Nichropa Developers Ltd ν. Τσιελεπής, Αρ. Αγωγής: 506/12, 27/8/2019 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDAMM:2019:A85 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Μ. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΙΟΥ, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 506/12 Μεταξύ: Nichropa Developers Ltd Εναγόντων Και ..... Τσιελεπής Εναγόμενος Ημερομηνία: 27/08/2019 Εμφανίσεις: Για τους Ενάγοντες: κ. A. Χατζηχριστοδούλου για Aδάμος Χατζηχριστοδούλου & Σία ΔΕΠΕ (για ν' ακούσει απόφαση η κα Μ.Σουρουλλά). Για τον Εναγόμενο: κ. Γ. Κουκούνης (για ν' ακούσει απόφαση η κα Μ. Σπύρου). ΑΠΟΦΑΣΗ Τα δικόγραφα Οι Ενάγοντες με το ειδικώς οπισθογραφημένο κλητήριο ένταλμα που καταχώρησαν εναντίον του Εναγόμενου αξιώνουν ποσό €61.784,91.- βάσει αδικαιολόγητου πλουτισμού ή και βάσει ανταλλάγματος το οποίο απέτυχε πλήρως ή και ως αποζημιώσεις, πλέον νόμιμο τόκο από 21/12/
- Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες της Έκθεσης Απαίτησης, οι Ενάγοντες με την σύμβαση πώλησης ημερ. 17/11/93 πώλησαν στον εναγόμενο το διαμέρισμα αρ.XX, Block A, που ανήγειραν στο τεμάχιο 4X9, Φ/Σχ.33/54 στο Παραλίμνι (στο εξής το διαμέρισμα), για το ποσό των Λ.Κ.27.000 (€46.132,24). Ο εναγόμενος δε κατέβαλε περί τον Νοέμβριο του 1993 ολόκληρο το συμφωνηθέν ποσό και παρέλαβε την κατοχή του διαμερίσματος το οποίο συνεχίζει να χρησιμοποιεί μέχρι και σήμερα. Κατά ή περί τον Δεκέμβριο του 2006 ο εναγόμενος χρειάστηκε δάνειο για δικούς του σκοπούς και λόγω του ότι δεν είχε εκδοθεί ξεχωριστός τίτλος για το διαμέρισμα δεν μπορούσε να το υποθηκεύσει. Ως εκ τούτου παρακάλεσε τους ενάγοντες να εκδώσουν εγγυητική επιστολή ύψους Λ.Κ.27.000.- ως εξασφάλιση για να μπορέσει να πάρει ισόποσο δάνειο από το Συνεργατικό Ταμιευτήριο Καρπασίας και πράγματι οι ενάγοντες για να διευκολύνουν τον εναγόμενο εξέδωσαν κατά ή περί τις 29/12/2006 εγγυητική επιστολή της Τράπεζας Κύπρου με αρ.XXXXX4046 για ποσό Λ.Κ.27.000 πλέον τόκους. Η εν λόγω εγγυητική ίσχυε μέχρι 20/11/2007 και θα ανανεώνετο αυτόματα από χρόνο σε χρόνο και θα έληγε πλήρως στις 20/11/
- Κατά ή περί τις αρχές Δεκεμβρίου 2011 ο εναγόμενος υπέβαλε στην Τράπεζα απαίτηση για πληρωμή της ανωτέρω εγγυητικής και παρά την επιστολή των εναγόντων ημερ.08/12/11 μέσω των δικηγόρων τους με την οποία τον καλούσαν να ζητήσει ανανέωση της εγγυητικής και να αποσύρει την απαίτηση για πληρωμή, αυτός παρέλειψε να το πράξει και η Τράπεζα κατά ή περί την 21/12/11 κατέβαλε στο Συνεργατικό Ταμιευτήριο Καρπασίας για τον εναγόμενο το συνολικό ποσό των €61.784,91.- μαζί με τους τόκους. Με βάση αυτά είναι η θέση των εναγόντων ότι η πληρωμή του πιο πάνω ποσού κατέστησε τον εναγόμενο πλουσιότερο άδικα και αδικαιολόγητα λόγω του ότι κατατέθηκε στο λογαριασμό του δανείου του στο Συνεργατικό Ταμιευτήριο Καρπασίας, χωρίς οι ενάγοντες να του οφείλουν οποιοδήποτε ποσό. Ζήτησαν δε επανειλημμένα από τον εναγόμενο την πληρωμή του ποσού αλλά αυτός ουδέν ποσό κατέβαλε. Ο Εναγόμενος με την Υπεράσπιση του εγείρει κατ' αρχήν δύο προδικαστικές ενστάσεις. Με την 1η ισχυρίζεται ότι η αγωγή πάσχει νομικά αφού δεν συνενώθηκαν όλα τα ενδιαφερόμενα πρόσωπα και συγκεκριμένα όλοι οι πωλητές με βάση τη συμφωνία πώλησης του διαμερίσματος, ενώ με τη 2η ότι η αξίωση των εναγόντων είναι εντελώς αβάσιμη και ανυπόστατη. Από εκεί και πέρα, πλην του ότι οι ενάγοντες είναι εταιρεία δεόντως εγγεγραμμένη στην Κύπρο με έδρα το Παραλίμνι και ασχολούνται με την ανάπτυξη ακινήτων αλλά και ότι ο εναγόμενος είναι κάτοικος Παραλιμνίου, ο εναγόμενος αρνείται τους λοιπούς ισχυρισμούς της έκθεσης απαίτησης. Αναφέρει δε τα εξής: i. Κατά ή περί την 17/11/93 δυνάμει πωλητηρίου εγγράφου αγόρασε από τους ενάγοντες και άλλα πρόσωπα που κατονομάζει ως πωλητές το διαμέρισμα αντί συμφωνηθέντος τιμήματος Λ.Κ.27.000.- (€46.132,24). Μέχρι σήμερα δεν έχει εκδοθεί ξεχωριστός τίτλος ιδιοκτησίας του διαμερίσματος για λόγους που αφορούν αποκλειστικά τους πωλητές και επιφυλάσσει τα δικαιώματα του. Ο εναγόμενος κατέθεσε το πωλητήριο έγγραφο στο Επαρχιακό Κτηματολόγιο Αμμοχώστου, ΠΩΕ319/
- ii. Κατά ή περί την 09/01/2007 οι ενάγοντες και οι υπόλοιποι πωλητές ζήτησαν όλοι ως αιτητές και έλαβαν από την Τράπεζα Κύπρου την εγγυητική επιστολή με αρ.XXXXX4046 με δικαιούχο το Συνεργατικό Ταμιευτήριο Καρπασίας για το ποσό των Λ.Κ.27.000 = €46.132,24.-, πλέον τόκους, με λήξη 20/11/2007 (και όχι 20/12/2007 όπως εκ λάθους προφανώς αναφέρεται στην παράγραφο 7 της Υπεράσπισης) και με δυνατότητα ανανέωσης με βάση τους όρους και προϋποθέσεις της και ημερομηνία πλήρους λήξης την 20/11/
- Πράγματι εκδόθηκε η αναφερόμενη εγγυητική με τους όρους και προϋποθέσεις που εκτίθενται σε αυτήν. iii. Με βάση αυτήν δε η Τράπεζα Κύπρου ανέλαβε να πληρώσει το ποσό που την αφορά στο Συνεργατικό Ταμιευτήριο Καρπασίας ως δικαιούχο πρόσωπο, χωρίς οποιαδήποτε αναφορά και ανεξάρτητα από οποιαδήποτε ένσταση από τους πωλητές, αμέσως μόλις γίνει γραπτή απαίτηση από το δικαιούχο πρόσωπο με συστημένη επιστολή ή με παράδοση δια χειρός στα γραφεία της η οποία θα δηλώνει ότι : (α) οι πωλητές δεν έχουν μέχρι την 20/11/2007 εγγράψει το πιο πάνω ακίνητο στο όνομα του αγοραστή, ή οι πωλητές μεταβίβασαν τον τίτλο ιδιοκτησίας του ακινήτου στον εναγόμενο ως αγοραστή χωρίς να δώσουν γραπτή ειδοποίηση τουλάχιστον 30 ημερών στο εν λόγω δικαιούχο πρόσωπο μέσω της ρηθείσας εκδότριας τράπεζας για την προκειμένη μεταβίβαση, και (β) Απαιτείται πληρωμή κάτω από την εγγυητική αυτή. iv. Οι πωλητές μέχρι σήμερα δεν εξέδωσαν ξεχωριστό τίτλο ιδιοκτησίας του διαμερίσματος και δεν το μεταβίβασαν στο όνομα του εναγόμενου, κατ' επέκταση και με βάση το περιεχόμενο της εγγυητικής και των όρων της το δικαιούχο πρόσωπο ζήτησε και έλαβε το ποσό εφόσον δεν υπήρξε συμμόρφωση των πωλητών. v. Συνεπώς οι ενάγοντες και οι υπόλοιποι πωλητές δεν δικαιούνται να αιτιώνται τον εναγόμενο γιατί οι ίδιοι δεν εκπλήρωσαν τους όρους και τις προϋποθέσεις της εγγυητικής και ένεκα τούτου αυτή πληρώθηκε. Η εγγυητική πληρώθηκε με βάση τους όρους της και οι ενάγοντες εμποδίζονται και δεν δικαιούνται να απαιτούν ως η αγωγή τους. vi. Ο εναγόμενος έχει απαντήσει στην επιστολή του δικηγόρου των εναγόντων. vii. Η εγγυητική είχε ημερομηνία πλήρους λήξης την 20/11/11 και δεν επαφιόταν στον εναγόμενο να ζητήσει την ανανέωση της. Οι όροι της εγγυητικής είναι αυστηροί και έχουν εφαρμοστεί. Συνεπώς, θεωρώντας αβάσιμη την αγωγή, ο εναγόμενος ζητά την απόρριψη της. Στο απαντητικό τους δικόγραφο οι Ενάγοντες, πλην των αναφερόμενων από τον εναγόμενο προνοιών της επίδικης εγγυητικής, αρνούνται τους ισχυρισμούς του Εναγόμενου και επαναλαμβάνουν τους ισχυρισμούς που προβάλλουν στην Έκθεση Απαίτησης τους. Ότι άλλο προσθέτουν είναι πως τα ονόματα των προσώπων που αναφέρονται στο πωλητήριο ως πωλητές από κοινού με τους ενάγοντες είναι οι αρχικοί ιδιοκτήτες της γης και συνυπέγραψαν χωρίς να έχουν κανένα συμφέρον στο διαμέρισμα το οποίο ανήκε εξ' ολοκλήρου στους ενάγοντες και ότι η μη έκδοση του ξεχωριστού τίτλου για το διαμέρισμα δεν οφείλεται στους ίδιους αλλά στην αρμόδια αρχή ήτοι τον Δήμο Παραλιμνίου. Παραδεκτά γεγονότα Με βάση τα δικόγραφα των δύο πλευρών και έχοντας επιπλέον κατά νουν τη μαρτυρία που προσκόμισαν οι δύο πλευρές, τα κάτωθι γεγονότα προκύπτει να είναι κοινώς αποδεκτά:
- Oι ενάγοντες είναι εταιρεία δεόντως εγγεγραμμένη στην Κύπρο με έδρα το Παραλίμνι και ασχολούνται με την ανάπτυξη ακινήτων.
- O εναγόμενος είναι κάτοικος Παραλιμνίου.
- Οι Ενάγοντες και κάποια άλλα πρόσωπα (XXXXX, XXXXX, XXXXX, XXXXX και XXXXX Μάρκου) ως πωλητές, με την σύμβαση πώλησης ημερ. 17/11/93 (τεκμ.4) πώλησαν στον εναγόμενο το διαμέρισμα, για το ποσό των Λ.Κ.27.000 (€46.132,24). Ο εναγόμενος δε κατέβαλε περί τον Νοέμβριο του 1993 ολόκληρο το συμφωνηθέν ποσό και παρέλαβε την κατοχή του διαμερίσματος το οποίο συνεχίζει να χρησιμοποιεί μέχρι και σήμερα.
- Εξεδόθη η επίδικη εγγυητική τεκμ.
- Οι ενάγοντες ή και οι πωλητές μέχρι σήμερα δεν εξέδωσαν ξεχωριστό τίτλο ιδιοκτησίας για το διαμέρισμα του εναγόμενου.
- Κατόπιν απαίτησης, η Τράπεζα Κύπρου κατά ή περί την 21/12/11 κατέβαλε με βάση την εγγυητική στο Συνεργατικό Ταμιευτήριο Καρπασίας το συνολικό ποσό των €61.784,91.- μαζί με τους τόκους.
- Οι ενάγοντες απέστειλαν στον εναγόμενο μέσω των δικηγόρων τους την επιστολή ημερ.08/12/11 (τεκμ.6). H μαρτυρία Για την πλευρά των εναγόντων κατέθεσαν δύο
(2)μάρτυρες και συγκεκριμένα ο XXXXX Αρτυματάς (ΜΕ1) και ο XXXXX Νικολή (ΜΕ2), ενώ για την πλευρά του εναγόμενου κατέθεσε ο ίδιος (ΜΥ1). XXXXX Αρτυματάς (ΜΕ1) Είναι ένας εκ των διευθυντών των εναγόντων (βλ. και τεκμ.3). Στην κυρίως εξέταση του κατέθεσε γραπτή δήλωση / κατάθεση (τεκμ.1), εις την οποία αναφέρει τα γεγονότα. Εις αυτήν, μεταξύ άλλων, αναφέρει πως το κτιριακό συγκρότημα που βρισκόταν το διαμέρισμα ανεγέρθη σε τεμάχιο μετά από συμφωνία με τους αρχικούς ιδιοκτήτες του και λόγω του ότι κατά την υπογραφή της συμφωνίας πώλησης με τον εναγόμενο (τεκμ.4) δεν είχε μεταβιβασθεί το μέρος του τεμαχίου που έπαιρνε η ενάγουσα εταιρεία, προστέθηκαν στη σύμβαση πώλησης και τα ονόματα των αρχικών ιδιοκτητών του τεμαχίου ήτοι XXXXX, XXXXX, XXXXX, XXXXX και XXXXX Μάρκου για να καταστεί δυνατή η κατάθεση της επίδικης σύμβασης στο κτηματολόγιο για σκοπούς ειδικής εκτέλεσης. Το επίδικο διαμέρισμα όμως ανήκε εξ'ολοκλήρου στην ενάγουσα εταιρεία, η οποία και εισέπραξε ολόκληρο το τίμημα πώλησης. Αναφέρει επίσης ότι η επίδικη εγγυητική τεκμ.8 εκδόθηκε κατόπιν παράκλησης του εναγόμενου, περίπου 13 χρόνια μετά την αγορά του διαμερίσματος, ο οποίος ως τους πληροφόρησε είχε άμεση ανάγκη για σύναψη δανείου για δικούς του σκοπούς και λόγω του ότι δεν είχε εκδοθεί τίτλος για το διαμέρισμα δεν μπορούσε να το υποθηκεύσει. Θα χρησιμοποιούσε την εγγυητική ως εξασφάλιση για το δάνειο που θα έπαιρνε. Οι ίδιοι αποδέχθηκαν και προχώρησαν στην έκδοση της εγγυητικής για να τον βοηθήσουν και διευκολύνουν, ενεργώντας ανθρωπιστικά. Δεν αποτελούσε χαριστική πληρωμή ή δώρο προς τον εναγόμενο. Περί τις αρχές Δεκεμβρίου 2011 ο εναγόμενος ή και το Συνεργατικό Ταμιευτήριο Καρπασίας εκ μέρους του υπέβαλε στην Τράπεζα Κύπρου απαίτηση για πληρωμή της εγγυητικής. Παρά την επιστολή των εναγόντων ημερ.08/12/11 μέσω των δικηγόρων τους (τεκμ.6) για απόσυρση της απαίτησης και ανανέωση της εγγυητικής, ο εναγόμενος παρέλειψε να ενεργήσει έτσι και η Τράπεζα Κύπρου κατά ή περί την 21/12/11 κατέβαλε στο εν λόγω Συνεργατικό ποσό €61.784,91.- (βλ. και τεκμ.5) που αφορούσε το ποσό της εγγυητικής μαζί με τους τόκους, χρεώνοντας ανάλογα το λογαριασμό των εναγόντων. Με τον ανωτέρω τρόπο ο εναγόμενος πλούτισε άδικα και αδικαιολόγητα, εισπράττοντας χωρίς να δικαιούται το εν λόγω ποσό και οι ενάγοντες ζημίωσαν με το ίδιο ποσό. Κάλεσαν επανειλημμένα τον εναγόμενο να επιστρέψει το ποσό αλλά αυτός παρέλειψε ν' ανταποκριθεί. Κατά την αντεξέταση του συμφώνησε ότι είναι διευθυντής της εταιρείας από 02/07/18 και το ίδιο η XXXXX Νικολή, η οποία είναι και η γραμματέας. Οι δύο τους έχουν καταστεί επίσης μέτοχοι της εταιρείας την ίδια ημερομηνία. Έχουν διαδεχθεί ουσιαστικά τους γονείς τους δηλ. τον πατέρα του XXXXX Αρτυματά, ο οποίος απεβίωσε και τον XXXXX Νικολή (ΜΕ2). Ανέφερε δε ότι δουλεύει στην εταιρεία από το 2004 και ήταν γνώστης της συγκεκριμένης υπόθεσης από τον XXXXX και τον XXXXX. Κατά τον χρόνο ανέγερσης της πολυκατοικίας και της σύμβασης πώλησης τεκμ.4 ήταν 13 χρονών. Όμως για την εγγυητική ήταν ενήμερος, ήταν 27 χρονών και δούλευε στην εταιρεία. Τη συγκεκριμένη στιγμή διευθύνοντες ήταν ο XXXXX και ο XXXXX, όμως δούλευαν στην εταιρεία, ήταν οικογενειακή επιχείρηση. Μπορεί να μην είχαν οποιανδήποτε θέση στα καταστατικά, διευθυντές, μέτοχοι, όμως δούλευαν και είχαν θέση, έλεγαν την άποψη τους. Στη συνέχεια συμφώνησε ότι ο αγοραστής έχει εξοφλήσει το τίμημα αγοράς του διαμερίσματος. Ας σημειωθεί ότι σε πολλά σημεία της αντεξέτασης του επανέλαβε ότι οι όροι της εγγυητικής είναι εκεί και δεν αμφισβητούνται, ενώ συμφώνησε ότι το διαμέρισμα δεν έχει μεταβιβαστεί / εγγραφεί μέχρι σήμερα επ' ονόματι του εναγόμενου αφού δεν υπάρχουν τίτλοι. Σε υποβολή ότι το δικαιούχο πρόσωπο νόμιμα, ορθά και καλώς απαίτησε και είσπραξε το ποσό της εγγυητικής με βάση τους όρους της, αφού ο πωλητής δεν εκπλήρωσε τις συμβατικές του υποχρεώσεις, απάντησε κατ' αρχήν ότι ο λόγος που δεν έχει γίνει μεταβίβαση του διαμερίσματος έγκειται σε τεράστιο λάθος του Δήμου Παραλιμνίου, ενώ ακολούθως είπε τα εξής: "Όπως του εκάμαμεν εμείς την ευκολία και δώσαμε του μια εγγυητική για να εξασφαλίσει ένα δάνειο, να κάμει μια δουλειά, μπορούσε να συμφωνούσαμε να ανανεώνετουν συνέχεια η εγγυητική, μέχρι να λυθεί το πρόβλημα. Το πρόβλημα ήταν τεράστιο. Καταλαβαίνετε ότι ένα τεμάχιο, μια ανάπτυξη, δεν συμφωνά με το Δημαρχείο, δεν εφάπτετουν σε δρόμο, ενώ υπάρχει απαλλοτρίωση, αλλά ακόμα δεν κατάφεραν να τον γράψουν. Όπως δείξαμε την καλή διάθεση και δώσαμε την εγγυητική, μπορούσε με την ανάλογη καλή διάθεση να ανανεώνετουν ακόμα μέχρι σήμερα, μέχρι να λυθεί το πρόβλημα. Δεν λέω ότι η εγγυητική είναι εκεί. Οι όροι είναι εκεί. Δεν το αμφισβητά κανένας." Ακολούθως είπε ότι το δικαιούχο πρόσωπο είχε με βάση τους όρους της εγγυητικής δικαίωμα να εισπράξει το ποσό και επανέλαβε ότι όπως έδειξαν οι ίδιοι καλή διάθεση, με ανάλογη καλή διάθεση θα μπορούσε να συνεχίσει η εγγυητική μέχρι να λυθεί το πρόβλημα. Τέλος, συμφώνησε ότι ως εταιρεία δεν εξέδωσαν μέχρι τις 20/11/11 οποιαδήποτε νέα εγγυητική προς το δικαιούχο πρόσωπο, με τους ίδιους όρους και ποσό. XXXXX Νικολή (ΜΕ2) Κατά την έναρξη της κυρίως εξέτασης του κατατέθηκε γραπτή δήλωση / κατάθεση του ως τεκμ.
- Αναφέρει ότι ήταν εκ των μετόχων και διευθυντών των εναγόντων από τη σύσταση τους το 1987 μέχρι και τον Ιούλιο του 2018 (βλ. και τεκμ.2 & 10). Γνωρίζει δε προσωπικά τον εναγόμενο και είναι μαζί που συμφώνησαν την αγορά του διαμερίσματος. Στη συνέχεια δε αναφέρεται στις συνθήκες κάτω από τις οποίες εδόθη η τραπεζική εγγύηση τεκμ.8, μετά που τον επισκέφθηκε το 2006 ο εναγόμενος στο γραφείο του, επαναλαμβάνοντας και επιβεβαιώνοντας ουσιαστικά όσα προηγουμένως σχετικά ανέφερε ο ΜΕ
- Καταλήγει δε λέγοντας ότι ο εναγόμενος συνεχίζει να κατέχει και χρησιμοποιεί το διαμέρισμα που αγόρασε, ενώ την ίδια στιγμή κατέστη άδικα πλουσιότερος με το ποσό που πληρώθηκε στο Συνεργατικό Ταμιευτήριο Καρπασίας και το οποίο κατατέθηκε στο δάνειο του και οι ενάγοντες αντίστοιχα έχουν ζημιώσει. Ας σημειωθεί ότι σε περαιτέρω ερωτήσεις που του έγιναν αναγνώρισε την υπογραφή του τόσο στη συμφωνία τεκμ.4 όσο και στην εγγυητική τεκμ.8 αλλά και στα τεκμ.11 και 12 (αίτηση των εναγόντων για έκδοση της εγγυητικής και συναφής εγγύηση των διευθυντών της αντίστοιχα). Αναγνώρισε επίσης στα τεκμ.8, 11 και 12 την υπογραφή του άλλου διευθυντή της εταιρείας XXXXX Αρτυματά, ο οποίος απεβίωσε. Κατά την αντεξέταση του είπε κατ'αρχήν ότι τα άλλα πρόσωπα που φαίνονται ως πωλητές μαζί με τους ενάγοντες στο τεκμ.4 μπήκαν επειδή (σαν εταιρεία) δεν είχαν τίτλο και έπρεπε να υπογράφουν κι εκείνοι. Τα λεφτά που πώλησαν το διαμέρισμα τα πήραν οι ίδιοι, την εγγυητική την έδωσαν οι ίδιοι και αυτά τα πρόσωπα δεν έχουν καμία σχέση. Ήταν απλά για θέμα κτηματολογίου και τίποτε άλλο. Ακολούθως είπε ότι οι ίδιοι έδωσαν την εγγυητική και συμφώνησε ότι ο εναγόμενος δεν ήταν συμβαλλόμενο μέρος στην εγγυητική αυτή. Αναφορικά με την μη εκπλήρωση των όρων της εγγυητικής από μέρους τους είπε ότι δεν μπορούσαν να εκδώσουν ξεχωριστό τίτλο ιδιοκτησίας διότι έφταιγε ο Δήμος Παραλιμνίου. Γι' αυτό και δεν μπορούσαν να μεταβιβάσουν το διαμέρισμα στον εναγόμενο. Μέχρι σήμερα το διαμέρισμα δεν έχει μεταβιβαστεί. Στη συνέχεια, αφού είπε ότι δεν έχει παράπονο ούτε από την Τράπεζα Κύπρου γιατί πλήρωσε το ποσό της εγγυητικής, ούτε από το Συνεργατικό Ταμιευτήριο Καρπασίας που είσπραξε το ποσό, ανέφερε : "Εμένα το παράπονο μου, είναι το ότι εγώ του έδωσα μίαν τραπεζική εγγύηση για να σάσει το μαγαζί του, έτσι μου είπε, δεν επλήρωσε καθόλου εις την τράπεζα, έσιει 25 χρόνια που μένει μέσα στο διαμέρισμα τζιαί έπιασε και τα λεφτά, τούτο εν το παράπονο μου εμένα." Τέλος, επέμενε στη θέση του ότι έχουν ζημιώσει και είπε περαιτέρω ότι αν ο εναγόμενος πλήρωνε το δάνειο του δεν θα τους έπαιρναν την εγγυητική. Εναγόμενος (ΜΥ1) Για σκοπούς κυρίως εξέτασης του κατέθεσε γραπτή δήλωση (τεκμ.13). Εις αυτήν αναφέρεται στην αγορά του διαμερίσματος δυνάμει της σύμβασης πώλησης τεκμ.4 και στην εξασφάλιση της εγγυητικής τεκμ.8 από το Συνεργατικό Ταμιευτήριο Καρπασίας, του οποίου ήταν ως αναφέρει πελάτης. Σημειώνει δε ότι στην αγωγή δεν είναι διάδικοι όλοι οι πωλητές στη σύμβαση πώλησης, αλλά ούτε το Συνεργατικό Ταμιευτήριο Καρπασίας που είσπραξε το ποσό της εγγυητικής και με βάση νομική συμβουλή που έλαβε η αγωγή θα πρέπει να απορριφθεί επειδή δεν συμπεριλήφθηκαν στην αγωγή όλα τα ενδιαφερόμενα πρόσωπα. Λέγει δε ότι μέχρι σήμερα οι ενάγοντες δεν έχουν εκδώσει τίτλο ιδιοκτησίας και δεν του έχουν μεταβιβάσει το διαμέρισμα. Είναι η θέση του ότι η αγωγή είναι αβάσιμη και ότι ο ίδιος δεν έχει πλουτίσει άδικα και αδικαιολόγητα. Η εγγυητική εισπράχθηκε από το δικαιούχο πρόσωπο που ήταν και συμβαλλόμενο και ήταν εκείνο που υπέβαλε την απαίτηση. Το ποσό της εγγυητικής εισπράχθηκε νόμιμα σύμφωνα με τους όρους της αφού δεν εκδόθηκε ξεχωριστός τίτλος και δεν του μεταβίβασαν μέχρι την ημερομηνία λήξης της. Αναφέρει επίσης ότι η εγγυητική δεν δόθηκε για εξασφάλιση δανείου του αλλά ο όρος που τέθηκε σε αυτήν ήταν όπως ο πωλητής εγγράψει το διαμέρισμα στο όνομα του εφόσον ο τίτλος ιδιοκτησίας εκδιδόταν από το Επαρχιακό Κτηματολογικό Γραφείο. Δεν υπήρξε συμμόρφωση των εναγόντων με τους όρους της εγγυητικής και το δικαιούχο πρόσωπο άσκησε το δικαίωμα για απαίτηση και είσπραξη της. Αρνείται ότι η εγγυητική έγινε για εξυπηρέτηση του ως πελάτη των εναγόντων. Αναφέρει επίσης ότι δεν επωφελήθηκε ο ίδιος το ποσό της εγγυητικής, ούτε πλούτισε άδικα και αδικαιολόγητα. Δεν ήταν το δικαιούχο πρόσωπο της εγγυητικής, δεν κατείχε και δεν είσπραξε την εγγυητική. Στην αντεξέταση του είπε ότι ολόκληρο το τίμημα αγοράς του διαμερίσματος πληρώθηκε στους ενάγοντες, οι οποίοι εξέδωσαν και τις αποδείξεις. Είπε επίσης ότι τα υπόλοιπα πρόσωπα που αναφέρει στην παράγραφο 6 της δήλωσης του (τεκμ.13) και τα οποία ήταν μαζί με τους ενάγοντες πωλητές στη σύμβαση τεκμ.4 δεν τα γνωρίζει προσωπικά και απλά ήταν γραμμένοι πάνω στο πωλητήριο. Επειδή το όλο οικοδόμημα εκεί που χτίστηκε ήταν με αντιπαροχή, όταν τα είδε τα πρόσωπα αυτά γραμμένα στο έγγραφο ήξερε ότι ήταν τα άτομα τα οποία είχαν ίσως το χωράφι και γι' αυτό έπρεπε να συμπεριληφθούν στο πωλητήριο έγγραφο, διότι τα άλλα άτομα που είχαν την εταιρεία τα ήξερε προσωπικά και τα
- Στην ερώτηση τι έγινε το 2006 δηλ. 13 χρόνια μετά που παρέλαβε το διαμέρισμα και χρειάστηκε η εγγυητική απάντησε ως εξής : "Εγώ την εγγυητική ούτε την είδα, ούτε τη διάβασα. Όταν ζητήθηκε από το Συνεργατικό Ταμιευτήριο Καρπασίας και το εξέδωσε η Τράπεζα Κύπρου και υπόγραψε η εταιρεία Nichropa Developers. Δεν είχε συμβεί τίποτα μέχρι το
- Εκείνο που είχε, ήταν ότι ήμασταν 53 αγοραστές σε ένα κτίριο και για πολλά χρόνια επισκεπτόμασταν τα γραφεία της εταιρείας και θέλαμε να ενημερωθούμε για τους τίτλους μας και μας λέγαν πάντα μια υπόσχεση, ότι μέχρι του χρόνου θα βγουν οι τίτλοι και πέρασαν τα χρόνια και ήρθε μέχρι το 2006 και μετά ήταν τον καιρό εκείνο ο οποίος η Συνεργατική, το Συνεργατικό ίδρυμα Καρπασίας, η Συνεργατική Τράπεζα Καρπασίας, ζήτησε εγγυητική από την Τράπεζα Κύπρου και μου την παρέδωσε η εταιρεία, λόγω του ότι δεν είχε βγάλει τίτλους και ξέρω εγώ και με την υπόσχεση ότι θα έβγαζε τίτλους." Και αμέσως μετά στην ερώτηση αν μια καλή πρωία ήρθε η έμπνευση του Συνεργατικού να σκεφτεί τον εναγόμενο και να ζητήσουν εγγυητική για λογαριασμό του, είπε : "Δυστυχώς, επειδή είμαι από τη Γιαλούσα και το Συνεργατικό είναι της Καρπασίας, είναι από τη Γιαλούσα, μου είχαν προτείνει και μου είπαν εφόσον δεν έχεις τίτλο τόσα χρόνια, γιατί δεν μπορείς να ζητήσουμε κάποια εγγυητική να μας παραχωρήσουν για τον τίτλο σου, ούτως ώστε να είσαι καλυμμένος; Είναι η μόνη περιουσία που έχεις και δεν είναι γραμμένη πάνω σου και ούτω καθεξής και όταν ζητήθηκε, μου παραχωρήθηκε. " Στη συνέχεια είπε ότι ήταν πελάτης της Συνεργατικής και η εγγυητική δεν δόθηκε ως εξασφάλιση για δάνειο που ζήτησε. Και είπε ότι η εγγυητική δεν είχε σχέση με το δάνειο που είχε στο Συνεργατικό, ανεξάρτητα της αναφοράς στην 1η γραμμή της εγγυητικής «Σε αντάλλαγμα της συμφωνίας σας να παρέχετε δάνειο στον κ.XXXXX Τσιελεπή, αρ. ταυτ.XXXXX4270 (ο αγοραστής) ..», που δέχτηκε ότι αναφέρεται στο πρόσωπο του. Σε άλλο σημείο ερωτώμενος να πει που κατέληξε αυτή η πληρωμή που έγινε από τους ενάγοντες στα πλαίσια της εγγυητικής, απάντησε «Να ρωτήσετε τη Συνεργατική». Λέγοντας στη συνέχεια ότι ο ίδιος δεν επωφελήθηκε τίποτε και ότι η σχέση του με τη Συνεργατική ήταν ξεχωριστή και δεν είχε σχέση με την εγγυητική. Τέλος, ανέφερε ότι δεν είχε καμία σχέση με τους ενάγοντες και δέχτηκε ότι οι τελευταίοι δεν είχαν καμία πρόθεση να του κάνουν δώρο. Αγορεύσεις των συνηγόρων / Επιχειρηματολογία των δύο πλευρών Οι θέσεις των συνηγόρων των δύο πλευρών περιλαμβάνονται σημειώνεται στις γραπτές αγορεύσεις που ετοίμασαν και παρέδωσαν στο Δικαστήριο. Οι αγορεύσεις των δύο πλευρών έχουν τύχει σημειώνεται ενδελεχούς μελέτης. Δεν κρίνεται όμως σκόπιμη η παράθεση των όσων οι συνήγοροι αναφέρουν στις αγορεύσεις τους και εφόσον αυτό κριθεί αναγκαίο θα παρατεθούν κατωτέρω συγκεκριμένα σημεία των αγορεύσεων. Αξιολόγηση Μαρτυρίας Έχοντας παρακολουθήσει με προσοχή τους μάρτυρες των Εναγόντων που κατέθεσαν ενώπιον του Δικαστηρίου ήτοι τους ΜΕ1 και ΜΕ2 οφείλω να πω ότι μου έχουν κάνει πολύ καλή εντύπωση. Έχουν καταθέσει με θετικό τρόπο, δίδοντας άμεσες και σαφείς απαντήσεις και δεν έχω καμία αμφιβολία ότι ήταν ειλικρινείς και είπαν την αλήθεια. Η μαρτυρία των δύο εν πάση περιπτώσει συμφωνεί επί της ουσίας της, ενώ περαιτέρω συνδυαστικά με τα έγγραφα που έχουν κατατεθεί και ευρίσκονται ενώπιον του Δικαστηρίου ομολογουμένως υπάρχει συνοχή και λογική σε αυτήν. Από εκεί και πέρα, έχοντας μελετήσει τη μαρτυρία τους διαπιστώνω ότι η μαρτυρία τους ουδόλως έχει κλονιστεί εκ της αντεξέτασης τους. Καταληκτικά η μαρτυρία τους γίνεται αποδεκτή. Ερχόμενος στον Εναγόμενο (ΜΥ1) θα πω ευθέως ότι το Δικαστήριο παρατηρώντας τον να καταθέτει και έχοντας υπόψη τις απαντήσεις του δεν έχει καμία αμφιβολία ότι αυτός δεν ήταν ειλικρινής και προσπάθησε να αποκρύψει την αλήθεια για το λόγο που οδήγησε στην έκδοση της εγγυητικής. Η θέση του εν πάση περιπτώσει ότι το Συνεργατικό το 2006 έτσι ξαφνικά και επειδή ήταν πελάτης του έκανε διευθετήσεις για να πάρει την εγγυητική για να είναι καλυμμένος δεν έχει καμία λογική. Και εν πάση περιπτώσει αν ήταν για να είναι καλυμμένος ο ίδιος που δόθηκε η εγγυητική και δεν αφορούσε εξασφάλιση δανείου γιατί στην εγγυητική δικαιούχος ήταν το Συνεργατικό και όχι ο εναγόμενος; Τι σχέση θα μπορούσε να έχει το Συνεργατικό με εγγυητική που δόθηκε για κάλυψη του ιδίου; Παρεμβάλλω εδώ ότι οι μάρτυρες των εναγόντων αλλά κυρίως ο ΜΕ2 που έζησε προσωπικά τα γεγονότα και μαζί του μιλούσε ο εναγόμενος δεν αμφισβητήθηκε καθόλου ως προς το ότι ο εναγόμενος ζήτησε την εγγυητική για να μπορέσει να την δώσει ως εξασφάλιση για δάνειο. Επίσης αναφέρεται ότι η πλευρά του εναγόμενου, η οποία βασίζει ουσιαστικά την υπόθεση της αποκλειστικά στο περιεχόμενο και τους όρους της εγγυητικής, δεν έχει δώσει καμία λογική εξήγηση για την αναφορά σε αυτήν στην 1η γραμμή «Σε αντάλλαγμα της συμφωνίας σας να παρέχετε δάνειο στον κ.XXXXX Τσιελεπή, αρ. ταυτ.674270 (ο αγοραστής) ..», ούτε παρουσίασε μαρτυρία για να δείξει ότι αυτό το συγκεκριμένο μέρος της εγγυητικής δεν ισχύει. Ας σημειωθεί ότι το Δικαστήριο παρατήρησε ότι ο εναγόμενος ήταν πολύ σκεφτικός πριν απαντήσει για το θέμα αυτό και φάνηκε να προβληματίζεται τι θα πρέπει να απαντήσει, αποφεύγοντας όμως ουσιαστικά να δώσει μια λογική εξήγηση γιατί να συμπεριληφθεί στην εγγυητική, έστω στην οποία δεν ήταν ο ίδιος συμβαλλόμενος, αυτή η φράση. Την ίδια στιγμή επισημαίνω πως ο εναγόμενος, ο οποίος δέχτηκε ότι είχε δάνειο στο Συνεργατικό, επέλεξε να μην παρουσιάσει μαρτυρία και στοιχεία αναφορικά με το συγκεκριμένο δάνειο του και τις εξασφαλίσεις που δόθηκαν εν σχέση με αυτό ή και την πληρωμή του και κατ' επέκταση ν' αφήσει τα πράγματα στο «σκοτάδι». Η όλη προσπάθεια του δε να αποκρύψει την αλήθεια και να παραπλανήσει φάνηκε ξεκάθαρα και από το γεγονός ότι ούτε λίγο ούτε πολύ ισχυρίστηκε ότι δεν γνωρίζει που πήγε το ποσό της εγγυητικής που εισπράχθηκε. Με λίγα λόγια ισχυρίστηκε ότι το Συνεργατικό, ως δικαιούχος του ποσού της εγγυητικής που δόθηκε κατά τα άλλα σύμφωνα με τα λεγόμενα του για να είναι καλυμμένος ο ίδιος και όχι ως εξασφάλιση δανείου, είσπραξε το ποσό και το κατακράτησε χωρίς να γνωρίζει ο ίδιος τι έγινε το ποσό. Και εφόσον εισπράχτηκε το ποσό τέλη του 2011 και το ποσό αυτό αφορούσε τον ίδιο, δεν ενδιαφέρθηκε να το πάρει; Εν πάση περιπτώσει τα πράγματα θεωρώ πως μιλούν από μόνα τους και το Δικαστήριο βρίσκει ότι το ποσό που εισπράχθηκε από το Συνεργατικό μπήκε σε δάνειο του εναγόμενου για το οποίο είχε δοθεί ως εξασφάλιση η εγγυητική. Και ενόψει των ανωτέρω βέβαια προκύπτει πως και η θέση του ότι η επιστολή του δικηγόρου των εναγόντων τεκμ.6 δεν τον αφορούσε είναι παντελώς αβάσιμη. Αναφέρω επίσης εδώ ότι δεν είναι αποδεκτή η θέση του ότι η μη έκδοση τίτλου για το διαμέρισμα οφείλεται ουσιαστικά σε οικοδομικές παρανομίες που έκαναν οι ενάγοντες και όσα σχετικά ανέφερε, αφού δεν δικογραφείται τέτοια θέση ή κάτι σχετικό. Οφείλω βεβαίως να πω εδώ ότι τούτο το στοιχείο δεν έχει κάποια ουσιαστική σημασία στην παρούσα. Στο σημείο αυτό σημειώνω επίσης ότι όσα ισχυρίστηκε πως του ανέφερε το Συνεργατικό Καρπασίας και η παρότρυνση ουσιαστικά να αποταθούν για εγγυητική προκειμένου να είναι καλυμμένος, αλλά και όσα σχετικά ανέφερε, όπως για παράδειγμα για την αλλαγή της νομοθεσίας και τη μη δυνατότητα πλέον να εγγραφεί επ' ονόματι του μερίδιο της γης κλπ, ακούστηκαν για 1η φορά στη δική του μαρτυρία και δεν ετέθησαν στους μάρτυρες των εναγόντων για σχολιασμό. Η εκ των υστέρων και εκ του ασφαλούς προβολή αυτών των ουσιαστικών θέσεων όμως δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή. Οπότε οι ισχυρισμοί αυτοί δεν θα μπορούσαν ούτως ή άλλως να γίνουν αποδεκτοί, ενώ προσθέτω πως με αυτούς προκύπτει σαφώς αναξιοπιστία της υπεράσπισης ένεκα της μη προβολής καθαρών θέσεων εξ' αρχής ενώπιον του Δικαστηρίου (βλ. το σύγγραμμα των Τάκη Ηλιάδη και Νικόλα Σάντη, το Δίκαιο της Απόδειξης, Δικονομικές και Ουσιαστικές Πτυχές, Β'. Έκδοση, σελ. 720-723 και την υπόθεση Tekinder Pal v. Δημοκρατίας
(2010)2 ΑΑΔ 551). Καταληκτικά αναφέρω πως δεν αποδέχομαι τη μαρτυρία του, πλην βεβαίως των σημείων εκείνων που συνάδουν με την μαρτυρία που γίνεται αποδεκτή. Ευρήματα Έχοντας υπόψη την αξιολόγηση της μαρτυρίας πιο πάνω καθώς επίσης όσα σημειώθηκαν ως παραδεκτά γεγονότα σε άλλο σημείο ανωτέρω, τα ευρήματα του Δικαστηρίου είναι τα εξής:
- Oι ενάγοντες είναι εταιρεία δεόντως εγγεγραμμένη στην Κύπρο με έδρα το Παραλίμνι και ασχολούνται με την ανάπτυξη ακινήτων.
- O εναγόμενος είναι κάτοικος Παραλιμνίου.
- Οι Ενάγοντες και κάποια άλλα πρόσωπα (XXXXX, XXXXX, XXXXX, XXXXX και XXXXX Μάρκου) ως πωλητές, με την σύμβαση πώλησης ημερ. 17/11/93 (τεκμ.4) πώλησαν στον εναγόμενο το διαμέρισμα, για το ποσό των Λ.Κ.27.000 (€46.132,24). Ο εναγόμενος δε κατέβαλε περί τον Νοέμβριο του 1993 ολόκληρο το συμφωνηθέν ποσό και παρέλαβε την κατοχή του διαμερίσματος το οποίο συνεχίζει να χρησιμοποιεί μέχρι και σήμερα. Σημειώνεται πως το κτιριακό συγκρότημα που βρισκόταν το διαμέρισμα ανεγέρθη σε τεμάχιο μετά από συμφωνία με τους αρχικούς ιδιοκτήτες του και λόγω του ότι κατά την υπογραφή της συμφωνίας πώλησης με τον εναγόμενο (τεκμ.4) δεν είχε μεταβιβασθεί το μέρος του τεμαχίου που έπαιρνε η ενάγουσα εταιρεία, προστέθηκαν στη σύμβαση πώλησης και τα ονόματα των αρχικών ιδιοκτητών του τεμαχίου ήτοι XXXXX, XXXXX, XXXXX, XXXXX και XXXXX Μάρκου για να καταστεί δυνατή η κατάθεση της επίδικης σύμβασης στο κτηματολόγιο για σκοπούς ειδικής εκτέλεσης. Το επίδικο διαμέρισμα όμως ανήκε εξ'ολοκλήρου στην ενάγουσα εταιρεία, η οποία και εισέπραξε ολόκληρο το τίμημα πώλησης.
- Το 2006, ο εναγόμενος πληροφόρησε τους ενάγοντες ότι είχε άμεση ανάγκη για σύναψη δανείου για δικούς του σκοπούς και λόγω του ότι δεν είχε εκδοθεί τίτλος για το διαμέρισμα δεν μπορούσε να το υποθηκεύσει. Έτσι τους παρακάλεσε να δώσουν εγγυητική επιστολή για να χρησιμοποιηθεί ως εξασφάλιση για το δάνειο που θα έπαιρνε. Κατόπιν τούτου οι ενάγοντες, για να τον βοηθήσουν και διευκολύνουν, χωρίς χαριστική πρόθεση, αποδέχθηκαν και κατόπιν αίτησης τους (βλ. τεκμ.11 και 12) εκδόθηκε από την Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρία Λτδ η εγγυητική επιστολή υπ'αρ. XXXXX4046 ημερ.29/12/06, τεκμ.
- Ο αιτητής στο τεκμ.8 ήταν οι ενάγοντες και δικαιούχος το Συνεργατικό Ταμιευτήριο Καρπασίας, το οποίο παρείχε το δάνειο στον εναγόμενο. Εδόθη δε για το ποσό των Λ.Κ.27.000.- (€46.132,24) πλέον τόκους. Με βάση αυτήν δε η Τράπεζα Κύπρου ανέλαβε να πληρώσει το πιο πάνω ποσό στο Συνεργατικό Ταμιευτήριο Καρπασίας ως δικαιούχο πρόσωπο, χωρίς οποιαδήποτε αναφορά και ανεξάρτητα από οποιαδήποτε ένσταση από τον πωλητή, αμέσως μόλις γίνει γραπτή απαίτηση από το δικαιούχο πρόσωπο με συστημένη επιστολή ή με παράδοση δια χειρός στα γραφεία της η οποία θα δηλώνει ότι : (α) ο πωλητής δεν έχει μέχρι την 20/11/2007 εγγράψει το πιο πάνω ακίνητο στο όνομα του αγοραστή, ή ο πωλητής μεταβιβάσει τον τίτλο ιδιοκτησίας του ακινήτου στον αγοραστή χωρίς να δώσει γραπτή ειδοποίηση τουλάχιστον 30 ημερών στο εν λόγω δικαιούχο πρόσωπο μέσω της ρηθείσας εκδότριας τράπεζας για την προκειμένη μεταβίβαση, και (β) απαιτείται πληρωμή κάτω από την εγγυητική αυτή. Η εγγυητική προνοεί επίσης μέχρι πότε θα πρέπει να υποβληθεί απαίτηση για να θεωρείται εμπρόθεσμη, καθώς επίσης ότι αν δεν εκδοθεί τίτλος ιδιοκτησίας μέχρι 20/11/2007 και δεν έχει εν τω μεταξύ υποβληθεί απαίτηση ως προνοείται σε άλλο σημείο ανωτέρω, τότε η εγγυητική θα ανανεώνεται αυτόματα από χρόνο σε χρόνο για περίοδο ενός χρόνου κάθε φορά κάτω από τους ίδιους όρους και προϋποθέσεις με ανάλογη αναπροσαρμογή στις ημερομηνίες και θα λήξει πλήρως στις 20/11/
- Οι ενάγοντες ή και οι πωλητές, που είχαν με βάση τη συμφωνία τεκμ.4 υποχρέωση να εκδώσουν ξεχωριστό τίτλο για το διαμέρισμα του εναγόμενου και να του το μεταβιβάσουν, μέχρι τον Νοέμβριο του 2011 δεν εξέδωσαν ξεχωριστό τίτλο, ενώ σημειώνεται πως τέτοιος τίτλος δεν έχει εκδοθεί ούτε μέχρι σήμερα.
- Περί τις αρχές Δεκεμβρίου 2011, το Συνεργατικό Ταμιευτήριο Καρπασίας, με βάση τους όρους της εγγυητικής και έχοντας υπόψη τη μη έκδοση τίτλου ως ανωτέρω αναφέρεται, υπέβαλε στην Τράπεζα Κύπρου απαίτηση για πληρωμή της εγγυητικής. Οι ενάγοντες τότε με την επιστολή των δικηγόρων τους ημερ.08/12/11 προς τον εναγόμενο (τεκμ.6) ζήτησαν την απόσυρση της απαίτησης και όπως γίνει ανανέωση της εγγυητικής για να συνεχίσει το δάνειο του να είναι εξασφαλισμένο. Πέραν της επιστολής του δικηγόρου του ημερ. 19/12/11 τεκμ.14, ο εναγόμενος δεν προέβη σε άλλη ενέργεια και έτσι και η Τράπεζα Κύπρου την 21/12/11 κατέβαλε στο εν λόγω Συνεργατικό ποσό €61.784,91.- (βλ. και τεκμ.5) που αφορούσε το ποσό της εγγυητικής μαζί με τους τόκους μέχρι την ημερομηνία αυτή, χρεώνοντας ανάλογα το λογαριασμό των εναγόντων.
- Οχλήσεις των εναγόντων ακολούθως για να τους επιστραφεί το ποσό της εγγυητικής και να εκδώσουν νέα εγγυητική προς όφελος του εναγόμενου δεν βρήκαν ανταπόκριση (βλ. και την επιστολή του δικηγόρου των εναγόντων ημερ.19/01/12, τεκμ.7). Νομική Πτυχή και Συμπεράσματα Οι ενάγοντες αξιώνουν επιστροφή του ποσού των €61.784,91.- στη βάση των αρχών του αδικαιολόγητου πλουτισμού. Το άρθρο 70 του Περί Συμβάσεων Νόμου, Κεφ.149, προνοεί τα ακόλουθα: «
- Αν κάποιος πράξει κάτι νόμιμα για λογαριασμό άλλου ή παραδώσει σε αυτόν ο,τιδήποτε, χωρίς πρόθεση να το πράξει χαριστικά, ο τελευταίος εφόσον ήθελε προσποριστεί όφελος, υποχρεούται να αποζημιώσει τον πρώτο σε σχέση με την πράξη που διενεργήθηκε ή να επιστρέψει το πράγμα που παραδόθηκε. » Όπως προβάλλεται μέσα από τη νομολογία ο αδικαιολόγητος πλουτισμός δεν αποτελεί αυτόνομη αιτία αγωγής. Εντάσσεται όμως στις θεραπείες που δημιουργήθηκαν από το δίκαιο της επιείκειας ώστε να συμπληρώσουν τις ατέλειες και τις ελλείψεις του κοινοδικαίου. Παρέχεται κάτω από το γενικότερο πλαίσιο της αποκατάστασης ειδικής θεραπείας σε συγκεκριμένες περιπτώσεις στις οποίες το Δικαστήριο θεωρεί ότι είναι δίκαιο να διατάξει την επιστροφή χρημάτων ή άλλης περιουσίας (βλέπε Παναγιώτης Κιτση ν. Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας
(2001)1 ΑΑΔ 1077). Οι προϋποθέσεις που θέτει η Νομολογία (βλ. Παναγιώτης Κιτση ν. Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας
(2001)1 Α.Α.Δ. 1077 και Ismini Kyriacou Hjiloizi & others v. Irini Ioan
(1963)2 C.L.R. 11) για τη θεμελίωση δικαιώματος στη βάση του αδικαιολόγητου πλουτισμού είναι: (α) Η πράξη να είναι νόμιμη. (β) Πρέπει να γίνεται για άλλο πρόσωπο. (γ) Πρέπει να γίνεται από πρόσωπο το οποίο δεν έχει πρόθεση να ενεργεί χαριστικώς και (δ) Το πρόσωπο για το οποίο η πράξη γίνεται πρέπει να απολαμβάνει το όφελος από αυτή. Σχετικά πρόσφατα, στην Πολιτική Έφεση αρ.278/2010, 1. Αρχιππέα Σύμβουλοι Επενδύσεων Λτδ, κ.α. v. Δημήτριου Κάκαβου, ημερ.15/10/15, ο έντιμος Δικαστής του Εφετείου κ.Ναθαναήλ ανέφερε τα εξής: " Οι αρχές της αποκατάστασης και του αδικαιολόγητου πλουτισμού εξηγούνται με ενάργεια στο σύγγραμμα του Π.Γ. Πολυβίου: «Το Δίκαιο των Συμβάσεων» Τόμος 3, σελ. 799-810 όπου αναπτύσσεται η όλη σχετική νομολογία στο θέμα. Όπως εύστοχα συζητείται στο σχετικό κεφάλαιο, οι θεραπείες του αδικαιολόγητου πλουτισμού («unjustenrichment») και αποκατάστασης («restitution»), είναι στην ουσία εξωσυμβατικές. Ενώ, δηλαδή, μια σύμβαση ή συμφωνία βασίζεται στην αμοιβαία συναίνεση των μερών με αντιπαροχή να κινείται από το ένα μέρος προς το άλλο, η αποκατάσταση βασίζεται στον αδικαιολόγητο προσπορισμό οφέλους από πρόσωπο σε βάρος άλλου στην απουσία σύμβασης ή συμφωνίας. Σκοπός της θεραπείας δεν είναι η κάλυψη της ζημιά στον ενάγοντα, αλλά στην αποστέρηση του οφέλους ή κέρδους από τον εναγόμενο. Γενικά, όμως, δεν έχει ακόμη αναγνωρισθεί στο Αγγλικό δίκαιο μια γενική και ενοποιημένη κατηγορία βασισμένη στον αδικαιολόγητο πλουτισμό, (Orakpo v. MansonInvestments Ltd
(1978)AC 95). Αυτή η μη αναγνώριση του αδικαιολόγητου πλουτισμού ως αυτόνομης αιτίας αγωγής έχει απασχολήσει και το Ανώτατο Δικαστήριο στις υποθέσεις Minerva Finance and Investment Ltd v. Γεωργιάδη
(1998)1 Α.Α.Δ. 2173 και Κίτσης ν. Γενικού Εισαγγελέα
(2001)1 Α.Α.Δ. 1077. Η σύγχρονη αντίληψη είναι ότι η αποκατάσταση συνιστά θεραπεία και όχι βάση αγωγής και ανήκει χωρίς άλλο στο χώρο του δικαίου της επιείκειας. Γίνεται πλέον λόγος για restitutional claim, η φιλοσοφία και λειτουργία του οποίου απορρέει από οιονεί συμβατική σχέση που στοχεύει στην απόδοση ποσού στον ενάγοντα του οφέλους που απεκόμισε ο εναγόμενος λόγω λανθασμένης ή έκνομης πράξης. Κατά τον F.H. Lawson: "Remedies of English Law" σελ. 173, η βάση της αξίωσης εδράζεται στον αδικαιολόγητο πλουτισμό ή την ύπαρξη εξυπακουόμενης υπόσχεσης. Η θεραπεία της αποκατάστασης («restitution»), έχει αναφερθεί και εξηγηθεί στην Θεοχαρίδης ν. Ιωάννου
(2012)1 Α.Α.Δ. 1311, σελ. 1328-
- Στην προκείμενη περίπτωση, από τη μαρτυρία προέκυψε αδιαμφισβήτητα η ύπαρξη συμφωνίας μεταξύ των διαδίκων, η οποία καταρτίστηκε εν μέρει προφορικώς και εν μέρει εγγράφως. Σύμφωνα με τα ευρήματα του Δικαστηρίου, ο εφεσίβλητος είχε επικοινωνήσει προσωπικά με την εφεσείουσα 2 επιδεικνύοντας το ενδιαφέρον του για την απόκτηση μετοχών και στη βάση των παραστάσεων που έγιναν συμφώνησαν στην εκ μέρους του αγορά των μετοχών στη PSD, έναντι του ποσού των 8.500 ΛΚ. Στη βάση αυτής της προφορικής συμφωνίας και τις παραστάσεις που έγιναν, ο εφεσίβλητος απέστειλε τα χρήματα στο λογαριασμό της εφεσείουσας 1 και τούτο επιβεβαιώθηκε με το Τεκμήριο 14, το οποίο αφορά τη μεταφορά του ποσού από τράπεζα της Γερμανίας και κατ΄ εντολή του εφεσίβλητου προς το λογαριασμό της εφεσείουσας
- Περαιτέρω, το Τεκμήριο 15 αφορούσε την εντολή που έδωσε ενυπογράφως ο εφεσίβλητος προς την εφεσείουσα 1 με ημερομηνία έκδοσης 4.4.2000, εξουσιοδοτώντας την εφεσείουσα 1 να αγοράσει 21.570 μετοχές στην PSD έναντι του συνολικού ποσού των 29.330 γερμανικών μάρκων. Τα Τεκμήρια 1 και 2 επίσης επιβεβαιώνουν τη μεταξύ των διαδίκων συμφωνία εφόσον αυτά αποτελούνται από επιστολές της εφεσείουσας 1, με την υπογραφή της εφεσείουσας 2, προς τον εφεσίβλητο στη Γερμανία με τις οποίες επιβεβαιώθηκαν οι οδηγίες του τελευταίου για την αγορά μετοχών και ότι οι σχετικές μετοχές στην PSD θα μεταβιβάζονταν από το χαρτοφυλάκιο της εφεσείουσας
- Στη βάση της επελθούσας συμφωνίας που επιβεβαιώθηκε μετά και το 2005, ακολούθησε η υπαναχώρηση των εφεσειόντων ούτως ώστε ο εφεσίβλητος να δικαιούτο σε αποζημιώσεις λόγω διάρρηξης συμφωνίας. Είναι γνωστό ότι το σύνηθες μέτρο της αποζημίωσης για διάρρηξη συμβολαίου συναρτάται με το ποσό που θα χρειαζόταν για να τεθεί το αναίτιο μέρος στη θέση που θα ήταν αν η συμφωνία εκτελείτο κανονικά, (Alpan (Αδελφοί Τάκη) Λτδ ν. Τρυφωνίδου
(1996)1 Α.Α.Δ. 679 και A. Panayides Contracting Ltd v. M.& M. Frangos Engineering and Contracting Ltd
(2012)1 Α.Α.Δ. 1136). Σε περίπτωση μη εφαρμογής της συμφωνίας εξ υπαιτιότητας ενός των μερών, το αναίτιο μέρος δικαιούται στο δίκαιο των αποζημιώσεων να ακυρώσει τη σύμβαση ώστε να μην είναι ο ίδιος υπόλογος για οποιαδήποτε δική του υποχρέωση, να ανακτήσει οποιοδήποτε ποσό κατέβαλε και να αναζητήσει αποζημιώσεις για απώλεια κέρδους ή οποιαδήποτε απώλεια έχει υποστεί λόγω της παράβασης της συμφωνίας, (δέστε Ποντίκη ν. Κωνσταντινίδη
(2004)1 Α.Α.Δ. 875 και Πολυβίου: «Το Δίκαιο των Συμβάσεων» σελ. 744, κ.ε.). Αποτελεί περαιτέρω δεδομένο στα γεγονότα της εκδικασθείσας υπόθεσης ότι παρά την επιδίωξη εκ μέρους του εφεσίβλητου απόδοσης λογαριασμών ως προς τα χρήματα που κατέβαλε στους εφεσείοντες, υπό τύπο βεβαίως απώλειας ευκαιρίας ή κέρδους, η θεραπεία αυτή δεν προωθήθηκε. Επομένως ο εφεσίβλητος δικαιούτο απλά να ανακτήσει το καταβληθέν υπό αυτού ποσό ως αποζημίωση για τη διάρρηξη της συμφωνίας και αυτό αποτελεί μια κλασσική θεραπεία του δικαίου των συμβάσεων. Αυτή, θα ήταν η ορθότερη προσέγγιση από πλευράς του πρωτόδικου Δικαστηρίου ώστε να αντιμετωπισθεί η περίπτωση ως μια καθαρή διάρρηξη συμφωνίας. Όμως και η αποκατάσταση, που είναι στο επίκεντρο των αποζημιώσεων για την παράβαση της συμφωνίας, μπορούσε να δοθεί εφόσον στην ουσία δεν δόθηκε καμία απολύτως αντιπαροχή εκ μέρους των εφεσειόντων. Όπως αναφέρεται στο σύγγραμμα των Koffan and Macdonald: "The Law of Contract" 6η έκδ. σελ. 577-578, παρ. 21.25, κατά κανόνα στην περίπτωση όπου ο ενάγων έχει ωφελέσει τον εναγόμενο με την καταβολή χρημάτων, η διάρρηξη της συμφωνίας θα επιφέρει τον τερματισμό της ώστε να είναι δυνατή η αποκαταστατική θεραπεία χωρίς να θεωρείται ότι υπάρχει άλλη επέμβαση στις δοσοληψίες των διαδίκων. Η βάση της ανάκτησης είναι ο πλουτισμός του εναγομένου και όχι η απώλεια του ενάγοντα και ο λόγος που ο πλουτισμός θεωρείται άδικος, είναι η πλήρης αποτυχία της αντιπαροχής. " Στην προκειμένη περίπτωση οι ενάγοντες για να βοηθήσουν και να διευκολύνουν τον εναγόμενο, κατόπιν παράκλησης του τελευταίου, έχοντας υπόψη ότι δεν είχε εκδοθεί ξεχωριστός τίτλος ιδιοκτησίας για το διαμέρισμα προκειμένου ο εναγόμενος να μπορεί να το υποθηκεύσει για δάνειο, έδωσαν την εγγυητική για να μπορεί να την βάλει ως εξασφάλιση για να πάρει δάνειο. Δεν το έπραξαν χαριστικά. Εξάλλου έχει σημασία ν' αναφερθεί εδώ πως η συμφωνία τεκμ.4 δεν προνοούσε την παροχή εγγυητικής. Το Συνεργατικό εις το οποίο έγινε το δάνειο με βάση τους όρους της εγγυητικής ζήτησε και την εισέπραξε. Τα χρήματα πήγαν στο δάνειο και κάλυψαν υποχρέωση που θα έπρεπε να διευθετήσει ο εναγόμενος, άρα ο εναγόμενος απεκόμισε όφελος. Οι ενάγοντες ουδεμία σχέση είχαν με τις υποχρεώσεις ή το δάνειο του εναγόμενου. Δεν διαφεύγουν οι όροι της εγγυητικής και πως δεν αμφισβητείται ότι το Συνεργατικό ενήργησε με βάση αυτούς για να εισπράξει την εγγυητική. Όμως από την άλλη δεν διαφεύγει ότι ο εναγόμενος την ίδια στιγμή που «σφυρίζει αδιάφορα» για την είσπραξη της εγγυητικής και προσπαθεί να παραπλανήσει λέγοντας ότι δεν ξέρει που πήγαν τα χρήματα που εισπράχθηκαν, δεν έχει τερματίσει τη συμφωνία τεκμ.4, ούτε εξέφρασε τέτοια πρόθεση και συνεχίζει να διαμένει και να χρησιμοποιεί με την οικογένεια του το διαμέρισμα. Επιπλέον δεν ήγειρε οιανδήποτε ανταπαίτηση εναντίον των εναγόντων, παρά μόνον επιφυλάσσει ως αναφέρει στο δικόγραφο του τα δικαιώματα του. Με τα δεδομένα της υπόθεσης συνεπώς ως έχουν ενώπιον μου βρίσκω ότι είναι άδικο να επωφεληθεί ο εναγόμενος κατ' αυτό τον τρόπο. Για λόγους δε φυσικής δικαιοσύνης το Δικαστήριο θα αποδώσει στους ενάγοντες την αιτούμενη θεραπεία. Παρεμβάλλω εδώ ότι κατά την κρίση μου η υπόθεση Syncon Ltd v. Σπύρου
(2002)1 ΑΑΔ 1314, εις την οποία με παραπέμπει η πλευρά του εναγόμενου, δεν έχει καμία σχέση, με κάθε σεβασμό λέω, με την παρούσα. Τα γεγονότα των δύο είναι ουσιωδώς διαφορετικά. Τέλος, ως προς την προδικαστική ένσταση του εναγόμενου (βλ. σχετικά και την παράγραφο 6 της δήλωσης του εναγόμενου τεκμ.13) ευθέως αναφέρω πως τα επίδικα θέματα στην παρούσα είναι τέτοια ώστε να μην τίθεται θέμα μη συμπερίληψης στην παρούσα όλων των ενδιαφερόμενων μερών. Η απόφαση του Δικαστηρίου δεν θα επηρεάσει καθ' οιονδήποτε τρόπο τα δικαιώματα των λοιπών προσώπων που αναφέρονται ως πωλητές στο τεκμ.4, οι οποίοι εν πάση περιπτώσει με τη μαρτυρία προκύπτει να μπήκαν τυπικά στη συμφωνία. Ούτε επηρεάζονται καθ' οιονδήποτε τρόπο τα δικαιώματα του Συνεργατικού Καρπασίας. Κρίνω συνεπώς ότι ευρίσκονται ενώπιον του Δικαστηρίου οι αναγκαίοι διάδικοι και πως τα εγειρόμενα ζητήματα μπορούν να αποφασιστούν κατά τρόπο δίκαιο και αποτελεσματικό μεταξύ των ενδιαφερόμενων προσώπων. Κατάληξη Οι ενάγοντες καταλήγω πως έχουν αποσείσει το βάρος που ήταν στους ώμους τους και έχουν αποδείξει την υπόθεση τους εναντίον του εναγόμενου. Εκδίδω συνεπώς απόφαση υπέρ των εναγόντων και εναντίον του εναγόμενου για το ποσό των €61.784,91.-, πλέον νόμιμο τόκο από 21/12/11 μέχρι εξόφλησης. Τα έξοδα της αγωγής επιδικάζονται υπέρ των εναγόντων και εναντίον του εναγόμενου όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ............. Μ. Παπαθανασίου, Ε.Δ. Πιστόν αντίγραφον Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο