ΕΡΓΟΛΗΠΤΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΔΗΜΗΤΡΑΚΗΣ ΗΛΙΑ & ΥΙΟΙ ΛΤΔ ν. DE COUREY, Αρ. Αγωγής: 1055/2012, 28/2/2019 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDAMM:2019:A27 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Στ. Τσιβιτανίδου-Κίζη, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 1055/2012 Μεταξύ: ΕΡΓΟΛΗΠΤΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΔΗΜΗΤΡΑΚΗΣ ΗΛΙΑ & ΥΙΟΙ ΛΤΔ Εναγόντων -και- XXXXX XXXXX DE COUREY Εναγομένης ----------------------------- Aίτηση ημερομηνίας 27.11.2017 για παραμερισμό της απόφασης Ημερομηνία: 28 Φεβρουαρίου,
- Εμφανίσεις: Για Εναγόμενη-Αιτήτρια: Η κα Μιχαήλ για ΜΑΡΙΑ ΜΙΚΕΛΛΙΔΟΥ Για Ενάγοντες-Καθ'ων η αίτηση: Ο κ. Αδ. Λάντος για ΑΔΑΜΟΣ ΧΑΤΖΗΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ & ΣΙΑ ΔΕΠΕ ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Στην αγωγή με τον πιο πάνω αριθμό και τίτλο, εκδόθηκε την 1.3.2017, ερήμην της εναγόμενης, απόφαση εναντίον της, ως ακολούθως: «(α) Απόφαση με την οποία αναγνωρίζεται ότι η μεταξύ των διαδίκων συμφωνία ημερομηνίας 3.11.2010, έχει τερματιστεί. (β) Διάταγμα το οποίο διατάσσει την διαγραφή της κατάθεσης του Αγοραπωλητηρίου Εγγράφου (ΠΩΕ 730/10) ημερομηνίας 3.11.2010, από το Κτηματολόγιο Αμμοχώστου. (γ) Διάταγμα το οποίο διατάσσει την εναγόμενη ή/και τους αντιπροσώπους ή/και τους υπηρέτες της, όπως παραδώσουν στον ενάγοντα, εντός 60 ημερών από της επίδοσης του διατάγματος, την οικία με αρ. 9 στο συγκρότημα "XXXXX", στο Λιοπέτρι της επαρχίας Αμμοχώστου. (δ) Διάταγμα το οποίο διατάσσει την εναγόμενη όπως καταβάλλει στους ενάγοντες €300,= μηνιαίως από 1.7.2012 μέχρι παράδοσης της κατοχής της οικίας στους ενάγοντες. (ε) Έξοδα.» Σύμφωνα με την Έκθεση Απαίτησης, οι ενάγοντες είναι εταιρεία περιορισμένης ευθύνης, ασχολούμενη με την ανάπτυξη ακινήτων. Στην βάση γραπτής συμφωνίας ημερομηνίας 3.11.2010, πώλησαν στην εναγόμενη την κατοικία αρ.9 στο συγκρότημα κατοικιών "XXXXX", στο Λιοπέτρι της επαρχίας Αμμοχώστου, αντί του τιμήματος των €140.000,= (περιλαμβανομένου του ΦΠΑ) το οποίο θα εξοφλείτο με τμηματικές πληρωμές. Την ίδια ημέρα οι ενάγοντες παρέδωσαν την κατοχή της κατοικίας στην εναγόμενη. Η τελευταία πλήρωσε συνολικά το ποσό των €11.500,= ενώ παρέλειψε να πληρώσει το υπόλοιπο ποσό των €128.500,=. Οι ενάγοντες με επιστολή των δικηγόρων τους ημερομηνίας 25.6.2012, τερμάτισαν την μεταξύ τους συμφωνία και κάλεσαν την εναγόμενη να αποσύρει το Πωλητήριο Έγγραφο από το Κτηματολόγιο και να παραδώσει την κατοχή της κατοικίας. Η εναγόμενη παρέλειψε να συμμορφωθεί και οι ενάγοντες καταχώρησαν την αγωγή. Από τον φάκελο της δικογραφίας προκύπτουν τα ακόλουθα. Η αγωγή καταχωρήθηκε την 29.10.2012 με Ειδικά Οπισθογραφημένο Κλητήριο Ένταλμα και επεδόθη στην εναγόμενη στις 12.11.2012 (σύμφωνα με την ένορκη δήλωση επίδοσης, το Κλητήριο Ένταλμα επεδόθη στον σύζυγο της XXXXX Νικολάου). Η εναγόμενη στις 22.11.2012 καταχώρησε Σημείωμα Εμφάνισης μέσω δικηγόρου. Στις 6.12.2012 καταχωρήθηκε εκ μέρους της Υπεράσπιση. Η αγωγή ορίστηκε για οδηγίες στις 29.10.2013 και για ακρόαση στις 13.5.
- Επαναορίστηκε για ακρόαση στις 5.3.2015 και στις 16.11.
- Στη συνέχεια ορίστηκε για οδηγίες (με σκοπό τον συμβιβασμό) στις 11.1.
- Κατά την πιο πάνω ημερομηνία δεν επετεύχθη συμβιβασμός και η αγωγή ορίστηκε ξανά για ακρόαση στις 29.3.2016, στις 23.6.2016 και στις 13.12.
- Την συγκεκριμένη ημέρα ο συνήγορος της εναγόμενης ζήτησε άδεια και απεσύρθη από την εκπροσώπηση της, λόγω διαφωνίας ως προς τον χειρισμό της υπόθεσης και αφού, όπως δηλώθηκε στο Δικαστήριο, η εναγόμενη ενημερώθηκε σχετικά. Η αγωγή ορίστηκε στη συνέχεια για απόδειξη και την 1.3.2017 εκδόθηκε η απόφαση. Με την υπό κρίση Αίτηση η οποία καταχωρήθηκε την 27.11.2017, η εναγόμενη επιζητεί την ακύρωση και/ή τον παραμερισμό της εναντίον της εκδοθείσης απόφασης. Η Αίτηση στηρίζεται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.17 θ.10 και Δ.48 θ.1-4, 8 και
- Η Αίτηση υποστηρίζεται από Ένορκη Δήλωση της εναγόμενης, του συζύγου της και κάποιας XXXXX (XXXXX) Κοσμά. Η εναγόμενη στηρίζει το αίτημα της για παραμερισμό της απόφασης σε δύο πυλώνες. Η κακή επικοινωνία με τον δικηγόρο της είναι ο πρώτος και η ύπαρξη υπεράσπισης είναι ο δεύτερος. Σε σχέση με τον πρώτο, διατείνεται πως ο λόγος που η ίδια δεν ήταν παρούσα στο Δικαστήριο την ημέρα (13.12.2016) που η αγωγή ήταν ορισμένη για ακρόαση, οφείλεται στην μη πληροφόρηση της από «υπεύθυνα άτομα», τα οποία είχαν την υποχρέωση ενημέρωσης της. Η ίδια, όπως αναφέρει, είναι αγγλίδα υπήκοος και δεν γνωρίζει την ελληνική γλώσσα (ούτε μιλά ούτε και γράφει ελληνικά). Είναι παντρεμένη με κύπριο της Αγγλίας, ο οποίος μιλά μεν την ελληνική γλώσσα, αλλά ούτε γράφει, ούτε και διαβάζει ελληνικά. Μέχρι το 2012 διέμενε με τον σύζυγο της στην Κύπρο και από τον Δεκέμβριο του 2012 μετακόμισαν στην Αγγλία. Ο δικηγόρος της επικοινωνούσε μαζί της μέσω ηλεκτρονικού ταχυδρομείου, πλην όμως τα μηνύματα (e-mails) που της έστελνε ήταν στα ελληνικά και η ίδια αναγκαζόταν να ζητά την βοήθεια άλλων ανθρώπων για να της τα μεταφράσουν. Αρχικά τους βοηθούσε στην επικοινωνία τους με τον δικηγόρο, η φίλη τους XXXXX Κοσμά (ο ίδιος δικηγόρος ενεργούσε και για την XXXXX Κοσμά). Όταν οι υποθέσεις της Γιώτας είχαν «τελειώσει», η επικοινωνία τους με τον δικηγόρο τους είχε καταστεί πολύ δύσκολη. Ο τελευταίος ποτέ δεν είπε στην XXXXX Κοσμά ότι θα αποσυρόταν από δικηγόρος του ζεύγους. Ούτε και οι ίδιοι είχαν αντιληφθεί ότι ο δικηγόρος τους απεσύρθη από την υπόθεση. Ως προς τον δεύτερο πυλώνα (της ύπαρξης καλής υπεράσπισης) υποστηρίζει πως στους ενάγοντες πλήρωσαν το ποσό των €110.200,= (φωτοαντίγραφα αποδείξεων κατατίθενται ως Τεκμήριο 3), πλην όμως ο δικηγόρος τους δεν «έγραψε» τα εν λόγω ποσά στην Υπεράσπιση, παρά το ότι ο σύζυγος της του έδωσε τις αποδείξεις. Διατείνεται επίσης ότι ο σύζυγος της ανέφερε πολλές φορές στον διευθυντή των εναγόντων πως το σπίτι «έχει κακοτεχνίες». Ο τελευταίος, παρά το ότι υποσχέθηκε ότι θα τις επιδιορθώσει, ουδέποτε το έπραξε. Είναι η θέση της τέλος, πως θα πρέπει να της δοθεί η ευκαιρία να ακουστεί και να προβάλει την θέση της, καθότι μόνο έτσι δεν θα παραβιαστούν τα δικαιώματα της. Η XXXXX (XXXXX) Κοσμά, στην Ένορκη της Δήλωση επιβεβαίωσε τα όσα η εναγόμενη κατέθεσε. Ο XXXXX Νικολάου, σύζυγος της εναγόμενης, επανέλαβε τα όσα η τελευταία ανέφερε στην δική της Ένορκη Δήλωση. Οι ενάγοντες-καθ' ων η αίτηση, καταχώρισαν Ένσταση, η οποία στηρίζεται στην ίδια με την Αίτηση νομική βάση. Ως Λόγοι Ένστασης, προβάλλονται οι εξής: «α. Οι ισχυρισμοί της Αιτήτριας ότι κατέβαλε συνολικά €110.200 έναντι του τιμήματος αγοράς της επίδικης κατοικίας είναι ψευδείς και παραπλανητικοί. β. Οι ισχυρισμοί της Αιτήτριας περί καλής υπεράσπισης είναι ανυπόστατοι, βασίζονται σε ψεύδη και ουδεμία υπεράσπιση έχει η Αιτήτρια. γ. Δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις που θέτουν οι Περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμοί και η Νομολογία για την ικανοποίηση της αιτούμενης θεραπείας. δ. Η αιτούμενη θεραπεία έχει ως αποτέλεσμα τον δυσμενή επηρεασμό των δικαιωμάτων των Καθ' ων η Αίτηση σε ανεπανόρθωτο βαθμό και/ή κατά τρόπο ώστε οι Καθ' ων η Αίτηση να βρεθούν σε δυσμενή θέση και/ή κατά τρόπο που η επιδίκαση εξόδων δεν θα συνιστά επαρκή και/ή εύλογη αποζημίωση των Καθ' ων η Αίτηση υπό τις περιστάσεις.» Η Ένσταση υποστηρίζεται από Ένορκη Δήλωση του XXXXX Ηλία, διευθυντού των εναγόντων. Ο ομνύων αρνείται τους ισχυρισμούς της εναγόμενης περί πληρωμής από την ίδια συνολικού ποσού €110.200,=. Είναι η θέση του πως τα δύο τιμολόγια με αριθμό 0021 για €28.000,= και 0027 για €52.000,= (επισυνάπτονται στην δέσμη αποδείξεων, Τεκμήριο 3, στην Ένορκη Δήλωση της εναγόμενης) ουδέποτε εξοφλήθηκαν από την εναγόμενη. Όπως αναφέρει, τα συγκεκριμένα τιμολόγια εκδόθηκαν κατόπιν παράκλησης της εναγόμενης, ώστε να τα υποβάλει στις αρμόδιες αρχές της Δημοκρατίας για είσπραξη οικονομικής βοήθειας. Οι ενάγοντες δεν εισέπραξαν επίσης και το ποσό της χορηγίας που δόθηκε στην εναγόμενη από το Υπουργείο Οικονομικών και το οποίο ανέρχεται σε €16.301,05 (φωτοτυπία της επιταγή με αριθμό 55-928813 επίσης επισυνάπτεται στην δέσμη εγγράφων, Τεκμήριο 3, στην Ένορκη Δήλωση της εναγόμενης). Εμμένει στη θέση πως το οφειλόμενο ποσό είναι €128.500,= αφού μετά τις επιστολές των εναγόντων ημερομηνίας 10.11.2011 και 26.5.2012 (σ' αυτές αναφέρεται πως η εναγόμενη όφειλε €132.900,=) που στάληκαν μέσω των δικηγόρων τους, η εναγόμενη κατέβαλε ακόμη δώδεκα
(12)δόσεις εκ €400,= εκάστη, όπως αναφέρεται στην Κατάσταση Λογαριασμού που οι ίδιοι έθεσαν ενώπιον του Δικαστηρίου. Οι αρχές στις οποίες το Δικαστήριο θα πρέπει να βασιστεί στην εξέταση αίτησης για παραμερισμό απόφασης, έχουν καθοριστεί με ακρίβεια από την νομολογία. Κλασσική απόφαση είναι η αγγλική υπόθεση Evans v. Bartlam
(1937)2 All E.R. 646 η οποία υιοθετήθηκε από την δική μας νομολογία και ιδιαίτερα από την υπόθεση Ioannis Kotsapas and Sons Ltd v. Titan Constructions and Engineering Company
(1961)C.L.R. 317. Όπως λέχθηκε στην υπόθεση Kotsapas (ανωτέρω) ο αγγλικός θεσμός είναι ουσιαστικά ο ίδιος με τον αντίστοιχο Κυπριακό και επομένως καθοδήγηση μπορεί να αντληθεί από τις αγγλικές αυθεντίες. Στην αγγλική υπόθεση Evans v. Bartlam (ανωτέρω) τονίστηκε ότι πρωταρχικό κριτήριο είναι κατά πόσον ο εναγόμενος έχει καλή υπεράσπιση επί της ουσίας και εάν το Δικαστήριο πειστεί ότι ικανοποιείται το κριτήριο αυτό, τότε το Δικαστήριο δεν θα επιθυμεί να αφήσει μια τέτοια απόφαση χωρίς να την παραμερίσει εάν δικαιολογημένα ο εναγόμενος δεν έλαβε τα μέτρα που όφειλε σύμφωνα με τους θεσμούς. Όπως τονίστηκε στην υπόθεση Milouca Motor Trading Ltd v. Κούρτη
(1997)1 Α.Α.Δ. 941, στις σελίδες 946 - 947 ο πρωταρχικός παράγοντας ο οποίος επενεργεί στην άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου είναι η αποκάλυψη υπεράσπισης παρόλο που μπορεί να επενεργήσουν και άλλοι παράγοντες μικρότερης όμως σημασίας, [Δέστε επίσης Βίκα Πίκα Ντίσκο Λτδ κ.ά. ν. Χάπυ Στρήτς Ντίσκο Λτδ
(1997)1 Α.Α.Δ. 28, σελ. 31]: «....Το βασικό κριτήριο είναι κατά πόσον ο εναγόμενος ικανοποιεί το δικαστήριο πως έχει εκ πρώτης όψεως καλή υπεράσπιση στην αγωγή ώστε να του δοθεί το δικαίωμα να την προβάλει. Τα υπόλοιπα κριτήρια, όπως π.χ. η επιμέλεια την οποία επέδειξε και η ταχύτητα με την οποία έδρασε μετά την έκδοση της απόφασης εναντίον του, μολονότι στοιχεία που μετρούν στην κρίση του δικαστηρίου, δεν αναιρούν το πιο ουσιώδες την ύπαρξη δηλαδή εκ πρώτης όψεως καλής υπεράσπισης.» Κατά συνέπεια είναι ξεκάθαρο ότι ο αιτητής έχει το βάρος να ικανοποιήσει το Δικαστήριο πως έχει επί της ουσίας της υπόθεσης, εκ πρώτης όψεως υπεράσπιση. Δεν απαιτείται, ωστόσο, απόδειξη των γεγονότων που στοιχειοθετούν την υπεράσπιση. Αρκεί να εγείρει ο εναγόμενος ότι έχει καλή υπεράσπιση, γεγονός που κρίνεται χωρίς αξιολόγηση της μαρτυρίας. Στην υπόθεση Μαρία Λευκίδου ν. Άριστος Καναουρίδης, Π.Ε.10015, ημερομηνίας 26.4.1999 ο τότε Δικαστής του Ανωτάτου Δικαστηρίου Γ. Κωνσταντινίδης τόνισε μεταξύ άλλων και τα εξής: «Το δικαστήριο ερευνά τα ενώπιον του στοιχεία για να διαγνώσει μόνο εάν υπάρχει εκ πρώτης όψεως υπεράσπιση ή συζητήσιμο σημείο. Στο στάδιο αυτό, δεν υπεισέρχεται στην ουσία της υπεράσπισης». Το έργο του Δικαστηρίου σε αιτήσεις για παραμερισμό απόφασης δεν είναι να κάμει ευρήματα ως προς τα γεγονότα που τίθενται ενώπιον του ή ως προς την εμπλοκή τους σε σχέση με τα δικαιώματα των διαδίκων αλλά το πρωταρχικό του καθήκον είναι να διακρίνει κατά πόσο αποκαλύπτονται επαρκή θετικά στοιχεία (merits) ώστε να δικαιολογείται το επανάνοιγμα της υπόθεσης. Η αποκάλυψη τέτοιων θετικών στοιχείων αποτελεί τον πιο σημαντικό παράγοντα που λαμβάνεται υπόψη κατά την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου στο θέμα του επανανοίγματος της υπόθεσης όπου το Δικαστήριο πρέπει να προσπαθήσει να σταθμίσει δύο παράγοντες που είναι θεμελιώδεις για την απονομή της δικαιοσύνης. Την ανάγκη αποτελεσματικής διασφάλισης του δικαιώματος ακρόασης ενός διαδίκου από την μία και την ανάγκη διασφάλισης της ταχείας διεκπεραίωσης των δικαστικών υποθέσεων από την άλλη [Βλ. Phylactou and Others v. Michael
(1982)1 C.L.R. 2004.] Το Δικαστήριο πρέπει να διασφαλίζει την ταχεία εκδίκαση των δικαστικών υποθέσεων και την ανάγκη προάσπισης του τελεσιδίκου των αποφάσεων (finality of judgements). Δεν πρέπει όμως το Δικαστήριο να είναι γρήγορο στο να στερήσει ένα διάδικο του δικαιώματος του να ακουστεί στην υπόθεση του εφόσον αποκαλύψει θετικά στοιχεία, αλλά μπορεί να αρνηθεί να επανανοίξει την υπόθεση αν η διαγωγή του αιτητή είναι τέτοια που να πλήττει τα θεμέλια της απονομής της δικαιοσύνης. Όταν η διαγωγή του διαδίκου που υποβάλλει αίτηση για παραμερισμό απόφασης είναι ασυγχώρητη, προσβλητική στο βαθμό της εμφανούς καταφρόνησης για τη δικαστική διαδικασία ή τα δικαιώματα του αντιδίκου του, το Δικαστήριο μπορεί κατά την διακριτική του ευχέρεια να αρνηθεί να παραμερίσει την απόφαση. Για τον λόγο αυτό λαμβάνεται επίσης υπόψη από το Δικαστήριο ως μια επιπρόσθετη παράμετρος ο χρόνος που έχει διαρρεύσει από την ημέρα έκδοσης της απόφασης μέχρι την καταχώρηση της αίτησης. Σχετικές επί του θέματος είναι οι αποφάσεις του Ανωτάτου Δικαστηρίου, Eros Travel and Tours Ltd v. D.E.L. Kirzis Tourist Enterprises Ltd, Πολιτική Έφεση 9695, ημερομηνίας 25.6.1997, Π. Μωυσέως ν. Οργανισμού Χρηματοδοτήσεως Τραπέζης Κύπρου Λτδ, Πολιτική Έφεση 9762, ημερομηνίας 17.7.1997, Milouca Motor Trading Ltd v. Χρ. Κούρτη
(1997)1 Α.Α.Δ. 941. Τούτων λεχθέντων επανέρχομαι στην υπό κρίση Αίτηση. Το μοναδικό θέμα που θα πρέπει να εξεταστεί είναι κατά πόσον η εναγόμενη κατάφερε να ικανοποιήσει το Δικαστήριο ότι έχει καλή υπεράσπιση, το βασικότερο κριτήριο που λαμβάνεται υπόψη στην εξέταση αίτησης όπως η παρούσα. Και τούτο καθότι δεν τίθεται θέμα κακής ή μη επίδοσης της αγωγής στην εναγόμενη. Εξάλλου και ο σύζυγος της, XXXXX Νικολάου, στην Ένορκη του Δήλωση που υποστηρίζει την Αίτηση αναφέρει πως στο τέλος του 2016, όταν η υπόθεση ήταν ορισμένη για ακρόαση, ήταν μαζί με την XXXXX και τον δικηγόρο της συζύγου του στο Δικαστήριο και συζητούσαν για να βρεθεί κάποια λύση. Από την δικογραφία προκύπτει πως η αγωγή ήταν ορισμένη για ακρόαση στις 13.12.2016 και ανεβλήθη στις 24.1.2017 για να δηλωθούν Παραδεκτά Γεγονότα. Είναι καλά γνωστό και νομολογημένο πως σε αιτήσεις όπως η παρούσα η μαρτυρία προσφέρεται υπό μορφή ενόρκων δηλώσεων. Στην υπόθεση Μερκής ν. Yiannoukas Holiday Inns Limited κ.ά.
(1994)1 Α.Α.Δ. 736, λέχθηκε ότι σε αιτήσεις παραμερισμού πρωτόδικων αποφάσεων δεν είναι ανάγκη να προσφέρεται ζωντανή μαρτυρία και τα Δικαστήρια μπορούν να στηρίζονται στις ένορκες δηλώσεις που καταχωρούνται εκ μέρους των διαδίκων. Στις περιπτώσεις όπου υπάρχει σύγκρουση των προβαλλόμενων ισχυρισμών, όπου δηλαδή υπάρχουν αμφισβητούμενα γεγονότα, το βάρος απόδειξης το έχει ο αιτητής. Στην προκειμένη περίπτωση η εναγόμενη διατείνεται πως έχει καταβάλει στους ενάγοντες το ποσό των €110.200,=. Από τα στοιχεία που η ίδια έθεσε ενώπιον του Δικαστηρίου (φωτοαντίγραφα αποδείξεων πληρωμών) δεν υποστηρίζεται αυτή η θέση. Ο ισχυρισμός της εναγόμενης ως προς την ύπαρξη καλής υπεράσπισης παρέμεινε μετέωρος και ατεκμηρίωτος και σε επίπεδο λεκτικών μόνο ισχυρισμών. Η θέση και η εκδοχή της καταρρίπτεται από τα γεγονότα της υπόθεσης έτσι όπως παρουσιάστηκαν από τους ενάγοντες. Η εναγόμενη δεν έχει πείσει το Δικαστήριο ότι έχει συζητήσιμη υπόθεση. Το νοηματικό περιεχόμενο της έννοιας «αποκάλυψη συζητήσιμης υπόθεσης» δεν μπορεί να εξαντλείται στην απλή παράθεση από τον αιτητή μιας εκδοχής διαφορετικής από εκείνης του ενάγοντα. Εξυπακούεται ένα πιο ευρύ πλαίσιο. Ο αιτητής θα πρέπει να παρουσιάσει στο Δικαστήριο κάποια αποδεικτικά στοιχεία μέσα από τα οποία να διαφαίνεται, με επαρκή λεπτομέρεια, η ύπαρξη γνήσιας, εκ πρώτης όψεως υπεράσπισης. Έτσι, που η παράθεση της θέσης του (αιτητή) με συνακόλουθη σύνδεση της με υποστηρικτικό υλικό να δίνει στην εκδοχή του επαρκή βαρύτητα, ούτως ώστε να αποσείσει το βάρος που έχει σε αίτηση αυτής της μορφής. Όσον αφορά τις δύο άλλες παραμέτρους που επικουρικά λαμβάνονται υπόψη από το Δικαστήριο κατά την εξέταση αίτησης τέτοιας υφής όπως η παρούσα, της επιμέλειας δηλαδή την οποία επέδειξε η εναγόμενη και της ταχύτητας με την οποίαν έδρασε μετά την έκδοση της απόφασης, δεν έχω να πω πολλά. Ούτε αυτές ικανοποιούνται αφού η εναγόμενη καταχώρησε την υπό κρίση Αίτηση εννέα και πλέον μήνες μετά την έκδοση της απόφασης. Με βάση τα προαναφερθέντα κρίνω ότι η Αίτηση θα πρέπει να απορριφθεί. Διά ταύτα η Αίτηση απορρίπτεται με έξοδα σε βάρος της εναγόμενης-αιτήτριας και υπέρ των εναγόντων-καθ'ων η αίτηση. Τα έξοδα να υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και να εγκριθούν από το Δικαστήριο. Η (Υπ.).............................................. Στ. Τσιβιτανίδου-Κίζη, Α.Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής. /ΣΣΑ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο