← Κύπρος

Αναφορικά με την αίτηση του Πιττάκη, εκ των Μετόχων της Αβραάμ Πιττάκης& Υιοί Λιμιτεδ, Αίτηση Αρ. 1/2019, 23/5/2019

Αναφορικά με την αίτηση του Πιττάκη, εκ των Μετόχων της Αβραάμ Πιττάκης& Υιοί Λιμιτεδ, Αίτηση Αρ. 1/2019, 23/5/2019 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDAMM:2019:A53 ΚΛΙΜΑΚΑ:€10.000-€50.000 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΥ Αίτηση Αρ. 1/2019 Αναφορικά με την εταιρεία Αβραάμ Πιττάκης & Υιοί Λιμιτεδ (ΗΕ 14798) και Αναφορικά με τον Περί Εταιρειών Νόμο Κεφ. 113 Και Αναφορικά με την αίτηση του XXXXX Πιττάκη, εκ των Μετόχων της Αβραάμ Πιττάκης& Υιοί Λιμιτεδ Γενικη Αίτηση (Petition) από XXXXX Πιττάκη Αίτηση ημερομηνίας 24/1/2019 (αναφορικά με την έκδοση απαγορευτικών διαταγμάτων) Ημερομηνία: 23/5/19 Εμφανίσεις: Για τον Αιτητή: O κ. Ι. Χ''Παρασκευάς για Κούσιος, Κορφιώτης, Παπαχαραλάμπους Δ.Ε.Π.Ε Για τους Καθ'ών η αίτηση: Ο κ Χ. Χριστοφή για Χριστοφή & Συνεργάτες Δ.Ε.Π.Ε ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Με εναρκτήρια γενική αίτηση (Petition) που ο XXXXX Πιττάκης-αιτητής (στο εξής καλούμενος «ο αιτητής»), καταχώρησε στις 24/01/19, μέτοχος σε ποσοστό 30% επί του μετοχικού κεφαλαίου της Αβραάμ Πιττάκης & Υιοί Λτδ (στο εξής καλούμενη «η εταιρεία»), εξαιτείται από το Δικαστήριο τα ακόλουθα: Α. Διάταγμα και/ή οδηγίες του σεβαστού Δικαστηρίου για τη ρύθμιση της μελλοντικής διεξαγωγής των υποθέσεων της εταιρείας. Β. Διάταγμα και/ή οδηγίες του Δικαστηρίου που να διατάσσει τη ρύθμιση της μελλοντικής διεξαγωγής των εργασιών της εταιρείας με την παραμονή στο Διοικητικό Συμβούλιό (Δ.Σ) της του αιτητή. Γ. Διάταγμα και/ή οδηγίες του Δικαστηρίου που να διατάσσει την αλλαγή και/ή προσθήκη στο ιδρυτικό έγγραφο καθώς και στο καταστατικό της εταιρείας των προνοιών για τη ρύθμιση της μελλοντικής διεξαγωγής των υποθέσεων και διεξαγωγής των εργασιών της. Δ. Διάταγμα και οδηγίες του Δικαστηρίου που να διορίζει ανεξάρτητους ελεγκτές της εταιρείας, με σκοπό την ετοιμασία εξελεγμένων λογιστικών καταστάσεων μέχρι την ημερομηνία έκδοσης του διατάγματος. Ε. Διάταγμα του Δικαστηρίου που να διατάσσει τον XXXXX Πιττάκη και/ή τον XXXXX Πιττάκη και/ή την XXXXX Πιττάκη και/ή τον XXXXX Χρυσοδόντα να αγοράσει τις μετοχές του αιτητή σε εύλογη και δίκαιη τιμή και/ή στην τιμή που θα καθοριστεί από το Δικαστήριο, μετά από ανεξάρτητη εκτίμηση ανεξάρτητου εμπειρογνώμονα που θα διοριστεί από το Δικαστήριο για το σκοπό αυτό. Στ. Διαζευκτικά διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να διατάσσει την εκκαθάριση της εταιρείας. Ταυτόχρονα με την καταχώρηση της γενικής αίτησης, ο αιτητής καταχώρησε και μονομερή αίτηση με την οποία εξαιτείτο από το Δικαστήριο τα ακόλουθα: Α. Διάταγμα του Δικαστηρίου το οποίο να απαγορεύει στο Δ.Σ της εταιρείας και/ή στον XXXXX Πιττάκη και/ή στον XXXXX Πιττάκη, διευθυντές της εταιρείας, και/ή στους Μετόχους της εταιρείας να διεξάγουν Έκτακτη Γενική Συνέλευση της στις 24.1.2019 και ώρα 16:00μ.μ., στο εγγεγραμμένο γραφείο της, στην οδό Αντώνη Παπαδοπούλου 55, Παραλίμνι 52821 Αμμόχωστος και/ή οποιαδήποτε άλλη μελλοντική τακτική και/ή έκτακτη και/ή εξ αναβολής συνέλευση της εταιρείας, η οποία έχει στην ημερήσια διάταξη της την παύση του αιτητή από διευθύνοντα σύμβουλο της μέχρι νεωτέρας διαταγής του Δικαστηρίου και/ή μέχρι την τελική εκδίκαση της παρούσας Αίτησης. Β. Διάταγμα του Δικαστηρίου το οποίο να απαγορεύει στον XXXXX Πιττάκη και/ή στον XXXXX Πιττάκη και/ή στην XXXXX Πιττάκη να ασκήσουν τα δικαιώματα ψήφου, τα οποία απορρέουν από το ποσοστό συμμετοχής ενός εκάστου που κατέχουν στο μετοχικό κεφάλαιο της εταιρείας με σκοπό την παύση του Αιτητή από Διευθύνοντα Σύμβουλο, κατά την έκτακτη Γενική Συνέλευση της εταιρείας στις 24.1.2019 και ώρα 16:00μ.μ. στο εγγεγραμμένο γραφείο της, στην οδό Αντώνη Παπαδοπούλου 55, Παραλίμνι 52821 Αμμόχωστος και/ή κατά την διάρκεια οποιασδήποτε άλλης μελλοντικής τακτικής και/ή έκτακτης και/ή εξ αναβολής συνέλευση της εταιρείας, μέχρι νεωτέρας διαταγής του Δικαστηρίου και/ή μέχρι την τελική εκδίκαση της παρούσας Αίτησης. Η μονομερής αίτηση βασίζεται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.48 Θ. 1, 2, 8 και 9 και Δ.64, στον περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο, Κεφ.6, άρθρο 2, 4 και 9, στον περί Δικαστηρίων Νόμο 14/60, άρθρο 21, 31, 32, 41 και 42, στον περί Εταιρειών Νόμο άρθρο 82, 118, 120-122, 126, 126α, 128α, 136, 141, 178, 180 και 192, στις αρχές της επιείκειας, στην Νομολογία και στη διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου. Η αίτηση υποστηρίζεται από πολυσέλιδη ένορκη δήλωση του αιτητή, η οποία συνοψίζεται, ως ακολούθως: Ο αιτητής είναι ένας εκ των διευθυντών και μετόχων της εταιρείας. Το εγγεγραμμένο γραφείο της βρίσκεται στο Παραλίμνι (Τεκμήριο 1). Η εταιρεία ασχολείται μεταξύ άλλων με εργασίες κατασκευής οικοδομικών υλικών και προς τον σκοπό αυτό διατηρεί εργοστάσιο κατασκευής τους. Οι άλλοι δύο διευθυντές της εταιρείας είναι οι αδελφοί του XXXXX και XXXXX Πιττάκης. Μέτοχοι της εταιρείας, με ποσοστό 30% του μετοχικού κεφαλαίου, είναι ο ίδιος, ο XXXXX και ο XXXXX Πιττάκης, η αδελφή του XXXXX Πιττάκη με ποσοστό 6% και ο αδελφός του XXXXX Χρυσοδόντας με ποσοστό 4%. Ο ίδιος εργοδοτείται στην εταιρεία από την ίδρυση της. Στην εταιρεία επίσης εργοδοτούνται ο XXXXX Πιττάκης, ο XXXXX Πιττάκης και η XXXXX Πιττάκη. Ο ίδιος είναι ο διευθυντής του εργοστασίου της εταιρείας, ο XXXXX Πιττάκης είναι ο διευθυντής του λογιστηρίου και ο XXXXX Πιττάκης διευθυντής πωλήσεων της εταιρείας. Στην εταιρεία εργοδοτείται επίσης ο υιός του και η θυγατέρα του, η εν διαστάσει σύζυγος του και η συμβία του. Μέχρι το 2016 οι διευθυντές της εταιρείας έλεγχαν από κοινού την καθημερινή διαχείριση της. Από το 2016 και μετά οι XXXXX και XXXXX Πιττάκης άρχισαν να τον παραγκωνίζουν και ουσιαστικά ο ίδιος δεν είχε καμία συμμετοχή στις συλλογικές αποφάσεις και ενέργειες του Δ.Σ, οι οποίες λαμβάνονταν από αυτούς εν αγνοία του. Τα πιο πάνω πρόσωπα τον εμποδίζουν επίσης από το να έχει πλήρη γνώση της οικονομικής κατάστασης της εταιρείας. Περαιτέρω δεν διεξάγονται συνελεύσεις των μετόχων και συνεδρίες του Δ.Σ, δεν τηρούνται πρακτικά γενικών συνελεύσεων και Δ.Σ, δεν καταχωρούνται τα απαραίτητα έγγραφα στον Έφορο Εταιρειών, δεν εκπληρώνονται οι υποχρεώσεις προς το Φ.Π.Α. και τις Κοινωνικές Ασφαλίσεις και δεν έχουν καταρτιστεί οικονομικές καταστάσεις. Λόγω της μη υποβολής στον Έφορο των αιτήσεων εκθέσεων της εταιρείας για τα έτη 2016 έως 2018,ο Έφορος Εταιρειών κίνησε τη διαδικασία διαγραφής της εταιρείας από το μητρώο του. Επίσης λόγω του ότι ο ίδιος δεν είναι εξουσιοδοτημένος να έχει πρόσβαση στους λογαριασμούς της εταιρείας δεν μπορεί να ελέγξει οποιεσδήποτε μεταφορές και πληρωμές χρημάτων που γίνονται προς και από αυτή Με σχετική έκθεση (Τεκμήριο 3) των λογιστών της εταιρείας επισημάνθηκαν διάφορα προβλήματα στη διαχείριση της, τα οποία επιβεβαίωσαν τις ανησυχίες του. Ουδεμία όμως συνέλευση Δ. Σ ή έστω συζήτηση δεν έγινε έτσι ώστε να εξεταστούν οι εισηγήσεις των λογιστών και να ληφθούν οποιαδήποτε μέτρα για βελτίωση της λειτουργίας της εταιρείας. Από τον Νοέμβριο του 2018, με σχετική απόφαση των υπολοίπων διευθυντών, ο μισθός που λαμβάνει από την εταιρεία αποκόπτεται εξ ολοκλήρου. Αποτελεί πρακτική, η χρέωση των εισπράξεων της εταιρείας στις οποίες προβαίνει έκαστος των διοικητικών συμβούλων, έναντι των μισθών τους. Οι εισπράξεις που έκανε ο ίδιος, προς όφελος της εταιρείας καθώς επίσης και οι αποκοπές φορολογιών και άλλων ταμείων, δεν δικαιολογούν την εξ ολοκλήρου αποκοπή του μισθού του. Παράλληλα ο μισθός του (Τεκμήριο 4) επιβαρύνεται με έξοδα που θα έπρεπε να επιβαρύνουν την ίδια την εταιρεία. Στις 06/12/18 ο XXXXX Πιττάκης απέστειλε επιστολή προς την Τράπεζα Κύπρου με την οποία ανακοίνωνε την πρόθεση της εταιρείας όπως καταβάλει σε αυτήν το ποσό των €3.000.000,00 για πλήρη εξόφληση των πιστωτικών της υποχρεώσεων. Ο ίδιος ζήτησε από τους διευθυντές να τον πληροφορήσουν με ποιο τρόπο η εταιρεία θα εξασφάλιζε το πιο πάνω ποσό. Οι ίδιοι του ανέφεραν ότι αποφάσισαν όπως η εταιρεία προχωρήσει σε δανεισμό και του ζήτησαν να υπογράψει σχετικά έγγραφα, πράγμα το οποίο ο ίδιος αρνήθηκε αφού δεν γνώριζε οποιεσδήποτε λεπτομέρειες. Στις 10/12/18 ο XXXXX Πιττάκης συγκάλεσε συνεδρία του Δ.Σ. λόγω της άρνησης του να υπογράψει τα εν λόγω έγγραφα. Εκεί για πρώτη φορά πληροφορήθηκε ότι οι άλλοι δύο διευθύνοντες σύμβουλοι, χωρίς να του αναφέρουν οτιδήποτε προηγουμένως, προχώρησαν σε άνοιγμα λογαριασμού καθώς και σε αίτηση για παροχή δανείου στο όνομα της εταιρείας από την Eurobank Cyprus Ltd. Στην εν λόγω συνεδρία του ζητήθηκε και πάλι όπως ο ίδιος υπογράψει τα διάφορα έγγραφα για την παροχή του δανείου όμως ο ίδιος και πάλι αρνήθηκε. Τότε οι διευθύνοντες σύμβουλοι του ανέφεραν ότι θα προχωρήσουν μόνοι τους στις απαραίτητες ενέργειες για παροχή του σχετικού δανεισμού. Στην προσπάθεια του ο ίδιος να λύσει το πρόβλημα που δημιουργήθηκε, κάλεσε τους συμβούλους σε συνεδρία (Τεκμήριο 7) και εκεί τους ανέφερε ότι δεν έχει πρόβλημα να υπογράψει οποιοδήποτε έγγραφο, νοουμένου ότι ο ίδιος ενημερώνεται για όλες τις ενέργειες και πράξεις της εταιρείας. Τα πιο πάνω πρόσωπα αρνήθηκαν όσα τους πρότεινε και του ανέφεραν ότι θα προχωρήσουν μόνοι τους στις απαραίτητες πράξεις για τον επικείμενο δανεισμό της εταιρείας. Ο ίδιος, αφού πίστευε ότι πριν τη λήψη δανεισμού θα έπρεπε να προηγηθεί έρευνα για την πιο συμφέρουσα για την εταιρεία δανειοδότηση, έδωσε οδηγίες στους δικηγόρους του όπως αποστείλουν σχετική επιστολή (Τεκμήριο 8) προς την Eurobank, στην οποία αναφέρετο μεταξύ άλλων ότι το άνοιγμα του τρεχούμενου λογαριασμού και η αίτηση για την παροχή δανείου επ' ονόματι της εταιρείας έγινε χωρίς τη σύμφωνη γνώμη του. Περαιτέρω ζητήθηκε από την τράπεζα να μην προχωρήσει στην έγκριση της αίτησης για δανεισμό, μέχρι την ομαλοποίηση των σχέσεων των διευθυντών και των μετόχων της εταιρείας. Η τράπεζα με επιστολή της 11/1/18 (Τεκμήριο 9) ανάφερε ότι, μεταξύ άλλων, προχώρησε στο άνοιγμα τραπεζικού λογαριασμού στο όνομα της εταιρείας συμφώνα με απόφαση του Δ.Σ. και ότι στις 19/12/18 προχώρησε σε τερματισμό της λειτουργίας του εν λόγω λογαριασμού και στην αναστολή της διαδικασίας έγκρισης για ενδεχόμενη παροχή δανείου. Είναι προφανές από τα πιο πάνω ότι οι υπόλοιποι διευθυντές προχώρησαν στο άνοιγμα τρεχούμενου λογαριασμού και στην αίτηση για δανεισμό πριν καν τον ενημερώσουν. Στις 27/12/18 του επιδόθηκε ειδοποίηση από το Δ.Σ. της εταιρείας (Τεκμήριο 10) για σύγκλιση έκτακτης γενικής συνέλευσης των μετόχων στις 24/01/19, με θέμα την παύση του από τα καθήκοντα του ως διευθυντή. Ο ίδιος μέσω συγγενικού του προσώπου και δικηγόρου έκανε προσπάθειες για φιλική επίλυση του προβλήματος. Στις 15/01/18 με επιστολή του οι μέτοχοι της εταιρείας (Τεκμήριο 11) ανάφεραν μεταξύ άλλων ότι είναι έτοιμοι να συζητήσουν όλα τα ζητήματα και να βρεθούν λύσεις και τον καλούσαν όπως άρει την ένσταση του προς την Eurobank. Στις 17/01/19 με επιστολή του, μέσω των δικηγόρων του (Τεκμήριο 12), ο ίδιος ανέφερε ότι είναι έτοιμος να συζητήσει όλα τα ζητήματα που προέκυψαν για επίλυση της διαφοράς και ότι είναι διατεθειμένος να ακούσει προτάσεις για εξαγορά του ποσοστού του στην εταιρεία, νοουμένου ότι προηγηθεί η ακύρωση της έκτακτης Γενικής Συνέλευσής και αποσυρθεί το αίτημα για την παύση του από το Διοικητικό Συμβούλιο. Στις 17/01/19 απέστειλε νέα επιστολή μέσω των δικηγόρων του (Τεκμήριο 13) προς το Διοικητικό Συμβούλιο με την οποία ζητούσε όπως ενημερωθεί πλήρως για την οικονομική κατάσταση της εταιρείας. Στις 29/01/19 παρέλαβε επιστολή (Τεκμήριο 15) στην οποία οι διευθύνοντες σύμβουλοι προβαίνουν σε παρατηρήσεις και υποδείξεις αναφορικά με διάφορες ενέργειες του που πράττει κατά την εκτέλεση των εργασιών του. Λόγω του ότι ο ίδιος άρχισε να ανακαλύπτει διάφορες ατασθαλίες στην εταιρεία εκ μέρους των υπόλοιπων Διευθυνόντων Συμβούλων και επειδή ο ίδιος δεν συγκατατίθεται στον δανεισμό της, επιχειρούν να τον απομακρύνουν και να τον αποκλείσουν από τη διοίκηση της εταιρείας και οι υπόλοιποι διευθυντές να θέσουν υπό τον απόλυτο έλεγχο τους κάθε δραστηριότητα της. Πιθανή παύση του από διευθυντής της εταιρείας θα είναι ενδεχομένως καταλυτική για τις θεραπείες που επιζητεί με την κυρίως αίτηση, αφού θα καθίστατο ανέφικτο να διατηρηθεί το υφιστάμενο καθεστώς, με αποτέλεσμα η μόνη θεραπεία που θα είναι δυνατό να του παρασχεθεί σε περίπτωση επιτυχίας της κυρίως αίτησης, είναι η αγορά των μετοχών του από την πλειοψηφία. Έχει καλή υπόθεση στην παρούσα αίτηση με σοβαρό ενδεχόμενο επιτυχίας της. Είναι ορατός και υπαρκτός ο κίνδυνος να τον παύσουν από διευθυντής της εν λόγω εταιρείας και να καταστραφούν οποιαδήποτε άλλα στοιχεία που την αφορούν με αποτέλεσμα να μην μπορεί να τύχει νομικής θεραπείας και να υποστεί ζημιές, οι οποίες να μην μπορούν να θεραπευτούν στο μέλλον Το Δικαστήριο, αφού ικανοποιήθηκε ότι συνέτρεχαν όλες οι προϋποθέσεις, εξέδωσε μονομερώς τα αιτούμενα διατάγματα, ως δηλαδή η παράγραφος Α και Β της αίτησης. ΕΝΣΤΑΣΗ ΚΑΙ ΕΝΟΡΚΗ ΔΗΛΩΣΗ ΠΟΥ ΤΗΝ ΣΥΝΟΔΕΥΕΙ Η αίτηση προσέκρουσε στην ένσταση των καθ' ων η αίτηση, οι οποίοι με σχετική ειδοποίηση πρόθεση ένστασης που καταχώρησαν, ήγειραν τους ακόλουθους 18 λόγους ένστασης: «

  1. Ο αιτητής δεν προσήλθε στο Δικαστήριο με καθαρά χέρια και σκόπιμα απέκρυψε ουσιώδη γεγονότα, έγγραφα και αποφάσεις από το Δικαστήριο με σαφή πρόθεση να το παραπλανήσει και να πετύχει την έκδοση του Διατάγματος μονομερώς.
  2. Ο αιτητής δεν λειτούργησε με βάση τον κανόνα της ύψιστης καλής πίστης (the utmost good faith) και παραβίασε τον καθολικό κανόνα της πλήρους και ειλικρινούς αποκάλυψης όλων των ουσιωδών γεγονότων που είναι σε γνώση του.
  3. Ο αιτητής στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση σκόπιμα παρασιώπησε το περιεχόμενο τεκμηρίων που επισύναψε και δεν επέσυρε την προσοχή του Δικαστηρίου, ως όφειλε, στο περιεχόμενο και τη σημασία τους.
  4. Ο αιτητής δεν έχει καταδείξει ότι κινδυνεύει να υποστεί ανεπανόρθωτη ζημιά εάν δεν εκδιδόταν το Διάταγμα.
  5. Το Διάταγμα δεν προστατεύει καθ' οιονδήποτε τρόπο τα συμφέροντα της καθ' ης η αίτηση και/ή των μετόχων της, συμπεριλαμβανομένου και του αιτητή.
  6. Ο αιτητής καταχώρισε και προωθεί την παρούσα δικαστική διαδικασία καταχρηστικά (abuse of process) και η αίτηση είναι κακόπιστη και/ή κακόβουλη (mala fides).
  7. Το αποτέλεσμα του Διατάγματος δίδει στον αιτητή υπερβολικές εξουσίες σε σχέση με το μετοχικό ποσοστό του και στην πράξη αποτελεί καταπίεση της μειοψηφίας κατά της πλειοψηφίας.
  8. Δεν έχει καταδειχθεί η ύπαρξη πιθανότητας ο αιτητής να δικαιούται σε θεραπεία ή ότι έχει ορατή πιθανότητα επιτυχίας στην Κυρίως Αίτηση.
  9. Δεν τηρούνται οι προϋποθέσεις του άρθρου 32 του Νόμου 14/60 για έκδοση και διατήρηση σε ισχύ του εκδοθέντος διατάγματος.
  10. Δεν συντρέχουν σωρευτικά οι προϋποθέσεις έκδοσης του αιτούμενου διατάγματος, αλλά ούτε και είναι δίκαιο και πρόσφορο να εκδοθεί το αιτούμενο Διάταγμα.
  11. Δεν έχει αποδειχθεί το κατεπείγον για παροχή ενδιάμεσης θεραπείας μονομερώς.
  12. Ο αιτητής απέτυχε να δείξει ότι έχει οποιοδήποτε εύλογο δικαίωμα (cause of action) εναντίον των καθ' ων η αίτηση, καθώς οι καθ' ων η αίτηση ενήργησαν σύμφωνα με το καταστατικό της εταιρείας και σύμφωνα με τους κανόνες εταιρικού δικαίου.
  13. Ο αιτητής απέτυχε να αποδείξει και/ή να δείξει οποιοδήποτε κίνδυνο και/ή ανεπανόρθωτη ζημιά, ώστε να μη μπορεί να αποδοθεί δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο και να πρέπει αυτή να αποδοθεί μονομερώς και/ή με το εκδοθέν Διάταγμα.
  14. Η νομική βάση της κυρίως αίτησης (Petiton) και της ενδιάμεσης μονομερούς αίτησης, στη βάση της οποίας εκδόθηκε το Διάταγμα, είναι εσφαλμένες και/ή ελλιπείς.
  15. Ο αιτητής με την ενδιάμεση μονομερή αίτηση αιτείται ουσιαστικά και/ή σε μεγάλο βαθμό τις ίδιες θεραπείες και/ή θεραπείες που θα επιφέρουν ίδια άμεσα αποτελέσματα με τις θεραπείες που αιτείται στην κυρίως γενική αίτηση (Petiton) και, κατά συνέπεια και στην πραγματικότητα, επιχειρεί να εξασφαλίσει τις κυρίως θεραπείες στην κυρίως γενική αίτηση (Petition) στο πλαίσιο της ενδιάμεσης μονομερούς αίτησης, χωρίς να έχει εκδικαστεί η κυρίως γενική αίτηση (Petiton).
  16. Ο αιτητής στην παρούσα είναι πρόσωπο αφερέγγυο για να καλύψει τυχόν αποζημιώσεις για ζημιές που θα υποστεί η εταιρεία με την τυχόν έκδοση των αιτούμενων θεραπειών και/ή Διαταγμάτων και/ή με τις άμεσες συνέπειες αυτών.
  17. Η ενδιάμεση μονομερής αίτηση, αλλά κυρίως η γενική αίτηση (Petition) είναι κακόπιστες και καταχρηστικές.
  18. Η ενδιάμεση μονομερής αίτηση, αλλά και η κυρίως γενική αίτηση (Petiton) είναι δικονομικά αλλά και ουσιαστικά αβάσιμες και αστήρικτες». H ένσταση υποστηρίζεται από την ένορκη δήλωση του Γιώργου Πιττάκη, ο οποίος, εν συντομία, αναφέρει τα ακόλουθα: Ο αιτητής, σύμφωνα με τους ισχυρισμούς του, σκόπιμα παραπλανεί το Δικαστήριο, εφόσον δεν παραθέτει τα πραγματικά γεγονότα και απέκρυψε ουσιαστικά στοιχεία και έγγραφα, τα οποία αν τίθεντο εξ αρχής ενώπιον του Δικαστηρίου, θα διαδραμάτιζαν καθοριστικό ρόλο στην έκδοση του προσωρινού διατάγματος. Ειδικότερα δεν αποκαλύφθηκε, στο Δικαστήριο, ότι η εταιρεία βρίσκεται στα πρόθυρα κλεισίματος, αφού υπάρχει ο πραγματικός κίνδυνος η Τράπεζα Κύπρου, στην οποία η εταιρεία οφείλει περί τα €5.200,000, να πωλήσει ανά πάσα στιγμή τα δάνεια της στο επενδυτικό ταμείο Απόλλων, πράγμα το οποίο θα σημαίνει τον άμεσο διορισμό διαχειριστή - παραλήπτη σε αυτήν. Είναι η θέση του ότι ο αιτητής απέκρυψε την άσχημη οικονομική κατάσταση της εταιρείας και το γεγονός ότι η Τράπεζα Κύπρου ειδοποίησε την εταιρεία ότι θα πωλούσε τα δάνεια της σε τρίτους, ότι ήταν ομόφωνη η απόφαση όλων των διευθυντών και μετόχων ότι θα γινόταν νέα χρηματοδότηση από την Eurobank, ότι το 2011 έγινε οργανόγραμμα της εταιρείας (Τεκμήριο 1) στο οποίο λήφθηκε ομόφωνη η απόφαση όπως, μεταξύ άλλων, οι αποφάσεις του Δ.Σ της εταιρείας λαμβάνονταν κατά πλειοψηφία. Ο αιτητής, επίσης, απέκρυψε το γεγονός ότι τον Οκτώβριο του 2018 ανέλαβε ο ίδιος πρωτοβουλία για σύσταση νέας εταιρείας, σε περίπτωση που οι διαπραγματεύσεις με την Τράπεζα Κύπρου δεν καρποφορούσαν. Ο αιτητής απέκρυψε, επίσης, από το Δικαστήριο ότι αρνήθηκε στο παρά πέντε να υπογράψει τη δανειοδότηση από την Eurobank, θέτοντας παράλογους και εκβιαστικούς όρους. Η διαφορά, μεταξύ των μετόχων, που οδήγησε στην καταχώρηση της πιο πάνω αίτησης, περιστρέφεται γύρω από την απόφαση που έλαβε η εταιρεία για σύναψη χρηματοδότησης από την Eurobank, απόφαση η οποία λήφθηκε αρχικά ομόφωνα, συμπεριλαμβανομένης και της συγκατάθεσης του αιτητή. Ακολούθως, ο αιτητής αρνήθηκε να υπογράψει οποιοδήποτε έγγραφο ή συμφωνία δανειοδότησης, εφόσον προέβαλε τη θέση ότι ο ίδιος θα έπρεπε να ήταν πάντοτε ένας εκ των υπογραφέων στα δάνεια και στους λογαριασμούς της εταιρείας στην Eurobank. Με βάση, λοιπόν, το οργανόγραμμα (βλέπε παράγραφος 3 του Τεκμηρίου 1) σε περίπτωση διαφωνίας στο Δ.Σ, η απόφαση λαμβάνεται πλειοψηφικά. Συνεπώς, ήταν ξεκάθαρη η συμφωνία των διευθυντών του Δ. Σ για τον τρόπο λήψης των αποφάσεων. Επίσης, συμφωνήθηκε με απόφαση της Γενικής Συνέλευσης των μετόχων, ημερομηνίας 19/09/16, (Τεκμήριο 2) ότι οποιαδήποτε έγγραφα σε σχέση με έξοδα, έσοδα, τιμολόγια και επιταγές, υπογράφονται από οποιουσδήποτε δύο εκ των τριών διευθυντών. Τα χρέη προς την Τράπεζα Κύπρου τον Ιανουάριο του 2018 ήταν €5.200,
  19. Τον Ιανουάριο του 2018 έληξε η πρώτη αναδιάρθρωση της εταιρείας με την Τράπεζα, και η εταιρεία βρισκόταν σε διαπραγματεύσεις για την ανανέωση των δανειακών της διευκολύνσεων (Τεκμήρια 4 και 5). Για τις διαπραγματεύσεις ήταν ενήμεροι όλοι οι διευθυντές και μέτοχοι. Λόγω του ότι η Τράπεζα Κύπρου καθυστερούσε να απαντήσει στις προτάσεις, οι μέτοχοι προσπάθησαν να διασώσουν την εταιρεία, αναζητώντας νέα χρηματοδότηση, με τη βοήθεια του οικονομικού συμβούλου της εταιρείας, ο οποίος συμμετείχε στις συζητήσεις. Στις 08/10/18, σε συνεδρία του Δ. Σ (Τεκμήριο 6) αποφασίστηκε ομόφωνα ότι ο ίδιος θα προέβαινε σε συνάντηση με τον οικονομικό σύμβουλο της εταιρείας, ώστε να διερευνήσουν το ενδεχόμενο να μεταφερθούν οι εργασίες της εταιρείας σε άλλο πιστωτικό ίδρυμα. Συμφωνήθηκε, επίσης, ότι ο αιτητής θα προέβαινε σε συνάντηση με δικηγόρο, για να συζητήσουν το ενδεχόμενο σύστασης νέας εταιρείας. Είναι, επομένως, προφανές ότι ο αιτητής γνώριζε για το επείγον του ζητήματος με την Τράπεζα Κύπρου και τους πιθανούς κινδύνους που ελλοχεύουν για την ίδια την εταιρεία. Στις 30/10/18, με επιστολή της η Τράπεζα Κύπρου (Τεκμήριο 9) πληροφόρησε την εταιρεία ότι προτίθεται να πωλήσει τα δάνεια της στο επενδυτικό ταμείο Απόλλων, δίδοντας στην εταιρεία προθεσμία 45 ημερών, να υποβάλει πρόταση εξαγοράς των δανείων της, γιατί σε διαφορετική περίπτωση θα προχωρούσε σε πώληση τους. Αυτή η επιστολή ήταν σε γνώση όλων των μετόχων και διευθυντών, αλλά ούτε αυτή αποκαλύφθηκε στο Δικαστήριο. Με τη λήψη αυτής της επιστολής γινόταν αντιληπτό ότι δεν υπήρχε χρόνος για χάσιμο και έπρεπε να ενεργήσουν τάχιστα, εντός των στενών χρονικών περιορισμών που τους είχαν τεθεί. Σε συνάντηση με την Τράπεζα Κύπρου συμφωνήθηκε όπως η εταιρεία εξαγοράσει το δάνειο της, ύψους €5.200,000, με μόνο €3.500.
  20. Συνεπώς, το συνολικό όφελος για την εταιρεία θα ανέρχετο στο ποσό των €1.700.
  21. Στα πλαίσια αυτά, είχαν καταλήξει σε συμφωνία με την Eurobank, ως νέου χρηματοδότη, η οποία θα δανειοδοτούσε την εταιρεία με το πιο πάνω ποσό. Η εν λόγω συμφωνία με την Eurobank ήταν πολύ σημαντική, εφόσον διάσωζε την εταιρεία από τρίτα πρόσωπα. Ο αιτητής ήταν γνώστης των πιο πάνω, εφόσον υπέγραψε και συμπλήρωσε ερωτηματολόγιο εγγραφής πελάτη για φυσικά πρόσωπα, για άνοιγμα σχετικού λογαριασμού στην εν λόγω Τράπεζα. Στα πλαίσια αυτά, στις 10/12/18, διευθυντές της Eurobank επισκέφθηκαν τις εγκαταστάσεις της εταιρείας με σκοπό να υπογραφούν τα έγγραφα δανειοδότησης και το άνοιγμα λογαριασμού. Ο αιτητής αντέδρασε έντονα επιμένοντας ότι ο ίδιος για να υπογράψει τα έγγραφα, θα έπρεπε να υπογράφει πάντοτε ο ίδιος. Εξαιτίας αυτών των απαιτήσεων του αιτητή η συνάντηση διακόπηκε και δεν υπογράφησαν οποιαδήποτε έγγραφα. Στις 10/12/18, ο ίδιος συγκάλεσε έκτακτη Γενική Συνέλευση με θέμα την άρνηση του αιτητή να υπογράψει. Στη συνέλευση ο αιτητής επέμεινε στο ότι θα έπρεπε ο ίδιος να υπογράφει πάντοτε τα σχετικά έγγραφα και οποιοσδήποτε άλλος. Μη έχοντας άλλη επιλογή, η Γενική Συνέλευση αποφάσισε, κατά πλειοψηφία, με σκοπό να διασώσει την εταιρεία, έστω και την υστάτη, όπως τα έγγραφα με τη Eurobank θα τα υπογράψει ο ίδιος και ο XXXXX Πιττάκης. Η εν λόγω απόφαση (Τεκμήριο 12) λήφθηκε όχι για να αποκλειστεί ο αιτητής από την εταιρεία αλλά για να μπορέσει η εταιρεία να προσχωρήσει τάχιστα στη σύναψη δανείου. Μετά την εκβιαστική στάση του αιτητή, οι υπόλοιποι μέτοχοι αποφάσισαν να τον παύσουν από διευθυντή, ούτως ώστε να προχωρήσει απρόσκοπτα η δανειοδότηση της εταιρείας. Προς τον σκοπό αυτό, στις 18/12/18, απέστειλε ειδοποίηση για σύγκλιση έκτακτης Γενικής Συνέλευσης, στις 24/01/19, για λήψη απόφασης παύσης του αιτητή, η οποία επιδόθηκε στον αιτητή, στις 27/12/
  22. Ο αιτητής απέστειλε επιστολή στην Eurobank αναφέροντας τη διαφωνία του για το ποιος δεσμεύει την εταιρεία και καλούσε την τράπεζα να μην προχωρήσει στην εν λόγω δανειοδότηση. Στις 09/01/19, η Eurobank, μη θέλοντας να εμπλακεί στις διαφορές των μετόχων, ενημέρωσε τον οικονομικό διευθυντή ότι δεν θα προχωρούσε στη χρηματοδότηση. Ακολούθως, ανταλλάγησαν διάφορες επιστολές μεταξύ των δικηγόρων των δύο πλευρών (Τεκμήρια 15, 16, 17, και 18). Είναι η θέση του, περαιτέρω, ότι η επιστολή των δικηγόρων του (Τεκμήριο 18) δεν είχε παρουσιαστεί από τον αιτητή, αναφορικά με τα παράπονά του ότι δεν έχει γνώση των οικονομικών στοιχείων της εταιρείας, εφόσον ο ίδιος υπέγραψε τις ετήσιες οικονομικές καταστάσεις για τα έτη 2015, 2016 και 2017 και συνεπώς ο ίδιος ήταν πλήρως ενήμερος. Επομένως, καταρρίπτεται η θέση του ότι ο ίδιος είχε παραγκωνισθεί. Περαιτέρω, είναι ψευδείς οι ισχυρισμοί του αιτητή ότι από το 2016 και μετά οι υπόλοιποι μέτοχοι τον είχαν παραγκωνίσει και ότι ο ίδιος δεν είχε καμία συμμετοχή στις αποφάσεις του Δ. Σ. Επίσης, οι αποφάσεις λαμβάνονταν πάντα συλλογικά. Ο ισχυρισμός του ότι δεν διεξάγονταν συνελεύσεις των μετόχων και συνεδριάσεις, είναι ανυπόστατος και υπάρχουν δεκάδες πρακτικά που αποδεικνύουν το γεγονός αυτό και τα οποία έχουν ήδη κατατεθεί ως τεκμήρια στην ένσταση του. Για όλους τους πιο πάνω λόγους, ο αιτητής δεν αποκάλυψε και δεν έχει καταδείξει την ύπαρξη σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση, ούτε ορατής πιθανότητας επιτυχίας, πέραν του γεγονότος ότι σκόπιμα απέκρυψε ουσιαστικά γεγονότα, ώστε να εξασφαλίσει, μονομερώς, τα εκδοθέντα προσωρινά διατάγματα. ΑΠΑΝΤΗΤΙΚΗ ΕΝΟΡΚΗ ΔΗΛΩΣΗ ΑΙΤΗΤΗ Στην απαντητική του συμπληρωματική ένορκη δήλωση ο αιτητής, πέραν του γεγονότος ότι υιοθετεί και επαναλαμβάνει τους ισχυρισμούς του στην αρχική του ένορκη δήλωση, αναφέρει επιπρόσθετα ότι ο ίδιος ουδέποτε απέκρυψε οποιαδήποτε γεγονότα και είναι αυθαίρετος ο ισχυρισμός του XXXXX Πιττάκη, ότι μόλις πωληθεί το δάνειο της εταιρείας από την Τράπεζα Κύπρου προς το επενδυτικό ταμείο Απόλλων, αυτό θα σημαίνει τον άμεσο διορισμό παραλήπτη - διαχειριστή στην εταιρεία. Οι δικηγόροι του, απέστειλαν επιστολή στις 06/02/19, (Τεκμήριο 1) στην οποία αναφέρεται, μεταξύ άλλων, ότι ο ίδιος δεν έχει πρόβλημα να υπογράψει οποιοδήποτε έγγραφο, πλην όμως του ζητήθηκε να υπογράψει έγγραφα τα οποία ο ίδιος δεν γνώριζε και ότι ο ίδιος είναι διατεθειμένος όπως αποσύρει τις σχετικές ενστάσεις του, νοουμένου ότι οι υπόλοιποι μέτοχοι προσέλθουν στο τραπέζι του διαλόγου, κάτι που όμως αρνήθηκαν να πράξουν. Πλασματικά ο XXXXX Πιττάκης αναφέρει ότι η εταιρεία είναι στα πρόθυρα κλεισίματος, εφόσον μόνο για το έτος 2017 είχε κερδοφορία €500.000, ενώ το 2018 θα έχει ακόμη μεγαλύτερη κερδοφορία. Ο ίδιος δεν υπόγραψε οποιοδήποτε έντυπο για άνοιγμα λογαριασμού και ουδέποτε ο ίδιος είχε λάβει στα χέρια του επιστολή από την Τράπεζα Κύπρου. Η εν λόγω επιστολή τέθηκε ενώπιον του για πρώτη φορά με την καταχώρηση της ένστασης από τον XXXXX Πιττάκη. Αποδέχεται το γεγονός ότι, στις 10/12/18, επισκέφθηκαν τις εγκαταστάσεις της εταιρείας, δύο υπάλληλοι με σκοπό να υπογράψουν άνοιγμα λογαριασμού στην Eurobank, και όχι να υπογράψουν τα σχετικά έγγραφα δανειοδότησης. Οι υπόλοιποι μέτοχοι αρνήθηκαν παράλογα την πρόταση να υπογράφουν πάντοτε και οι τρεις τις επιταγές της Eurobank και να προχωρήσει η εταιρεία με δανεισμό.Tέλος ο XXXXX Χρυσοδόντας πρότεινε πολλές φορές να προβεί σε συζητήσεις με την Τράπεζα Κύπρου με σκοπό την αναδιάρθρωση του δανείου της εταιρείας, πλην όμως έβρισκε απέναντι του τη συνεχή άρνηση του XXXXX Πιττάκη. ΑΠΑΝΤΗΤΙΚΗ ΈΝΟΡΚΗ ΔΗΛΩΣΗ ΚΑΘ'ΩΝ Η ΑΙΤΗΣΗ Στην απαντητική του συμπληρωματική ένορκη δήλωση ο XXXXX Πιττάκης αναφέρει, μεταξύ άλλων, ότι ο αιτητής γνώριζε για τις λεπτομέρειες της δανειοδότησης με την Τράπεζα Κύπρου, τις υποχρεώσεις της εταιρείας και τη συμφωνία με την Eurobank. Το πιο πάνω γεγονός διαψεύδεται από τα ίδια τα γεγονότα και τα όσα αναφέρει στην αρχική του ένορκη δήλωση. Στις 04/02/19, έγινε συνεδρία όπου ο αιτητής αποχώρισε με απειλές σύμφωνα και με τα σχετικά πρακτικά (Τεκμήριο 4). Ο αιτητής με επιστολή του, στις 11/02/19, (Τεκμήριο 7), μεταξύ άλλων, απαιτεί όπως οι αποφάσεις που αφορούν αγορές, πέραν των €30.000,00, να υπάρχει πάντοτε ομοφωνία του 70% των μετόχων, δηλαδή να πρέπει να συμφωνεί και ο ίδιος. Αυτή του η θέση συνάδει βέβαια με την απαίτησή του, ότι δηλαδή ήθελε ο ίδιος ο αιτητής να υπογράφει τους λογαριασμούς της Eurobank. Επίσης, στην εν λόγω επιστολή εκτοξεύει απειλές εναντίον των υπόλοιπων μετόχων, αν δεν γίνουν δεκτές οι απαιτήσεις του. Επισυνάφθηκε, επίσης, ως μέρος της επιστολής, ημερομηνίας 12/02/19, που απέστειλαν οι δικηγόροι του, επιστολή της Τράπεζας Κύπρου, όπου επιβεβαιώνει το γεγονός ότι αποδέχεται να της καταβληθεί το συνολικό ποσό των €3.500,
  23. Σε σχέση με το πού συνάγεται το συμπέρασμα ότι με την πώληση του δανείου θα διοριστεί διαχειριστής - παραλήπτης στην εν λόγω εταιρεία, ο ίδιος αναφέρει ότι κανείς δεν μπορεί να υπολογίσει τις συνέπειες που θα φέρει τέτοια εξέλιξη αλλά η εταιρεία έχει υποχρέωση να δρα προληπτικά ώστε να συνεχίσει απρόσκοπτα η λειτουργία της. Ο αιτητής δεν σχολιάζει στην εν λόγω συμπληρωματική του ένορκη δήλωση, ότι υπήρχε εταιρικό οργανόγραμμα και απόφαση του Δ. Σ για λήψη αποφάσεων, δεν σχολιάζει, επίσης, ότι ήταν γνώστης της οικονομικής κατάστασης της εταιρείας και ότι ο ίδιος ήταν εμπλεκόμενος στη διαδικασία εξεύρεσης εναλλακτικής δανειοδότησης. Παρέλειψε, επίσης, να τοποθετηθεί για το όφελος που θα έχει η εταιρεία από τη δανειοδότηση της από την Eurobank. ΑΚΡΟΑΣΗ ΑΙΤΗΣΗΣ Η ακρόαση της αίτησης έγινε στη βάση των ενόρκων δηλώσεων. Αξίζει επίσης να σημειωθεί ότι ουδείς εκ των ενόρκων δηλούντων που συνοδεύουν την αίτηση και ένσταση αντιστοίχως, δεν αντεξετάστηκε αλλά ούτε και καταχωρήθηκε οποιαδήποτε συμπληρωματική ένορκη δήλωση από οποιανδήποτε πλευρά στη βάση της Δ.39, Θ.1 και της Δ.48, Θ.

(4)2, αντιστοίχως, των Διαδικαστικών Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Οι ευπαίδευτοι συνήγοροι παρέδωσαν στο Δικαστήριο γραπτές αγορεύσεις, επιχειρηματολογώντας ως προς τις θέσεις τους, παραπέμποντας και σε σχετική επί του θέματος νομολογία. Τα όσα και οι δύο πλευρές εισηγήθηκαν έχουν μελετηθεί με προσοχή από το Δικαστήριο και αναφορά στις θέσεις τους θα γίνει όταν και εφόσον αυτό κρίνεται αναγκαίο. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Το ουσιαστικό δίκαιο για την έκδοση ενδιάμεσων διαταγμάτων βρίσκεται στο άρθρο 32 των Περί Δικαστηρίων Νόμων (Ν.14/60)[1]. Το άρθρο αυτό παρέχει στο Δικαστήριο ευρεία διακριτική ευχέρεια, εφόσον συντρέχουν οι ουσιαστικές προϋποθέσεις του, να εκδώσει οποιοδήποτε προστακτικό ή απαγορευτικό παρεμπίπτον διάταγμα που θα έκρινε δίκαιο ή πρόσφορο ανάλογα βεβαίως με τα περιστατικά της κάθε υπόθεσης. Οι σωρευτικές προϋποθέσεις που θα πρέπει να συντρέχουν, έτσι ώστε το Δικαστήριο ασκώντας τη διακριτική του ευχέρεια να προχωρήσει στην έκδοση απαγορευτικών διαταγμάτων, είναι οι ακόλουθες: - Η ύπαρξη σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση. - Η ύπαρξη ορατής πιθανότητας επιτυχίας. - Να είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο, χωρίς την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος. H Kυπριακή νομολογία είναι πλούσια σε σχέση με την έκδοση ενδιάμεσων διαταγμάτων. Η κλασσική αυθεντία σε σχέση με το ποιες προϋποθέσεις πρέπει να πληρούνται για την έκδοση προσωρινών διαταγμάτων είναι η υπόθεση Odysseos v. Pieris Estates Ltd and Another
(1982)1 C.L.R. 557. Περαιτέρω το ζήτημα αυτό αναλύθηκε και αναπτύχθηκε και σε μεταγενέστερες υποθέσεις όπως, για παράδειγμα στις υποθέσεις National Bank of Greece v. Motovia
(1987)1 Α.Α.Δ. 303, Cyprus Sulphur & Copper Co Ltd & άλλων ν. Παραλράμα Λτδ ,KOT v. Θεωρή
(1989)1(Ε) Α.Α.Δ. 255, Ιπποδρομιακή Αρχή Κύπρου v. X''Bασίλη
(1989)1(Ε)Α.Α.Δ.152, Parico Aluminium Designs Ltd v Muskita Aluminium Co Ltd
(2002)1Γ Α.Α.Δ 2015 καθώς επίσης και στην πιο πρόσφατη υπόθεση Eurocypria Airlines Ltd υπό εκκαθάριση μέσω του εκκαθαριστή της Κρις Ιακωβίδη v. Κυπριακής Δημοκρατίας, μέσω Γενικού Εισαγγελέα κ.α
(2011)1 Α.Α.Δ. 1783 Αερογραμμές. Σύμφωνα με την απόφαση αυτή αναφέρθηκε ότι: «Η προϋπόθεση για ύπαρξη σοβαρού ζητήματος για εκδίκαση κατά τη δίκη επεξηγήθηκε ότι δεν περιλαμβάνει οτιδήποτε πέραν του να καταδειχθεί μια συζητήσιμη υπόθεση με βάση τα δικόγραφα. Η προϋπόθεση ύπαρξης πιθανότητας ο ενάγων να δικαιούται σε θεραπεία, επεξηγήθηκε ότι αναφέρεται στην απόδειξη ύπαρξης κάτι περισσότερο από απλής πιθανότητας επιτυχίας αλλά κάτι λιγότερο από το ισοζύγιο των πιθανοτήτων που είναι ο βαθμός απόδειξης που απαιτείται σε πολιτικές υποθέσεις. Απαιτείται από τον αιτητή να καταδείξει ότι έχει μια ορατή πιθανότητα επιτυχίας. Η τρίτη προϋπόθεση, σύμφωνα με την οποία πρέπει να καταδειχθεί ότι χωρίς την έκδοση του διατάγματος θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο, εξετάζεται κυρίως υπό το φως του ερωτήματος κατά πόσο η απονομή αποζημιώσεων θα ήταν επαρκής θεραπεία κάτω από τα γεγονότα κάθε υπόθεσης». Το Δικαστήριο, σ' αυτό το στάδιο, δεν καταλήγει σε συμπεράσματα αναφορικά με την πλήρη εξέταση του πραγματικού και νομικού καθεστώτος της υπόθεσης, κάτι το οποίο θα αποτελέσει την κρίση του κατά την εξέταση της ουσίας της υπόθεσης. Αντικείμενο της παρούσας διαδικασίας είναι η διαπίστωση περί του κατά πόσο συντρέχουν οι προϋποθέσεις για την έκδοση του διατάγματος (Jonitexo Ltd. v. Adidas
(1984)1 C.L.R. 663. Στην πιο πρόσφατη υπόθεση Milton Investment Co Ltd κ.ά. v. Dryden Group Ltd, Πολιτική Έφεση 424/11, ημερομηνίας 27.3.14, τονίστηκε και πάλι πως «στο ενδιάμεσο αυτό στάδιο το Δικαστήριο πρέπει να αποφεύγει να καταλήγει σε συμπεράσματα που ουσιαστικά θα ισοδυναμούσαν με απόφαση επί της ουσίας της αγωγής». Επιπρόσθετα το Δικαστήριο έχει υποχρέωση να αποφύγει να προχωρήσει σε αξιολόγηση μαρτυρίας (Χαριτίνη Χρυσάνθου Κυριλλου, διά της πληρεξουσίου αντιπροσώπου της Γεωργίας Καραγιώργη v. Άντρης Λάμπρου
(2004)1 Α.Α.Δ. 1528). Οι πρώτες δύο προϋποθέσεις είναι αλληλένδετες σε κάποιο βαθμό. Για σκοπούς ικανοποίησης της πρώτης προϋπόθεσης, δηλαδή της ύπαρξης σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση, είναι αρκετό να αποκαλύπτεται με βάση τα δικόγραφα συζητήσιμη υπόθεση. Στην έννοια του δικογράφου περιλαμβάνεται σε τέτοιες διαδικασίες και η ένορκη δήλωση. Στην υπόθεση Parico Aluminium Designs Ltd(ανωτέρω) λέχθηκαν τα ακόλουθα: «Αυτό που πρέπει να αποκαλύπτεται από την ένορκη δήλωση είναι ότι υπάρχει σοβαρό ζήτημα για εκδίκαση και ότι ο ενάγων έχει προοπτικές επιτυχίας οι οποίες υφίστανται στην ουσία και στην πραγματικότητα». Όσον αφορά τη δεύτερη προϋπόθεση, αυτή της ύπαρξης πιθανότητας επιτυχίας, είναι αρκετό για το Δικαστήριο να ικανοποιηθεί ότι με βάση τη μαρτυρία που έχει προσαχθεί υπάρχει ορατή πιθανότητα επιτυχίας του ενάγοντος στην αγωγή. Κυτάλα κ.ά. ν. Χρυσάνθου
(1996)1 Α.Α.Δ. 253. Η τρίτη προϋπόθεση συναρτάται με τα συγκεκριμένα γεγονότα της κάθε υπόθεσης, και όπως τονίστηκε στην υπόθεση Odysseos (ανωτέρω), το ζήτημα της επάρκειας της θεραπείας των αποζημιώσεων εξετάζεται μέσα στα πλαίσια αυτής της προϋπόθεσης. Όσο απομακρύνεται η πιθανότητα να συνιστά επαρκή θεραπεία η θεραπεία των αποζημιώσεων, τόσο ενισχύεται η πιθανότητα να πληρείται η τρίτη προϋπόθεση. Επιπρόσθετα, στην υπόθεση Κυρισάββας κ.ά. v. Κίζη
(2001)1(Β) Α.Α.Δ. 1245, λέχθηκε ότι η έννοια του δύσκολου ή αδύνατου της πλήρους απονομής της δικαιοσύνης σε μεταγενέστερο στάδιο, περιλαμβάνει και άλλα μεταβλητά κριτήρια, εκτός από την ανεπανόρθωτη ζημιά, και ότι ο χρηματικός παράγοντας της αποζημίωσης δεν είναι ο μόνος που λαμβάνεται υπόψιν. Αν η υπόθεση εκ της φύσεως της δεν επιδέχεται τη θεραπεία των αποζημιώσεων ή ο υπολογισμός των αποζημιώσεων θα είναι αδύνατος, τότε εύκολα μπορεί να λεχθεί ότι θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί δικαιοσύνη σε μελλοντικό στάδιο εκτός αν εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα. Αντίθετα, εκεί που η ζημιά μπορεί να υπολογιστεί, έστω και με κάποια δυσκολία, τότε δεν θεωρείται ανεπανόρθωτης φύσης και γι' αυτό δεν μπορεί να ευσταθεί ο ισχυρισμός ότι το Δικαστήριο δεν είναι σε θέση να αποδώσει μελλοντικά πλήρη δικαιοσύνη. Άλλη περίπτωση είναι όταν αν δεν εκδοθεί το προσωρινό διάταγμα θα είναι αδύνατη η ικανοποίηση, λόγω της κακής οικονομικής κατάστασης του εναγομένου, τυχόν απόφασης που θα εκδοθεί υπέρ του Ενάγοντος (MELOUSKIACOMMERCIALLTD κ.α. ν. CHUMACHENKOALISA κ.α., Πολιτική Έφεση Αρ. Ε71/13, 30/9/2014). Πέραν των πιο πάνω προϋποθέσεων τα Δικαστήρια προτού εκδώσουν ή οριστικοποιήσουν προσωρινά διατάγματα, ανάλογα με την περίπτωση, θα πρέπει να λάβουν υπόψη και κάποιες ευρύτερες αρχές οι οποίες έχουν αποκρυσταλλωθεί και αναπτυχθεί μέσω της νομολογίας. Αναγνωρίζεται πως αφότου ο αιτητής ικανοποιήσει το Δικαστήριο ότι πληρούνται σωρευτικά όλες οι πιο πάνω προϋποθέσεις, το Δικαστήριο θα πρέπει να λάβει υπόψη και τον παράγοντα του ισοζυγίου της ευχέρειας (balance of convenience). Το Δικαστήριο, δηλαδή, πριν εκδώσει οποιοδήποτε ενδιάμεσο διάταγμα θα πρέπει να αποφασίσει, ζυγίζοντας όλα τα δεδομένα, κατά πόσο είναι δίκαιο ή πρόσφορο να το εκδώσει καθώς και να ισοζυγίσει τον κίνδυνο αδικίας που θα προκληθεί στις δύο πλευρές. Η οποιαδήποτε απόφαση του Δικαστηρίου θα πρέπει να ενέχει τους λιγότερους κινδύνους αδικίας. (Bacardi & Co Ltd v VincoLtd
(1996)1(B)Α.Α.Δ.). Στην υπόθεση ΚΟΤ (ανωτέρω) αναφέρθηκαν τα ακόλουθα: «Όπως υποδεικνύεται στην Odysseos, στο τελικό στάδιο το Δικαστήριο πρέπει πρόσθετα να σταθμίσει κατά πόσο είναι δίκαιο και εύλογο να εκδώσει τέτοιο διάταγμα (Βλέπε επίσης την υπόθεση Ιπποδρομιακή Αρχή Κύπρου v. Πασχάλη Χ" Bασίλη
(1989)1 Α.Α.Δ. (Ε) 152). Πρέπει να τονίσουμε πως τα Δικαστήρια εκδίδουν τέτοια διατάγματα με φειδώ». Όσον αφορά το στοιχείο του επείγοντος στην έκδοση των διαταγμάτων μονομερώς, χρήσιμη καθοδήγηση προσφέρει η υπόθεση Resola (Cyprus) Ltd. v. Χρίστου
(1998)1 Α.Α.Δ. 598, στην οποία αναφέρθηκαν τα ακόλουθα: «Το επείγον για την παροχή θεραπείας αποτελεί δικαιοδοτικό όρο. Μόνο, εφόσο καταδεικνύεται το κατεπείγον του αιτήματος, δικαιολογείται, όλως εξαιρετικά η άσκηση δικαστικής εξουσίας στην απουσία του Εναγομένου. Μόνο τότε μπορεί να συγχωρηθεί η παρέκκλιση από το θεμελιώδη κανόνα της δικαιοσύνης, να ακούσει και τα δύο μέρη πριν εκφέρει κρίση.» ΕΞΕΤΑΣΗ ΕΚΑΤΕΡΩΘΕΝ ΙΣΧΥΡΙΣΜΩΝ ΚΑΙ ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ Ακόμη ένας σημαντικός παράγοντας τον οποίο το Δικαστήριο θα πρέπει να λάβει υπόψη, προτού εκδώσει ή οριστικοποιήσει ένα προσωρινό διάταγμα, είναι κατά πόσο ο αιτητής έθεσε ενώπιον του Δικαστηρίου όλα τα ουσιώδη γεγονότα που μπορούσαν να ασκήσουν επιρροή στη δικαστική του κρίση. Το πρώτο θέμα που το Δικαστήριο καλείται να εξετάσει, κατά προτεραιότητα, θα πρέπει να εξετασθεί, κατά προτεραιότητα, είναι αυτό που αφορά την ισχυριζόμενη μη αποκάλυψη ουσιωδών γεγονότων από τον αιτητή. Το γεγονός αυτό, ότι δηλαδή ο αιτητής απέκρυψε από το Δικαστήριο ουσιώδη γεγονότα, τα οποία αν αποκαλύπτοντο θα έπαιζαν καταλυτικό ρόλο στο κατά πόσο το Δικαστήριο θα εξέδιδε τα εκδοθέντα προσωρινά διατάγματα, αποτελεί τον κυριότερο λόγο ένστασης των καθ' ων η αίτηση όπως αποτυπώθηκε μέσω της γραπτής αγόρευσης του ευπαίδευτου συνηγόρου τους αλλά και μέσω της προφορικής του αγόρευσης. Σε περίπτωση επιτυχίας αυτού του λόγους ενστάσεως θα υπάρξουν καταλυτικές συνέπειες εις την υπό εξέταση αίτηση. Αποτελεί λοιπόν πάγια νομολογιακή αρχή ότι στις μονομερείς αιτήσεις ο αιτητής έχει υποχρέωση να φέρει σε γνώση του Δικαστηρίου όλα τα ουσιώδη γεγονότα που μπορεί να ασκήσουν επιρροή στη δικαστική του κρίση. Παράλειψη αποκάλυψης όλων των ουσιαστικών γεγονότων θεωρείται ως είδος "εξαπάτησης" του Δικαστηρίου και έχει ως συνέπειες την άρνηση του Δικαστηρίου να τον ακούσει και την ακύρωση του προσωρινού διατάγματος που εξέδωσε χωρίς να εξετάσει την ουσία του. Η πιο πάνω καθιερωμένη νομική αρχή έχει ιδιαίτερη σημασία για το δικαϊκό μας σύστημα καθότι η έκδοση προσωρινού διατάγματος, μονομερώς, συνιστά εξαιρετικό μέτρο εφόσον παρέχεται κατά παρέκκλιση του κανόνα της φυσικής δικαιοσύνης που αποκλείει την παροχή θεραπείας χωρίς την παροχή ευκαιρίας στον αντίδικο να ακουστεί (Louis Vuitton v. Δέρμοσακ Λτδ. κ.ά.
(1992)1(B) Α.Α.Δ. 1453). Στην υπόθεση Γρηγορίου κ.ά. ν. Χριστοφόρου κ.ά.
(1995)1 Α.Α.Δ. 248 το Ανώτατο Δικαστήριο τόνισε ότι η μονομερής αίτηση είναι υψίστης πίστεως ("uberrima fides"), και επομένως ο αιτητής έχει καθήκον να φέρει σε γνώση του Δικαστηρίου οποιαδήποτε γεγονότα γνωρίζει, ή που με εύλογη επιμέλεια θα γνώριζε, τα οποία μπορεί να είναι ευνοϊκά για τον απόντα διάδικο και μπορεί να ασκήσουν επιρροή στην κρίση του Δικαστηρίου. Αυτό γίνεται λόγω της σπουδαιότητας του, αλλά και των συνεπειών που συνήθως επιφέρει τυχόν διαπίστωση ότι ο αιτητής σε μονομερή αίτηση παρέβη αυτό το καθήκον. Η πλήρης αποκάλυψη είναι μέρος του καθήκοντος του αιτητή να παρουσιάσει την αίτηση του δίκαια. Η υποχρέωση πλήρους αποκάλυψης όλων των ουσιωδών γεγονότων εκτείνεται ακόμα και σε αναφορά σε τυχόν υπεράσπιση που ο αιτητής έχει λόγο να πιστεύει ότι μπορεί να προβάλει η άλλη πλευρά (Global Cruises v. Metro Shipping
(1989)1(Ε) Α.Α.Δ. 607). Στην υπόθεση Demstar Limited v. ZimIsrael Navigation Co Ltd κ.α
(1996)1 Α.Α.Δ 597 λέχθηκε ότι «το στοιχείο εξαπάτησης (deceit) δεν αποτελεί προϋπόθεση για ακύρωση του διατάγματος. Ό,τι ανατρέπει τη βάση του διατάγματος είναι η μη αποκάλυψη γεγονότων εξ αντικειμένου ουσιώδους σημασίας για την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του δικαστηρίου. Στην απουσία τους, η απόφαση του Δικαστηρίου καθίσταται ακροσφαλής» Χρήσιμη καθοδήγηση για το τί αποτελεί «ουσιώδες ζήτημα» έγινε στην υπόθεση Αναφορικά με την Αίτηση των Commerzbank Auslands banken Holding A.G. κ.ά. v. Adeona Holdings Ltd, Πολ. Έφ. αρ. Ε6/14, ημ. 27.2.15, όπου, επί του προκειμένου, λέχθησαν τα ακόλουθα: «Κριτής του τι είναι ουσιώδες, είναι ο δικαστής ο οποίος έχει ευρεία διακριτική ευχέρεια και δεν διστάζει να ακυρώσει το ήδη εκδοθέν μονομερές διάταγμα, ιδιαίτερα στις περιπτώσεις που διαπιστώνει κακοπιστία και πρόθεση απόκρυψης ή παραπλάνησης του δικαστηρίου. Οδηγός είναι πάντοτε τα ιδιαίτερα περιστατικά της υπόθεσης στο πλαίσιο της αντιδικίας των διαδίκων. Βέβαια δεν είναι κάθε παράλειψη αποκάλυψης που οδηγεί σε ακύρωση. Αν το δικαστήριο ασκώντας τη διακριτική του ευχέρεια κρίνει ότι η παράλειψη αφορούσε σε ουσιώδες γεγονός, τότε κατά κανόνα ακυρώνει το διάταγμα, προσπαθώντας με αυτό τον τρόπο να αφαιρέσει κάθε όφελος που απεκόμισε ο αιτητής...)» Στην Harvardskiy Prumyslovy Holding A.S. - υπό εκκαθάριση κλπ ν. Daventree Resources Ltd κ.ά.,
(2008)1(Β) 801, 806, το ζήτημα της μη αποκάλυψης έτυχε ενδελεχούς εξέτασης όπου έγινε αναφορά και σε αγγλικές αυθεντίες οι οποίες και υιοθετήθηκαν. Μεταξύ άλλων, λέχθηκε ότι: To θέμα της υποχρέωσης αποκάλυψης των γεγονότων εξετάστηκε στην αγγλική υπόθεση Brink´s - MATLtd v. Elcombeandothers [1988]3 AllE.R. 188) στην οποία τονίστηκαν τα ακόλουθα:
(1)Ο αιτητής έχει υποχρέωση να προβαίνει σε πλήρη και δίκαιη αποκάλυψη όλων των ουσιωδών στοιχείων.
(2)Τα ουσιώδη στοιχεία είναι εκείνα τα οποία θα πρέπει να γνωρίζει ο Δικαστής όπως αυτά καθορίζονται από το Δικαστή και όχι από τους δικηγόρους των διαδίκων.
(3)Η υποχρέωση της αποκάλυψης δεν περιορίζεται στα γεγονότα που ήταν γνωστά στον αιτητή, αλλά και σε εκείνα που μπορούσαν να αποκαλυφθούν με μια εύλογη έρευνα.
(4)Η έκταση της έρευνας που πρέπει να γίνει εξαρτάται από τα περιστατικά της υπόθεσης που περιλαμβάνει τη (
  1. i)φύση της υπόθεσης και (
  2. ii)το επιζητούμενο διάταγμα και τα επακόλουθα της έκδοσης του για τον εναγόμενο.
(5)Το Δικαστήριο που διαπιστώνει τη μη αποκάλυψη θα πρέπει να αποστερήσει από τον αιτητή οποιοδήποτε πλεονέκτημα που έχει αποκομίσει.
(6)Η μη αποκάλυψη που οφείλεται σε αθώα συμπεριφορά ή σε μη ορθή εκτίμηση της σχετικότητας της είναι μια σημαντική πτυχή, αλλά όχι αποφασιστική στην εξέταση της μη αποκάλυψης, και
(7)Κάθε παράλειψη δεν εξυπακούει την άμεση ακύρωση του διατάγματος. Τέλος σημαντικά είναι τα όσα λέχθηκαν και στην πρόσφατη υπόθεση Αναφορικά με την Αίτηση της Ελληνικής Τράπεζας, Πολιτική ECLI:CY:AD:2018:D412, Αίτηση αρ. 92/2018, ημερ. 20/9/2018 όπου τονίστηκε ότι: «Το δεύτερο φαινόμενο που παρατηρείται, αφορά τους δικηγόρους των Καθ' ων η αίτηση, οι οποίοι τα τελευταία χρόνια προσπαθούν να εκμεταλλευτούν τις όποιες ελλείψεις στην ένορκη δήλωση του αντιδίκου τους, υποβάλλοντας ακραίες και αβάσιμες εισηγήσεις για μη αποκάλυψη, αγνοώντας το γεγονός ότι η σχετική νομολογία δίδει έμφαση στη μη αποκάλυψη «ουσιωδών γεγονότων». Παρατηρούμε ότι αυτό συνήθως γίνεται όταν οι ελπίδες για ακύρωση του διατάγματος επί της ουσίας είναι λίγες, οπότε εναποτίθενται όλες οι ελπίδες για ακύρωση του διατάγματος στη μη αποκάλυψη κάποιου στοιχείου, το οποίο τις περισσότερες φορές δεν είναι καθόλου ουσιώδες. Χωρίς να θέλουμε με κανένα τρόπο να αδυνατίσουμε ποσώς την υποχρέωση για ειλικρινή και πλήρη αποκάλυψη, θα πρέπει να τονίσουμε το αυτονόητο, ότι τα δικαστήρια δεν πρέπει να αποπροσανατολίζονται από αβάσιμες εισηγήσεις που δίδουν έμφαση στη μη αποκάλυψη κάποιου ασήμαντου στοιχείου, το οποίο δεν αφορά σε ουσιώδες γεγονός. Ούτε ο κανόνας πρακτικής για ακύρωση του διατάγματος σε περίπτωση μη αποκάλυψης, θα πρέπει να αφεθεί να μετατραπεί σε εργαλείο αδικίας (βλ. Brink´s-Mat Elcombe, ανωτέρω)». Έχοντας παραθέσει τις πιο πάνω αρχές προχωρώ αμέσως κατωτέρω να εξετάσω κατά πόσο ο αιτητής απέκρυψε ουσιώδη γεγονότα από το Δικαστήριο και παρέβη το καθήκον αποκάλυψης που είχε. Έχω μελετήσει το περιεχόμενο των ενόρκων δηλώσεων με ιδιαίτερη προσοχή. Όπως συνάγεται μέσα από το περιεχόμενο των ενόρκων δηλώσεων του αιτητή, ο λόγος που ο ίδιος καταχώρησε την παρούσα μονομερή αίτηση, ζητώντας την προστασία του Δικαστηρίου, είναι ώστε να απαγορευθεί στους υπόλοιπους μετόχους από του να τον παύσουν από Διευθύνοντα Σύμβουλο στην εταιρεία κατά την επόμενη έκτακτη Γ. Συνέλευση που θα λάμβανε χώρα στις 24/01/19. Ο λόγος που συγκλήθηκε από το Δ.Σ της εταιρείας η εν λόγω Έκτακτη Γενική Συνέλευση, που θα είχε, μεταξύ άλλων, στην ημερήσια διάταξη της την παύση του αιτητή από Διευθύνοντα Σύμβουλο, είναι τα γεγονότα που προηγήθηκαν σε σχέση με τη χρηματοδότηση της εταιρείας από την Eurobank, με σκοπό την εξόφληση του δανείου της που έχει προς την Τράπεζα Κύπρου, συνολικού ύψους €5.200,000 και την άρνηση του αιτητή να υπογράψει τα σχετικά έγγραφα δανειοδότησης. Βασική θέση του αιτητή είναι ότι ο ίδιος δεν γνώριζε για τις ενέργειες των υπολοίπων μετόχων και διευθυντών, ώστε η εταιρεία να εξασφαλίσει νέα χρηματοδότηση από άλλο τραπεζικό πιστωτικό ίδρυμα. Γενικότερα ο αιτητής ήθελε να καταδείξει ότι αυτός ήταν πλήρως αποκλεισμένος από τη διαχείριση της εταιρείας και ότι επειδή διαφώνησε ο ίδιος με την νέα χρηματοδότηση και δεν συναίνεσε, οι υπόλοιποι Διευθύνοντες Σύμβουλοι ήθελαν να το παύσουν. Περαιτέρω αφήνει να εννοηθεί ότι ξαφνικά και χωρίς λόγο οι υπόλοιποι μέτοχοι αποφάσισαν να προβούν σε δανεισμό χωρίς να ερωτηθεί ο ίδιος και ότι πληροφορήθηκε για το ζήτημα αυτό, για πρώτη φορά, μόλις στις 06/12/18 για την επιστολή που απέστειλε ο XXXXX Πιττάκης προς την Τράπεζα Κύπρου, σύμφωνα με την οποία ανακοίνωνε την πρόθεση της εταιρείας να καταβάλει σε αυτήν το ποσό των €3.000,000, για πλήρη εξόφληση των πιστωτικών της υποχρεώσεων. Συνάγεται επομένως ότι ο ίδιος, με βάση τους ισχυρισμούς του, μέχρι και τις 06/12/18, δεν γνώριζε για τον επικείμενο δανεισμό της εταιρείας από την Eurobank. Στη βάση αυτών και πάντοτε σύμφωνα με τους δικούς του ισχυρισμούς, ο ίδιος αρνήθηκε να υπογράψει τα σχετικά έγγραφα για την χρηματοδότηση της εταιρείας από την Eurobank, αφού δεν γνώριζε οποιεσδήποτε λεπτομέρειες για τον νέο δανεισμό της εταιρείας. Περαιτέρω στη συνεδρία του Δ. Σ, ημερομηνίας 10/12/18 ο ίδιος πληροφορήθηκε ότι οι XXXXX και XXXXX Πιττάκης, χωρίς να του αναφέρουν οτιδήποτε προηγουμένως προχώρησαν σε άνοιγμα λογαριασμού καθώς επίσης και σε αίτηση για παροχή δανείου επ' ονόματι της εταιρείας. Οι πιο πάνω θέσεις όμως του αιτητή και οι διάφοροι ισχυρισμοί που προβάλλει, διαψεύδονται από τα ίδια τα αναντίλεκτα γεγονότα και τα Τεκμήρια που έχουν κατατεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου. Όπως προκύπτει μέσα από αυτά, καταρχάς ο αιτητής παρέλειψε να αναφέρει ότι ο ίδιος ήταν γνώστης των ενεργειών που γίνονταν από την εταιρεία και τους υπόλοιπους μετόχους για εξασφάλιση νέας χρηματοδότησης και ότι ο λόγος που συγκλήθηκε Έκτακτη Γενική Συνέλευση με σκοπό την παύση του δεν ήταν γιατί οι υπόλοιποι μετόχοι ήθελαν να τον αποκλείσουν από την διαχείριση της εταιρείας, αλλά επειδή ο ίδιος στάθηκε εμπόδιο ώστε η εταιρεία να υλοποιήσει το σχέδιο διάσωσης της αποστέλλοντας σχετική επιστολή προς την Eurobank. Περαιτέρω ο αιτητής παρέλειψε να αναφέρει, παρά το γεγονός ότι ο ίδιος γνώριζε, τον λόγο που η εταιρεία αναζητούσε, άμεσα και εντός στενών χρονικών περιθωρίων, νέα χρηματοδότηση. Απέκρυψε δηλαδή το χρέος της εταιρείας προς την Τράπεζα Κύπρου και ότι η τελευταία με σχετική επιστολή της ενημέρωσε την εταιρεία ότι θα πωλήσει το δάνειο της σε επενδυτικό ταμείο. Σε σχέση με το αν ο αιτητής γνώριζε για τις ενέργειες των υπολοίπων μετόχων και διευθυντών για τη σύναψη νέας χρηματοδότησης από την Eurobank, αξίζει εν πρώτοις να σημειωθεί ότι ο αιτητής δεν αναφέρει με ποιο τρόπο περιήλθε η επιστολή, ημερομηνίας 06/12/18, στην κατοχή του καθώς και πως πληροφορήθηκε το γεγονός αυτό. Εν πάση περιπτώσει θεωρώ όμως πολύ σημαντικό το γεγονός να αναφερθεί ότι ο λόγος που η εταιρεία αναζητούσε χρηματοδότηση και μάλιστα εντός στενών χρονικών περιθωρίων, ήταν για να διασφαλίσει τη βιωσιμότητά της, την ανεξαρτησία της και την απρόσκοπτη λειτουργία της εφόσον πράγματι η Τράπεζα Κύπρου με επιστολή της, στις 30/10/18 Τεκμήριο 9 στην ένορκη δήλωση του Γεώργιου Πιττάκη, τους ενημέρωνε για την πρόθεση της να πωλήσει τις πιστωτικές τις διευκολύνσεις σε τρίτο πρόσωπο, καθώς κα τα εγγυητήρια και τις εξασφαλίσεις της εταιρείας, με τις οποιεσδήποτε αρνητικές συνέπειες για αυτή, δίδοντας της μάλιστα και σχετική προθεσμία 45 ημερών ώστε η ίδια να αγοράσει τα δάνεια της. Ο αιτητής παρέλειψε να θέσει ενώπιον του Δικαστηρίου το γεγονός αυτό, ότι δηλαδή επίκειτο άμεσα πώληση των δανεικών υποχρεώσεων της τράπεζας σε τρίτο πρόσωπο, καθώς και το γεγονός ότι η εταιρεία είχε άμεση ανάγκη νέα χρηματοδότηση, εφόσον με την πώληση των δανείων της εταιρείας προς το επενδυτικό σχήμα Απόλλων, υπάρχει ο άμεσος και πραγματικός κίνδυνος η εταιρεία να περιέλθει στην κατοχή και υπό τον έλεγχο διαχειριστή ή ακόμη και να δημιουργηθούν αρνητικές συνέπειες για την εύρυθμη και απρόσκοπτη λειτουργία της. Το γεγονός περί γνώσης του αιτητή επιβεβαιώνεται και από το Τεκμήριο 5, το οποίο ο ίδιος επισύναψε, στο οποίο αναφέρεται για την πρόθεση της Τράπεζας Κύπρου να πωλήσει τις πιστωτικές διευκολύνσεις της εταιρείας σε τρίτα πρόσωπα. Συνεπώς ο αίτητής ήταν γνώστης για την κατάσταση αυτή, γεγονός που παρέλειψε ο ίδιος να το θέσει εις προσοχή του Δικαστηρίου όταν αποτάθηκε μονομερώς. Όπως αναφέρεται σε επιστολή, ημερομηνίας 15/01/19 (Τεκμήριο 11 στην ένορκη δήλωση του αιτητή), το Δ.Σ προκειμένου να διασώσει την εταιρεία αποφάσισε με πλειοψηφία, υπέρ της συγκεκριμένης δανειοδότησης. Στην εν λόγω επιστολή επίσης αναφέρεται ότι ο οικονομικός σύμβουλος της εταιρείας κ. Τρίαρος ο οποίος έλαβε μέρος στις διαπραγματεύσεις, τηρούσε όλους τους μετόχους και διευθυντές ενήμερους. Επιπλέον, συνάγεται ότι η εταιρεία θα είχε συνολικό όφελος €2.200.000 από την χρηματοδότηση της εταιρείας από την Εurobank και ταυτόχρονα με την εξόφληση των δανειακών της υποχρεώσεων προς την Τράπεζα Κύπρου. Ούτε και αυτό το γεγονός αναφέρθηκε και επισημάνθηκε από τον αιτητή αλλά και ούτε επιστήθηκε η προσοχή του Δικαστηρίου, παρά το γεγονός ότι η επιστολή Τεκμήριο 11 έχει προσκομισθεί στο Δικαστήριο. Έχει νομολογηθεί ότι δεν είναι αρκετό να παρατίθεται ως τεκμήριο ένα γεγονός, αλλά ο αιτητής οφείλει και έχει καθήκον να παραπέμψει και να θέσει εις προσοχή του Δικαστηρίου όλα τα ουσιώδη γεγονότα (Demstar Ltd ν. ΖimIsrael Navigation Co Ltd κ.ά) (ανωτέρω). Προκύπτει επομένως από τα πιο πάνω, ότι ο αιτητής δεν αποκάλυψε, ως όφειλε, τον πραγματικό κίνδυνο που αντιμετωπίζει η εταιρεία λόγω της πώλησης των δανειακών της υποχρεώσεων. Περαιτέρω ο αιτητής παρέλειψε να αναφέρει και να θέσει ενώπιον του Δικαστηρίου την επιστολή (Τεκμήριο 9) της ένορκης δήλωσης του XXXXX Πιττάκη, το περιεχόμενο της οποίας δείχνει το υπόβαθρο για την ανάγκη δανεισμού της εταιρείας. Η εν λόγω επιστολή αποδεικνύει το οικονομικό αδιέξοδο που αντιμετωπίζει η εταιρεία και την ανάγκη της για εξεύρεση νέων οικονομικών πόρων. Το ουσιώδες αυτό γεγονός επίσης ο αιτητής παρέλειψε να το θέσει ενώπιον του Δικαστηρίου. Όπως προκύπτει από το περιεχόμενο της ένορκης δήλωσης του XXXXX Πιττάκη και των επισυναπτόμενων σε αυτήν τεκμηρίων, στις 08/10/18 έγινε έκτακτη συνεδρία του Δ. Σ της εταιρείας και όπως καταμαρτυρούν τα πρακτικά (Τεκμήριο 6) συζητήθηκε και καταγράφηκε το γεγονός ότι επειδή η Τράπεζα Κύπρου δεν απαντά στις προσπάθειες της εταιρείας για αναδιάρθρωση των δανείων της συμφωνήθηκε, μεταξύ άλλων, όπως ο XXXXX Πιττάκης συναντηθεί με τον οικονομικό σύμβουλο της εταιρείας για πιθανότητα μετάβασης σε άλλη Τράπεζα με νέους οικονομικούς όρους. Τα πρακτικά αυτά τα υπέγραψε, μεταξύ άλλων, και ο αιτητής. Συνάγεται επομένως, ότι ο αιτητής γνώριζε για το επείγον του ζητήματος και τους πιθανούς κινδύνους που ελλοχεύουν, καθώς και για την πιθανότητα η εταιρεία να αποταθεί σε άλλη τράπεζα. Το γεγονός αυτό καταρρίπτει επίσης την δική του εκδοχή ότι δηλαδή ο ίδιος δεν ήταν ενήμερος για τις προσπάθειες που κατεβάλλοντο για την εξεύρεση νέας χρηματοδότησης. Πριν την πιο πάνω συνεδρία, στις 30/10/18, η Τράπεζα Κύπρου με επιστολή της (Τεκμήριο 9) πληροφόρησε την εταιρεία για την πρόθεση της να πωλήσει τα δάνεια της εταιρείας σε τρίτα πρόσωπα δίδοντας στην εταιρεία προθεσμία 45 ημερών να υποβάλει πρόταση εξαγοράς των δανείων. Αυτή η επιστολή δεν αποκαλύφθηκε στο Δικαστήριο, εφόσον έλαβε γνώση για το γεγονός αυτό ο αιτητής. Πέραν του γεγονότος ότι συνάγεται, εμμέσως, από τα πιο πάνω ότι ο αιτητής είχε γνώση για το περιεχόμενο της εν λόγω επιστολής, στην απαντητική του ένορκη δήλωση ουδόλως αρνείται το γεγονός αυτό. Το γεγονός ότι ο ίδιος είχε γνώση για τον επικείμενο δανεισμό της εταιρείας από την Eurobank, συνάγεται και από το ότι ο ίδιος υπέγραψε σχετικό έντυπο συμπληρωμένο με τα προσωπικά του στοιχεία για άνοιγμα λογαριασμού, κάτι που και πάλι ο ίδιος δεν έχει αμφισβητήσει. Στο σημείο αυτό και σε σχέση με το άνοιγμα λογαριασμού αξίζει να σημειωθεί, ότι επί του προκειμένου ο αιτητής παρουσιάζει αντιφατικές εκδοχές. Ενώ στην αρχική του ένορκη δήλωση (παράγραφος 44) αναφέρει ότι στην συνεδρία του Δ.Σ, στις 10/12/18, πληροφορήθηκε ότι οι XXXXX και XXXXX Πιττάκης προχώρησαν σε άνοιγμα λογαριασμού, στην συμπληρωματική του ένορκη δήλωση (παράγραφος 48) αναφέρει ότι στις 10/12/18 κατά την επίσκεψη των υπαλλήλων της Eurobank θα υπογράφετο το άνοιγμα λογαριασμού της εταιρείας στην Eurobank. Ούτε και ο αιτητής ανέφερε ότι, στις 10/12/18, διευθυντές της Eurobank επισκέφθηκαν τις εγκαταστάσεις της εταιρείας. Το γεγονός αυτό ο αιτητής και πάλι δεν το αμφισβητεί στην απαντητική του ένορκη δήλωση. Είναι προφανές σε συσχετισμό με τα πιο πάνω γεγονότα ότι οι διευθυντές σε συνεννόηση με τον οικονομικό τους σύμβουλο προωθούσαν τις διαπραγματεύσεις για σύναψη χρηματοδότησης από την Eurobank. Το γεγονός αυτό έχει τη δική του σημασία εφόσον ο αιτητής, όταν αποτάθηκε μονομερώς παρουσίασε το άνοιγμα λογαριασμού και την αίτηση υποβολής δανείου ως ένα τετελεσμένο γεγονός. Πέραν τούτου στο Τεκμήριο 6 αναφέρεται ότι αποφασίσθηκε ότι ο αιτητής ανέλαβε να μιλήσει με δικηγόρο για το ενδεχόμενο σύστασης νέας εταιρείας. Αποτελεί άξιον απορίας για ποιο λόγο αποφασίσθηκε να συσταθεί νέα εταιρεία εάν δεν υπήρχε οποιοσδήποτε ορατός κίνδυνος για την εύρυθμη και απρόσκοπτη λειτουργεία της εταιρείας; Συνάγεται επομένως ότι ο αιτητής ήταν πλήρως ενήμερος για το "status quo" της εν λόγω εταιρείας, κάτι που παρέλειψε να αναφέρει στο Δικαστήριο. Και κάτι επιπρόσθετο ακόμα. Ως έχει αναφερθεί, ο αιτητής δεν υπέγραψε τη νέα συμφωνία δανείου, θέτοντας όρους για να υπογράψει, μεταξύ άλλων, ότι ο ίδιος θα έπρεπε να ήταν πάντοτε ο ίδιος ένας εκ των υπογραφέων στα δάνεια και στους λογαριασμούς της Eurobank, παρά το γεγονός ότι υπήρχε προηγουμένως απόφαση της εταιρείας, η οποία ίσχυε για χρόνια ότι υπογράφουν δύο εκ των τριών διευθυντών (Τεκμήριο 1 στην ένορκη δήλωση του XXXXX Πιττάκη). Το γεγονός αυτό αποκρύβει από το Δικαστήριο, εφόσον στη παράγραφο 3 του εν λόγω Τεκμηρίου αναφέρεται ρητά ότι, σε περίπτωση διαφωνίας, η απόφαση στο Δ. Σ λαμβάνεται πλειοψηφικά. Επομένως ο αιτήτής παρέλειψε να αναφέρει στο Δικαστήριο ότι, με βάση την ομόφωνη απόφαση όλων των μετόχων, οι αποφάσεις θα λαμβάνονται κατά πλειοψηφία. Επίσης, με βάση το Τεκμήριο 2 της ένορκης δήλωσης του XXXXX Πιττάκη, με απόφαση της Γενικής Συνέλευσης, στις 19/09/10, συμφωνήθηκε ότι οποιαδήποτε σχετικά έγγραφα των τραπεζών, δικαίωμα υπογραφής θα έχουν δύο εκ των τριών διευθυντών και όπου είναι απαραίτητο και οι τρεις. Το γεγονός αυτό επίσης το απέκρυψε από το Δικαστήριο ο αιτητής. Παρουσίασε δε μια πλασματική εικόνα ενώπιον του Δικαστηρίου ότι οι υπόλοιποι μέτοχοι τον παραγκωνίζουν και ότι δεν τον ενημερώνουν αναφορικά με τις αποφάσεις που λαμβάνονται στην εταιρεία. Περαιτέρω με βάση το Τεκμήριο 12 αποφασίσθηκε διά πλειοψηφίας, σύμφωνα με τον συμφωνημένο τρόπο λήψης αποφάσεων με βάση το καταστατικό, που αποτελεί τη συμφωνία των μετόχων, όπως οι υπόλοιποι διευθυντές δεσμεύσουν από κοινού την εταιρεία και όπως υπογράψουν όλες τις επιταγές και άλλα έγγραφα της Eurobank, δηλαδή δικαίωμα υπογραφής θα έχουν μόνο οι δύο ως διευθυντές και μέτοχοι. Η απόφαση αυτή λήφθηκε με βάση το οργανόγραμμα της εταιρείας κάτι που επίσης ο αιτητής παρέλειψε να αναφέρει στο Δικαστήριο. Τα πιο πάνω γεγονότα και Τεκμήρια που έχουν επισυναφθεί από τους καθ' ων η αίτηση, καθώς και τα γεγονότα που σύμφωνα με τους καθ' ων η αίτηση είχαν αποσιωπηθεί και δεν αποκαλύφθηκαν, ουδόλως έχουν αμφισβητηθεί από τον αιτητή. Ο ίδιος ουδέποτε αρνήθηκε, μέσω της συμπληρωματικής του ένορκης δήλωσης, ότι δεν γνώριζε για τις ενέργειες που οι υπόλοιποι μέτοχοι έκαναν ώστε να εξεύρουν νέα χρηματοδότηση και ότι αφετέρου ο ίδιος δεν γνώριζε για τα στενά χρονικά περιθώρια που έθεσε η Τράπεζα Κύπρου για την πώληση των δανείων της εταιρείας σε επενδυτικό ταμείο. Περαιτέρω ουδέποτε αρνήθηκε ο αιτητής ότι ο κίνδυνος για την μη εύρυθμη λειτουργεία της εταιρείας ήταν πέρα από ορατός. Η ακρόαση της αίτησης διεξήχθη στη βάση των ενόρκων δηλώσεων. Σε περίπτωση αμφισβητούμενων γεγονότων, όπως έχει νομολογηθεί, η υποχρέωση απόδειξης τους βαρύνει τον αιτητή. Είναι ορθό ότι σε περιπτώσεις αιτήσεων που οι ισχυρισμοί του αιτητή αμφισβητούνται, ο αιτητής θα πρέπει να προσκομίσει προφορική μαρτυρία για να αποσείσει το σχετικό βάρος που έχει για την απόδειξη των ισχυρισμών του. (Krashias Shoe Factory Ltdν. Adidas Sports chuhfabriken Adi Dassier K.G.[1989] 1(E) A.A.Δ. 750 και Louis Vuitton v. Dermosak Ltd and Orphanidou (ανωτέρω). Ο αιτητής μπορεί να αποσείσει το σχετικό βάρος της απόδειξης, είτε με την παράθεση της δικής του μαρτυρίας, είτε με την αποκάλυψη στοιχείων που προκύπτουν από την αντεξέταση στην οποία υποβάλλει τα πρόσωπα τα οποία έχουν προβεί σε ένορκες δηλώσεις εκ μέρους του καθ' ου η αίτηση(IACOVOU BROTHERS (CONSTRUCTIONS) LTD ν. FASHIONWISE LTD,
(2000)1 ΑΑΔ 1377 ) Όμως, ο αιτητής παρέλειψε να προβεί σε οποιαδήποτε προσπάθεια απόσεισης του βάρους απόδειξης που τον βαραίνει. Κατά την ακρόαση της αίτησης, η πλευρά του περιορίσθηκε σε αγόρευση. Είναι όμως γεγονός ότι καταχώρησε απαντητική αγόρευση, πλην όμως απαντητική αγόρευση, που και πάλι αμφισβητεί τους ισχυρισμούς του αιτητή, καταχώρησαν και οι καθ' ων η αίτηση. Επομένως ο αιτητής δεν απόσεισε το βάρος που είχε στους ώμους του. Τα Τεκμήρια για τα οποία έγινε αναφορά πιο πάνω, καθώς και τα γεγονότα που έχουν επισημανθεί, δεν έχουν καθ΄ οιονδήποτε τρόπο αντικρουσθεί ή αμφισβητηθεί από την πλευρά του αιτητή, και αναμφίβολα δίδουν μια άλλη εικόνα με αυτήν που ο αιτητής παρουσίασε. Το θέμα που πρέπει να αποφασίσει το Δικαστήριο είναι, κατά πόσο τα πιο πάνω κενά που άφησε ο αιτητής στην παρουσίαση των πιο πάνω γεγονότων ήταν τέτοιας έκτασης που να αποτελούν ουσιώδη απόκρυψη και να οδηγήσουν το Δικαστήριο στην ακύρωση του εκδοθέντος Διατάγματος, ενόψει και των νομικών αρχών που εκτίθενται πιο πάνω. Έχοντας μελετήσει τις θέσεις των δύο πλευρών και λαμβάνοντας υπ' όψιν τα ιδιαίτερα περιστατικά της υπόθεσης, έχω καταλήξει ότι το γεγονός της μη αποκάλυψης της ανάγκης χρηματοδότησης της εταιρείας ενόψει και της επικείμενης πώλησης των δανείων της σε επενδυτικό ταμείο καθώς και του γεγονότος ότι ο ίδιος ήταν γνώστης των προσπαθειών που καταβάλλοντο προς το σκοπό αυτό καθώς και τον τρόπο που λαμβάνονταν οι αποφάσεις από την εταιρεία αποτελεί, υπό τις περιστάσεις, απόκρυψη ουσιωδών γεγονότων. Ενόψει των πιο πάνω γεγονότων, ο αιτητής προσπάθησε να παρουσιάσει μια πλασματική εικόνα γεγονότων, με σκοπό να παραπλανήσει το Δικαστήριο και να εξασφαλίσει μονομερώς τα αιτούμενα διατάγματα. Η πραγματική και αληθής εικόνα, ως συνάγεται από τα ενώπιον του Δικαστηρίου γεγονότα, ήταν ότι η εταιρεία είχε επείγουσα ανάγκη για χρηματοδότηση εφόσον η Τράπεζα Κύπρου έδωσε προθεσμία 45 ημερών, από τις 30/10/18, ότι θα πωλήσει τα δάνεια της εταιρείας σε επενδυτικό ταμείο. Η επιστολή 06/12/18 που απέστειλε η Τράπεζα Κύπρου, δεν ήταν προϊόν έκπληξης, όπως ο ίδιος ο αιτητής προσπάθησε να παρουσιάσει. Αποστάληκε λόγω γεγονότων που ο ίδιος ο αιτητής, ως έχει αναφερθεί ανωτέρω, παρέλειψε να τα θέσει ενώπιων του Δικαστηρίου. Πέραν τούτου ο ίδιος ήταν γνώστης των ενεργειών για την σύναψη χρηματοδότησης. Παραπονείται επίσης ότι ο λόγος που δεν υπέγραψε τα έγγραφα ήταν γιατί δεν είχε προηγηθεί οποιαδήποτε έρευνα στην αγορά για την πιο συμφέρουσα δανειοδότηση. Πέραν του γεγονότος ότι, με βάση τα ενώπιον του Δικαστηρίου γεγονότα, η εταιρεία θα επωφελείτο €2.200.000 εκατομμυρίων, κάτι το οποίο και πάλι δεν αρνείται ο αιτητής, ο ίδιος δεν αναφέρει αν προέβη σε οποιεσδήποτε ενέργειες, για να εξασφαλίσει πιο συμφέρουσα δανειοδότηση από αυτήν που επέλεξαν οι υπόλοιποι διευθυντές και πάντοτε με τη σύμφωνη γνώμη του αιτητή. Ο αιτητής, πέραν του γεγονότος ότι δεν αποκάλυψε την κακή οικονομική κατάσταση της εταιρείας, δεν αποκάλυψε ότι ήταν σε κάποιο βαθμό και αυτός εμπλεκόμενος για την αναζήτηση εναλλακτικής λύσης. Ούτε επίσης αποκάλυψε ότι υπήρχε οργανόγραμμα και ότι υπήρχε απόφαση για λήψη των αποφάσεων του Διοικητικού Συμβουλίου κατά πλειοψηφία. Ούτε επίσης αποκάλυψε, ότι η απόφαση για νέα χρηματοδότηση λήφθηκε νόμιμα στο Δ. Σ. από τους μετόχους και μάλιστα ομόφωνα. Θα πρόσθετα ότι και αν ακόμη δεν γνώριζε, θα μπορούσε με εύλογη έρευνα και φροντίδα να πληροφορηθεί τα πιο πάνω εφόσον ο ίδιος ήταν Δ. Σύμβουλος και λάμβανε πάντοτε μέρος στις συνεδρίες του Δ.Σ της εταιρείας. Η μη αποκάλυψη των πιο πάνω γεγονότων, εξ αντικειμένου ουσιώδους σημασίας για την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου κατά το χρόνο εξέτασης της μονομερούς αίτησης του αιτητή, ανατρέπει τη βάση έκδοσης τους και τα καθιστά ακροσφαλή. Όλα τα πιο πάνω αποσιωπήθηκαν και δεν αποκαλύπτονται καθόλου από τον αιτητή. Διαπιστώνω δε ότι ο αιτητής δεν παρουσίασε δίκαια την υπόθεση του ως όφειλε. Είμαι της γνώμης ότι ο αιτητής δεν απεκάλυψε με πληρότητα και καθαρότητα όλα τα δεδομένα της υπόθεσης καθώς επίσης δεν παρουσίασε δίκαια την υπόθεση του, ως είχε υποχρέωση, και ιδιαίτερα τα θέματα που αναφέρθησαν, που είναι πιστεύω εξ΄ αντικειμένου ουσιώδους σημασίας διά την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου κατά τον ουσιώδη χρόνο έκδοσης του διατάγματος. Είναι γεγονός επίσης ότι ο τρόπος που ο αιτητής περιγράφει τα πιο πάνω γεγονότα, παρουσιάζει κενά ενώ τείνει να δημιουργήσει μια πλασματική εικόνα. Θεωρώ ότι οι πιο πάνω παραλείψεις του Αιτητή είναι τόσο ουσιώδης που προκαλεί σοβαρές συνέπειες στην υπόθεσή του. Οι συνέπειες δεν μπορεί να είναι άλλες από την ακύρωση των εκδοθέντων Διαταγμάτων χωρίς να χρειάζεται οποιαδήποτε περαιτέρω εξέταση της Αίτησης. Αξίζει τέλος να σημειωθεί ότι δεν έχει καμία απολύτως σημασία αν το Δικαστήριο ούτως ή άλλως πιθανόν να είχε εκδώσει τα αιτούμενα προσωρινά Διατάγματα, ακόμη και αν τα πλήρη γεγονότα είχαν αποκαλυφθεί. Όπως αναφέρεται στο Σύγγραμμα Injunctions τουDavid Bean, 10η έκδοση, στη σελ. 125, παρά. 7.46: "The fact that the judge might well have made the same order even if the full facts had been disclosed is beside the point...". Ενόψει των πιο πάνω διαπιστώσεων στις οποίες έχω προβεί, παρέλκει η εξέταση των υπόλοιπων ζητημάτων που είχαν εγερθεί και αφορούν την εξέταση της ουσίας και, ειδικότερα, της ικανοποίησης ή μη των προϋποθέσεων για έκδοση συντηρητικών Διαταγμάτων. ΚΑΤΑΛΗΞΗ Ως αποτέλεσμα η υπό κρίση Αίτηση απορρίπτεται και τα εκδοθέντα προσωρινά Διατάγματα ακυρώνονται στην ολότητα τους. Όσον αφορά τα έξοδα δεν βλέπω κανένα λόγο να αποκλίνω από το γενικό κανόνα ότι αυτά ακολουθούν το αποτέλεσμα εκτός αν υπάρχει καλός λόγος για έκδοση διαφορετικής διαταγής και, κατά συνέπεια, αυτά επιδικάζονται σε βάρος του Αιτητή και προς όφελος των Καθ' ων η αίτηση όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. Θα είναι δε πληρωτέα στο τέλος της δικαστικής διαδικασίας. (Υπ.) ....................................... Μ. Χαραλάμπους, Ε.Δ Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής [1]32.-
(1)Τηρoυμέvoυoιoυδήπoτεδιαδικαστικoύκαvovισμoύέκαστovδικαστήριov, εv τη ασκήσει της πoλιτικήςαυτoύδικαιoδoσίας, δύvαταιvαεκδίδηαπαγoρευτικόv διάταγμα (παρεμπίπτov, διηvεκές, ή πρoστακτικόv) ή vαδιoρίζηπαραλήπτηv εις πάσας τας περιπτώσεις εις ας τoδικαστήριovκρίvειτoύτoδίκαιov ή πρόσφoρov, καίτoιδεvαξιoύvται ή χoρηγoύvταιoμoύ μετ' αυτoύαπoζημιώσεις ή άλλη θεραπεία: Νoείται ότι παρεμπίπτovαπαγoρευτικόv διάταγμα δεv θα εκδίδεται εκτός εάvτoδικαστήριovικαvoπoιηθή ότι υπάρχει σoβαρόv ζήτημα πρoςεκδίκασιv κατά τηv επ' ακρoατηρίoυδιαδικασίαv, ότι υπάρχει πιθαvότης ότι ο αιτών διάδικος δικαιoύται εις θεραπείαv, και ότι εκτός εάvεκδoθήπαρεμπίπτovαπαγoρευτικόv διάταγμα, θα είvαιδύσκoλov ή αδύvατovvααπovεμηθή πλήρης δικαιoσύvη εις μεταγεvέστερovστάδιov cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.