← Κύπρος

ALI ν. ΤΡΑΠΕΖΑ ΚΥΠΡΟΥ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΤΔ κ.α., Αρ. Αγωγής: 1887/14, 7/6/2019

ALI ν. ΤΡΑΠΕΖΑ ΚΥΠΡΟΥ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΤΔ κ.α., Αρ. Αγωγής: 1887/14, 7/6/2019 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDAMM:2019:A65 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Ν. Γερολέμου, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 1887/14 Μεταξύ: XXXXX ALI (Passport No. XXXXX3348), of 22 XXXXX, XXXXX Middlesex XXXXX, United Kingdom Ενάγουσας ΚΑΙ 1.ΤΡΑΠΕΖΑ ΚΥΠΡΟΥ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΤΔ εκ Λευκωσίας

  1. XXXXX Αντωνιάδου υπό την ιδιότητα της ως Ειδική Διαχειρίστρια της CYPRUS POPULAR BANK PUBLIC CO LTD δυνάμει του Περί Εξυγίανσης Πιστωτικών και Άλλων Ιδρυμάτων Νόμου 17(Ι)/2013 εκ Λεωφόρος Τζων Κέννετυ 80, 1076 ΛΕΥΚΩΣΙΑ Εναγομένων ΩΣ ΕΤΡΟΠΟΠΟΙΗΘΗΚΕ ΔΥΝΑΜΕΙ ΔΙΑΤΑΓΜΑΤΟΣ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ ΗΜΕΡ. 9.5.2016 Μεταξύ: XXXXX ALI (Passport No. XXXXX3348), of 22 XXXXX, XXXXX Middlesex XXXXX, United Kingdom Ενάγουσας ΚΑΙ 1.ΤΡΑΠΕΖΑ ΚΥΠΡΟΥ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΤΔ εκ Λευκωσίας
  2. XXXXX Παύλου υπό την ιδιότητα του ως Ειδικός Διαχειριστής της CYPRUS POPULAR BANK PUBLIC CO LTD δυνάμει του Περί Εξυγίανσης Πιστωτικών και Άλλων Ιδρυμάτων Νόμου 17(Ι)/2013 εκ Λεωφόρος Τζων Κέννετυ 80, 1076 ΛΕΥΚΩΣΙΑ Εναγομένων ΩΣ ΕΤΡΟΠΟΠΟΙΗΘΗΚΕ ΔΥΝΑΜΕΙ ΔΙΑΤΑΓΜΑΤΟΣ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ ΗΜΕΡ. 13.11.2018 Μεταξύ: XXXXX ALI (Passport No. XXXXX 3348), of 22 XXXXX, XXXXX Middlesex XXXXX, United Kingdom Ενάγουσας ΚΑΙ 1.ΤΡΑΠΕΖΑ ΚΥΠΡΟΥ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΤΔ εκ Λευκωσίας
  3. Ειδικός Διαχειριστής της CYPRUS POPULAR BANK PUBLIC CO LTD δυνάμει του Περί Εξυγίανσης Πιστωτικών και Άλλων Ιδρυμάτων Νόμου 17(Ι)/2013 εκ Λεωφόρος Τζων Κέννετυ 80, 1076 ΛΕΥΚΩΣΙΑ Εναγομένων ΑΙΤΗΣΗ ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑΣ 25.4.2019 ΓΙΑ ΔΙΑΓΡΑΦΗ (STRIKE OUT) THΣ ΑΓΩΓΗΣ Ημερομηνία: 7.6.2019 Εμφανίσεις: Για Εναγόμενη 1-Αιτήτρια: κα Γ. Μαλέκου για Χρυσαφίνης & Πολυβίου ΔΕΠΕ Για Ενάγουσα-Καθ΄ης η αίτηση: κα Δ. Λοΐζου για G. Kouzalis LLC ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ (Ex-Tempore) Με την αγωγή, η οποία καταχωρήθηκε στις 30.12.2014 επί γενικώς οπισθογραφημένου κλητηρίου εντάλματος (Δ.2 θ.1), η Ενάγουσα αξιώνει εναντίον των Εναγομένων 1 και 2 διάφορα αναγνωριστικά διατάγματα και διατάγματα ακύρωσης του στεγαστικού δανείου υπ΄ αριθμό XXXXX0844, διάταγμα ακύρωσης της υποθήκης συγκεκριμένου ακινήτου, διάταγμα αφαίρεσης συγκεκριμένου ποσοστού από το ποσό που θα έπρεπε να πληρώσει στους εναγομένους, καθώς και διάταγμα υπογραφής νέας συμφωνίας. Αφού κατόπιν δύο αιτήσεων τροποποίησης του τίτλου της αγωγής και ισάριθμων συγκαταθέσεων των εναγομένων, εκδόθηκαν διατάγματα τροποποίησης του τίτλου της αγωγής ημερομηνίας 9.5.2016, οπότε μετά καταχωρήθηκε Έκθεση Απαίτησης στις 4.9.2017 και τροποποίησης στις 13.11.2018, καταχωρήθηκε από την Ενάγουσα στις 20.2.2019 αίτηση για απόφαση λόγω μη καταχώρησης Έκθεσης Υπεράσπισης από τους Εναγομένους και από την Εναγόμενη 1-Αιτήτρια (στο εξής Αιτήτρια) στις 25.4.2019 καταχωρήθηκε η υπό κρίση αίτηση, με την οποία ζητείται διάταγμα διαγραφής της αγωγής της Ενάγουσας-Καθ΄ης η αίτηση (στο εξής Καθ΄ης η αίτηση) με το αιτιολογικό ότι η Έκθεση Απαίτησης, ως ισχυρίζεται η Αιτήτρια, που καταχωρήθηκε στις 23.11.2018, αποτελεί ένα και το αυτό με την Ανταπαίτηση που καταχωρήθηκε εκ μέρους της στις 4.9.2017 στην αγωγή 733/2016 Ε.Δ. Αμμοχώστου που ήγειρε η Αιτήτρια εναντίον της Καθ΄ης η αίτηση και ως καταχωρηθείσα μεταγενέστερα η Έκθεση Απαίτησης της Καθ΄ης η αίτηση στην παρούσα αγωγή θα πρέπει να διαγραφεί ως καταχρηστική, ενοχλητική, σκανδαλώδης και ανεπίτρεπτη. Διαζευκτικά ζητείται διάταγμα με το οποίο να διαγράφονται οι αξιώσεις της Καθ΄ης η αίτηση που καταγράφονται στην παρ. 33(I) έως (XXXVII) της παρούσας αγωγής. H αίτηση συνοδεύεται από ένορκη δήλωση δικηγόρου στο δικηγορικό γραφείο που εκπροσωπεί την Αιτήτρια, δεόντως εξουσιοδοτημένη απ΄ αυτή, στην οποία αναφέρεται, ουσιαστικά, στο ίδιο γεγονός που αναφέρεται για την έκδοση των εκζητούμενων διαταγμάτων, το οποίο γεγονός έχει ήδη αναφερθεί ανωτέρω και επισυνάπτονται με αυτή τρία

(3)Τεκμήρια, ήτοι ως Τεκμήριο Α την αγωγή υπ΄ αρ. 733/2016 Ε.Δ. Αμμοχώστου, την οποία καταχώρησε η Καθ΄ης η αίτηση εναντίον της Αιτήτριας και ακόμη μίας εταιρείας, ως Τεκμήριο Β την Έκθεση Υπεράσπισης και Ανταπαίτησης της Καθ΄ης η αίτηση στην αγωγή υπ΄ αρ. 733/2016 Ε.Δ. Αμμοχώστου και ως Τεκμήριο Γ την Απάντηση και Υπεράσπιση στην τελευταία. Η αίτηση στηρίζεται στη Δ.19 θ.26, Δ.27 θ.1-3 και Δ.48, θ.1-2, 8 και 9 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας και επί των συμφυών και γενικών εξουσιών του Δικαστηρίου καθώς και στο περιεχόμενο του φακέλου του Δικαστηρίου. Η Καθ΄ης η αίτηση καταχώρησε ένσταση στις 27.5.2019 με την οποία προβάλλονται οι ακόλουθοι λόγοι ένστασης: «
  1. Σύμφωνα με τη νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου, η διαγραφή της αγωγής είναι δραστικό μέτρο και πρέπει να ενασκείται με φειδώ.
  2. Η παρούσα αγωγή καταχωρήθηκε προγενέστερα της αγωγής 733/2016 και οι Εναγόμενοι 1 είχαν το δικαίωμα να προβάλουν τις θέσεις τους στην παρούσα αγωγή με την καταχώρηση Έκθεσης Υπεράσπισης και Ανταπαίτησης. Αντί αυτού οι Εναγόμενοι προτίμησαν να καταχωρήσουν νέα αγωγή με αρ. 733/
  4. Δεν υπάρχουν ισχυρισμοί στην έκθεση Απαίτησης που είναι σκανδαλώδεις και/ή ενοχλητικοί και αν ήθελε φανεί ότι υπάρχουν, η διακριτική ευχέρεια του σεβαστού δικαστηρίου, βάσει των Διαδικαστικών Κανονισμών Πολιτικής Δικονομίας, περιορίζεται στη διαγραφή μέρους του δικογράφου και δεν παρέχει την εξουσία διαγραφής ολόκληρης της αγωγής.
  5. Η παρούσα αίτηση είναι παράτυπη και/ή ανεπίτρεπτη και/ή αντίθετη των Διαδικαστικών κανονισμών και της πρακτικής του Δικαστηρίου.
  6. Η καταχώρηση της παρούσας αίτησης προσλαμβάνει τη μορφή περιφρόνησης του Δικαστηρίου και των δικαιωμάτων του αντιδίκου και συνιστά κατάχρηση της διαδικασίας (abuse of the process of the court).
  7. Η ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση του Εναγομένων 1/ Αιτητών είναι αναληθής και αντιφατική.
  8. Οι Εναγόμενοι/ Αιτητές δεν εγείρουν κανένα ουσιαστικό και/ή εύλογο γιατί να απορριφθεί η παρούσα αγωγή, ενώ οι Ενάγοντες την καταχώρησαν δικαιωματικά και ορθά.
  9. Οι Εναγόμενοι/Αιτητές δεν παρουσιάζουν σοβαρούς και/ή επαρκείς και/ή οποιουσδήποτε λόγους που να δικαιολογούν το αιτητικό.
  10. Οι Ενάγοντες/Καθ' ων η αίτηση ακολούθησαν και ακολουθούν πάντα την ορθή και ενδεδειγμένη διαδικασία.
  11. Η απόρριψη της αγωγής δεν ενδείκνυται καθότι οι δύο αγωγές που αναφέρουν οι Εναγόμενοι 1 διαφέρουν μεταξύ τους, έχουν διαφορετική βάση αγωγής και οι αξιώσεις εναντίον έκαστου είναι διαφορετικές και εδράζονται επί διαφορετικών γεγονότων.
  12. Δεν υπάρχει ταύτιση διαδίκων στις δύο αγωγές. Η έκθεση Απαίτησης στην παρούσα αγωγή εμπεριέχει αγώγιμο δικαίωμα και εναντίον του Εναγομένου 2, το οποίο πρέπει να ακουστεί στο Δικαστήριο και δεν καλύπτεται από την Ανταπαίτηση που καταχώρησαν οι Ενάγοντες-Καθ' ων η αίτηση στην αγωγή υπ' αριθμό 733/2016 ημερ. 23/09/
  14. Η παρούσα αίτηση θα πρέπει να απορριφθεί ως εκπρόθεσμα καταχωρηθείσα και/ή ότι καταχωρήθηκε με υπέρμετρη καθυστέρηση καθότι η έκθεση απαίτησης καταχωρήθηκε στις 04/09/2017, ενώ η παρούσα αίτηση καταχωρήθηκε στις 25/04/
  16. Η παρούσα αίτηση είναι ελλιπής και/ή δεν στηρίζεται στην ορθή νομική βάση και/ή δεν πληρούνται οι νομικές προϋποθέσεις για την έκδοση διαταγμάτων που ζητούν οι Εναγόμενοι-Αιτητές.
  17. Η Ένορκη Δήλωση των εναγομένων 1 η οποία συνοδεύει την αίτηση τους και οι ισχυρισμοί οι οποίοι περιέχονται σ' αυτήν τους οποίους οι Ενάγοντες-Καθ' ων η αίτηση αρνούνται, δε δικαιολογεί την ανεξήγητη αργοπορία για την καταχώρηση της αιτήσεως τους. Από σχετική νομολογία προκύπτει ότι η δυνατότητα ακύρωσης σχετίζεται άμεσα με την ανάγκη τελεσιδικίας των δικαστικών αποφάσεων χάρη του δημόσιου συμφέροντος. Η ανεξήγητη αργοπορία είναι παράγων που ασκεί έντονα αρνητική επίδραση κατά του διαδίκου που παρέλειψε να κινηθεί με την πρώτη δυνατή ευκαιρία για να διεκδικήσει το δικαίωμα του και να ξανανοίξει την υπόθεση του. Οι Αιτητές έχουν καθυστερημένα υποβάλει την αίτηση τους χωρίς δικαιολογία και/ή άνευ δικαιολογίας που να ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα.
  18. Τυχόν διαγραφή της αγωγής θα στερήσει το δικαίωμα στους ενάγοντες να προχωρήσουν και να αποδείξουν την ενώπιον του Δικαστηρίου τις αξιώσεις τους δια μέσω της αγωγής με αποτέλεσμα να δημιουργηθεί ανεπανόρθωτη ζημία.
  19. Εν πάση περιπτώσει και άνευ βλάβης των ανωτέρω, επίκληση της συμφυούς δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου δια τη διαγραφή δικογράφου ασκείται με εξαιρετική φειδώ και μόνο εφόσον διαπιστώνεται ότι το δικόγραφο είναι σκανδαλώδης, ενοχλητικό και αβάσιμο.» Τα γεγονότα που υποστηρίζουν την ένσταση αναφέρονται στην ένορκη δήλωση δικηγόρου στο δικηγορικό γραφείο που εκπροσωπεί την Καθ΄ης η αίτηση που συνοδεύει αυτή, τα οποία δεν χρειάζονται να αναφερθούν αφού αυτά αποτελούν επέκταση των λόγων ένστασης με περισσότερα στοιχεία και λεπτομέρειες. Με την ως άνω ένορκη δήλωση επισυνάπτεται ως Τεκμήριο 1 ηλεκτρονική αλληλογραφία μεταξύ του δικηγορικού γραφείου που εκπροσωπεί την Καθ΄ης η αίτηση και των εκπροσώπων της Αιτήτριας. Η ένσταση βασίζεται στην ίδια νομική βάση που στηρίζεται και η Αίτηση και επιπλέον στο άρθρο 30.2 του Συντάγματος. Η δικηγόρος που εμφανίστηκε εκ μέρους της Αιτήτριας, με την γραπτή αγόρευσή της αφού αναφέρεται στο περιεχόμενο της παρούσας αγωγής και της αγωγής 733/2016 και τη νομική βάση αυτών, στη συνέχεια προχωρεί και καταγράφει τα σχετικά γεγονότα τα οποία, ούτως ή άλλως, είναι αυτά που αναφέρονται στην ένορκη δήλωση και περιληπτικά είναι αυτά τα οποία αναφέρθηκαν στην αρχή της απόφασης του Δικαστηρίου. Το ουσιαστικό δηλαδή είναι ότι κατά την άποψη της προωθούνται με δύο διαδικασίες η ίδια αξίωση και επίσης αποτελεί ισχυρισμό της ότι η Έκθεση Απαίτησης εκ μέρους της Ενάγουσας καταχωρήθηκε στις 23.11..2018 και άρα πολύ μεταγενέστερα τόσο από την αγωγή 733/2016 που καταχώρησε η ίδια η Αιτήτρια, όσο και από την καταχώρηση της Υπεράσπισης και Ανταπαίτησης εκ μέρους της Καθ΄ης η αίτηση. Παραθέτει αποφάσεις που σχετίζονται με τη Δ.19 θ.26 και τη Δ.27 θ.3 για να καταδείξει και να τεκμηριώσει την εισήγηση της για απόρριψη της αγωγής. Από την άλλη η δικηγόρος που εμφανίστηκε ενώπιον του Δικαστηρίου και εκπροσωπεί την Καθ΄ης η αίτηση, αφού προβαίνει σε μία εισαγωγή για το αντικείμενο που τώρα το Δικαστήριο εξετάζει, στη συνέχεια παραθέτει τη νομική πτυχή του θέματος που σχετίζεται με τη Δ.19 θ.26 καθώς και τη Δ.27 θ.3, για να καταλήξει, αφού προηγουμένως αναφέρεται στα γεγονότα που σχετίζονται με την αίτηση, ότι ενόψει του γεγονότος ότι η αγωγή της Καθ΄ης η αίτηση είναι πολύ παλαιότερη και ότι η Έκθεση Απαίτησης καταχωρήθηκε στις 4.9.2017 και όχι στις 23.11.2018 όπως προβάλλεται σε ισχυρισμό στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση και θέση που αναφέρεται στην αγόρευση της συνηγόρου της Αιτήτριας και την δυνατότητα που είχε η Αιτήτρια να καταχωρήσει στην παρούσα αγωγή Υπεράσπιση και Ανταπαίτηση και δεν το έπραξε, όπως και το γεγονός ότι στην παρούσα αγωγή η αξίωση της είναι εναντίον και της Εναγομένης 2, ενώ η Ανταπαίτηση της στην αγωγή 733/2016 σχετίζεται μόνο με την Αιτήτρια, θα πρέπει, εισηγείται, να απορριφθεί η αίτηση. Προς επίρρωση των θέσεων της παρέπεμψε το Δικαστήριο σε σχετική Νομολογία. Η αίτηση βασίζεται, ορθά, στις Δ.19 θ.26 και Δ.27 θ.
  20. Ως είναι νομολογημένο, η αίτηση για διαγραφή πρέπει να γίνεται το συντομότερο δυνατό και αφού έχουν κλείσει τα δικόγραφα, βλ. Πελετιές ν. Αtaya
(1990)1 AAΔ 535, στην οποία καθυστέρηση 6 μηνών στην καταχώρηση της αίτησης για διαγραφή κρίθηκε ότι ήταν αδικαιολόγητη και μοιραία για την αίτηση. Όμως στην υπόθεση εκείνη σημαντικό ήταν το γεγονός ότι είχαν κλείσει τα δικόγραφα. Για το τι εστί σκανδαλώδες, άχρηστος ή ενοχλητικός ισχυρισμός, σχετική είναι η υπόθεση Buttes Gas & Oil Co v. Hammer
(1975)2 WLR 425, στην οποία λέχθηκαν τα εξής στη σελίδα 439: «Now, as Lord Denning M.R. has already pointed out, this is a striking out application and in relation to any striking out application two things at least are clear. First, in considering any application to strike out, the Court will not go outside the pleadings themselves. Secondly the Court will only exercise their undoubted right to strike out all or part of the pleadings in a very clear case». Σε ελεύθερη δε μετάφραση: «Τώρα όπως και ο Λόρδος Denning M.R. έχει ήδη επισημάνει, αυτή είναι αίτηση για διαγραφή και σε σχέση με οποιαδήποτε αίτηση διαγραφής δύο ζητήματα τουλάχιστον είναι ξεκάθαρα. Πρώτον εξετάζοντας οποιαδήποτε αίτηση διαγραφής, το Δικαστήριο δεν θα πρέπει να ξεφεύγει από τα δικόγραφα τα ίδια. Δεύτερον το Δικαστήριο θα εξασκήσει την αδιαμφισβήτητη εξουσία του να διαγράψει μέρος ή ολόκληρο το δικόγραφο σε μία πολύ καθαρή περίπτωση.» Στην υπόθεση Γιαννάκης Καλλικάς v. Ελληνικής Τράπεζας
(2010)1(Β) ΑΑΔ 1238, ειπώθηκαν τα πιο κάτω: «Τα δικόγραφα θα πρέπει να περιέχουν μόνο μια συνοπτική έκθεση των ουσιωδών γεγονότων, στην οποία στηρίζεται η απαίτηση ή η υπεράσπιση. Οτιδήποτε περιττό, τείνει να επισκιάσει την υπόθεση του διαδίκου και δεν προωθεί ούτε τα συμφέροντα του ίδιου ούτε βέβαια και της δικαιοσύνης. Τέτοια δικόγραφα θα έπρεπε να τύχουν αντιμετώπισης σύμφωνα με τις δυνατότητες που προσφέρουν οι Θεσμοί για διαγραφή τους (βλ. Δ.19 θ.26 και Δ.27 θ.3), εφόσον κριθεί ότι η διατήρησή τους θα δυσχεράνει τη διεξαγωγή δίκαιης δίκης.» Συγκεκριμένα, πότε ένα δικόγραφο μπορεί να χαρακτηρισθεί ότι προκαλεί αμηχανία (embarrassing), σχετικά είναι τα εξής από το σύγγραμμα Bullen & Leake "Precedents of Pleadings" 12η έκδοση, σελ. 147: «Accordingly, a pleading is embarrassing which is ambiguous or unintelligible or which states immaterial matter and so raises irrelevant issues which may involve expense, trouble and delay and thus will prejudice the fair trial of the action, and so is a pleading which contains unnecessary or irrelevant allegations.» Σε ελεύθερη δε Ελληνική μετάφραση: «Συναφώς ένα δικόγραφο είναι προσβλητικό εάν είναι διφορούμενο ή ακατανόητο ή περιέχει άσχετα ζητήματα και τοιουτοτρόπως εγείρει άσχετα ζητήματα τα οποία δυνατόν να προκαλούν έξοδα, ανωμαλία και καθυστέρηση και ως εκ τούτου τείνουν να επηρεάσουν δυσμενώς τη δίκαιη δίκη της αγωγής και ως εκ τούτου είναι δικόγραφο το οποίο περιέχει μη αναγκαίους ή άσχετους ισχυρισμούς.» Για το ίδιο ζήτημα σχετικά είναι τα πιο κάτω από την υπόθεση Davy ν. Garrett [1878] 7 C. D. 473 (η οποία ακολουθήθηκε στην Re - W. R. Willcocks & Co Ltd [1973] 2 All E.R. 93): «Although the Court of Appeal will not readily interfere with the discretion of the Court of first instance in a matter of procedure, it is its duty to exercise its own discretion as to whether a pleading is so framed as to embarrass the opposite party. In a case, therefore, where a statement of claim was in the opinion of the Court of Appeal calculated to embarrass the Defendants by reason of its stating immaterial facts, and setting out at great length documents which could not be material except as evidence by way of admission, it was ordered to be struck out, though a motion for that purpose had been dismissed with costs by the Court below. The rule that evidence is not to be pleaded applies to admissions as well as to other evidence». Σε ελεύθερη δε Ελληνική μετάφραση: «Παρά το ότι το Εφετείο δεν είναι πρόθυμο να επέμβει στη διακριτική ευχέρεια του πρωτόδικου Δικαστηρίου σε ζήτημα διαδικασίας, είναι καθήκον του το οποίο πρέπει να εξασκήσει σύμφωνα με τη δική του διακριτική ευχέρεια στο κατά πόσο ένα δικόγραφο έχει με τέτοιο τρόπο διατυπωθεί έτσι ώστε να προκαλεί αμηχανία στην άλλη πλευρά. Συνακόλουθα σε περίπτωση που μία έκθεση απαίτησης είναι κατά την άποψη του Εφετείου τέτοια που προκαλεί αμηχανία στους Εναγόμενους, συνεπεία της καταγραφής σε αυτή ασχέτων γεγονότων και της παράθεσης σε μεγάλη έκταση περιεχόμενο εγγράφων τα οποία δεν μπορούν να είναι ουσιώδη, παρά μόνο ως μαρτυρία υπό μορφή παραδοχής, διατάχθηκε όπως αυτά διαγραφούν παρά το ότι αίτηση για τον σκοπό αυτό είχε απορριφθεί με έξοδα από το πρωτόδικο Δικαστήριο. Ο κανονισμός ότι μαρτυρία δεν θα πρέπει να δικογραφείται εφαρμόζεται και σε παραδοχές ως επίσης και σε οποιαδήποτε άλλη μαρτυρία.» Η εξουσία του Δικαστηρίου, με βάση τη Δ.19 θ.26, η οποία είναι διακριτικής μορφής και ταυτόχρονα πλατιά, βλ. Vector Onega A.G. v. Του Πλοίου Μ/V Grivas και Άλλων (Αρ.1)
(2000)1 ΑΑΔ 16 και Soboh Petroleum (Cyprus) Ltd v. Hussein Ali Nasrat Abdallah κ.ά.
(2013)1 ΑΑΔ 1520, όπως τονίζεται από τη νομολογία πρέπει να ασκείται με προσοχή και φειδώ (βλ. Παγκύπριος Εταιρεία Αρτοποιών Λτδ ν. Σαββίδη
(1997)1 ΑΑΔ 692 και Cyber Group Ltd v. Χαραλαμπίδη κ.ά.
(2004)1(Γ) ΑΑΔ 1860, Αμαθούντος ν. Κυπριακής Δημοκρατίας
(2007)1 ΑΑΔ 21, Παττίχη ν. Παττίχη, Έφεση Αρ. 8/2013 ημερ. 20.2.2015 και Artesa Trading Co Limited κ.ά. ν. Credit Bank of Moscow, Πολιτική Έφεση Αρ. 147/2012, ημερ. 3.4.2018). Η διαγραφή μέρους δικογράφου δυνάμει της Δ.19 θ.26, όπως και ολόκληρου δικογράφου δυνάμει της Δ.27 θ.3, αποτελεί εξαιρετικό μέτρο που δικαιολογείται μόνον εφόσον το μέρος ή όλο το δικόγραφο, αναλόγως, κρίνεται αναντίλεκτα ανυπόστατο. Το μέρος ή όλο το δικόγραφο δε, κρίνεται αποκλειστικά με βάση το περιεχόμενό του και τις αντικειμενικές συνέπειες που συνεπάγεται η τεκμηρίωση των ισχυρισμών που προβάλλονται σ' αυτό (βλ. In Re Pelmako Developments Ltd
(1991)1 ΑΑΔ 246 και Συμβούλιο Αποχετεύσεων Λεμεσού-Αμαθούντος ν. Κυπριακής Δημοκρατίας
(2007)1(Α) ΑΑΔ 21). Το μέρος δε εκείνο του δικογράφου που ζητείται να διαγραφεί πρέπει να συγκεκριμενοποιείται. Στα πλαίσια αυτά λαμβάνεται υπόψη τόσο η φύση της αγωγής, όσο και η σχετικότητα των ζητούμενων να διαγραφούν ισχυρισμών, με τα επίδικα θέματα αυτής. Σχετική είναι και η υπόθεση Αγγελίδου ν. Μούσουλου
(2012)1 ΑΑΔ 1846. Ακόμη δεν τίθεται θέμα μαρτυρίας και αξιολόγησης των εκατέρωθεν ισχυρισμών μέσα από τις έγγραφες προτάσεις. Αναφορικά με τον τρόπο άσκησής της σχετική είναι η υπόθεση Πελετιές ν. Ataya
(1990)1 ΑΑΔ 504. Σύμφωνα με τη νομολογία ένα δικόγραφο ή ισχυρισμός ο οποίος είναι σκανδαλώδης, όπως, π.χ., όταν περιέχει κατηγορίες ανεντιμότητας (dishonesty), ανηθικότητας (immorality) ή ανεπαίσχυντης (outrageous) συμπεριφοράς, δεν θα διαγραφεί αν είναι απαραίτητος ή σχετικός με οποιοδήποτε επίδικο ζήτημα στη διαδικασία. Όπως λέχθηκε στην υπόθεση Christie v. Christie
(1873)LR 8 Ch. 499, το μοναδικό ερώτημα είναι κατά πόσο το ζήτημα το οποίο φέρεται ως σκανδαλώδες θα ήταν αποδεκτό σαν μαρτυρία προς απόδειξη της αλήθειας οποιουδήποτε ισχυρισμού στο δικόγραφο ο οποίος είναι ουσιώδης σε σχέση με την αξιούμενη θεραπεία. Έτσι, όσο βαριές και αν είναι οι κατηγορίες που περιέχει ένα δικόγραφο, είτε αυτές είναι κατηγορίες ανηθικότητας είτε άλλως πως, αυτές δεν θεωρούνται σκανδαλώδεις εντός της έννοιας του κανονισμού αν είναι σχετικές με τα επίδικα ζητήματα, δηλαδή, αν θα επηρεάσουν το αποτέλεσμα της αγωγής αν αποδειχθούν αληθινές. Όπως αναφέρθηκε στην υπόθεση Athina Leathergoods Ltd v. Χαραλάμπους κ.α.
(2000)1(Β) ΑΑΔ 787, με αναφορά στο σύγγραμμα Annual Practice 1960, σελ. 478-479, οι λέξεις «τείνουν να επηρεάσουν δυσμενώς, προκαλέσουν αμηχανία ή να καθυστερήσουν τη δίκαιη δίκη της αγωγής» έχουν ερμηνευθεί φιλελεύθερα από τα Δικαστήρια. Λέχθηκαν δε τα εξής: «Αν ο εναγόμενος δεν διασαφηνίζει ποιό μέρος της έκθεσης απαίτησης παραδέχεται και ποιό αρνείται το δικόγραφο του προκαλεί αμηχανία. Απλή, όμως, πολυλογία δεν προκαλεί αφ' εαυτής αμηχανία. Ούτε και διαγράφεται ισχυρισμός ως προκαλών αμηχανία απλώς επειδή ο αντίδικος ισχυρίζεται ότι είναι αναληθής. Το γεγονός και μόνο ότι μια έκθεση απαίτησης περιλαμβάνει πολλές αιτίες αγωγής δεν προκαλεί αμηχανία εάν προβάλλονται ξεχωριστά στο δικόγραφο. Αξίωση για διαζευκτική θεραπεία δεν προκαλεί αμηχανία. Το ίδιο ισχύει και για ασυμβίβαστες υπερασπίσεις». Σχετική είναι και η υπόθεση Σάουρου κ.ά. ν. Φιλίππου
(2012)1 ΑΑΔ 2141 όπου λέχθηκε: «Η συμπερίληψη των σχετικών παραγράφων στην Έκθεση Απαίτησης ήταν όντως ενοχλητική που η διατήρηση τους θα έθετε τους εφεσίβλητους σε δυσμενή θέση να έχουν να αντικρίσουν γεγονότα που αφορούσαν άτομο, που βρισκόταν ως μη διάδικος, εκτός του πλαισίου της αγωγής.» Όπως φαίνεται στη σελίδα 367 του Annual Practice του 1956, για να διαπιστωθεί αν ένα ζήτημα είναι σκανδαλώδες, πρέπει να εξετασθεί εάν τούτο θα αποτελούσε αποδεκτή μαρτυρία για να δείξει την αλήθεια ενός δικογραφημένου ισχυρισμού, ο οποίος είναι ουσιώδης αναφορικά με τη θεραπεία που ζητείται. Σκανδαλώδη, άχρηστα και ενοχλητικά θέματα είναι εκείνα τα οποία θεωρούνται ανήθικα ή γίνονται με σκοπό τον επηρεασμό του αντιδίκου. Όμως, αν είναι σχετικά, τότε δεν είναι κατ' ανάγκη και σκανδαλώδη, ούτε και διαγράφεται ισχυρισμός απλώς και μόνο διότι είναι αχρείαστος, εκτός και αν είναι εξόφθαλμα άσχετος. Η Δ.27 θ.3 εφαρμόζεται όταν με την αίτηση ζητείται απόρριψη ή διαγραφή ολόκληρης της αγωγής ή του δικογράφου. Η εξουσία που δίδει η Δ.27 Θ.3, η οποία εφαρμόζεται στην προκειμένη περίπτωση, αφού ζητείται η διαγραφή ολόκληρης της υπεράσπισης, όπως ήδη αναφέρθηκε προηγουμένως, αποτελεί ένα χρήσιμο εργαλείο για την αποφυγή προώθησης σκανδαλωδών ή ενοχλητικών ισχυρισμών που αντιβαίνουν στην ορθή παρουσίαση των δικογράφων. Στην υπόθεση Λοΐζος Λουκά & Υιοί Λτδ ν. Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδος ΑΕ
(1999)1 ΑΑΔ 1316, αναφέρθηκε: «Προκύπτει από την εξέταση της νομολογίας ότι το πρωτόδικο δικαστήριο δεν στέργει σε ικανοποίηση αιτήματος για απόρριψη αγωγής, για το λόγο που προβλήθηκε, παρά μόνο στην περίπτωση που διαπιστώνεται ότι:
(1)πράγματι το δικόγραφο του ενάγοντα δεν περιέχει, έξω από κάθε αμφιβολία, αιτία αγωγής. και
(2)η αγωγή δεν μπορεί να διασωθεί ύστερα από τροποποιήσεις που μπορεί νόμιμα το δικαστήριο να επιτρέψει. Διαφορετικά θα έμενε κενό γράμμα το συνταγματικά προστατευόμενο δικαίωμα εκάστου να προσφύγει στο δικαστήριο για διάγνωση των δικαιωμάτων του σε συγκεκριμένη διαφορά. Από την επισκόπηση της νομολογίας διαφαίνεται μια σταθερή τάση φειδωλής χρήσης της εξουσίας για απόρριψη αγωγής που, όπως η παρούσα, βρίσκεται ακόμη στα σπάργανα.» Και πιο κάτω, στην ίδια απόφαση, αναφέρθηκε ότι: «Η κρινόμενη δε συνιστά περίπτωση τόσο φανερή που θα δικαιολογούσε τερματισμό της διαδικασίας στο ξεκίνημα της. Η πρωτόδικη απόφαση έχει προσδιορίσει τα ερείσματα της αγωγής και δεν υπάρχει λόγος να τα επαναλάβουμε. Στην έκθεση απαίτησης μνημονεύονται αρκετά γεγονότα που θα στήριζαν τη βάση αγωγής που καθόρισε η πρωτόδικη απόφαση. Πέραν τούτου, υπάρχει σοβαρή δυνατότητα για τροποποίηση στη βάση απευθείας συμφωνίας των διαδίκων, όπως προεκτάθηκε. Για τη δυνατότητα και τις θετικές διορθωτικές επιπτώσεις ενδεχομένων τροποποιήσεων βλέπε Rep. Of Peru, ανωτέρω, και Dadswell v. Jacobs 34 Ch. D. 278. Με τα δεδομένα, όπως εξετέθησαν, δεν είναι νοητή η απόρριψη της αγωγής. Μια τέτοια ενέργεια θα υπερσκέλιζε το συνταγματικό δικαίωμα προσφυγής στο δικαστήριο για παροχή θεραπείας.» Όπως λέχθηκε στην υπόθεση IN RE PELMAKO DEVELOPMENT LTD v. IN RE THE COMPANIES LAW, CAP.113 «Η διαγραφή δικογράφου, και ιδιαίτερα δικογράφου με το οποίο ο διάδικος επικαλείται την άσκηση της δικαιοδοσίας του δικαστηρίου, αποτελεί εξαιρετικό μέτρο το οποίο δικαιολογείται μόνο εφόσο το δικόγραφο κρίνεται αναντίλεκτα ανυπόστατο. Διαφορετικά, η διαγραφή θα συνεπαγόταν και παραβίαση του δικαιώματος διαδίκου να προσφύγει ενώπιον δικαστηρίου στο οποίο δικαιούται να προσφύγει βάσει του Συντάγματος, το οποίο κατοχυρώνεται από το άρθρο 30.1 του Συντάγματος.». Τα ίδια λέχθηκαν και στην υπόθεση ΝΙΚΟΣ ΣΙΑΚΟΛΑΣ v. FEDERAL BANK OF LEBANON (S.A.L.)
(1998)1 Α.Α.Δ. 1338 «Συμφωνούμε με το πρωτόδικο Δικαστήριο ότι ο θεσμός αυτός δίδει στο Δικαστήριο τη διακριτική ευχέρεια να απορρίψει μια αγωγή όταν η αγωγή δεν αποκαλύπτει καλή βάση αγωγής ή είναι επιπόλαιη ή παρενοχλητική (frivolous or vexatious). Η εξουσία αυτή του Δικαστηρίου ασκείται με εξαιρετική φειδώ. (Βλ. In Re Pelmaco Development Ltd
(1991)1 Α.Α.Δ. 246).» Επίσης, σχετική αναφορά γίνεται στην υπόθεση ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΑΠΟΧΕΤΕΥΣΕΩΝ ΛΕΜΕΣΟΥ ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ
(2007)1 Α.Α.Δ. 21. Τα ίδια λέχθηκαν και στην υπόθεση ΜΙΧΑΗΛ ΣΑΒΒΑ ΣΑΟΥΡΟΥ κ.α v. ΜΑΡΙΑ ΚΩΣΤΑ ΦΙΛΙΠΠΟΥ
(2012)1 Α.Α.Δ.
  1. Ακόμη, σχετική είναι η υπόθεση ΠΑΤΤΙΧΗ ν. ΠΑΤΤΙΧΗ, Έφεση Αρ. 8/2013, ημερ. 20.2.
  2. Στην υπόθεση ARTESA TRADING CO LIMITED κ.ά. ν. CREDIT BANK OF MOSCOW, Πολιτική Έφεση Αρ. 147/2012, ημερ. 3.4.2018, λέχθηκαν τα εξής: «Η Δ.27, όπως είναι γνωστό, ενεργοποιείται για απόρριψη δικογράφων ή και κλητηρίου εντάλματος όταν δεν στοιχειοθετείται εκ προοιμίου αγώγιμο δικαίωμα. Αναγνωρίζεται από τη νομολογία ότι η in limine διαγραφή αγωγής είναι δραστικότατο μέτρο, αναγκαίο όμως όταν, εκ των πραγμάτων, μια αγωγή δεν έχει νομικό έρεισμα να προχωρήσει σε πλήρη εκδίκαση. Γι΄ αυτό και ζητήματα απόρριψης αγωγής εξετάζονται κατά κανόνα από την αρχή της διαδικασίας με σχετική αίτηση που εισάγεται από τον αντίδικο ώστε να περισωθεί δικαστικός χρόνος και να μην δημιουργούνται αχρείαστα έξοδα, (Daimler & Co. V. Continental Tyre Co Ltd
(1916)2 A.C. 307). Η νομιμοποίηση ενός ενάγοντα πρέπει να αποφασίζεται εκ των προτέρων, (Κρεμμού ν. Κρεμμού κ.ά., Πολ. Έφ. αρ. 55/2006, ημερ. 21.6.2007 - μη δημοσιευθείσα). Τέτοια μη νομιμοποίηση δυνατό να αφορά την ανικανότητα διαδίκου να υπογράψει ή να δώσει έγκυρο διοριστήριο, ζήτημα θεμελιακής φύσεως αφού επηρεάζει αυτό τούτο το δικαίωμα έγερσης αγωγής, (Annual Practice
(1970)Τόμος 2, 840, παρ. 3224 και οι εκεί αναφερόμενες υποθέσεις).» Το Δικαστήριο παρατηρεί ότι η αίτηση έχει λανθασμένο τίτλο αφού τροποποιήθηκε δύο φορές και θα έπρεπε ο τίτλος να είναι σύμφωνα με αυτές τις τροποποιήσεις. Ουσιαστικά το Δικαστήριο δεν θα έπρεπε να ακούσει την αίτηση ένεκα της έλλειψης αυτής. Έτσι εξετάζοντας το πρώτο θέμα, ήτοι την εισήγηση ότι η αίτηση έγινε με μεγάλη καθυστέρηση, το Δικαστήριο κρίνει ότι αυτή βρίσκει έρεισμα στη Νομολογία, υπόθεση Πελετιέ (ανωτέρω), έχοντας κατά νου ότι η Έκθεση Απαίτησης καταχωρήθηκε στις 4.9.2017 και όχι στις 23.11.2018, ως λανθασμένα αναφέρεται από την Αιτήτρια σε ένα από τους ισχυρισμούς της, γιατί απλώς στις 13.11.18 εκδόθηκε διάταγμα τροποποίησης του τίτλου της αγωγής και καταχωρήθηκε στις 23.11.18 τροποποιημένη αγωγή, που κατά τη νομολογία η όποια τροποποίηση ανάγεται στο χρόνο έγερσης της αγωγής, και η υπό κρίση αίτηση καταχωρήθηκε στις 25.4.19, ήτοι 17 μήνες μετά το πέρας της καταχώρησης της Έκθεσης Απαίτησης και 14 και πλέον μήνες από την καταχώρηση του σημειώματος εμφάνισης εκ μέρους της Αιτήτριας. Ως εκ τούτου αυτός ο λόγος ένστασης ευσταθεί και είναι αρκετός από μόνος του για να απορριφθεί η αίτηση και απορρίπτεται. Προς πληρότητα της απόφασης θα εξετάσω και την ουσία της αίτησης η οποία είναι η θέση για πανομοιότυπη δικογράφηση της Έκθεσης Απαίτησης στην παρούσα αγωγή με την Έκθεση Ανταπαίτησης στην αγωγή υπ΄ αρ. 733/2016 Ε.Δ. Αμμοχώστου. Στη συγκεκριμένη περίπτωση η αγωγή επί γενικώς οπισθογραφημένου κλητηρίου εντάλματος καταχωρήθηκε στις 30.12.2014 και η Έκθεση Απαίτησης στις 4.9.
  1. Από τότε δεν καταχωρήθηκε Έκθεση Υπεράσπισης εκ μέρους της Αιτήτριας. Όμως καταχώρησε στις 23.2.2016 την αγωγή υπ΄ αρ. 733/2016 Ε.Δ. Αμμοχώστου, στην οποία καταχώρησε Έκθεση Υπεράσπισης και Ανταπαίτησης η Καθ΄ης η αίτηση στις 4.9.2017, δηλαδή την ίδια ημερομηνία που καταχώρησε και την Έκθεση Απαίτησης στην παρούσα αγωγή. Αφού καταχωρήθηκε η αίτηση από την Καθ΄ης η αίτηση για απόφαση λόγω μη καταχώρησης υπεράσπισης από τους Εναγόμενους, στις 20.2.2019, ακολούθησε, δύο μήνες αργότερα, η υπό κρίση αίτηση η οποία καταχωρήθηκε στις 25.4.
  2. Εδώ θα ήθελα να αναφερθεί, πριν καταπιαστεί το Δικαστήριο με την ουσία του θέματος, αν και όπως ήδη αποφασίστηκε η αίτηση απορρίφθηκε, ότι την ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση προβαίνει δικηγόρος από το δικηγορικό γραφείο που χειρίζεται την υπόθεση, που έστω και αν δεν είναι το ίδιο πρόσωπο που διορίστηκε δικηγόρος της Αιτήτριας που προβαίνει σε αυτή, εν τούτοις είναι δικηγόρος που χειρίζεται για λογαριασμό των δικηγόρων που εκπροσωπούν την Αιτήτρια, που με βάση τη νομολογία THANOS HOTELS LTD v. ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ
(1991)1 Α.Α.Δ. 1036, Προσφυγή 1045/05 DULAL v. Kυπριακής Δημοκρατίας, ημερομηνίας 27/10/2005, Προσφυγή 869/2005 SVETLANA SHALAEVA v. Κυπριακής Δημοκρατίας, ημερομηνίας 24.3.2006 και υπόθεση DMITRY RYBOLOVLEV v. ELENA RYBOLOVLEVA κ.ά.
(2010)1 ΑΑΔ 82, δεν θα έπρεπε να γίνεται αυτό. Ο μόνος λόγος που δεν θα εξεταστεί αυτό το θέμα από το Δικαστήριο είναι γιατί δεν προβλήθηκε στην αγόρευση της άλλης πλευράς. Η ένορκη δήλωση που συνοδεύει την ένσταση επίσης έγινε από δικηγόρο του δικηγορικού γραφείου που εκπροσωπεί την Καθ΄ης η αίτηση, αλλά εκεί δίνεται λόγος γιατί προέβηκε δικηγόρος στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την ένσταση, ενώ στην περίπτωση της Αιτήτριας ουδείς λόγος δόθηκε. Έχοντας κατά νου ότι η παρούσα αγωγή καταχωρήθηκε στις 30.12.2014 και σημείωμα εμφάνισης καταχωρήθηκε εκ μέρους της Αιτήτριας στις 6.2.2015 και ενώ είχε την ευκαιρία η Αιτήτρια να καταχωρήσει Υπεράσπιση και Ανταπαίτηση δεν το έπραξε και προχώρησε και καταχώρησε την αγωγή υπ΄ αριθμό 733/2016 Ε.Δ. Αμμοχώστου στις 23.9.2016, δηλαδή ένα χρόνο και εννέα μήνες περίπου μετά που καταχωρήθηκε η παρούσα αγωγή εκ μέρους της Καθ΄ης η αίτηση, ότι η Έκθεση Απαίτησης εκ μέρους της Καθ΄ης η αίτηση καταχωρήθηκε στις 4.9.2017 και προφανώς εξ ανάγκης αφού καταχωρήθηκε η αγωγή εκ μέρους της Αιτήτριας καταχώρησε την ίδια ημέρα Υπεράσπιση και Ανταπαίτηση ούτως ώστε να ανακόψει οποιαδήποτε πορεία για αίτηση έκδοσης απόφασης λόγω μη καταχώρησης υπεράσπισης, ότι η Ανταπαίτηση αφορά μόνο την Αιτήτρια και όχι την Αιτήτρια και την Εναγόμενη 2 στην παρούσα αγωγή, ότι παρήλθε μεγάλο χρονικό διάστημα και δεν προχώρησε με κανένα διάβημα η Αιτήτρια στην παρούσα αγωγή, έχοντας επίσης υπόψη τα θέματα που εγείρονται και σχετίζονται στην παρούσα αγωγή και με την Εναγόμενη 2, το γεγονός ότι μόνο τότε η Αιτήτρια προχώρησε να καταχωρήσει την παρούσα αίτηση όταν καταχωρήθηκε στις 20.2.2019 εκ μέρους της Καθ΄ης η αίτηση, αίτηση για έκδοση απόφασης λόγω μη καταχώρησης υπεράσπισης και κυρίως ότι η Αιτήτρια ήταν αυτή που προκάλεσε την καταχώρηση της Έκθεσης Υπεράσπισης και Ανταπαίτησης στην αγωγή 733/2016 Ε.Δ. Αμμοχώστου, ένεκα του δικού της τρόπου χειρισμού της υπόθεσης που αφορά την παρούσα αγωγή, χωρίς βέβαια να παραγνωρίζω ότι στην ουσία τα θέματα όσον αφορά την Αιτήτρια και την Καθ΄ης η αίτηση εκπηγάζουν από το ίδιο γεγονός αλλά για την Εναγόμενη 2 στην παρούσα αγωγή υπάρχει μία διαφορετικότητα και έχοντας υπόψη και τη Νομολογία για την κατάχρηση διαδικασίας (βλ. υποθέσεις ΧΑΡΑΛΑΜΠΙΔΗ ν. ΚΩΜΟΔΡΟΜΟΥ
(2002)2 ΑΑΔ 522, ΛΥΡΑΣ ν. ΠΕΤΡΟΛΙΝΑ ΛΤΔ
(1996)1 ΑΑΔ 1401, CONSTANTINIDES ν. VIMA LTD κ.ά.
(1983)1 CLR 348 και ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΦΥΛΑΚΩΝ ν. ΤΖΕΝΝΑΡΟ ΠΕΡΡΕΛΛΑ
(1995)1 ΑΑΔ 217), υπό τις περιστάσεις κρίνω ότι δεν θα ήταν δίκαιο και ορθό ακόμα και με βάση την ουσία της αίτησης να προχωρήσει το Δικαστήριο να εκδώσει διάταγμα διαγραφής της αγωγής έχοντας κατά νου και το Άρθρο 30.2 του Συντάγματος και ως εκ τούτου η αίτηση δεν μπορεί να επιτύχει. Κατά συνέπεια η αίτηση απορρίπτεται πλέον €2.000 έξοδα συν ΦΠΑ υπέρ της Καθ΄ης η αίτηση και εναντίον της Αιτήτριας, καταβλητέα στο τέλος της δίκης. (Υπ.) ................ Ν. Γερολέμου, Α.Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.