← Κύπρος

ΒΑΣΟΣ ΧΑΡΤΟΥΠΑΛΛΟΣ & ΥΙΟΙ (ΑΙΣΕΡΚΙΤΕΣ) ΛΙΜΙΤΕΔ ν. KAAN, Αρ. Αγωγής: 1261/2010, 15/3/2019

ΒΑΣΟΣ ΧΑΡΤΟΥΠΑΛΛΟΣ & ΥΙΟΙ (ΑΙΣΕΡΚΙΤΕΣ) ΛΙΜΙΤΕΔ ν. KAAN, Αρ. Αγωγής: 1261/2010, 15/3/2019 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDAMM:2019:A28 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΥ Ενώπιον: Χρήστου Γ. Φιλίππου, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 1261/2010 ΜΕΤΑΞΥ : ΒΑΣΟΣ ΧΑΡΤΟΥΠΑΛΛΟΣ & ΥΙΟΙ (ΑΙΣΕΡΚΙΤΕΣ) ΛΙΜΙΤΕΔ Ενάγουσα και XXX KAAN Εναγόμενος Ημερομηνία: 15 Μαρτίου, 2019 Εμφανίσεις: Για την Ενάγουσα: Ο κ. Γ. Μιντής και η κα Ε. Μιντή Για τον Εναγόμενο: Ο κ. Σ. Α. Στυλιανού μαζί με κα Α. Ττίκκου για Νικολαϊδης Στυλιανού Δ.Ε.Π.Ε. Α Π Ο Φ Α Σ Η ΤΑ ΔΙΚΟΓΡΑΦΑ: Σύμφωνα με την Έκθεση Απαιτήσεως οι αξιώσεις της ενάγουσας εναντίον του εναγομένου προέρχονται από γραπτή Συμφωνία (η Συμφωνία) με ημερομηνία 12.12.2006 η οποία στη συνέχεια αντικαταστάθηκε με άλλη με ημερομηνία 31.08.2007 - και όχι 30.08.2007 όπως αναγράφεται και όπως διευκρινίστηκε κατά την παράθεση της μαρτυρίας - η οποία αφορούσε την πώληση ενός κτήματος στην κοινότητα του Φρενάρους της Επαρχίας Αμμοχώστου εντός του οποίου θα ανεγειρόταν μια κατοικία (η κατοικία) στη βάση συγκεκριμένων αρχιτεκτονικών σχεδίων έναντι τιμήματος Λ.Κ.310.000= (στη συνέχεια το αντίστοιχο του σε Ευρώ €529.666,44σ.), ποσό το οποίο θα καταβαλλόταν τμηματικά σύμφωνα με το χρονοδιάγραμμα που είχε συμφωνηθεί. Στην Έκθεση Απαιτήσεως συμπεριλήφθηκαν διάφοροι όροι της Συμφωνίας η οποία προνοούσε μεταξύ άλλων ότι η κατοικία θα παραδιδόταν στον εναγόμενο στις 30.04.

  1. Προβάλλεται ο ισχυρισμός ότι στην πορεία συμφωνήθηκαν και έξτρα εργασίες για το ποσό των €10.362,25σ. και ότι μετά την εκτέλεση των έξτρα εργασιών, κάτι που συνέτεινε στην καθυστέρηση παράδοσης της κατοικίας, αυτή εν τέλει ήταν έτοιμη για παράδοση στις 13.03.2009 και προς τούτο ειδοποιήθηκε ο εναγόμενος για να παραλάβει την κατοχή της και να εξοφλήσει ολόκληρο το υπόλοιπο ποσό που παρέμενε από την αρχική Συμφωνία ύψους €98.364,19σ., το οποίο είχε καταστεί ληξιπρόθεσμο και απαιτητό με τόκο 5% από 13.03.2009 και επί πλέον το ποσό των έξτρα εργασιών που ανέρχεται στο ποσό των €10.362,25σ. Ο εναγόμενος παρέλειψε έκτοτε να καταβάλει οποιοδήποτε από τα ως άνω ποσά και έτσι εξακολουθούν να παραμένουν οφειλόμενα. Προς τούτο με επιστολή των δικηγόρων της στις 29.10.2010 τερμάτισε τη Συμφωνία και κάλεσε τον εναγόμενο να αποσύρει τη Συμφωνία που είχε κατατεθεί στο Επαρχιακό Κτηματολόγιο Αμμοχώστου για σκοπούς Ειδικής Εκτέλεσης. Η ενάγουσα υποστηρίζει ότι συνεπεία της αθέτησης της επίδικης Συμφωνίας εκ μέρους του εναγομένου προκάλεσε σε αυτή ζημιά που ανέρχεται στο ποσό των €236.675,46σ. η οποία συνίσταται επιπρόσθετα στη διαφορά στην αξία της όπως και το ποσό της προμήθειας που κατέβαλε στον μεσίτη. Για τους πιο πάνω λόγους η ενάγουσα αξιώνει, πέραν των πιο πάνω αποζημιώσεων γενικές και/ή τιμωρητικές αποζημιώσεις για παράβαση της Συμφωνίας και διατάγματα που να αναγνωρίζουν ως νόμιμο τον τερματισμό της Συμφωνίας που έγινε με την επιστολή του δικηγόρου της με ημερομηνία 29.10.2010 ή ακύρωσης της Συμφωνίας με υπαιτιότητα του εναγομένου. Ο εναγόμενος στην Υπεράσπισή του αρνείται ότι η αρχική Συμφωνία τους με ημερομηνία 12.12.2006 είχε αντικατασταθεί με άλλη με ημερομηνία 31.08.
  2. Ενώ παραδέχεται κάποιους από τους ισχυρισμούς της ενάγουσας στο δικόγραφο της αρνείται άλλους. Ισχυρίζεται ότι σύμφωνα με ουσιώδη εξυπακουόμενο όρο της Συμφωνίας η κατοικία θα κατασκευαζόταν σύμφωνα με τους όρους της Πολεοδομικής Άδειας και της Άδειας Οικοδομής και ότι θα λάμβανε ξεχωριστή εγγραφή από το Κτηματολόγιο. Παραθέτει τη δική του ερμηνεία σε όρους της Συμφωνίας και των όρων αποπληρωμής του τιμήματος και επιφυλάσσεται προς τούτο να αναφερθεί περαιτέρω σε αυτούς κατά την ακροαματική διαδικασία. Αξιώνει ανταπαιτητικά το ποσό που κατέβαλε έναντι του τιμήματος και αποζημιώσεις για ζημιά που κατ' ισχυρισμό του υπέστη συνολικού ποσού €473.823,37σ. Η ενάγουσα στην Απάντηση της στην Υπεράσπιση και στην Υπεράσπιση στην Ανταπαίτηση απορρίπτει τους ισχυρισμούς του εναγομένου, επαναλαμβάνει τις θέσεις της ότι αυτή εκπλήρωσε τους όρους της Συμφωνίας της με τον εναγόμενο και επομένως απορρίπτει τους ισχυρισμούς του όπως και την Ανταπαίτηση του. ΜΑΡΤΥΡΙΑ - ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ: Για την πλευρά της ενάγουσας κατέθεσαν ο κ. XXX Στυλιανού (Μ.Ε.1) υπάλληλος στο Επαρχιακό Κτηματολόγιο Αμμοχώστου, ο κ. XXX Χαρτούπαλλος (Μ.Ε.2) διευθυντής της ενάγουσας, η κα XXX Κουτσαβάκη (Μ.Ε.3) υπάλληλος της ενάγουσας, ο κ. XXX Μάτολη (Μ.Ε.4) πολιτικός μηχανικός, ο κ. XXX Παύλου (Μ.Ε.5) εκτιμητής ακινήτων και ο κ. XXX Μηνά (Μ.Ε.6) πολιτικός μηχανικός. Για τον εναγόμενο κατέθεσαν ο κ. XXX Βασιλείου (Μ.Υ.1) πολιτικός μηχανικός, ο εναγόμενος κ. XXX Kaan (M.Y.2), ο κ. XXX Χ"Ιωάννου (Μ.Υ.3) εκτιμητής ακινήτων, ο κ. XXX Καραγιάννης (Μ.Υ.4) υπάλληλος στο Συμβούλιο Εγγραφής & Ελέγχου Εργοληπτών και η κα XXX Παρασκευά (Μ.Υ.5) Πρωτοκολλητής στο Ε.Δ. Αμμοχώστου. Κατά τη διάρκεια της παράθεσης της μαρτυρίας κατατέθηκαν συνολικά 64 έγγραφα ως τεκμήρια στα οποία θα γίνει αναφορά στη συνέχεια κατά την παράθεση της μαρτυρίας και κατά την αξιολόγηση της. Είχα την ευκαιρία να δω, να ακούσω και να παρακολουθήσω με προσοχή όλους τους μάρτυρες να καταθέτουν στη ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης και παρακολούθησα τον τρόπο που αντιδρούσαν και απαντούσαν στις διάφορες ερωτήσεις που τους υποβάλλονταν. Λαμβάνω υπόψη το καλό μνημονικό τους και γενικά τη συμπεριφορά τους στο εδώλιο του μάρτυρος (βλ. C&A Pelekanos Assoc. Ltd v. Πελεκάνου,

(1999)1 Α.Α.Δ. σελ. 1273, στις σελ. 1280 -1281). Έχω περαιτέρω υπόψη τα όσα λέχθηκαν στην Ομήρου v. Δημοκρατίας,
(2001)2 Α.Α.Δ. 506 ότι δηλαδή η αξιολόγηση της μαρτυρίας ενός μάρτυρα πρέπει να γίνεται με βάση το περιεχόμενο, την ποιότητα, την πειστικότητα και τη σύγκριση της με την υπόλοιπη μαρτυρία. Έλαβα επίσης υπόψη μου όσα λέχθηκαν από τον κ. Ναθαναήλ, Δ . στην υπόθεση Γεώργιος & Σπύρος Τσαπή Λτδ v. Πολυβίου,
(2009)1 (Α) ΑΑΔ σελ. 339 όπου στις σελ. 7 - 9 της απόφασης του ανέφερε τα ακόλουθα σε σχέση με την αξιολόγηση μαρτυρίας: «Η αξιολόγηση μιας μαρτυρίας είναι λεπτό και δύσκολο έργο και το Δικαστήριο θα πρέπει να δίνει πάντοτε επαρκείς λόγους για την αποδοχή ή απόρριψη αυτής, με γνώμονα όχι μόνο την καθ' αυτή εξωτερική εμφάνιση της μαρτυρίας του στο εδώλιο, αλλά και σε συσχετισμό με τα υπόλοιπα στοιχεία της δίκης, είτε αυτά προέρχονται από άλλη ζώσα μαρτυρία, είτε από τεκμήρια. Έχει εξηγηθεί στη Χριστάκη Χρίστου v. Αγαθοκλή Ηροδότου κ.ά Πολ. Έφεση αρ. 15/2007, ημερ. 23.065.08, ότι: " ... πρέπει να αποφεύγονται χαρακτηρισμοί που δυνατό να δίνουν την εντύπωση ότι το Δικαστήριο επηρεάστηκε από τη δική του καθαρά προσωπική άποψη για το χαρακτήρα του διαδίκου, έξω από κάθε μέτρο ορθής, δίκαιης και φλεγματικής αντιμετώπισης της ενώπιον του διαφοράς. Με φειδώ πρέπει να καταγράφεται οτιδήποτε αγγίζει τον παρουσιαζόμενο στη δίκη χαρακτήρα από διάδικο ή μάρτυρα. Η ανθρώπινη εμπειρία διδάσκει ότι ένας ευγενής και ήπιος μάρτυρας, δεν είναι κατ' ανάγκην και ειλικρινής. Και το αντίθετο. Ένας υπερβολικά διαχυτικός ή αναστατωμένος μάρτυρας μπορεί να ορμάται από μια πλειάδα αιτιών, χωρίς να είναι ανειλικρινής". Πιο πρόσφατα ακόμη στην Ανδρέας Γιάγκου Σάντη v. Δέσποινας Χατζηβασιλείου κ.α. Πολ. Έφ. 78/2007, ημερ. 20.03.09, τονίστηκε η αναγκαιότητα ακόμη και στην περίπτωση που μάρτυρας εντυπωσιάζει θετικά το Δικαστήριο, να καταγράφονται οι λόγοι της θετικής αυτής αποκόμισης ώστε να παραμένουν κατά νουν καθ΄ όλη τη διάρκεια του έργου της αξιολόγησης της υπόθεσης, ως ασφαλιστική δικλείδα για τη σφαιρική αντιμετώπιση της αξιολόγησης των διαδίκων και των μαρτύρων τους». Η προσπάθεια μου θα διαλαμβάνει περαιτέρω και την σύγκριση και αντιπαραβολή μεταξύ τους τις προφορικές μαρτυρίες, τις παραδοχές και αρνήσεις των μαρτύρων σε συσχετισμό με την έγγραφη μαρτυρία που τέθηκε ενώπιον μου και τη μαρτυρία των ειδικών που παρουσιάστηκαν και από τις δύο πλευρές, την οποία διεξήλθα μετά προσοχής. Τέλος, λαμβάνω υπόψη μου τις επισημάνσεις που έγιναν από τους ευπαίδευτους συνηγόρους των διαδίκων κατά τις τελικές τους αγορεύσεις όπου ανάλυσαν την μαρτυρία και έδωσαν τη δική τους ερμηνεία σε αυτή όπως και τη νομολογία και αυθεντίες στις οποίες με περέπεμψαν τις οποίες έχω επίσης μελετήσει. Έχοντας όλα τα πιο πάνω κατά νουν αισθάνομαι ότι είμαι έτοιμος πλέον για την αξιολόγηση της μαρτυρίας και στην κατάληξη σε ευρήματα αναφορικά με την επίδικη διαφορά. Η ΜΑΡΤΥΡΙΑ ΤΗΣ ΕΝΑΓΟΥΣΑΣ: Η μαρτυρία του κ. Στυλιανού (Μ.Ε.1), υπαλλήλου στο Επαρχιακό Κτηματολόγιο Αμμοχώστου αποσκοπούσε στην κατάθεση ως τεκμηρίων των εγγράφων συμφωνιών. Πιστό αντίγραφο της Συμφωνίας της 12.12.2006 με τα παραρτήματα της είχε κατατεθεί στο Κτηματολόγιο Αμμοχώστου για σκοπούς ειδικής εκτέλεσης στις 17.01.2007 και έλαβε τον αριθμό ΠΩΕ 92/XXX (Τεκμ. 1). Η εν λόγω Συμφωνία αποσύρθηκε, όπως ανέφερε, με αίτηση του αγοραστή στις 6.09.2007 (επιστολή που συνοδεύει το Τεκμ. 2 εκ μέρους του αγοραστή με ημερομηνία 28.08.2007). Στις 5.10.2007 καταχωρήθηκε νέα Συμφωνία για σκοπούς ειδικής εκτέλεσης με ημερομηνία 31.08.2007 η οποία έλαβε τον αριθμό ΠΩΕ 2101/ΧΧΧ (Τεκμ. 3). Ο μάρτυς ανέφερε ότι το έγγραφο αυτό εξακολουθεί μέχρι σήμερα να είναι κατατεθειμένο στο Κτηματολόγιο. Σε σχέση με τη σημερνή νομική κατάσταση του κτήματος κατάθεσε ως Τεκμ. 4 σχετικό πιστοποιητικό τιτλοφορούμενο ως «Έκθεση Λεπτομερειών Ακινήτου», το οποίο και επεξήγησε αναφέροντας τα εμπράγματα βάρη που έχουν εγγραφεί επί του κτήματος. Στο εν λόγω τεμάχιο αναφέρεται ότι υπάρχει μια κατοικία. Σε σχέση με την αίτηση αναγκαστικής πώλησης υποθήκης με το οποίο επιβαρύνθηκε το ακίνητο με αρ. 3/ ΑΝΠ/72/XXX ανέφερε ότι δεν προχώρησε η διαδικασία λόγω των γνωστών καθυστερήσεων στο κτηματολόγιο. Κατάθεσε το πιστοποιητικό εγγραφής του επίδικου ακινήτου ως Τεκμ. 5 το οποίο όμως εξακολουθεί να περιγράφεται ως Χωράφι. Εξήγησε ότι το επίδικο ακίνητο εξακολουθεί να περιγράφεται ως χωράφι αλλά όπως αναφέρεται και στο Τεκμ. 4 αυτό για σκοπούς φορολογίας με την επανεκτίμηση που έγινε το 2013 περιγράφεται πλέον ως ισόγεια κατοικία με αυλή. Κατά την αντεξέταση του διευκρίνισε ότι στο Τεκμ. 4 δεν φαίνονται τα ακριβή ποσά με τα οποία είναι επιβαρυμένο το επίδικο ακίνητο τόσο στο Τμήμα Φορολογίας όσο και με την Υποθήκη. Σε ένα πιστοποιητικό έρευνας όμως θα φαίνονταν τα ακριβή ποσά με τα οποία είναι επιβαρυμένο το ακίνητο. Ο μάρτυς ρωτήθηκε και για διάφορα άλλα ζητήματα που αναφέρονται στα έγγραφα που κατάθεσε ως τεκμήρια. Η μαρτυρία του ως άνω μάρτυρος κρίνεται ως ανεξάρτητη και αντικειμενική. Όσα ανέφερε προέρχονταν από δημόσια έγγραφα της υπηρεσίας του τα οποία κατάθεσε ως τεκμήρια. Αποδέχομαι πλήρως τα όσα ανέφερε και επεξήγησε ενώπιον του Δικαστηρίου σε σχέση με αυτά τα έγγραφα. Η όποια σημασία τους θα αναδειχθεί κατά την αξιολόγηση της μαρτυρίας. Ο κ. Χαρτούπαλλος (Μ.Ε.2), είναι διευθυντής της ενάγουσας και η γραπτή του δήλωση κατατέθηκε ως Έγγραφο Α την οποία διάβασε και υιοθέτησε ενώπιον του Δικαστηρίου. Ανέφερε ότι ήταν από της ιδρύσεως της ενάγουσας εταιρείας διευθυντής της και κατάθεσε το Πιστοποιητικό Διευθυντών και Γραμματέα του Εφόρου Εταιρειών ως Τεκμ.
  1. Οι αλλαγές που επήλθαν στην εταιρεία φαίνονται στα σχετικά πιστοποιητικά [Τεκμ. 7(α) και (β)] στα οποία πλέον παρουσιάζεται ο ίδιος ως ο μοναδικός Διευθυντής και Γραμματέας της. Ανέφερε ότι γνωρίζει τον εναγόμενο από το
  2. Ο εναγόμενος είχε αγοράσει από την ενάγουσα με τη Συμφωνία της 12.12.2006 το επίδικο κτήμα στο Φρέναρος της Επαρχίας Αμμοχώστου επί του οποίου θα ανεγειρόταν μια κατοικία όπως αυτή παρουσιαζόταν στα αρχιτεκτονικά σχέδια (off plan), που είχαν επισυναφθεί στη Συμφωνία έναντι του τιμήματος των €529,666,44σ. συμπεριλαμβανομένου του Φ.Π.Α. Ο εναγόμενος είχε καταβάλει αρχικά το ποσό των €3.297,60σ. και στις 2.01.2007 το ποσό των €130.708,01σ. Περί τον Αύγουστο του 2007 ο εναγόμενος του είχε αναφέρει ότι επιθυμούσε να συνάψει δάνειο από εμπορική τράπεζα στην Κύπρο. Για σκοπούς της σύναψης του εν λόγω δανείου παρέστη ανάγκη όπως υπογραφεί νέα Συμφωνία με διαφοροποίηση του τρόπου πληρωμής έτσι ώστε να χρησιμοποιηθεί από την τράπεζα για σκοπούς χρηματοδότησης της αγοράς του κτήματος και της κατοικίας και εκχώρησης του ακινήτου στην τράπεζα. Έτσι και έγινε. Με παράκληση του εναγομένου αντικαταστάθηκε το πρώτο έγγραφο (Τεκμ. 1) με αυτό της 31.08.2007 (Τεκμ. 3). Η ενάγουσα εγγυήθηκε το δάνειο που συνήψε ο εναγόμενος σε εμπορική τράπεζα και στο ακίνητο ενεγράφη υποθήκη. Προς απόδειξη των ως άνω, κατάθεσε ως Τεκμ. 8 σχετική προειδοποιητική επιστολή της τράπεζας με ημερομηνία 6.03.2009 που απέστειλε στην ενάγουσα ως εγγυήτρια του εν λόγω δανείου, όπου επισημαίνονταν οι καθυστερήσεις στην αποπληρωμή του δανείου εκ μέρους του εναγομένου. Ως Τεκμ. 9 - 12 κατάθεσε διατακτικά με διάφορες ημερομηνίες των μηχανικών του έργου όπου αναγράφεται η εκτίμηση των εργασιών που είχαν εκτελεσθεί. Ο εναγόμενος είχε καταβάλει περαιτέρω έναντι του τιμήματος τα ποσά των €198.197,77σ. στις 24.10.2007 και το ποσό των €99.048,88σ. με την τοποθέτηση των πατωμάτων. Ο εναγόμενος κατέβαλε δηλαδή συνολικά το ποσό των €431.302,26σ. και παραμένει ως υπόλοιπο το ποσό των €98.364,19σ. (αν και η αριθμητική πράξη αποκλίνει για κάποιες δεκάδες Ευρώ όπως έχω διαπιστώσω κατά τη συγγραφή της απόφασης). Ισχυρίστηκε περαιτέρω ότι η κατοικία αποπερατώθηκε το Μάρτιο του 2009 και όχι στις 30.04.2008 ως η Συμφωνία ή στις 30.06.2008 επιρρίπτοντας την ευθύνη γι' αυτό στην αλλαγή που απαίτησε ο εναγόμενος του χώρου πρασίνου και στην καθυστέρηση υπόδειξης κάποιων υλικών που θα τοποθετούνταν στην κατοικία όπως και στη διαφοροποίηση του τύπου - σχήματος της πισίνας. Σε σχέση με την καθυστέρηση είχαν ενημερώσει τον εναγόμενο με επιστολή τους με τηλεομοιότυπο (fax) με ημερομηνία 12.10.2009 [Τεκμ. 13 και 13(α)] προς τον τότε δικηγόρο του εναγομένου κ. Χατζηχριστοδούλου. Σε αυτή, ανέφερε, επιρρίπτεται η ευθύνη στον εναγόμενο για τη μη έγκαιρη παράδοση της κατοικίας και ότι ενώ αυτή ήταν έτοιμη, ο εναγόμενος δεν μπορούσε να ανταποκριθεί στις οικονομικές υποχρεώσεις του. Στη συνέχεια της μαρτυρίας του αναφέρθηκε σε αίτηση με ημερομηνία 18.09.2008 για τροποποίηση της αρχικής Πολεοδομικής Άδειας και των σχεδίων και στις αρχές του 2009 εξασφάλισαν τροποποιημένη Πολεοδομική Άδεια. Ο χώρος πρασίνου είχε καθοριστεί από την Πολεοδομία και φαινόταν στην Πολεοδομική Άδεια ΑΜΧ/00791/
  3. Κατάθεσε ως Τεκμ. 14 «Γνωστοποίηση Χορηγήσεως Έγκρισης Παράτασης Πολεοδομικής Άδειας». Η ευθύνη του εναγομένου συνίστατο και στην επιθυμία του για αλλαγές για τις οποίες απαιτήθηκε να εξασφαλιστεί τροποποιημένη Πολεοδομική Άδεια. Λόγω μη συμμόρφωσης του εναγομένου με τους όρους της Συμφωνίας με επιστολή που του απέστειλαν στη διεύθυνση του στην Αγγλία με ημερομηνία 14.10.2009 τον προειδοποιούσαν ότι θα τερμάτιζαν τη Συμφωνία και θα αξίωναν αποζημιώσεις (Τεκμ. 15). Ο μάρτυς ισχυρίστηκε ότι η συμπεριφορά του εναγομένου με την μη έγκαιρη επιλογή διαφόρων υλικών που θα τοποθετούνταν στην κατοικία - προς τούτο κατάθεσε ως Τεκμ. 16 και 17 σχετικές παραγγελίες /προσφορές που έκανε ο εναγόμενος πολύ καθυστερημένα - δείχνει ότι δεν τον ενδιέφερε ο χρόνος παράδοσης και για τούτο και δεν πλήρωσε το τελευταίο διατακτικό ημερ. 13.03.2009 (Τεκμ. 9) για ποσό €98.364,19σ. αλλά και όπως δήλωνε σε πολλές κατ' ιδίαν συνομιλίες που είχαν. Ο μάρτυς στη συνέχεια αναφέρθηκε και στις έξτρα εργασίες που εκτελέστηκαν με απαίτηση του εναγομένου που ανέρχονταν στο ποσό των €10.362,25σ. και έδωσε λεπτομέρειες αυτών των εργασιών. Ούτε αυτό το ποσό κατέβαλε ο εναγόμενος. Λόγω ακριβώς της παράβασης της Συμφωνίας και της μη ανταπόκρισης του εναγομένου προς τον σκοπό της συμμόρφωσης του, η ενάγουσα τερμάτισε τη Συμφωνία με επιστολή του δικηγόρου της την οποία επέδωσαν ιδιοχείρως με ιδιώτη επιδότη σε υπάλληλο του εναγομένου στο Παραλίμνι (Τεκμ. 18). Ο μάρτυς αρνήθηκε όλους τους αντίθετους ισχυρισμούς του εναγομένου που προβάλλει στην Υπεράσπιση του τους οποίους αποδίδει σε εκ των υστέρων σκέψεις για να αποφύγει τις υποχρεώσεις του. Αποδίδει τη μη συμμόρφωση του εναγομένου στους όρους της Συμφωνίας τους σε οικονομικά προβλήματα που αντιμετώπιζε, κάτι που αποδεικνύεται, κατά τον ισχυρισμό του, και από την προειδοποιητική επιστολή της τράπεζας (Τεκμ. 8), από την οποία πλέον δεν μπορούσε να δανειοδοτηθεί περαιτέρω. Σε σχέση με τον ισχυρισμό του εναγομένου ότι υπήρχε υποχρέωση της ενάγουσας να εξασφαλίσει το συντομότερο δυνατό ξεχωριστό τίτλο ιδιοκτησίας του ακινήτου σύμφωνα με τον όρο 15 του Τεκμ. 3, ανέφερε ότι αυτός συνιστούσε πλεονασμό εφόσον δεν χρειαζόταν κάτι τέτοιο από τη στιγμή που υπήρχε ξεχωριστός τίτλος για το κτήμα το οποίο είχε πωληθεί ολόκληρο και αυτό αποδεικνύεται και από το Τεκμ.
  4. Τέλος, σε σχέση με το δικαίωμα διάβασης, ανέφερε ότι αυτό ήταν σε γνώση του εναγομένου και φαίνεται στο Παράρτημα Α2 της Συμφωνίας το οποίο συνυπέγραψε και ο εναγόμενος. Ισχυρίστηκε ότι η κατοικία ανεγέρθηκε σύμφωνα με τα αρχιτεκτονικά σχέδια και τους τεχνικούς όρους που είναι επισυνημμένοι στη Συμφωνία της 31.08.2007 και οι έξτρα εργασίες έγιναν σύμφωνα με την επιθυμία του εναγομένου. Ως Τεκμ. 19 κατάθεσε αντίγραφο επιστολής της Επαρχιακής Διοίκησης Αμμοχώστου ημερ. 19.03.2012 με την οποία εγκρίθηκε η ανανέωση της άδειας οικοδομής της επίδικης κατοικίας και ως Τεκμ. 20 την απόδειξη πληρωμής των σχετικών δικαιωμάτων. Κατάθεσε ως Τεκμ. 21 απόδειξη πληρωμής για την έκδοση πιστοποιητικού έναρξης εργασιών με ημερομηνία 9.01.2013, κάτι που σήμαινε την ανανέωση της Πολεοδομικής Άδειας για ακόμα ένα χρόνο. Για όλους τους πιο πάνω λόγους ισχυρίστηκε ότι η ενάγουσα υπέστηκε ζημιές όπως αξιώνει με την Έκθεση Απαιτήσεως της για το ποσό των €236.675,46σ. Ο κ. Χαρτούπαλλος αντεξετάστηκε εξαντλητικά και επί μακρόν για κάθε πτυχή της μαρτυρίας του αλλά και της υπόθεσης. Ο μάρτυς παραπέμποντας στα τεκμήρια επέμεινε στις θέσεις που ανέπτυξε κατά την κυρίως εξέταση του. Για όσα ζητήματα δεν μπορούσε να αναφέρει με σιγουριά, παρέπεμπε σε έγγραφα που πρέπει να τηρούνται στα γραφεία - λογιστήριο της ενάγουσας. Απέδωσε τη μη πληρωμή του τελευταίου διατακτικού της 13.03.2009 (Τεκμ. 9), στο γεγονός, όπως πληροφορήθηκε και από την τράπεζα όπου το υπέβαλαν για πληρωμή όπως γινόταν και με τα προηγούμενα ότι ο εναγόμενος δεν ήταν συνεπής με τις υποχρεώσεις του έναντι του δανείου του. Σε επικοινωνία που είχε με τον εναγόμενο η υπεύθυνη του γραφείου του κα Κουτσαβάκη δικαιολογήθηκε ότι κάποιο λάθος θα πρέπει να έγινε και ότι θα τα κανόνιζε, υποσχέσεις που συνέχισε να δίδει και στη συνέχεια οι οποίες παρέμεναν μόνον υποσχέσεις. Για τούτο και η ενάγουσα δεν παρέδωσε την κατοικία στον εναγόμενο. Αναγνώρισε την Πολεοδομική Άδεια της επίδικης κατοικίας και της κολυμβητικής δεξαμενής την οποία κατέθεσε ως Τεκμ.
  5. Η αίτηση είχε υποβληθεί το 2006 και αυτή εκδόθηκε στις 26.02.
  6. Διαφώνησε με υποβολή ότι η επίδικη κατοικία ανεγέρθηκε παράνομα. Ο μάρτυς απάντησε σε διάφορες ερωτήσεις που του υποβλήθηκαν και σχολίασε όρους που επιβλήθηκαν από την Πολεοδομική Άδεια (Τεκμ. 22) όπως των όρων 12, 61, 36, 101, 216, 503 λέγοντας ότι είχαν συμμορφωθεί με αυτούς εκτός όπου ο εναγόμενος ήθελε αλλαγές σε εξωτερικούς χώρους όπως ήταν η διαμόρφωση του χώρου πρασίνου και η κατασκευή πεζοδρομίου και δεν μπορούσαν να προχωρήσουν με αυτά. Προς τούτο παρουσίασε την Πολεοδομική Άδεια για την έγκριση των τροποποιημένων σχεδίων ως Τεκμ.
  7. Αναγνώρισε το τοπογραφικό σχέδιο που του υποδείχθηκε ως μέρος της Πολεοδομικής Άδειας και κατατέθηκε ως Τεκμ.
  8. Επέμεινε ότι ο εναγόμενος είχε παραλάβει την πισίνα με νερό και ότι δήλωνε ότι ήταν πολύ ευχαριστημένος. Αναγνώρισε την άδεια οικοδομής η οποία εκδόθηκε στις 30.11.2009 και κατατέθηκε ως Τεκμ.
  9. Αναγνώρισε αντίγραφο επιστολής που απεστάλη στην ενάγουσα από τον δικηγόρο του εναγομένου με ημερομηνία 12.10.2009 στην οποία επισημαινόταν καθυστέρηση στην αποπεράτωση της κατοικίας η οποία σημειώθηκε ως Τεκμ.
  10. Επέμενε ότι για τις όποιες καθυστερήσεις στην αποπεράτωση της κατοικίας ευθυνόταν ο εναγόμενος ο οποίος δεν ανταποκρινόταν έγκαιρα στο να διαλέξει υλικά, όπως είχε δικαίωμα να κάνει σύμφωνα με τη Συμφωνία τους, τα οποία θα τοποθετούνταν στην οικοδομή παρά τις συνεχείς οχλήσεις του από την υπάλληλο τους την κα Κουτσαβάκη. Σε σχέση με τη παροχή ηλεκτρικού ρεύματος από την Α.Η.Κ. ισχυρίστηκε ότι είχαν αποταθεί και ότι είχε συνδεθεί η κατοικία με μόνιμη παροχή την οποία όμως αργότερα διέκοψαν. Αναγνώρισε τη Συμφωνία εκχώρησης της κατοικίας που είχε συνάψει ο εναγόμενος με την τράπεζα την οποία είχε προσυπογράψει εκ μέρους της ενάγουσας και κατατέθηκε ως Τεκμ.
  11. Παραδέχθηκε ότι δεν είχαν πάρει άδεια από την τράπεζα στην οποία εκχωρήθηκε η κατοικία για να εγείρουν την παρούσα αγωγή. Παραδέχθηκε ακόμα ότι είχε εγερθεί αγωγή εκ μέρους της τράπεζας και είχε εκδοθεί απόφαση εναντίον της ενάγουσας και ενεγράφη στην κατοικία ΜΕΜΟ. Η μαρτυρία του κ. Χαρτούπαλλου είχε συνοχή και λογική και υποστηριζόταν και από την έγγραφη μαρτυρία. Παρά τη μακρά και επίπονη αντεξέταση του παρέμεινε ακλόνητη ως προς σημαντικά ζητήματα που απασχόλησαν. Ο κ. Χαρτούπαλλος κρίνω ότι στα πλείστα ζητήματα ήταν ειλικρινής ενώπιον του Δικαστηρίου και η μαρτυρία του επί των γεγονότων βασιζόταν επιπρόσθετα στην προσωπική του πεποίθηση περί του ποιος ευθυνόταν για τη διάρρηξη της συμφωνίας, επιρρίπτοντας αυτή στον εναγόμενο. Παραδέχθηκε και αναγνώρισε ότι η εξωτερική διαμόρφωση του περιβάλλοντος χώρου της κατοικίας και της πισίνας δεν είχε συμπληρωθεί λόγω των αλλαγών που απαιτούσε ο εναγόμενος. Δεν μου διαφεύγουν ασφαλώς κάποιες αδυναμίες στη μαρτυρία του και αυτή ελέγχεται ως μη ακριβής όπως και των υπόλοιπων μαρτύρων που κατέθεσαν για την ενάγουσα και αφορούσε το ζήτημα της σύνδεσης της κατοικίας με μόνιμη παροχή ηλεκτρικού ρεύματος από την Α.Η.Κ. Κρίνω ότι αν είχε γίνει πράγματι τέτοια σύνδεση, θα μπορούσε εύκολα να παρουσιάσει μαρτυρία για αυτό το θέμα από τον ως άνω Οργανισμό για να άρει κάθε αμφισβήτηση προβαλλόταν από τον εναγόμενο. Δεν το έκανε αφήνοντας έτσι κενό στη μαρτυρία της ενάγουσας ως προς τούτο, κάτι που έδωσε έρεισμα στον εναγόμενο να το επικαλείται ως λόγο για τον οποίο κατ' ισχυρισμό του οι εργασίες στην κατοικία δεν είχαν συμπληρωθεί. Δέχομαι όμως ότι υπήρξε προσωρινή σύνδεση της κατοικίας με το δίκτυο της Α.Η.Κ. η οποία αφορούσε τους σκοπούς και μόνον της ανέγερσης της, σε τούτο συνηγορούν και οι ίδιες οι φωτογραφίες που βρίσκονται στην έκθεση του κ. Βασιλείου (Μ.Υ.1) (Τεκμ.34), όπου φαίνεται αυτή η προσωρινή εγκατάσταση. Για την τοποθέτηση όμως της ίδιας της ηλεκτρικής εγκατάστασης στο κτίριο της κατοικίας δεν υπάρχει αμφιβολία ότι αυτή έγινε και αυτό αποδεικνύεται και από σειρά άλλων φωτογραφιών που παρουσιάζουν το εσωτερικό της κατοικίας στην έκθεση του κ. Παύλου (Μ.Ε. 5) (Τεκμ. 29), οι οποίες δείχνουν ότι είχαν τοποθετηθεί και τα συστήματα κλιματισμού όπως προέβλεπε η Συμφωνία, και αυτά διακρίνονται στις φωτογραφίες του Τεκμ.
  12. Αυτή η τοποθέτηση ενδεχομένως να προκάλεσε και την αντίληψη στους υπόλοιπους μάρτυρες της ενάγουσας όπως την κα Κουτσαβάκη (Μ.Ε.3), ο κ. Μάτολη (Μ.Ε.4) και τον κ. Μηνά (Μ.Ε.6), οι οποίοι έκαναν αναφορά σε μόνιμη σύνδεση της οικοδομής με το δίκτυο της Α.Η.Κ. Θα επανέλθω στο θέμα αυτό όπως ασφαλώς και σε άλλα τα οποία αφορούσαν κυρίως εξωτερικές εργασίες στην κατοικία, κατά την παράθεση των ευρημάτων μου. Σε σχέση με τις αξιώσεις της ενάγουσας βρίσκω ότι αυτές δεν μπορεί να πετύχουν ενόψει του ευρήματος μου σε σχέση με τον τερματισμό της Συμφωνίας, όπως θα εξηγήσω και στη συνέχεια σε άλλο μέρος της απόφασης μου. Οποιαδήποτε επομένως μαρτυρία είτε αυτή προήλθε από τον κ. Χαρτούπαλλο (Μ.Ε.2) είτε από τον κ. Παύλου (Μ.Ε. 5) για το ζήτημα της ισχυριζόμενης ζημιάς και της διεκδίκησης αποζημιώσεων από μέρους της ενάγουσας δεν θα με απασχολήσει περαιτέρω. Μια τέτοια ενασχόληση θα είχε τη σημασία της αν άλλο ήταν το αποτέλεσμα της απόφασης. Για τη δυνατότητα αποδοχής μέρους μαρτυρίας ενός μάρτυρος και απόρριψη άλλου (βλ. Χρίστου v. Khoreva
(2002)1 ΑΑΔ 454 σελ. 465 όπου λέχθηκε ότι: « .η επιλεκτική αποδοχή μέρους της μαρτυρίας ενός μάρτυρα δεν είναι επιλήψιμη» σε παραπομπή στις αποφάσεις Kades v. Nicolaou and Another
(1986)1 C.L.R.212,216 Agapiou v. Panayiotou
(1988)1 CLR 257,263 και Ιωάννου v. Κουννίδη
(1998)1 ΑΑΔ 1215). Ως προς την αξιολόγηση που τυγχάνει η μαρτυρία του κ. Χαρτούπαλλου (Μ.Ε.2) παρεμβάλλω και όσα λέχθηκαν στην υπόθεση Παπανδρέου v. Τύλληρου,
(1992)1 ΑΑΔ σελ. 157: «Είναι ένα θέμα να είναι αξιόπιστη μια μαρτυρία και άλλο να αποκαλύπτονται από τη μαρτυρία αυτή ελάχιστα γεγονότα που θα μπορούσαν να στοιχειοθετήσουν το διεκδικούμενο δικαίωμα». Η κα Κουτσαβάκη (Μ.Ε.3), ήταν κατά τον ουσιώδη χρόνο υπάλληλος της ενάγουσας. Η γραπτή της δήλωση σημειώθηκε ως Έγγραφο Β
(1)και η μετάφραση της ως Β
(2)της οποίας υιοθέτησε το περιεχόμενο. Αναφέρθηκε στη γνώση που είχε σε σχέση με τη σύναψη της επίδικης Συμφωνίας. Ανέφερε ότι μεταξύ των καθηκόντων της ήταν και οι πωλήσεις και διαχείριση πελατών που είχαν αγοράσει κατοικία από την ενάγουσα και χειριζόταν την αλληλογραφία και γενικά την επικοινωνία μαζί τους. Ο εναγόμενος είχε αγοράσει την επίδικη κατοικία περί τον Δεκέμβριο του 2016 και το κτήμα στο οποίο αυτή θα ανεγειρόταν όπως φαινόταν στα σχέδια (off plan) όπως ανέφερε, δίδοντας κάποια μικρή προκαταβολή. Ο εναγόμενος πριν την υπογραφή της Συμφωνίας συζήτησε τη διαμόρφωση των σχεδίων με τον εσωτερικό πολιτικό μηχανικό της ενάγουσας κ. Μάτολη. Τα αρχικά σχέδια της κατοικίας υποβλήθηκαν για έγκριση πριν την υπογραφή της Συμφωνίας οι δε συζητήσεις που έγιναν στη συνέχεια με τον εναγόμενο αφορούσαν τη διαμόρφωση των αρχικών σχεδίων πριν την υποβολή για έγκριση τους. Η ανέγερση που άρχισε μεταγενέστερα ήταν σύμφωνα με τα σχέδια που είχαν συνδιαμορφωθεί με τον εναγόμενο. Η μάρτυς αναφέρθηκε στην καθυστέρηση 5 μηνών (από τον Νοέμβριο του 2007 μέχρι τον Απρίλιο του 2008) για να έρθει στην Κύπρο ο εναγόμενος και προβεί στην επιλογή των κεραμικών και πελεκανικών όπως φαίνεται στα Τεκμ. 16 και 17, κάτι που προκάλεσε καθυστέρηση στη διαδικασία ανέγερσης της οικοδομής. Ισχυρίστηκε ότι η επικοινωνία που είχαν με τον εναγόμενο ήταν πάντοτε δύσκολη. Περί το τέλος Μαΐου 2008 ο εναγόμενος εξέφρασε την επιθυμία να αλλάξει το σχήμα της πισίνας και του χώρου που θα αφηνόταν ως χώρος πρασίνου. Γι' αυτό χρειάστηκε να υποβληθεί αίτηση στην Πολεοδομία για την τροποποίηση των αρχικών σχεδίων τα οποία εγκρίθηκαν μεταγενέστερα, κάτι που προκάλεσε περαιτέρω καθυστέρηση στην αποπεράτωση της κατοικίας. Γνώριζε επίσης ότι ο εναγόμενος επιθυμούσε να πάρει ο ίδιος δικούς του ανθρώπους για να κτίσουν την περίφραξη. Η μάρτυς αναφέρθηκε στην παράκληση του εναγομένου για σύναψη νέας Συμφωνίας για να μπορέσει να εξασφαλίσει χρηματοδότηση από τράπεζα, όπως και έγινε, και έτσι τα υπόλοιπα ποσά που καταβλήθηκαν στην ενάγουσα προήλθαν από το δάνειο που συνήψε ο εναγόμενος στην τράπεζα. Αναφέρθηκε στα διατακτικά που εκδίδονταν από τους μηχανικούς του έργου και τη μη πληρωμή του τελευταίου από αυτά. Η κατοικία, ανέφερε, είχε αποπερατωθεί όπως είχε διαπιστώσει και η ίδια που την επισκεπτόταν τακτικά και ήταν έτοιμη για παράδοση στον εναγόμενο από τις αρχές του
  1. Το τελευταίο διατακτικό γνώριζε ότι δεν αποπληρώθηκε μέχρι που έφυγε από την ενάγουσα. Η κατοικία ήταν συνδεδεμένη με τα δίκτυα υδατοπρομήθειας και ηλεκτροδότησης και ο εναγόμενος που την επισκέφθηκε ήταν πλήρως ευχαριστημένος με τη δουλειά που έγινε και δήλωσε ότι η κατοικία ήταν της απόλυτης αρεσκείας του Ο εναγόμενος της έλεγε ότι δεν βιαζόταν να του παραδοθεί η κατοικία αλλά προτιμούσε να γινόταν καλή και συγυρισμένη δουλειά. Η μάρτυς ρωτήθηκε και σχολίασε τεκμήρια που της υποδείχθηκαν όπως τα Τεκμ. 16, 9,10,11 και 12 τα οποία και επεξήγησε. Η αντεξέταση της μάρτυρος Κουτσαβάκη (Μ.Ε.3), περιστράφηκε κυρίως σε διευκρινιστικές ερωτήσεις όσον αφορά τα πιο πάνω τεκμήρια όπως και στη μαρτυρία της κατά την κυρίως εξέταση της και επέμεινε στην αλήθεια των όσων ανέφερε. Η μάρτυς μου προκάλεσε εξαιρετική εντύπωση. Εξήγησε τα καθήκοντα της στην ενάγουσα και την άμεση επαφή που είχε με τους πελάτες της γνωρίζοντας ακόμα και λεπτομέρειες των μεταξύ τους συμφωνιών και των επιλογών που είχαν οι πελάτες ως προς κάποια υλικά (κεραμικά, είδη υγιεινής, πελεκανικά, χρωματισμοί κ.λπ. Κατάθεσε με ευθύτητα και τεκμηριωμένα παραπέμποντας σε σχετική έγγραφη μαρτυρία. Όπου δεν θυμόταν κατά την αντεξέταση της κάποια λεπτομέρεια με ειλικρίνεια παραδεχόταν την αδυναμία της να θυμηθεί όλες τις λεπτομέρειες επικαλούμενη το χρόνο που παρήλθε, παρέπεμπε όμως είτε σε έγγραφα που ήταν ήδη κατατεθειμένα ως τεκμήρια είτε σε έγγραφα που βρίσκονταν στα γραφεία της ενάγουσας. Η μαρτυρία της ελέγχεται μόνο ως προς το ειδικότερο ζήτημα της παροχής μόνιμης ηλεκτροδότησης στην κατοικία η οποία αντικρίζεται κάτω από το πρίσμα όπως εξήγησα και κατά την αξιολόγηση της μαρτυρίας του κ. Χαρτούπαλλου (Μ.Ε.2) στη σελ. 11 πιο πάνω. Ο κ. Μάτολη (Μ.Ε.4), ήταν ο τεχνικός διευθυντής της εταιρείας P. & C. Chartoupallos Constructions Ltd θυγατρικής εταιρείας, όπως διευκρίνισε κατά την αντεξέταση του, της ενάγουσας από το 2004 μέχρι και την ημερομηνία που κατέθεσε ενώπιον του Δικαστηρίου. Είναι αδειούχος πολιτικός μηχανικός. Η Γραπτή Δήλωση του σημειώθηκε ως Έγγραφο Γ την οποία και υιοθέτησε ενόρκως και τη διάβασε. Ανέφερε ότι πληροί τα κριτήρια του Νόμου και του Συμβουλίου Εργοληπτών για να ασκεί τα καθήκοντα του Τεχνικού Διευθυντή Εργοληπτικής Εταιρείας. Περιέγραψε την επίδικη κατοικία και ανέφερε ότι αυτή ανεγέρθηκε από το 2006 μέχρι και τον Μάρτη του
  2. Περιέγραψε τα καθήκοντα που ασκούσε, αυτά δηλαδή του ελέγχου των εργοταξίων της ενάγουσας όπως και αυτού που ανήγειρε την επίδικη κατοικία. Ήλεγχε τα υλικά και είχε επαφή και συνεργασία τόσο με το προσωπικό της εταιρείας όσο και με πελάτες της ενάγουσας εταιρείας. Είχε γνωρίσει και τον εναγόμενο κατά τον Σεπτέμβριο του 2006, όταν αυτός είχε ενδιαφερθεί να αγοράσει κατοικία από την ενάγουσα από την οποία τελικά και αγόρασε την επίδικη κατοικία που βρισκόταν ακόμα τότε στα σχέδια, αγοράζοντας ταυτόχρονα και το κτήμα εντός του οποίου θα ανεγειρόταν η κατοικία. Θυμόταν ότι η Συμφωνία υπογράφτηκε τον Δεκέμβριο του
  3. Πριν την υπογραφή της είχε επανειλημμένες συζητήσεις με τον εναγόμενο για τη τελική διαμόρφωση της κατοικίας όπως και τελικά σχεδιάστηκε από τους αρχιτέκτονες της. Μετά την υπογραφή της Συμφωνίας άρχισε η ανέγερση της σύμφωνα με τα σχέδια που υποβλήθηκαν στην Πολεοδομία. Επειδή οι πελάτες είχαν επιλογή για τα είδη υγιεινής, κεραμικά και πορσελάνες είχε και αυτός επαφή με αυτούς και προς τούτο συνεργάζονταν με εταιρεία που διατηρούσε δειγματολόγιο στα γραφεία της ενάγουσας. Συνεργαζόταν με την κα Κουτσαβάκη η οποία είχε και αυτή επαφή με τον εναγόμενο. Ανέφερε ότι είχε παρατηρηθεί καθυστέρηση στην επιλογή των ως άνω υλικών από τον εναγόμενο με αποτέλεσμα να καθυστερήσουν οι εργασίες αποπεράτωσης της κατοικίας. Ισχυρίστηκε ότι με το που επέλεξε ο εναγόμενος τα υλικά αυτά εντός εύλογου χρόνου τοποθετήθηκαν. Αναφέρθηκε και αυτός στην αλλαγή που είχε ζητήσει ο εναγόμενος περί το τέλος Μαΐου στο σχήμα της πισίνας και στη χωροθέτηση του χώρου πρασίνου και έτσι υποβλήθηκε αίτηση στην Πολεοδομία για έγκριση τροποποιητικών σχεδίων η οποία στη συνέχεια εγκρίθηκε. Όλα αυτά προκάλεσαν περαιτέρω καθυστέρηση στην αποπεράτωση της κατοικίας. Είχε εξηγήσει και αυτός στον εναγόμενο ότι οι αλλαγές που ζητούσε θα συνεπάγονταν καθυστέρηση, όπως όμως του ανέφερε ο εναγόμενος δεν είχε πρόβλημα με την καθυστέρηση φτάνει η δουλειά να γινόταν όπως την ήθελε. Απέδωσε το γεγονός ότι δεν συμπληρώθηκε η κατοικία εντός του χρονοδιαγράμματος στην καθυστέρηση στην επιλογή των υλικών για τα οποία είχε δικαίωμα ο εναγόμενος να επιλέξει και στις αλλαγές που ζήτησε στον αρχικό σχεδιασμό, διαφορετικά η κατοικία θα ολοκληρωνόταν σύμφωνα με το χρονοδιάγραμμα που καθοριζόταν στη Συμφωνία. Ανέφερε ότι όποτε απαιτείτο ειδοποιούσε το μηχανικό του έργου ο οποίος επισκεπτόταν την οικοδομή κατά τη διάρκεια των εργασιών και τις επέβλεπε. Αναφέρθηκε και αυτός στα εκδοθέντα από τον μηχανικό διατακτικά. Από όσα γνώριζε το τελευταίο διατακτικό δεν πληρώθηκε από την τράπεζα γι' αυτό και η κατοικία δεν παραδόθηκε στον εναγόμενο, παρόλο ότι είχε αποπερατωθεί από τον Μάρτιο του 2009 γι' αυτό και εκδόθηκε το τελικό διατακτικό στις 13.03.
  4. Σε σχέση με την περίφραξη, γνώριζε ότι ο εναγόμενος ήθελε να πάρει δικούς του ανθρώπους για να την κτίσουν και γι' αυτόν τον λόγο και δεν κατασκευάστηκε. Ανέφερε ότι το ηλεκτρικό ρεύμα και το νερό συνδέθηκαν κανονικά και ο εναγόμενος του είχε αναφέρει ότι η κατοικία ήταν της πλήρους αρεσκείας του. Η ενάγουσα εκτέλεσε διάφορες έξτρα εργασίες τις οποίες επιθυμούσε ο εναγόμενος και για το κόστος των οποίων ενημερωνόταν πριν αυτές εκτελεστούν τις οποίες συμφωνούσε με την ενάγουσα και δήλωνε ότι θα κάλυπτε τα κόστη τους. Αυτές αφορούσαν την τοποθέτηση στο εξωτερικό μέρος πέτρας, διακοσμητικών κεραμικών - border tiles και θυρών ντους το συνολικό κόστος των οποίων ανερχόταν περίπου στις €10.500=. Κατά την αντεξέταση του ο μάρτυς ουσιαστικά επανέλαβε αρκετά από όσα είχε ήδη αναφέρει στην κυρίως εξέταση του χωρίς να αποστεί από αυτά. Σε σχέση με τη χωροθέτηση της κατοικίας επί του κτήματος, ο μάρτυς ανέφερε ότι δεν μπορούσε να ξέρει που τοποθετήθηκε αυτή όταν του υποδείχθηκε σχέδιο του κτήματος καθώς όπως είπε υπήρχε δυνατότητα μετακίνησης της και στη συνέχεια εξασφάλισης καλυπτικής άδειας εφόσον το κτήμα ήταν μεγάλης έκτασης. Αναγνώρισε και κατατέθηκε ως Τεκμ. 28 το χωροταξικό σχέδιο της κατοικίας. Ανέφερε ότι δεν θα έχει εκδοθεί τελικό πιστοποιητικό έγκρισης της οικοδομής εφόσον δεν έγινε το περιτοίχισμα το οποίο είχε αναλάβει να κτίσει ο εναγόμενος με δικούς του τεχνικούς και με αυτό τον τρόπο να ξεχωρίσει και ο χώρος πρασίνου. Ισχυρίστηκε ότι ο δρόμος ως δημόσιος δρόμος που ήταν δεν αφορούσε την ενάγουσα. Σχολιάζοντας το Τεκμ. 28, που είναι το χωροταξικό του κτήματος, ανέφερε ότι σε αυτό φαινόταν περίφραξη με τέλι πλεκτό ενώ ο εναγόμενος είχε πει ότι θα ανήγειρε άλλου τύπου περίφραξη. Σε υποβολή ότι ο εναγόμενος δεν αποδέχθηκε την παραλαβή της κατοικίας για τον λόγο ότι δεν ήταν ικανοποιημένος καθώς δεν ήταν τελειωμένο το έργο, ανέφερε ότι το μόνο που παρέμενε ήταν η περίφραξη εφόσον υπήρχε και το νερό και το ηλεκτρικό ρεύμα. Ο λόγος που δεν παραδόθηκε η κατοικία ήταν διότι από ό,τι άκουγε από την ενάγουσα, ο εναγόμενος δεν μπορούσε να πληρώσει το τελευταίο διατακτικό. Ισχυρίστηκε ότι ποτέ δεν άκουσε τον εναγόμενο να λέγει ότι δεν ήταν τελειωμένη η κατοικία και ότι ήταν γι' αυτό που δεν την παραλάμβανε. Διαφάνηκε ότι για κάποια γεγονότα ο μάρτυς δεν θυμόταν λεπτομέρειες αποδίδοντας αυτή την αδυναμία του στην πάροδο του χρόνου όπως και στα πολλά εργοτάξια που κατά την επίδικη περίοδο ήλεγχε και ήταν υπό την ευθύνη του. Η αδυναμία του αυτή κρίνω ότι δεν λειτουργεί σε βάρος της αξιοπιστίας του. Απέφευγε να απαντήσει ή να σχολιάσει ζητήματα που ξέφευγαν της προσωπικής του γνώσης και αρμοδιότητας. Ο άμεσος κατά τα άλλα και απλοϊκός τρόπος που απαντούσε δεν μού αφήνει περιθώριο αμφισβήτησης της αλήθειας που ανέδυε η μαρτυρία του. Αποδέχομαι τη μαρτυρία του πλην του ζητήματος της μόνιμης ηλεκτροδότησης της κατοικίας από το δίκτυο της Α.Η.Κ. όπου τοποθετήθηκε θετικά. Για το ζήτημα αυτό παραπέμπω στην αξιολόγηση επί του ίδιου ζητήματος της μαρτυρίας του κ. Χαρτούπαλλου (Μ.Ε.2) στη σελ. 11 πιο πάνω. Ο κ. Παύλου (Μ.Ε.5), είναι εκτιμητής ακινήτων εγγεγραμμένος στο ΕΤΕΚ από το 2009 και με σπουδές στην Αγγλία σε σχέση με εκτιμήσεις ακινήτων. Από το 2009 ανέφερε έχει ετοιμάσει περί τις 5.000 εκθέσεις για λογαριασμό τραπεζών αλλά και μετά από παραγγελία ιδιωτών. Γύρω στις 100 - 200 από αυτές είναι αντικείμενο δικαστικών διαδικασιών. Είχε ετοιμάσει έκθεση εκτίμησης την οποία κατάθεσε και σημειώθηκε ως Τεκμ. 29 και υιοθέτησε το περιεχόμενο της. Εξηγώντας το περιεχόμενο της ανέφερε ότι οι οδηγίες που έλαβε ήταν να ετοιμάσει εκτίμηση για την αγοραία αξία του επίδικου ακινήτου κατά την περίοδο του Οκτωβρίου του
  5. Ερμήνευσε τον όρο «Αγοραία Αξία» ότι «είναι το εκτιμώμενο ποσό για το οποίο ένα περιουσιακό στοιχείο θα μπορούσε να εναλλαγεί κατά την ημερομηνία της εκτίμησης, μεταξύ ενός πρόθυμου αγοραστή και ενός πρόθυμου πωλητή, σε μια συναλλαγή με τους συνήθεις όρους της αγοράς, μετά από κατάλληλη εμπορική προώθηση του περιουσιακού στοιχείου και όπου τα δύο μέρη λειτούργησαν με πλήρη συναίνεση, γνώση και χωρίς κανένα εξαναγκασμό». Χρησιμοποίησε κατά την ετοιμασία της εκτίμησης του τη συγκριτική μέθοδο και επιθεώρησε και επί τόπου το ακίνητο. Κατά την εκτίμηση του, όπως εξήγησε, έλαβε υπόψη του ενιαία το κτήμα και την κατοικία. Η αγοραία αξία του ακινήτου κατά τον Οκτώβριο του 2010 ανέφερε ότι ανερχόταν σε €360.000,
  6. Κατά την αντεξέταση του ο μάρτυς διευκρίνισε ότι φαίνεται ότι το επίδικο κτήμα εφάπτεται κάποιου στενού χωματόδρομου ο οποίος επιτόπου δεν είναι σε συγκεκριμένη θέση. Η πρόσβαση στο ακίνητο επιτυγχάνεται όπως αναγράφεται στο πιστοποιητικό εγγραφής από δικαίωμα διαβάσεως. Όταν επισκέφθηκε το ακίνητο αυτό δεν ήταν περιφραγμένο και δεν ήταν τοπιοτεχνημένος ο χώρος και δέχθηκε ότι δεν υπήρχε πεζοδρόμιο. Εξήγησε ότι το κτήμα βρίσκεται σε μια γεωργική περιοχή έξω από το χωριό και δεν υπάρχουν πεζοδρόμια στον αγροτικό δρόμο. Η πισίνα ενώ φαινόταν ότι ήταν συμπληρωμένη, εντούτοις λόγω της αχρησίας δεν ήταν σε λειτουργική κατάσταση. Δεν είχε αντιληφθεί στο χώρο οποιοδήποτε μηχανοστάσιο για την πισίνα. Ο μάρτυς στη συνέχεια επεξηγώντας την εργασία του αναφέρθηκε σε λεπτομέρειες για τα χαρακτηριστικά που έλαβε υπόψη για να καταλήξει στην εκτίμηση του και αναφέρθηκε και στις αξίες των ακινήτων σε διάφορες χρονικές περιόδους. Αποδέχομαι πλήρως τη μαρτυρία του καθώς αυτή ήταν τεκμηριωμένη επιστημονικά. Ο κ. Μηνά (Μ.Ε.6), είναι πολιτικός μηχανικός και ανήκει στην κατηγορία των συναδέλφων του που είχαν εγγραφεί στο Ε.Τ.Ε.Κ. πριν από το 1992 οπότε έχει τη δυνατότητα νόμιμα να εκπονεί και αρχιτεκτονικά σχέδια. Η Γραπτή του Δήλωση, την οποία υιοθέτησε ενόρκως ενώπιον του Δικαστηρίου, σημειώθηκε ως Έγγραφο Δ. Ανέφερε ότι ήταν το γραφείο του που εκπόνησε την αρχιτεκτονική μελέτη της επίδικης κατοικίας και υπέβαλε σχετική αίτηση στο Τμήμα Πολεοδομίας για την έκδοση Πολεοδομικής Άδειας στις 2.10.
  7. Θυμόταν ότι είχε ενημερωθεί από την ενάγουσα εργοληπτική εταιρεία και τον κ. Μάτολη, ενώ βρισκόταν σε εξέλιξη η ανέγερση της κατοικίας, ότι έπρεπε να γίνουν κάποιες αλλαγές στα σχέδια κατ' απαίτηση του αγοραστή και έτσι υπέβαλε τροποποιητικά σχέδια περί τον Μάϊο του
  8. Κατά τη διάρκεια της ανέγερσης εξέδιδε διατακτικά πληρωμής αφού επισκεπτόταν την κατοικία και επιθεωρούσε τις εργασίες και διαπίστωνε την εκτέλεση τους. Η κατοικία, ανέφερε, είχε τελειώσει τον Μάρτιο του 2009 και έτσι εξέδωσε το τελευταίο διατακτικό πληρωμής. Παρέμενε το περιτοίχισμα, το οποίο όμως όπως είχε πληροφορηθεί από τον κ. Μάτολη, με τον οποίο βρισκόταν σε συνεχή επαφή και αλληλοενημέρωση, ήθελε να το κτίσει ο ίδιος ο αγοραστής της κατοικίας. Ανέφερε ότι στο κτήμα κατασκευάστηκε και κολυμβητική δεξαμενή. Κατά την αντεξέταση του ο μάρτυς αναφέρθηκε στα διατακτικά πληρωμής που εξέδωσε (Τεκμ. 9 - 12) και τη διαδικασία που ακολουθούσε για την έκδοση τους. Εξήγησε ότι πρακτικά, ως συνηθιζόταν τότε στην οικοδομική βιομηχανία, δεν ανέμεναν να εκδοθούν οι άδειες οικοδομής για να ξεκινήσουν μια οικοδομή. Η συγκεκριμένη οικοδομή ανεγέρθηκε σε ένα μεγάλο κτήμα και έτσι δεν θα υπήρχε κανένα πρόβλημα ούτε για το χώρο πρασίνου και αν ακόμα επιβαλλόταν ρυμοτομία ούτε για οτιδήποτε άλλο. Το διατακτικό (Τεκμ. 9), είχε εκδοθεί με την αποπεράτωση των εργασιών της οικοδομής. Ανέφερε ότι η κατοικία είχε συνδεθεί με το δίκτυο υδροδότησης και με το δίκτυο ηλεκτρικού ρεύματος. Αναγνώρισε και κατάθεσε ως Τεκμ. 30 την Πολεοδομική Άδεια (Έγκριση Τροποποιημένων Σχεδίων) που αφορούσε την κατοικία και την κολυμβητική δεξαμενή. Ο κ. Μηνά (Μ.Ε.6), κρίνεται ως ειλικρινής μάρτυς και οι απαντήσεις του κατά την αντεξέταση του υπό τον τύπο της παροχής διευκρινίσεων, ήταν άμεσες και απαντούσε ευθέως και χωρίς περιστροφές για όσα κατάθεσε και τα οποία ήταν σύμφωνα και με την υπόλοιπη μαρτυρία γραπτή αλλά και προφορική. Χωρίς κανένα ενδοιασμό αποδέχομαι τη μαρτυρία του. Παρόμοια όμως αντικρίζεται η μαρτυρία του ως προς το ειδικότερο ζήτημα της παροχής μόνιμης ηλεκτροδότησης από το δίκτυο της Α.Η.Κ. όπως και κατά την αξιολόγηση της μαρτυρίας του κ. Χαρτούπαλλου (Μ.Ε.2) στη σελ. 11 πιο πάνω. Η ΜΑΡΤΥΡΙΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΕΝΑΓΟΜΕΝΟ: Ο κ. ΧΧΧ Βασιλείου (Μ.Υ.1), είναι πολιτικός μηχανικός με σπουδές στο Ηνωμένο Βασίλειο και μέλος του Ε.Τ.Ε.Κ. από το
  9. Η Γραπτή Δήλωση του σημειώθηκε ως Έγγραφο Ε την οποία υιοθέτησε ενόρκως ενώπιον του Δικαστηρίου. Είχε πάρει οδηγίες από τους δικηγόρους του εναγομένου όπως επισκεφθεί την επίδικη κατοικία εκ μέρους του εναγομένου και να ετοιμάσει έκθεση αναφορικά με το εν λόγω έργο. Η ενημέρωση που είχε ήταν ότι ο εναγόμενος θα ήγειρε αγωγή και έπρεπε να γνωρίζουν κάποια τεχνικά θέματα για να ετοίμαζαν την αγωγή τους. Για να προβεί στη μελέτη του βασίστηκε σε αντίγραφα των σχετικών αδειών που τον προμήθευσε ο εναγόμενος και έλαβε επίσης από την Πολεοδομία. Είχε επίσης λάβει υπόψη τη Συμφωνία και τον τίτλο ιδιοκτησίας. Είχε μελετήσει την Πολεοδομική Άδεια ΑΜΧ/00791/2006 και τους όρους της και επισκέφθηκε την κατοικία στις 6.11.2010 την οποία και επιθεώρησε και έλαβε αριθμό φωτογραφιών τις οποίες κατάθεσε ως Τεκμ.
  10. Την έκθεση του την ετοίμασε στις 9.11.
  11. Επικαλούμενος την εμπειρογνωμοσύνη του ανέφερε ότι αντικειμενικά το όλο έργο δεν φαινόταν αποπερατωμένο. Ανέφερε ότι η κατοικία δεν είχε μόνιμη παροχή ηλεκτρικού ρεύματος και αρκετοί όροι της Πολεοδομικής Άδειας δεν είχαν εκπληρωθεί. Παρουσίασε την αρχική του έκθεση στην αγγλική γλώσσα η οποία σημειώθηκε ως Τεκμ. 32 στην οποία αναλύει τους όρους της Πολεοδομικής Άδειας που κατά την αντίληψη του δεν εκτελέστηκαν όπως ήταν οι όροι 61,101,130,210,216 και
  12. Ο όρος 12 ανέφερε είναι σημαντικός καθώς προνοεί ότι: «η ανάπτυξη να μην τεθεί σε χρήση εκτός εάν εκτελεστούν όλοι οι όροι της άδειας αυτής» και συμπεριλαμβάνεται σε όλες τις Πολεοδομικές Άδειες και αποσκοπεί στο να διασφαλίζεται η ασφάλεια, η τάξη, η αισθητική μιας περιοχής, η διασφάλιση δημόσιων ανέσεων και προσβάσεων. Εξήγησε ότι θεωρείται αποπερατωμένη η οικοδομή όταν έχουν διαμορφωθεί οι δρόμοι, οι χώροι πρασίνου, το περιτοίχισμα, τα πεζοδρόμια κ.λπ. Σε σχέση με την κολυμβητική δεξαμενή αυτή δεν λειτουργούσε και ήταν επενδυμένη με μεμβράνη και όχι με ψηφίδα όπως ισχυρίστηκε ότι προνοούσε η Συμφωνία. Δεν είχε διαμορφωθεί ο χώρος πρασίνου, η κατοικία φαινόταν εγκαταλειμμένη και δεν υπήρχε ορθή πρόσβαση σε αυτή από δημόσιο δρόμο και πεζοδρόμιο και δεν υπήρχε περίφραξη. Η αίτηση για έκδοση Πολεοδομικής Άδειας έφερε ημερομηνία 2.10.2006, η Συμφωνία φέρει ημερομηνία 31.08.2007 και η Πολεοδομική Άδεια εκδόθηκε στις 26.02.
  13. Είχε διαπιστώσει αρκετές αλλαγές σε σχέση με τα σχέδια που υποβλήθηκαν στην Πολεοδομία μέχρι και την έκδοση της Πολεοδομικής Άδειας γι' αυτό και στη συνέχεια υποβλήθηκε αίτηση για τροποποίηση των σχεδίων. Κατάθεσε ως Τεκμ. 33 την αρχική αίτηση για την έκδοση της ως άνω Πολεοδομικής Άδειας και την έγκριση με όρους. Στις 20.11.2015 προέβη σε δεύτερη επιτόπια επίσκεψη στην κατοικία και είχε διαπιστώσει ότι η κατάσταση της είχε επιδεινωθεί καθώς παρέμενε ακατοίκητη και αχρησιμοποίητη. Εστίασε την προσοχή του στο γεγονός ότι η κατοικία είχε μόνο προσωρινή παροχή ηλεκτρικού ρεύματος και δεν είχε συνδεθεί με μόνιμη παροχή. Η σχετική έκθεση του με ημερομηνία 20.11.2015 παρουσιάστηκε και σημειώθηκε ως Τεκμ.
  14. Το καλοκαίρι του 2016 είχε εξασφαλίσει μέσω του εναγομένου από την Πολεοδομία την αίτηση για άδεια για μετατροπές όπως και την εκδομένη τροποποιημένη άδεια με τα εγκεκριμένα σχέδια τα οποία κατάθεσε ως Τεκμ.
  15. Διαφάνηκε ότι υπήρξε και τρίτη αίτηση για τροποποιημένα σχέδια με ημερομηνία 31.07.2009 και εκδόθηκε σχετική άδεια η οποία έχει ήδη κατατεθεί ως τεκμήριο ενώπιον του Δικαστηρίου. Αναφέρθηκε σε λεπτομέρειες των αλλαγών που επήλθαν στις διάφορες Πολεοδομικές Άδειες με διαπίστωση ότι δεν είχε εκτελεστεί ο όρος 510 της σχετικής άδειας που αφορούσε τη τροποποίηση του δημόσιου χώρου πρασίνου και τη χωροταξική διαμόρφωση του χώρου. Τα ως άνω καταδεικνύουν ότι το έργο δεν ήταν παραδόσιμο και υπήρχαν αρκετές εκκρεμότητες. Σύμφωνα με τη Συμφωνία την ευθύνη για ανέγερση και αποπεράτωση του επίδικου οικοδομικού έργου την είχε η ενάγουσα και δεν υπήρξε οποιαδήποτε τροποποίηση της ως άνω Συμφωνίας. Ο μάρτυς σε σχετική ερώτηση υπολόγισε την αξία των μη αποπερατωμένων εργασιών μεταξύ €50.000= - €80.000=. Επεξήγησε περαιτέρω τις φωτογραφίες (Τεκμ. 31). Σχολιάζοντας την αποθήκη που διακρίνεται κοντά στην πισίνα, ανέφερε ότι σε αυτή κατέληγαν κάποιες σωληνώσεις και φαίνεται ότι είχε κατασκευαστεί ως το μηχανοστάσιο της πισίνας. Κατά την αντεξέταση του ο μάρτυς αρνήθηκε υποβολή ότι ως πολιτικός μηχανικός δεν μπορούσε να ετοιμάσει την έκθεση που παρουσίασε στο Δικαστήριο. Κάθε μελετητής ενός οικοδομικού έργου, ανέφερε, έχει τέτοια δυνατότητα. Σε σχέση με τις φωτογραφίες του Τεκμ. 31 παραδέχθηκε ότι κάποιες από αυτές είχαν βγει κατά την επίσκεψη του το 2010 και κάποιες κατά το
  16. Σε υποβολή ότι στην κατοικία υπήρχε πλήρης ηλεκτρική εγκατάσταση και ότι ήταν έτοιμη για να συνδεθεί με το δίκτυο, απάντησε με τη λέξη «Μάλιστα». Στη συνέχεια όμως για το ίδιο ζήτημα προέβη στην ακόλουθη διευκρίνιση: «Εγώ απ' ό,τι βλέπω, γι' αυτό δεν μπορώ να είμαι σίγουρος, αλλά αυτή η παροχή που βλέπετε στη φωτογραφία, είναι συνήθως η προσωρινή παροχή ηλεκτρικού ρεύματος που δίνει η Α.Η.Κ. για οικοδομικές εργασίες. Για να δοθεί ρεύμα κανονικό για την κατοικία πρέπει να γίνει έλεγχος από την Ηλεκτρική, ο οποίος έλεγχος ήταν πάρα πολύ σημαντικός για χρήση ηλεκτρικού ρεύματος κ.λπ. Από την εμπειρία μου, αυτό το πράγμα δεν νομίζω να είναι αποδεκτό». Και στη συνέχεια πάνω στο ίδιο ζήτημα, αν δηλαδή έγινε έλεγχος της ηλεκτρικής εγκατάστασης, ανέφερε ότι είναι εύκολο να διαπιστωθεί αυτό από την Α.Η.Κ. Συμφώνησε ότι η φωτογραφία αρ. 6 του Τεκμ. 34 απεικονίζει πίνακα της Α.Η.Κ. με το μετρητή, επέμεινε όμως ότι αυτή ήταν η προσωρινή παροχή. Την αίτηση για σύνδεση με το δίκτυο ανέφερε την κάνει ο ιδιοκτήτης που στην περίπτωση αυτή ήταν η ενάγουσα. Σε υποβολή ότι ήταν ο εναγόμενος που θα έπρεπε να υποβάλει την αίτηση, εφόσον φαινόταν ως ο αγοραστής, ανέφερε ότι δεν μπορούσε να το γνωρίζει. Ο μάρτυς αρνήθηκε υποβολή ότι η πισίνα ήταν επενδυμένη με ψηφίδες και όχι με μεμβράνη. Στους όρους της Συμφωνίας αναφέρεται η αγγλική λέξη tile την οποία δεν μπορεί να αποδώσει στα ελληνικά ως ψηφίδα αλλά ως πλακάκια. Ο μάρτυς παραδέχθηκε ότι δεν γνώριζε ότι ήταν ο εναγόμενος που ζήτησε αλλαγές στα σχέδια και ήταν αυτός ο λόγος που υποβλήθηκαν αιτήσεις για έκδοση τροποποιημένων Πολεοδομικών Αδειών. Ανέφερε ότι είναι σε θέση, λόγω του επαγγέλματος του, να κάνει εκτίμηση τις αξίας οικοδομικών εργασιών. Το ποσό των €50.000= - €80.000= το ανέφερε χονδρικά έχοντας υπόψη τις εργασίες που θα έπρεπε να γίνουν, τις οποίες όμως παραδέχθηκε ότι δεν μπορούσε να προσδιορίσει ακριβώς. Ο μάρτυς είναι γεγονός ότι ετοίμασε τις εκθέσεις του λαμβάνοντας υπόψη τη Συμφωνία μεταξύ των διαδίκων χωρίς να λαμβάνει υπόψη ότι η μη συμπλήρωση των κατασκευαστικών εργασιών στον περιβάλλοντα χώρο του κτιρίου της κατοικίας οφειλόταν στις μεταγενέστερες συμφωνίες ή ανάμειξη του εναγομένου σε αυτές σύμφωνα με την ενάγουσα, όπως ήταν η κατασκευή του περιτοιχίσματος κάτι που θα διαμόρφωνε ταυτόχρονα και τον χώρο πρασίνου αλλά και το πεζοδρόμιο και την πρόσβαση της κατοικίας στον δημόσιο δρόμο εξ' ου και υπήρξε η ανάγκη της υποβολής αιτήσεων στο Τμήμα Πολεοδομίας για εξασφάλιση τροποποιητικών αδειών μέχρι και την έκδοση της καλυπτικής άδειας. Δέχομαι την θέση του ότι η κατοικία δεν είχε συνδεθεί με μόνιμη παροχή ηλεκτρικού ρεύματος από το δίκτυο της Α.Η.Κ. Η εκτίμηση του (όχι συγκεκριμένη αλλά «χονδρικά» όπως ανέφερε), για τη συμπλήρωση των μη εκτελεσθεισών εργασιών περί τις €50.000= - €80.000= εκτός του ότι από μόνη της είναι ασαφής ήταν και πρόχειρη καθώς δεν μπορούσε να προσδιορίσει τις συγκεκριμένες αυτές εργασίες και ως αόριστη δεν μπορώ να την λάβω υπόψη μου παρόμοια αντικρίζεται και η αναφορά του για την επένδυση της πισίνας. Από τη μαρτυρία του δέχομαι όμως ότι είχε εντοπίσει εργασίες στον περιβάλλοντα χώρο του κτιρίου της κατοικίας τις οποίες κατέγραψε και απαρίθμησε οι οποίες δεν είχαν εκτελεσθεί. Ο εναγόμενος κατάθεσε ως Μ.Υ.
  17. Η Γραπτή Δήλωση του σημειώθηκε ως Έγγραφο Στ. Δήλωσε ότι είναι επιχειρηματίας στο χώρο της εστίασης στο Ηνωμένο Βασίλειο. Ανέφερε ότι αποφάσισε να επενδύσει στην Κύπρο ανοίγοντας ένα ινδικό εστιατόριο στο Παραλίμνι το οποίο άρχισε να λειτουργεί τον Μάιο του
  18. Το διεύθυνε ο ίδιος και παρέμενε την καλοκαιρινή περίοδο στην Κύπρο πηγαινοερχόμενος στην Αγγλία. Κατάθεσε ως Τεκμ. 36 σχετικές φωτογραφίες του εν λόγω εστιατορίου. Τον Αύγουστο του 2006 είχε γνωριστεί με τον κ. Χαρτούπαλλο, ο οποίος του υπέδειξε διάφορα τεμάχια όπου θα μπορούσε να του ανεγείρει ένα μπανγκαλόου. Είχε θέσει κάποιες προϋποθέσεις όπως να είναι περιφραγμένο, να έχει πισίνα και να μην είναι στη μέση του πουθενά. Προς τούτο συμφώνησαν την ανέγερση της επίδικης κατοικίας και συμφώνησαν το τίμημα που ήταν συνολικά €529.666,44σ. Κατέβαλε το ποσό των €3.297,60σ. ως προκαταβολή. Κατάθεσε και σημειώθηκε ως Τεκμ. 37 σχετική επιστολή από τους ενάγοντες με ημερομηνία 30.08.2006 σύμφωνα με την οποία η πρώτη δόση σύμφωνα με τον όρο 4b της Συμφωνίας τους θα ενεργοποιείτο με την εξασφάλιση της Πολεοδομικής Άδειας. Ανέφερε ότι υπέγραψαν τη Συμφωνία στις 12.12.2006 (Τεκμ. 1). Αναφέρθηκε στους όρους της και στις πληρωμές στις οποίες προέβη. Απέδωσε στον κ. Χαρτούπαλλο την ιδέα να συνάψει δάνειο από εμπορική τράπεζα με σκοπό να γίνονταν πιο εύκολες οι πληρωμές, για αυτό και αντικαταστάθηκε η Συμφωνία τους με νέα με ημερομηνία 31.08.
  19. Για το αίτημα προς την τράπεζα για τη χορήγηση του δανείου κατάθεσε σχετική επιστολή της τράπεζας ως Τεκμ.
  20. Αναφέρθηκε με λεπτομέρεια σε όρους της Συμφωνίας (Τεκμ. 3). Σύμφωνα με τον όρο 17 κάθε ειδοποίηση προς αυτόν θα έπρεπε να παραδιδόταν σε αυτόν γραπτώς στην διεύθυνση του στην Αγγλία. Κανένας από τους όρους της Συμφωνίας δεν αντικαταστάθηκε μεταξύ των συμβαλλομένων. Οι όποιες αλλαγές της χωροθέτησης της κατοικίας και του πρασίνου δεν προκλήθηκαν από τον ίδιο και η ευθύνη για την καθυστέρηση βαραίνει την ενάγουσα. Ισχυρίστηκε ότι κατέβαλε συνολικά το ποσό των €433,130.46σ. έναντι του τιμήματος αν και δεν έλαβε ποτέ οποιανδήποτε απόδειξη ή τιμολόγιο με τον Φ.Π.Α. από την ενάγουσα ούτε και για τις έξτρα εργασίες που ισχυρίζεται η ενάγουσα ότι εκτέλεσε για τις οποίες δεν εκδόθηκε κανένα διατακτικό για την πληρωμή τους. Παρουσίασε αντίγραφα της Πολεοδομικής Άδειας της 26.02.2008 ως Τεκ. 39 και μια με ημερομηνία 2.01.2009 ως Τεκμ.
  21. Ως Τεκμ. 41 - 46 κατάθεσε διάφορα έγγραφα συναλλαγών του με την τράπεζα και αποδείξεις της ενάγουσας τα οποία τα είχε εξασφαλίσει μεταγενέστερα από την τράπεζα. Ισχυρίστηκε ότι δεν είχε πρόβλημα οικονομικό αλλά η τράπεζα είχε εμβάσει χρήματα που απέστειλε από την Αγγλία σε επιχειρηματικό του λογαριασμό και όχι σ' αυτόν του δανείου του. Ως Τεκμ. 47 κατάθεσε διάφορες φωτογραφίες που έλαβε τον Απρίλιο του 2009 και οι οποίες δείχνουν ότι οι εργασίες στην κατοικία αλλά και στην πισίνα δεν είχαν ολοκληρωθεί. Αναφέρθηκε σε συνάντηση που είχε με τον κ. Μάτολη τον Μάϊο του του 2009 και τη διαπίστωση ότι δεν είχε συμπληρωθεί η κατοικία και ότι ήταν η πρώτη φορά που είχε πληροφορηθεί για την υποβολή όρου για παραχώρηση πρασίνου. Προς τούτο συμφωνήθηκε πού θα έπρεπε να τοποθετηθεί ο χώρος πρασίνου και γι' αυτό υποβλήθηκε εκ νέου αίτηση για τροποποίηση της Πολεοδομικής Άδειας η οποία υποβλήθηκε στις 31.07.2009 και εγκρίθηκε στις 27.01.
  22. Αυτά αποδεικνύουν, όπως ισχυρίστηκε, ότι οι μάρτυρες που κατέθεσαν για την ενάγουσα δεν είπαν την αλήθεια και αναφέρθηκε σε διάφορες ενέργειες οι οποίες αποδεικνύουν αυτόν τον ισχυρισμό του. Ο εναγόμενος διέψευσε τον ισχυρισμό ότι ανέλαβε ο ίδιος να ανεγείρει την περίφραξη γι' αυτό και δεν φαίνεται πουθενά αφαίρεση του κόστους της περίφραξης την οποία θα έπρεπε να κατασκεύαζε η ενάγουσα. Σε σχέση με την χαρτοσήμανση της Συμφωνίας, ανέφερε ότι είχε πληρώσει για τη χαρτοσήμανση της το ποσό των €837,00 και προς τούτο κατάθεσε χαρτοσημασμένο αντίγραφο της ως Τεκμ.
  23. Κατέβαλε στον προηγούμενο δικηγόρο του το ποσό των Λ.Κ.2.000,00 (€3.417,20σ.) και κατάθεσε τα σχετικά αποδεικτικά στοιχεία ως Τεκμ.
  24. Παρουσίασε εκ νέου την επιστολή του δικηγόρου του με ημερομηνία 12.10.2009 και την απαντητική επιστολή εκ μέρους της ενάγουσας επιστολή με ημερομηνία 14.10.2009 ως Τεκμ. 50 και 51 αντίστοιχα. Παρουσίασε την επιστολή της ενάγουσας με ημερομηνία 2.11.2009 ως Τεκμ. 52 με την οποία τον πληροφορούσαν ότι είχαν ακυρώσει τη Συμφωνία τους της 12.12.2006 η οποία όμως δεν ήταν τότε σε ισχύ εφόσον αντικαταστάθηκε με εκείνη της 31.08.
  25. Στη συνέχεια αρνήθηκε ότι έλαβε την επιστολή τερματισμού (Τεκμ. 18), καθώς δεν γνωρίζει το πρόσωπο στο οποίο επιδόθηκε και δεν του απεστάλη επιστολή τερματισμού όπως προνοείται στον όρο 17 της Συμφωνίας στη διεύθυνση του στο Ηνωμένο Βασίλειο. Επομένως, ισχυρίστηκε ότι ο τερματισμός της Συμφωνίας χωρίς προειδοποίηση ήταν παράνομος. Ο μάρτυς διεκτραγώδησε τις συνέπειες που είχε σε αυτόν η διαφορά με την ενάγουσα τόσο σε οικονομικό επίπεδο όσο και στην προσωπική και οικογενειακή του ζωή. Είχε αναγκαστεί, λόγω της μη έγκαιρης εκτέλεσης της Συμφωνίας να ενοικιάσει σπίτι (Τεκμ. 53) καταβάλλοντας προς τούτο ενοίκιο Λ.Κ.500,00 μηνιαίως καταβάλλοντας το συνολικό ποσό των Λ.Κ.3.000,00 και στη συνέχεια άλλο (Τεκμ. 54) από τις 4.04.2009 μέχρι την 3.04.2010 καταβάλλοντας ενοίκιο Λ.Κ.12.000,
  26. Κατάθεσε ως Τεκμ. 55 και 56 τις καταστάσεις λογαριασμού του στην τράπεζα επικαλούμενος ζημιά που του προκλήθηκε συνεπεία αυτών των δανείων. Πέραν αυτών κατέβαλε τα ποσά των €1.879,46σ. και €170,86σ. ως έξοδα αξιολόγησης του δανείου του. Κατάθεσε ως Τεκμ. 57 πίνακα στον οποίο παρουσιάζει τα έξοδα που έχει υποστεί και φαίνονται στις πιο πάνω καταστάσεις λογαριασμού που ανέρχονται στο ποσό των €5.310,55σ. ανεβάζοντας τα συνολικά κόστη για τη σύναψη του δανείου του στο ποσό των €13.369,13σ. Κατά την αντεξέταση του ο μάρτυς παραδέχθηκε ότι δεν έλαβε νομικά μέτρα εναντίον της ενάγουσας λόγω της μη έγκαιρης παράδοσης της κατοικίας. Ισχυρίστηκε ότι προέβαινε σε διαβήματα προς τον κ. Μάτολη ο οποίος όμως δεν τον λάμβανε καθόλου υπόψη. Σε υποβολή ότι δεν έλαβε μέτρα καθώς ήταν αυτός που ευθυνόταν για την καθυστέρηση, ο μάρτυς ανέφερε ότι ανέμενε ότι σύντομα θα ολοκληρωνόταν η κατοικία. Στη συνέχεια σε υποβολή ότι η κατοικία ήταν τελειωμένη από τον Μάρτιο του 2009, ανέφερε ότι μέχρι και σήμερα δεν είναι τελειωμένη η κατοικία και αυτό θα μπορούσε να το είχε διαπιστώσει και ο ίδιος ο δικηγόρος της ενάγουσας αν την επισκεπτόταν. Σε ερώτηση πόσο ήταν το δάνειο που είχε συνάψει, ο μάρτυς ανέφερε ότι ήταν το τίμημα αγοράς της κατοικίας πλην Λ.Κ. 80.
  27. Ισχυρίστηκε ότι ήθελε να πληρώσει την κατοικία με δικούς του πόρους τους οποίους διέθετε, στη συνέχεια όμως ανέφερε ότι αν ανέμενε, σε 6 μήνες ότι θα μπορούσε να το κάνει αυτό. Ο κ. Χαρτούπαλλος όμως με τον μεσίτη που του τον είχε συστήσει, επέμεναν να συνάψουν τη Συμφωνία και να προβεί σε δανεισμό. Ανέφερε χαρακτηριστικά: «Με έπιασαν από το λαιμό και τι να έκαμνα ενέδωσα και ήταν το λάθος μου. Θα έπρεπε να περιμένω άλλους 6 μήνες για να πλήρωνα σε μετρητά με δικά μου λεφτά». Σε υποβολή ότι αυτά που έλεγε ήταν ψέματα και εκ των υστέρων σκέψεις του, καθώς η ενάγουσα τον εγγυήθηκε και προέκυπτε τότε εύλογα το ερώτημα ποιόν λόγο είχε να το κάμει; ισχυρίστηκε ότι όλο αυτό που συνέβη με το δάνειο του ήταν στημένο, του παρουσίασαν έτοιμα έγγραφα τα οποία υπέγραψε. Σε υπόδειξη ότι στο Τεκμ. 48 στον όρο 9 αναφερόταν ότι δεν υπήρχε άδεια οικοδομής ο μάρτυς ανέφερε ότι του έλεγαν ότι υπήρχε Πολεοδομική Άδεια. Αυτό όμως αντικρούεται, όπως του υποβλήθηκε, με όσα στο ίδιο το Τεκμ.49 (επιστολή του δικηγόρου Τσίτσιου της 30.08.2006) καταγράφονται, τα οποία δεν αφήνουν αμφιβολία περί της γνώσης του, ότι δεν υπήρχε ακόμα εκδομένη Πολεοδομική Άδεια. Ισχυρίστηκε ότι θα κατέβαλλε την επόμενη δόση μετά που θα εκδιδόταν η Πολεοδομική Άδεια. Σε υπόδειξη του όρου 9 της Συμφωνίας και ότι με αυτόν του παρεχόταν η δυνατότητα να κάνει αλλαγές με ανάλογη αναπροσαρμογή της τιμής, ανέφερε ότι είχε συμφωνηθεί το τίμημα και ότι τα πάντα θα έπρεπε να γίνονταν σε αυτή την τιμή. Αρνήθηκε υποβολή ότι με δικές του οδηγίες τοποθετήθηκε εξωτερική πέτρα στην κατοικία και διακοσμητικά κεραμικά και θύρες των ντους. Ανέφερε ότι δεν του είχαν αναφέρει τότε για έξτρα εργασίες τις οποίες και αρνήθηκε επανειλημμένα προκαλώντας να του υποδείξουν κάποια απόδειξη γι' αυτές. Σε υποβολή ότι ήταν υποχρέωση της πωλήτριας να αποπερατώσει την κατοικία όπως και γι' αυτό τον είχε καλέσει να αποπληρώσει το τίμημα για να του την παραδώσει, ξεκίνησε την απάντηση του ως εξής: «αυτά είναι ανούσια. Είναι απλώς δικαιολογίες και τραβούμε και τραβούμε το σχοινί» και συνέχισε επαναλαμβάνοντας ότι μέχρι σήμερα το σπίτι είναι ατέλειωτο και δεν μπορεί η ενάγουσα να ισχυρίζεται κάτι τέτοιο. Όταν του υποδείχθηκε το Τεκμ. 8 που ήταν η προειδοποιητική επιστολή της τράπεζας με ημερομηνία 6.03.2009 απάντησε ως εξής: «Μα αφού γίνεται διαφορετικά με την τράπεζα τώρα. Αυτό το πράγμα που λέτε τώρα δεν έχει να κάνει τίποτε με αυτό.» διακρίνοντας αυτήν την υπόθεση με αυτήν της αγωγής της τράπεζας, η οποία όμως σύμφωνα και με τη μαρτυρία του κ. Χαρτούπαλλου (Μ.Ε.2) και της κας Κουτσαβάκη (Μ.Ε.3) επέδρασε άμεσα στις μεταξύ τους σχέσεις καθώς είχε ως αποτέλεσμα να μη πληρωθεί το τελευταίο διατακτικό πληρωμής του μηχανικού. Απαντώντας στη συνέχεια σε υποβολή ότι δεν είχε χρήματα να ανταποκριθεί στις δόσεις του προς τη τράπεζα ανέφερε ότι δεν υπήρχε λόγος να πληρώσει την τελευταία δόση εφόσον η κατοικία δεν είχε τελειώσει. Σε επανάληψη της ερώτησης αν τον Μάρτιο του 2009 είχε προβλήματα με την τράπεζα του, ανέφερε ότι αυτή η υπόθεση με την τράπεζα είναι μια άλλη υπόθεση και δεν είχε να κάνει με την επίδικη. Ισχυρίστηκε ότι αν η κατοικία ήταν τελειωμένη θα πλήρωνε την τελευταία δόση και θα άφηνε την τράπεζα παράμερα. Σε υποβολή ότι επιδόθηκε η επιστολή τερματισμού (Τεκμ. 18) σε υπάλληλο του στο εστιατόριο του, διερωτήθηκε γιατί δεν του επέδωσαν προσωπικά και έγινε επίδοση σε κάποιον άλλο. Επέμεινε όταν του υποβλήθηκε ότι είχε προβλήματα με την τράπεζα του πριν από τον Μάρτιο του 2009, ότι αυτό δεν είχε σχέση με την ενάγουσα εφόσον η κατοικία δεν ήταν τελειωμένη και δεν μπορούσε να του παραδοθεί. Όταν του υποδείχθηκε η επιστολή του δικηγόρου του (Τεκμ. 50), ότι την είχε αποστείλει 7 μήνες μετά που δεν μπορούσε να αποπληρώσει την τελευταία δόση του τιμήματος, ανέφερε ότι δεν πλήρωσε καθώς η κατοικία εξακολουθούσε να μην ήταν τελειωμένη. Σε υπόδειξη ότι η επιστολή Τεκμ. 51 που του απέστειλε η ενάγουσα αναφέρεται σε προηγούμενες επιστολές της και ήταν τότε που αποφάσισε μόλις στις 12.10.2009 να στείλει επιστολή μετά από αρκετή πίεση που του ασκήθηκε, ανέφερε ότι είχαν επικοινωνία μαζί του όταν δεν κατέβαλε τη τελευταία δόση η τράπεζα και ότι αυτός τους είπε ότι θα τους πλήρωνε όταν θα τέλειωναν την κατοικία. Σε υποβολή ότι η ενάγουσα δεν είχε υποχρέωση για οποιανδήποτε αποζημίωση του για ενοίκια που πλήρωσε και άλλα έξοδα με τα οποία ισχυρίστηκε ότι επιβαρύνθηκε καθώς ήταν αυτός που ευθυνόταν για την καθυστέρηση απάντησε κατά ρητορικό τρόπο λέγοντας: «για ποιο πράγμα και γιατί;» Αρνήθηκε υποβολές ότι αυτός ήταν που ευθυνόταν για την μη έγκαιρη αποπεράτωση της κατοικίας λόγω καθυστέρησης του να επιλέξει είδη υγιεινής και κεραμικά για αρκετούς μήνες και ακολούθως για τις αλλαγές που απαιτούσε για τις οποίες έπρεπε να εκδοθεί τροποποιημένη Πολεοδομική Άδεια. Όταν τέλος του υποβλήθηκε ότι για τα έξοδα που επικαλείται και καταγράφει στο Τεκμ. 57 δεν ευθύνεται η ενάγουσα, διερωτήθηκε ποιος ευθύνεται για όλα αυτά τα έξοδα στα οποία υποβλήθηκε. Ο εναγόμενος (Μ.Υ.2) μου προκάλεσε πτωχή εντύπωση ως μάρτυρας. Η μαρτυρία του έβριθε από αντιφάσεις και υπεκφυγές. Ήταν φανερή η προσπάθεια του να προσαρμόσει την μαρτυρία του σε ένα σενάριο το οποίο όμως αντέβαινε στα έγγραφα που κατατέθηκαν ως τεκμήρια και τον διέψευδαν σε αντίθεση με αυτά που υποστήριξαν οι μάρτυρες της ενάγουσας. Ως τέτοιο αναφέρω την ανάγκη που επέβαλε για τις επανειλημμένες αιτήσεις για έκδοση τροποποιημένων πολεοδομικών αδειών ενώ ο ίδιος ανέφερε ότι δεν είχε ζητήσει οποιεσδήποτε αλλαγές. Η μαρτυρία του ήταν εκ των υστέρων κατασκεύασμα. Καθ' όλη τη διάρκεια της παρουσίας του στο εδώλιο φαινόταν αγχωμένος και αδημονούσε να τελειώσει, όπως και ρητά ανέφερε, με τη μαρτυρία του η οποία όπως είπε του προκαλούσε αρκετά προβλήματα. Από την άλλη όμως έκανε ό,τι μπορούσε για να παρατείνεται η αντεξέταση του εφόσον δεν απαντούσε με συντομία, ευθέως και με σαφήνεια τις ερωτήσεις που του υποβάλλονταν. Διακατεχόταν από αμηχανία και ανησυχία, πλάτειαζε αδικαιολόγητα αποφεύγοντας να απαντήσει ερωτήσεις απλές ως προς την κατανόηση τους. Ως τέτοιο παράδειγμα αναφέρω την ερώτηση που του είχε υποβληθεί για το ύψος του δανείου που είχε συνάψει στην τράπεζα. Θα μπορούσε να είχε απαντήσει μονολεκτικά αναφέροντας ένα ποσό. Όμως με την απάντηση του, εκτεταμένη όπως ήταν, δεν έδωσε ακριβώς αυτό που του είχε ζητηθεί. Στη συνέχεια σε άλλη υποβολή ότι όσα είχαν σχέση με το δάνειο ήταν δική του επιλογή όπως και η σύναψη του και ότι αυτός το αποφάσισε γνωρίζοντας τα οικονομικά του, απάντησε τόσο εκτεταμένα που εν τέλει απέφυγε και πάλι να δώσει μια σαφή απάντηση. Παρακολουθώντας τη μαρτυρία του είχα διαπιστώσει όπως φανερώνει ασφαλώς και το αποστενοτυπωμένο κείμενο της, ότι πλείστες απαντήσεις του ακολούθησαν το ίδιο μοτίβο, δηλαδή να μην απαντά συγκεκριμένα την ερώτηση που του υποβαλλόταν ωσάν να ήθελε να αποφύγει την αλήθεια. Ένα άλλο παράδειγμα στην ερώτηση αν είναι αλήθεια ότι είχε ανοίξει τρεχούμενο λογαριασμό στη Λαϊκή Τράπεζα από τον Αύγουστο του 2006, απάντησε και πάλι σε έκταση και διφορούμενα χωρίς από την απάντηση του να βγει οποιοδήποτε σαφές συμπέρασμα, ενώ θα μπορούσε να απαντήσει μονολεκτικά την ερώτηση. Ανέφερε ότι ήθελε να κατοικήσει μόνιμα στην Κύπρο όταν αποφάσισε να δραστηριοποιηθεί επιχειρηματικά εδώ και γι' αυτό αναζητούσε να κτίσει κατοικία κάπου κοντά στην περιοχή του εστιατορίου του αλλά από την άλλη αντιφατικά να ισχυρίζεται ότι παρασύρθηκε να το κάμει. Από τα λεγόμενα του ένοιωθε πλέον απογοητευμένος από τη δραστηριοποίηση του στην Κύπρο και ήταν φανερό ότι επεδίωκε να απεγκλωβιστεί από τη Συμφωνία η οποία του είχε επιπρόσθετα προκαλέσει εκτός από οικονομικό πρόβλημα και πρόβλημα στις σχέσεις του με τη σύζυγο του φτάνοντας μέχρι και το διαζύγιο αλλά και με τα ίδια τα παιδιά του. Ο ισχυρισμός του όμως ο οποίος κατέστησε εντελώς αναξιόπιστη τη μαρτυρία του ήταν ότι δέχθηκε αφόρητη πίεση από τον κ. Χαρτούπαλλο να συνάψει δάνειο ενώ θα μπορούσε να είχε καταβάλει το τίμημα της με δικά του κεφάλαια. Αν είχε διαθέσιμα αυτά τα κεφάλαια τότε γιατί άφησε τα πράγματα να εξελιχθούν κατ' αυτόν τον τρόπο να αντιμετωπίζει τόσο την παρούσα αγωγή όσο και αυτή της τράπεζας για μη εκπλήρωση των όρων του δανείου του; Εύλογα ακόμα γεννιέται το ερώτημα πως ήταν δυνατό μια εταιρεία όπως η ενάγουσα που επιθυμούσε να πωλήσει μια κατοικία να πιέζει τον πελάτη της αντί να πληρώσει με δικά του κεφάλαια να δανειοδοτηθεί από τράπεζα για δάνειο το οποίο μάλιστα εγγυήθηκε; Με όλους τους κινδύνους που εγκυμονούσε μια τέτοια εμπλοκή της όπως αποδείχθηκε και εκ των υστέρων να αντιμετωπίσει αγωγή εναντίον της και σήμερα να είναι υπόλογη σε δικαστική απόφαση. Για όλους τους πιο πάνω λόγους καταλήγω να απορρίψω τη μαρτυρία του στην οποία κρίνω ότι δεν μπορώ να βασιστώ για την εξαγωγή των συμπερασμάτων μου. Ο κ. ΧΧΧ Χ" Ιωάννου (Μ.Υ.3), είναι εκτιμητής ακινήτων από το 1998 με σπουδές στο Ηνωμένο Βασίλειο και εγγεγραμμένος στο Ε.Τ.Ε.Κ. Είχε επισκεφθεί την επίδικη κατοικία τον Μάιο του 2017 και ετοίμασε έκθεση την οποία κατάθεσε ως Τεκμ.
  28. Εξήγησε ότι όταν επισκέφθηκε την κατοικία αυτή φαινομενικά εσωτερικά τουλάχιστον φαινόταν τελειωμένη, όμως εξωτερικά φαίνεται να υπολείπονταν εργασίες. Χρειαζόταν περίφραξη, δεν έγινε πεζοδρόμιο και το οδικό δίκτυο που απαιτείτο και δεν κατασκευάστηκε χώρος πρασίνου και η υδροδότηση του. Κατά τα άλλα η κατοικία φαινόταν τελειωμένη όμως χρειάζονταν εργασίες συντήρησης και καθαριότητας στο οικόπεδο, στο κτίριο και στην πισίνα η οποία με το πέρασμα των χρόνων έχει υποστεί φθορά. Η πισίνα όπως και το κτίριο της κατοικίας φαίνονταν αποπερατωμένα, υπολείπονταν όμως εργασίες μηχανοστασίου. Δεν φαινόταν να είχε συνδεθεί με μόνιμη εγκατάσταση ηλεκτροδότησης και η κατοικία δεν είχε κατοικηθεί. Η κατοικία είχε ανεγερθεί στη βάση της νομοθεσίας που επέτρεπε την ανέγερση μεμονωμένης κατοικίας. Αυτή η δυνατότητα σήμερα έχει ακυρωθεί. Ο μάρτυς επεξήγησε ακόμα τη θέση της επίδικης κατοικίας σε σχέση με την κατοικημένη περιοχή και ότι βρίσκεται περί το ένα χιλιόμετρο, ενδεχομένως και σε μεγαλύτερη απόσταση ,μακριά από αυτή και εξήγησε περαιτέρω τη διαφορά μιας κατοικίας σε οικιστική ζώνη από μια σε γεωργική ζώνη. Εξέφρασε την άποψη ότι λόγω της πιο πάνω κατάργησης της δυνατότητας ανέγερσης μεμονωμένης κατοικίας σε γεωργική ζώνη, οι αξίες τέτοιων κατοικιών θα μειωθούν. Ο μάρτυς ανέφερε ότι έχει μελετήσει τους όρους της αρχικής Πολεοδομικής Άδειας (Τεκμ. 22) και αναφέρθηκε σε κάποιους από τους όρους της όπως ο όρος
  29. Εξήγησε την πολιτική που εφαρμόζει το κτηματολόγιο σήμερα με τους εγκλωβισμένους αγοραστές. Υπολόγισε τη σημερινή αξία του ακινήτου στις €275.000= νοουμένου ότι θα αποπερατωθεί το έργο. Η τιμή στην οποία αγοράστηκε η επίδικη κατοικία ανταποκρίνεται στην τιμή μιας πολυτελούς κατοικίας όπως ανέφερε. Ο μάρτυρας περιέγραψε τις φωτογραφίες που συμπεριέλαβε στην έκθεση του (Τεκμ. 58).Επανέλαβε σχολιάζοντας το Τεκμ. 28 ότι επί τόπου δεν έχει χωροθετηθεί το πράσινο και δεν έχουν κατασκευαστεί η σκυβαλαποθήκη, η πρόσβαση στον δημόσιο δρόμο και το πεζοδρόμιο. Ο μάρτυς κατά την αντεξέταση του επανέλαβε ότι για την εκπόνηση της έκθεσης του είχε δει τις άδειες και είχε κάμει επιτόπια επίσκεψη. Σε σχέση με τα φυλλαράκια που είχε σημειώσει ότι δεν τοποθετήθηκαν, εξήγησε ότι η αναφορά του αυτή προήλθε από την αντίληψη του ότι σε μια πολυτελή κατοικία θα έπρεπε να τοποθετηθούν. Όταν του υποδείχθηκε ότι δεν προνοείτο στους όρους της Συμφωνίας κάτι τέτοιο, ανέφερε ότι ήταν η δική του αντίληψη. Επέμεινε ότι δεν υπήρξε σύνδεση με το δίκτυο της Α.Η.Κ.. Σε υποβολή ότι κατά το 2009 υπήρχε μηχανοστάσιο για την πισίνα και ηλεκτροδότηση της κατοικίας, απάντησε ότι αυτός είχε πάει εκεί το 2017 και δεν γνωρίζει τι υπήρχε νωρίτερα. Από την εμπειρία του όμως υποψιαζόταν ότι δεν συνδέθηκε με το ρεύμα παρόλο ότι είδε και κάποιες φωτογραφίες με κομπρεσόρους του κλιματισμού. Με εκτεθειμένες όμως σωλήνες η Α.Η.Κ. δεν προβαίνει σε σύνδεση με το δίκτυο της. Η εικόνα που αντίκρισε ήταν αυτή της εγκατάλειψης και υπήρχαν εργασίες που δεν είχαν εκτελεστεί και δεν οφείλονταν στην εγκατάλειψη όπως είναι η περίφραξη, ο χώρος πρασίνου, η κατασκευή δρόμου και πεζοδρομίου. Επανερχόμενος στο ζήτημα της μεμονωμένης κατοικίας σε γεωργική ζώνη και των περιορισμών πλέον που υπάρχουν, αναθεώρησε την προηγούμενη απάντηση του λέγοντας ότι μπορεί η κατάργηση αυτής της δυνατότητας να επενεργήσει για τις αδειοδοτημένες κατοικίες σε τέτοια γη και προς όφελος τους με την επαύξηση της αξίας τους, η αξία όμως της γεωργικής γης γενικότερα θα μειωθεί. Για να καταλήξει στο ποσό της εκτίμησης του έλαβε υπόψη συγκριτικές πωλήσεις και το κόστος κατασκευής. Παρόλο ότι η έκθεση του μάρτυρος όπως φάνηκε κατά την αντεξέταση του παρουσιάζει κάποιες αδυναμίες, όπως ήταν αυτή με τα φυλλαράκια, κάτι που σημειώνω ότι είναι η υποκειμενική του αντίληψη. Αποδέχομαι τη μαρτυρία του όσον αφορά τις παρατηρήσεις του ότι το ίδιο το κτίριο της κατοικίας φαινόταν αποπερατωμένο το Μάϊο του
  30. Αποδέχομαι τις παρατηρήσεις του ως προς τους εξωτερικούς χώρους που δεν είχαν διαμορφωθεί με την κατασκευή περίφραξης, χώρου πρασίνου, πεζοδρομίου και πρόσβασης σε δημόσιο δρόμο. Δέχομαι επίσης ότι χρειάζονταν εργασίες συντήρησης και καθαριότητας και στο οικόπεδο και στο κτίριο. Ο κ. Καραγιάννης (Μ.Υ.4), ανέφερε ότι εργάζεται στο Συμβούλιο Εγγραφής και Ελέγχου Εργοληπτών. Σύμφωνα με στοιχεία του Συμβουλίου η ενάγουσα είχε εγγραφεί στο Συμβούλιο στις 23.10.1996 και είχε διαγραφεί στις 18.10.2004 και έκτοτε δεν επανεγράφηκε. Κατάθεσε ως Τεκμ. 59 επιστολή από το ως άνω Συμβούλιο προς την ενάγουσα με ημερομηνία 6.11.2004 με την οποία την πληροφορούσε ότι η εταιρεία έχει διαγραφεί από το μητρώο των εγγεγραμμένων εργοληπτών για τεχνικά έργα. Η εταιρεία αυτή ήταν εγγεγραμμένη στην Ε΄ Τάξη των τεχνικών έργων μόνο. Κατά την αντεξέταση του ο μάρτυς δέχθηκε ότι είχε επανεγγραφεί εταιρεία με άλλο όνομα P & C Χαρτούπαλλος Constructions Ltd.με τεχνικό διευθυντή της τον κ. Μάτολη. Ο μάρτυς δεν γνώριζε αν την επίδικη κατοικία την είχε ανεγείρει αδειούχα εταιρεία. Ο μάρτυρας κλήθηκε και κατάθεσε το πιστοποιητικό σύστασης της ανωτέρω εταιρείας ως Τεκμ. 60(α) το πιστοποιητικό Διευθυντών και Γραμματέα ως Τεκμ. 60(β), το πιστοποιητικό μετόχων ως Τεκμ. 60(γ) και το Πιστοποιητικό Εγγεγραμμένου Γραφείου ως Τεκμ. 60(δ). Ως Τεκμ. 61 κατάθεσε επιστολή του ως άνω Συμβουλίου με ημερομηνία 5.11.2004 προς την εταιρεία P & C CHARTOUPALLOS COSTRUCTIONS LIMITED με την οποία την πληροφορούσε ότι είχε εγκριθεί ως εργολήπτης οικοδομικών έργων με τεχνικό διευθυντή τον κ. Μάτολη. Η μαρτυρία του δεν αμφισβητήθηκε και ως ανεξάρτητη γίνεται αποδεκτή στην ολότητα της. Η κα ΧΧΧ Παρασκευά (Μ.Υ.5) είναι Πρωτοκολλητής και υπεύθυνη στο Πολιτικό Τμήμα του Επαρχιακού Δικαστηρίου Αμμοχώστου και έχει υπό τη φύλαξη της τον φάκελο της Αγ. Αρ. 123/2010 με ενάγουσα την Marfin Popular Bank Public Co Ltd και με εναγόμενο 1 τον εδώ εναγόμενο, ως εναγομένη 2 την εδώ ενάγουσα και ως εναγόμενη 3 κάποια ΧΧΧ KAUR από την Αγγλία. Κατάθεσε το κλητήριο ένταλμα ως Τεκμ.
  31. Λόγω της μη εμφάνισης της εδώ ενάγουσας - εναγομένης 2 στην ως άνω αγωγή, καταχωρήθηκε αίτηση (Τεκμ. 63) και εκδόθηκε απόφαση εναντίον της (Τεκμ. 64). Η αγωγή εναντίον των εναγομένων 1 και 3 στην ως άνω αγωγή ακόμη εκκρεμεί. Η μάρτυς δεν αντεξετάστηκε. Η μαρτυρία της γίνεται αποδεκτή ως ανεξάρτητη και τα όσα ανέφερε όπως και τα πιστά αντίγραφα της δικογραφίας της Αγ. Αρ. 123/2010 και της δικαστικής απόφασης που ευρίσκονταν υπό την φύλαξη της ως αρμόδιας Πρωτοκολλητού παρέμειναν αναντίλεκτα και αποδέχομαι το περιεχόμενου τους για όποια αξία μπορεί να έχουν στην υπόθεση. ΑΓΟΡΕΥΣΕΙΣ: Οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των δύο πλευρών έκαμαν εκτεταμένη αναφορά στις πολυσέλιδες τελικές τους αγορεύσεις στη μαρτυρία που παρατέθηκε ενώπιον του δικαστηρίου. Σχολίασαν κάθε σημείο το οποίο ενδιαφέρει και το οποίο έχει σημασία, κατά την άποψη τους, κατά την αξιολόγηση της μαρτυρίας. Ως προς το ζήτημα της αξιοπιστίας, επί της οποίας εν πολλοίς θα κριθεί η υπόθεση κυρίως ως προς το ζήτημα της διάρρηξης της Συμφωνίας ή του τερματισμού της, ο καθένας από την πλευρά του εισηγήθηκε ότι θα πρέπει να γίνουν πιστευτοί οι δικοί του μάρτυρες προτείνοντας την επιτυχία ο καθένας της πλευράς που εκπροσώπησε. Επιμέρους πτυχές των εισηγήσεων τους για τις οποίες υπήρξε και σχετική παραπομπή σε νομολογία θα με απασχολήσουν στη συνέχεια της απόφασης μου. Η ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ: Στην πρόσφατη απόφαση Ποιηταρίδη v. Anopa Inv. Ltd Π.Ε. Αρ. 260/2011 ημερ. 25.05.2018 λέχθηκαν τα ακόλουθα σε σχέση με την ερμηνεία εγγράφων: «Είναι νομολογιακά γνωστή η αρχή ότι οι κανόνες ερμηνείας εγγράφων στόχο έχουν τη γραμματική ερμηνεία, συμπληρωμένη από την αντίληψη που δημιουργείται σ' ένα κοινό άνθρωπο, η δε πρόθεση των μερών εξάγεται από τη γλωσσική διατύπωση (βλ. Transnatco Ltd v. Superclima Eng. Ltd.
(2010)1 (A) AAΔ 643 και Καρατσιόλης ν. Royal Sports Betting Ltd.
(2008)1 (A) AAΔ.669). Το έργο του Δικαστηρίου είναι η διαπίστωση της έννοιας της σύμβασης και οποιουδήποτε όρου αυτής (με βάση την αντικειμενική θεωρία των συμβάσεων και το τι μεταδίδεται στο μέσο λογικό άνθρωπο) στο πλαίσιο του όλου κειμένου και έχοντας υπόψη το υπόβαθρο και τα δεδομένα της περίπτωσης, αλλά όχι με βάση τις υποθέσεις του Δικαστή σ' όσον αφορά στις επιδιώξεις των μερών (βλ. σύγγραμμα Πολύβιου Πολυβίου: «Το δίκαιο των Συμβάσεων,» Τόμος Β, σελ. 479).» Στην υπόθεση Metaxas Loizides Syrimis & Co v. L.K.Globalsoft Com. Ltd,
(2007)1 (A) ΑΑΔ 54 στη σελ. 63 αναφέρονται τα εξής: «Αποτελεί κοινό τόπο στο δίκαιο των συμβάσεων ότι το αναίτιο μέρος έχει διάφορες επιλογές: είτε να θεωρήσει την παράβαση από το υπαίτιο μέρος ως τερματίζουσα τη σύμβαση, να αποδεχθεί τον τερματισμό εκ μέρους του υπαίτιου μέρους και να εγείρει αγωγή για αποζημιώσεις, οπότε και οι δύο πλευρές απαλλάσσονται από την περαιτέρω εκτέλεση και επιπλέον αποζημιώσεις για τυχόν ζημιά που προέκυψε από την αργοπορία στην εκτέλεση. Δύναται επίσης να προχωρήσει και με τις δύο πιο πάνω θεραπείες διαζευκτικά, αν και στη δίκη θα πρέπει να επιλέξει ποια εν τέλει θα ακολουθήσει. Αν ο πωλητής αποδεχθεί την παράβαση και τερματίσει τη σύμβαση, δεν μπορεί να ζητήσει ειδική εκτέλεση εφόσον και οι δύο πλευρές απαλλάσσονται από την περαιτέρω εκτέλεση. Όπου η ειδική εκτέλεση παραμένει επιλογή και εκδίδεται σχετικό διάταγμα, η σύμβαση παραμένει σε ισχύ και δεν απορροφάται ("merged") στη δικαστική απόφαση για ειδική εκτέλεση. Η επιλογή εδώ είναι για συνέχιση της σύμβασης υπό την επίβλεψη του Δικαστηρίου. Τέλος, αν ο αγοραστής δεν συμμορφωθεί με το διάταγμα για ειδική εκτέλεση, τότε ο πωλητής (το αναίτιο μέρος) δύναται είτε να ζητήσει από το Δικαστήριο την εφαρμογή του διατάγματος, είτε να αιτηθεί από το Δικαστήριο την ακύρωση του διατάγματος και να ζητήσει σ' εκείνο το στάδιο τον τερματισμό της σύμβασης και να του αποδοθούν αποζημιώσεις.» Ο πιο πάνω κανόνας στο δίκαιο των Συμβάσεων υιοθετήθηκε στη συνέχεια στην πρόσφατη απόφαση Επενδυτικό Συγκρότημα Συνεργατικών Εταιρειών «Λευκόνοικο» Λτδ ν. Εμπορική Κεφαλαίου και Συμμετόχων Α.Ε. κα
(2012)1 (Α) ΑΑΔ 2691, 2705 όπου λέχθηκαν τα ακόλουθα: «Η εφεσίβλητη κατά παράβαση της πιο πάνω αρχής σε κανένα στάδιο της ακροαματικής διαδικασίας δεν επέλεξε τη γραμμή που επιθυμούσε να ακολουθήσει. Προώθησε ταυτόχρονα και τα δυο σκέλη των διαζευκτικών θεραπειών. Απλά με την τελική γραπτή αγόρευση της δικηγόρου της εισηγείτο ότι «αν για οποιονδήποτε λόγο το Δικαστήριο δεν εκδώσει τις πρώτες αιτούμενες θεραπείες, ενόψει της διαπιστωθείσας παραβίασης των συμβατικών υποχρεώσεων της εναγόμενης, η εναγόμενη θα πρέπει να καταβάλει στους ενάγοντες αποζημιώσεις ως οι αιτούμενες θεραπείες με αρ. 6 και 7». Σημειώνεται ότι οι θεραπείες 6 και 7 αφορούν στο δεύτερο σκέλος των θεραπειών που είναι αποζημιώσεις για διάρρηξη της συμφωνίας. Προϋπόθεση για την επιτυχία του πρώτου σκέλους των θεραπειών είναι η συνέχιση της συμβατικής σχέσης μεταξύ των διαδίκων. Το δεύτερο σκέλος που είναι οι αποζημιώσεις συμβιβαζόταν μόνο με τον τερματισμό της συμφωνίας ενόψει της διάρρηξης της από την εφεσείουσα και όχι με τη συνέχιση της συμφωνίας. Η διαζευκτική διεκδίκηση των θεραπειών στην αγωγή οδήγησε το πρωτόδικο Δικαστήριο στην απόρριψη της αξίωσης για διάταγμα μεταβίβασης της κατοικίας στην εφεσίβλητη και στην έκδοση αναγνωριστικών αποφάσεων/δηλώσεων ως προς την εγκυρότητα της άσκησης του δικαιώματος επιλογής αγοράς και του πληρεξουσίου και ότι η εφεσίβλητη δικαιούται να χρησιμοποιήσει το πληρεξούσιο για την επίτευξη της επ' ονόματι της μεταβίβασης της κατοικίας, που αφορούσαν στο πρώτο σκέλος των θεραπειών του παρακλητικού της Έκθεσης Απαίτησης. Αυτές ακριβώς τις αναγνωριστικές αποφάσεις είχε εισηγηθεί να εκδοθούν η δικηγόρος της εφεσίβλητης στην γραπτή αγόρευση της πρωτόδικα, ενόψει αδυναμίας ειδικής εκτέλεσης της συμφωνίας παραχώρησης δικαιώματος επιλογής αγοράς της κατοικίας. Η απόφαση αυτή του πρωτόδικου Δικαστηρίου δεν επέφερε όμως την αντιπαράθεση των διαδίκων, για την οποία προσέφυγαν στο Δικαστήριο, σε οριστικό πέρας. Η συμφωνία παραχώρησης δικαιώματος επιλογής αγοράς δεν είναι δεκτική ειδικής εκτέλεσης, στη βάση του περί Πωλήσεως Γαιών (Ειδική Εκτέλεση) Νόμου, Κεφ. 232, (όπως ίσχυε τον επίδικο χρόνο), γεγονός που δεν αμφισβητείται. Εν όψει της φύσης της συμφωνίας που αφορούσε σε αγοραπωλησία ακινήτου δεν τίθεται επίσης θέμα εφαρμογής του άρθρου 76
(1)του περί Συμβάσεων Νόμου που προνοεί ότι κάθε σύμβαση είναι δεκτική ειδικής εκτέλεσης εφόσον δεν είναι άκυρη δυνάμει Νόμου, είναι διατυπωμένη γραπτώς και υπογραμμένη από το μέρος που έχει το βάρος της, το δε Δικαστήριο κρίνει ότι η ειδική εκτέλεση της δεν θα ήταν ανεπιεικής, παράλογη ή πρακτικά ανεφάρμοστη. Είναι γνωστή η νομολογία ότι οι πρόνοιες του άρθρου 76
(1)δεν εφαρμόζονται στις περιπτώσεις ειδικής εκτέλεσης συμβάσεων πώλησης γης (βλ. Δημητρίου κ.α. ν. Sidorenko
(2011)1 (B) A.A.Δ.1095)». Η σημασία της αξιόπιστης μαρτυρίας έχει τονιστεί στην υπόθεση Kadis v. Nicolaides and Another,
(1986)1 C.L.R. 212, σελ. 216 όπου λέχθηκαν τα ακόλουθα: «If the evidence of a witness is rejected as unworthy of credit, there is nothing to weight thereafter. The rules defining the burden of proof and the circumstances of its discharge, have nothing to do with the credibility of witnesses. A witness may either be believed or disbelieved (wholly or in party) according to the view taken of this credibility by the Court. A question of discharge of the burden of proof can only arise if there is credible evidence to way on the two sides. If there is no credible evidence to support the case of the party upon whom the burden of proof lies, as in the case, there is nothing to weigh thereafter». Στην υπόθεση Εθνική Τράπεζα v. X" Νέστορος,
(1990)1 Α.Α.Δ. 41, 45 λέχθηκαν τα ακόλουθα: «Οφείλουμε πρώτα να αποσαφηνίσουμε το θέμα της σύμπλεξης της αξιοπιστίας των μαρτύρων με το βάρος απόδειξης που έθιξε ο δικηγόρος της Τράπεζας ως θέματος που επηρεάζει την εγκυρότητα της απόφασης. Κατά τη νομολογία αυτό είναι ανεπίτρεπτο και οπωσδήποτε οδηγεί σε ακύρωση της ετυμηγορίας του δικαστηρίου. Η υποχρέωση του ενάγοντα ή αιτητή σε κάθε δοσμένη υπόθεση να αποσείσει την ευθύνη που αφορά στο βάρος απόδειξης γεννιέται εφόσον το δικαστήριο διαπιστώνει κατ' αρχάς ότι η μαρτυρία που προσκόμισε ο διάδικος που φέρει το βάρος, έχει τα στοιχεία της αξιοπιστίας και μπορεί να αποτελέσει το έρεισμα για τα ευρήματα του δικαστηρίου». Οι ίδιες αρχές επαναλαμβάνονται στις υποθέσεις Παπανδρέου v. Τύλληρου, (πιο πάνω), Κωνσταντινίδης v. Κατζιή
(1993)1 Α.Α.Δ. 492, Αθανασίου v. Κουνούνη
(1997)1 Α.Α.Δ. 614, και M.A. Goodvalue Suppliers Ltd κ.ά. v. Χαραλάμπους,
(2003)1 Α.Α.Δ. 127, στην οποία το Πρωτόδικο Δικαστήριο απέρριψε τόσο την απαίτηση όσο και την ανταπαίτηση, υποδεικνύοντας, με αναφορά στην υπόθεση Αθανασίου v. Κουνούνη (πιο πάνω), ότι η απόρριψη της εκδοχής της εφεσίβλητης δεν πρόσθετε στην υπόθεση των Εφεσειόντων εφόσον δεν υπήρχε αξιόπιστη μαρτυρία που να στοιχειοθετούσε την απαίτηση. Στην δε υπόθεση Κορέλλη v. Δημοκρατίας
(2000)2 Α.Α.Δ. 12, αναφέρεται και επαναλαμβάνεται ότι αναξιόπιστη μαρτυρία δεν αποτελεί αποδεικτικό υλικό. Μόνο αξιόπιστη μαρτυρία βαρύνει την πλάστιγγα των πιθανοτήτων. Σε περιπτώσεις αθέτησης συμφωνιών το αθώο μέρος δικαιούται σε αποζημιώσεις από τον αντισυμβαλλόμενο υπαίτιο μέρος, για ζημιά ή απώλεια που υπέστη συνεπεία της αθέτησης η οποία προέκυψε φυσικά από τη συνήθη πορεία των πραγμάτων (από την αθέτηση) και την οποία οι συμβαλλόμενοι γνώριζαν, όταν σύναπταν τη σύμβαση, ως ενδεχόμενη συνέπεια της παράβασης (βλ. Άρθρο 73
(1)του περί Συμβάσεων Νόμου, Κεφ. 149). Το άρθρο 75 του Κεφ. 149 κατοχυρώνει δικαίωμα σε αποζημίωση και στην περίπτωση που έλαβε χώρα νόμιμη συμβατική υπαναχώρηση. Προνοεί τα ακόλουθα: «Το πρόσωπο το οποίο υπαναχωρεί νόμιμα από τη σύμβαση, δικαιούται αποζημίωση για κάθε ζημιάς την οποία υπέστη συνεπεία της μη εκπλήρωσης της σύμβασης.» ΕΞΕΤΑΣΗ ΝΟΜΙΚΩΝ ΖΗΤΗΜΑΤΩΝ: Βασικό ζήτημα το οποίο κρίνω ότι θα πρέπει να τύχει σχολιασμού και να με απασχολήσει πρωταρχικά είναι η εγκυρότητα της συμφωνίας. Πρόκειται για μια Συμφωνία πώλησης ενός ακινήτου εντός του οποίου θα ανεγειρόταν μια κατοικία συμφώνως των αρχιτεκτονικών σχεδίων και των όρων που είχαν συμπεριληφθεί σε αυτή. Δεν ήταν συμφωνία εργολαβίας για να με απασχολήσουν όσα ενδεχομένως η Υπεράσπιση θέλησε να αναδείξει με τη μαρτυρία του κ. Καραγιάννη (Μ.Υ.4) εκ μέρους του Συμβουλίου Εγγραφής και Ελέγχου Εργοληπτών. Στην αγόρευση του ο ευπαίδευτος συνήγορος του εναγομένου, πλην της καταγραφής της προσφερθείσας μαρτυρίας από τον ως άνω μάρτυρα, δεν προβαίνει σε οποιανδήποτε εισήγηση, κάτι που εκλαμβάνεται και ως εγκατάλειψη της σχετικής προσπάθειας από πλευράς Υπεράσπισης. Η μαρτυρία του εν λόγω μάρτυρος σε κάθε περίπτωση δεν ανέδειξε ότι η κατοικία ανεγέρθηκε από μη αδειούχο εργολάβο, δεν μπόρεσε να δώσει σαφή απάντηση σε σχετική ερώτηση. Ούτως ή άλλως και αυτεπάγγελτα το Δικαστήριο θα μπορούσε να εξετάσει την παρανομία εφόσον ήθελε ασφαλώς πειστεί ότι προκύπτει έκδηλη και στη βάση στερεού υποβάθρου γεγονότων που να δείχνουν την παρανομία εν τη γενέσει της σύμβασης (βλ. Πολυξένου Αρκαδίου v. Porto Lara Estates,
(2010)1 ΑΑΔ 2035 και Νίκος Νικολάου v. ΕΚΑ Rok Designs Ltd, Πολ. Έφεση 175/11 ημερ. 22.11.2016 αλλά και την πρόσφατη απόφαση Π.Ε. Αρ. 106/2012 Kyriacos Arsiotis Dev. & Con. Ltd κ.ά.v. Highway Gardens City Ltd, ημερ. 18.04.2018) στη βάση του περί Εγγραφής και Ελέγχου Εργοληπτών Οικοδομικών και Τεχνικών Έργων Νόμου (Ν.29(Ι)/2001). Για αυτούς τους λόγους κρίνω ότι δεν πρέπει να με απασχολήσει περαιτέρω αυτή τη πτυχή της μαρτυρίας. Καταλήγω ότι δεν πρόκειται περί άκυρης Συμφωνίας ανάθεσης έργου λόγω μη κατοχής κατάλληλης άδειας από εγγεγραμμένο εργολήπτη οικοδομικού έργου. Ένα άλλο ζήτημα που ανέδειξε η πλευρά του εναγομένου με σχετική ερώτηση κατά την αντεξέταση του κ. Χαρτούπαλλου ήταν το κατά πόσο για την έγερση της αγωγής λήφθηκε άδεια από την Marfin Laiki Bank στην οποία σύμφωνα με τη μαρτυρία είχαν εκχωρηθεί τα δικαιώματα του εναγομένου. Ο ευπαίδευτος συνήγορος του εναγομένου στην αγόρευση του καταπιάνεται με το ζήτημα με παραπομπή στις υποθέσεις Tree Rivers D.C. v. Bank of England,
(1995)4 All E.R. 312 και την κυπριακή υπόθεση Λουκά v. Eurolife,
(2009)1 ΑΑΔ
  1. Με όλο τον σεβασμό όμως δεν θα συμφωνήσω ότι τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης συνάδουν με αυτά των πιο πάνω υποθέσεων. Εδώ η ενάγουσα δεν υπέχει της θέση του εκχωρητή. Εκχωρητής των δικαιωμάτων που απορρέουν από τη Συμφωνία είναι ο εναγόμενος και εκδοχέας η ως άνω τράπεζα ή η διάδοχος της σήμερα. Επομένως κατά την αντίληψη μου η ενάγουσα δεν είχε καμιά νομική υποχρέωση να ζητήσει άδεια για έγερση αγωγής εναντίον του αντισυμβαλλόμενου της, ισχυριζόμενη διάρρηξη εκ μέρους του της Συμφωνίας τους. Η προσυπογραφή του εκχωρητηρίου εκ μέρους της ενάγουσας δεν ενέχει τέτοια νομική υποχρέωση. ΕΥΡΗΜΑΤΑ: Τα γεγονότα της υπόθεσης είναι απλά ως προς την ουσία τους. Υπήρξε μια Συμφωνία για την πώληση ενός ακινήτου στο οποίο θα ανεγειρόταν μια κατοικία από την πωλήτρια έναντι συγκεκριμένου τιμήματος το οποίο θα καταβαλλόταν από τον αγοραστή τμηματικά. Δύο είναι τα βασικά ζητήματα που θα πρέπει να με απασχολήσουν. Το πρώτο αν υπήρξε διάρρηξη της Συμφωνίας και ποιος είναι ο υπαίτιος αυτής και ποιο το αθώο μέρος και το δεύτερο αν η Συμφωνία αυτή τερματίστηκε σύμφωνα με τις πρόνοιες της. Έχοντας επομένως υπόψη τις αρχές που αναδεικνύονται από τη νομολογία μας και η υπαγωγή τους στα γεγονότα της υπόθεσης υπό το φως της αξιολόγησης που επιχείρησα πιο πάνω θα καταγράψω στη συνέχεια τα ευρήματα μου. (α) Στις 12.12.2006 είχε συναφθεί μεταξύ των διαδίκων Συμφωνία πώλησης ενός κτήματος ιδιοκτησίας της ενάγουσας στο Φρέναρος της Επαρχίας Αμμοχώστου. Σε αυτό θα ανεγειρόταν μια κατοικία σύμφωνα με τα αρχιτεκτονικά σχέδια και τους όρους που επισυνάπτονται στη Συμφωνία έναντι συνολικού τιμήματος €529.666,44σ. Η Συμφωνία της 12.12.2006 προνοούσε ότι η κατοικία θα έπρεπε να είχε παραδοθεί στον αγοραστή στις 30.04.
  2. Ο όρος αυτός παρέμεινε ο ίδιος και στη Συμφωνία που αντικατέστησε την αρχική ως άνω Συμφωνία αυτή της 31.08.2007, Συμφωνία η οποία είναι παραδεκτό ότι δέσμευε στη συνέχεια τους συμβαλλόμενους. Η καταβολή του τιμήματος θα γινόταν τμηματικά, ανάλογα με την εξέλιξη των κατασκευαστικών εργασιών (όρος 4 της Συμφωνίας). Στον ίδιο όρο προνοείτο επίσης η επιβάρυνση κάθε ποσού που θα καθυστερούσε ο εναγόμενος να καταβάλει με τόκο 5% από την ημέρα της καθυστέρησης. Με την πρόβλεψη επιβάρυνσης τυχόν καθυστέρησης στην πληρωμή με τόκο σύμφωνα με τη νομολογία ο όρος της έγκαιρης πληρωμής - που εδώ σημειώνω ότι δεν προνοείτο συγκεκριμένη ημερομηνία αλλά εξαρτάτο από την πρόοδο των οικοδομικών εργασιών - δείχνει ότι όρος για την παράδοση της κατοικίας στις 30.04.2008 δεν ήταν ουσιώδης όρος της (βλ. Latifundia Properties Ltd v. Ψακή κ.α.
(2003)1 ΑΑΔ 670, Ξενοφώντος v. Τυρίμου
(1984)1 ΑΑΔ 23 και Σάντης v. Χατζηβασιλείου κ.ά.
(2009)1 ΑΑΔ 288) Σε κάθε περίπτωση, υπό τις ως άνω περιστάσεις, πριν η ενάγουσα επιχειρήσει τον τερματισμό της Συμφωνίας δεν κατέστησε το χρόνο ουσιώδη δίδοντας εύλογη προειδοποίηση προς τον εναγόμενο να αποπληρώσει. Η σχετική μαρτυρία που προσφέρθηκε χωρίς να αποδειχθεί που και πως απεστάλησαν οι σχετικές ειδοποιήσεις δεν αποδεικνύουν, ούτε στο επίπεδο που εδώ εξετάζεται, το ζητούμενο. Ο όρος δε της συμφωνίας περί παράδοσης της κατοικίας στις 30.04.2008 εκ των πραγμάτων, λόγω της καθυστέρησης που επήλθε, η οποία οφειλόταν όπως κρίνω στον εναγόμενο (με τον οποίο η επικοινωνία όπως ανέφερε η κα Κουτσαβάκη (Μ.Ε. 3) ήταν πάντοτε δύσκολη) για να προβεί σε επιλογή, ως είχε δικαίωμα, των κεραμικών, ειδών υγιεινής και πελεκανικών (η αναφορά του εναγομένου ότι μόλις τότε είχε φύγει από την Κύπρο και δεν θα επέστρεφε μόνο και μόνο για να διαλέξει κεραμικά ήταν χαρακτηριστική της σημασίας του χρόνου που απέδιδε για την αποπεράτωση της) και ακολούθως της απαίτησης του για τροποποίηση των αρχιτεκτονικών σχεδίων ως προς τη χωροθέτηση της πισίνας και του χώρου πρασίνου σε άλλα σημεία του κτήματος, προκάλεσε επιπρόσθετη καθυστέρηση στην συμπλήρωση των εργασιών του περιβάλλοντος της κατοικίας χώρου. Όλα αυτά με οδηγούν στο συμπέρασμα ότι, παρά τα όσα περί αντιθέτου προνοείτο στη Συμφωνία και του χαρακτηρισμού όλων των όρων της ως ουσιωδών (βλ. όρος 22), ο όρος περί της παράδοσης της κατοικίας στις 30.04.2008 κατέστη με κοινή συναίνεση μη ουσιώδης (βλ. μαρτυρία Κουτσαβάκη (Μ.Ε.3) και Μάτολη (Μ.Ε.4). (β) Η σύνδεση του κτήματος με δημόσιο δρόμο γινόταν μέσω δικαιώματος διαβάσεως passage (access), όπως αναφερόταν στο Παράρτημα Α2 της Συμφωνίας, όπου και φαίνεται το σχετικό χωρομετρικό σχέδιο του κτήματος υπογεγραμμένο και από τους δύο συμβαλλόμενους. Βρίσκω επομένως ότι όλα τα νομικά χαρακτηριστικά του κτήματος ήταν σε γνώση του εναγομένου και δεν μπορεί να αιτιάται ότι η κατοικία ανεγέρθηκε στη μέση του πουθενά. Ούτε και απαιτείτο η έκδοση ξεχωριστού τίτλου για την οικοδομή εφόσον το τεμάχιο επί του οποίου ανεγέρθηκε είχε τίτλο και απλώς εκείνο που χρειαζόταν ήταν πιστοποιητικό τελικής εγκρίσεως της οικοδομής για να εγγραφεί η κατοικία επ' αυτού. Ο σχετικός όρος της Συμφωνίας δεν ενεργοποιείται στην προκείμενη περίπτωση. (γ) Η απόφαση του εναγομένου να συνάψει δάνειο προς εξόφληση του υπόλοιπου συμφωνηθέντος τιμήματος σε εμπορική τράπεζα οδήγησε στην αντικατάσταση της ως άνω Συμφωνίας με άλλη με ημερομηνία 31.08.
  1. (δ) Το τελευταίο διατακτικό εκ μέρους του μηχανικού που επέβλεπε την ανοικοδόμηση της κατοικίας εκδόθηκε την 13.03.2009 (Τεκμ. 9), αφορούσε το ποσό των €98.364,19σ. και υποβλήθηκε στην τράπεζα για πληρωμή. Η κατοικία ήταν τελειωμένη υπό την έννοια ότι την περίφραξη σύμφωνα με τη μαρτυρία της ενάγουσας, την οποία αποδέχομαι, είχε αναλάβει να ανεγείρει ο εναγόμενος. Με την ανέγερση της θα διαμορφωνόταν και ο χώρος πρασίνου και ο χώρος μέχρι τον δημόσιο δρόμο και το πεζοδρόμιο. Επομένως λόγω αδυναμίας σύμφωνα με τη μαρτυρία της ενάγουσας αποπληρωμής του τελευταίου διατακτικού πληρωμής που είχε εκδοθεί από τον μηχανικό του έργο κ. Μηνά (Μ.Ε.6), με ευθύνη όπως βρίσκω του εναγομένου, το ποσό της τελευταίας δόσης δεν καταβλήθηκε στην ενάγουσα. Σχετικό με το πρόβλημα ανταπόκρισης του εναγόμενου στη σχετική του υποχρέωση είναι και το Τεκμ. 8 που είναι ειδοποίηση της τράπεζας προς την ενάγουσα υπό την ιδιότητα της ως εγγυήτριας του (Τεκμ. 8). Ο εναγόμενος έκτοτε δεν φρόντισε να καταβληθεί το εν λόγω ποσό ή οποιονδήποτε άλλο ο ίδιος θεωρούσε ως οφειλόμενο προφανώς ευρισκόμενος σε οικονομική αδυναμία και έτσι έκτοτε η κατοικία δεν συμπληρώθηκε και παρέμεινε ακατοίκητη. Επομένως βρίσκω ότι η κατοικία ήταν έτοιμη για παράδοση τον Μάρτιο του 2009 και ο λόγος που δεν παραδόθηκε στον εναγόμενο ήταν η μη καταβολή της τελευταίας ως άνω δόσης ή μέρους της στο οποίο θα έπρεπε να είχαν συμφωνήσει τα μέρη, λαμβάνοντας υπόψη τα κόστη για τις μη εκτελεσθείσες εργασίες. Σημειώνω εδώ ότι στο εν λόγω διατακτικό, εφόσον θέλει η πλευρά της ενάγουσας να το παρουσιάζει ως το τελευταίο, όταν πλέον η κατοικία ήταν ετοιμοπαράδοτη, δεν γίνεται διάκριση, ως όφειλε, αν αφορά την τελευταία οφειλόμενη δόση συμπεριλαμβανομένων και των επιπρόσθετων εργασιών στις οποίες δεν γίνεται οποιαδήποτε μνεία. Σε κάθε περίπτωση δεν υπήρξε σαφής μαρτυρία για το κόστος κάθε επιπρόσθετης εργασίας ο κ. Μάτολη (Μ.Ε.4) δεν ήταν συγκεκριμένος επί του θέματος αυτού όπως και ο κ. Χαρτούπαλλος (Μ.Ε.2) η δε κα Κουτσαβάκη (Μ.Ε.3) τίποτε δεν είχε να πει επί του προκειμένου. Θα έλεγα μάλιστα ότι η σιωπή επί του θέματος ήταν μέχρι και την προσπάθεια τερματισμού του Οκτωβρίου του
  2. Ήταν δε περίεργο στο τελευταίο διατακτικό να μη γινόταν οποιαδήποτε αναφορά σε αυτές. Για τους πιο πάνω λόγους η σχετική αξίωση της ενάγουσας για επιπρόσθετες εργασίες δεν έχουν αποδειχθεί και απορρίπτεται. (ε) Η συμπεριφορά των συμβαλλομένων κατέστησε το χρόνο παράδοσης ως μη ουσιώδη καθότι ο εναγόμενος καθυστέρησε στην επιλογή, ως είχε δικαίωμα, των ειδών υγιεινής και κεραμικών και πελεκανικών που θα τοποθετούνταν στην κατοικία, κάτι που η ενάγουσα δέχθηκε. Επομένως το χρονοδιάγραμμα των τμηματικών πληρωμών όπως και ο χρόνος παράδοσης της κατοικίας είχαν καταστεί μη ουσιώδεις όροι παρά τον σχετικό όρο της Συμφωνίας (όρος 22). Ενώ ισχυρίστηκε μόλις στο δικόγραφο του και ενώπιον του Δικαστηρίου ότι δεν είχε επιλογή παρά την υπαναχώρηση του από τη Συμφωνία, εντούτοις όλες οι περιστάσεις κάθε άλλο δεικνύουν ότι είχε ένα τέτοιο δικαίωμα. Ο ίδιος επέλεξε να μην ανταποκριθεί στην εξόφληση του τελευταίου διατακτικού ή έστω μέρους αυτού που πίστευε ότι όφειλε ενόψει των μη εκτελεσθεισών εργασιών, απέφυγε να λάβει οποιαδήποτε μέτρα εναντίον της ενάγουσας και πολύ καθυστερημένα αναφέρθηκε στις μη εκτελεσθείσες εργασίες ούτε τέλος απέστειλε κάποια προειδοποιητική επιστολή με την οποία να καθιστούσε το χρόνο παράδοσης συμπληρωμένης της κατοικίας ουσιώδη έτσι ώστε να θεωρείτο πλέον ως το αναίτιο μέρος της διάρρηξης της σύμβασης. Για τούτο ως υπαίτιος στη διάρρηξη της Συμφωνίας δεν μπορεί εκ των υστέρων να προβάλλει ανταπαίτηση για αποζημιώσεις για ζημιές που ισχυρίζεται ότι υπέστη. Ούτε ασφαλώς ενεργοποιείται στην προκείμενη περίπτωση το άρθρο 75 του Κεφ. 149 στο οποίο προνοείται αποζημίωση όταν έλαβε χώρα νόμιμη συμβατική υπαναχώρηση. (στ) Βρίσκω ότι ο εναγόμενος είχε καταβάλει έναντι του τιμήματος στις 24.08.2006 €3.297,60 για τη δέσμευση του στη σύναψη της συμφωνίας και ακολούθως τμηματικά ανάλογα με το στάδιο στο οποίο βρίσκονταν οι οικοδομικές εργασίες στις 2.02.2007 €130.708,01, στις 24.10.2007 €198.197,77 και με την τοποθέτηση των πατωμάτων €99.048,88 μέχρι τότε το συνολικό ποσό των €431,252,26σ. (ζ) Σύμφωνα με τη μαρτυρία που αποδέχθηκα πιο πάνω δέχομαι ότι παρέμεναν προς συμπλήρωση η περίφραξη της κατοικίας σύμφωνα με τα αρχιτεκτονικά σχέδια, η διαμόρφωση του χώρου πρασίνου που επιβλήθηκε με την Πολεοδομική Άδεια και η κατασκευή πεζοδρομίου που ήταν μεταξύ τους αλληλένδετα θέματα με την κατασκευή της περίφραξης να προηγείται και τα οποία δεν κατασκευάστηκαν από την ενάγουσα εφόσον ο εναγόμενος ανέλαβε ο ίδιος να κατασκευάσει αντί περίφραξης με συρματόπλεγμα περιτοίχισμα, το οποίο θα έκτιζε με δικούς του ανθρώπους όπως διατεινόταν. Παρέμεναν επίσης η σύνδεση και μόνιμη παροχή ρεύματος από το δίκτυο της Α.Η.Κ. και η υδροδότηση του χώρου πρασίνου. Δεν προσφέρθηκε σαφής μαρτυρία για τα κόστη αυτών των εργασιών και επομένως δεν μπορεί να εξαχθεί οποιοδήποτε σχετικό συμπέρασμα για το ακριβές υπόλοιπο που έχει να λαμβάνει η ενάγουσα. (η) Με την επιστολή της ενάγουσας με ημερομηνία 12.10.2009, η οποία κατατέθηκε ως Τεκμ. 13, η οποία απευθυνόταν στον δικηγόρο του εναγομένου σε απάντηση δικής του επιστολής της ίδιας ημερομηνίας (Τεκμ. 50), δεν καθιστούσε ούτε την πληρωμή της τελευταίας δόσης που απαιτούσε με την έκδοση του τελευταίου διατακτικού ως ουσιώδη όρο. Ούτε επίσης ο εναγόμενος με την εκ μέρους του επιστολή (Τεκμ. 50), προέβη σε κάτι τέτοιο. Το έκανε όμως με την επιστολή της η ενάγουσα με ημερομηνία 14.10.2009 (Τεκμ. 51 ) καλώντας τον να καταβάλει το ποσό των €98.364,19 πλέον τους τόκους εντός δέκα ημερών την οποία ο εναγόμενος όμως ανέφερε ότι δεν του στάλθηκε στην διεύθυνση του στην Αγγλία όπως αναγράφεται σε αυτή, αλλά την έλαβε πολύ αργότερα από τον τότε δικηγόρο του στην Κύπρο στον οποίο ενδεχομένως παραδόθηκε, όπως παρόμοια και η μεταγενέστερη επιστολή της 2.11.2009 (Τεκμ. 52). Λόγω μη ανταπόκρισης του εναγομένου, η ενάγουσα επανήλθε με επιστολή ημερομηνίας 29.10.2010 ένα χρόνο αργότερα τερματίζοντας τη Συμφωνία. Επομένως ο χρόνος και για αυτούς τους λόγους σε καμιά περίπτωση δεν λειτούργησε στην προκείμενη περίπτωση ως ουσιώδης όρος της Συμφωνίας. Εξάλλου η ρήτρα περί επιβολής τόκου σε περίπτωση υπερημερίας είναι ενδεικτική ως προς το ότι ο χρόνος δεν ήταν ουσιώδης στη σκέψη των μερών (βλ. Mindoras Estates Ltd v. Ποταμού
(2012)1 ΑΑΔ 1729). (θ) Είναι σημαντικό να επισημανθεί σε αυτό το σημείο ότι η επιστολή τερματισμού επιδόθηκε στις 31.10.2010 σύμφωνα με το Τεκμ. 18 σε πρόσωπο που κατ' ισχυρισμό της ενάγουσας ήταν υπάλληλος του εναγομένου, σε διεύθυνση στην Κύπρο. Ήταν όμως ρητός όρος της Συμφωνίας, ο οποίος μάλιστα ουσιώδης, σύμφωνα με τον όρο 22 αυτής και δεν υπήρξε οποιαδήποτε μεταγενέστερη τροποποιητική συμφωνία που να καθόριζε διαφορετική διεύθυνση στην οποία θα έπρεπε να αποστελλόταν η αλληλογραφία στον εναγόμενο πλην αυτής που αναφέρεται στην ίδια τη Συμφωνία στο όρο 17 και που είναι η διεύθυνση του εναγομένου στην Αγγλία. Επομένως καθίσταται εύρημα μου ότι δεν έγινε νομότυπος τερματισμός της Συμφωνίας εκ μέρους της ενάγουσας (βλ. Mindoras Estates Ltd v. Ποταμού κ.α.
(2012)1 ΑΑΔ 1729). Η ενασχόληση μου με τις ισχυριζόμενες ζημιές για τις οποίες διεκδικεί ο εναγόμενος αποζημιώσεις με την ανταπαίτηση του θα είχε σημασία αν αποδεχόμουν τη μαρτυρία του. Αντίθετα η απόρριψη της και το εύρημα μου ότι ήταν αυτός που ευθυνόταν για την αθέτηση της συμφωνίας με οδηγεί στο να μη προχωρήσω με την αξιολόγηση της (βλ. Χρίστου v. Khoreva,
(2002)1 AAΔ 454 όπου ο Καλλής, Δ. αναφέρει τα εξής: «Το πρωτόδικο Δικαστήριο αφού διαπίστωσε την αθέτηση συμφωνίας και αφού χορήγησε τις σχετικές θεραπείες διατύπωσε και την άποψη - ως εκ περισσού θα λέγαμε - ότι η εφεσίβλητη δικαιούται στα επίδικα ποσά και με βάση την αρχή του αδικαιολόγητου πλουτισμού». Ούτε θεωρώ σκόπιμο να υπεισέλθω σε άλλα ζητήματα που αφορούν τις αξιώσεις του εναγομένου ούτε και στο κατά πόσο η ανταπαίτηση του θα μπορούσε να λειτουργήσει εκ μέρους του ως τερματισμός της Συμφωνίας, ζήτημα που διαπραγματεύεται ο ευπαίδευτος συνήγορος του στην αγόρευση του. Η απόφαση μου για αθέτηση της συμφωνίας εκ μέρους του εναγομένου αρκεί για να κρίνει την ανταπαίτηση του και επομένως δεν προσδίδω καμιά αξία στη μαρτυρία που προσφέρθηκε και αφορούσε την εκτίμηση των ζημιών που κατ' ισχυρισμό υπέστη και για αυτές που απαριθμεί στον σχετικό κατάλογο (Τεκμ. 57), όπως και σε άλλες ζημιές που κατ' ισχυρισμό του υπέστη συνεπεία της σύναψης εκ μέρους του δανείου, για τις οποίες παρουσίασε τα Τεκμ. 55 και 56. Ποια ευθύνη πράγματι θα μπορούσε να καταλογιστεί στην ενάγουσα για τη σύναψη αρχικά του δανείου από τον εναγόμενο και ακολούθως την μη εκπλήρωση εκ μέρους του των υποχρεώσεων του έναντι της τράπεζας; Επομένως, εφόσον υπαίτιος της διάρρηξης της συμφωνίας κατέληξα ότι ήταν ο εναγόμενος, η ενάγουσα δεν έχει καμιά ευθύνη ή υποχρέωση για τα κόστη ενοικίασης του διαμερίσματος και της οικίας στην Κύπρο για να διαμένει ο εναγόμενος όταν ερχόταν στην Κύπρο. Συνοψίζοντας καταλήγω ότι υπαίτιος της διάρρηξης της Συμφωνίας ήταν ο εναγόμενος και για τούτο δεν δικαιούται οποιανδήποτε από τις αξιώσεις του δυνάμει της Ανταπαίτησης του. Από την άλλη η ενάγουσα δεν κατάφερε να αποδείξει με παραδεκτή μαρτυρία ότι τερμάτισε τη Συμφωνία και κατά συνέπεια αποτυγχάνει και αυτή στις αξιώσεις της. Όπως δε λέχθηκε και στην υπόθεση Ποιηταρίδη (πιο πάνω): «Προϋπόθεση για την επιτυχία του πρώτου σκέλους των θεραπειών είναι η συνέχιση της συμβατικής σχέσης μεταξύ των διαδίκων. Το δεύτερο σκέλος που είναι οι αποζημιώσεις συμβιβαζόταν μόνο με τον τερματισμό της συμφωνίας ενόψει της διάρρηξης της από την εφεσείουσα και όχι με τη συνέχιση της συμφωνίας». Με δεδομένο τέλος ότι καμιά από τις δύο πλευρές δεν κατέστησε το χρόνο εκπλήρωσης των αμοιβαίων υποχρεώσεων εκ νέου ουσιώδη κρίνω ότι η Συμφωνία εξακολουθεί να είναι σε ισχύ και δεσμεύει τα μέρη και εναπόκειται σε αυτά να βρουν τρόπους για την οριστική υλοποίηση τους. Επομένως κρίνω ότι κανενός είδους αποζημίωση δεν δικαιολογείται όπως επιδικαστεί υπέρ οποιουδήποτε από τους διαδίκους. ΚΑΤΑΛΗΞΗ: Με όσα προσπάθησα να εξηγήσω πιο πάνω κρίνω ότι η απαίτηση της ενάγουσας δεν έχει αποδειχθεί ούτε καν στο επίπεδο που εξετάζεται σε αυτής της φύσης τις υποθέσεις, αυτό του ισοζυγίου των πιθανοτήτων, παρόμοια και η ανταπαίτηση του εναγομένου οι οποίες συνεκδικάστηκαν. Ως εκ τούτου απορρίπτεται τόσο η απαίτηση όσο και η ανταπαίτηση. ΤΑ ΕΞΟΔΑ: Ενόψει της πιο πάνω κατάληξης μου και της απόρριψης τόσο της απαίτησης όσο και της ανταπαίτησης, αναπόδραστα η πιο δίκαιη διαταγή ως προς τα έξοδα είναι όπως η κάθε πλευρά επιβαρυνθεί με τα δικά της έξοδα. (Υπ.) ............ Χρ. Φιλίππου, Α.Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής Subject: Civil/Other Actions/Final Αναφορά: Αξιώσεις για παράβαση συμφωνίας πώλησης ακινήτου εντός του οποίου θα ανεγειρόταν κατοικία. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.