ARAZO ESTATES LTD ν. A. ATHANASIOU I HOME FUTURE LTD, Αρ. Αγωγής: 587/18, 30/5/2019 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDAMM:2019:A59 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΥ Ενώπιον: Στ. Τσιβιτανίδου Κίζη, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 587/18 Μεταξύ: ARAZO ESTATES LTD Εναγόντων -και- A. ATHANASIOU I HOME FUTURE LTD Εναγομένου Αίτηση ημερομηνίας 17.10.2018 για έκδοση Προσωρινού Διατάγματος Ημερομηνία: 30 Μαΐου,
- Εμφανίσεις: Για τους Ενάγοντες-Αιτητές: κ. Μάριος Μαρκουλλής για Γιώργος Φ. Πιττάτζης Δ.Ε.Π.Ε. (για ν' ακούσει απόφαση η κα Μ. Χ΄Κωνσταντή) Για τους Εναγόμενους-Καθ΄ ων η Αίτηση: κ. Ηλίας Αγαθοκλέους για Giorgos Landas LLC (για ν' ακούσει απόφαση ο κ. Μ. Αθανασίου, θυρίδα174) ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Με την αγωγή τους οι ενάγοντες αξιούν από τους εναγόμενους το ποσό των €345.000- (πλέον νόμιμο τόκο και έξοδα) ως προμήθεια από πώληση ακινήτου. Σύμφωνα με τους προβαλλόμενους στην Έκθεση Απαίτησης ισχυρισμούς, οι ενάγοντες ως αδειούχοι κτηματομεσίτες, διαμεσολάβησαν στην πώληση ενός διαμερίσματος των εναγομένων σε οικοδομή στον Άγιο Τύχωνα στη Λεμεσό, σε πελάτες (XXXXX και XXXXX Faysman από το Ουζμπεκιστάν) τους οποίους εξηύραν οι ίδιοι. Σαν αποτέλεσμα της διαμεσολάβησης των εναγόντων, υπεγράφη στις 3.5.2018, Πωλητήριο Έγγραφο μεταξύ των εναγομένων και των προαναφερόμενων προσώπων. Το τίμημα πώλησης ανήρχετο στα δύο εκατομμύρια τριακόσιες χιλιάδες ευρώ (€2.300.000.00), ποσό το οποίο εισέπραξαν οι εναγόμενοι. Το Πωλητήριο Έγγραφο κατατέθηκε στο Κτηματολόγιο Λεμεσού λαμβάνοντας τον αριθμό ΠΩΕ 1238/
- Ρητά ή και εξυπακουόμενα είχε συμφωνηθεί μεταξύ των διαδίκων πως οι εναγόμενοι, εφόσον ολοκληρωνόταν η πώληση, θα κατέβαλλαν στους ενάγοντες ως προμήθεια, ποσοστό 15% επί του τιμήματος πώλησης. Ως εκ τούτου το ποσό που δικαιούνται οι ενάγοντες να λάβουν είναι €345.000,00, ποσό που οι εναγόμενοι αρνούνταν να καταβάλουν. Ταυτόχρονα με την καταχώρηση της αγωγής, οι ενάγοντες καταχώρησαν μονομερώς και την υπό κρίση Αίτηση με την οποία αιτούνται: «Α. Ενδιάμεσο προσωρινό διάταγμα απαγορεύον στους εναγομένους να πωλήσουν ή και να αποξενώσουν τα διαμερίσματα στο ακίνητο με αρ. εγγραφής 0/1XXX9 και αριθμό τεμαχίου 3X2 του σχεδίου 2-XXX-341 τμήμα 4 στον Άγιο Τύχωνα Λεμεσού για τα οποία δεν υπάρχει ήδη κατατεθειμένο πωλητήριο μέχρι να δικασθεί η Αίτηση ή και μέχρι το τέλος της δίκης ή και Β. Ενδιάμεσο προσωρινό διάταγμα απαγορεύον στους εναγομένους να πωλήσουν ή και να αποξενώσουν τα διαμερίσματα για τα οποία δεν υπάρχει ήδη κατατεθειμένο πωλητήριο στο ακίνητο με αρ. εγγραφής 0/1XXX9 και αριθμό τεμαχίου 3X2 του σχεδίου 2-XXX-341 τμήμα 4 στον Άγιο Τύχωνα Λεμεσού εκτός αν παράσχουν τραπεζική εγγύηση ύψους €400.000,- που να εξασφαλίζει τους ενάγοντες για το ποσό της αξίωσης τους στην υπό άνω αριθμό και τίτλο αγωγή μέχρι να δικασθεί η Αίτηση ή και μέχρι τέλος της δίκης ή και Γ. Οποιοδήποτε άλλο ενδιάμεσο διάταγμα κριθεί δίκαιο. Δ. Έξοδα.» Το Δικαστήριο έκρινε πως δεν ικανοποιούντο οι προϋποθέσεις ώστε το Διάταγμα να δοθεί μονομερώς και διέταξε όπως η Αίτηση επιδοθεί στην άλλη πλευρά. Η Αίτηση στηρίζεται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.48 Καν.1, 2 και 8 και στο Άρθρο 32 του Περί Δικαστηρίων Νόμου του 1960 (Ν.14/1960). Την Αίτηση υποστηρίζει Ένορκη Δήλωση του XXXXX Γ. Τζιέλλα, υπαλλήλου των εναγόντων, γνωρίζων, όπως ο ίδιος αναφέρει, προσωπικά τα γεγονότα της υπόθεσης. Το περιεχόμενο της Ένορκης του Δήλωσης έχει ως ακολούθως. Οι ενάγοντες (εταιρεία με έδρα το Παραλίμνι) είναι αδειούχοι κτηματομεσίτες οι οποίοι διαμεσολαβούν στην πώληση ακινήτων σ' όλη την Κύπρο. Οι εναγόμενοι (εταιρεία με έδρα την Λεμεσό) εμπορεύονται χρησιμοποιώντας την επωνυμία DTA ή και DTA PROPERTY INVESTMENTS GROUP. Οι ενάγοντες ως κτηματομεσίτες, παρουσίασαν τον Μάϊο του 2018 στους εναγόμενους, τους XXXXX και XXXXX Faysman από το Ουζμπεκιστάν, ενδιαφερόμενους αγοραστές. «Ως αποτέλεσμα της διαμεσολάβησης» των εναγόντων, οι εναγόμενοι πώλησαν στους Faysman ένα διαμέρισμα τριών υπνοδωματίων σε οικοδομή που κτίστηκε στο ακίνητο με αριθμό εγγραφής 0/1XXX9, τεμάχιο 3X2, στον Άγιο Τύχωνα Λεμεσού, αντί του ποσού των €2.300.000,- (δύο εκατομμύρια τριακόσιες χιλιάδες ευρώ) πλέον ΦΠΑ, ποσό το οποίο εισπράχθηκε από τους εναγομένους. Στις 3.5.2018 υπεγράφη σχετικό Πωλητήριο Έγγραφο το οποίο χαρτοσημάνθηκε δεόντως και κατατέθηκε στο Κτηματολόγιο Λεμεσού (ΠΩΕ 1238/18). Οι ενάγοντες συμφώνησαν ρητά με τους εναγόμενους (η επικοινωνία γινόταν τόσο προσωπικά όσο και με ανταλλαγή επιστολών μέσω ηλεκτρονικού ταχυδρομείου καθώς επίσης και με γραπτά μηνύματα στα τηλέφωνα των υπαλλήλων και/ή αντιπροσώπων των εναγόντων) πως σε περίπτωση που ολοκληρωνόταν η πώληση, τότε οι τελευταίοι θα κατέβαλλαν στους πρώτους προμήθεια ύψους 15% επί του τιμήματος πώλησης. Το ποσό που οι ενάγοντες δικαιούνται να εισπράξουν ως προμήθεια για την συγκεκριμένη πώληση είναι €345.000,-. Οι εναγόμενοι, κατά παράβαση της μεταξύ τους συμφωνίας, αρνούνται να τους το καταβάλουν. Ο ομνύων αναφέρει περαιτέρω πως ο ίδιος συνόδευσε στις 3.5.2018 τους συγκεκριμένους πελάτες στο γραφείο των εναγομένων στην Λεμεσό. Κατά τον ίδιο, το συγκεκριμένο ακίνητο είναι η μοναδική περιουσία των εναγομένων. Σ' αυτό έκτισαν πολυκατοικία με είκοσι οκτώ
(28)διαμερίσματα εκ των οποίων πώλησαν τα 26 «έναντι πολλών εκατομμυρίων ευρώ» ενώ τα υπόλοιπα δύο
(2)είναι προς πώληση (είναι την δέσμευση των συγκεκριμένων που επιδιώκουν με την αίτηση τους). Τα δεκαεννέα
(19)από τα πωληθέντα διαμερίσματα είναι βεβαρημένα με Πωλητήρια Έγγραφα. Είναι η θέση του πως εάν οι εναγόμενοι πωλήσουν όλα τα διαμερίσματα, υπάρχει άμεσος και πραγματικός κίνδυνος να μην υπάρχει περιουσία προς ικανοποίηση τυχόν απόφασης ήθελε εκδοθεί υπέρ των εναγόντων. «Δεν γνωρίζουμε» προσθέτει, «ούτε αντικειμενικά είναι δυνατόν να γνωρίζουμε την φερεγγυότητα των εναγομένων, όπως καταθέσεις ή και χρέη προς τράπεζες και προς τρίτους». Οι εναγόμενοι έφεραν Ένσταση στο αίτημα των εναγόντων προβάλλοντας δεκαέξι
(16)Λόγους. Είναι η θέση τους πως δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις για την έκδοση του αιτουμένου διατάγματος, πως η Αίτηση είναι ανεπαρκής, γενική, αόριστη, νομικά και πραγματικά αβάσιμη και αστήρικτη και πως συνιστά κατάχρηση της διαδικασίας (abuse of process). Την Ένσταση (στηρίζεται στην ίδια με την Αίτηση νομική βάση) υποστηρίζει Ένορκη Δήλωση του XXXXX Αθανασίου, διευθυντού των εναγομένων, ο οποίος όπως αναφέρει, γνωρίζει προσωπικά τα γεγονότα της υπόθεσης. Ο ομνύων σε μια πολυσέλιδη Ένορκη Δήλωση, απορρίπτει τους ισχυρισμούς των εναγόντων. Διατείνεται πως ο Τζιέλλας (το όνομα του δεν αναφέρεται στην ιστοσελίδα των εγγεγραμμένων κτηματομεσιτών) σε αλληλογραφία του με υπάλληλο των εναγομένων, παρουσιαζόταν ως ο εκτελεστικός πρόεδρος της EURORESIDENCE JORDAN, τα γραφεία της οποίας βρίσκονται, όπως ο ίδιος ανέφερε, τα τελευταία τέσσερα χρόνια στην Ιορδανία. Σε κανένα στάδιο της αλληλογραφίας, ο Τζιέλλας ανέφερε ότι ενεργούσε για τους ενάγοντες. Παραδέχεται πως μεταξύ των διαδίκων υπεγράφη στις 18.10.2017 «γενική συμφωνία», βάσει της οποίας οι ενάγοντες θα μπορούσαν να προτείνουν σε διάφορους πελάτες, ακίνητα των εναγομένων με συμφωνημένη αμοιβή μεσιτείας 5% μόνο και τούτο εφόσον οι ενάγοντες μεσολαβούσαν στην αγοραπωλησία. Αρνείται ότι οι ενάγοντες μεσολάβησαν και/ή εκπροσώπησαν τους XXXXX και XXXXX Faysman, στην αγορά του επίδικου διαμερίσματος. Οι συγκεκριμένοι αγοραστές (Faysman) εκπροσωπήθηκαν από την εταιρία ANTARIA HOMES LTD, η οποία μεσολάβησε στην υπογραφή του Αγοραπωλητηρίου Εγγράφου και έλαβε και την συμφωνημένη αμοιβή μεσιτείας (φωτοαντίγραφο σχετικού τιμολογίου επισυνάπτεται ως Τεκμήριο 4). Ο Τζιέλλας, κατά τον ομνύοντα, φρόντισε μόνο την μεταφορά των αγοραστών στο γραφείο των εναγόντων και στην συνέχεια αναχώρησε χωρίς να έχει εμπλοκή ούτε στην επιθεώρηση του ακινήτου ούτε στην πράξη της αγοραπωλησίας. Είναι τέλος η θέση του ομνύοντα πως ο Τζιέλλας «είχε πληροφορίες ότι οι πελάτες θα αγόραζαν ακίνητο στη Λεμεσό και δόλια απέστειλε e-mail στους εναγομένους για να προσπαθήσει να στοιχειοθετήσει υποτιθέμενη εγγραφή (registration) των πελατών με σκοπό την οικονομική εκμετάλλευση των καθ' ων η αίτηση». Το μη γνήσιο της αξίωσης, προσθέτει, φανερώνεται και από το γεγονός πως οι ενάγοντες δεν αξίωσαν μετά την πράξη της αγοραπωλησίας, με οποιοδήποτε τρόπο είτε προφορικώς είτε γραπτώς την, κατ' ισχυρισμόν, αμοιβή τους και καταχώρησαν την αγωγή πέντε
(5)και πλέον μήνες μετά. Καταληκτικά αναφέρει πως οι ενάγοντες δεν μεσολάβησαν στην συγκεκριμένη πράξη αγοραπωλησίας και γι' αυτό «δεν τους επιτρέπεται να ζητούν αμοιβή την οποία δεν δικαιούνται». Είναι καλά γνωστό ότι το ουσιαστικό δίκαιο για την έκδοση παρεμπιπτόντων διαταγμάτων παρέχεται από το άρθρο 32 του Νόμου 14/60, ενώ ο Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμος και οι Κανονισμοί, προσδιορίζουν το δικαιοδοτικό πλαίσιο [Demades ν. Studio
(1996)1 A.A.Δ. και Αίτηση Χάρη Φεσσά
(1990)1 Α.Α.Δ. 704]. Το άρθρο 32 του Νόμου 14/60, παρέχει στο Δικαστήριο ευρεία εξουσία σχετικά με την έκδοση παρεμπιπτόντων διαταγμάτων. Το εν λόγω άρθρο έχει αναλυθεί με σαφήνεια στην Οδυσσέως ν. Pieris Estates Ltd
(1982)1 A.A.Δ.557 και έχει έκτοτε επιβεβαιωθεί σε πλείστες όσες αποφάσεις του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Τα τρία κριτήρια που τίθενται ως προϋποθέσεις θα πρέπει να ικανοποιηθούν σωρευτικά πριν το Δικαστήριο περάσει στην εξέταση του ισοζυγίου της ευχέρειας, κατά πόσον δηλαδή είναι εύλογο και δίκαιο να εκδοθεί το Διάταγμα, με τη συνεκτίμηση όλων των σχετικών παραγόντων. Οι τρείς αυτές προϋποθέσεις είναι οι εξής:
(1)Η ύπαρξη σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση.
(2)Η ύπαρξη πιθανότητας να δικαιούται ο ενάγοντας σε θεραπεία.
(3)Το ότι θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο, εκτός εάν εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα. Η ύπαρξη σοβαρού ζητήματος ικανοποιείται με αναφορά στα καταχωρημένα δικόγραφα για την αποκάλυψη μιας συζητήσιμης υπόθεσης ενώ το δεύτερο κριτήριο ικανοποιείται με την αποδεικτική δύναμη της υπόθεσης και σχετίζεται με την ένδειξη ή παρουσίαση ορατής πιθανότητας επιτυχίας. Ενώ το πρώτο κριτήριο σχετίζεται κατ' ουσία με τη νομική και μόνο θεμελίωση της αξίωσης όπως διατυπώνεται στο κλητήριο ένταλμα, το δεύτερο προχωρεί ένα πρόσθετο βήμα συσχετίζοντας τη νομική αυτή θεμελίωση με την προσφερόμενη μαρτυρία όπως εξάγεται από τις ενόρκους δηλώσεις ή την αντεξέταση των μαρτύρων για την πραγματική θεμελίωση της αγωγής επί των γεγονότων. Επαρκεί, σε αυτό το στάδιο, να καταδειχθεί κάτι πέραν της απλής πιθανολόγησης αλλά και κάτι λιγότερο από το ισοζύγιο των πιθανοτήτων για να ικανοποιηθεί το δεύτερο αυτό κριτήριο. Το τρίτο κριτήριο ικανοποιείται όπου οι αποζημιώσεις θεωρούνται ότι δεν αποτελούν ικανοποιητική θεραπεία. Είναι γνωστό ότι η θεραπεία του προσωρινού διατάγματος ανάγεται κατ' εξοχή στο δίκαιο της επιείκειας και αν η αποτίμηση σε χρήμα μπορεί να γίνει εύλογα, τότε η έκδοση του διατάγματος ή η διατήρηση του σε ισχύ αποκλείεται. Ακόμη και ασυνήθης δυσκολία στην εκτίμηση των ζημιών δεν αποτελεί κατ΄ ανάγκη έρεισμα για την έκδοση διατάγματος [Κ.Ο.Τ. ν. Θεωρή
(1989)1(Ε) Α.Α.Δ. 255]. Τούτων λεχθέντων θα προχωρήσω στην συνέχεια στην εξέταση των προϋποθέσεων που θα πρέπει να πληρούνται όπως επιτάσσει το Άρθρο 32 του Νόμου 14/60. Ως προς την ουσία της διεκδίκησης των εναγόντων, με τα στοιχεία που έχουν τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου, φαίνεται να ικανοποιείται η πρώτη προϋπόθεση. Η απαίτηση των εναγόντων, αντικειμενικά κρινόμενη και αποσυνδεδεμένη εντελώς από οτιδήποτε άλλο, κρίνεται ως καλή βάση αγωγής (αμοιβή μεσιτείας) προς ικανοποίηση της πρώτης προϋπόθεσης [Α/φοι Μυλωνά κ.ά. ν. Avraamides & Co. Ltd
(1988)1 A.Α.Δ. 1513]. Στην υπόθεση Hellenic Bank Public Ltd v. Alpha Panareti Public Ltd, Πολιτική Έφεση αρ. 145/11, ημερομηνίας 13.5.2013, υπεδείχθη πως εάν από τα δικόγραφα αντικειμενικά προκύπτει η ύπαρξη καλής βάσης αγωγής, τούτο είναι αρκετό για την ικανοποίηση της πρώτης προϋπόθεσης του Άρθρου
- Από τα ίδια στοιχεία που τέθηκαν ενώπιον μου, φαίνεται να μην ικανοποιείται η δεύτερη προϋπόθεση του Άρθρου
- Στο σημείο αυτό είναι σημαντικό να λεχθεί πως το Δικαστήριο στο στάδιο αυτό δεν πρόκειται να διεξέλθει την μαρτυρία με γνώμονα την διαπίστωση γεγονότων ή την τελεσίδικη αξιοπιστία της [Σεβαστού ν. Σεβαστού
(2002)1 Α.Α.Δ. 1980] ούτε και θα εξετάσει σε βάθος την προσφερόμενη μαρτυρία για να προβεί σε αξιολόγηση της αξιοπιστίας των μαρτύρων και σε κατάληξη ευρημάτων επί γεγονότων, εκτός μόνο για την εξακρίβωση εκείνων των αναγκαίων στοιχείων που θεωρούνται απαραίτητα για την θεμελίωση των κριτηρίων του Άρθρου 32 [Κυρίλλου ν. Λάμπρου
(2004)1 Α.Α.Δ. 1528]. Εν προκειμένω, όπως έχει διαφανεί, υπάρχουν δύο εκ διαμέτρου αντίθετες εκδοχές οι οποίες, εκ των πραγμάτων, θα πρέπει να συνεκτιμηθούν. Η εκδοχή του ομνύοντα πως ο ίδιος ενεργούσε για λογαριασμό των εναγόντων, δεν υποστηρίζεται ακόμη και από τα έγγραφα που ο ίδιος κατέθεσε. Ο Τζιέλλας στην αλληλογραφία του με τους ενάγοντες παρουσιάζετο ως εκπρόσωπος της Euroresidence Jordan και συγκεκριμένα ως ο εκτελεστικός της πρόεδρος (CEO). Στο μήνυμα του προς την Olga Gorobets (Τεκμήριο Α στην Ένορκη του Δήλωση) αναφέρει επίσης πως το γραφείο τους βρισκόταν στην Ιορδανία τα τελευταία τέσσερα
(4)χρόνια. Η θέση του επίσης πως είχε συμφωνηθεί μεταξύ εναγόντων και εναγομένων πως η προμήθεια των πρώτων θα ανερχόταν στο ποσοστό του 15%, όχι μόνο δεν υποστηρίζεται από οποιοδήποτε στοιχείο, αλλά αντίθετα καταρρίπτεται από την γραπτή συμφωνία ημερομηνίας 18.10.2017 (Τεκμήριο 5 στην Ένορκη Δήλωση Αθανασίου) την οποία υπέγραψαν οι ίδιοι οι ενάγοντες. Στην βάση της εν λόγω συμφωνίας, η μεσιτεία την οποία θα εδικαιούντο οι ενάγοντες εάν μεσολαβούσαν σε αγοραπωλησία θα ήταν 5% επί του τιμήματος πώλησης. Οι ενάγοντες δεν προσκόμισαν κανένα στοιχείο, πέραν των ισχυρισμών τους, που να υποστηρίζει την θέση τους. Όφειλαν να παρουσίαζαν τέτοια στοιχεία. Μόνο έτσι θα καταδείκνυαν πως η υπόθεση τους έχει ορατή πιθανότητα επιτυχίας. Όσον αφορά την τρίτη προϋπόθεση, υιοθετώ τα όσα λέχθηκαν στην υπόθεση Σεβαστού (ανωτέρω). Στην εν λόγω υπόθεση υποδείχθηκαν τα εξής: «Θα προσθέταμε μόνο ότι, από την στιγμή που διαπιστώνεται ότι δεν υπάρχει συζητήσιμο θέμα, περισσεύει η εξέταση των άλλων κριτηρίων και είναι αχρείαστος ο προβληματισμός για το που κλίνει το ισοζύγιο της ευχέρειας. Θα ήταν αντιφατικό να μη υφίσταται η προϋπόθεση αυτή και να εξετάζεται θέμα προοπτικής επιτυχίας ή τα άλλα θέματα που συνάπτονται με το ζήτημα.» Παρόλο που η τύχη της Αίτησης έχει κριθεί θα πρέπει να λεχθεί πως αυτή θα απορρίπτετο και για έναν ακόμη λόγο. Χαρακτηρίζεται από ασάφεια και αοριστία. Οι ενάγοντες εντελώς αόριστα ζητούν να δεσμεύσουν τα διαμερίσματα «για τα οποία δεν υπάρχει ήδη κατατεθειμένο πωλητήριο στο ακίνητο». Ποια είναι αυτά τα διαμερίσματα; Δεν το καθορίζουν. Είναι πάγια νομολογιακή αρχή πως τα Διατάγματα, Προσωρινά ή Διηνεκή, θα πρέπει να είναι σαφή και να μην επιδέχονται διφορούμενες ερμηνείες. Και τούτο ώστε να γνωρίζει το πρόσωπο εναντίον του οποίου στρέφονται, τι ακριβώς είναι αυτό που πρέπει να πράξει ή τι είναι αυτό που του απαγορεύεται να πράξει. Όπως χαρακτηριστικά λέχθηκε στην υπόθεση Safarino v. Sun Shoes
(1984)1 C.L.R. 738: «An order of the Court is no less a command of the law than the provisions of a statute, more direct still in that it specifies what ought to be done or what ought not to be done.» (σε μετάφραση: «Ένα διάταγμα Δικαστηρίου ισοδυναμεί με διαταγή του ίδιου του Νόμου και είναι ακόμα περισσότερο ακριβές γιατί προσδιορίζει τι πρέπει ή τι δεν πρέπει να γίνει».) Υπό το φως των ανωτέρω η Αίτηση δεν μπορεί να επιτύχει. Δια ταύτα η υπό κρίση Αίτηση απορρίπτεται. Τα έξοδα της Αίτησης όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή στο τέλος της αγωγής και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο οπόταν και θα είναι πληρωτέα, επιδικάζονται προς όφελος των εναγομένων-Καθ'ων η αίτηση και σε βάρος των εναγόντων-Αιτητών. (Υπ.) .............. Στ. Τσιβιτανίδιου - Κίζη, Α.Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΣΣΑ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο