ΤΡΑΠΕΖΑ ΚΥΠΡΟΥ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΤΔ ν. ΜΟΛΕΣΚΗΣ κ.α., Αρ. Αγωγής: 397/11, 19/2/2019 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDAMM:2019:A20 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Στ. Τσιβιτανίδου-Κίζη, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 397/11 Μεταξύ: ΤΡΑΠΕΖΑ ΚΥΠΡΟΥ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΤΔ Εναγόντων -και-
- A & K CLOTHING MANUFACTURES LIMITED
- XXXXX ΜΟΛΕΣΚΗΣ Εναγομένων -και- Επί τοις αφορώσι τον Περί Παρεμποδίσεως Δολίων Μεταβιβάσεων Νόμον Κεφ.62 -και- Επί τοις αφορώσι την αίτησιν της ΤΡΑΠΕΖΑ ΚΥΠΡΟΥ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΤΔ Αιτητές -και-
- XXXXX ΜΟΛΕΣΚΗΣ
- XXXXX XXXXX ΜΟΛΕΣΚΗΣ Καθ' ων η αίτηση --------------------------------- Αίτηση ημερομηνίας 20.9.2016 για καταχώρηση Συμπληρωματικής Ένορκης Δήλωσης Ημερομηνία: 19 Φεβρουαρίου,
- Εμφανίσεις: Για Ενάγοντες-Αιτητές: Η κα Δ. Μιχαήλ για ΑΝΤΩΝΗΣ ΑΝΔΡΕΟΥ & ΣΙΑ ΔΕΠΕ Για Εναγόμενους 1,2-Καθ'ων η αίτηση: Ο κ. Κ. Φλουρέντζου για ΣΤΑΥΡΟΣ Π. ΧΡΥΣΤΑΛΛΕΝΟΣ ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Στη βάση συμφωνίας ημερομηνίας 8.5.2006, οι ενάγοντες παραχώρησαν δάνειο στην εναγόμενη 1 εταιρεία, ύψους ΛΚ 165.000,= (€281.919,23), την αποπληρωμή του οποίου εγγυήθηκε ο εναγόμενος 2, διευθυντής της εταιρείας. Οι εναγόμενοι 1 και 2 παρέλειψαν να ανταποκριθούν στις υποχρεώσεις τους και οι ενάγοντες καταχώρησαν στις 18.4.2011 την αγωγή με τον πιο πάνω αριθμό και τίτλο. Στις 8.5.2015 εκδόθηκε εκ συμφώνου απόφαση προς όφελος των εναγόντων και σε βάρος των εναγομένων 1 και 2, ευθυνομένων αλληλεγγύως και/ή κεχωρισμένως, για το ποσό των €439.049,08, πλέον τόκου και εξόδων. Διετάχθη επίσης η εκποίηση ενυπόθηκων ακινήτων της εναγομένης 1 εταιρείας. Στις 17.7.2015 καταχωρήθηκε βάσει του Περί Ακυρώσεως Δολίων Μεταβιβάσεων Νόμου, Κεφ.162, αίτηση (στη συνέχεια θα αναφέρεται ως «η κυρίως αίτηση») εκ μέρους των εναγόντων, με την οποία ζητείται η ακύρωση μεταβίβασης ακίνητης περιουσίας από τον εναγόμενο 2 XXXXX Μολέσκη, προς τον υιό του XXXXX XXXXX Μολέσκη (καθ' ου η αίτηση 2) ως δόλιας. Κατά τους ενάγοντες, η μεταβίβαση των ακινήτων (πλην ενός που παραμένει επ' ονόματι του εναγομένου 2) έγινε δυνάμει δωρεάς το
- Είναι η θέση τους πως ο εναγόμενος 2 προέβη στην πιο πάνω ενέργεια ώστε να παρεμποδίσει τους ενάγοντες από του να εισπράξουν το λαβείν τους, αφού κατά τον χρόνο που έγιναν οι μεταβιβάσεις γνώριζε (οι ενάγοντες του απέστειλαν επιστολή ημερομηνίας 14.12.2010) πως ο λογαριασμός δανείου είχε τερματιστεί και πως οι ενάγοντες θα προχωρούσαν με την λήψη δικαστικών μέτρων τόσο εναντίον του ιδίου όσο και της εταιρείας του, σε περίπτωση που δεν εξοφλούντο τα οφειλόμενα. Αναφέρουν πως ο εναγόμενος 2 δεν έχει καταβάλει οποιοδήποτε ποσό έναντι της δικαστικής απόφασης, με αποτέλεσμα το ύψος του εξ' αποφάσεως χρέους να ανέλθει στις 15.7.2015 σε €450.644,76, πλέον τόκου και εξόδων. Οι καθ' ων η αίτηση 1 και 2 έφεραν ένσταση στην κυρίως αίτηση. Διατείνονται πως οι μεταβιβάσεις έγιναν καλόπιστα και χωρίς πρόθεση από πλευράς του καθ'ου η αίτηση 1 (XXXXX Μολέσκη) να παρεμποδίσει και/ή να καθυστερήσει την είσπραξη από τους ενάγοντες του οφειλομένου ποσού. Ισχυρίζονται επίσης πως ο καθ' ου η αίτηση 1 έχει επ' ονόματι του περιουσία την οποία δεν έχει μεταβιβάσει, γεγονός που καταδεικνύει πως η επίδικη μεταβίβαση δεν έγινε με πρόθεση καταδολίευσης των εναγόντων. Η ένσταση στην κυρίως αίτηση συνοδεύεται από Ένορκη Δήλωση του XXXXX Μολέσκη. Διατείνεται πως ουδέποτε έλαβε τις επιστολές των εναγόντων ημερομηνίας 22.11.2010 και 14.12.2010 (η θέση των εναγόντων είναι πως με τις συγκεκριμένες επιστολές ενημέρωναν τους εναγομένους ότι υπήρχαν καθυστερήσεις και ότι θα τερμάτιζαν την λειτουργία του λογαριασμού δανείου). Η δική του θέση είναι πως έλαβε γνώση για την απαίτηση των εναγόντων στις 3.5.2011, όταν του επεδόθη η αγωγή. Αμφισβητεί ότι οι εν λόγω επιστολές απεστάλησαν συστημένες αφού, όπως διατείνεται, δεν καταγράφεται επί των επιστολών οποιαδήποτε ένδειξη του ταχυδρομείου. Διατείνεται επίσης πως οι ενάγοντες προώθησαν καταχρηστικά την επίδικη διαδικασία, αφού παράλληλα με αυτήν, προώθησαν και διαδικασία εκποίησης ενυπόθηκου ακινήτου (Υ10/90). Υποστηρίζει πως κατά τον χρόνο μεταβίβασης των ακινήτων επ' ονόματι του υιού του, οι ενάγοντες δεν ήταν πιστωτές εν τη εννοία του Νόμου, αφού οι μεταβιβάσεις έγιναν την 3.2.2011, η αγωγή καταχωρήθηκε την 18.4.2011 και η δικαστική απόφαση εκδόθηκε την 8.5.
- Τέλος, αναφέρει πως ο ίδιος εξακολουθεί να έχει επ' ονόματι του ακίνητη περιουσία. Προχώρησε στην μεταβίβαση της συγκεκριμένης περιουσίας ώστε «να εξασφαλίσει» τον υιό του οικονομικά κατά την περίοδο των σπουδών του (ο υιός του φοιτά από το 2011 στο Πανεπιστήμιο της Γλασκώβης). Του μεταβίβασε το μερίδιο κληρονομιάς που του αναλογεί, ως δωρεά εν ζωή, δεδομένου του ότι ο υιός του μετά την ολοκλήρωση των σπουδών του δεν θα επιστρέψει στην Κύπρο. Είναι η θέση του τέλος, πως οι ενάγοντες όφειλαν να προωθήσουν πρώτα την εκποίηση των ενυπόθηκων ακινήτων της εναγομένης 1 εταιρείας και εναντίον του ιδίου θα μπορούσαν να στραφούν μόνο σε περίπτωση που το εξ' αποφάσεως χρέος δεν ικανοποιείτο στο ακέραιο. Με την υπό κρίση Αίτηση, οι ενάγοντες αιτούνται από το Δικαστήριο όπως τους δοθεί άδεια να καταχωρήσουν Συμπληρωματικές Ένορκες Δηλώσεις ώστε να απαντήσουν στους ισχυρισμούς του εναγομένου 2, που προβάλλονται στην Ένορκη του Δήλωση η οποία συνοδεύει την Ένσταση στην κυρίως αίτηση. Η Αίτηση στηρίζεται, μεταξύ άλλων, στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.48 θ.θ.1-3, θ.4
(2), 8 και 9 και στις γενικές και συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Την Αίτηση υποστηρίζει Ένορκη Δήλωση του XXXXX Νεοφυτίδη, δικηγόρου στο δικηγορικό γραφείο που εκπροσωπεί τους ενάγοντες, δεόντως εξουσιοδοτημένου. Είναι η θέση του πως θα πρέπει να επιτραπεί η καταχώρηση των προτεινόμενων Συμπληρωματικών Ενόρκων Δηλώσεων, προσχέδια των οποίων επισυνάπτονται στην δήλωση του, ώστε να απαντηθούν οι ισχυρισμοί και οι θέσεις των καθ' ων η αίτηση, οι οποίοι, κατά τον ίδιο, είναι παραπλανητικοί και ουδόλως ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα. Υποστηρίζει πως η έγκριση του αιτήματος δεν θα επηρεάσει δυσμενώς τα δικαιώματα των καθ' ων η αίτηση και πως οι ενάγοντες δεν ενεργούν κακόπιστα. Οι καθ' ων η Αίτηση 1 και 2 ήγειραν Ένσταση στο αίτημα των εναγόντων, προβάλλοντας πως δεν έχει καταδειχθεί η ύπαρξη Καλού Λόγου ώστε να δικαιολογείται η παροχή της αιτούμενης άδειας. Προβάλλουν ακόμη πως η Αίτηση είναι αβάσιμη, λανθασμένη, παράτυπη και άκυρη. Πως καταχωρήθηκε καταχρηστικά και κακόπιστα, με απώτερο σκοπό την καθυστέρηση και τον εκτροχιασμό της διαδικασίας. Πως αποσκοπεί στην διόρθωση παραλείψεων έτσι ώστε να θεραπευθεί εκ των υστέρων η εικόνα που αρχικά είχε δοθεί στο Δικαστήριο. Πως το μαρτυρικό υλικό που επιχειρείται να εισαχθεί είναι άσχετο με τα επίδικα θέματα. Η Ένσταση η οποία στηρίζεται στην ίδια με την Αίτηση νομική βάση, υποστηρίζεται από Ένορκη Δήλωση του εναγομένου 2 XXXXX Μολέσκη, ο οποίος επαναλαμβάνει τα όσα προβλήθηκαν στην Ένορκη του Δήλωση που υποστηρίζει την Ένσταση του στην κυρίως αίτηση. Ο ομνύων επιχειρηματολογεί υπέρ της απόρριψης της υπό κρίση Αίτησης. Η υπό κρίση Αίτηση εδράζεται στη Δ.48 θ.4
(2)των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας που προνοεί πως: «Το Δικαστήριο ή Δικαστής μετά από αίτηση ή προφορικό αίτημα, μπορεί, για καλό λόγο να επιτρέψει την καταχώρηση συμπληρωματικών ενόρκων δηλώσεων. Η ακρόαση αίτησης διεξάγεται στη βάση των γεγονότων που αναφέρονται στην αίτηση ή στις ένορκες δηλώσεις τηρουμένης της δυνατότητας αντεξέτασης που προνοείται από τη Διαταγή 39.» Αναφέρεται στην υπόθεση, Αναφορικά με την Αίτηση του Φιλόκυπρου Ματθαίου κ.α.,
(2008)1(Α) Α.Α.Δ. 508, 514 πως: «.το κατά πόσο θα επιτραπεί σε ένα διάδικο να καταχωρήσει συμπληρωματική ένορκη δήλωση σε μια αίτηση ενδιάμεσης φύσεως εμπίπτει σαφώς στη διακριτική ευχέρεια του πρωτόδικου δικαστηρίου.» Στην Stavros Georgiou & Son (Scrap. Metals) Ltd v. Του Πλοίου LIPA
(2000)1(Γ) Α.Α.Δ. 1976, 1981, αναφέρεται πως όταν προσωρινή προστασία εξασφαλίζεται μονομερώς: «Ο κανόνας, καθολικής εφαρμογής, είναι ότι δεν επιτρέπεται η επανόρθωση παράλειψης πρωθύστερα έτσι ώστε να μεταβληθεί ή αλλοιωθεί η εικόνα που δόθηκε πρωταρχικά στο δικαστήριο.» Στην υπόθεση Stavros Georgiou & Son (ανωτέρω), γίνεται παραπομπή στην Vuitton v. Δερμοσάκ Λτδ και άλλης
(1992)1(Β) Α.Α.Δ. 1453, 1463 όπου αναφέρεται πως: «Η παροχή ενδιάμεσης θεραπείας συναρτάται άμεσα και αποκλειστικά από τα γεγονότα που τεκμηριώνουν το αίτημα». Όταν δεν έχει εκδοθεί μονομερώς οιοδήποτε διάταγμα, πιο εύκολα μπορεί να ικανοποιηθεί η προϋπόθεση της ύπαρξης καλού λόγου για καταχώριση Συμπληρωματικής Ένορκης Δήλωσης. Η αναφορά στον θεσμό σε Συμπληρωματικές Ένορκες Δηλώσεις δεν υπαγορεύει την μορφή και δεν περιορίζει την θεματολογία της δήλωσης που μπορεί να επιτραπεί να καταχωριστεί. Αναμφίβολα μπορεί να αφορά σε ζήτημα που πρωτοεγείρεται με την ένσταση και χρήζει απάντησης. Η ένορκη δήλωση που για καλό λόγο μπορεί να επιτραπεί να καταχωριστεί, δεν περιορίζεται ούτε στο να συμπληρώσει την αρχικά καταχωρηθείσα, έννοια μάλλον ενστάσιμη καθ' όσον αφορά την περίπτωση που ενδιάμεσο διάταγμα έχει εξασφαλιστεί στη βάση της αρχικής, ούτε και στο να απαντήσει σε ζήτημα που εγείρεται στην ένσταση. Είναι μια επιπρόσθετη ένορκη δήλωση που αφορά σε κάτι το οποίο είναι ορθό και δίκαιο να τεθεί υπόψη του Δικαστηρίου. Στην Α. Messios & Sons Ltd κ.α. ν. Λεωνίδα (Αρ.1)
(2010)1(Α) Α.Α.Δ. 195, 199 αναφέρεται πως: «Κατά την εκτίμησή μας τα στοιχεία που επιθυμούν να θέσουν ενώπιον του δικαστηρίου, οι εφεσείοντες-αιτητές, με τις δύο ένορκες δηλώσεις για τις οποίες ζητούν την άδεια του δικαστηρίου να καταχωρήσουν, είναι στοιχεία που σχετίζονται με τους ισχυρισμούς και τις θέσεις που πρόβαλε ο εφεσίβλητος-καθ΄ ου η αίτηση στην αρχική του ένορκη δήλωση προς υποστήριξη της ένστασης στην αίτηση επαναφοράς της έφεσης. Δεν πρόκειται, κατά την κρίση μας, για ανεπίτρεπτη μαρτυρία ούτε για επανάληψη των αρχικών ισχυρισμών των εφεσειόντων, αλλά για διευκρινίσεις και ισχυρισμούς που είναι επιθυμητό να επιτραπεί στους εφεσείοντες-αιτητές να προβάλουν, ώστε το δικαστήριο να έχει ενώπιον του ολοκληρωμένη και σφαιρική εικόνα των γεγονότων.» Δεν μπορεί να καθοριστεί εξαντλητικά τι είναι ορθό και δίκαιο να τεθεί, στην κάθε περίπτωση, υπόψη του Δικαστηρίου και συνεπώς τι συνιστά «καλό λόγο». Πέραν των βασικών αρχών, τα επί μέρους κριτήρια είναι αναρίθμητα όσα και η ποικιλία των περιστάσεων της κάθε υπόθεσης. O αιτητής πρέπει να θέσει υπόψη του Δικαστηρίου τα στοιχεία που καταδεικνύουν την ύπαρξη καλού λόγου, διαφορετικά το Δικαστήριο δεν μπορεί να καταλήξει πως υφίσταται τέτοιος. Δεν είναι αναγκαίο ο αιτητής να παρουσιάζει την ένορκη δήλωση που θα καταχωρίσει εάν του επιτραπεί, αναμφίβολα όμως εάν τούτο γίνει, το Δικαστήριο αποκομίζει την ακριβή μαρτυρία που επιθυμεί να παρουσιάσει. [Βλ. Παπακοκκίνου κ.α. ν. Τράπεζας Κύπρου Δημόσιας Εταιρείας Λτδ (Αρ.1)
(2012)1(Α) Α.Α.Δ. 643]. Τούτων λεχθέντων, επανέρχομαι στην υπό κρίση Αίτηση. Έχοντας κατά νου τα προαναφερθέντα, θεωρώ πως οι ενάγοντες έχουν καταδείξει «καλό λόγο» ώστε να τους επιτραπεί η καταχώρηση των προτεινόμενων Συμπληρωματικών Ενόρκων Δηλώσεων. Τα όσα επιθυμούν να καταθέσουν, δεν αλλοιώνουν, ούτε και μεταβάλλουν τα γεγονότα επί των οποίων στηρίζεται η κυρίως αίτηση. Ούτε και επιδιώκεται η προσθήκη νέων ισχυρισμών ώστε να διορθώνεται η εικόνα που αρχικά δόθηκε στο Δικαστήριο ή να καλύπτονται οποιαδήποτε κενά. Ό,τι επιδιώκεται είναι να απαντηθούν οι ισχυρισμοί των καθ'ων η αίτηση, τους οποίους οι αιτητές δεν μπορούσαν να προβλέψουν. Η αναγκαιότητα για εισαγωγή των εν λόγω ισχυρισμών προέκυψε από τα όσα οι καθ' ων η αίτηση προβάλλουν στην Ένσταση τους στην κυρίως αίτηση. Ούτε και συντρέχει θέμα κατάχρησης της διαδικασίας. Δεν διαπιστώνεται επίσης να προκαλείται βλάβη στην πλευρά των καθ' ων η αίτηση εάν εκδοθεί το αιτούμενο Διάταγμα. Συνεπώς, θεωρώ πως στα πλαίσια της ορθής απονομής της δικαιοσύνης, είναι σωστό και δίκαιο να τεθούν ενώπιον του Δικαστηρίου όλα τα σχετικά με τα επίδικα θέματα γεγονότα. Καταληκτικά, θεωρώ ότι υφίσταται καλός λόγος ώστε να επιτραπεί η καταχώριση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης εκ μέρους των εναγόντων. Διά ταύτα, εκδίδεται Διάταγμα με το οποίο επιτρέπεται η καταχώριση των προτεινόμενων Συμπληρωματικών Ενόρκων Δηλώσεων. Αυτές να καταχωρηθούν εντός 15 ημερών από σήμερα. Τα έξοδα της Αίτησης, όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο στο τέλος της κυρίως αίτησης οπόταν και θα είναι πληρωτέα, επιδικάζονται υπέρ των εναγόντων-αιτητών και εναντίον των καθ' ων η αίτηση 1 και 2. (Υπ.) .................................................. Στ. Τσιβιτανίδου-Κίζη, Α.Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΣΣΑ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο