότι η αίτηση στηριζόταν στη Δ.39, θ.1 η οποία και παρέχει διακριτική ευχέρεια στο Δικαστήριο να εγκρίνει ή να απορρίψει την αίτηση ανάλογα με τα ιδιαίτερα περιστατικά της (δέστε Annual Practice 1958 σελ. 865 και Halsbury's Laws of England 3η έκδ. Τόμος 21, σελ. 418-419 παρ. 878»). Στην Αγωγή 4590/10 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού, μεταξύ Grigoryev Alexander v. Nikitin Alexander, η τότε Πρόεδρος του Επαρχιακού Δικαστηρίου Δ. Μιχαηλίδου, με απόφαση της ημερομηνίας 14.1.11, απέρριψε Αίτηση για αντεξέταση ενόρκως δηλούντα, αφού βρήκε πως εάν επέτρεπε την αιτούμενη αντεξέταση, θα μετέτρεπε την αιτούμενη αντεξέταση, θα μετέτρεπε την Αίτηση σε κυρίως δίκη και εκτός του πεδίου των επίδικων θεμάτων. Τούτων λεχθέντων επανέρχομαι στην υπό κρίση Αίτηση. Θεωρώ πως εν προκειμένω δεν στοιχειοθετείται οποιαδήποτε εξαιρετική περίσταση που να καθιστά την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος επιβεβλημένη. Καταλήγω, χωρίς ιδιαίτερη δυσκολία, ότι η υπό κρίση Αίτηση είναι αβάσιμη. Με την κυρίως Αίτηση ημερομηνίας 17.10.2018 επιδιώκεται η έκδοση Προσωρινού Διατάγματος. Τα θέματα που εγείρονται στην εν λόγω Αίτηση, μπορούν να εκδικαστούν και χωρίς τις διευκρινήσεις ή απαντήσεις που η πλευρά των εναγόντων - αιτητών, επιθυμεί να λάβει με την αντεξέταση του Αθανασίου. Είναι γεγονός πως η Ένορκη Δήλωση του τελευταίου είναι πολυσέλιδη (καλύπτει δώδεκα σελίδες) πλην όμως οι ισχυρισμοί που περιλαμβάνονται σε αυτήν είναι περιορισμένοι με κύριο τον ισχυρισμό ότι η συμφωνία πώλησης του διαμερίσματος επετεύχθη με την μεσολάβηση της εταιρείας ANTARIA HOMES LTD στην οποία πληρώθηκε και η ανάλογη αμοιβή ως μεσιτεία και όχι με την μεσολάβηση των εναγόντων. Οι ίδιοι ισχυρισμοί επαναλαμβάνονται δύο και τρεις φορές με αποτέλεσμα το κείμενο να χαρακτηρίζεται από πλατειασμό. Τούτο δεν σημαίνει πως λόγω της έκτασης τής Ένορκης Δήλωσης, θα πρέπει να δοθεί αυτόματα (η υπογράμμιση δική μου) το δικαίωμα στην άλλη πλευρά να αντεξετάσει. Η πλευρά των εναγόντων, και συμφωνώ με αυτούς, έχει το βάρος απόδειξης της υπόθεσης της. Θεωρώ πως όφειλαν, κατά το χρόνο καταχώρησης της Kυρίως Αίτησης ημερομηνίας 17.10.2018 (για έκδοση προσωρινού διατάγματος) να παραθέσουν όλες τις λεπτομέρειες και όλα τα υποστηρικτικά στοιχεία ώστε να στηρίξουν το αίτημα τους. Το γεγονός πως η άλλη πλευρά αμφισβητεί τα όσα η δική τους πλευρά υποστηρίζει, δεν σημαίνει πως οι περιστάσεις είναι εξαιρετικές ώστε να επιτραπεί η αντεξέταση του Αθανασίου. Δεν πρέπει να εκφεύγει της προσοχής πως το Δικαστήριο, κατά την εκδίκαση Αίτησης για προσωρινό διάταγμα, πρέπει να αποφεύγει να καταλήγει σε συμπεράσματα σε σχέση με την πλήρη εξέταση του πραγματικού και νομικού καθεστώτος της υπόθεσης, (τούτο είναι καλά γνωστό και νομολογημένο). Η κατάληξη συμπερασμάτων επί της ουσίας της υπόθεσης, εναπόκειται στο Δικαστήριο το οποίο θα αποφασίσει στο κατάλληλο στάδιο, μετά την εκδίκαση της υπόθεσης (Βλ. Γρηγορίου κ.α. v. Χριστοφόρου κ.α.
(1995)1 Α.Α.Δ. 248). Η πιο πάνω αρχή υιοθετήθηκε και στην υπόθεση Bacardi & Co Ltd v. Vinco Ltd
(1996)1 (Β) Α.Α.Δ. 788. Συγκεκριμένα λέχθηκε πως η διαδικασία έκδοσης προσωρινού διατάγματος δεν προσφέρεται για εξέταση αμφισβητούμενων γεγονότων. Θα πρέπει να σημειωθεί πως, όπως έχει προαναφερθεί, άδεια για αντεξέταση δίδεται όταν στοιχειοθετείται οποιαδήποτε εξαιρετική περίσταση και πάντοτε, ανάλογα με τα ιδιαίτερα περιστατικά της κάθε υπόθεσης. Εν κατακλείδι, έχοντας ενώπιον μου το περιεχόμενο της κυρίως Αίτησης, το περιεχόμενο της Ένστασης, καθώς και το περιεχόμενο της μαρτυρίας που υποστηρίζει αμφότερες, Αίτηση και Ένσταση, καταλήγω πως στην προκειμένη περίπτωση η αντεξέταση το μόνο που θα μπορούσε να πετύχει είναι εκτροχιασμό από τα επίδικα, σε σχέση με την Κυρίως Αίτηση, θέματα, σπατάλη χρόνου και τίποτε περισσότερο. Δια ταύτα η υπό κρίση Αίτηση απορρίπτεται. Τα έξοδα της Αίτησης όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο στο τέλος της αγωγής οπόταν και θα είναι πληρωτέα, επιδικάζονται προς όφελος των εναγομένων και σε βάρος των εναγόντων. (Υπ.) .............. Στ. Τσιβιτανίδιου - Κίζη, Α.Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο