Γερολέμου κ.α. ν. GIOVANI DEVELOPERS LIMITED κ.α., Αρ. Αγωγής: 801/2012, 20/8/2019

Γερολέμου κ.α. ν. GIOVANI DEVELOPERS LIMITED κ.α., Αρ. Αγωγής: 801/2012, 20/8/2019 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDAMM:2019:A81 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: ΣΤ. ΤΣΙΒΙΤΑΝΙΔΟΥ-ΚΙΖΗ, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 801/2012 Μεταξύ:

1. XXXXX Γερολέμου
2. XXXXX Γερολέμου Εναγόντων -ν-
3. GIOVANI DEVELOPERS LIMITED
4. XXXXX Τζιοβάνη
5. XXXXX Ιωάννου Ηλιώτου Εναγόμενων ------- Αίτηση ημερομηνίας 21.12.2018 για αναστολή εκτέλεσης της απόφασης Ημερομηνία: 20 Αυγούστου, 2019 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για εναγόμενους 1 και 2-αιτητές: Ο κ. Αδ. Λάντος, για Αδάμος Λάντος & Συνεργάτες ΔΕΠΕ. (για να ακούσει απόφαση η κα Θ. Κκημήτρη) Για ενάγοντες-καθ΄ ων η αίτηση: Η κα Μαρία Χαραλάμπους, για A. CHR. THEOPHILOU LLC. (για να ακούσει απόφαση η κα Χρ. Ζαντή) ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Στις 8.01.2018 εκδόθηκε απόφαση υπέρ των εναγόντων και σε βάρος των εναγομένων 1 και 2, ευθυνομένων αλληλεγγύως και/ή κεχωρισμένως, μεταξύ άλλων, για το ποσό των €43.092,00 με νόμιμο τόκο από της καταχώρισης της αγωγής. Επιδικάστηκαν, επίσης, σε βάρος τους και τα έξοδα της αγωγής τα οποία, όπως υπολογίστηκαν από τον Πρωτοκολλητή, ανήλθαν στο ποσό των €10.361,00 πλέον Φ.Π.Α. Η αγωγή εναντίον της εναγόμενης 3 απορρίφθηκε χωρίς καμιά διαταγή για έξοδα. Απορρίφθηκε επίσης και η ανταπαίτηση, χωρίς έξοδα. Οι εναγόμενοι 1 και 2 εφεσίβαλαν την απόφαση καταχωρώντας στις 7.02.2018, Ειδοποίηση Έφεσης. Με την υπό κρίση αίτηση, οι εναγόμενοι 1 και 2-αιτητές αιτούνται: Α. Διάταγμα αναστολής εκτέλεσης της απόφασης ημερομηνίας 08.01.2018 μέχρι εκδικάσεως των Εφέσεων αρ. 375/2016, 191/2016, 74/2018 και 85/2018 οι οποίες έχουν καταχωρηθεί στο Ανώτατο Δικαστήριο (Δευτεροβάθμια Δικαιοδοσία) που αφορούν την υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγή. Β. Οποιαδήποτε άλλη θεραπεία θα κρίνει δίκαιη και εύλογη υπό τις περιστάσεις το Δικαστήριο. Γ. Έξοδα της Αίτησης πλέον ΦΠΑ.» Η Αίτηση βασίζεται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.35, θ.18-19, Δ.33 θ.6, Δ.48 θ1-4, 7-9 και Δ.64, στο άρθρο 31 του περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60, στο Άρθρο 30 του Συντάγματος της Κυπριακής Δημοκρατίας, στο άρθρο 6 της Σύμβασης για την Προστασία των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και των Θεμελιωδών Ελευθεριών, στην νομολογία και στις συμφυείς εξουσίες και πρακτική του Δικαστηρίου. Η Αίτηση υποστηρίζεται από Ένορκη Δήλωση του XXXXX Γερολέμου, οικονομικού διευθυντή των εναγόμενων 1, δεόντως εξουσιοδοτημένου. Όπως ο ομνύων αναφέρει, οι εναγόμενοι 1 και 2 εφεσίβαλαν τόσο την τελική απόφαση του Δικαστηρίου (η Πολιτική Έφεση έχει αριθμό 74/2018) όσο και άλλες τρεις Ενδιάμεσες Αποφάσεις). I. Με την Πολιτική Έφεση 191/2016, εφεσιβλήθη η Ενδιάμεση Απόφαση του Δικαστηρίου με την οποία επετράπη η τροποποίηση της Έκθεσης Απαίτησης μετά το κλείσιμο της υπόθεσης των εναγόντων. II. Με την Πολιτική Έφεση 375/2016 εφεσιβλήθη η Ενδιάμεση Απόφαση του Δικαστηρίου με την οποία απερρίφθη η αίτηση των εναγομένων 1 και 2 για τροποποίηση της Έκθεσης Υπεράσπισης. III. Με την Πολιτική Έφεση 85/2018 εφεσιβλήθη η απόφαση του Δικαστηρίου με την οποία απερρίφθη το αίτημα των εναγομένων 1 και 2 για διόρθωση της απόφασης. Είναι η θέση του ομνύοντος πως οι εναγόμενοι 1 και 2 πιστεύουν πως έχουν «καλό λόγο έφεσης» και πως «παρέχεται ουσιαστικό ζήτημα προς συζήτηση από το Δευτεροβάθμιο Δικαστήριο». Διατείνεται πως το ύψος των αποζημιώσεων (€43.092,00) που επιδικάστηκε, πλέον τα δικηγορικά έξοδα (€10.361,00), είναι ένα αρκετά μεγάλο χρηματικό ποσό συγκριτικά με την οικονομική δυνατότητα των εναγόντων, με αποτέλεσμα να μην υπάρχει δυνατότητα επιστροφής των χρημάτων εάν οι εναγόμενοι 1 και 2 επιτύχουν στην Έφεσή τους. Οι τελευταίοι δεν αρνούνται «να εξοφλήσουν την απόφαση», αρκεί να διασφαλιστεί από μέρους των εναγόντων πως εάν η Έφεση επιτύχει θα «επιστραφούν όσα πληρωθούν». Οι Ενάγοντες, σύμφωνα με τον ομνύοντα, προχώρησαν σε μέτρα εκτέλεσης της απόφασης (εξέδωσαν ένταλμα κατάσχεσης κινητής περιουσίας) και είναι γι΄ αυτό τον λόγο που θα πρέπει να εγκριθεί το αίτημα των εναγομένων 1 και 2, οι οποίοι είναι έτοιμοι να παράσχουν τραπεζική εγγύηση «για ολόκληρο το ποσό». Όσον αφορά τα έξοδα, εφόσον γίνει συμψηφισμός με τα έξοδα που οι δικηγόροι των εναγομένων 1 και 2 δικαιούνται από τις αιτήσεις που καταδικάστηκαν οι ενάγοντες, το υπόλοιπο ποσό μπορεί να καταβληθεί αμέσως στους δικηγόρους των εναγόντων, έναντι της ενυπόγραφης δήλωσης από μέρους τους ότι θα σεβαστούν το αποτέλεσμα των Εφέσεων. Εάν οι εναγόμενοι 1 και 2 κερδίσουν την Έφεση θα τους επιστραφεί οποιοδήποτε ποσό εισπράξουν. Τέλος, είναι η θέση των εναγομένων 1 και 2 ότι «μπορούν να εξοφλήσουν άμεσα τους ενάγοντες αρκεί οι ενάγοντες να είναι σε θέση να δώσουν αντίστοιχη τραπεζική εγγύηση ότι σε περίπτωση που οι εναγόμενοι 1 και 2 πετύχουν την Έφεσή των θα επανακτήσουν τα χρήματα των». Οι ενάγοντες-καθ΄ ων η αίτηση καταχώρισαν Ένσταση προβάλλοντας τους ακόλουθους λόγους. Πως η Αίτηση είναι νόμω και/ή ουσία αβάσιμη και/ή ανεπαρκής και/ή αστήρικτη και/ή λανθασμένη και/ή αντίθετη με τη νομολογία και/ή την δικαστική πρακτική. Πως δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις του νόμου και/ή της νομολογίας για την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων. Πως υπάρχει υπέρμετρη καθυστέρηση στην καταχώριση της Αίτησης. Πως τόσο η Έφεση κατά της τελικής απόφασης όσο και κατά των Ενδιάμεσων Αποφάσεων δεν είναι σοβαρές ή πραγματικές αλλά επιπόλαιες και δεν έχουν πιθανότητες επιτυχίας. Πως μοναδικός σκοπός της Αίτησης είναι να αποτρέψει τους ενάγοντες από του να επωφεληθούν τους καρπούς της επιτυχίας των. Η Ένσταση υποστηρίζεται από Ένορκη Δήλωση του ενάγοντα 2 XXXXX Γερολέμου, δεόντως εξουσιοδοτημένου (από τον Ενάγοντα 1). Ο ομνύων επιχειρηματολογεί υπέρ της απόρριψης του αιτήματος επαναλαμβάνοντας, ουσιαστικά, τους λόγους Ένστασης. Είναι η θέση του πως το ότι οι εναγόμενοι 1 και 2 «δήλωσαν πρόθυμοι να παράσχουν εγγύηση» δεν μπορεί, από μόνο του, να θεωρηθεί αρκετό ώστε το Δικαστήριο να παράσχει την αιτούμενη αναστολή. Πως δεν πρόσφεραν οποιαδήποτε μαρτυρία σε σχέση με την οικονομική τους κατάσταση, ώστε να αποδεικνύεται η φερεγγυότητα τους να εξοφλήσουν τους ενάγοντες. Αντίθετα, οι ίδιοι είναι οικονομικά εύρωστοι ώστε να επιστρέψουν το εξ αποφάσεως χρέος σε περίπτωση επιτυχίας της Έφεσης. Ο ίδιος, η σύζυγός του και ο ενάγοντας 1 είναι συνιδιοκτήτες ακινήτου στο Παραλίμνι (αριθμός εγγραφής 0/XXX) η αξία του οποίου είναι €232.700= περίπου. Όσον αφορά τα έξοδα, ο συμψηφισμός τούτων (όπως ζητούν οι εναγόμενοι 1 και 2) είναι άσχετος με την παρούσα διαδικασία. Νομικό υπόβαθρο τόσο της Αίτησης όσο και της Ένστασης είναι ο Καν. 18 της Διαταγής 35, των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, ο οποίος έχει ως ακολούθως: «An appeal shall not operate as a stay of execution or of proceedings under the decision appealed from except so far as the Court appealed from or the Court of Appeal, or a Judge of either Court, may order; and no intermediated act or proceeding shall be invalidated, except so far as the Court appealed from may direct. Before any order staying execution is entered, the person obtaining the order shall furnish such security (if any) as may have been directed. If the security is to be given by means of a bond, the bond shall be made to the party in whose favor the decision under appeal was given." Νομολογιακά έχει λεχθεί πως το θέμα άπτεται της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου (Βλ. E.U.R.I.K. and others v. Kotsonis