← Κύπρος

HELLENIC BANK PUBLIC COMPANY LIMITED ν. C & A JOSIF ENTERPRISES LIMITED κ.α., Αρ. Αγωγής: 528 / 2012, 30/12/2019

HELLENIC BANK PUBLIC COMPANY LIMITED ν. C & A JOSIF ENTERPRISES LIMITED κ.α., Αρ. Αγωγής: 528 / 2012, 30/12/2019 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDAMM:2019:A105 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Στ. Τσιβιτανίδου-Κίζη, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 528 / 2012 ΜΕΤΑΞΥ: HELLENIC BANK PUBLIC COMPANY LIMITED Ενάγουσας -και-

  1. C & A JOSIF ENTERPRISES LIMITED
  2. XXXXX ΠΑΠΕΤΤΑ ΙΩΣΗΦ
  3. XXXXX ΚΥΡΙΑΚΟΥ ΙΩΣΗΦ Εναγομένων Ημερομηνία: 30 Δεκεμβρίου,
  4. Εμφανίσεις: Για ενάγουσα: Ο κ. Ζαχαρίας Ζαχαρίου για ΤΣΙΗΣΣΟΣ & ΣΥΝΕΡΓΑΤΕΣ ΔΕΠΕ (για ν'ακούσει απόφαση ο ίδιος) Για εναγόμενους: Ο κ. Κασσιανής για ΑΝΔΡΕΑΣ ΜΑΘΗΚΟΛΩΝΗΣ (για ν' ακούσει απόφαση η κα Λάμπρου) Α Π Ο Φ Α Σ Η Αποτελούν κοινό έδαφος μεταξύ των διαδίκων τα εξής: I. οι ενάγοντες είναι εταιρεία περιορισμένης ευθύνης, δεόντως συσταθείσα στην Κύπρο, διεξάγουσα τραπεζικές εργασίες. Μέχρι τις 5.6.2005 λειτουργούσε με το όνομα «HELLENIC BANK LIMITED» («ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΛΙΜΙΤΕΔ») και από τις 6.6.2005 μετονομάστηκε σε «HELLENIC BANK PUBLIC COMPANY LIMITED» («ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΙΜΙΤΕΔ»). II. Η Barclays Bank PLC, κατά τον ουσιώδη για την αγωγή χρόνο, ήταν χρηματοδοτικός οργανισμός ο οποίος διεξήγαγε τραπεζικές εργασίες σ΄ ολόκληρη την Κύπρο. III. Την 1.4.1996 η Barclays Bank PLC πώλησε και εκχώρησε στους ενάγοντες όλο το ενεργητικό καθώς και τις υποχρεώσεις της που αφορούσαν την επιχειρηματική δραστηριότητα της στην Κύπρο. Στις 30.4.1996 ολοκληρώθηκε η συμφωνία και από την ημερομηνία αυτή οι ενάγοντες έχουν υποκαταστήσει την Barclays Bank PLC, στα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις της. IV. Η εναγόμενη 1 είναι εταιρεία δεόντως συσταθείσα στην Κύπρο με κύριο αντικείμενο εργασιών την εισαγωγή και πώληση (χονδρικώς και λιανικώς) διακοσμητικών αντικειμένων. Οι εναγόμενοι 2 και 3 είναι οι μέτοχοι και οι διευθυντές της. Σύμφωνα με τους προβαλλόμενος στην Έκθεση Απαίτησης ισχυρισμούς: (α) τον Αύγουστο του 1987 η Barclays Bank PLC παραχώρησε στην εναγόμενη 1 τραπεζικές διευκολύνσεις υπό μορφή τρεχούμενου λογαριασμού με αρχικό όριο παρατραβήγματος το ποσό των ΛΚ15.000= (€25.962,02). (β) η παραχώρηση της ίδιας μορφής τραπεζικών διευκολύνσεων προς την εναγόμενη 1, συνεχίστηκε και από τους ενάγοντες, στη βάση μεταξύ τους συμφωνίας ημερομηνίας 2.8.
  5. (γ) οι εναγόμενοι 2 και 3, στη βάση γραπτής συμφωνίας εγγύησης ημερομηνίας 17.3.2006, εγγυήθηκαν όλες τις υποχρεώσεις της εναγόμενης 1 προς την ενάγουσα, οι οποίες απέρρεαν από τη συμφωνία της 2.8.2004, μέχρι ποσού ΛΚ46.000= (€78.595,66) πλέον τόκων, προμηθειών, επιβαρύνσεων δικηγορικών και δικαστικών εξόδων. (δ) οι ενάγοντες στη βάση γραπτής συμφωνίας ημερομηνίας 13.6.2007, παραχώρησαν στην εναγόμενη 1, υπό την αλληλέγγυα, προσωπική εγγύηση των εναγομένων 2 και 3, δάνειο ύψους ΛΚ100.000= (€170.860), η αποπληρωμή του οποίου θα γινόταν σε πρώτη ζήτηση ή με 84 μηνιαίες δόσεις εκ ΛΚ1.546 (€2.641,50) εκάστη της πρώτης δόσης πληρωτέας την 30.6.2007 και της τελευταίας την 31.5.
  6. Το δάνειο θα έφερε τόκο ο οποίος θα υπολογίζετο με βάση το ετήσιο κυμαινόμενο επιτόκιο το οποίο θα συνίστατο από το καθοριζόμενο (κάθε φορά) από τους ενάγοντες βασικό επιτόκιο της τράπεζας, προσαυξημένο κατά 3.25% ήτοι προς 7.75% (4.50% βασικό επιτόκιο πλέον 3.25% περιθώριο). Οι ενάγοντες θα είχαν το δικαίωμα να μεταβάλλουν οποτεδήποτε κατά την κρίση τους το βασικό επιτόκιο, ανακοινώνοντας τούτο στον Τύπο. (ε) οι εναγόμενοι 2 και 3 στη βάση γραπτής συμφωνίας εγγύησης ημερομηνίας 13.6.2007, εγγυήθηκαν όλες τις υποχρεώσεις της εναγομένης 1, οι οποίες πήγαζαν από τη συμφωνία δανείου της ίδιας ημερομηνίας. (στ) προς εξασφάλιση των υποχρεώσεων της εναγόμενης 1 οι εναγόμενοι 2 και 3, ενέγραψαν την 21.3.2006 στο Κτηματολόγιο Αμμοχώστου προς όφελος των εναγόντων, την Υποθήκη ΥXXX/06 επί ακινήτου των (αρ. εγγραφής XXXX, Φ/Σχ. 33/53Ε1, τεμάχιο 426, χωράφι, τα 2/6 μερίδια) στο Παραλίμνι της επαρχίας Αμμοχώστου, για το ποσό των ΛΚ100.000= (€170.860,14) πλέον τόκου. (ζ) προς περαιτέρω εξασφάλιση των υποχρεώσεων της εναγόμενης 1, η εναγόμενη 2 ενέγραψε την 21.3.2006 στο κτηματολόγιο Αμμοχώστου, προς όφελος των εναγόντων την Υποθήκη, ΥXXX/06 επί τριών ακινήτων της (αρ. εγγραφής 0/XXXXX, Φ/Σχ. 33/53Ε1, τεμάχιο XXX, οικόπεδο, αρ. εγγραφής 0/XXXXX Φ/Σχ. 33/53Ε1, τεμάχιο XXX, οικόπεδο, αρ. εγγραφής 0/XXXXX, Φ/Σχ. 33/53Ε1, τεμάχιο XXX, οικόπεδο), στο Παραλίμνι της επαρχίας Αμμοχώστου, για το ποσό των ΛΚ60.000= (€102.516,08) πλέον τόκου. (η) οι ενάγοντες με επιστολή τους ημερομηνίας 5.10.2010, τερμάτισαν τόσο την συμφωνία δανείου, όσο και την λειτουργία του τρεχούμενου λογαριασμού της εναγόμενης 1 λόγω παράλειψης της τελευταίας να εκπληρώσει τις συμβατικές τις υποχρεώσεις. (θ) οι ενάγοντες με επιστολές τους ημερομηνίας 14.2.2011 και 2.3.2012, κάλεσαν τους εναγόμενους 1, 2 και 3, να εξοφλήσουν τα οφειλόμενα ποσά, πλην όμως οι τελευταίοι αρνήθηκαν να συμμορφωθούν. Με την αγωγή, οι ενάγοντες αξιώνουν εναντίον των εναγομένων 1, 2 και 3, αλληλέγγυα και/ή κεχωρισμένα: (α) την καταβολή του ποσού των €126.520,21 ως οφειλόμενο δυνάμει συμφωνίας τρεχούμενου λογαριασμού με όριο παρατραβήγματος και/ή δυνάμει εγγύησης. (β) τόκο προς 13% επί ποσού €121.223,43 από 1.5.2012 μέχρι εξόφλησης, του τόκου κεφαλαιοποιημένου την 30η Ιουνίου και 31η Δεκεμβρίου εκάστου έτους. (γ) την καταβολή του ποσού των €227.774,64 ως οφειλόμενο δυνάμει συμφωνιών δανείου και εγγύησης. (δ) τόκο προς 13% επί ποσού €218.248,40 από 1.5.2012 μέχρι πλήρους εξόφλησης, του τόκου κεφαλαιοποιημένου την 30η Ιουνίου και 31η Δεκεμβρίου εκάστου έτους. (ε) έξοδα, πλέον ΦΠΑ. Οι εναγόμενοι 1 και 2 (η αγωγή δεν κατέστη δυνατό να επιδοθεί στον εναγόμενο 3) στην Έκθεση Υπεράσπισης που καταχώρισαν, παραδέχονται την υπογραφή των επίδικων συμφωνιών (παρατραβήγματος, δανείου και εγγύησης). Είναι η θέση τους πως οι ίδιοι δεν είχαν την δυνατότητα να διαπραγματευθούν τους όρους των συμφωνιών αφού τα έγγραφα ήταν τυποποιημένα με προκαθορισμένους από τους ενάγοντες όρους, τα οποία οι τελευταίοι «διέθεταν» για υπογραφή γενικά από τους πελάτες τους χωρίς την δυνατότητα διαπραγμάτευσης. Πως οι εν λόγω όροι είναι καταχρηστικοί, αόριστοι και ανεφάρμοστοι και συνεπώς παράνομοι και άκυροι. Διατείνονται περαιτέρω πως οι εγγυήσεις που έδωσε η εναγόμενη 2 ήταν «έκδηλα εναντίον των συμφερόντων της», αφού αυτή δεν είχε καμία ουσιαστική εμπλοκή στις εργασίες της εναγόμενης 1 εταιρείας, τις οποίες διαχειριζόταν ο σύζυγος της (εναγόμενος 3). Συνεπώς οι συμφωνίες εγγύησης είναι αόριστες, καταπιεστικές και επαχθείς για τα δικαιώματα της. Επίσης πως οι ενάγοντες πρώτον, δεν έλαβαν τα αναγκαία μέτρα για να πληροφορήσουν την εναγόμενη 2 για τους κινδύνους που αναλάμβανε με την υπογραφή των συμβάσεων εγγύησης και δεύτερο, δεν συμμορφώθηκαν με τις πρόνοιες του Νόμου 197

(1)/2003 (άρθρο 5), αφού δεν έδωσαν στους εναγόμενους 2 και 3 οποιαδήποτε γραπτή δήλωση του πρωτοφειλέτη (εναγόμενου 1), σχετικά με τα περιουσιακά του στοιχεία (περιλαμβανομένων λεπτομερειών για τυχόν επιβαρύνσεις της περιουσίας του) καθώς και επιστολή με τις αναγκαίες λεπτομέρειες του δανείου για το οποίο θα παραχωρείτο η εγγύηση. Σε σχέση με τις υποθήκες (είναι παραδεκτό από πλευράς τους πως αυτές δόθηκαν προς περαιτέρω ή καλύτερη εξασφάλιση των λογαριασμών δανείου και παρατραβήγματος), προβάλλουν πως αυτές είναι άκυρες και/ή ανεφάρμοστες καθότι το ύψος του επιτοκίου ή και ο τρόπος υπολογισμού του τόκου είναι αντίθετος με τις πρόνοιες του άρθρου 21
(1)(γ) του Νόμου 9/65, ο οποίος καθορίζει πως ο τόκος θα πρέπει να προβλέπεται σε ποσοστό καθορισμένο ή δυνάμενο να προσδιοριστεί. Ανταπαιτητικώς αξιώνουν: Α. Δήλωση του Δικαστηρίου ότι η εγγύηση που παραχώρησε η εναγόμενη 2 είναι άκυρη και πως η τελευταία θα πρέπει να απαλλαγεί οποιασδήποτε ευθύνης. Β. Δήλωση του Δικαστηρίου ότι οι συμβάσεις των Υποθηκών καταρτίστηκαν παράνομα και συνεπώς οι Υποθήκες θα πρέπει να ακυρωθούν και να εξαλειφθούν, αφού παρανόμως ενεγράφησαν. Στο τέλος της ημέρας, οι ενάγοντες περιόρισαν την απαίτηση τους στην έκδοση απόφασης εναντίον των εναγομένων 1 και 2, αλληλεγγύως και/ή κεχωρισμένως, για το ποσό των €220.923,58 πλέον τόκο προς 3.25% ετησίως επί ποσού €218.497,35 από 1.11.2018 μέχρι εξόφλησης, του τόκου κεφαλαιοποιημένου την 30η Ιουνίου και 31η Δεκεμβρίου εκάστου έτους, δυνάμει του λογαριασμού δανείου με αρ. XXXXX15-
  1. Εγκατέλειψαν την απαίτηση τους για πληρωμή του οφειλόμενου υπολοίπου βάσει του τρεχούμενου λογαριασμού (δεν κατέστη δυνατόν να ανευρεθεί η κατάσταση λογαριασμού από το άνοιγμα του το 1997). Σημειωτέον επίσης πως οι ενάγοντες δεν επιζητούν την εκποίηση των ενυπόθηκων ακινήτων. Για να αποδείξουν την υπόθεση τους οι ενάγοντες κάλεσαν δύο μάρτυρες τον XXXXX Μουλαζίμη (Μ.Ε.1) και την XXXXX Γεωργιάδη (Μ.Ε.2). Από πλευράς των εναγομένων 1 και 2 κατέθεσε η εναγόμενη 2 Χριστίνα Παπέττα (Μ.Υ.1). Ο XXXXX Μουλαζίμης (Μ.Ε.1) υπάλληλος των εναγόντων, ασκών από το 2002 τα καθήκοντα του διευθυντού Κέντρου Επιχειρήσεων στο κατάστημα των εναγόντων στο Παραλίμνι, κατέθεσε στα πλαίσια της κυρίως εξέτασης του, Γραπτή Δήλωση (Έγγραφο Α΄). Σε σχέση με τα επίδικα θέματα, κατέθεσε τα εξής: «
  2. Η Εναγομένη είναι εταιρεία περιορισμένης ευθύνης με Διευθυντές του Εναγόμενους 2 και 3 και Γραμματέα την Εναγόμενη
  3. Τους Εναγόμενους 2 και 3 τους γνώριζα αρκετά καλά τότε γιατί ήταν πελάτες της Ενάγουσας και επισκέπτονταν συχνά τον τομέα μας σχετικά με τους λογαριασμούς τους. Έχω στην κατοχή μου και παρουσιάζω ως Τεκμήριο 1
(1)-1
(5)αντίγραφα των πιστοποιητικών και του ιδρυτικού εγγράφου της Εναγόμενης 1 Εταιρείας.
  1. Στις 13/6/2007, μετά από αίτηση της, η Εναγόμενη 1 αποδέχθηκε έγγραφη πρόταση της Ενάγουσας ημερομηνίας 6/6/2007 με την οποία εγκρίθηκε η παραχώρηση δανείου προς την Εναγόμενη 1 ύψους ΛΚΙΟΟ.ΟΟΟ,ΟΟ με σύνολο επιτοκίου 7.75% το χρόνο, το οποίο αποτελείτο από το βασικό επιτόκιο της Ενάγουσας που τότε ήταν 4.50% πλέον περιθώριο 3.25%. Το εν λόγω δάνειο Θα αποπληρωνόταν με 84 μηνιαίες δόσεις εκ £1.546 έκαστη της πρώτης δόσης πληρωτέας την 30/06/2007 και της τελευταίας την 31/05/
  2. Ο τόκος Θα υπολογιζόταν επί ημερησίων υπολοίπων και Θα ήταν πληρωτέος την 30ην Ιουνίου και 31η Δεκεμβρίου κάθε έτους οπότε και θα χρεώνεται στο υπόλοιπο του λογαριασμού. Έχω στην κατοχή μου και παρουσιάζω την εν λόγω επιστολή ως Τεκμήριο
  3. Να σημειώσω εδώ ότι επί της εν λόγω επιστολής αναγράφεται ως ημερομηνία η 06/06/2006 κάτι το οποίο είναι τυπογραφικό λάθος. Η πρόταση της Ενάγουσας έγινε στις 06/06/2007 και ίσχυε μέχρι την 30/06/
  4. Αυτή είναι και η συνήθης πρακτική όσον αφορά έγγραφες προτάσεις της Ενάγουσας προς πελάτες, ήτοι να έχουν ισχύ για ένα μήνα. Η εν λόγω έγγραφη πρόταση της Ενάγουσας προς την Εναγόμενη 1 υπογράφτηκε κατόπιν ψηφίσματος του Διοικητικού Συμβουλίου της Εναγόμενης 1 ημερομηνίας 13/6/07 το οποίο συνυπέγραψε και η Εναγόμενη 2 υπό την ιδιότητα της ως Διευθυντής και Γραμματέας της Εναγομένης
  5. Έχω στην κατοχή μου και παρουσιάζω σχετικό ψήφισμα ως Τεκμήριο
  6. Επίσης η Εναγόμενη 2 υπέγραψε δήλωση στη σελίδα 5 της πιο πάνω επιστολής ότι την παρέλαβε, μελέτησε το περιεχόμενο της το οποίο και κατανόησε πλήρως.
  7. Η επιστολή ημερομηνίας 06/06/2007 ετοιμάστηκε από το Τμήμα Ετοιμασίας Εγγράφων της Ενάγουσας και εγκρίθηκε και υπογράφτηκε εκ μέρους της Ενάγουσας μεταξύ άλλων και από εμένα. Για την Εναγόμενη 1 υπέγραψαν οι Εναγόμενοι 2 και 3, στο κατάστημα της Ενάγουσας στο Παραλίμνι.
  8. Περαιτέρω κατά την 13/06/2007 υπογράφτηκε μεταξύ της Ενάγουσας και της Εναγόμενης 1 συμφωνία δανείου η οποία περιέχει τους όρους που περιγράφονται ανωτέρω και η Ενάγουσα άνοιξε και έθεσε σε λειτουργία επ' ονόματι της Εναγομένης 1 για σκοπούς του δανείου τον λογαριασμό με αριθμό XXXXX95-
  9. Η Εναγόμενη 2 υπέγραψε, υπό την ιδιότητά της ως Διευθυντής της Εναγόμενης 1, τη συνημμένη στη συμφωνία δανείου απόδειξη παραλαβής του ποσού των ΛΚ100.000,
  10. Η εν λόγω συμφωνία δανείου υπογράφτηκε εκ μέρους της Ενάγουσας μεταξύ άλλων και από εμένα καθώς και από τους Εναγόμενους 2 και 3 εκ μέρους της Εναγόμενης 1 εταιρείας. Έχω στην κατοχή μου και παρουσιάζω την εν λόγω Συμφωνία Δανείου ως Τεκμήριο Σημειώνω ότι η συμφωνία δανείου υπογράφτηκε κατόπιν του ψηφίσματος του Διοικητικού Συμβουλίου της Εναγόμενης 1 ημερομηνίας 13/6/07 στο οποίο αναφέρομαι προηγουμένως.
  11. Οι Εναγόμενοι 2 και 3 κατά την ίδια ημερομηνία (13/06/2007) υπέγραψαν στο κατάστημα της Ενάγουσας στο Παραλίμνι, Συμφωνία Εγγύησης ημερομηνίας 13/6/2007 δια της οποίας εγγυήθηκαν όλες τις υποχρεώσεις της Εναγομένης 1 προς την Ενάγουσα που απορρέουν από τη συμφωνία δανείου ημερομηνίας 13/06/2007 συμπεριλαμβανομένων τόκων, προμηθειών, επιβαρύνσεων και ή άλλων τραπεζικών δικαιωμάτων, δικηγορικών και δικαστικών εξόδων και άλλων εξόδων και δαπανών μέχρι και το ποσό των ΛΚ100.000,00 (€170.860,00) - πλέον τόκους, προμήθειες, επιβαρύνσεις και ή άλλα τραπεζικά δικαιώματα επί του ποσού αυτού μέχρι πλήρους και τελειωτικής εξόφλησης καθώς και για δικηγορικά και δικαστικά έξοδα και άλλα έξοδα και δαπάνες κατά τους όρους και πρόνοιες της συμφωνίας δανείου. Έχω στην κατοχή μου και παρουσιάζω τη Συμφωνία Εγγυήσεως ως Τεκμήριο
  13. Προς περαιτέρω εξασφάλιση και εγγύηση αποπληρωμής των υποχρεώσεων της Εναγόμενης 1 προς την Ενάγουσα, η Εναγόμενη 2 υπέγραψε κατά την 13/06/2007, δύο βεβαιώσεις από Ενυπόθηκο Οφειλέτη με τις οποίες συγκατατέθηκε, βεβαίωσε και αναγνώρισε ότι οι Υποθήκες με αριθμό ΥXXX/06, ημερομηνίας 21/03/2006 και με αριθμό ΥXXX/06, ημερομηνίας 21/03/2006 οι οποίες ενεγράφησαν προς όφελος της Ενάγουσας στις 21/03/2006 εξασφαλίζουν τόσο τη Συμφωνία Δανείου ημερ. 13/06/2007 όσο και τις υπόλοιπες υποχρεώσεις της Εναγόμενης 1 προς την Ενάγουσα. Έχω στην κατοχή μου τις εν λόγω βεβαιώσεις τις οποίες παρουσιάζω ως Τεκμήρια 6
(1)και 6
(2).
  1. Πιο συγκεκριμένα, οι Εναγόμενοι 2 και 3 υποθήκευσαν προς όφελος της Ενάγουσας το ακίνητο τους με αριθμό εγγραφής XXXXX, Φ/Σχ. 33/53Ε1, Τεμάχιο XXX, Τοποθεσία "Μουτσέττι-Λίμνη", χωράφι 0-1-143 τ.μ., στο Παραλίμνι της Επαρχίας Αμμοχώστου τα 2/6 μερίδια, υπογράφοντας για τον σκοπό αυτό, σχετική σύμβαση υποθήκης, προς όφελος της Ενάγουσας με αριθμό Υ577/06, ημερομηνίας 21/03/2006 για το ποσό των ΛΚΙΟΟ.ΟΟΟ,ΟΟ (€170.860,14) πλέον 7.50% επιτόκιο. Έχω στην κατοχή μου και παρουσιάζω αντίγραφο της Σύμβασης υποθήκης με αρ. ΥXXX/06 ημερ. 21/03/2006 ως Τεκμήριο
  3. Επίσης η Εναγόμενη 2 υποθήκευσε προς όφελος της Ενάγουσας τα ακίνητα της (α) με αριθμό εγγραφής 0/XXXXX, Φ/Σχ. 33/53Ε1, Τεμάχιο XXX, Τοποθεσία "Πλησίον της Λίμνης", Οικόπεδο 0- 0-582 τ.μ., στο Παραλίμνι της Επαρχίας Αμμοχώστου το όλο μερίδιο (β) με αριθμό εγγραφής 0/XXXXX, Φ/Σχ. 33/53Ε1, Τεμάχιο XXX, Τοποθεσία "Πλησίον της Λίμνης", Οικόπεδο 0-0-565 τ.μ., στο Παραλίμνι της Επαρχίας Αμμοχώστου το όλο μερίδιο και (γ) με αριθμό εγγραφής 0/XXXX, Φ/Σχ. 33/53Ε1, Τεμάχιο XXX, Τοποθεσία "Πλησίον της Λίμνης", Οικόπεδο 0-0-540 τ.μ., στο Παραλίμνι της Επαρχίας Αμμοχώστου το όλο μερίδιο, υπογράφοντας για τον σκοπό αυτό, σχετική σύμβαση υποθήκης, προς όφελος της Ενάγουσας με αριθμό ΥXXX/06, ημερομηνίας 21/03/2006 για το ποσό των ΛΚ60.000 (€102.516,08) πλέον 7.50% επιτόκιο. Έχω στην κατοχή μου και παρουσιάζω αντίγραφο της Σύμβασης Υποθήκης με αρ. ΥXXX/06 ημερ. 21/03/2006 ως Τεκμήριο
  5. Αναφορικά με την Υποθήκη με αρ. ΥXXX/06 η Ενάγουσα καταχώρησε στο Επαρχιακό Κτηματολόγιο Αμμοχώστου στις 18/3/2011 αίτηση για πώληση του επιβαρυνόμενου ακινήτου με αριθμό ΑΝΠ20/11 η οποία εκκρεμεί. Η Εναγόμενη 2 ενημερώθηκε σχετικά με επιστολή του Επαρχιακού Κτηματολογίου Αμμοχώστου ημερ. 06/04/2011 η οποία κοινοποιήθηκε και στην Ενάγουσα. Παρουσιάζω αντίγραφο της απόδειξης κατάθεσης της αίτησης εκποίησης ως Τεκμήριο 9
(1)και αντίγραφο της επιστολής ημερ. 06/04/2011 ως Τεκμήριο 9
(2). 13. Αναφορικά με την Υποθήκη με αρ. ΥXXX/06 η Ενάγουσα καταχώρησε στο Επαρχιακό Κτηματολόγιο Αμμοχώστου στις 18/3/2011 αίτηση για πώληση του επιβαρυνόμενου ακινήτου με αριθμό ΑΝΠ19/11 η οποία εκκρεμεί. Η Εναγόμενη 2 ενημερώθηκε σχετικά με επιστολή του Επαρχιακού Κτηματολογίου Αμμοχώστου ημερ. 06/04/2011 η οποία κοινοποιήθηκε και στην Ενάγουσα. Παρουσιάζω αντίγραφο της απόδειξης κατάθεσης της αίτησης εκποίησης ως Τεκμήριο 10
(1)και αντίγραφο της επιστολής ημερ. 06/04/2011 ως Τεκμήριο 10
(2).
  1. Να αναφέρω στο σημείο αυτό ότι η πιο πάνω συμφωνία και επιστολή προσφοράς ήταν το προϊόν διαπραγματεύσεων μας με την Εναγόμενη 1 εταιρεία και γίνονταν πάντα με τη σύμφωνη γνώμη της Εναγόμενης 1 εταιρείας και με στόχο την κάλυψη των εκάστοτε αναγκών της. Στις εν λόγω διαπραγματεύσεις λάμβαναν μέρος από πλευράς Εναγόμενης 1 εταιρείας τόσο η Εναγόμενη 2 όσο και ο Εναγόμενος 3 ως Διευθυντές της εν λόγω εταιρείας.
  2. Στην πορεία εκτέλεσης των πιο πάνω συμφωνηθέντων επειδή το δάνειο με αριθμό XXXXX95-07 είχε ποσό σε καθυστέρηση εκ €67.903,00 κατά παράβαση της συμφωνίας το τμήμα μας απέστειλε με συνηθισμένο ταχυδρομείο στη Εναγόμενη 1, επιστολή ημερομηνίας 05/10/2010 με την οποία η Ενάγουσα τερμάτισε την λειτουργία του δανείου και ζήτησε την άμεση, πλήρη και τελεία εξόφληση του εντός 7 ημερών. Έχω στην κατοχή μου και παρουσιάζω αντίγραφο της επιστολής ημ. 05/10/2010 ως Τεκμήριο
  4. Ο εν λόγω τερματισμός του λογαριασμού δανείου κοινοποιήθηκε με επιστολές της Ενάγουσας 05/10/2010 και στους Εναγόμενους 2 και 3 από τους οποίους ζητήθηκε η πληρωμή του οφειλόμενου ποσού. Έχω στην κατοχή μου και παρουσιάζω αντίγραφα των εν λόγω επιστολών ως Τεκμήρια 12
(1)και 12
(2).
  1. Εξ όσων καλύτερα γνωρίζω οι επιστολές αυτές αποστάληκαν στους Εναγόμενους 1, 2 και 3 με συνηθισμένο ταχυδρομείο στην τελευταία γνωστή (για την Ενάγουσα) διεύθυνση τους ήτοι την οδό XXXXX 19 Παραλίμνι για την Εναγομένη 1 και την οδό XXXXX 43, XXXXX, Παραλίμνι για τους Εναγόμενους 2 και 3 και παραλήφθηκαν από αυτούς και δεν επιστράφηκαν.
  2. Επειδή οι Εναγόμενοι 1, 2 και 3 δεν ανταποκρίθηκαν στις πιο πάνω επιστολές παραπέμψαμε τους επίδικους λογαριασμούς στην Υπηρεσία Ανάκτησης Χρεών της Ενάγουσας στη Λευκωσία ως είναι η πάγια τακτική μας. Το εν λόγω τμήμα της Ενάγουσας έστειλε και νέες επιστολές ημερομηνίας 14/02/2011 και 02/03/2012 προς τους Εναγόμενους 1, 2 και 3 χωρίς όμως να υπάρξει οποιαδήποτε ανταπόκριση στην απαίτηση εξόφλησης των χρεωστικού υπολοίπου και έτσι την 01/06/2012 καταχωρήθηκε η παρούσα αγωγή. Έχω στην κατοχή μου. και παρουσιάζω αντίγραφα των επιστολών 14/02/2011 και 02/03/2012 ως Τεκμήρια 13
(1), Τεκμ. 13
(2)και Τεκμ. 13
(3).» Αντεξεταζόμενος κατέθεσε πως η εναγόμενη 1 εταιρεία είχε μακρόχρονη και πολύ καλή συνεργασία με την τράπεζα. Ο ίδιος, λόγω της θέσης και των καθηκόντων του (πάντοτε ασχολείτο με τις δανειοδοτήσεις των πελατών της τράπεζας) συμμετείχε στις συζητήσεις για την παραχώρηση του επίδικου δανείου. Το 2007 η εταιρεία είχε καλές προοπτικές να εξοφλήσει το χρέος της. Η εναγόμενη 2 (πέραν από διευθυντής και γραμματέας της εταιρείας, εργαζόταν στο κατάστημα που διατηρούσε η τελευταία), είχε ενεργό εμπλοκή στις συζητήσεις και διαπραγματεύσεις που εγίνοντο κατά καιρούς σε σχέση με τις πιστωτικές διευκολύνσεις που παραχωρούντο στην εταιρεία. Επισκεπτόταν την τράπεζα πολύ συχνά από μόνη της και «ρωτούσε» για τα θέματα της εταιρείας. Στις 13.6.2007, προσήλθαν στην τράπεζα μαζί, ο εναγόμενος 3 και η εναγόμενη
  1. Συναντήθηκαν με τον ίδιο και υπέγραψαν τα έγγραφα στην παρουσία του και στην παρουσία και άλλων προσώπων, οι οποίοι υπέγραψαν ως μάρτυρες των υπογραφών. Οι όροι της συμφωνίας επεξηγήθηκαν στους εναγόμενους 2 και 3 και λύθηκαν οι απορίες τους. Οι τελευταίοι υπέγραψαν τα έγγραφα αφού συμφώνησαν με όλους τους όρους. Σε υποβολή του συνηγόρου Υπεράσπισης πως η εναγόμενη 2 λόγω της κατάστασης της υγείας της (το 1997 ενεπλάκη σε τροχαίο ατύχημα το οποίο της άφησε αρκετά κατάλοιπα) ήταν «εξαρτώμενη» του συζύγου της, απάντησε πως αυτή «είχε πλήρη διαύγεια πνεύματος και ικανότητα να διαπραγματευθεί ως ο κάθε άνθρωπος με την τράπεζα, τα θέματα της εταιρείας». Σε υποβολή επίσης πως οι επιστολές τερματισμού του δανείου (Τεκμήρια 7 και 8) δεν είχαν αποσταλεί στους εναγόμενους, ο μάρτυρας απάντησε πως ήταν βέβαιος ότι αυτές είχαν αποσταλεί αφού η εναγόμενη 2, επισκέφθηκε την τράπεζα και συζήτησε το θέμα της παραλαβής των επιστολών και μαζί του. Η Μ.Ε.2 XXXXX Γεωργιάδη ευρισκόμενη στην υπηρεσία των εναγόντων από το 1996 (από τον Απρίλιο του 2014 υπηρετούσε στην Υπηρεσία Ανάκτησης Χρεών, ενώ σήμερα υπηρετεί στην Υπηρεσία Υποστήριξης Χορηγήσεων), κατέθεσε πως μεταξύ των καθηκόντων της είναι και η ετοιμασία Αναδομημένων Καταστάσεων Λογαριασμών. Σύμφωνα με την Γραπτή Κατάθεση που κατέθεσε στα πλαίσια της κυρίως εξέτασης της (Έγγραφο Β΄), η μαρτυρία της έχει ως ακολούθως: «
  2. Λόγω της θέσης και των καθηκόντων μου ως Ανώτερος Λειτουργός στην υπηρεσία των Εναγόντων και ως προϊσταμένη στη Μονάδα αναδόμησης Καταστάσεων Λογαριασμών, έχω άμεση σχέση με τις λειτουργίες των Εναγόντων και με τα αρχεία στα οποία φυλάσσονται οι λογαριασμοί και κατ' επέκταση τηρούνται τα τραπεζικά βιβλία και σε ηλεκτρονική μορφή. Στο σύστημα που τηρείται στους ηλεκτρονικούς υπολογιστές φυλάσσονται όλες οι πληροφορίες και οι πράξεις που αφορούν όλους τους λογαριασμούς των πελατών των Εναγόντων, συμπεριλαμβανομένου και του λογαριασμού της Εναγομένης
  4. Λόγω της υπεύθυνης θέσης που κατέχω καθώς και των καθηκόντων που ασκώ έχω ετοιμάσει και έχω στην κατοχή μου πιστοποιητικό υπογεγραμμένο από εμένα σύμφωνα με το άρθρο 35 εδάφιο 3 του Περί Αποδείξεως Νόμου στο οποίο είναι συνημμένες οι καταστάσεις του επίδικου λογαριασμού με αριθμό XXXXX9507 από την ημερομηνία ανοίγματος του, οι οποίες αποτελούν μέρος του αρχείου της Ενάγουσας, τις οποίες ζητώ να καταθέσω ως Τεκμήριο
  5. Όλες οι καταστάσεις λογαριασμών που ανέφερα πιο πάνω αποτελούν αντίγραφα των καταχωρημένων στο αρχείο πράξεων, οι οποίες αποτελούν το αρχείο, σε σχέση με τον πιο πάνω επίδικο λογαριασμό της Εναγομένης
  6. Η Εναγόμενη 2 είναι εγγυητής της Εναγόμενης 1 για το δάνειο που αφορά τον ως άνω λογαριασμό.
  7. Το τραπεζικό βιβλίο που τηρείται από την Ενάγουσα σε ηλεκτρονική μορφή ήταν και είναι καθ' όλο τον ουσιώδη χρόνο, δηλαδή από το άνοιγμα του πιο πάνω επίδικου λογαριασμού μέχρι και σήμερα, ένα από τα συνήθη τραπεζικά βιβλία της Ενάγουσας. Όλες οι καταχωρήσεις στο εν λόγω τραπεζικό βιβλίο συμπεριλαμβανομένων και των καταχωρήσεων για τον επίδικο λογαριασμό έγιναν κατά τη συνήθη και κανονική διεξαγωγή των εργασιών της Ενάγουσας. Το τραπεζικό βιβλίο καθ' όλο τον ουσιώδη χρόνο βρισκόταν και εξακολουθεί να βρίσκεται φυλαγμένο στις κτιριακές εγκαταστάσεις της Ενάγουσας, υπό τον έλεγχο της Ενάγουσας. Όλες οι καταστάσεις του επίδικου λογαριασμού, παρήχθησαν και εκτυπώθηκαν από εμένα στον ηλεκτρονικό μου υπολογιστή, και αφού συγκρίθηκαν από εμένα με την αρχική καταχώρηση στον ηλεκτρονικό υπολογιστή διαπίστωσα ότι είναι ορθές.
  8. Περαιτέρω έχω στην κατοχή μου τις αναδομημένες καταστάσεις του επίδικου λογαριασμού τις οποίες έχω ετοιμάσει η ίδια λαμβάνοντας υπόψη όλες τις συναλλαγές που περιέχονται στις καταστάσεις του επίδικου λογαριασμού.
  9. Για ετοιμασία των εν λόγω αναδομημένων καταστάσεων του επίδικου λογαριασμού χρησιμοποίησα το ηλεκτρονικό σύστημα [Account Reconstruction System (ARS)] που διατηρεί η Ενάγουσα για το σκοπό αυτό, το οποίο λειτουργεί ως ακολούθως: (α) Εισάγοντας τον αριθμό λογαριασμού του πελάτη στο συγκεκριμένο σύστημα, το σύστημα αναπαράγει όλες τις χρεωπιστώσεις του λογαριασμού από το τραπεζικό βιβλίο της τράπεζας που τηρείται στην ηλεκτρονική μορφή και τις καταγράφει χωρίς τόκους. Αυτό έγινε και στην παρούσα περίπτωση της Εναγόμενης
  10. (β) Ακολούθως αφαίρεσα όλες τις χρεώσεις προμηθειών, study fees και άλλα έξοδα. (γ) Ακολούθως εισήγαγα στο σύστημα το εκάστοτε ισχύον επιτόκιο της Ενάγουσας για τη συγκεκριμένη περίοδο. Το σύστημα υπολογίζει τον τόκο στο κεφάλαιο, ο οποίος και προστίθεται σε ξεχωριστή στήλη στην αναδομημένη κατάσταση λογαριασμού, ανάλογα με το εκάστοτε ποσοστό επιτοκίου που ισχύει για την κάθε περίοδο. Το σύστημα επεξεργάζεται με αυτό τον τρόπο την κίνηση του λογαριασμού της Εναγόμενης 1, υπολογίζει τον τόκο σε ξεχωριστή στήλη και βγάζει το αποτέλεσμα, δηλαδή τα αντίστοιχα υπόλοιπα του λογαριασμού της Εναγόμενης
  11. Έχω στην κατοχή μου και ζητώ να καταθέσω ως Τεκμήριο 16 την αναδομημένη κατάσταση του Λογαριασμού δανείου.
  12. Η εν λόγω αναδομημένη κατάσταση του Λογαριασμού δανείου αποτελείται από 7 στήλες: 9.
  13. την πρώτη στήλη, με την ένδειξη "Value Date" παρουσιάζονται οι ημερομηνίες. 9.
  14. Στη δεύτερη στήλη, με την ένδειξη "Debit Amount" παρουσιάζονται οι χρεώσεις. 9.
  15. Στην τρίτη στήλη, με την ένδειξη "Credit Amount" παρουσιάζονται οι πιστώσεις. 9.
  16. Στην τέταρτη στήλη, με την ένδειξη "Balance" παρουσιάζεται το υπόλοιπο του λογαριασμού χωρίς τόκους. 9.
  17. Στην πέμπτη στήλη, με την ένδειξη "Period Interest" παρουσιάζεται ο τόκος περιόδου του λογαριασμού από την τελευταία εγγραφή. Ο τόκος υπολογίζεται και χρεώνεται στο υπόλοιπο του λογαριασμού δύο φορές το χρόνο, ήτοι την 30η Ιουνίου και την 31η Δεκεμβρίου εκάστου έτους, οπότε και κεφαλαιοποιείται. Κατά τις εν λόγω ημερομηνίες, ο τόκος συγκεκριμένης περιόδου μεταφέρεται από την πέμπτη στήλη με την ένδειξη "Period Interest" στην έκτη στήλη με την ένδειξη "Debit Interest", με αποτέλεσμα στην αρχή του επόμενου εξαμήνου στην πέμπτη στήλη να αρχίζει εκ νέου ο υπολογισμός του τόκου για το επόμενο εξάμηνο. 9.
  18. Στην έκτη στήλη, με την ένδειξη "Debit Interest" υπολογίζεται και παρουσιάζεται ο συνολικός χρεωστικός τόκος, συσσωρεύεται δηλαδή ο τόκος κάθε περιόδου. Ως αποτέλεσμα στην αρχή της επόμενης περιόδου στην πέμπτη στήλη με την ένδειξη "Period Interest" αρχίζει εκ νέου ο υπολογισμός του τόκου για την επόμενη περίοδο. Με αυτό τον τρόπο αποφεύγεται ο ανατοκισμός. 9.
  19. Στην έβδομη στήλη, με την ένδειξη "Debit Rate" φαίνεται το εκάστοτε ισχύον χρεωστικό επιτόκιο της Ενάγουσας.
  20. Έχω στην κατοχή μου και ζητώ να καταθέσω ως Τεκμήριο 17 δέσμη σχετικών δημοσιεύσεων της Ενάγουσας στον ημερήσιο Τύπο (αντίγραφα πιστοποιημένα από το Γραφείο Τύπου και Πληροφοριών - ΡΙΟ), που αφορούν την μεταβολή του βασικού επιτοκίου της Ενάγουσας.
  21. Έχω στην κατοχή μου και ζητώ να καταθέσω ως Τεκμήριο 18 την απόφαση της Επιτροπής Νομισματικής Πολιτικής της Κεντρικής Τράπεζας της Κύπρου, ημερομηνίας 21/12/2007, η οποία διευκρινίζει ότι με την εφαρμογή των διατάξεων των περί της Υιοθέτησης του Ευρώ Νόμων του 2007, τα υφιστάμενα δάνεια σε κυπριακές λίρες , τα υπόλοιπα των οποίων από την 1/1/2008 θα μετατρέπονταν σε ευρώ, πρέπει να έχουν ως βασικό επιτόκιο το ελάχιστο επιτόκιο προσφοράς για τις πράξεις κύριας αναχρηματοδότησης της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας.
  22. Με βάση το περιεχόμενο του Τεκμηρίου 16 το υπόλοιπο του λογαριασμού με αρ. XXXXX95-07 ανέρχεται στο ποσό των €220.434,95 πλέον τόκο προς 3.25% ετησίως επί ποσού €217.431.67 από 01/12/2018 μέχρι εξοφλήσεως του τόκου κεφαλαιοποιημένου την 30η Ιουνίου και 31η Δεκεμβρίου έκαστου έτους.
  23. Ως εκ των ανωτέρω το συνολικό ποσό που η Ενάγουσα αξιώνει εναντίον των Εναγόμενων 1 και 2 αλληλέγγυα και/ή κεχωρισμένα είναι €220.434,95 πλέον τόκο προς 3.25% ετησίως επί ποσού €217.431.67 από 01/12/2018 μέχρι εξοφλήσεως του τόκου κεφαλαιοποιημένου την 30η Ιουνίου και 31η Δεκεμβρίου έκαστου έτους.
  24. Η Ενάγουσα αξιώνει την έκδοση απόφασης ως τα πιο πάνω ποσά πλέον τα έξοδα της παρούσας αγωγής.» Η εναγόμενη 2 (M.Y.1) στα πλαίσια της κυρίως εξέτασης της, κατέθεσε Γραπτή Δήλωση (Έγγραφο Γ΄) το περιεχόμενο του οποίου έχει ως ακολούθως: «Ονομάζομαι XXXXX Παπέττα Λαίφη από το Παραλίμνι και είμαι η Εναγόμενη 2 στην υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο Αγωγή και είμαι μία εκ των διευθυντών στην Εναγομένη 1 εταιρεία. Ο δεύτερος διευθυντής στην Εναγομένη 1 εταιρεία είναι ο Εναγόμενος 3 στην υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο Αγωγή και είναι ο πρώην σύζυγος μου. Επιθυμώ να αναφέρω ότι γνωρίζω πολύ καλά και εξ' ιδίας γνώσεως όλα τα γεγονότα που έχουν σχέση με την παρούσα υπόθεση και όσα γεγονότα στα οποία αναφέρομαι κατωτέρω είναι γεγονότα τα οποία γνωρίζω προσωπικά. Πριν από το έτος 1997 εργαζόμουν και απασχολούμουν στην εταιρεία C & Α JOSIF ENTERPRISES LTD, η οποία αποτελούσε οικογενειακή επιχείρηση την οποία διατηρούσαμε μαζί με τον πρώην σύζυγο μου, XXXXX Ιωσήφ. Μέχρι και το 1997 όλα κυλούσαν ομαλά στην καθημερινότητα μου και ζούσα κανονικά μαζί με την οικογένεια μου και τα 4 παιδιά μου και όλα πήγαιναν καλά τόσο οικονομικά όσο και σε ότι αφορά την υγεία μου και της οικογένειας μου. Δυστυχώς, κατά το έτος 1997, τραυματίστηκα πολύ σοβαρά σε δυστύχημα που επισυνέβη στον αυτοκινητόδρομο Λευκωσίας - Λεμεσού παρά του χωριού του Αγίου Τύχωνα στην Επαρχία Λεμεσού. Ο υπαίτιος του δυστυχήματος που συγκρούστηκε με το όχημα που οδηγούσα, εγκατέλειψε την σκηνή του δυστυχήματος και συνέχισε τον δρόμο του. Το δυστύχημα ήταν σοβαρότατο και ένεκα τούτου εισήχθηκα για περίοδο 3 μηνών στην εντατική μονάδα του Μακάριου Νοσοκομείου και του Γενικού Νοσοκομείου Λευκωσίας. Οι ζημιές και τα τραύματα τα οποία υπέστηκα από το δυστύχημα, πέραν του ότι κινδύνευσε θανάσιμα η ζωή μου, ήταν ο ακρωτηριασμός του δεξιού χεριού μου πάνω από τον αγκώνα αλλά και σοβαρές βλάβες και τραύματα στο αριστερό μου χέρι, με αποτέλεσμα να έχω 100% αναπηρία και στα δύο μου χέρια. Προσπαθώντας για να σώσω την λειτουργία των χεριών μου, προέβηκα από το έτος 1997 μέχρι και το έτος 2007 σε 25 επεμβάσεις, με την τελευταία μου επέμβαση να χρονολογείται το έτος
  25. Από το έτος 2007 ήμουν στην λίστα για να λαμβάνω επίδομα αναπηρίας και πέρσι έχω ενταχθεί στους τετραπληγικούς. Στο σημείο αυτό, θα ήθελα επίσης να αναφέρω ότι από το έτος 1997 μέχρι και το 2007, την περίθαλψη μου την ανέλαβαν νευροχειρούργος και ορθοπεδικός του Γενικού Νοσοκομείου Λευκωσίας, όμως ακολούθως ενημερώθηκα από τους αρμόδιους ιατρούς ότι θα έπρεπε να με αναλάβει και μικροχειρούργος του Νοσοκομείου. Ο τελευταίος ιατρός με ενημέρωσε ότι έπρεπε να προβώ άμεσα σε επεμβάσεις για σώσω ότι ήταν υπό τις συνθήκες εφικτό και για να γλυτώσω από μεγαλύτερες απώλειες και ταλαιπωρία. Στο μεταξύ ο εν λόγω μικροχειρούργος που με ανέλαβε και γνώριζε την κατάσταση μου, απασχολήθηκε στον ιδιωτικό τομέα με αποτέλεσμα να πληρώνω εγώ και η οικογένεια μου τις επεμβάσεις και τις φυσιοθεραπείες μου. Πέραν των ως άνω προβλημάτων στην υγεία μου, θα πρέπει να αναφέρω ότι ο υπαίτιος που προκάλεσε το δυστύχημα ουδέποτε ανευρέθηκε και ουδέποτε κατάφερα να λάβω οποιεσδήποτε αποζημιώσεις για τις ζημιές και απώλειες τις οποίες είχα υποστεί. Έτσι, όλα τα έξοδα για τις επεμβάσεις μου, τις φυσιοθεραπείες και τα φάρμακα μου αλλά και την απώλεια των εισοδημάτων μου, τα επωμίστηκα εγώ η ίδια και η οικογένεια μου. Σε σχέση με τα οικονομικά δεδομένα εμού και της οικογενειακής επιχείρησης που διατηρούσαμε με τον πρώην σύζυγο μου, και την εταιρεία C & A JOSIF ENTERPRISES LTD, θα ήθελα να αναφέρω ότι την δεκαετία που ταλαιπωρούμουν με την κατάσταση της υγείας μου, δηλαδή από το 1997 μέχρι και το 2007, ο πρώην σύζυγος μου, Ανδρέας Ιωσήφ ήταν πλέον το πρόσωπο που διαχειριζόταν εντελώς μόνος την εταιρεία και την επιχείρηση της. Κατά εκείνη την περίοδο και αργότερα, ένεκα του ότι είχαν αρχίσει σοβαρά προβλήματα μεταξύ εμού και του πρώην συζύγου μου, ένεκα της κακής μας πλέον επικοινωνίας, μετά το δυστύχημα και γενικά της απουσίας μου από την εταιρεία και την οικογενειακή επιχείρηση, ο πρώην σύζυγος μου προσπαθούσε να μου επιβάλλει την γνώμη του σε διάφορα θέματα της οικονομικής διαχείρισης της εταιρείας. Περαιτέρω, ο πρώην σύζυγος μου, ο οποίος πλέον είχε τον απόλυτο έλεγχο σε ότι αφορούσε τις υποθέσεις της εταιρείας, δεν με ενημέρωνε για την οικονομική της κατάσταση. Εν τούτοις όμως, με πίεζε και με παρότρυνε να υποθηκεύσω την προσωπική μου περιουσία προς την Ενάγουσα Τράπεζα και να υπογράφω διάφορα έγγραφα σχετικά με δανειοδοτήσεις της εταιρείας. Δυστυχώς, ένεκα της τραγικής κατάστασης της υγείας μου αλλά και των οικονομικών δυσκολιών που αντιμετωπίζαμε ως οικογένεια, αφού όλα τα έξοδα των θεραπειών και επεμβάσεων μου τα είχαμε επωμιστεί εμείς προσωπικά, εγώ ήμουν ανήμπορη και στηριζόμουν πλήρως για την φροντίδα της υγείας μου αλλά και την επιβίωση τόσο τη δική μου όσο και της οικογένειας μου στον πρώην σύζυγο μου. Ένεκα της πλήρους εξάρτησης μου στον πρώην σύζυγο μου, δεν ήμουν εις Θέση σε καμία περίπτωση όπως αντισταθώ και να μην εκπληρώσω τα όσα μου υπαγόρευε σε σχέση με τις υπογραφές εγγυήσεων, δανειοδοτήσεων προς την εταιρεία και την υποθήκευση της προσωπικής μου περιουσίας. Ότι μου έφερνε μπροστά μου αναγκαστικά τα υπέγραφα και δεν ήμουν σε θέση να του αντισταθώ. Όπως έμαθα εκ των υστέρων, η εταιρεία και η επιχείρηση της ήταν σε πολύ δύσκολη οικονομική κατάσταση. Εγώ το καταλάμβανα από τις οικονομικές δυσκολίες που αντιμετωπίζαμε ως οικογένεια. Όσες φορές ερωτούσα τον πρώην σύζυγο μου σχετικά με την οικονομική κατάσταση της εταιρείας αυτός δεν μου έδινε οποιεσδήποτε πληροφορίες και ούτε με ενημέρωνε και πάντα δικαιολογούσε την άρνηση του αυτή, ότι δεν σε φτάνουν τα δικά σου προβλήματα. Είναι η θέση μου ότι η Τράπεζα και οι υπάλληλοι της οι οποίοι γνώριζαν ή όφειλαν να γνωρίζουν για την δεινή οικονομική κατάσταση της εταιρείας κατά το έτος 2007 όταν και δανειοδοτήθηκε εκ νέου με το επίδικο δάνειο, και που οι εν λόγω υπάλληλοι γνώριζαν ή όφειλαν να γνωρίζουν αφού με έβλεπαν σε τι κατάσταση ήμουν, θα έπρεπε να με προστατεύσουν και να μου επεξηγήσουν προσωπικά τους κινδύνους στους οποίους βρίσκομαι σήμερα. Ότι δηλαδή εάν η εταιρεία δεν ήταν σε θέση να αποπληρώνει τις υποχρεώσεις που ανέλαβε τότε εγώ θα ήμουν υπόλογη βάσει της εγγύησης που με πίεσε ο πρώην σύζυγος μου να υπογράψω, και που επίσης θα μπορούσε η Τράπεζα να εκποιήσει όλη την περιουσία μου η οποία υποθηκεύτηκε για τα δάνεια της εταιρείας. Κατά τις υπογραφές των συμφωνιών μαζί μου ήταν και ο πρώην σύζυγος μου, στον οποίον ήμουν πλήρως εξαρτώμενη και όπως είπα προηγουμένως δεν μπορούσα να συγκρουστώ μαζί του και να μην υπογράψω τα έγγραφα. Όσο περνούσε ο χρόνος μετά και το έτος 2007, τα οικονομικά δεδομένα επιδεινώνονταν με αποτέλεσμα το κατάστημα που η εταιρεία διατηρούσε στην οδό 1ης Απριλίου 134 στο Παραλίμνι, να κλείσει διότι η εταιρεία αδυνατούσε να πληρώνει τα ενοίκια που όφειλε στον ιδιοκτήτη. Η επιδείνωση των οικονομικών προβλημάτων της εταιρείας αλλά και των προβλημάτων στο σπίτι μας σε σχέση με την υγεία μου, είχαν ως αποτέλεσμα ο πρώην σύζυγος μου να υποφέρει από κρίσεις πανικού και κατάθλιψη. Στην προσπάθεια του ο πρώην σύζυγος μου να επαναφέρει την βιωσιμότητα της εταιρείας και της επιχείρησης, ταξίδεψε στην Αγγλία μαζί με το εμπόρευμα της εταιρείας για να το πωλήσει, όπως μου είχε πει. Το έτος 2009 αφού τελικά πώλησε το εμπόρευμα της εταιρείας, είσπραξε όλο το ποσό της πώλησης και εξαφανίστηκε χωρίς να ειδοποιήσει κανένα, ούτε εμένα ούτε και οποιοδήποτε άλλο μέλος της οικογένειας μας. Για να τον εντοπίσω αποτάθηκα στις αστυνομικές αρχές και στις αγγλικές βάσεις και τελικά ειδοποιήθηκε και η Interpol χωρίς οποιοδήποτε αποτέλεσμα. Αργότερα, ανακάλυψα ότι ο πρώην σύζυγος μου με εγκατέλειψε εμένα και την οικογένεια μας με μια γυναίκα από την Σρι - Λάνκα και που τελικά ζούσε μαζί της. Τελικά, μετά την πιο πάνω εξέλιξη εγώ βρέθηκα εντελώς εκτεθειμένη με 4 παιδιά σε μια πολύ άσχημη και τραγική οικονομική κατάσταση και με την Τράπεζα να κινείται εναντίον μου στο Δικαστήριο και να ταλαιπωρούμαι αλλά και με μεγάλο κίνδυνο να χάσω και την περιουσία μου, και ειδικά το σπίτι μου, το οποίο και εκείνο είναι υποθηκευμένο προς εξασφάλιση του επίδικου δανείου της εταιρείας. Στην βάση όλων των πιο πάνω γεγονότων που αναφέρω, είναι η θέση μου ότι η επίδικη εγγύηση που υπέγραψα αλλά και οι Υποθήκες που συστάθηκαν επί της προσωπικής μου περιουσίας είναι άκυρες διότι είναι αποτέλεσμα παράνομης επιρροής και επαχθείς για τα δικαιώματα μου. Η θέση μου αυτή στηρίζεται στο γεγονός ότι η επίδικη εγγύηση και οι Υποθήκες ήταν έκδηλα εναντίον των συμφερόντων μου, αφού εγώ δεν είχα κατά το έτος 2007 καμιά ουσιαστική εμπλοκή στις εργασίες και διαχείριση της εταιρείας, και αναφορικά με την διαχείριση της εταιρείας απόλυτο έλεγχο ασκούσε ο πρώην σύζυγος μου. Η Ενάγουσα Τράπεζα και οι υπαλλήλοι της γνώριζαν ή όφειλαν να γνωρίζουν για την δύσκολη οικονομική κατάσταση της εταιρείας και τα οικονομικά της προβλήματα. Περαιτέρω, γνώριζαν ή όφειλαν να γνωρίζουν αφού ήταν κάτι το προφανές ότι εγώ στην τραγική κατάσταση στην οποία βρισκόμουν ένεκα της κατάστασης της υγείας μου, ήμουν πλήρως εξαρτώμενη από τον πρώην σύζυγο μου και όφειλαν να με προστατεύσουν και να λάβουν όλα τα αναγκαία μέτρα για να με πληροφορήσουν για τους κινδύνους που αναλάμβανα από την υπογραφή της επίδικης εγγύησης και την υποθήκευση της προσωπικής μου περιουσίας και παρέλειψαν να με προστατεύσουν. Για όλους τους πιο πάνω λόγους είναι η θέση μου ότι η επίδικη εγγύηση που υπέγραψα αλλά και οι Υποθήκες με αρ. ΥXXX/2006 και ΥXXX/2006 του Επαρχιακού Κτηματολογίου Αμμόχωστου είναι άκυρες και δέον όπως ακυρωθούν από το Δικαστήριο ή και ότι εγώ έχω απαλλαγεί από την εξ' εγγυήσεως ευθύνη μου.» Αντεξεταζόμενη κατέθεσε πως γνώριζε μεν «τα χαρτιά» που υπέγραψε (την συμφωνία δανείου και το εγγυητήριο), δεν γνώριζε όμως την οικονομική κατάσταση της εταιρείας. Δέχθηκε πως είχε μακρά συνεργασία με την συγκεκριμένη τράπεζα και πως δεν ήταν η πρώτη φορά που υπέγραψε ως εγγυητής. Δέχθηκε επίσης πως κανένας από τους υπαλλήλους της τράπεζας της αρνήθηκε την μελέτη των εγγράφων πριν τα υπογράψει. Ούτε και την «πίεσε» να υπογράψει τις συμφωνίες. Λόγω της κατάστασης της δεν ενημερωνόταν για τίποτα. Ούτε ο σύζυγος της την ενημέρωνε, ούτε και η τράπεζα. Η εταιρεία εξακολουθεί να υφίσταται (λόγω των χρεών της δεν μπορεί να κλείσει) αλλά δεν διεξάγει πλέον εργασίες. Κατά το στάδιο των αγορεύσεων, η κάθε πλευρά υπεραμύνθηκε της θέσης της. Ο κ. Κασσιανής εκ μέρους των εναγομένων 1 και 2 υπεστήριξε πως τόσο η εγγύηση που παραχώρησε η εναγόμενη 2 όσο και οι Υποθήκες θα πρέπει να κηρυχθούν άκυρες καθότι καταρτίστηκαν από την τελευταία υπό καθεστώς αθέμιτης ή/και παράνομης πίεσης και επιρροής από τον σύζυγο της (εναγόμενο 3), με αποτέλεσμα να πλήττεται το θεμέλιο της νομιμότητας τους. Πέραν τούτου, υπεστήριξε πως το αξιούμενο ποσό δεν είναι το πραγματικό οφειλόμενο, αφού τούτο χρεωνόταν με παράνομους τόκους. Κατά τον ίδιο η αγωγή θα πρέπει να απορριφθεί και να εκδοθεί απόφαση ως η Ανταπαίτηση. Αντίθετη ήταν η θέση του κ. Ζαχαρίου, εκ μέρους των εναγόντων. Υπεστήριξε πως οι τελευταίοι έδρασαν εντός των πλαισίων τόσο του νόμου όσο και των συμβατικών τους υποχρεώσεων και δικαιωμάτων. Ανέφερε πως ουσιαστικά οι εναγόμενοι δεν αμφισβητούν την παραχώρηση των πιστωτικών διευκολύνσεων προς την εναγόμενη
  26. Ό,τι αμφισβητείται, τόνισε, είναι τα ποσά που οφείλονται. Εστίασε την προσοχή του στην Αναδομημένη Κατάσταση Λογαριασμού (Τεκμήριο 16) που κατέθεσε η Μ.Ε.2 XXXXX Γεωργιάδου, για να τονίσει πως αυτή καταδεικνύει το πραγματικό οφειλόμενο ποσό. Όσον αφορά την υπερασπιστική γραμμή των εναγομένων 1 και 2 πως οι επίδικες συμφωνίες εγγύησης και Υποθηκών υπεγράφησαν από την εναγόμενη 2 υπό το καθεστώς αθέμιτης πίεσης εκ μέρους του συζύγου της (εναγόμενου 3) και γι' αυτό θα πρέπει να ακυρωθούν ως επαχθείς συναλλαγές, παραπέμποντας στη μαρτυρία του Μ.Ε.1 XXXXX Μουλαζίμη, υπεστήριξε πως η εναγόμενη 2 δεν απέσεισε από τους ώμους της το βάρος που είχε να αποδείξει τα όσα προέβαλε. Είναι καλά γνωστό και νομολογημένο πως η μαρτυρία που παρουσιάζεται δεν κρίνεται μικροσκοπικά υπό την έννοια πως δεν απομονώνονται τα λεγόμενα του κάθε μάρτυρα από το συνολικό πλαίσιο της μαρτυρίας στη δίκη. Μπορεί η αξιολόγηση του κάθε μάρτυρα να είναι ατομική, δηλαδή να γίνεται με βάση το περιεχόμενο της, την ποιότητα της και την πειστικότητά της, όμως θα πρέπει τα όσα αναφέρονται από τον κάθε μάρτυρα να συναρτώνται, να αντιπαραβάλλονται και να συγκρίνονται με τα λεγόμενα των λοιπών μαρτύρων και έτσι να διερευνάται η αντικειμενικότητα των εκατέρωθεν εκδοχών [βλ. Μουσταφά ν. Καυκαρή, Πολιτική Έφεση αρ.10705, ημερ. 8.2.2002, Παύλου ν. Αστυνομίας
(1998)2 Α.Α.Δ. 68 και Ομήρου ν. Δημοκρατίας
(2001)2 Α.Α.Δ. 506, 530]. Κατά την αξιολόγηση της μαρτυρίας έλαβα υπόψη μου την εικόνα των μαρτύρων στο Δικαστήριο, αλλά εξέτασα την μαρτυρία τους υπό το φως της ανθρώπινης πείρας και συμπεριφοράς, στοιχείο αποφασιστικής σημασίας για να καταλήξει το Δικαστήριο ως προς την αξιοπιστία των μαρτύρων. Και οι δύο μάρτυρες που παρουσιάστηκαν για την πλευρά των εναγόντων, κρίνονται ως ειλικρινείς και αξιόπιστοι. Είχαν πλήρη επίγνωση του καθήκοντος τους να παραθέσουν τα αληθή γεγονότα χωρίς να αποκρύψουν οτιδήποτε που θα μπορούσε να επηρεάσει δυσμενώς την υπόθεση των εναγόντων. Ο Μ.Ε.1 XXXXX Μουλαζίμης είχε άμεση εμπλοκή στα γεγονότα της υπόθεσης. Ήταν το πρόσωπο που έλαβε μέρος στις συζητήσεις για την παραχώρηση του επίδικου δανείου καθώς και στην υπογραφή των Συμφωνιών Δανείου και Εγγύησης. Η μαρτυρία του ήταν πλήρως επεξηγηματική και συνάδει με τα έγγραφα που κατατέθηκαν στο Δικαστήριο. Δεν περιέπεσε σε αντιφάσεις κατά το στάδιο της αντεξέτασης και παρέμεινε σταθερός στην θέση και στην εκδοχή του. Δεν εντόπισα κανένα σημείο στην μαρτυρία του που να με οδηγήσει στην μη αποδοχή της. Την αποδέχομαι στο σύνολό της. Τα όσα ανέφερα για τον Μ.Ε.1, ισχύουν απόλυτα και για την Μ.Ε.2 XXXXX Γεωργιάδη, της οποίας η μαρτυρία περιορίστηκε στην κατάθεση των Αναδομημένων Καταστάσεων Λογαριασμού σε σχέση με το παραχωρηθέν δάνειο. Η μαρτυρία της ήταν πλήρως τεκμηριωμένη και επεξηγηματική, χωρίς να φλυαρεί ή να προβαίνει σε εικασίες και χωρίς να επιδεικνύει τάση υπερβολής. Απάντησε σ' όλες τις ερωτήσεις που της τέθηκαν κατά την αντεξέταση με σαφήνεια, σιγουριά και χωρίς υπεκφυγές. Αποδέχομαι τα όσα κατέθεσε στο σύνολο τους. Την μαρτυρία της Μ.Υ.1 XXXXX Παπέττα την μελέτησα ενδελεχώς και σε βάθος. Παρ'όλη την συμπάθεια μου προς το πρόσωπο της για τα σοβαρά προβλήματα υγείας που αδιαμφισβήτητα έχει, δεν θεωρώ πως η μαρτυρία της θα ήταν ασφαλές υπόβαθρο για να στηριχθώ σ' αυτήν και να εξάξω ασφαλή συμπεράσματα. Η προσπάθεια της να αποστεί των ευθυνών της ήταν έκδηλη. Δεν έχω καμία αμφιβολία πως τα όσα κατέθεσε διά ζώσης στο Δικαστήριο ήταν εκ των υστέρων και δεύτερες σκέψεις. Η θέση την οποία προέβαλε κατά κόρον στο Δικαστήριο πως δεν γνώριζε τα προβλήματα της εταιρείας της δεν πείθει. Σε όση έκταση η μαρτυρία της είναι αντίθετη με την αποδεχθείσα μαρτυρία, την απορρίπτω. Τα όσα ο XXXXX Μουλαζίμης (Μ.Ε.1) και XXXXX Γεωργιάδου (Μ.Ε.2) κατέθεσαν, συνιστούν και τα ευρήματα μου. Είναι καλά γνωστό και νομολογημένο πως τα επίδικα θέματα είναι αυτά που προσδιορίζονται από την δικογραφία. Η δίκη, όπως νομολογιακά ελέχθη, δρομολογείται κατά μήκος των γραμμών που οριοθετεί η δικογραφία και η δίκη διατρέχει την ίδια πορεία όπως και το τρένο κατά μήκος των προκαθορισμένων γραμμών της διαδρομής [Ηοneros Th. Courtis and others v. Panos K. Iasonides
(1970)1 C.L.R. 180, Christakis Loucaides v. C.D. Hay and Sons Ltd
(1971)1 C.L.R. 134, Γεώργιος Παπαγεωργίου ν. Λούη Κλάππα (Investments Services Ltd)
(1991)1 Α.Α.Δ. 24, Ayia Napa Nissi Development Ltd και άλλοι ν. Χρίστου Παπαμιχαήλ
(1992)1 Α.Α.Δ. 549]. Είναι μέσα σ' αυτά τα πλαίσια που θα εξεταστούν τα επίδικα θέματα. Παρά το ότι η υπογραφή των δύο Συμφωνιών Δανείου και Εγγύησης δεν αμφισβητήθηκε από πλευράς των εναγομένων 1 και 2, οι ενάγοντες απέδειξαν την κατάρτιση των δύο Συμφωνιών (Τεκμήρια 4 και 5) όσο και την παραχώρηση του δανείου. Η Συμφωνία Δανείου καθορίζει τους όρους της παραχώρησης του. Από τον Λογαριασμό του δανείου αφαιρέθηκαν χρεώσεις και κατ' ακολουθίαν οι αξιώσεις των εναγόντων περιορίστηκαν. Σημειώνεται πως οποιεσδήποτε αδικαιολόγητες ή παράνομες χρεώσεις που εν πάση περιπτώσει έπαυσαν να υπάρχουν με την Αναδομημένη Κατάσταση Λογαριασμού (Τεκμήριο 16) δεν προσέδωσαν παρανομία στην σύμβαση (CTA Techno Marketing Ltd και άλλοι ν. Τράπεζας Κύπρου Λτδ, Πολ. Έφεση αρ. 11449, ημερομηνίας 23.3.2004). Οι ενάγοντες απέδειξαν επίσης τον νόμιμο τερματισμό της Συμφωνίας δανείου με την επιστολή ημερομηνίας 5.10.2010 (Τεκμήριο 11), κυρίαρχο στοιχείο στην στοιχειοθέτηση της υποχρέωσης αποπληρωμής του δανείου, σύμφωνα με τους όρους της Συμφωνίας [Lombard Natwest Ltd v. Λαζαρίδη
(1999)1 Α.Α.Δ. 1466]. Οι εναγόμενοι 1 και 2 παρόλο που αμφισβήτησαν την λήψη των επιστολών τερματισμού, δεν απέσεισαν από τους ώμους τους το βάρος που οι ίδιοι είχαν, να αποδείξουν πως δεν έλαβαν τις εν λόγω επιστολές. Είναι καλά γνωστό πως από την στιγμή που γίνεται αποδεκτή μαρτυρία πως οι επιστολές ταχυδρομήθηκαν και δεν επεστράφησαν, δημιουργείται τεκμήριο παραλαβής των επιστολών και το βάρος απόδειξης για την μη παραλαβή τους μετέρχεται στους ώμους των εναγομένων [Theodorou v. The Abbot of Kykko Monastery
(1965)1 C.L.R. 9]. Στο σημείο αυτό θα εξετάσω την εισήγηση της Υπεράσπισης πως η Σύμβαση Εγγύησης και οι Συμβάσεις των Υποθηκών θα πρέπει να κηρυχθούν άκυρες καθότι η εναγομένη 2 τις κατήρτισε κάτω από αθέμιτη πίεση του συζύγου της, εναγομένου 3. Είναι καλά γνωστό πως ως βάση του δικαίου των συμβάσεων θεωρείται η έννοια της συναίνεσης, απαραίτητη προϋπόθεση για την ύπαρξη νομικά έγκυρης και δεσμευτικής σύμβασης (άρθρο 14 του περί Συμβάσεων Νόμου, Κεφ.149). Η συναίνεση δεν θεωρείται ελεύθερη στις περιπτώσεις του εξαναγκασμού (άρθρο 15 του Κεφ.149), της ψυχικής πίεσης (άρθρο 16 του Κεφ.149), της απάτης (άρθρο 17 του Κεφ.149), των ψευδών παραστάσεων (άρθρο 18 του Κεφ.149), της πλάνης, του σφάλματος ή του λάθους (άρθρα 21 και 22 του Κεφ.149). Η έννοια της ψυχικής πίεσης αναφέρεται σε περιπτώσεις που οι σχέσεις μεταξύ των μερών είναι τέτοιες ώστε το ένα από αυτά να είναι «σε θέση να κυριαρχεί επί της θέσης του άλλου» και να επωφελείται από την θέση αυτή, με σκοπό την εξασφάλιση αθέμιτου οφέλους έναντι του άλλου. Σύμβαση που προέκυψε από την εξάσκηση ψυχικής πίεσης δεν είναι άκυρη αλλά ακυρώσιμη (άρθρο 20 του Κεφ.149). Το αθώο μέρος θα πρέπει να επιδιώξει την ακύρωση της, θα πρέπει δηλαδή να προβεί στις κατάλληλες ενέργειες εντός ευλόγου χρονικού διαστήματος. Στην υπόθεση Μιχαήλ Κεφάλας ν. Μυριάνθης Κυριάκου Νικόλα
(2000)1(Β) Α.Α.Δ. 1226, λέχθηκαν τα εξής: «Οι συμβάσεις που μπορούν να καταργηθούν λόγω ψυχικής πίεσης ταξινομούνται σε δύο κατηγορίες. Στην πρώτη κατηγορία περιλαμβάνονται οι συμβάσεις στις οποίες δεν υπάρχει το στοιχείο της ειδικής σχέσης μεταξύ των μερών. Η δεύτερη κατηγορία περιλαμβάνει τις συμβάσεις στις οποίες υπάρχει μεταξύ των μερών ειδική σχέση. Στην πρώτη περίπτωση, η ψυχική πίεση πρέπει να αποδεικνύεται ως ένα πραγματικό γεγονός. Στη δεύτερη, η ψυχική πίεση τεκμαίρεται ότι υπάρχει.» Το θέμα διαπραγματεύθηκε το Ανώτατο Δικαστήριο στην πολύ πρόσφατη απόφαση του στην υπόθεση Bloom Day Developments Ltd και άλλων ν. ΧΧΧΧ Επιφανείου, ECLI:CY:AD:2019:A500, Πολιτική Έφεση Αρ. 171/2012, ημερομηνίας 29.11.
  1. Όπως αναφέρει ο έγκριτος νομικός Πολύβιος Γ. Πολυβίου στο σύγγραμμα του «ΤΟ ΔΙΚΑΙΟ ΤΩΝ ΣΥΜΒΑΣΕΩΝ», Τόμος Α, σελίδα 292, σ' ό,τι μας ενδιαφέρει, η συνεχώς εξελισσόμενη νομολογία των Αγγλικών Δικαστηρίων στην οποία βασίζονται σε μεγάλο βαθμό οι κατευθυντήριες γραμμές του Κυπριακού Δικαίου, έχει ασχοληθεί τα τελευταία χρόνια με τα ιδιαίτερα δύσκολα θέματα που εγείρονται όταν ένας εκ των δύο συζύγων (συνήθως η σύζυγος) παρέχει εγγύηση για τα δάνεια του συζύγου προς κάποιο τραπεζικό οργανισμό, και το ερώτημα που τίθεται δεν είναι πρώτιστα αν υπήρχε ψυχική πίεση εκ μέρους του συζύγου αλλά, σε περίπτωση που υπήρχε, κατά πόσο αυτή μολύνει και την θέση της τράπεζας, με αποτέλεσμα να πάσχει όχι μόνο η συμβατική σχέση μεταξύ των συζύγων αλλά και η σύμβαση (δηλαδή η εξασφάλιση) μεταξύ της συζύγου και της τράπεζας. Στην περίπτωση αυτή υπάρχουν δύο συναλλαγές, πρώτον η συναλλαγή ή η διευθέτηση μεταξύ των συζύγων, όταν η σύζυγος αποδέχεται την παράκληση ή ενδίδει στην πίεση του συζύγου να παράσχει την εγγύηση, και δεύτερον, η συναλλαγή ή η σύμβαση (συνήθως η εγγύηση ή εξασφάλιση) μεταξύ της συζύγου και της τράπεζας. Εάν δεν υπήρξε οποιαδήποτε αθέμιτη ψυχική πίεση επί της συζύγου από τον σύζυγο αλλά αντίθετα η σύζυγος προθυμοποιήθηκε, είτε λόγω του κοινού της οικονομικού συμφέροντος με τον σύζυγό της ή για οποιοδήποτε άλλο λόγο, να βοηθήσει ελευθέρα βουλήσει τον σύζυγό της είτε με εγγύηση είτε με κάποια άλλη εξασφάλιση, τότε η συναλλαγή μεταξύ των συζύγων δεν είναι μεμπτή και δεν μπορεί να ακυρωθεί. Σε τέτοιες περιπτώσεις, η σύμβαση μεταξύ της συζύγου και της τράπεζας θα είναι επίσης νόμιμη. Εάν η συναλλαγή μεταξύ των συζύγων προκλήθηκε από την ψυχική πίεση του συζύγου, η μεταξύ τους συναλλαγή πάσχει νομικά. Η σύζυγος έχει το δικαίωμα να ακυρώσει την συναλλαγή μεταξύ της και του συζύγου της. Σε σχέση όμως με την τράπεζα, το δικαίωμά της έναντι της τράπεζας (δηλαδή να ακυρώσει την εγγύηση ή εξασφάλιση που έχει δώσει) εξαρτάται από το κατά πόσο η τράπεζα είχε ή πρέπει να θεωρηθεί ότι είχε γνώση (πραγματική ή τεκμαιρόμενη) των συνθηκών πίεσης ή εξαναγκασμού κάτω από τις οποίες η σύζυγος υπέγραψε την εγγύηση ή παραχώρησε την συγκεκριμένη εξασφάλιση. Εάν η τράπεζα είχε πραγματική γνώση του τί συνέβη, η εγγύηση της συζύγου θα ακυρωθεί. Εάν η τράπεζα θεωρηθεί ότι είχε τεκμαιρόμενη γνώση των παράτυπων συνθηκών υπό τις οποίες ο σύζυγος έπεισε ή πίεσε ή ανάγκασε την σύζυγο να δώσει την εγγύηση ή εξασφάλιση προς την τράπεζα, και δεν έπραξε τίποτε, τότε η τράπεζα θα θεωρηθεί ότι έχει νομική ευθύνη προς την σύζυγο και η συναλλαγή μεταξύ της και της συζύγου και πάλιν θα ακυρωθεί. Στην προκειμένη περίπτωση εκείνο που έχει σημασία είναι η συμπεριφορά και οι ενέργειες της εναγομένης
  2. Σύμφωνα με την μαρτυρία του ΜΕ1 την οποία αποδέχθηκα, η εναγομένη 2 γνώριζε ότι υπέγραψε έγγραφο εγγύησης η οποία θα εδίδετο προς όφελος της εναγομένης 1 εταιρείας στην οποία η ίδια είναι διευθυντής και γραμματέας. Η υπογραφή της επίδικης εγγύησης είναι εξάλλου παραδεκτή από την εναγόμενη 2 η οποία και στο παρελθόν, σύμφωνα με την μαρτυρία Μουλαζίμη και τα όσα και η ίδια η εναγόμενη 2 δέχθηκε, υπέγραψε και άλλες εγγυήσεις για την εναγομένη 1 εταιρεία. Σύμφωνα με την ίδια μαρτυρία, η εναγομένη 2, αντίθετα με τα όσα ο συνήγορος της εισηγήθηκε στην αγόρευση του, είχε ουσιαστική εμπλοκή στις εργασίες και στα θέματα της εταιρείας. Πολύ συχνά δε επισκεπτόταν την τράπεζα «από μόνη της», όπως χαρακτηριστικά κατέθεσε ο μάρτυρας, και συζητούσε τα οικονομικά ζητήματα που προέκυπταν σε σχέση με την εταιρεία, με τους υπαλλήλους της τράπεζας, περιλαμβανομένου και του Μουλαζίμη. Σύμφωνα με την αποδεχθείσα μαρτυρία, τίποτε δεν κατεδείκνυε πως η εναγόμενη 2 υπέγραψε τις δύο επίδικες Συμφωνίες υπό την πίεση του συζύγου της. Η εναγόμενη 2 είχε το βάρος να αποδείξει τους ισχυρισμούς της, πλην όμως δεν το απέσεισε. Πέραν της δικής της μαρτυρίας, η οποία δεν έγινε αποδεκτή από το Δικαστήριο, δεν προσκόμισε οποιοδήποτε άλλο αποδεικτικό υλικό που να υποστηρίζει τις θέσεις της. Στην προκειμένη περίπτωση δεν υπάρχει αποδεκτή μαρτυρία πως ο σύζυγος της εναγομένης 2 ήταν σε θέση να κυριαρχήσει στην θέληση της κατά την υπογραφή των επίδικων συμβάσεων. Ούτε και οι επίδικες συμβάσεις «φαίνονται» [κατά το λεκτικό του άρθρου 16
(3)του Κεφ.149] να είναι υπέρμετρα επαχθείς ώστε να υπάρχει αντιστροφή του βάρους απόδειξης σύμφωνα με τις πρόνοιες του προαναφερόμενου εδαφίου του άρθρου 16. Καταληκτικά θεωρώ πως οι ενάγοντες κατάφεραν να αποδείξουν την υπόθεση τους στον απαιτούμενο βαθμό και δικαιούνται απόφασης υπέρ τους. Κατ' ακολουθίαν των πιο πάνω, καθίσταται σαφές πως οι ενάγοντες δικαιούνται σε απόφαση όπως οι μειωθείσες αξιώσεις τους σύμφωνα με την Αναδομημένη Κατάσταση Λογαριασμού (Τεκμήριο 16). Δεν μπορεί, φυσικά, να μείνει ασχολίαστη η τακτική των εναγόντων να προβαίνουν σε αδικαιολόγητες χρεώσεις και στην συνέχεια να προχωρούν σε αφαιρέσεις ποσών, ανασκευάζοντας τους Λογαριασμούς και αυτό όταν οι εναγόμενοι εμφανίζονται στο Δικαστήριο για αντίκρουση της αξίωσης τους, τακτική η οποία σε κάθε περίπτωση δεν επικροτείται. Διά ταύτα εκδίδεται απόφαση προς όφελος των εναγόντων και σε βάρος των εναγομένων 1 και 2, ευθυνομένων αλληλεγγύως και/ή κεχωρισμένως, για το ποσό των €220.923,58 πλέον τόκο προς 3.25% ετησίως επί ποσού €218.497,35 από 1.11.2018 μέχρι εξόφλησης, του τόκου κεφαλαιοποιημένου την 30η Ιουνίου και 31η Δεκεμβρίου εκάστου έτους. Τα έξοδα, της αγωγής, όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο, επιδικάζονται προς όφελος των εναγόντων και σε βάρος των εναγομένων 1 και 2, ευθυνομένων αλληλεγγύως και/ή κεχωρισμένως. Η Ανταπαίτηση απορρίπτεται χωρίς καμιά διαταγή για έξοδα. (Υπ.).............. Στ. Τσιβιτανίδου-Κίζη, Α.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΣΣΑ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.