ΣΙΟΠΑΧΑ κ.α. ν. CYPRUS POPULAR BANK PUBLIC CO LIMITED κ.α., Αρ. Αγωγής: 164/13, 20/3/2019 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup
- on)- Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDAMM:2019:A31 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Ν. Γερολέμου, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 164/13 Μεταξύ: XXXXX ΣΙΟΠΑΧΑ XXXXX ΣΙΟΠΑΧΑ Εναγόντων ΚΑΙ 1.CYPRUS POPULAR BANK PUBLIC CO LIMITED 2.XXXXX ΒΓΕΝΟΠΟΥΛΟΣ 3. XXXXX ΛΥΣΑΝΔΡΟΥ 4. XXXXX ΜΠΟΥΛΟΥΤΑΣ 5. XXXXX ΣΤΥΛΙΑΝΙΔΗΣ 6. XXXXX ΚΟΥΝΝΗΣ 7. XXXXX ΟΡΦΑΝΙΔΗΣ 8. XXXXX ΜΟΥΣΤΑΚΑΣ 9. XXXXX ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ Εναγομένων Και ως έχει τροποποιηθεί δυνάμει διατάγματος του Επαρχιακού Δικαστηρίου Αμμοχώστου ημερομηνίας 29.5.2014 Μεταξύ: XXXXX ΣΙΟΠΑΧΑ XXXXX ΣΙΟΠΑΧΑ Εναγόντων ΚΑΙ 1.CYPRUS POPULAR BANK PUBLIC CO LIMITED 2. XXXXX ΒΓΕΝΟΠΟΥΛΟΣ 3. XXXXX ΛΥΣΑΝΔΡΟΥ 4. XXXXX ΜΠΟΥΛΟΥΤΑΣ 5. XXXXX ΣΤΥΛΙΑΝΙΔΗΣ 6. XXXXX ΚΟΥΝΝΗΣ 7. XXXXX ΟΡΦΑΝΙΔΗΣ 8. XXXXX ΜΟΥΣΤΑΚΑΣ 9. XXXXX ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ 10.ΤΡΑΠΕΖΑ ΚΥΠΡΟΥ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΤΔ 11.ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΤΗΣ ΚΥΠΡΟΥ 12.ΓΕΝΙΚΟΣ ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑΣ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ Εναγομένων ΑΙΤΗΣΗ ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑΣ 25.1.2019 ΓΙΑ ΣΥΝΕΝΩΣΗ ΤΗΣ ΠΑΡΟΥΣΑΣ ΑΓΩΓΗΣ ΜΕ ΤΗΝ ΑΓΩΓΗ ΥΠ΄ ΑΡ. 163/13 ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: 20.3.2019 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για Ενάγοντες-Αιτητές: κ. Α. Μελάς για Κώστας Μελάς & Συνεργάτες ΔΕΠΕ Για Εναγόμενη 1-Καθ΄ης η αίτηση: Καμία Εμφάνιση Για Εναγόμενη 10-Καθ΄ης η αίτηση: κα Κόκκινου για Χρυσαφίνης & Πολυβίου ΔΕΠΕ Για Εναγόμενη 11-Καθ΄ης η αίτηση: κα Αργ. Σάββα για Αλέκος Ευαγγέλου & Σία ΔΕΠΕ Για Εναγόμενο 12-Καθ΄ου η αίτηση: κα Κουμή για κα Μαρ. Τσαγκάρη, για Γενικό Εισαγγελέα της Δημοκρατίας ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ (Ex-Tempore) Οι Ενάγοντες-Αιτητές (στο εξής Αιτητές), στην παρούσα αγωγή, με την αίτηση τους ημερ. 25.1.2019 ζητούν διάταγμα του Δικαστηρίου για συνένωση της αγωγής αυτής με την υπ΄ αριθμό αγωγή 613/2013, Ε.Δ. Λάρνακας, για περιορισμένα αλλά αρκετά ζητήματα, ως ακολούθως: «1. Ποια είναι τα χαρακτηριστικά των αξιόγραφων Κεφαλαίου του 2008, 2009 και 2010 και των μετατρέψιμων αξιόγραφων ενισχυμένου κεφαλαίου του 2011 της CYPRUS POPULAR BANK PUBLIC CO LIMITED. 2. Τι αποτελεί επενδυτική υπηρεσία, επενδυτική συμβουλή, και ποιες είναι οι υποχρεώσεις ενός χρηματοπιστωτικού ιδρύματος κατά την παροχή επενδυτικών υπηρεσιών και επενδυτικών συμβουλών, και ποιες διαδικασίες οφείλει να ακολουθεί και ποιες οι ασφαλιστικές δικλείδες που οφείλει να λαμβάνει. 3. Τον σχεδιασμό, την ανάγκη έκδοσης, το μέγεθος της εκστρατείας και τις πρακτικές προώθησης και διάθεσης των ως άνω εκδόσεων αξιογράφων από την CYPRUS POPULAR BANK PUBLIC CO LIMITED στο ευρύ κοινό. 4. Τον έλεγχο και εποπτεία από πλευράς της Κεντρικής Τράπεζας του τρόπου και τακτικών προώθησης των αξιογράφων στο ευρύ κοινό από την CYPRUS POPULAR BANK PUBLIC CO LIMITED που σκοπό είχε την άντληση κεφαλαίων και την κάλυψη των ελλειμμάτων της. 5. Τις ενέργειες και παραλείψεις διασφάλισης της λήψης των κατάλληλων μέτρων από πλευράς της Κυπριακής Δημοκρατίας με σκοπό την εφαρμογή της Οδηγίας Mifid και κατά πόσο αυτά ήταν αποτελεσματικά, αναλογικά και αποτρεπτικά για προστασία συνταγματικά κατοχυρωμένων δικαιωμάτων των πολιτών της και ευρωπαϊκών δικαιωμάτων. 6. Την παραπλανητική εικόνα που παρουσίαζε η CYPRUS POPULAR BANK PUBLIC CO LIMITED ως προς την οικονομική της κατάσταση, την φερεγγυότητα και την ρευστότητά της. 7. Την εποπτεία και έλεγχο της Κεντρικής Τράπεζας της Κύπρου στον τρόπο που η CYPRUS POPULAR BANK PUBLIC CO LIMITED παρουσίαζε την οικονομική της κατάσταση, την φερεγγυότητα και την ρευστότητά της.», Και στη συνέχεια διάταγμα με το οποίο να αποσυνενώνονται οι δύο αγωγές μετά την εκδίκαση των πιο πάνω θεμάτων προκειμένου να εκδικαστούν ξεχωριστά τα υπόλοιπα επίδικα θέματα των αγωγών. Η αίτηση στηρίζεται στη Δ.14 και Δ.48 θ.2 και 9(
- d)καθώς και στις γενικές εξουσίες και πρακτική του Δικαστηρίου. Η αίτηση δεν συνοδεύεται από ένορκο δήλωση, αλλά παραπέμπει στα γεγονότα που εμφαίνονται στους φακέλους των δύο αγωγών, της παρούσας και της αγωγής υπ΄ αριθμό 163/2013, Ε.Δ. Λάρνακας, για να καταλήξει ότι στις Εκθέσεις Απαίτησης των δύο αναφερθεισών αγωγών υπάρχουν κοινά νομικά και ή πραγματικά ζητήματα τέτοιας σημασίας που καθιστούν επιθυμητή και αναγκαία τη συνένωση των δύο αγωγών, αφού θα εξοικονομηθεί επίσης πολύτιμος και σημαντικός δικαστικός χρόνος, γιατί θα ακουστεί μία φορά και για τις δύο αγωγές η μαρτυρία, αφού τα συγκεκριμένα επίδικα θέματα είναι κοινά όπως προκύπτει από το πανομοιότυπο περιεχόμενο των δικογράφων. Ακολούθησε η ένσταση της Εναγομένης 10-Καθ΄ης η αίτηση στην παρούσα αγωγή η οποία καταχωρήθηκε στις 8.3.2019 και βασίζεται στους Περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμούς (Civil Procedure Rules) Δ.14 θ.2 και 3, Δ.48 θ.1, 2, 3, 4, 8 και 9, επί του Περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60 και επί των συμφυών εξουσιών του Δικαστηρίου. Οι λόγοι ένστασης είναι οι ακόλουθοι: «(α) Η παρούσα αίτηση είναι αβάσιμη και/ή παράτυπη και/ή αντικανονική και/ή καταχωρήθηκε κατά παράβαση των Περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμών και της πρακτικής του Δικαστηρίου. (β) Η καταχώρηση της παρούσας αίτησης προσλαμβάνει τη μορφή περιφρόνησης του Δικαστηρίου και κατάχρηση της διαδικασίας (abuse of the process of the Court), καθότι καταχωρήθηκε με μεγάλη καθυστέρηση. (γ) Με την παρούσα αίτηση επιζητείται διάταγμα συνένωσης δύο αγωγών στις οποίες οι διάδικοι δεν είναι όλοι οι ίδιοι και ούτε και τα επίδικα θέματα αυτών. (δ) Οι ενάγοντες/αιτητές δεν παρουσιάζουν εύλογη αιτία και/ή σοβαρούς λόγους που να δικαιολογούν την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος σε αυτό το στάδιο της διαδικασίας. (στ) Με την αιτούμενη συνένωση δεν θα διευκολυνθούν αλλά αντίθετα θα περιπλεχθούν τα εγειρόμενα θέματα των 2 προαναφερθεισών αγωγών. (ζ) Η παρούσα αίτηση έχει ως μόνο σκοπό την πρόκληση περαιτέρω καθυστέρησης και/ή κωλυσιεργίας και/ή επιβράδυνση και/ή αναστολή της όλης διαδικασίας. (η) Με το αιτούμενο διάταγμα συνένωσης δεν θα εξυπηρετηθούν τα συμφέροντα της δικαιοσύνης και ούτε θα περιοριστούν τα έξοδα. (θ) Το αιτούμενο διάταγμα δεν δικαιολογείται υπό τις περιστάσεις και/ή δεν θα ήταν ορθό και δίκαιο να επιτραπεί υπό τις περιστάσεις.» Τα γεγονότα στα οποία στηρίζεται η ένσταση εκτίθενται στην ένορκη δήλωση δικηγόρου στο δικηγορικό γραφείο που εκπροσωπεί την Εναγομένη 10-Καθ΄ης η αίτηση και έχει ως κατωτέρω: « 1. Είμαι δικηγόρος στο δικηγορικό γραφείο κ.κ. Χρυσαφίνης και Πολυβίου ΔΕΠΕ που εκπροσωπούν τους εναγόμενους 10 στην παρούσα αγωγή. Γνωρίζω τα γεγονότα της παρούσας αγωγής από πληροφορίες που έχω λάβει τόσον από τους εναγόμενους όσο και από την δικηγόρο που χειρίζεται προσωπικά την υπόθεση, κα XXXXX Πολυβίου, και από έγγραφα που έχω στην κατοχή μου, και είμαι δεόντως εξουσιοδοτημένη να προβώ στην παρούσα ένορκο δήλωση. 2. Ανέγνωσα την αίτηση των εναγόντων/αιτητών ημερ. 25.1.19 και απορρίπτω το περιεχόμενο της και ισχυρίζομαι τα κάτωθι εξ΄ όσων κάλλιον γνωρίζω και πιστεύω. 3. Ισχυρίζομαι και λέγω ότι η παρούσα αίτηση είναι παράτυπη και ότι θα πρέπει να απορριφθεί καθότι με την παρούσα αίτηση επιζητείται διάταγμα συνένωσης 2 αγωγών στις οποίες οι διάδικοι δεν είναι όλοι οι ίδιοι. Αυτό είναι ξεκάθαρο από τους τίτλους των εν λόγω αγωγών. Στην αγωγή με αριθμό 164/13 ενάγοντες είναι ο XXXXX Σιόπαχας και ο XXXXX Σιόπαχας ενώ στην αγωγή με αριθμό 163/13 ενάγοντας είναι ο XXXXX Θεοφάνους. 4. Επιπλέον, ισχυρίζομαι και λέγω ότι η καταχώρηση της παρούσας αίτησης αποτελεί κατάχρηση της διαδικασίας του Δικαστηρίου (abuse of the process of the Court) και έχει ως μοναδικό σκοπό την περαιτέρω καθυστέρηση και/ή εκτροχιασμό και/ή αναστολή και/ή περαιτέρω επιβράδυνση της όλης διαδικασίας. Οι εν λόγω αγωγές δεν αφορούν τα ίδια επίδικα ζητήματα. Συγκεκριμένα, πιο πάνω αναφερόμενες αγωγές αφορούν την απόκτηση χρεογράφων και/ή αξιογράφων, τα οποία αποκτήθηκαν με ξεχωριστές και διαφορετικές αιτήσεις. 5. Περαιτέρω, είναι η εισήγησή μας ότι οι αιτητές δεν παρουσιάζουν εύλογη αιτία και/ή επαρκείς λόγους που να δικαιολογούν την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος σε αυτό το στάδιο της διαδικασίας. Τα χαρακτηριστικά των αξιογράφων του 2009, 2009 και 2011 καθώς και το τι αποτελεί επενδυτική υπηρεσία, δεν αποτελούν λόγους για τη συνένωση των εν λόγω αγωγών. Τυχόν συνένωση των 2 προαναφερθεισών αγωγών δεν θα ευκολύνει το έργο του Δικαστηρίου αλλά αντίθετα θα το δυσχεράνει, και κανένα όφελος δεν θα προκύψει από την αιτούμενη συνένωση. 6. Επίσης ισχυρίζομαι και λέγω ότι αν δοθεί το αιτούμενο διάταγμα συνένωσης το συμφέρον της Δικαιοσύνης δεν θα εξυπηρετηθεί καθότι ασφαλώς τα επίδικα θέματα δεν θα μετριασθούν, αλλά αντιθέτως θα πολλαπλασιασθούν και θα περιπλεχθούν. Ως εκ τούτου, το αιτούμενο διάταγμα δεν θα μπορούσε να θεωρηθεί αναγκαίο για σκοπούς δίκαιας περατώσεως της παρούσας υπόθεσης και/ή για το συμφέρον των διαδίκων και/ή ορθής απονομής της δικαιοσύνης και/ή δεν θα ήταν ορθό και δίκαιο να επιτραπεί υπό τις περιστάσεις. 7. Όλα τα πιο πάνω καταθέτω εξ όσων καλύτερα γνωρίζω, πιστεύω και πληροφορούμαι ως αληθή ως επίσης και από συμβουλή την οποία έχω λάβει από την δικηγόρο που χειρίζεται προσωπικά την παρούσα υπόθεση. 8. Για όλους τους πιο πάνω λόγους αιτούμαι από το Σεβαστό Δικαστήριο όπως η αίτηση των εναγόντων/αιτητών απορριφθεί με έξοδα υπέρ των εναγομένων 10/καθ΄ων η αίτηση.» Οι Εναγόμενοι 1, 11 και 12-Καθ΄ων η αίτηση δεν καταχώρησαν ένσταση. Όμως αφού οι Εναγόμενοι 11 και 12-Καθ΄ων η αίτηση εκπροσωπούνται από δικηγόρο δόθηκε η ευκαιρία σε αυτούς να αγορεύσουν. Ο κ. Μελάς στη γραπτή του αγόρευση αφού κατ΄ αρχάς επαναλαμβάνει τα επτά ζητήματα για τα οποία ζητείται η μερική συνένωση των δύο αγωγών, στη συνέχεια αναλύει αυτά για να καταδείξει ότι και στις δύο αγωγές υπάρχουν κοινά νομικά ζητήματα τα οποία μπορούν να ακουστούν μαζί και να εξοικονομηθεί πολύτιμος δικαστικός χρόνος, ενώ ως προς τα υπόλοιπα θέματα αφού εκδοθεί διάταγμα αποσυνένωσης θα εκδικαστούν ξεχωριστά, κάνοντας παραπομπή σε νομολογία και αυθεντίες επί του συγκεκριμένου θέματος. Εισηγείται ότι ξεπροβάλλει, εκ των δεδομένων των δικογράφων, η αναγκαιότητα στην παρούσα υπόθεση συνένωσης των δύο αγωγών επί των συγκεκριμένων θεμάτων. Από την άλλη η συνήγορος της Εναγομένης 10-Καθ΄ης η αίτηση στην προφορική της αγόρευση υιοθέτησε ουσιαστικά τους λόγους ένστασης και τα όσα αναφέρονται στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει αυτή, τονίζοντας ότι είναι διαφορετικοί οι Ενάγοντες στις δύο αγωγές, ότι τα αξιόγραφα αποκτήθηκαν με ξεχωριστές αιτήσεις, ότι το μαρτυρικό υλικό είναι πολύ διαφορετικό και ότι οι μάρτυρες πιθανόν να είναι διαφορετικοί. Καταλήγοντας ανέφερε ότι δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις που ορίζουν οι Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας με σκοπό τη συνένωση των δύο αγωγών. Η κα Σάββα που εμφανίστηκε για την Εναγομένη 11-Καθ΄ης η αίτηση, αν και δεν καταχωρήθηκε ένσταση εκ μέρους της, εν τούτοις, ως η νομολογία επιβάλλει, της δόθηκε η ευκαιρία να αγορεύσει προφορικά και στα πλαίσια αυτά υιοθέτησε τα όσα αναφέρθηκαν από τη συνήγορο της Εναγομένης 10-Καθ΄ης η αίτηση. Η ίδια ήταν η θέση και της κας Κουμή που εκπροσωπεί τον Εναγόμενο 12-Καθ΄ου η αίτηση. Δηλαδή αφού ούτε ο Εναγόμενος 12-Καθ΄ου η αίτηση καταχώρησε ένσταση, δόθηκε η ευκαιρία στην κα Κουμή να αγορεύσει προφορικά, η οποία υιοθέτησε και αυτή τα όσα ανέφερε η κα Κόκκινου. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Η Αίτηση υπεβλήθη κατ' επίκληση της Δ.14 θ.2, η οποία έχει ως ακολούθως: «When two or more actions are pending in the same Court, whether by the same or different plaintiffs against the same or different defendants, and the claims of such actions involve a common question of law or fact of such importance in proportion to the rest of the matters involved in such actions as to render it desirable that the actions should be consolidated, the Court or a Judge may order that they be consolidated. ΣΕ ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ: «Όταν δύο ή περισσότερες αγωγές εκκρεμούν στο ίδιο Δικαστήριο είτε υπό του ιδίου ή διαφορετικών Εναγόντων εναντίον του ιδίου ή διαφορετικών Εναγομένων και οι απαιτήσεις των αγωγών αυτών περικλείουν κοινόν σημείον νόμου ή ζητήματος τέτοιας σημασίας σχετικά προς τα υπόλοιπα ζητήματα που υπάρχουν σ' αυτές τις αγωγές που μπορεί να τις καταστήσει επιθυμητές για συνένωση, το Δικαστήριο ή ο Δικαστής μπορεί να διατάξει όπως αυτές ενωθούν.» Φαίνεται ότι η Δ.14 θ.2 είναι αντιγραφή της Δ.49 θ.8 των προηγούμενων Αγγλικών Θεσμών και ότι ο κύριος σκοπός συνένωσης των αγωγών είναι η ταχύτερη απονομή της δικαιοσύνης με την εξοικονόμηση χρόνου, δαπάνης και αποφυγή πολλαπλότητας των διαδικασιών. Στην υπόθεση Medcon Construction Limited ν. Χρ. Μαρνέρος και Σία Λίμιτεδ
(1997)1 ΑΑΔ 546, υποβλήθηκε αίτημα για συνένωση δυο αγωγών με ισχυρισμό ότι σε αυτές εγείροντο κοινά νομικά και πραγματικά σημεία. Ως αναφέρθηκε, το Δικαστήριο που αντιμετωπίζει ένα τέτοιο αίτημα έχει διακριτική ευχέρεια να το εγκρίνει ή να το απορρίψει. Γενικά εκδίδεται διάταγμα συνένωσης όπου προκύπτει όφελος από τη συνένωση. Απεφασίσθη ότι η συνεκδίκαση των αγωγών δεν εξυπηρετούσε τα συμφέροντα της δικαιοσύνης. Αντίθετα δυνατό να καθυστερούσε τη μια αγωγή στην οποία το επίδικο θέμα ήταν απλό ενώ στην άλλη θα απαιτείτο πολύ μεγαλύτερος χρόνος. Στην υπόθεση Τάκης Μακρίδης ν. Μόνικας Α. Μιχαηλίδου (Αρ. 1)
(1990)1 ΑΑΔ 416, όπου επρόκειτο για συνένωση εφέσεων, λέχθηκαν τα εξής: «Η ευκολία στην απονομή της δικαιοσύνης η περίσωση εξόδων και η σφαιρική κατανόηση των επίδικων θεμάτων είναι παράγοντες που λαμβάνονται υπόψη.» Η άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου εξαρτάται από τα ιδιαίτερα γεγονότα της κάθε υπόθεσης, ασκείται κατά τρόπο που να εξυπηρετεί τα συμφέροντα των διαδίκων περιορίζοντας τα έξοδα και να επιταχύνεται η απονομή της Δικαιοσύνης (βλ. Georghios Hadjiathanassiou ν. Loizos Parperides a.o.
(1975)1 CLR 401 και Healey and others v. A. Waddington & Sons Ltd and others
(1954)1 All ER 861). Ίδιες αρχές ως προς τη συνένωση αγωγών αναφέρθηκαν στην υπόθεση Κυριάκος Μενελάου κ.ά. ν. Κώστα Ξενοφώντος κ.ά.
(1989)1(E) ΑΑΔ 371. Στην υπόθεση Yiannakis Antoniades v. Faedon Economides and another
(1977)1 JSC 103, επιτράπηκε η συνεκδίκαση αγωγών μέχρι την εκδίκαση της ευθύνης και επιτράπηκε η χωριστή εκδίκαση ως προς το ζήτημα των αποζημιώσεων. Σχετικές επίσης είναι οι υποθέσεις Ανδρέας Γαβριήλ v. Mantovani Umber Industries Limited
(1983)2 JSC 334, Georghios Hadjiathanassiou ν. Loizos Parperides a.o. που ανέφερα προηγουμένως, καθώς και η Michael Pamporis v. Andreas Omerou
(1984)1 JSC 253, όπου επιτράπηκε η συνεκδίκαση των δυο αγωγών εναντίον ίδιου εναγομένου μέχρι την εκδίκαση της ευθύνης. Ακόμη λέχθηκε στην ίδια υπόθεση ότι το Δικαστήριο μπορεί να επιτρέψει τη συνεκδίκαση δυο ή περισσοτέρων αγωγών ακόμη κι αν το επίδικο θέμα δεν είναι ακριβώς το ίδιο ανάμεσα στον ίδιο Ενάγοντα και σε διαφορετικούς Εναγόμενους. Σχετική για το θέμα της συνένωσης αγωγών είναι και η υπόθεση Nicos A. Rolandis v. Cyprus Transport Co. Ltd and another
(1979)2 JSC 390. Θα πρέπει να λεχθεί ότι η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου αν και είναι πλατιά, εντούτοις υπάρχουν κάποιες περιπτώσεις που θα μπορούσαν να οδηγήσουν το Δικαστήριο στην απόρριψη αιτήματος για συνένωση, όπως όταν υπάρχουν πρακτικές δυσκολίες, όταν ο Ενάγων στη μια αγωγή είναι Εναγόμενος στην άλλη, εκτός αν μια αγωγή θεωρηθεί ως ανταπαίτηση στην άλλη, όπου οι Ενάγοντες στις διάφορες αγωγές έχουν διαφορετικούς δικηγόρους και δεν συμφωνούν μεταξύ τους ποιος θα έχει το χειρισμό των συνενωμένων αγωγών (βλ. υπόθεση Lewi v. Daily Telegraph (Νο.2)
(1964)2 WB 601), όπου οι Εναγόμενοι προβάλλουν διαφορετικές υπερασπίσεις (βλ. Daws v. Daily Sketch & Sunday Graphic Ltd and another, Darke and others v. Same
(1960)1 All ER 397). Στην υπόθεση Κυριάκος Μενελάου κ.ά. ν. Κώστα Ξενοφώντος κ.ά.
(1989)1(Ε) ΑΑΔ 371, αναφέρθηκε ότι: «Ο χρόνος υποβολής της αιτήσεως για συνένωση είναι παράγοντας που πρέπει να λαμβάνεται υπόψη.» Στην υπόθεση Κυπριακή Τράπεζα Αναπτύξεως Λτδ ν. Apak Agro Industries κ.ά.
(1999)1 ΑΑΔ 1721, αναφέρθηκε ότι: «Το γεγονός ότι εκκρεμούσε αίτηση για περισσότερες και καλύτερες λεπτομέρειες και το θέμα προσδιορισμού, του διαδίκου του έχοντος το δικαίωμα να αρχίσει πρώτος, δεν αποτελούσαν σοβαρό λόγο για απόρριψη της αίτησης για συνένωση των αγωγών.» Στην υπόθεση Lukoil Cyprus Ltd v. Ανδρέα Μυλωνά κ.ά.
(2011)1 ΑΑΔ 1962, αναφέρθηκε ότι: «Το ουσιώδες κριτήριο για τη συνένωση είναι η ύπαρξη κοινών πραγματικών ή νομικών ζητημάτων όπως αυτά διατυπώνονται αποκλειστικά από την έκθεση απαίτησης των αγωγών και ανεξαρτήτως του περιεχομένου των υπερασπίσεων. Καθυστέρηση στην καταχώρηση, λαμβάνεται υπ' όψιν κατά την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του δικαστηρίου. Μπορεί να καταχωρηθεί σε οποιοδήποτε στάδιο της διαδικασίας.» Αναφορικά με την αίτηση της Amsteco Electric Ltd, ECLI:CY:AD:2015:A172, Πολιτική Έφεση 345/14, ημερομηνίας 11/03/2015, αναφέρθηκαν τα ακόλουθα: «Όπως ορθά υπέδειξε, η Δ.14 που ρυθμίζει τη συνένωση αγωγών δίδει ευρεία διακριτική ευχέρεια στο εκδικάζον δικαστήριο να προβεί σε συνένωση, χωρίς να υπάρχουν οι περιορισμοί που εισηγείται ο ευπαίδευτος δικηγόρος των Εφεσειόντων. Όπως ορθά εξήγησε ο αδελφός μας δικαστής, γνώμονας είναι πάντοτε η ταχύτερη απονομή δικαιοσύνης με την εξοικονόμηση χρόνου και εξόδων, καθώς και η αποφυγή πολλαπλότητας των διαδικασιών. Σπανίως δημιουργούνται προβλήματα σε αιτήσεις για συνένωση, ιδιαιτέρως όταν οι δικηγόροι των διαδίκων, όπως εδώ, είναι οι ίδιοι. Ενίοτε όμως, όταν οι δικηγόροι είναι διαφορετικοί, η επιλογή της οδηγούσας αγωγής μπορεί να αποτελέσει εστία αντιδικίας, ιδιαίτερα μεταξύ των δικηγόρων των εναγόντων. Όμως μεταξύ των συνηγόρων των εναγομένων οι αντιδικίες είναι ακόμα σπανιότερες. Εν πάση περιπτώσει, τα δικαστήρια με τις ορθές οδηγίες (βλ. Healey v. Waddington & Sons Ltd
(1954)1 All ER 861 CA) βεβαιώνονται ότι όλοι οι διάδικοι διά των δικηγόρων τους έχουν ίση συμμετοχή στη δίκη. Στην προκειμένη περίπτωση όμως, δεν θα μπορούσαν να δημιουργηθούν τέτοιου είδους προβλήματα, εφόσον όχι μόνο οι Εφεσείοντες ήταν οι ίδιοι, αλλά και οι δικηγόροι τους.». Ίδιες ήταν οι αρχές που εκφράστηκαν και στις υποθέσεις Samata Enterprises Ltd v. Γεώργιου Σταύρου
(1998)1 ΑΑΔ 1876, την υπόθεση C & S Beton Ltd κ.ά. ν. Τράπεζας Κύπρου Δημόσιας Εταιρείας Λτδ, ECLI:CY:AD:2014:A207, Πολιτική Έφεση 74/11, ημερομηνίας 20/03/2014, Yπόθεση Ττοφής Κυριάκου & Υιός Λτδ ν. Κυπριακής Δημοκρατίας, Υπόθεση υπ' αριθμό 1656/07, ημερομηνίας 04/06/2010 και Μιχάλης Μιχαηλίδης ν. Κυπριακής Δημοκρατίας, Υπόθεση υπ' αριθμό 1569/08, ημερομηνίας 22/07/2011. Όμως κατά την άποψη του Δικαστηρίου σημαντική υπόθεση που πρέπει αναφερθεί είναι η υπόθεση C & S Beton Ltd κ.ά. ν. Τράπεζας Κύπρου Δημόσιας Εταιρείας Λτδ (ανωτέρω), ένεκα του γεγονότος ότι και εκεί στην έφεση ενάγοντες ήταν διάφορα πρόσωπα εναντίον της τράπεζας όπου πρωτοδίκως απερρίφθη αίτηση για συνένωση με άλλη αγωγή και κατόπιν έφεσης αναφέρθηκαν τα ακόλουθα: «Προκύπτει επίσης αβίαστα από το ενώπιον μας υλικό, όπως ήταν και η διαπίστωση του πρωτόδικου Δικαστηρίου, ότι δεν ήσαν όλοι οι εναγόμενοι σε όλες τις αγωγές οι ίδιοι. Υπήρχαν διαφορετικά πρόσωπα αναλόγως της κάθε μιας από αυτές, ενώ μόνο στη μία αγωγή υπήρχαν οι πέντε εναγόμενοι. Έκρινε ακόμη ότι από τη μελέτη των εγγράφων ήταν ολοφάνερο ότι για να αποδειχθεί η απαίτηση σε κάθε αγωγή θα έπρεπε να παρουσιαστούν διαφορετικά έγγραφα αλλά και άλλη μαρτυρία καθώς και ότι οι εναγόμενοι για να αποδείξουν την ανταπαίτηση τους που είχαν καταχωρίσει σε όλες τις αγωγές, θα έπρεπε να στηριχθούν σε διαφορετικά γεγονότα. Προχώρησε το πρωτόδικο Δικαστήριο να αναλύσει περαιτέρω κάθε μία από τις αγωγές αυτές για να καταλήξει ότι είναι ξεκάθαρο ότι δεν υπήρχε ομοιότητα νομικών και πραγματικών γεγονότων μεταξύ των υποθέσεων ούτως ώστε το Δικαστήριο να ασκήσει τη διακριτική του ευχέρεια προς όφελος των εναγομένων-αιτητών παραπέμποντας στην Μακρίδης ν. Μιχαηλίδου, (Αρ.1)
(1990)1 Α.Α.Δ. 416 όπου κρίθηκε ότι ένα διάταγμα συνένωσης αγωγών εκδίδεται μόνο εκεί όπου προκύπτει όφελος από τη συνεκδίκαση των αγωγών, σε δικαστικά έξοδα και γρήγορη απονομή της δικαιοσύνης. ................. Έχουμε ακούσει και λάβαμε υπόψη τις εισηγήσεις του συνηγόρου των εφεσειόντων ο οποίος επικαλέστηκε ότι η περίπτωση είναι τέτοια ούτως ώστε το Δικαστήριο αντιθέτως θα έπρεπε να ασκήσει τη διακριτική του ευχέρεια υπέρ των αιτητών. Δεν θα συμφωνήσουμε με την πιο πάνω εισήγηση. Κατά την κρίση μας ορθά το Δικαστήριο κατέληξε στο εύρημα του ενασκώντας τη διακριτική του ευχέρεια σε βάρος της αίτησης. Πρόκειται κατά την κρίση μας για κλασσική περίπτωση μη συνένωσης των υποθέσεων για τους λόγους που το πρωτόδικο Δικαστήριο επεσήμανε. Διαφορετικά έγγραφα, άλλα ενοικιαγοράς και άλλα δανειοδότησης, άλλη μαρτυρία και τέλος διαφορετικοί διάδικοι, εναγόμενοι στην παρούσα περίπτωση. Το γεγονός δε ότι καταχωρίστηκαν σε όλες τις αγωγές πανομοιότυπες εκθέσεις υπεράσπισης με πανομοιότυπες ανταξιώσεις αυτό δεν είναι επιχείρημα το οποίο συνηγορεί προς την κατεύθυνση της έγκρισης της αίτησης συνένωσης, αλλά αντιθέτως θα λέγαμε ότι μπορεί και να χαρακτηρισθεί εκ πρώτης όψεως και ως κατάχρηση της διαδικασίας.» Στη συγκεκριμένη περίπτωση διαφαίνεται ότι στην παρούσα αγωγή οι Ενάγοντες δεν είναι και Ενάγοντες στην αγωγή 163/13, αφού σε αυτή είναι ένας Ενάγοντας και διαφορετικός απ΄ αυτούς της αγωγής 164/
- Περαιτέρω τα θέματα για τα οποία ζητείται να γίνει η συνένωση αφορούν διάφορες πτυχές των δύο αγωγών για τις οποίες οι μάρτυρες που θα κληθούν να δώσουν μαρτυρία φαίνεται ότι όχι μόνο δεν θα είναι μικρός ο αριθμός τους με εύκολο περιεχόμενο, αλλά θα είναι πολύπλοκη η μαρτυρία τους, η οποία φαίνεται ότι, ίσως, θα έχει επέκταση και σε κάποια από τα υπόλοιπα θέματα που δεν θα αποτελούν επίδικα θέματα της συνένωσης, με κίνδυνο να επεκταθεί η μαρτυρία τους και σε αυτά, αλλά και να κληθούν για δεύτερη φορά να δώσουν μαρτυρία επί των υπολοίπων θεμάτων, μετά την αποσυνένωση των δύο αγωγών, με κίνδυνο στη μια διαδικασία να κριθούν αξιόπιστοι και στην άλλη αναξιόπιστοι. Επίσης φαίνεται ότι τα αξιόγραφα αποκτήθηκαν με ξεχωριστές αιτήσεις στη μία και στην άλλη αγωγή, ενώ, περαιτέρω, φαίνεται να είναι διαφορετικά τα γεγονότα της μίας υπόθεσης από την άλλη. Το μαρτυρικό υλικό επίσης φαίνεται να είναι διαφορετικό και τα έγγραφα τα οποία θα κατατεθούν ενώπιον του Δικαστηρίου να είναι διαφορετικά, ως επίσης και οι περιστάσεις υπό τις οποίες στην κάθε μία από τις δύο υποθέσεις δημιουργήθηκαν και αποκτήθηκαν τα αξιόγραφα. Το γεγονός ότι είναι ο ίδιος ο δικηγόρος των Εναγόντων στην μία αγωγή και του Ενάγοντα στην άλλη αγωγή, όπως και οι δικηγόροι των συγκεκριμένων Εναγομένων, ως αναφέρθηκαν ανωτέρω, αυτό δεν έχει ιδιαίτερη σημασία. Διαφαίνεται, τελικά, ότι αντί να υπάρξει ταχύτερη απονομή της δικαιοσύνης με την εξοικονόμηση χρόνου, δαπάνης και αποφυγής πολλαπλότητας των διαδικασιών, να περιπλέκονται περισσότερο τα πράγματα, σε βαθμό που να επέλθουν αντίθετα αποτελέσματα, αλλά και μη ορθής απονομής της δικαιοσύνης. Στα πλαίσια της ταχύτερης απονομής της δικαιοσύνης λαμβάνεται υπόψη ότι η αίτηση υποβάλλεται πολύ καθυστερημένα αφού το κλητήριο καταχωρήθηκε στις 11.2.2013, η Έκθεση Απαίτησης στις 17.5.2013, η τροποποιημένη Έκθεση Απαίτησης στις 16.6.2014, η Υπεράσπιση της Εναγομένης 10-Καθ΄ης η αίτηση στις 10.10.2014, ενώ αφού ορίστηκε αρκετές φορές για οδηγίες, ορίστηκε για ακρόαση στις 27.3.2018, η παρούσα αγωγή και ακολούθως στις 15.2.2019, ότε και ορίστηκε η παρούσα αίτηση που καταχωρήθηκε στις 25.1.
- Επομένως με βάση όλα όσα αναφέρθηκαν προηγουμένως, βρίσκω ότι δεν θα εξυπηρετηθούν οι σκοποί για τους οποίους εκδίδεται ένα διάταγμα συνένωσης, αλλά απεναντίας θα περιπλέκονταν τα πράγματα, σε περίπτωση έκδοσής του. Για όλους αυτούς τους λόγους η Αίτηση απορρίπτεται με έξοδα €2.000 συν ΦΠΑ υπέρ της Εναγόμενης 10-Καθ΄ης η Αίτηση και εναντίον των Εναγόντων-Αιτητών στην παρούσα αγωγή, αλλά χωρίς έξοδα όσον αφορά τους Εναγομένους 1, 11 και 12-Καθ΄ων η αίτηση αφού δεν καταχώρησαν ένσταση, καταβλητέα στο τέλος της δίκης. Η παρούσα αγωγή ορίζεται για ακρόαση στις 17.10.
- (Υπ.) .............. Ν. Γερολέμου, Α.Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο