Σταύρη κ.α. ν. ΤΡΑΠΕΖΑ ΚΥΠΡΟΥ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΤΔ, ΑΙΤΗΣΗ/ΕΦΕΣΗ: 1/2019, 6/5/2019

(1)του Νόμου 9/1965 η Ειδοποίηση τύπου Ι δεν συνοδεύθηκε από αναλυτική κατάσταση λογαριασμού αλλά από μία υποτυπώδη σύνοψη στην οποία δεν δόθηκαν επαρκείς λεπτομέρειες για το πώς υπολογίστηκαν τα ισχυριζόμενα οφειλόμενα χρέη και, ως εκ τούτου, τα ρηθέντα χρέη δεν εδύναντο μετέπειτα να γίνουν το αντικείμενο της απαίτησης των Ειδοποιήσεων τύπου ΙΑ και, ως αποτέλεσμα, η εν λόγω κατάσταση λογαριασμού είναι παράνομη και, συνεπώς, επηρεάζει αναπόδραστα και τη νομιμότητα της Ειδοποίησης τύπου ΙΑ στη βάση της οποίας επιδιώκεται η εκποίηση της υποθήκης Υ175/1995 εφόσον αυτή εξεδόθη χωρίς να καταδεικνύεται με τον τρόπο που οι Νόμοι επιβάλλουν την υπερημερία και το ακριβές ύψος του ισχυριζόμενου οφειλόμενου ενυπόθηκου χρέους. · Κατά παράβαση του Άρθρου 44Γ

(1)του Νόμου 9/1965 η Ειδοποίηση τύπου Ι συνοδεύεται από κατάσταση λογαριασμού στην οποία αναφέρονται ποσά τα οποία διεκδικούνται από την Καθ΄ ης η Αίτηση στη βάση της υποθήκης Υ.175/1995 κατά παράβαση της νομοθεσίας η οποία ίσχυε κατά τη σύσταση της υποθήκης, ήτοι τον Περί Τόκου Νόμο του 1977 (Ν.2/1977). · Λόγω αντισυνταγματικότητας του Ν. 9/1965 ως έχει τροποποιηθεί ο οποίος παραβιάζει τα συνταγματικά δικαιώματα των Αιτητών και συγκεκριμένα το δικαίωμα στην ακίνητη ιδιοκτησία, Άρθρο 23, το δικαίωμα στην ισότητα, Άρθρο 28 και το δικαίωμα προσφυγής στο Δικαστήριο, Άρθρο 30 του Συντάγματος ως και την αρχή μη αναδρομικότητας των Νόμων, η διαδικασία πλειστηριασμού είναι ακυρωτέα. · Ανεξάρτητα αφ΄ής στιγμής οι Ειδοποιήσεις τύπου Ι λήφθηκαν πριν την τροποποίηση του Ν. 9/1965 με τον Νόμο 87(Ι)/18, με βάση την αρχή της μη αναδρομικότητας, ισχύ έχει ο Νόμος που ήταν σε εφαρμογή κατά τον Ιούνιο του 2018 που οι Αιτήτριες έλαβαν τις αρχικές Ειδοποιήσεις τύπου Ι και, συνεπώς, μόνο και μόνο στη βάση ύπαρξης Αγωγής υπό μορφή Ανταπαίτησης στο πλαίσιο της Αγωγής 4635/17 Ε.Δ. Λευκωσίας η διαδικασία εκποίησης πλειστηριασμού της υποθήκης Υ.175/1995 θα πρέπει να ακυρωθεί. · Εκκρεμεί Αίτηση για έκδοση προσωρινού Διατάγματος ημερ.20/12/2018 δια της οποίας αξιώνεται όπως απαγορευτεί στην Καθ΄ ης η Αίτηση να συνεχίσει τη διαδικασία εκποίησης στη βάση της υποθήκης Υ.175/1995 για το οποίο Διάταγμα, εφόσον εκδοθεί, συνιστά περαιτέρω λόγο ακύρωσης της διαδικασίας εκποίησης στη βάση της πιο πάνω υποθήκης. Το Διάταγμα αξιώνεται στο πλαίσιο της Αγωγής 4635/17 του Ε.Δ. Λευκωσίας στην οποία οι Αιτήτριες καταχώρησαν Υπεράσπιση και Ανταπαίτηση με την οποία: (α) αμφισβητούν την εγκυρότητα των Συμφωνιών δανείου και τρεχούμενου λογαριασμού στο πλαίσιο των οποίων καταρτίστηκε η Σύμβαση υποθήκης Υ.175/1995 καθώς και τους όρους των Συμφωνιών. (β) καταγγέλλουν την στάση της Καθ΄ ης η Αίτησης κατά τη σύναψη των σχετικών Συμφωνιών και την εν γένει συμπεριφορά της (γ) αμφισβητούν το ύψος των χρεών που εξασφαλίζονται με τις σχετικές Συμφωνίες αλλά και την υποθήκη Υ.175/1995 (δ) αμφισβητούν το δικαίωμα της Καθ΄ ης η Αίτηση να διεκδικεί οποιοδήποτε ποσό πέραν του διπλάσιου της αρχικής ισχυριζόμενης υποχρέωσης εκ της υποθήκης Υ.175/1995 στη βάση της νομοθεσίας που ίσχυε κατά τη σύσταση της εν λόγω υποθήκης, ήτοι του Νόμου 2/

1. Ένορκη Δήλωση Αίτησης-Έφεσης Η Αίτηση/Έφεση υποστηρίζεται από Ένορκη Δήλωση της Αιτήτριας αρ. 1 προσωπικά ως και υπό την ιδιότητα της διαχειριστού της περιουσίας του συζύγου της XXXXX Σταυρή και δηλώνει, επίσης, πλήρως εξουσιοδοτημένη να προβεί στην Ένορκη Δήλωση και εκ μέρους της Αιτήτριας αρ. 2(α), θυγατέρας της. Στην εν λόγω ένορκη δήλωση, αφού υιοθετούνται και επαναλαμβάνονται στο σύνολο τους οι Λόγοι Έφεσης, αναφέρονται, όπως μπορώ να συνοψίσω και τα ακόλουθα: · Η υποθήκη Υ.175/1995 αποτελεί αντικείμενο της Αγωγής 4635/17 του Ε.Δ. Λευκωσίας την οποία καταχώρησαν οι Καθ΄ ων η Αίτηση/Εφεσίβλητοι, εναντίον των Αιτητριών στις 14/12/
2. Στην εν λόγω Αγωγή αξιώνεται εκποίηση της επίδικης υποθήκης. Αντίγραφο της Αγωγής επισυνάπτεται ως Τεκμήριο
3. · Στις 9/2/18 οι Αιτήτριες στην παρούσα καταχώρησαν Υπεράσπιση και Ανταπαίτηση η οποία επισυνάπτεται ως Τεκμήριο
4. Μέσω της Ανταπαίτησης αξιώνονται, μεταξύ άλλων, ακύρωση και/ή διαγραφή των Ειδοποιήσεων τύπου Ι και/ή Θ ως παράνομες και/ή αντισυνταγματικές και/ή ως παραβιάζουσες τα δικαιώματα των Εναγομένων. Επιπλέον επιδιώκεται η έκδοση αναγνωριστικής απόφασης με την οποία οι επίδικες Συμφωνίες δανείου και/ή τρεχούμενου λογαριασμού και/ή άλλως πως κηρυχθούν άκυρες και/ή αντισυνταγματικές και/ή ως παραβιάζουσες τα δικαιώματα των Εναγομένων 2 και 5(α) και (γ). Επίσης επιδιώκεται ακύρωση, μεταξύ άλλων, και της υποθήκης Υ.175/1995 και τιμωρητικές και/ή επαυξημένες αποζημιώσεις λόγω παραβίασης των Άρθρων 23, 26, 28 και 30 του Συντάγματος. · Η πιο πάνω υποθήκη συνήφθη στις 16/2/1995 για ποσό Λ.Κ.120.000, ισόποσο σε €205.032,
5. · Παρά τα πιο πάνω, δηλαδή την εκκρεμοδικία, οι Καθ΄ ων η Αίτηση απέστειλαν στις 21/6/18 Ειδοποιήσεις τύπου Θ και Ι αναφορικά με την εν λόγω υποθήκη ειδοποιώντας ότι δυνάμει αυτής οφείλεται ποσό ύψους €613.022,
6. Οι εν λόγω Ειδοποιήσεις ως δέσμη επισυνάπτονται ως Τεκμήριο 3 το οποίο αποτελεί μονοσέλιδο έγγραφο χωρίς καμία ανάλυση παρά μόνο αναφέρεται ότι το ποσό υποθήκης είναι το ποσό των €205.032,17, οι τόκοι ανέρχονται σε €407.990,76 και το συνολικό ισχυριζόμενο οφειλόμενο υπόλοιπο της υποθήκης ανέρχεται σε €613.022,
7. · Η ομνύουσα διαμαρτυρήθηκε στην Τράπεζα χωρίς καμία ανταπόκριση. · Εν συνεχεία εντελώς απροειδοποίητα η Τράπεζα απέστειλε Ειδοποιήσεις τύπου ΙΑ δια των οποίων αναφερόταν ότι θα γίνει εκποίηση της υποθήκης Υ.175/1995 στις 13/5/19 και ότι "το ποσό το οποίο κατέστη απαιτητό δυνάμει της πιο πάνω υποθήκης ανέρχεται στο ποσό των €613.022,93 πλέον τόκοι επί €205.032,17 προς ετήσιο σταθερό επιτόκιο 8,5 επί τοις εκατόν από την 01/04/18 πλέον έξοδα 0,00". Οι Ειδοποίησες τύπου ΙΑ ως δέσμη επισυνάπτονται ως Τεκμήριο
8. Τις εν λόγω Ειδοποιήσεις η ομνύουσα τις έλαβε στις 18/12/
9. Στη συνέχεια η ομνύουσα αναφέρει ότι άμεσα των πιο πάνω καταχώρησε την υπό κρίση Αίτηση/Έφεση και ισχυρίζεται ότι, με βάση συμβουλής της οποίας τυγχάνει από τον δικηγόρο της, θα πρέπει να εγκριθεί δίδοντας για το σκοπό αυτό σχετική αιτιολογία. Ένσταση - Λόγοι ένστασης Στην Αίτηση/Έφεση κατεχωρήθη Ένσταση από την Εφεσίβλητη Τράπεζα στην οποία προβάλλονται οι ακόλουθοι λόγοι Ένστασης: · Η Αίτηση είναι νομικά και ουσιαστικά αβάσιμη καθότι οι Αιτήτριες προωθούν παράλληλες διαδικασίες για την επίτευξη του ιδίου σκοπού και/ή επιδιώκουν την αναστολή της διαδικασίας του πλειστηριασμού τόσο με την παρούσα Αίτηση/Έφεση όσο και με την ενδιάμεση Αίτηση ημερ. 20/12/2018 η οποία καταχωρήθηκε και προωθείται στο πλαίσιο της Αγωγής 4635/
10. · Η Αίτηση είναι νομικά και ουσιαστικά αβάσιμη και/ή αποτελεί κατάχρηση της διαδικασίας καθότι με τα αιτούμενα Διατάγματα τα Αιτητικά (Α), (Β) και (Γ) αξιώνεται παρόμοιες και/ή πανομοιότυπες θεραπείες και το αιτητικό υπό στοιχείο (Δ) δεν μπορεί να εκδοθεί στο πλαίσιο της διαδικασίας Αίτησης/Έφεσης. · Δεν συντρέχουν οι λόγοι που εξαντλητικά προβλέπονται από το ισχύον νομοθετικό πλαίσιο για καταχώρηση Αίτησης/Έφεσης εναντίον της Ειδοποίησης τύπου ΙΑ. · Οι Ειδοποιήσεις τύπου ΙΑ και ΙΒ έχουν δεόντως επιδοθεί σύμφωνα με τον νενομισμένο τύπο και με ορθό περιεχόμενο σε πλήρη συμμόρφωση με τις διατάξεις της κείμενης νομοθεσίας ενώ η επίδοση τους συνιστά καλή επίδοση και η διαδικασία ακολουθείται ορθά και νομότυπα. · Το περιεχόμενο και/ή ο τύπος των Ειδοποιήσεων τύπου Ι και Θ και/ή της συνοδευτικής κατάστασης λογαριασμού δεν αποτελεί επίδικο ζήτημα στο πλαίσιο της Αίτησης/Έφεσης και/ή δεν μπορεί να εξεταστεί στο πλαίσιο αυτής της διαδικασίας. · Ανεξαρτήτως του πιο πάνω λόγου οι Ειδοποιήσεις τύπου Θ και Ι συνοδευόμενες από κατάσταση λογαριασμού πληρούν τις προϋποθέσεις του Νόμου και το περιεχόμενο τους είναι συμβατό με τον προβλεπόμενο τύπο και/ή το περιεχόμενο με βάση τον Νόμο ενώ η κατάσταση λογαριασμού που συνοδεύει την Ειδοποίηση τύπου Ι συντάχθηκε στον ορθό και/ή νόμιμο τύπο με το ορθό και/ή νόμιμο περιεχόμενο με όλες τις απαραίτητες πληροφορίες. · Δεν αποτελεί λόγο παραμερισμού των επίδικων Ειδοποιήσεων το γεγονός ότι έχει καταχωρηθεί και εκκρεμεί Αίτηση για έκδοση προσωρινού Διατάγματος. · Οι Αιτήτριες κωλύονται και/ή εμποδίζονται από το να αμφισβητούν την αντισυνταγματικότητα του Νόμου και/ή της αναδρομικής ισχύος του τροποποιητικού Νόμου 87(Ι)/18 καθότι οι ίδιες ενεργοποίησαν και/ή επιχείρησαν να ενεργοποιήσουν τα δικαιώματα που ο τροποποιητικός αυτός Νόμος τους παρέχει. · Δεν προκύπτει καμία παραβίαση του Συντάγματος από τις πρόνοιες του τροποποιητικού Νόμου 87(Ι)/18 και/ή δεν πληρούνται οι αρχές ελέγχου της συνταγματικότητας των Νόμων. · Δεν προκύπτει και δεν στοιχειοθετείται οποιαδήποτε παραβίαση των Άρθρων 23, 28 και 30 του Συντάγματος λόγω της αναδρομικής εφαρμογής του Ν.142(Ι)/14 και/ή του Νόμου 87(Ι)/18 καθώς ο ισχύων Νόμος έχει δημιουργήσει ένα επιπλέον μέτρο σε σχέση με τα δικαιώματα τα οποία είχαν ήδη παραχωρηθεί προς όφελος της Τράπεζας αυτοβούλως από τις Αιτήτριες και είναι καθόλα συνταγματικός. Ένορκη Δήλωση Ένστασης Η Ένσταση συνοδεύεται από ένορκη δήλωση του XXXXX Σωφρονίου, Λειτουργού στην Καθ΄ ης η Αίτηση Τράπεζα στην οποία αναφέρει τα εξής, όπως μπορούν να συνοψιστούν: · Η Τράπεζα σε διάφορες ημερομηνίες παρείχε στην εταιρεία VEPRO Co Ltd διάφορες πιστωτικές διευκολύνσεις υπό την μορφή δανείου και ορίου σε τρεχούμενο λογαριασμό οι οποίες διευκολύνσεις, κατόπιν απαίτησης της ίδιας της εταιρείας Vepro Co Ltd, κατά καιρούς τροποποιούντο και αναδιαρθρώνονταν είτε μέσω αυξομειώσεων του ορίου του τρεχουμένου λογαριασμού, είτε μέσω επανέγκρισης του δανείου. · Προς εξασφάλιση των πιστωτικών διευκολύνσεων που δόθηκαν προς την εν λόγω εταιρεία παραχωρήθηκαν διάφορες εξασφαλίσεις, όπως π.χ. προσωπικές εγγυήσεις της Αιτήτριας 1, του αποβιώσαντος XXXXX Σταύρη και άλλων φυσικών προσώπων, υποθήκες (οι οποίες εξασφάλιζαν και συνεχίζουν να εξασφαλίζουν ολόκληρα τα εκάστοτε οφειλόμενα προς την Τράπεζα ποσά), εκχώρηση ασφαλιστηρίου συμβολαίου του XXXXX Σταύρη αλλά Και Ομόλογο Κυμαινόμενης Επιβάρυνσης. · Μία εκ των υποθηκών που ενεγράφησαν προς εξασφάλιση των πιστωτικών διευκολύνσεων που δόθηκαν προς την εταιρεία Vepro Co Ltd ήταν και η υποθήκη Υ.175/1995 ημερ. 16/2/1995 του Επαρχιακού Κτηματολογίου Αμμοχώστου για ποσό ύψους Λ.Κ.120.000 πλέον τόκους επί των κάτωθι ακινήτων ιδιοκτησίας της Αιτήτριας 1 και του αποβιώσαντος XXXXX Σταύρη: (α) Αμμόχωστος, Παραλίμνι, χωράφι, 1 προστ., υπ΄ αριθμό εγγραφής XXXXX, Φ/Σχ. 42/8, τεμάχιο XXXXX, το όλο, υποθηκευμένο το όλο. (β) Αμμόχωστος, Παραλίμνι, χωράφι, 2 σκάλες, υπ΄ αριθμό εγγραφής XXXXX, Φ/Σχ. 42/8 τεμάχιο XXXXX, το όλο, υποθηκευμένο το όλο. (γ) Αμμόχωστος, Παραλίμνι, χωράφι, 2 σκάλες, 2 προστ., υπ΄ αριθμό εγγραφής XXXXX, Φ/Σχ. 42/8, τεμάχιο XXXXX, το όλο, υποθηκευμένο το όλο. Επισυνάπτεται ως Τεκμήριο 1 αντίγραφο της εν λόγω υποθήκης. · Με βάση τον όρο 4 των εγγράφων υποθήκης διαλαμβάνετο ότι, σε περίπτωση που οι ενυπόθηκοι οφειλέτες παρέλειπαν να καταβάλουν οποιοδήποτε ποσό που οι υποθήκες εξασφάλιζαν, η Τράπεζα είχε το δικαίωμα ".να πωλήσει τα ενυπόθηκα κτήματα είτε απευθείας είτε δυνάμει Διατάγματος εκδοθέντος από το Δικαστήριο κατόπιν αγωγής, χωρίς οποιαδήποτε ειδοποίηση προς εμένα.". · Όπως φαίνεται μέσα από την Αγωγή 4635/17 οι υποχρεώσεις της εταιρείας Vepro Co Ltd δεν εξυπηρετούνταν κανονικά και η Τράπεζα κάλεσε επανειλημμένα τόσο την πρωτοφειλέτιδα Vepro Co Ltd όσο και τους εγγυητές της (ενυπόθηκους και μη) όπως συμμορφωθούν με τις συμβατικές τους υποχρεώσεις έναντι της Τράπεζας. · Δυστυχώς ούτε η πρωτοφειλέτιδα εταιρεία αλλά ούτε και οι εγγυητές της συμμορφώθηκαν με τις επανειλημμένες απαιτήσεις της Τράπεζας για συμμόρφωση για τις συμβατικές τους υποχρεώσεις και, ως εκ τούτου, τον Ιανουάριο του 2017 η Τράπεζα μέσω επιστολών της τερμάτισε όλες τις Συμφωνίες πιστωτικών διευκολύνσεων και κάλεσε τόσο την πρωτοφειλέτιδα εταιρεία όσο και τους εγγυητές της (ενυπόθηκους και μη) όπως εξοφλήσουν όλα τα οφειλόμενα προς την Τράπεζα ποσά τα οποία ανέρχονταν σε ποσό πέραν του €1.000.000 πλέον τόκους. · Ούτε η πρωτοφειλέτιδα εταιρεία αλλά ούτε και οι εγγυητές της συμμορφώθηκαν με την απαίτηση της Τράπεζας για πλήρη εξόφληση όλων των οφειλομένων ποσών και, ως εκ τούτου, καταχωρήθηκε στο Ε.Δ. Λευκωσίας η Αγωγή 4635/17, ενώ εκκρεμούσης της Αγωγής η Τράπεζα, ως είχε άλλωστε δικαίωμα, αποφάσισε να εκμεταλλευτεί τις πρόνοιες του Μέρους VIA του Ν.9/65 για πώληση των ενυποθήκων ακινήτων και απέστειλε τις ειδοποιήσεις τύπου ΙΑ ενημερώνοντας τις Αιτήτριες για τον προγραμματισμένο για τις 13/5/19 πλειστηριασμό με τις ειδοποιήσεις τύπου ΙΑ να παραλαμβάνονται στις 18/12/18 όπως άλλωστε παραδέχεται η ίδια η Αιτήτρια. Στη συνέχεια της Ένορκης Δήλωσης του Μ. Σωφρονίου γίνεται αναφορά στους Λόγους Ακύρωσης που οι Αιτήτριες προβάλλουν στην παρούσα Αίτηση/Έφεση και ο ομνύον αναφέρει ότι, στη βάση νομικής συμβουλής της οποίας τυγχάνει από τους δικηγόρους που εκπροσωπούν την Τράπεζα, οι προβαλλόμενοι λόγοι είναι αβάσιμοι και ότι στην προκειμένη περίπτωση δεν ισχύει κανένας από τους περιοριστικά αναφερόμενους στον Νόμο λόγους ακύρωσης της Ειδοποίησης τύπου ΙΑ. Στη συνέχεια της Ένορκης Δήλωσης του απαντά, στη βάση πάντοτε νομικής συμβουλής της οποίας τυγχάνει, τα διάφορα ζητήματα που εγείρονται όπως την ισχυριζόμενη ακυρότητα της Ειδοποίησης τύπου Ι και της συνοδευτικής κατάστασης λογαριασμού καθώς και την ισχυριζόμενη αντισυνταγματικότητα της νέας νομοθεσίας. Σύντομη περιγραφή διαδικασίας πώλησης ενυπόθηκου ακινήτου Προτού προχωρήσω να εξετάσω τα ζητήματα που έχουν εγερθεί και για τα οποία οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των διαδίκων έχουν αναφερθεί με εμπεριστατωμένο και άκρως βοηθητικό τρόπο για το Δικαστήριο τόσο στις γραπτές όσο και προφορικές αγορεύσεις τους θεωρώ αναγκαίο για τους σκοπούς εξέτασης των εγειρόμενων ζητημάτων να σκιαγραφήσω τη διαδικασία που προβλέπεται στο Μέρος VIA του περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμου 9/1965 όπως αυτός τροποποιήθηκε από τους Ν.142(Ι)/2014 και Ν. 87(Ι)/
11. Επισημαίνεται ότι ο Νόμος 87(Ι)/2018 τέθηκε σε ισχύ σχετικά πρόσφατα και συγκεκριμένα στις 13/7/18 επιφέροντας διάφορες αλλαγές. Σε περίπτωση υπερημερίας, ως ορίζει το Άρθρο 27 του Νόμου[1] αποτέλεσμα της οποίας ολόκληρο το ενυπόθηκο χρέος καθίσταται πληρωτέο και η υπερημερία αφορά σε περίοδο όχι μικρότερη των 120 ημερών από την ημερομηνία που αυτό καθίσταται πληρωτέο ο ενυπόθηκος δανειστής δύναται να προχωρήσει στη διαδικασία που προβλέπεται στο Μέρος VIA.[2] Η διαδικασία πώλησης ενυπόθηκου ακινήτου από τον ενυπόθηκο δανειστή άρχεται με την αποστολή της Ειδοποίησης Τύπου Ι η οποία, σε περίπτωση όπου ο δανειστής είναι αδειοδοτημένο πιστωτικό ίδρυμα, συνοδεύεται από την Ειδοποίηση Τύπου Θ. Νοείται ότι δεν υπάρχει υποχρέωση αποστολής της Ειδοποίησης κατά τον Τύπο «Θ», εάν ο ενυπόθηκος δανειστής έχει εξασφαλίσει δικαστική απόφαση εναντίον του ενυπόθηκου οφειλέτη ή εάν υπάρχει κατατεθειμένη αίτηση πώλησης του ενυπόθηκου ακινήτου σύμφωνα με τις διατάξεις του Μέρους VI. Με την Ειδοποίηση Τύπου Ι αποστέλλεται και κατάσταση λογαριασμού του ενυπόθηκου χρέους, των τόκων και όλων των εξόδων. Μέσω της Ειδοποίησης αυτής καλείται ο οφειλέτης όπως εξοφλήσει το οφειλόμενο ποσό εντός προθεσμίας όχι μικρότερης των 30 ημερών από την ημερομηνία επίδοσης της ενώ παράλληλα ενημερώνεται ότι, σε περίπτωση μη εξόφλησης, ο ενυπόθηκος δανειστής δύναται να ασκήσει το δικαίωμα του για πώληση του ενυπόθηκου ακινήτου[3]. Σε περίπτωση παράλειψης συμμόρφωσης του ενυπόθηκου δανειστή με τις απαιτήσεις της Ειδοποίησης Τύπου Ι τότε ο ενυπόθηκος δανειστής δύναται να επιδώσει στον ενυπόθηκο οφειλέτη δεύτερη έγγραφη ειδοποίηση στην οποία να αναφέρεται ότι το ενυπόθηκο ακίνητο πρόκειται να πωληθεί με πλειστηριασμό. Η Ειδοποίηση αυτή η οποία είναι κατά τον Τύπο ΙΑ επιδίδεται εντός περιόδου όχι μικρότερης των 30 ημερών από την καθορισμένη ημέρα και ώρα πώλησης του ενυπόθηκου ακινήτου[4]. Εντός 30 ημερών από την ημερομηνία παραλαβής της Ειδοποίησης Τύπου ΙΑ ο ενυπόθηκος δανειστής δικαιούται να καταχωρήσει έφεση στο Επαρχιακό Δικαστήριο για παραμερισμό της Ειδοποίησης της σκοπούμενης πώλησης μόνο για τους λόγους που διαλαμβάνονται ρητά στο εδάφιο

(3)του Άρθρου 44Γ και έχουν ως εξής: (α) Η επιδοθείσα ειδοποίηση δεν πληροί τις απαιτούμενες κατά τον προβλεπόμενο τύπο και περιεχόμενο, προϋποθέσεις˙ (β) η ειδοποίηση δεν έχει δεόντως επιδοθεί˙ (γ) η ειδοποίηση έχει αποσταλεί πριν τη λήξη της προθεσμίας για καταβολή της πληρωμής προς τον ενυπόθηκο δανειστή˙ (δ) έχει εκδοθεί παρεμπίπτον απαγορευτικό διάταγμα υπέρ του ενυπόθηκου οφειλέτη σύμφωνα με το άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου˙ (ε) έχει εκδοθεί προστατευτικό διάταγμα υπέρ του ενυπόθηκου οφειλέτη δυνάμει των διατάξεων του περί Αφερεγγυότητας Φυσικών Προσώπων (Προσωπικά Σχέδια Αποπληρωμής και Διατάγματα Απαλλαγής Οφειλών) Νόμου˙ (στ) ο ενυπόθηκος οφειλέτης του οποίου η συμμετοχή εγκρίνεται στο σχέδιο "ΕΣΤΙΑ για αντιμετώπιση των μη εξυπηρετούμενων δανείων και στήριξη ευάλωτων κοινωνικών ομάδων" ή σε οποιαδήποτε άλλο κυβερνητικό σχέδιο επιδότησης πιστωτικής διευκόλυνσης, νοουμένου ότι αυτός αποδέχεται και τηρεί τη συμφωνία και τις πιστωτικές του υποχρεώσεις όπως προκύπτουν από το εν λόγω σχέδιο. Στη συνέχεια ακολουθεί η διαδικασία διορισμού εκτιμητών, ενός εκ μέρους του ενυπόθηκου δανειστή και ενός εκ μέρους του ενυπόθηκου οφειλέτη, ώστε να ετοιμαστούν ανεξάρτητες εκτιμήσεις για σκοπούς υπολογισμού της αγοραίας αξίας του ενυπόθηκου ακίνητου. Αποστέλλεται δε από τον ενυπόθηκο δανειστή Ειδοποίηση στον ενυπόθηκο οφειλέτη κατά τον Τύπο ΙΒ, η οποία δύναται να επιδίδεται είτε πριν από είτε μετά από είτε ταυτόχρονα με την ειδοποίηση κατά τον Τύπο «ΙΑ», αναφέροντας σε αυτή ότι εντός 10 ημερών από την επίδοση της Ειδοποίησης θα προχωρήσει στο διορισμό εκτιμητή. Ο ενυπόθηκος οφειλέτης θα πρέπει πριν τη λήξη της προθεσμίας των 10 ημερών να ενημερώσει τον ενυπόθηκο δανειστή για την ταυτότητα του εκτιμητή που διόρισε ώστε ο ενυπόθηκος δανειστής να προχωρήσει στο διορισμό του εκτιμητή του. Σε περίπτωση παράλειψης του ο ενυπόθηκος δανειστής προχωρεί στο διορισμό 2 εκτιμητών. Ακολούθως ο Νόμος προνοεί για τη διαδικασία πλειστηριασμού για σκοπούς πώλησης του ενυπόθηκου ακινήτου και διαλαμβάνει ότι σε περίπτωση που ο πλειστηριασμός δεν καταλήξει σε πώληση του ενυπόθηκου ακινήτου ο ενυπόθηκος δανειστής δύναται να προχωρήσει σε περαιτέρω προσπάθειες πώλησης του ακινήτου με βάσει τα προβλεπόμενα στα Άρθρα 44Ζ & 44Η. Ειδικότερα στο Άρθρο 44Ζ καθορίζεται η διαδικασία πώλησης με πλειστηριασμό και προνοείται η επίδοση Ειδοποίησης για πλειστηριασμό της οποίας ο τύπος και οι λεπτομέρειες καθορίζονται σε Κανονισμούς που εκδίδονται βάσει του Άρθρου 45 του Νόμου. Στη βάση των ανωτέρω προνοιών επισημαίνω την ύπαρξη στο Νόμο συγκεκριμένων προθεσμιών στην όλη διαδικασία πώλησης ενυπόθηκου ακινήτου προφανώς μέσα στο πλαίσιο διασφάλισης της ταχείας ολοκλήρωσης της προς το σκοπό είσπραξης των οφειλόμενων ποσών τα οποία είναι εξασφαλισμένα με υποθήκη. Επισημαίνω στο σημείο αυτό πως το Μέρος VIA του Νόμου 9/1965 βασικά καθορίζει μια νέα διαδικασία εκποίησης ενυπόθηκων ακινήτων, την οποία μπορεί να αξιοποιήσει ο ενυπόθηκος δανειστής. Διαλαμβάνεται δε ρητά ότι η εξασφάλιση διατάγματος Δικαστηρίου για πώληση ενυπόθηκου ακινήτου ή η έναρξη διαδικασίας πώλησης του ενυπόθηκου ακινήτου δυνάμει του εν λόγω διατάγματος, είτε πριν είτε μετά την ημερομηνία έναρξης της ισχύος του περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων (Τροποποιητικού) Νόμου του 2018, δεν επηρεάζει το δικαίωμα του ενυπόθηκου δανειστή να προχωρήσει με την εφαρμογή της διαδικασίας πώλησης του ενυπόθηκου ακινήτου σύμφωνα με τις διατάξεις του παρόντος Μέρους[5]. Στο πλαίσιο δε της προβλεπόμενης διαδικασίας τάσσονται συγκεκριμένες προθεσμίες και χρονοδιαγράμματα: à Συγκεκριμένα με την επίδοση των Ειδοποιήσεων Τύπου Ι και Θ ο ενυπόθηκος οφειλέτης ενημερώνεται για την έναρξη από μέρους του ενυπόθηκου δανειστή διαδικασίας εκποίησης του ενυπόθηκου ακινήτου και καλείται όπως εξοφλήσει το ενυπόθηκο χρέος του εντός 30 ημερών ή, σε περίπτωση που αντιμετωπίζει πραγματικά δυσκολία στην καταβολή των δόσεων του, να προσέλθει στο πιστωτικό ίδρυμα για σκοπούς αναδιάρθρωσης του χρέους του. à Αν δεν προχωρήσει σε κανένα από τα πιο πάνω διαβήματα τότε ο ενυπόθηκος δανειστής επιδίδει τις Ειδοποιήσεις Τύπου ΙΑ και ΙΒ ενημερώνοντας - μέσω της πρώτης Ειδοποίησης - για την ορισθείσα ημερομηνία πλειστηριασμού και καλώντας τον - μέσω της δεύτερης Ειδοποίησης - να διορίσει εκτιμητή. à Ο ενυπόθηκος οφειλέτης έχει το δικαίωμα εντός 30 ημερών από την ημερομηνία παραλαβής της Ειδοποίησης Τύπου ΙΑ να καταχωρήσει έφεση στο Επαρχιακό Δικαστήριο για παραμερισμό της Ειδοποίησης της σκοπούμενης πώλησης εφόσον συντρέχουν οι λόγοι οι οποίοι κατά εξαντλητικό τρόπο διαλαμβάνονται στο Άρθρο 44Γ

(3)(α) - (στ) του Νόμου. à Σε περίπτωση κατά την οποία δεν πραγματοποιείται πώληση του ενυπόθηκου ακινήτου κατά τον πρώτο πλειστηριασμό ο ενυπόθηκος δανειστής δύναται να προβεί στην πώληση του ενυπόθηκου ακινήτου είτε με πλειστηριασμό είτε απευθείας πώληση και για τον σκοπό αυτό θα πρέπει να επιδώσει στον ενυπόθηκο οφειλέτη Ειδοποίηση κατά τον Τύπο ΙΓ εντός χρονικής περιόδου όχι μικρότερης των 20 ημερών από την ημερομηνία πώλησης στην οποία ειδοποίηση περιλαμβάνει την προτιθέμενη μέθοδο πώλησης. Εξέταση Αίτησης/Έφεσης Σύντομο Ιστορικό Για τους σκοπούς της παρούσας διαδικασίας τα πιο κάτω γεγονότα είναι αναντίλεκτα και κρίνεται σκόπιμο όπως παρατεθούν για σκοπούς καλύτερης κατανόησης των ζητημάτων που εγείρονται: Ü Η Τράπεζα σε διάφορες ημερομηνίες παρείχε στην εταιρεία VEPRO Co Ltd διάφορες πιστωτικές διευκολύνσεις. Ü Προς εξασφάλιση των πιστωτικών διευκολύνσεων που δόθηκαν προς την εν λόγω εταιρεία παραχωρήθηκαν διάφορες εξασφαλίσεις συμπεριλαμβανομένων και υποθηκών. Ü Μία εκ των υποθηκών που ενεγράφησαν προς εξασφάλιση των πιστωτικών διευκολύνσεων που δόθηκαν προς την εταιρεία Vepro Co Ltd ήταν και η υποθήκη Υ.175/1995 ημερ. 16/2/1995 του Επαρχιακού Κτηματολογίου Αμμοχώστου για ποσό ύψους Λ.Κ.120.000 πλέον τόκους επί των κάτωθι ακινήτων ιδιοκτησίας της Αιτήτριας 1 και του αποβιώσαντος XXXXX Σταύρη: (α) Αμμόχωστος, Παραλίμνι, χωράφι, 1 προστ., υπ΄ αριθμό εγγραφής XXXXX, Φ/Σχ. 42/8, τεμάχιο XXXXX, το όλο, υποθηκευμένο το όλο. (β) Αμμόχωστος, Παραλίμνι, χωράφι, 2 σκάλες, υπ΄ αριθμό εγγραφής 109 XXXXX 78, Φ/Σχ. 42/8 τεμάχιο XXXXX, το όλο, υποθηκευμένο το όλο. (γ) Αμμόχωστος, Παραλίμνι, χωράφι, 2 σκάλες, 2 προστ., υπ΄ αριθμό εγγραφής XXXXX, Φ/Σχ. 42/8, τεμάχιο XXXXX, το όλο, υποθηκευμένο το όλο. Ü Λόγω μη κανονικής εξυπηρέτησης των υποχρεώσεων η Τράπεζα τερμάτισε τις σχετικές Συμφωνίες παροχής πιστωτικών διευκολύνσεων. Ü Στις 14/12/2017 καταχωρήθηκε από την Τράπεζα στο Ε.Δ. Λευκωσίας η Αγωγή 4635/17 (Τεκμήριο 1 στην ένορκη δήλωση της Αιτήτριας αρ.1) στην οποία οι Εναγόμενοι Καταχώρησαν Υπεράσπιση και Ανταπαίτηση (Τεκμήριο 2 στην ένορκη δήλωση της Αιτήτριας αρ.1). Ü Οι Καθ΄ ων η Αίτηση απέστειλαν στις 21/6/18 Ειδοποιήσεις τύπου Θ και Ι αναφορικά με την εν λόγω υποθήκη (Τεκμήριο 3 στην ένορκη δήλωση της Αιτήτριας αρ.1). Ü Εν συνεχεία η Τράπεζα απέστειλε τις Ειδοποιήσεις τύπου ΙΑ ενημερώνοντας τις Αιτήτριες για τον προγραμματισμένο για τις 13/5/19 πλειστηριασμό οι οποίες Ειδοποιήσεις παραλήφθηκαν στις 18/12/18 (Τεκμήριο 4 στην ένορκη δήλωση της Αιτήτριας αρ.1). Ü Στις 20/12/2018 κατεχωρήθη στο πλαίσιο της Αγωγής 4635/17 μονομερής Αίτηση για προσωρινό Διάταγμα η οποία ορίστηκε στις 10/1/2019 (Τεκμήριο 5 στην ένορκη δήλωση της Αιτήτριας αρ.1). Το Δικαστήριο διέταξε την επίδοση της Αίτησης ορίζοντας την στις 16/1/

1. Ü Στις 11/1/2019 καταχωρήθηκε η υπό κρίση Αίτηση/Έφεση. Κατάχρηση Προβλήθηκε από μέρους της Καθ΄ης η Αίτηση/Εφεσίβλητης Τράπεζας ότι με δεδομένο ότι επιχείρησαν την έκδοση προσωρινού Διατάγματος στο πλαίσιο της Αγωγής 4635/2017 καταχωρώντας στις 20/12/2018 σχετική Αίτηση με την ποία επιδιώκετο η απαγόρευση της Τράπεζας από του να προχωρήσει σε διαδικασία εκποίησης των ακινήτων τους η υπό κρίση διαδικασία η οποία καταχωρήθηκε στη συνέχεια με την οποία επιδιώκεται η ακύρωση του πλειστηριασμού είναι καταχρηστική. Επισημαίνεται εν προκειμένω ότι ο Νόμος δίδει την ευχέρεια αλλά και το δικαίωμα στις Αιτήτριες να καταχωρήσουν, όπως και έπραξαν, σχετική Αίτηση/Έφεση με την οποία να εξαιτούνται του παραμερισμού και/ή ακύρωσης των Ειδοποιήσεων τύπου ΙΑ. Με την Αίτηση δε που καταχώρησαν για την έκδοση προσωρινών Διαταγμάτων επιδιώκουν την έκδοση Διαταγμάτων τα οποία να απαγορεύουν στην Εφεσίβλητη Τράπεζα να προωθήσει τη διαδικασία ιδιωτικού πλειστηριασμού μέχρι την εκδίκαση της Αγωγής 4635/
2. Στη βάση των πιο πάνω θεωρώ ότι δεν ευρισκόμεθα ενώπιον δύο παράλληλων διαδικασιών με τις οποίες επιδιώκεται ο ίδιος σκοπός. Έπειτα δεν πρέπει να λησμονείται ότι με βάση τη νέα Νομοθεσία η εξασφάλιση προσωρινού Διατάγματος με βάση τις πρόνοιες του Άρθρου 32 του Νόμου 14/60 συνιστά ένα από τους λόγους για παραμερισμό της διαδικασίας τύπου ΙΑ. Στην προκειμένη περίπτωση η Αίτηση για προσωρινά Διατάγματα κατεχωρήθη πριν την υπό κρίση Αίτηση/Έφεση και μάλιστα μονομερώς επιδιώκοντας, προφανώς, την εξασφάλιση κατ΄εκείνο το στάδιο παρεμπίπτοντος διατάγματος το οποίο, αν εξασφαλίζετο, θα μπορούσε να αποτελέσει τη βάση για καταχώρηση στη συνέχεια Αίτησης/Έφεσης. Λόγοι Έφεσης Α, Β και Γ Μέσω του Λόγου Έφεσης Α προβάλλεται ότι οι επιδοθείσες Ειδοποιήσεις, ήτοι η Ειδοποίηση τύπου ΙΑ καθώς και η προγενέστερη της Ειδοποίηση τύπου Ι δεν πληρούν τις απαιτούμενες κατά τον προβλεπόμενο τύπο και περιεχόμενο προϋποθέσεις. Ειδικότερα μέσω του Λόγου Έφεσης Β υποστηρίχθηκε ότι η κατάσταση λογαριασμού η οποία συνοδεύει την Ειδοποίηση τύπου Ι είναι ελλιπέστατη και σε καμία περίπτωση αναλυτική και ότι αποτελεί μια υποτυπώδη σύνοψη στην οποία δεν δόθηκαν επαρκείς λεπτομέρειες για το πώς υπολογίστηκαν τα οφειλόμενα χρέη. Στη βάση αυτού του σκεπτικού προβάλλεται ότι τα ρηθέντα χρέη δεν δύναντο μετέπειτα να αποτελέσουν αντικείμενο της απαίτησης των Ειδοποιήσεων τύπου ΙΑ με συνέπεια να επηρεάζεται η νομιμότητα της Ειδοποίησης τύπου ΙΑ. Επισημαίνεται εν πρώτοις ότι το δικαίωμα καταχώρησης μιας Αίτησης/Έφεσης υφίσταται αφενός για τις περιπτώσεις που προβλέπονται στο Νόμο και αφετέρου σε σχέση με τα ζητήματα που ο Νόμος καθορίζει. Η δυνατότητα προσβολής μιας Ειδοποίησης θα πρέπει να γίνεται κατά το στάδιο που αυτή δόθηκε και εντός της προβλεπόμενης από το Νόμο προθεσμίας. Υπενθυμίζεται ότι πριν την τελευταία τροποποίηση του Νόμου 9/65 με το Νόμο 87(Ι)/2018 παρείχετο, με βάση το Άρθρο 44 ΙΓ, η δυνατότητα σε οποιοδήποτε ενυπόθηκο οφειλέτη ή οποιοδήποτε ενδιαφερόμενο πρόσωπο καταχώρησης έφεσης κατά οποιασδήποτε ειδοποίησης ή πράξης νοουμένου ότι παραβλάπονταν τα έννοµα συµφέροντα του. Η εν λόγω πρόνοια έχει, ωστόσο, καταργηθεί. Στο Μέρος VIA του Νόμου διαλαμβάνεται πλέον μια πρόνοια στη βάση της οποίας δύναται ο ενυπόθηκος οφειλέτης να καταχωρήσει Αίτηση/Έφεση προσβάλλοντας ειδοποίηση ή πράξη του ενυπόθηκου δανειστή. Πρόκειται για τη δυνατότητα προσβολής της Ειδοποίησης Τύπου ΙΑ εφόσον συντρέχουν οι λόγοι οι οποίοι κατά εξαντλητικό τρόπο διαλαμβάνονται στο Άρθρο 44 Γ

(3)(α)-(στ). Οι οποιοιδήποτε λόγοι έφεσης και οποιαδήποτε παράπονα των Αιτητών τα οποία αναφέρονται στο σώμα της Αίτησης και στην Ένορκη Δήλωση που την υποστηρίζει, στην έκταση που αφορούν τον Τύπο, το περιεχόμενο, την εγκυρότητα ή νομιμότητα της Ειδοποίησης Τύπου Ι και της κατάστασης λογαριασμού που επισυνάπτεται σε αυτή, ή την εγκυρότητα και νομιμότητα ή ορθότητα του ενυπόθηκου χρέους, δεν περιλαμβάνονται στους λόγους έφεσης που, ως ανεφέρθη, εξαντλητικά διαλαμβάνονται στο Άρθρο 44 Γ

(3)του Νόμου. Επιπλέον να επισημάνω ότι ούτε και πριν την τελευταία τροποποίηση του Νόμου 9/1965 με τον Ν. 87(Ι)/2018 παρείχετο δυνατότητα προσβολής της Ειδοποίησης τύπου ΙΑ λόγω ανεπάρκειας και/ή ελαττωματικότητας της προηγηθείσας Ειδοποίησης Τύπου Ι. Σε περίπτωση, ωστόσο, που κριθεί ότι η Ειδοποίηση Τύπου Ι, ούσα η ειδοποίηση εκείνη η οποία προηγείται της Ειδοποίησης Τύπου ΙΑ θα πρέπει εν πάση περιπτώσει εκεί που εγείρεται ζήτημα εάν πληροί τις προϋποθέσεις που θέτει ο Νόμος αυτό να εξετάζεται, και πάλι δεν θα συμφωνήσω με την επιχειρηματολογία του ευπαίδευτου συνηγόρου των Αιτητριών. Υποστήριξε ο κ. Γεωργίου ότι η κατάσταση λογαριασμού που συνοδεύει την Ειδοποίηση τύπου Ι είναι ελλιπέστατη και δεν καταδεικνύει με τον τρόπο που ο Νόμος επιβάλλει την υπερημερία και το ακριβές ύψος του ισχυριζόμενου οφειλόμενου ενυπόθηκου χρέους. Εν πρώτοις να αναφέρω ότι ο Νόμος δεν καθορίζει τη μορφή και το περιεχόμενο που πρέπει να έχει το έγγραφο που συνιστά «κατάσταση λογαριασμού» για τους σκοπούς του Άρθρου 44Γ

(1). Οι μόνες προϋποθέσεις που τίθενται είναι ότι το συγκεκριμένο έγγραφο θα πρέπει να αναφέρει το οφειλόμενο ενυπόθηκο χρέος, τους τόκους και τα έξοδα. Στην υπό εξέταση περίπτωση, όπως προκύπτει από το Τεκμήριο 3 που επισυνάπτεται στην ένορκη δήλωση της υπό κρίση Αίτησης/Έφεσης, η προηγηθείσα Ειδοποίηση Τύπου Ι φαίνεται πράγματι να συνοδεύεται από σχετική κατάσταση λογαριασμού του οφειλόμενου ενυπόθηκου χρέους στην οποία περιγράφονται και επεξηγούνται το ποσό πλέον τόκοι που οφείλονται από τους Αιτητές στην Καθ΄ ης η Αίτηση με βάση την Υποθήκη. Ως εκ τούτου η σχετική κατάσταση λογαριασμού που συνοδεύει την Ειδοποίηση τύπου Ι πληροί τις προϋποθέσεις που τίθενται από το Άρθρο 44Γ

(1)του Νόμου. Επιπλέον με βάση το Λόγο Έφεσης Γ προβάλλεται ότι τα ποσά τα οποία αναφέρονται στην κατάσταση λογαριασμού που συνοδεύει την Ειδοποίηση τύπου Ι παραβιάζουν την νομοθεσία που ίσχυε κατά το χρόνο σύστασης της Υποθήκης Υ.175/1995, ήτοι τον Περί Τόκου Νόμο 2/1997. Επισημαίνεται ότι η αμφισβήτηση του ενυπόθηκου οφειλόμενου ποσού δεν μπορεί να εξεταστεί στο πλαίσιο της παρούσας διαδικασίας. Τέτοια δυνατότητα παρέχεται και ασκείται στη βάση των προνοιών του Άρθρου 44(Β)

(3). Λέω δε σε συμφωνία με τα όσα υποστήριξε ο ευπαίδευτος συνήγορος της Εφεσίβλητης ότι το εν λόγω ζήτημα μπορεί κάλλιστα να εξεταστεί στο πλαίσιο της Υπεράσπισης και Ανταπαίτησης που οι Αιτήτριες καταχώρησαν στην Αγωγή του Ε.Δ. Λευκωσίας 4635/2017. Λόγος Έφεσης Δ Προβλήθηκε ότι η νέα νομοθεσία είναι αντισυνταγματική καθότι δια της αναδρομικής ισχύος της επεμβαίνει σε ήδη υπάρχουσες διαδικασίες, παραβιάζει συνταγματικά κατοχυρωμένα δικαιώματα των Αιτητριών και συγκεκριμένα το δικαίωμα κατοχής και διάθεσης αλλά και απόλαυσης ακίνητης ιδιοκτησίας, το δικαίωμα ισότητας και το δικαίωμα προσφυγής στο Δικαστήριο. Προβλήθηκε ακόμη ότι αφού οι Ειδοποιήσεις τύπου Ι επιδόθηκαν στις Αιτήτριες πριν την τροποποίηση του Νόμου θα πρέπει, στην βάση της αρχής της της μη αναδρομικότητας, να ισχύσει το νομοθετικό καθεστώς που ίσχυε πριν την τροποποίηση της νομοθεσίας. Με βάση την πάγια νομολογία διάδικος ο οποίος επιθυμεί να εγείρει ζητήματα αντισυνταγματικότητας νομοθετικών διατάξεων οφείλει να καθορίσει επακριβώς τα Άρθρα του Νόμου που αμφισβητεί και τη συνταγματική διάταξη στην οποία, κατά την άποψη του, αυτά προσκρούουν. Όπως τονίστηκε στην υπόθεση Κυπριακή Δημοκρατία v. Πάμπου Πογιατζή

(1992)3 Α.Α.Δ. 196 «η συνταγματικότητα νόμου ή κανονισμού μπορεί να καταστεί επίδικο θέμα μόνον μετά τον επακριβή προσδιορισμό του άρθρου ή άρθρων του νόμου που αμφισβητούνται και των συνταγματικών διατάξεων προς τις οποίες προσκρούουν». Στην υπόθεση Οικονόμου v. Επιστημονικού Επιμελητηρίου Κύπρου (ΕΤΕΚ) μέσω του Προέδρου αυτού

(2002)3 Α.Α.Δ. 676 στη σελίδες 683-684 υπογραμμίστηκαν τα ακόλουθα σχετικά: «.ο εφεσείων ισχυρίσθηκε ότι εσφαλμένα το Πρωτόδικο Δικαστήριο δεν αποφάσισε επί του ισχυρισμού του για αντισυνταγματικότητα του άρθρου 7 του Νόμου. Υπέβαλε ότι, εφόσον είχε εγείρει θέμα αντισυνταγματικότητας, το Πρωτόδικο Δικαστήριο έπρεπε, σύμφωνα με το άρθρο 144 του Συντάγματος, να το εξετάσει. Υπέβαλε περαιτέρω ότι υπάρχει παραβίαση των άρθρων 20, 25, 28 και 52 του Συντάγματος και «του άρθρου 2 του Πρωτοκόλλου της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων». Έχει νομολογηθεί ότι θέματα αντισυνταγματικότητας πρέπει να εγείρονται εξειδικευμένα και να διατυπώνονται με πλήρη λεπτομέρεια ή να διατυπώνονται σε λεπτομερές υπόμνημα.... Ο εφεσείων δεν έχει εξειδικεύσει ενώπιον του Πρωτόδικου Δικαστήριου - και ενώπιόν μας - τους λόγους για τους οποίους το άρθρο 7 του Νόμου είναι αντισυνταγματικό. Ορθά λοιπόν δεν έχει εξεταστεί η εισήγηση του περί αντισυνταγματικότητας από το Πρωτόδικο Δικαστήριο. Για τους ίδιους λόγους - έλλειψη εξειδίκευσης - δεν μπορεί να εξεταστεί θέμα αντισυνταγματικότητας στη διαδικασία της έφεσης.» (Η έμφαση είναι του παρόντος Δικαστηρίου) Στην υπόθεση Sigma Radio TV v. Αρχής Ραδιοτηλεόρασης Κύπρου

(2009)1 Α.Α.Δ. 1601 τονίσθηκαν τα εξής σχετικά με το υπό εξέταση θέμα: «Η συνταγματικότητα ενός νόμου, ως ζήτημα νομικό, εξετάζεται από το δικαστήριο ενώπιον του οποίου εγείρεται. Στην προκείμενη περίπτωση, αυτό έπρεπε να είχε δικογραφηθεί δεόντως και να υποστηριχθεί από τις αναγκαίες λεπτομέρειες. Οι εφεσείοντες δεν ήγειραν, σύμφωνα με τα ανωτέρω, θέμα αντισυνταγματικότητας των άρθρων του νόμου και των κανονισμών που αυτοί εξειδικεύουν στους πιο πάνω λόγους έφεσης και συνεπώς, ορθά το πρωτόδικο δικαστήριο δεν εξέτασε αυτά τα θέματα». (Η έμφαση είναι του παρόντος Δικαστηρίου) Επίσης στην υπόθεση Αχιλλέως κ.ά. v. Πιτταρά

(2012)1Β Α.Α.Δ. 1590 επαναλήφθηκε ότι η νομολογία επιτάσσει ότι η εξέταση της συνταγματικότητας των νόμων δεν γίνεται αυτεπαγγέλτως ούτε ελέγχεται περιστασιακά ή συμπτωματικά. Λέχθηκε ακόμη ότι, σε κάθε περίπτωση, το θέμα της συνταγματικότητας νόμου πρέπει να προσδιορίζεται επακριβώς στα δικόγραφα και να εξετάζεται στο πλαίσιο των νομικών επιχειρημάτων που το στοιχειοθετούν. Η πλευρά της Εφεσίβλητης Τράπεζας υποστήριξε ότι στην Αίτηση/Έφεση καθώς και στην ένορκη δήλωση που την υποστηρίζει δεν γίνεται οποιαδήποτε εξειδίκευση των Άρθρων του Νόμου που, κατά την εισήγηση της πλευράς των Αιτητριών, παραβιάζουν τα Άρθρα του Συντάγματος που επικαλούνται με αποτέλεσμα να μην πληρούνται οι προϋποθέσεις ελέγχου της συνταγματικότητας της σχετικής νομοθεσίας. Παρά το γεγονός ότι στην Αίτηση/Έφεση γίνεται γενική αναφορά σε αντισυνταγματικότητα του Νόμου 9/1965, στην ένορκη δήλωση της Αιτήτριας αρ.1 προσδιορίζεται ότι οι πρόνοιες του Άρθρου 44(Γ) του Νόμου είναι αντισυνταγματικές καθότι παραβιάζουν το δικαίωμα κατοχής και διάθεσης αλλά και απόλαυσης ακίνητης ιδιοκτησίας, το δικαίωμα της ισότητας, αφού παρέχονται υπέρμετρα δικαιώματα υπέρ της Τράπεζας καθώς και το δικαίωμα προσφυγής ενώπιον του Δικαστηρίου δεδομένου ότι με την εκποίηση της περιουσίας τους η Ανταπαίτηση που καταχώρησαν στην Αγωγή 4635/2017 θα καταστεί άνευ αντικειμένου. Επίσης προβάλλεται ότι η αναδρομική ισχύς του Νόμου επεμβαίνει σε ήδη υπάρχουσες διαδικασίες, ήτοι την προαναφερθείσα Ανταπαίτηση πριν αυτή ακουστεί ενώπιον του Δικαστηρίου. Στη βάση των πιο πάνω θεωρώ ότι οι σχετικές εισηγήσεις περί αντισυνταγματικότητας εγείρονται με την απαραίτητη ακρίβεια ώστε να δύνανται να εξεταστούν στο πλαίσιο της παρούσας Αίτησης/Έφεσης. Με βάση τη πάγια νομολογία οι αρχές που διέπουν το δικαστικό έλεγχο της συνταγματικότητας των Νόμων έχουν τεθεί στην υπόθεση Board for Registration of Architects and Civil Engineers v. Kyriakides

(1966)3 C.L.R. 640 ως ακολούθως: ■ Κάθε νόμος θεωρείται συνταγματικός εκτός αν αποφασισθεί το αντίθετο «πέρα από κάθε λογική αμφιβολία». Καμιά νομοθετική διάταξη δεν κηρύσσεται άκυρη, εκτός αν είναι αντισυνταγματική πέρα από κάθε λογική αμφιβολία. ■ Τα δικαστήρια ασχολούνται μόνο με την συνταγματικότητα των νόμων και όχι με τα κίνητρα, την πολιτική ή τη σοφία τους ή τη συμφωνία τους με τους κανόνες της φυσικής δικαιοσύνης ή τις θεμελιώδεις αρχές της διακυβέρνησης ή το πνεύμα του Συντάγματος. ■ Αν είναι δυνατόν τα δικαστήρια θα ερμηνεύσουν το Νόμο έτσι ώστε να τον εντάξουν μέσα στα πλαίσια του Συντάγματος. ■ Η δικαστική εξουσία δεν επεκτείνεται στην εξέταση αφηρημένων ζητημάτων, με άλλα λόγια τα δικαστήρια δεν αποφασίζουν επί ζητημάτων συνταγματικής φύσεως εκτός αν αυτό είναι απαραίτητο για την επίλυση της ενώπιον του Δικαστηρίου διαφοράς. Στην υπόθεση Μαυρογένης ν. Βουλής των Αντιπροσώπων κ.ά. (Αρ. 3)

(1996)1 Α.Α.Δ. 315, 339, αναφέρθηκαν τα ακόλουθα: «Η μεδοθολογία ελέγχου της συνταγματικότητας νόμου, σύμφωνα με την πάγια νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου, σύγκειται στην αντιπαραβολή των κρίσιμων διατάξεων του νόμου με τις σχετικές διατάξεις του Συντάγματος. Η έρευνα αποβλέπει στη διαπίστωση κατά πόσο οι διατάξεις του νόμου συγκρούονται με το Σύνταγμα ή συνάδουν με αυτό. Το Δικαστήριο δεν υπεισέρχεται και δεν εξετάζει τη σκοπιμότητα ή τη σοφία του νομοθετήματος. Ο συνταγματικός έλεγχος περιορίζεται στη διαπίστωση συγκρούσεων ή αντιθέσεων προς το Σύνταγμα.» ► Ισχυριζόμενη παραβίαση του Άρθρου 23 και του Άρθρου 28 του Συντάγματος Προβλήθηκε εκ μέρους των Αιτητριών ότι με τις τροποποιήσεις που έχουν επέλθει στο σχετικό Νόμο παραβιάζονται τα συνταγματικά τους δικαιώματα στην ακίνητη ιδιοκτησία τα οποία κατοχυρώνονται από το Άρθρο 23 καθώς το δικαίωμα τους στην ισότητα το οποίο κατοχυρώνεται από το Άρθρο 28 εφόσον, όπως υποστηρίζουν, παρέχονται υπέρμετρα δικαιώματα υπέρ της Τράπεζας. Κατά πρώτο επισημαίνεται ότι ο Νόμος 9/1965 ακόμη και στην αρχική του μορφή, πριν δηλαδή την τροποποίηση του με τον τροποποιητικό Νόμο 142(Ι)/2014 και την εισαγωγή σε αυτό του Μέρους VIA, παρείχε στον ενυπόθηκο δανειστή τη δυνατότητα, σε περίπτωση υπερημερίας του οφειλέτη, να προχωρήσει με διαδικασία εκποίησης ενυπόθηκου ακινήτου. Υπενθυμίζεται εν προκειμένω ότι στο Μέρος VI του Νόμου διαλαμβάνετο (και εξακολουθεί να διαλαμβάνεται) η διαδικασία εκποίησης υποθήκης από τον Διευθυντή του Τμήματος Κτηματολογίου και Χωρομετρίας. Με το Μέρος VIA προσετέθη ακόμη μια επιπρόσθετη και ανεξάρτητη διαδικασία για εκποίηση ενυπόθηκου ακινήτου μέσω ιδιωτικού πλειστηριασμού χωρίς την ανάμειξη του Διευθυντή Κτηματολογίου αλλά εκείνη των εμπλεκομένων μερών δηλ. του ενυπόθηκου δανειστή, ενυπόθηκου οφειλέτη και άλλων ενδιαφερόμενων μερών. Κατά συνέπεια με τον τροποποιητικό Νόμο δεν δημιουργήθηκε οποιοδήποτε νέο δικαίωμα της Καθ΄ης η Αίτηση Τράπεζας εφόσον το δικαίωμα της να προχωρήσει με την πώληση ενυποθήκων ακινήτων υφίστατο και προηγουμένως. Κατά δεύτερον στο ίδιο το Έγγραφο Υποθήκης, που επισυνάπτεται ως Τεκμήριο 1 στην ένορκη Δήλωση της Ένστασης, με βάση τα διαλαμβανόμενα στον όρο 4 αυτού παρέχεται ρητά το δικαίωμα στην Καθ΄ ης η Αίτηση/Εφεσίβλητη, σε περίπτωση παράλειψης του ενυπόθηκου οφειλέτη να πληρώσει το ποσό που εξασφαλίζεται με την υποθήκη και το οποίο έχει καταστεί πληρωτέο, «να πωλήσει τα ενυπόθηκα κτήματα είτε μέσω του Κτηματολογίου, είτε απευθείας είτε δυνάμει διατάγματος εκδοθέντος από το Δικαστήριο κατόπιν αγωγής, και χωρίς οποιαδήποτε προς εμέ ειδοποίηση» στον ενυπόθηκο οφειλέτη. Επισημαίνεται ότι το εν λόγω Έγγραφο Υποθήκης υπεγράφη στις 16/2/1995 πριν την τροποποίηση του Ν.9/1965 από το Ν. 142(Ι)/2014. Ως εκ τούτου εκείνο το οποίο προκύπτει είναι ότι ο ενυπόθηκος οφειλέτης εξ αρχής συμφώνησε και, κατ΄επέκταση, γνώριζε και αποδεχόταν τη δυνατότητα της Τράπεζας να προβεί σε πώληση του ενυπόθηκου ακινήτου με οποιοδήποτε τρόπο ήθελε αποφασίσει χωρίς οποιαδήποτε προειδοποίηση. Στη βάση όλων των πιο πάνω δεν είναι εύκολα αντιληπτή η θέση των Αιτητών ότι οι πρόνοιες του Άρθρου 44(Γ) του Νόμου παραβιάζουν το δικαίωμα κατοχής και διάθεσης αλλά και απόλαυσης ακίνητης ιδιοκτησίας το οποίο διασφαλίζεται από το Άρθρο 23 του Συντάγματος. Επισημαίνεται προς το σκοπό πλήρους αποσαφήνισης ότι η εισαγωγή στο Ν.9/1965του Μέρους VIA ουδόλως επηρεάζει ή διαφοροποιεί οποιαδήποτε δικαιώματα του ιδιοκτήτη. Μέσω των σχετικών προνοιών του Μέρους VIA βασικά προσετέθη μια νέα εναλλακτική μέθοδος πώλησης ενυποθήκων ακινήτων με ιδιωτικό πλειστηριασμό. Και τούτο στο πλαίσιο εκσυγχρονισμού του νομοθετικού πλαισίου που διείπε την πώληση ενυποθήκων ακινήτων και ενόψει της καθυστέρησης που παρουσιάζετο στην εκποίηση των υποθηκών μέσω των χρονοβόρων διαδικασιών του Κτηματολογίου. Επιπλέον πέραν του ότι ο τροποποιητικός Νόμος δεν εισήγαγε οποιοδήποτε δικαίωμα που δεν υφίστατο προηγουμένως σε αυτό, μέσω του νέου Άρθρου 44Γ

(3), προστέθηκαν επιπλέον λόγοι ακύρωσης και/ή παραμερισμού της Ειδοποίησης τύπου ΙΑ διευρύνοντας κατ΄αυτόν τον τρόπο το δικαίωμα καταχώρησης έφεσης από μέρους του ενυπόθηκου οφειλέτη. Συγκεκριμένα ενώ έχει αφαιρεθεί η προϋπόθεση της εκκρεμοδικίας αγωγής και αντικαταστάθηκε από την έκδοση συντηρητικού διατάγματος υπέρ του ενυπόθηκου οφειλέτη, προστέθηκαν νέοι λόγοι ακύρωσης όπως η έκδοση προστατευτικού διατάγματος υπέρ του ενυπόθηκου οφειλέτη δυνάμει του Νόμου περί Αφερεγγυότητας Φυσικών Προσώπων και η συμμετοχή του ενυπόθηκου οφειλέτη στο σχέδιο ΕΣΤΙΑ για αντιμετώπιση μη εξυπηρετούμενων δανείων και στήριξη ευάλωτων κοινωνικών ομάδων ή σε οποιοδήποτε άλλο κυβερνητικό σχέδιο επιδότησης. Ως εκ τούτου η εισήγηση των Αιτητριών περί παροχής στον ενυπόθηκο δανειστή, την Τράπεζα, υπέρμετρων δικαιωμάτων δεν ευσταθεί. Στη βάση όλων των πιο πάνω καταλήγω ότι το Άρθρο 44Γ δεν παραβιάζει ούτε το Άρθρο 23, ούτε το Άρθρο 28 του Συντάγματος. ► Ισχυριζόμενη παραβίαση του Άρθρου 30 του Συντάγματος Η θέση των Αιτητριών φαίνεται να είναι ότι με την αφαίρεση του δικαιώματος να επικαλεσθούν την απλή καταχώρηση Ανταπαίτησης για αναστολή της διαδικασίας του πλειστηριασμού το δικαίωμα τους για πρόσβαση στη Δικαιοσύνη, το οποίο κατοχυρώνεται από το Άρθρο 30 του Συντάγματος, έχει παραβιασθεί. Θα πρέπει να επισημανθεί ότι το Άρθρο 44(Γ)

(3)του Νόμου δεν στερεί το δικαίωμα των Αιτητριών να προσφύγουν στη δικαιοσύνη. Το γεγονός ότι πριν την τελευταία τροποποίηση του Νόμου η προϋπόθεση ήταν η έγερση αγωγής ενώ τώρα απαιτείται η έκδοση παρεμπίπτοντος διατάγματος δεν οδηγεί σε καμία περίπτωση σε στέρηση του δικαιώματος των Αιτητριών για προσφυγή στη δικαιοσύνη. Απλώς τροποποιήθηκε μία εκ των προϋποθέσεων για παραμερισμό των Ειδοποιήσεων τύπου ΙΑ. Εν ολίγοις με την τροποποίηση που επέφερε ο Ν. 87(Ι)/2018δεν είναι αρκετό πλέον ο οφειλέτης να καταχωρήσει απλώς μια αγωγή αμφισβήτησης του χρέους αλλά είναι αναγκαίο να έχει εξασφαλίσει και προσωρινό διάταγμα απαγόρευσης της εκποίησης εκκρεμούσης της αγωγής δυνάμει του Άρθρου 32 του Νόμου 14/

1. Όπως προκύπτει στην προκειμένη περίπτωση οι Αιτήτριες έχουν κάνει χρήση των προνοιών του νέου Νόμου καταχωρώντας την προβλεπόμενη σε αυτό αίτηση για προσωρινό διάταγμα για να πετύχουν την αναστολή του επίδικου πλειστηριασμού. Τούτου δοθέντος το δικαίωμα τους σε απρόσκοπτη πρόσβαση στη Δικαιοσύνη ουδόλως έχει παραβιασθεί. ► Ισχυριζόμενη παραβίαση της Αρχής της μη αναδρομικότητας και επηρεασμός κεκτημένων δικαιωμάτων Οι Αιτήτριες προβάλλουν ότι με τον νέο Νόμο επηρεάζονται δυσμενώς αποκρυσταλλωμένα κεκτημένα δικαιώματα που δημιουργήθηκαν πριν να μεσολαβήσει ο τροποποιητικός Νόμος, ήτοι η προστασία της περιουσίας τους και του δικαιώματος προσφυγής στο Δικαστήριο μόνο με την ύπαρξη αγωγής ή ανταπαίτησης εκ μέρους τους. Υποστηρίχθηκε δε ότι ο Νόμος δια της αναδρομικής του ισχύος επεμβαίνει σε ήδη υπάρχουσες διαδικασίες, ήτοι την Ανταπαίτηση που είχε εγερθεί στο πλαίσιο της Αγωγής 4635/
2. Στην προκειμένη περίπτωση είναι σημαντικό να επισημάνουμε ότι κατά το χρόνο παραλαβής των Ειδοποιήσεων τύπου Θ και Ι στις 28/6/2018 βρισκόταν σε ισχύ ο Ν. 142(Ι)/2014οπόταν οι Αιτήτριες είχαν κάθε δικαίωμα να λάβουν μέτρα με σκοπό την ακύρωση και/ή παραμερισμό οποιασδήποτε ή/και των δύο πιο πάνω Ειδοποιήσεων με βάση τις πρόνοιες του τότε εν ισχύι Άρθρου 44ΙΓ εντός της προβλεπόμενης προθεσμίας των 30 ημερών. Ειδικότερα εφόσον οι Αιτήτριες αμφισβητούσαν, όπως προέκυψε, την ορθότητα του τύπου της Ειδοποιήσεων τύπου Ι καθώς και την νομιμότητα της συνημμένης σε αυτή κατάστασης λογαριασμού. Κατά συνέπεια δεν μπορεί γενικότερα να γίνεται λόγος για δυσμενή επηρεασμό αποκρυσταλλωμένων κεκτημένων δικαιωμάτων που δημιουργήθηκαν πριν την τροποποίηση του Νόμου όταν η πλευρά των Αιτητριών επέλεξε, ενώ είχε το δικαίωμα, να μην προσβάλει την Ειδοποίηση τύπου Ι. Η πλευρά των Αιτητριών υποστήριξε ότι η διαδικασία εκποίησης θα πρέπει να ακυρωθεί λόγω της εκκρεμοδικίας της Ανταπαίτησης τους στην Αγωγή στη βάση της αρχής της μη αναδρομικότητας. Πρόκειται για επίκληση ύπαρξης αποκρυσταλλωμένων, όπως αναφέρθηκε, κεκτημένων δικαιωμάτων που δημιουργήθηκαν πριν την τροποποίηση του Νόμου. Η θέση του Δικαστηρίου είναι απλή. Με δεδομένο ότι οι Ειδοποιήσεις τύπου ΙΑ επιδόθηκαν στις Αιτήτριες στις 18/12/2018 όταν, δηλαδή, ο τροποποιητικός Νόμος ήταν ήδη σε ισχύ δεν μπορεί να γίνεται λόγος για στέρηση δικαιώματος που οι Αιτήτριες είχαν εφόσον ουδέποτε είχαν αποκτήσει το δικαίωμα προσβολής της Ειδοποίησης τύπου ΙΑ στη βάση της εκκρεμοδικίας. Ενδεχομένως το επιχείρημα των Αιτητριών να είχε κάποια βάση αν οι επίδικες Ειδοποιήσεις είχαν επιδοθεί σε αυτές πριν τις 13/7/2018 που ο Νόμος 87(Ι)/2018 τέθηκε σε ισχύ και, πριν την εκπνοή της προβλεπόμενης προθεσμίας των 30 ημερών για καταχώρηση έφεσης, είχε μεσολαβήσει ο τροποποιητικός νόμος με αποτέλεσμα οι Αιτήτριες να χάσουν το δικαίωμα καταχώρησης έφεσης στη βάση της εκκρεμοδικίας. Ή ακόμη στην περίπτωση όπου οι Αιτήτριες κατά τις 13/7/2018 είχαν ήδη καταχωρήσει έφεση στη βάση της εκκρεμοδικίας η οποία εκκρεμούσε για εκδίκαση. Στην προκειμένη περίπτωση παρά το γεγονός ότι η διαδικασία πώλησης ενυπόθηκου ακινήτου είχε αρχίσει με την επίδοση των Ειδοποιήσεων τύπου Ι στις 28/6/2018, εφόσον η επίδοση των Ειδοποιήσεων τύπου ΙΑ έλαβε χώρα μετά που μεσολάβησε η θέσπιση του τροποποιητικού Νόμου οι Αιτήτριες δεν είχαν ακόμη αποκτήσει δικαίωμα προσβολής των Ειδοποιήσεων τύπου ΙΑ στη βάση της εκκρεμοδικίας το οποίο τους το στέρησε ο τροποποιητικός Νόμος. Στη βάση όλων των πιο πάνω καταλήγω ότι το Άρθρο 44Α

(3)δεν παραβιάζει την αρχή της μη αναδρομικότητας ούτε και αφαιρεί ή επηρεάζει οποιοδήποτε κεκτημένο δικαίωμα των Αιτητριών. Λόγος Έφεσης Ε Με το Λόγο αυτό προβάλλεται ότι λόγω της επίδοσης των Ειδοποιήσεων τύπου Ι πριν την τροποποίηση της Νομοθεσίας το νομικό καθεστώς που διέπει την όλη διαδικασία πλειστηριασμού και θα πρέπει να εφαρμοστεί είναι αυτό που ίσχυε πριν την τροποποίηση του Νόμου. Εν πρώτοις να επισημάνουμε ότι κάθε Νόμος, εκτός αν προβλέπεται σε αυτόν διαφορετικά, θα ισχύει και θα τίθεται σε ισχύ κατά την ημερομηνία της δημοσίευσης του στην Επίσημη Εφημερίδα της Δημοκρατίας[6]. Στην προκειμένη περίπτωση και ελλείψει διαφορετικής πρόνοιας ο Ν. 87(Ι)/2018 τέθηκε σε ισχύ την ημερομηνία δημοσίευσης του στην Επίσημη Εφημερίδα, ήτοι στις 13/7/18. Αναφορικά δε με τις διαδικασίες για τις οποίες τυγχάνει εφαρμογής σχετική είναι η δεύτερη επιφύλαξη του εδαφίου

(3)του Άρθρου 44Α του Νόμου το οποίο διαλαμβάνει τα εξής: «Νοείται περαιτέρω ότι, σε περίπτωση που έχει αρχίσει οποιαδήποτε διαδικασία δυνάμει των διατάξεων του παρόντος Μέρους πριν από την ημερομηνία έναρξης της ισχύος του περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων (Τροποποιητικού) Νόμου του 2018, οι διατάξεις του εν λόγω Νόμου θα εφαρμόζονται, ανεξαρτήτως εάν στάλθηκαν οποιεσδήποτε ειδοποιήσεις σύμφωνα με τις διατάξεις του παρόντος Μέρους πριν από την ημερομηνία έναρξης της ισχύος του περί Μεταβιβάσεων και Υποθηκεύσεως Ακινήτων (Τροποποιητικού) Νόμου του 2018». Είναι σαφές, κατά την κρίση μου, από τα πιο πάνω ότι οι διατάξεις του Ν. 87(Ι)/2018 εφαρμόζονται σε όλες τις διαδικασίες που εκκρεμούσαν κατά την ημερομηνία δημοσίευσης του στην Επίσημη Εφημερίδα της Δημοκρατίας και έναρξης της ισχύος του και οι οποίες (διαδικασίες) είχαν αρχίσει πριν από την εν λόγω ημερομηνία ανεξαρτήτως του αν είχαν σταλεί οποιεσδήποτε ειδοποιήσεις πριν από την ημερομηνία έναρξης της ισχύος του εν λόγω Νόμου. Με άλλα λόγια ρητά προβλέπεται ότι: Πρώτον ο τροποποιητικός Νόμος θα τυγχάνει εφαρμογής και σε περιπτώσεις όπου η διαδικασία για εκποίηση είχε αρχίσει πριν την έναρξη της ισχύος του τροποποιητικού Νόμου και Δεύτερον ο τροποποιητικός Νόμος θα διέπει και διαδικασίες ανεξαρτήτως εάν στάλθηκαν οποιεσδήποτε ειδοποιήσεις σύμφωνα με τις διατάξεις του Νόμου πριν την τροποποίηση του. Δεν διαφεύγουν την προσοχή μου οι πρόνοιες του Άρθρου 10

(2)(γ) και (ε) του περί Ερμηνείας Νόμου Κεφ.1 οι οποίες διαλαμβάνουν τα εξής: «

(2)Όταν Νόμος ακυρώνει οποιοδήποτε άλλο νομοθέτημα, τότε, εκτός αν φαίνεται αντίθετη πρόθεση, η ακύρωση δεν θα- .................................... (γ) επηρεάζει δικαίωμα, προνόμιο, υποχρέωση, ή ευθύνη που εξασφαλίζεται, προέρχεται ή προκύπτει, βάσει νομοθετήματος που ακυρώθηκε με τον τρόπο αυτό ή .................................... (ε) επηρεάζει έρευνα, νομική διαδικασία ή θεραπεία σχετικά με οποιοδήποτε δικαίωμα, προνόμιο, υποχρέωση, ευθύνη, ποινή, κατάσχεση ή τιμωρία όπως αναφέρθηκε πιο πάνω..». (Η έμφαση είναι του παρόντος Δικαστηρίου) Στην προκειμένη περίπτωση, ωστόσο, όπως είναι διατυπωμένη η σχετική επιφύλαξη στο Ν. 87(Ι)/2018, δεν μπορεί να γίνεται λόγος ότι δεν επηρεάζονται δικαιώματα ή θεραπείες σχετικά με οποιοδήποτε δικαίωμα που προκύπτει από το Νόμο που ακυρώθηκε εφόσον στον τροποποιητικό Νόμο σαφώς διατυπώνεται αντίθετη πρόθεση[7]. Επισημαίνεται ότι είναι νομολογιακά αποσαφηνισμένο ότι ένα νόμος δεν έχει αναδρομική ισχύ εκτός αν ρητά προβλέπεται στις διατάξεις του ιδίου του νόμου. Στην προκειμένη περίπτωση με βάση τα διαλαμβανόμενα στη δεύτερη επιφύλαξη του εδαφίου

(3)του Άρθρου 44Α του Νόμου η πρόθεση το νομοθέτη έχει εκφραστεί ρητά και σαφώς δίδοντας αναδρομική ισχύ σε αυτόν υπό την έννοια της επέκτασης της ισχύος του σε υφιστάμενες διαδικασίες. Στη πρόσφατη απόφαση στην υπόθεση Αναφορικά με την Αίτηση Marios Nicolaou Developers Ltd Πολιτική Αίτηση 1/2018, ημερ. 14/8/2018 λέχθηκαν τα εξής σχετικά: «Εν όψει της αναδρομικότητας του Νόμου 87(Ι)/2018 ο λόγος έφεσης που προνοείτο στο άρθρο 44(Γ)

(3)και αναφέρετο στην ύπαρξη εκκρεμούσας αγωγής δεν ισχύει στην περίπτωση των αιτητών εφόσον αντικαταστάθηκε με το λόγο για την ύπαρξη παρεμπίπτοντος διατάγματος στη βάση του άρθρου 32 του Νόμου 14/1960. Είναι νομολογιακά γνωστό ότι βασικό κριτήριο για την ερμηνεία ενός νομοθετήματος αποτελεί η συνήθης σημασία των λέξεων. Εκεί όπου οι πρόνοιες της νομοθεσίας είναι σαφείς στις λέξεις θα πρέπει να δίδεται η γραμματική τους έννοια. Κεντρική επιδίωξη και στόχος του ερμηνευτικού έργου του Δικαστηρίου είναι η διακρίβωση της πρόθεσης του νομοθέτη που είναι και το μόνο ζητούμενο (βλ. Κωμοδρόμος ν. White Knight Holdings

(2010)1 A.Α.Δ. 1903)». (Η έμφαση είναι του παρόντος Δικαστηρίου) Στη βάση όλων των πιο πάνω ο πιο πάνω Λόγος Έφεσης δεν ευσταθεί και απορρίπτεται. Λόγος Έφεσης ΣΤ Αποτέλεσε Λόγο Έφεσης η θέση ότι το γεγονός της εκκρεμότητας Αίτησης για έκδοση προσωρινού διατάγματος θα πρέπει, βασικά, να αποτελέσει λόγο ακύρωσης της διαδικασίας πλειστηριασμού. Με κάθε σεβασμό στη σχετική εισήγηση, τέτοια πρόνοια δεν διαλαμβάνεται στο σχετικό Νόμο. Εκείνο το οποίο αποτελεί λόγο ακύρωσης και/ή παραμερισμού Ειδοποίησης τύπου ΙΑ είναι, σύμφωνα με το Άρθρο 44Γ

(3), η έκδοση συντηρητικού διατάγματος με βάση τις πρόνοιες του Άρθρου 32 του Νόμου 14/60. Στην προκειμένη περίπτωση είναι σαφές ότι τέτοιο Διάταγμα δεν είχε κατά τον ουσιώδη χρόνο εξασφαλιστεί. Έπεται ότι ο πιο πάνω Λόγος έφεσης είναι άνευ ερείσματος. Κατάληξη Στη βάση όλων όσων έχουν τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου καταλήγω ότι η πλευρά των Αιτητριών/Εφεσειουσών δεν έχει καταδείξει ότι στην υπό εξέταση περίπτωση συντρέχει οποιοσδήποτε από τους λόγους ακύρωσης, οι οποίοι ρητά αναφέρονται στο Άρθρο 44Γ

(3)του Ν.9/1965, δυνάμενοι να ακυρώσουν τις σχετικές Ειδοποιήσεις τύπου ΙΑ και συνεπακόλουθα τη διαδικασία πλειστηριασμού του ενυπόθηκου ακινήτου που αυτή αφορά. Κατ΄ακολουθίαν όλων των πιο πάνω η υπό κρίση Αίτηση/Έφεση απορρίπτεται. Όσον αφορά το θέμα των εξόδων της παρούσας Αίτησης δεν βρίσκω κανένα λόγο για να παρεκκλίνω από το γενικό κανόνα ότι αυτά ακολουθούν το αποτέλεσμα, εκτός αν υπάρχει καλός λόγος για έκδοση διαφορετικής διαταγής. Συνεπώς, η Καθ΄ης η Αίτηση/Εφεσίβλητη δικαιούται στα έξοδα της. Οι Αιτήτριες/Εφεσείουσες να καταβάλουν τα έξοδα της παρούσας Αίτησης/Έφεσης όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.)................. Λ. Δημητριάδου - Ανδρέου, Π.Ε.Δ. Πιστόν αντίγραφο Πρωτοκολλητή /Λ.Δ. [1] 27.-

(1)Οσάκις εν συμβάσει υποθήκης προνοείται ότι το διά της υποθήκης εξασφαλιζόμενον ποσόν θα αποπληρωθή διά δόσεων πληρωτέων κατά τας εν τη συμβάσει καθωρισμένας ημερομηνίας, και η πληρωμή οιασδήποτε δόσεως καθίσταται υπερήμερος, ολόκληρον το ούτω εξασφαλιζόμενον ποσόν καθίσταται απαιτητόν από της ημερομηνίας καθ' ην η πληρωμή της δόσεως κατέστη υπερήμερος, εκτός εάν η σύμβασις διαλαμβάνη ρήτραν περί του εναντίου.

(2)Οσάκις εν συμβάσει υποθήκης προνοείται ότι ο επί του διά της υποθήκης εξασφαλιζομένου ποσού πληρωτέος τόκος θα καταβάλληται εις τακτικά διαστήματα προ της καθορισμένης διά την πληρωμήν του τοιούτου ποσού ημερομηνίας, και η πληρωμή τοιούτου τόκου καθίσταται υπερήμερος, ολόκληρον το ούτω εξασφαλιζόμενον ποσόν καθίσταται απαιτητόν από της ημερομηνίας καθ' ην η πληρωμή του τόκου κατέστη υπερήμερος, εκτός εάν η σύμβασις διαλαμβάνη ρήτραν περί του εναντίου. [2] Δέστε Άρθρο 44Β

(1)του Ν. 9/65. [3] Δέστε Άρθρο 44Γ

(1)του Ν. 9/65. [4]Δέστε Άρθρο 44Γ

(2)του Ν. 9/

1. [5] Δέστε Άρθρο 44Α (4Α): (4Α) Ανεξαρτήτως οποιασδήποτε άλλης διάταξης του παρόντος Νόμου, η εξασφάλιση διατάγματος Δικαστηρίου για πώληση ενυπόθηκου ακινήτου ή η έναρξη διαδικασίας πώλησης του ενυπόθηκου ακινήτου δυνάμει του εν λόγω διατάγματος, είτε πριν είτε μετά την ημερομηνία έναρξης της ισχύος του περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων (Τροποποιητικού) Νόμου του 2018, δεν επηρεάζει το δικαίωμα του ενυπόθηκου δανειστή να προχωρήσει με την εφαρμογή της διαδικασίας πώλησης του ενυπόθηκου ακινήτου σύμφωνα με τις διατάξεις του παρόντος Μέρους: Νοείται ότι, στην πιο πάνω αναφερόμενη περίπτωση, δεν επηρεάζεται το δικαίωμα του ενυπόθηκου οφειλέτη ή άλλου ενδιαφερόμενου προσώπου να προσφύγει στο Επαρχιακό Δικαστήριο σύμφωνα με τις διατάξεις του παρόντος Μέρους και εντός των χρονικών προθεσμιών που προβλέπονται σε αυτό. [6] Δέστε Άρθρο 7 του περί Ερμηνείας Νόμου Κεφ.1:
2. Κάθε Νόμος και κάθε δημόσιο έγγραφο, που γίνεται ή εκδίδεται με βάση το Νόμο αυτό ή άλλη νόμιμη εξουσία και που έχει νομοθετική ισχύ θα πρέπει να δημοσιεύεται στην Επίσημη Εφημερίδα της Δημοκρατίας και, εκτός αν προβλέπεται σε αυτόν διαφορετικά, θα ισχύει και θα τίθεται σε ισχύ κατά την ημερομηνία της δημοσίευσης και θα είναι δικαστικά γνωστός (judicially noticed). [7] Δέστε και την υπόθεση Ξιούρουππα v. Λαικής Τράπεζας Δημόσιας εταιρείας Λτδ, Πολιτική Έφεση αρ. 386/2010, ημερ. 15/11/16 όπου τονίσθηκε ότι αναδρομικότητα στις πρόνοιες νομοθετήματος δεν εξυπακούεται ούτε υφίσταται εκτός εάν καθορίζεται ρητά τούτο και ότι το ίδιο προνοείται και στον περί Ερμηνείας Νόμο Κεφ.
3. Δέστε, επίσης, την υπόθεση Σάντης v. Interfund Investments Ltd

(2012)1 Α.Α.Δ. 1670. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο