← Κύπρος

ΤΣΟΥΚΚΑ ν. ΤΣΟΥΚΚΑ κ.α., Αρ. Αγωγής:1201/2011, 16/9/2019

ΤΣΟΥΚΚΑ ν. ΤΣΟΥΚΚΑ κ.α., Αρ. Αγωγής:1201/2011, 16/9/2019 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDAMM:2019:A88 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Ν. ΓΕΡΟΛΕΜΟΥ, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής:1201/2011 XXXXX Δ. ΤΣΟΥΚΚΑ Ενάγοντας XXXXX Δ. ΤΣΟΥΚΚΑ Εναγόμενου και Αναφορικά με τον περί Δόλιων Μεταβιβάσεων (Ακύρωση) Νόμο Κεφ.62 και Αναφορικά με την Αίτηση του XXXXX Δ. ΤΣΟΥΚΚΑ Αιτητής και

  1. XXXXX Δ. ΤΣΟΥΚΚΑ
  2. XXXXX ΤΣΟΥΚΚΑ
  3. XXXXX ΤΣΟΥΚΚΑ
  4. XXXXX ΤΣΟΥΚΚΑ
  5. XXXXX ΤΣΟΥΚΚΑ
  6. XXXXX ΤΣΟΥΚΚΑΣ Καθ' ων η αίτηση ΑΙΤΗΣΗ ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑΣ 25.11.2016 ΓΙΑ ΑΚΥΡΩΣΗ ΔΟΛΙΑΣ ΜΕΤΑΒΙΒΑΣΗΣ ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: 16 Σεπτεμβρίου, 2019 Εμφανίσεις: Για Αιτητή: κα Μ. Χατζηκωνσταντή για Γ. Φ. Πιττάτζης ΔΕΠΕ Για Καθ΄ ων η αίτηση: κ. Σ. Α. Σπύρου για Σπύρος Α. Σπύρου & Συνεργάτες ΔΕΠΕ ΑΠΟΦΑΣΗ Ο Αιτητής καταχώρισε στις 17.10.2011, Τεκμήριο 83, την υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγή εναντίον του Καθ΄ ου η ECLI:CY:AD:2016:D147, αίτηση
  7. Κατόπιν ακρόασης εκδόθηκε απόφαση στις 17.3.2016 υπέρ του Αιτητή και εναντίον του Καθ΄ου η αίτηση 1 για το ποσό των €15.702,59, πλέον τόκο 5.5% από 17.
  8. μέχρι 31.12.2014 και 4% από 1.1.2015 μέχρι εξόφλησης, πλέον έξοδα €5.459,74, πλέον τόκο, ως άνω, συν ΦΠΑ, Τεκμήριο Α στην Αίτηση. Μετά από έρευνα των δικηγόρων του Αιτητή στο Επαρχιακό Κτηματολόγιο Αμμοχώστου στις 16.6.2016, Τεκμήριο Β στην Αίτηση, διαπιστώθηκε ότι ο Καθ΄ ου η Αίτηση 1 στερείτο ακίνητης ιδιοκτησίας. Ως εκ τούτου, την ίδια ημέρα, ήτοι 16.6.2016, προέβησαν σε άλλη έρευνα, Τεκμήριο Γ στην Αίτηση, οπότε διαπιστώθηκε ότι, ο Καθ΄ ου η αίτηση 1 στις 7.1.2013, δηλαδή εκκρεμούσης της αγωγής, μεταβίβασε δυνάμει δωρεάς όλο το 1/3 μερίδιο του επί του ακινήτου (χωράφι) με αρ. εγγραφής 0/XXXXX, Φ/Σχ2-292-378, Τμήμα 10, Τεμάχιο XXXXX, Δήμος Παραλιμνίου, στα τέκνα του, ήτοι στους Καθ΄ ων η αίτηση 2 έως
  9. Επίσης την ίδια ημερομηνία, δηλαδή 7.1.2013, εκκρεμούσης της αγωγής, μεταβίβασε δυνάμει δωρεάς στον Καθ΄ ου η αίτηση 6, όλο το 1/144 μερίδιο του επί του ακινήτου (χωράφι) με αριθμό εγγραφής 0/XXXXX, Φ/Σχ 2-293-278, Τμήμα 8, Τεμάχιο XXXXX, Δήμος Παραλιμνίου, όπως και όλο το 1/144 μερίδιο του επί του ακινήτου (χωράφι) με αριθμό εγγραφής 0/XXXXX, Φ/Σχ 2-293-278, Τμήμα 8, Τεμάχιο XXXXX, Δήμος Παραλιμνίου καθώς και όλο το 1/18 μερίδιο του επί του ακινήτου με αριθμό εγγραφής 0/XXXXX, Φ/Σχ 2-293-376, Τμήμα 18, Τεμάχιο XXXXX, Δήμος Παραλιμνίου. Στη συνέχεια, στις 28.11.2014, εκκρεμούσης της αγωγής, μεταβίβασε στους Καθ΄ ων η αίτηση 2 έως 6 όλο το 1/1 μερίδιο του επί του ακινήτου (οικόπεδο) με αριθμό εγγραφής 0/XXXXX, Φ/Σχ 2-293-378, Τμήμα 8, Τεμάχιο XXXXX, Δήμος Παραλιμνίου. Τις μεταβιβάσεις αυτές ο Αιτητής επιδιώκει την ακύρωση τους ως δόλιες δυνάμει του περί Δόλιων Μεταβιβάσεων (Ακύρωση) Νόμου, Κεφ. 62, αφού με δήλωση των δικηγόρων του Αιτητή, περιορίστηκε σε αυτή τη νόμιμη βάση, καθώς και στη συμφυή και διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου. Η αίτηση συνοδεύεται από ένορκη δήλωση του Αιτητή με την οποία επισυνάπτονται τα ως άνω αναφερθέντα Τεκμήρια Α-Γ και η αίτηση ημερομηνίας 19.5.2016 για αναστολή της απόφασης με ένορκη δήλωση που την υποστηρίζει, Τεκμήρια Δ και Ε. Ό,τι χρήζει περαιτέρω αναφοράς από την ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση, είναι ο ισχυρισμός του Αιτητή ότι μετά την έγερση της αγωγής ο Καθ΄ ου η αίτηση 1 τον απείλησε ότι θα μεταβίβαζε την περιουσία του στα παιδιά του και δεν θα έβρισκε τίποτα στο όνομα του για εκτέλεση. Ενημέρωσε γι΄ αυτή την απειλή το δικηγόρο του, ο οποίος τον καθησύχασε λέγοντας του ότι σε τέτοια περίπτωση θα ζητήσουν από το Δικαστήριο την ακύρωση των μεταβιβάσεων, ενώ όπως του ανέφερε δεν υπήρχε σοβαρός κίνδυνος για πώληση της περιουσίας του αφού αυτή είναι οικογενειακή και προοριζόταν για τα παιδιά του. Να σημειωθεί ότι το ένα από τα ακίνητα που μεταβίβασε στα παιδιά του ήταν αυτό για το οποίο προέκυψε η διαφορά μεταξύ του Αιτητή και του Καθ΄ ου η αίτηση
  10. Όπως πιστεύει οι μεταβιβάσεις έγιναν δόλια, με τη συμμετοχή και εμπλοκή των Καθ΄ ων η αίτηση 2 - 6, οι οποίοι μετέβαιναν στο Δικαστήριο, χειρίζονταν προσωπικά την ως άνω αγωγή και συμμετείχαν σε διαπραγματεύσεις συμβιβασμού της υπόθεσης. Οι Καθ΄ ων η αίτηση καταχώρισαν Ένσταση στις 10.1.2018 προβάλλοντας τους ακόλουθους λόγους ένστασης: 1.Η αίτηση είναι νομικά και ουσιαστικά αβάσιμη.
  11. Ο Αιτητής δε δικαιούται στις αιτούμενες θεραπείες.
  12. Η αίτηση είναι παράτυπη και αντικανονική.
  13. Δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις για έκδοση του αιτούμενου διατάγματος.
  14. Δεν παρατίθενται οποιαδήποτε στοιχεία που να δικαιολογούν την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος.
  15. Η αίτηση είναι καταχρηστική.
  16. Η αίτηση αποτελεί κατάχρηση διαδικασίας.
  17. Η ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση είναι παράτυπη και αντικανονική.
  18. Ο ενόρκως δηλών αναφέρει ανακριβή και αναληθή γεγονότα προς υποστήριξη της αίτησης.
  19. Η αίτηση είναι κακόπιστη.
  20. Η αίτηση είναι αδικαιολόγητα καθυστερημένη.
  21. Η συναλλαγή και/ή μεταβιβάσεις/αποξενώσεις ήταν καθόλα καλόπιστη και για νόμιμο και επαρκές αντάλλαγμα. Τα γεγονότα στα οποία στηρίζεται η παρούσα ένστασης εμφαίνονται στις επισυνημμένες ένορκες δηλώσεις του κ. XXXXX Α. Τσούκκα - Καθ΄ ου η αίτηση 5, και XXXXX Δ. Τσούκκα - Καθ΄ ου η αίτηση
  22. Με την ένορκη δήλωση του Καθ΄ ου η αίτηση 5 επισυνάπτονται εβδομήντα

(70)Τεκμήρια, αναφορά στα οποία θα γίνει μεταγενέστερα, όπου τούτο χρειάζεται, όπως και στους ισχυρισμούς που προβάλλονται στις αναφερθείσες ένορκες δηλώσεις. Η Ένσταση βασίζεται επί της ίδιας νομικής βάσης που στηρίζεται και η Αίτηση και στο άρθρο 30.2 του Συντάγματος. Η Αίτηση εδράζεται στον περί Δολίων Μεταβιβάσεων (Ακύρωση) Νόμο Κεφ. 62. Το άρθρο 3 του Κεφ. 62 προνοεί τα ακόλουθα: «3.
(1)3.-
(1)Κάθε δωρεά, πώληση, εvέχυρo, υπoθήκη ή άλλη μεταβίβαση ή διάθεση oπoιασδήπoτε κιvητής ή ακίvητης περιoυσίας πoυ γίvεται από oπoιoδήπoτε πρόσωπo με πρόθεση vα παρεμπoδίσει ή καθυστερήσει τoυς πιστωτές τoυ ή oπoιoδήπoτε από αυτoύς vα αvακτήσoυv από αυτόv, τα χρέη αυτoύ ή αυτώv, θα θεωρείται ότι είvαι δόλια, και θα είvαι άκυρη εvαvτίov τoυ εv λόγω πιστωτή ή πιστωτώv, και αvεξάρτητα από oπoιαδήπoτε τέτoια δωρεά, πώληση, εvέχυρo, υπoθήκη ή άλλη μεταβίβαση ή διάθεση, η περιoυσία πoυ φέρεται ότι μεταβιβάστηκε ή έτυχε μεταχείρισης κατά άλλo τρόπo δύvαται vα κατασχεθεί και vα πωληθεί πρoς ικαvoπoίηση oπoιoυδήπoτε χρέoυς από δικαστική απόφαση πoυ oφείλεται από τo πρόσωπo πoυ πρoβαίvει στη δωρεά, πώληση, εvέχυρo, υπoθήκη ή άλλη μεταβίβαση ή διάθεση.
(2)Σε oπoιαδήπoτε αίτηση, βάσει τωv διατάξεωv τoυ Νόμoυ αυτoύ για ακύρωση μεταβίβασης ή εκχώρησης oπoιασδήπoτε περιoυσίας πoυ έγιvε σε oπoιoδήπoτε γovιό, σύζυγo, παιδί, αδελφό ή αδελφή τoυ δικαιoπάρoχoυ ή εκχωρητή, όχι με χρηματικό αvτάλλαγμα ή με αvτάλλαγμα άλλη περιoυσία ισoδύvαμης αξίας ή με καλή αvτιπαρoχή, τo βάρoς απόδειξης ότι αυτή η μεταβίβαση ή εκχώρηση έγιvε καλή τη πίστει και δεv έγιvε με πρόθεση vα παρεμπoδίσει ή καθυστερήσει τoυς πιστωτές τoυ θα έχει o δικαιoπάρoχoς ή εκχωρητής και τo πρόσωπo στo oπoίo έγιvε η εv λόγω μεταβίβαση ή εκχώρηση.
(3)..............................................................................................» Στο άρθρο 4 προβλέπονται τα εξής: «4. Οπoιαδήπoτε δωρεά, πώληση, εvέχυρo, υπoθήκη ή άλλη μεταβίβαση ή διάθεση oπoιασδήπoτε κιvητής ή ακίvητης περιoυσίας πoυ θεωρείται ως δόλια βάσει τωv διατάξεωv τoυ άρθρoυ 3 τoυ Νόμoυ αυτoύ η oπoία έγιvε πριv από ή μετά τηv έvαρξη αγωγής ή άλλης διαδικασίας στηv oπoία τo δικαίωμα για αvάκτηση τoυ χρέoυς έχει απoδειχτεί, δύvαται vα ακυρωθεί με διάταγμα τoυ Δικαστηρίoυ πoυ εξασφαλίζεται με αίτηση oπoιoυδήπoτε εξ απoφάσεως πιστωτή πoυ γίvεται στηv εv λόγω αγωγή ή άλλη διαδικασία, και στo Δικαστήριo εvώπιov τoυ oπoίoυ η αγωγή ή άλλη διαδικασία έχει ακoυστεί ή εκκρεμεί.» Ως αίτηση που εδράζεται στο ΚΕΦ. 62, η φύση της είναι πρωτογενής που κατατάσσεται στην κατηγορία των αγωγών, έστω και αν δικονομικά είναι ενταγμένη στο πλαίσιο της αγωγής, της οποίας ο ομφάλιος λώρος με αυτή έχει αποκοπεί και πρόκειται για αυτόνομη διαδικασία που στοχεύει σε άλλη μορφής θεραπεία από αυτή της αγωγής, Βλ. Ιωακείμ κ.ά. v. Λαϊκή Τράπεζα Λτδ
(2003)1 Α.Α.Δ. 198 και Κιταλίδης v. Τράπεζα Κύπρου Λτδ
(2000)1Γ Α.Α.Δ. 1759. Για να επιτύχει μια αίτηση για ακύρωση δόλιας μεταβίβασης πρέπει να αποδειχθεί ότι (α) ο αιτητής είναι πιστωτής στην έννοια του νόμου, δηλαδή πιστωτής ο οποίος βρισκόταν στη σκέψη του χρεώστη κατά το χρόνο της δόλιας μεταβίβασης και (β) ο χρεώστης - μεταβιβάζων είχε πρόθεση να παρεμποδίσει ή να καθυστερήσει την ανάκτηση του χρέους του. Οι περιστάσεις της κάθε υπόθεσης είναι αυτές επί των οποίων αποφασίζει το Δικαστήριο και καθορίζουν την τύχη της αίτησης. Γι' αυτό και κρίνεται σκόπιμο να γίνει αναφορά στη νομολογία. Στην υπόθεση Pambos Zenios Trading Ltd κ.ά. v. Μιχάλη Χατζηπαύλου & Υιός Λτδ
(2011)1(Γ) Α.Α.Δ. 2322, τα γεγονότα ήταν τα ακόλουθα: «Στις 29/10/96 καταχωρήθηκε αγωγή και στις 19/1/99 εκδόθηκε απόφαση για το ποσό των £123.244.48 με τόκους και έξοδα. Στις 12/1/00 οι εφεσείοντες καταχώρησαν αίτηση ακύρωσης μεταβίβασης μετοχών που έγινε στις 11/12/
  1. Κατά το χρόνο που έγινε η μεταβίβαση ο μεταβιβάζων είχε χρέος σε ΣΠΕ μεγαλύτερο των €400.000 και στους εφεσείοντες πολύ μικρότερο των £15.
  2. Κατά το χρόνο της μεταβίβασης οι εφεσείοντες δεν είχαν εξασφαλίσει οποιαδήποτε απόφαση εναντίον του μεταβιβάζοντος. Κατά την αξιολόγηση το Πρωτόδικο Δικαστήριο αφού δέχθηκε το μεγαλύτερο μέρος της μαρτυρίας των εφεσιβλήτων, στη συνέχεια εξετάζοντας τη νομική πτυχή της υπόθεσης κατέληξε ότι δεν αποδείχθηκε πρόθεση του μεταβιβάζοντος κατά τον ουσιώδη χρόνο να αποφύγει την οφειλή του προς τους εφεσείοντες. Το Ανώτατο Δικαστήριο, αφού αναφέρθηκε στα γεγονότα της υπόθεσης Lymperopoulou, έκρινε ότι ίσχυαν ακριβώς τα ίδια και στην υποθεση που εξέτασε. Δηλαδή κατά το χρόνο της μεταβίβασης των μετοχών από τον πατέρα στον γιο το 1993 οι εφεσείοντες δεν μπορούσαν να βρίσκονταν στη σκέψη του αποβιώσαντος πατέρα και δεν μπορούσε να αποδοθεί πρόθεση στον πατέρα να παρεμποδίσει ή να καθυστερήσει τους εφεσείοντες στο να ανακτήσουν από αυτόν τα ποσά που τους όφειλε εφόσον, κατά το χρόνο της μεταβίβασης, οι εφεσείοντες δεν ήταν πιστωτές υπό την έννοια του νόμου. Πιστωτές, όπως διαφαίνεται από το άρθρο 2 του νόμου είναι οι εξ' αποφάσεως πιστωτές και τα πρόσωπα που έχουν αποδείξει το δικαίωμα τους να κατατάσσονται ως πιστωτές, κατά τη διανομή της περιουσίας του πτωχεύσαντος ή αφερέγγυου προσώπου. Το Ανώτατο Δικαστήριο έκρινε ότι στην συγκεκριμένη περίπτωση ούτε το ένα ίσχυε ούτε το άλλο. Κατέληξε δε ότι οι εφεσείοντες δεν ήταν πιστωτές υπό την έννοια του νόμου και δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι βρίσκονταν στη σκέψη του αποβιώσαντος κατά το χρόνο της μεταβίβασης και ότι ο μεταβιβάζων είχε πρόθεση με τη μεταβίβαση να τους καθυστερήσει ή να τους εμποδίσει να εισπράξουν την οφειλή τους.» Στην υπόθεση Σταυρούλλα Τζιέπρα v. Χαράλαμπος Σάββα κ.ά, ΄Εφεση αρ. 4/12, ημερομηνίας 22 Νοεμβρίου 2013, τα γεγονότα είχαν ως εξής: «Αφού εκδόθηκε απόφαση στις 7/7/11, στη βάση παραδεκτών γεγονότων ημερ. 29/11/10 μεταξύ των οποίων ότι υπήρχε διάσταση του ζεύγους από τις 31/3/07, στις 12/7/11, δηλαδή πέντε ημέρες μετά την απόφαση, καταχωρήθηκε αίτηση για ακύρωση της μεταβίβασης, δυνάμει δωρεάς, του 1/3 μεριδίου ακινήτου που έγινε στις 13/9/
  3. Το Πρωτόδικο Δικαστήριο στη βάση των γεγονότων αυτών απέρριψε την αίτηση επειδή δεν προέκυψε πρόθεση του μεταβιβάζοντος, δυνάμει δωρεάς, στην εταιρεία, για να παρεμποδίσει ή καθυστερήσει την αιτήτρια να ικανοποιήσει το λαβείν της. Η δικαιολογία της αιτήτριας που πρόβαλε, ότι ο μεταβιβάζων προέβη στην μεταβίβαση γιατί από τον Σεπτέμβριο του 2006 δημιουργήθηκαν προβλήματα στην έγγαμη σχέση τους, θεωρήθηκε ότι δεν οδηγούσε στο συμπέρασμα ότι η μεταβίβαση ήταν δόλια με βάση το άρθρο 3 του ΚΕΦ.
  4. Το Ανώτατο Δικαστήριο ανάφερε τα πιο κάτω: «Στην παλιά, αλλά καθοδηγητική απόφαση, Lymperopoulou v. Christodoulou and Others
(1957)Vol. 22 C.L.R., 184 αποφασίστηκε ότι μια δόλια μεταβίβαση είναι άκυρη εναντίον πιστωτή ή πιστωτών τους οποίους, ο μεταβιβάζων και ο δεχόμενος τη μεταβίβαση είχαν πρόθεση να παρεμποδίσουν ή να καθυστερήσουν να ανακτήσουν τα χρέη τους. Δόλια μεταβίβαση δυνάμει των προνοιών του άρθρου 3
(1)του περί Δολίων Μεταβιβάσεων (Ακύρωση) Νόμου, Κεφ. 62 μπορεί ν΄ ακυρωθεί μόνον εάν ο πιστωτής, που υποβάλλει την αίτηση ακύρωσης, συγκαταλέγεται μεταξύ αυτών που ο μεταβιβάζων (χρεώστης), κατά το χρόνο της μεταβίβασης, είχε πρόθεση να παρεμποδίσει ή να καθυστερήσει, στην ανάκτηση του οφειλόμενου, προς αυτόν, χρέους του. Ο Νόμος δεν παρέχει θεραπεία για «μεταγενέστερο πιστωτή», δηλαδή πιστωτή ο οποίος δεν βρισκόταν στη σκέψη του χρεώστη κατά το χρόνο της δόλιας μεταβίβασης. ............................ Έχοντας υπόψιν τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης και ιδιαίτερα το ότι η επίδικη μεταβίβαση έγινε στις 13.9.2006, ότι η διάσταση των συζύγων επήλθε στις 31.3.2007, ότι η εκ συμφώνου απόφαση υπέρ της εφεσείουσας εκδόθηκε στις 7.7.2011 και ότι ο εφεσίβλητος 1 ήταν, κατά το χρόνο έκδοσης της απόφασης, τουλάχιστον ιδιοκτήτης του ακινήτου D4540 στην τοποθεσία Μακεδονίτισσα του Δήμου Έγκωμης, Λευκωσία, του οποίου η αξία κατά το χρόνο της διάστασης (31.3.2007) ανερχόταν σε €475.000.-, θεωρούμε ότι ορθά το πρωτόδικο δικαστήριο κατέληξε στο συμπέρασμα ότι δεν μπορεί να αποδοθεί πρόθεση στον εφεσίβλητο 1 να παρεμποδίσει ή να καθυστερήσει την εφεσείουσα στην εκτέλεση της απόφασης που αργότερα εκδόθηκε υπέρ της, με τη μεταβίβαση του προαναφερόμενου ενός τρίτου μεριδίου, πέντε χρόνια προηγουμένως και πριν επέλθει η διάσταση των συζύγων. Επομένως, καταλήγουμε στο συμπέρασμα ότι ορθά το πρωτόδικο δικαστήριο έκρινε ότι η συγκεκριμένη μεταβίβαση δεν μπορούσε να θεωρηθεί ως δόλια δυνάμει του άρθρου 3
(1)του Κεφ. 62 και άρα δεν μπορούσε να ακυρωθεί δυνάμει του άρθρου 4 του Κεφ. 62.» Στην υπόθεση Αργυρού v. Κυπριακής Τράπεζας Αναπτύξεις Λτδ
(2008)1Β Α.Α.Δ. 1255 τα γεγονότα είχαν ως εξής: «Η εβεσίβλητη καταχώρησε αγωγή στις 19/4/05 εναντίον της πρωτοφειλέτιδας, του εφεσείοντα 1 και τριών άλλων προσώπων. Στις 7/11/05 εκδόθηκε συνοπτική απόφαση. Στις 10/5/05, δηλαδή 21 ημέρες μετά την καταχώρηση της αγωγής, ο εφεσείων 1 μεταβίβασε ένα διαμέρισμα στο γιό του, εφεσείοντα 2, το οποίο είχε αγοράσει το
  1. Στις 20/4/06 η εφεσίβλητη καταχώρησε αίτηση κατά των εφεσειόντων για ακύρωση της μεταβίβασης. Το Πρωτόδικο Δικαστήριο ακύρωσε τη μεταβίβαση. Το Ανώτατο Δικαστήριο βρήκε ότι το Πρωτόδικο Δικαστήριο προσέγγισε την άιτηση ουσιαστικά ως θέμα αξιοπιστίας του εφεσείοντα 1 ο οποίος είχε και το βάρος απόδειξης ότι η μεταβίβαση δεν έγινε δόλια. Δεν θεώρησε τον εφεσείοντα 1 αξιόπιστο και δεν αποδέχθηκε την εκδοχή του ότι το διαμέρισμα το προόριζε ευθύς εξ' αρχής για τον γιο του, καθυστερώντας να του το μεταβιβάσει εν αναμονή της άφιξης του στη Κύπρο εφόσον ήταν εγκατεστημένος στο εξωτερικό. Επίσης το Πρωτόδικο Δικαστήριο εξέτασε και τη σημασία μιας επιστολής που ο εφεσείων 1 έστειλε στις 7/2/05 στο Συνεργατικό Ταμιευτήριο Διδασκάλων Λτδ στο οποίο υποθηκεύθηκε το διαμέρισμα όταν αγοράσθηκε και με την οποία ζητούσε την συγκατάθεση του για τη μεταβίβαση του διαμερίσματος στον γιο του. Το Ανώτατο Δικαστήριο ανάφερε τα κατωτέρω: «Η κατάληξη μας είναι ότι όντως δεν εδικαιολογείτο το συμπέρασμα ότι η μεταβίβαση ήταν δόλια καθ' όσον δεν απεδόθη η ορθή σημασία στην επιστολή της 7.2.
  2. Η σημασία της επιστολής δεν έγκειτο στο ότι, όπως ο ευπαίδευτος Πρόεδρος το εξέλαβε, με αυτή εζητείτο απλώς η συγκατάθεση του Ταμιευτηρίου και δεν αποκαλύπτοντο τα κίνητρα για τη μεταβίβαση (που δεν θα αναμένετο), αλλά στο ίδιο το γεγονός ότι εστάλη σε ανύποπτο χρόνο, προηγηθείσα κατά πλέον του ενάμισυ μήνα, εκείνης της Εφεσίβλητης, και έτσι απεκάλυπτε την πρόθεση του Εφεσείοντα 1 να μεταβιβάσει το διαμέρισμα στον υιό του ανεξαρτήτως της προοπτικής παρεμπόδισης ικανοποίησης τυχόν απόφασης εναντίον του στην αγωγή, στην οποία είχε βασισθεί η αίτηση της Εφεσίβλητης. Η πρόθεση του Εφεσείοντα να μεταβιβάσει το διαμέρισμα στον υιό του εξ αντικειμένου λοιπόν υπήρχε πριν αυτός λάβει γνώση της επικείμενης ή και ενδεχόμενη έκθεσης του στη δικαστική διαδικασία. Η πρόθεση δε αυτή θα έπρεπε να είχε διαδραματίσει και σημαίνοντα ρόλο στην κρίση της όλης αξιοπιστίας της εκδοχής του Εφεσείοντα 1, η οποία δεν μπορούσε να κριθεί είτε από την υποκειμενική εντύπωση της «αμηχανίας» και «διστακτικότητας» του στο εδώλιο, λαμβανομένης υπ' όψη της ιδιοσυγκρασίας του κάθε ανθρώπου, είτε από το ότι το διαμέρισμα υποθηκεύθηκε παρά το ότι προορίζετο για τον υιό του είτε από το ότι δεν εδηλώθη η υποθήκη στη δήλωση περιουσιακών στοιχείων που υπέβαλε ο Εφεσείων 1 προς την Εφεσίβλητη όταν κλήθηκε ως εγγυητής να καταγράψει την περιουσία του, στα οποία έδωσε σημασία το Δικαστήριο στην κρίση του για την αναξιοπιστία του Εφεσείοντα 1.» Στην υπόθεση ΖΙΤΤΗ κ.ά. ν. ΦΘΑΡΤΕΜΠΟΡΙΚΗ Α/ΦΟΙ Α. ΚΑΤΣΑΡΗΣ. Π. ΛΤΔ, Πολιτική Έφεση Αρ. Ε92/2014, ημερομηνίας 16.7.2019, αναφέρθηκαν τα ακόλουθα: «Η παρούσα έφεση στρέφεται εναντίον της απόφαση του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας, με την οποία ακυρώθηκε η μεταβίβαση, δυνάμει δωρεάς, ακινήτων από την εφεσείουσα αρ.1 στους εφεσείοντες 2 ως 4, τέκνα και σύζυγου τέκνου. Η εφεσίβλητη διατηρούσε εμπορικές συναλλαγές με εταιρεία, στην οποία παρέδιδε εμπορεύματα με πίστωση. Στις 18 Μαΐου 2010, η εν λόγω εταιρεία είχε υπογράψει γραμμάτιο συνήθους τύπου προς όφελος της εφεσίβλητης, με ημερομηνία λήξης την 18 Μαΐου 2011, για το ποσό των €169.536, με τόκο 0,5%. Η εφεσείουσα 1, μαζί με τρία άλλα πρόσωπα είχαν εγγυηθεί την εν λόγω υποχρέωση της εταιρείας. Στις 3 Δεκεμβρίου 2010, πριν τη λήξη τυ γραμματίου η εφεσείουσα αρ.1 μεταβίβασε, δυνάμει δωρεάς, στους εφεσείοντες 2 και 3 διάφορα τεμάχια (χωράφια). Περαιτέρω, στις 26 Ιουλίου 2011 μεταβίβασε, και πάλι δυνάμει δωρεάς, μια οικία στους εφεσείοντες 2 και 3 και ένα χωράφι στον εφεσείοντα 2, ο οποίος στη συνέχεια το μεταβίβασε στη σύζυγο του εφεσείουσα
  3. Το πιο πάνω αναφερθέν γραμμάτιο δεν τιμήθηκε στη λήξη του και η εφεσίβλητη καταχώρισε, στις 6 Ιουλίου 2011, αγωγή εναντίον της εφεσείουσας 1 και τριών άλλων προσώπων. Στις 14 Νοεμβρίου 2011 εκδόθηκε, εκ συμφώνου, απόφαση εναντίον της εφεσείουσας αρ. 1 και των τριών άλλων προσώπων. Η εφεσίβλητη, κατόπιν έρευνας, διαπίστωσε τη διενέργεια των πιο πάνω μεταβιβάσεων, οι οποίες έγιναν, χρονικά, τόσο πριν όσο και μετά την έγερση της αγωγής. Ως αποτέλεσμα τούτου η εφεσίβλητη καταχώρισε, στις 9 Ιανουαρίου 2012, αίτηση για ακύρωση των μεταβιβάσεων, ισχυριζόμενη ότι αυτές έγιναν δόλια, με σκοπό να την παρεμποδίσουν. Το δικαστήριο, αξιολογώντας την ενώπιον του τεθείσα μαρτυρία κατέληξε ότι οι εφεσείοντες «δεν κατάφεραν να αποσείσουν το βάρος απόδειξης που ήταν επιφορτισμένοι ότι οι μεταβιβάσεις έγιναν καλή τη πίστει και δεν έγιναν με πρόθεση να παρεμποδίσουν ή να καθυστερήσουν την αιτήτρια». Προχώρησε με βάση το πιο πάνω συμπέρασμα και ακύρωσε τις μεταβιβάσεις που έγιναν δια δωρεάς και διέταξε την επανεγγραφή των κτημάτων επ' ονόματι της εφεσείουσας 1.» Πιο κάτω, στη συνέχεια, ειπώθηκαν τα εξής: «Στη βάση του εδαφίου
(2)του άρθρου 3 του Κεφ. 62, όταν η μεταβίβαση γίνει σε παιδί, χωρίς χρηματικό αντάλλαγμα, δημιουργείται μαχητό τεκμήριο ότι η μεταβίβαση ήταν δόλια και το βάρος απόδειξης, ότι αυτή έγινε καλή τη πίστει, είναι στους ώμους του δικαιοπάροχου. Το εν λόγω μαχητό τεκμήριο μπορεί να ανατραπεί στη βάση του ισοζυγίου των πιθανοτήτων με την προσκόμιση αξιόπιστης μαρτυρίας. Η πρόθεση που ο μεταβιβάζων είχε, κατά το χρόνο της μεταβίβασης, αποτελεί το ουσιώδες, ώστε να διαπιστωθεί αν η πράξη έγινε για να καθυστερήσει τους πιστωτές του.» Αφού εξηγήθηκε στην απόφαση Ζιττή, ανωτέρω, ότι η Εφεσείουσα 1 καλώς θεωρήθηκε πιστωτής από το Πρωτόδικο Δικαστήριο με βάση τα γεγονότα της υπόθεσης, με αναφορά στην Πολιτική Έφεση 214/2012, ΔΗ.ΜΑ.ΡΩ Λτδ (σε εκκαθάριση) ν. Lakis Georgiou Constructions, 28.9.2018, στην οποία λέχθηκαν τα κατωτέρω: «Η δωρεά, όπως είναι εν προκειμένω η περίπτωση, προς όφελος τρίτου του περιουσιακού στοιχείου της εφεσείουσας εταιρείας τεκμαίρεται να αποτελεί πράξη καταδολίευσης των εφεσιβλήτων και αυτό ανεξάρτητα από το χρονικό σημείο που έγινε η μεταβίβαση δηλαδή πριν ή μετά την καταχώρηση αγωγής, ή, στα δεδομένα της παρούσας διαφοράς, της έκδοσης της διαιτητικής απόφασης και της μεταγενέστερης εγγραφής της στο Επαρχιακό Δικαστήριο Πάφου.», αφού προηγουμένως σημειώθηκαν τα πιο κάτω: «Στη βάση της νομοθετικής πρόνοιας (άρθρο 4 του Κεφ. 62) και της νομολογίας, όπως έχουμε αναφέρει, το βάρος απόδειξης ότι η μεταβίβαση δεν ήταν δόλια, αλλά έγινε καλόπιστα, μετατίθεται στους ώμους του δικαιοπαρόχου. Συνεπώς, το βάρος απόδειξης ότι η μεταβίβαση δεν έγινε δόλια βρισκόταν, εν προκειμένω, στους ώμους των εφεσειόντων, οι οποίοι έπρεπε να αποδείξουν ότι κατά το χρόνο της μεταβίβασης δεν ήταν στη σκέψη της εφεσείουσας 1, ότι η εφεσίβλητη ήταν πιστωτής και ότι η μεταβίβαση δεν έγινε με σκοπό να αποξενώσουν περιουσία για να μην μπορέσει η εφεσίβλητη να εισπράξει το οφειλόμενο ποσό.», κατέληξε, μετά που τονίστηκε ότι το ουσιώδες στοιχείο για να χαρακτηρισθεί ως «δόλια» μια μεταβίβαση είναι η πρόθεση του μεταβιβάζοντος κατά τον ουσιώδη χρόνο, με αναφορά στο πιο κάτω απόσπασμα από την υπόθεση Vassiliades v. Vasiliades and other
(1941)XVII (Part 1) CLR 10, «The Law of Cyprus as stated in sections 2 and 3 of the Fraudulent Transfers Avoidance Laws, 1886 and 1927 makes the intent of the transferor the crucial test for deciding whether the transfer or disposal is to be deemed to be "fraudulent". The fraud contemplated is note what has been called 'moral' fraud; But consist in the intention of the transferor to 'hinder' or 'delay' (that is something less than 'revent') his creditors. Whether or not that intention exists, must be decided as an inference of fact considering all the circumstances of the case.», καθώς και στην υπόθεση Τζιέπρα, ανωτέρω, ότι η μεταβίβαση έγινε με σκοπό και πρόθεση να εμποδίσουν την εφεσίβλητη να ανακτήσει το οφειλόμενο ποσό. Στην υπόθεση ΔΗ.ΜΑ.ΡΩ ΛΤΔ (ΣΕ ΕΚΚΑΘΑΡΙΣΗ) κ.ά. ν. LAKIS CONSTRACTION LTD, ECLI:CY:AD:2018:A422, Πολιτική Έφεση Αρ. 214/2012, ημερομηνίας 28.9.2018 η Εφεσείουσα 1 εταιρεία, ήταν εγγεγραμμένη ιδιοκτήτρια του επίδικου ακινήτου από το 2011. Μετά την γένεση της αστικής ευθύνης της προς την εφεσίβλητη εταιρεία, μεταβίβασε το αναφερθέν ακίνητο δυνάμει δωρεάς στους Εφεσείοντες 2, 3 και 4 ανά 1/3 μερίδιο, οι οποίοι ήταν και οι μοναδικοί διοικητικοί σύμβουλοι και μέτοχοι αυτής. Η Εφεσείουσα 1 δεν κατέβαλε κανένα ποσό έναντι του εξ αποφάσεως χρέους της και ούτε κατείχε οιανδήποτε άλλη κινητή ή ακίνητη περιουσία. Το Πρωτόδικο Δικαστήριο αφού ανέλυσε την έννοια της καταδολίευσης και τα σχετικά άρθρα του νόμου, κατέληξε στην έγκριση της αίτησης αφού θεώρησε τον Εφεσείοντα 2 αναξιόπιστο ενόψει των απαντήσεων του αναφορικά με το ιστορικό και την μεταβίβαση του ακινήτου στον ίδιο και τις εφεσείουσες 3 και 4, αδελφές του. Κρίθηκε δε ότι η μεταβίβαση που έγινε από την Εφεσείουσα 1 στους εφεσείοντες 2, 3 και 4 δια δωρεάς, ήτοι από εταιρεία σε μετόχους, έγινε χωρίς οιονδήποτε αντάλλαγμα. Το Ανώτατο Δικαστήριο στην υπόθεση ΔΗ.ΜΑ.ΡΩ, ανωτέρω, ανάφερε τα εξής: «Η αποξένωση της περιουσίας της εφεσείουσας εταιρείας προς τους εφεσείοντες 2, 3 και 4, θεωρείται βεβαίως ως αποξένωση προς τρίτους εφόσον εταιρεία και φυσικά πρόσωπα είναι κατά πάγια νομολογία διάφορα πρόσωπα. Η θέση των εφεσειόντων ότι πρόκειται για οικογενειακή εταιρεία δεν αλλοιώνει τη γνωστή αρχή περί της αυτοτέλειας του νομικού προσώπου και το διαχωρισμό του από τους μετόχους του. Πρόσθετα, εφόσον η μεταβίβαση έγινε στις 22.11.2006, μετά δηλαδή την έκδοση της διαιτητικής απόφασης, τεκμαίρεται ότι η εφεσείουσα εταιρεία μεταβίβασε το μοναδικό περιουσιακό της στοιχείο θεωρούμενη κατά το άρθρο 91Α
(1), ως πράξη καταδολίευσης εξ αποφάσεως πιστωτή. Η γένεση επομένως της οφειλής των εφεσειόντων προς τους εφεσιβλήτους έγινε με την έκδοση της διαιτητικής απόφασης η οποία στην πορεία ενεγράφη ως δικαστική απόφαση δυνάμει της υπό ημερομηνία 31.7.2006 Γενικής Αιτήσεως υπ΄ αρ. 209/06 που καταχωρήθηκε στο Επαρχιακό Δικαστήριο. .................................... ... Πιο ουσιώδες από πλευράς ευρημάτων ήταν η κρίση του Δικαστηρίου ότι η ίδια η συμφωνία δανείου που έγινε με την τράπεζα καταρτίστηκε επ΄ ονόματι της εφεσείουσας εταιρείας, η οποία φαινόταν ως ο χρεώστης και όχι οι εφεσείοντες 2, 3 και 4, όπως υποστηρίχθηκε ενόρκως και οι οποίοι κατά τη συνομολόγηση της συμφωνίας δανείου δεν παρουσιάζονταν ως χρεώστες παρά μόνο έθεσαν υπογραφές πάνω από το όνομα της εταιρείας. Ορθά το Δικαστήριο έκρινε ότι δεν ήταν λογικό, αν πράγματι το δάνειο είχε συναφθεί από τους εφεσείοντες 2, 3 και 4 προσωπικά, το ακίνητο να εγγραφόταν στο όνομα της εφεσείουσας εταιρείας. Πρόσθετα δεν παρουσιάστηκαν επαρκή στοιχεία όπως πρακτικό της γενικής συνέλευσης των μετόχων της εταιρείας στο οποίο να φαινόταν, όπως είχε υποστηριχθεί, ότι η αγορά του επιδίκου ακινήτου έγινε με δανειοδότηση στο όνομα των τριών φυσικών προσώπων-εφεσειόντων. Τα δεδομένα αυτά δεν έπεισαν, εύλογα, για τη θέση ότι ήταν οι εφεσείοντες 2, 3 και 4 που πλήρωσαν για την αγορά του επιδίκου ακινήτου και συνεπώς η εφεσείουσα τους το μεταβίβασε άνευ άλλου ανταλλάγματος. .................................... Η ουσία παραμένει ότι το επίδικο ακίνητο μεταβιβάστηκε σε χρόνο που κατά τη νομοθεσία δημιουργεί μαχητό τεκμήριο περί πρόθεσης καταδολίευσης. Εναπόκειτο στους εφεσείοντες να πείσουν ότι καλή τη πίστει είχε γίνει η μεταβίβαση χωρίς πρόθεση αποστέρησης από τους εφεσίβλητους του προϊόντος της διαιτητικής αποφάσεως. Η κρίση του Δικαστηρίου ότι η εφεσείουσα εταιρεία μεταβίβασε το μοναδικό περιουσιακό της στοιχείο και μάλιστα στους μετόχους της χωρίς οποιοδήποτε αντάλλαγμα εύλογα καταγράφηκε ως πράξη που αποστερεί τους πιστωτές από αυτό το περιουσιακό στοιχείο και καμία ουσιαστική εύλογη εξήγηση δεν δόθηκε για το αντίθετο. ................................... Σημασία έχει η ίδια η πράξη της μεταβίβασης η οποία ομιλεί αφεαυτής και όχι, όπως εισηγήθηκαν οι εφεσείοντες, ότι αν ήθελαν πράγματι να αποστερήσουν τους εφεσίβλητους από του να εισπράξουν το λαβείν τους ήταν δυνατό να γίνει μεταβίβαση σε τρίτους στα πέντε έτη που μεσολάβησαν μεταξύ της έκδοσης της διαιτητικής απόφασης και της τελεσίδικης απόφασης του Εφετείου. Κάτι τέτοιο παραμένει στη σφαίρα της θεωρίας εφόσον ουδέποτε έγινε, η δε μεταβίβαση έγινε διά δωρεάς και χωρίς οποιοδήποτε αντάλλαγμα, χωρίς δηλαδή, οποιαδήποτε αντιπαροχή για να παρουσιαζόταν τουλάχιστον, εκ πρώτης όψεως, η ύπαρξη νόμιμου ανταλλάγματος για τη δικαιοπραξία αυτή. Η πρόθεση, σε αντίθεση με αυτό που υποστηρίζουν οι εφεσείοντες, συνάγεται από τα γεγονότα και μόνο. Υπό το φως όλων των ανωτέρω, η έφεση απορρίπτεται .. » Στην υπόθεση GRON v. ΧΑΡΑΛΑΜΠΙΔΗ, ECLI:CY:AD:2019:A146, Πολιτική Έφεση ΑΡ. 328/2013, ημερομηνίας 16.4.2019 τα γεγονότα είχαν, σε πολύ γενικές γραμμές, ως κατωτέρω: «Ο Εφεσείων εξασφάλισε, στις 23.12.2010, απόφαση στην αγωγή του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λάρνακας υπ΄ αριθμό 3022/2007, εναντίον του Εφεσίβλητου, για το ποσό των €139.251,01 πλέον τόκο και έξοδα. Εκκρεμούσης της πρωτόδικης διαδικασίας, ο Εφεσίβλητος ενεγράφη ως ιδιοκτήτης του ½ μεριδίου δύο τεμαχίων γης, ως αντιπρόσωπος της συζύγου του, μερίδιο το οποίο μεταβίβασε στη συνέχεια στη σύζυγό του, δυνάμει δωρεάς. Τη μεταβίβαση αυτή ο Εφεσείων επεδίωξε να την ακυρώσει, ως δόλια». Το Πρωτόδικο Δικαστήριο για τους λόγους που εξήγησε, και δη ότι η μεταβίβαση έγινε στην Εφεσίβλητη ως αντιπρόσωπος της συζύγου του, απέρριψε την Αίτηση. Το Ανώτατο Δικαστήριο επικύρωσε την πρωτόδικη απόφαση και απέρριψε την Έφεση. Αφού το βάρος απόδειξης, κατ΄ αρχάς και εκ πρώτης όψεως, επειδή η μεταβίβαση των αναφερθέντων ακινήτων από τον Καθ΄ ου η αίτηση 1 στους Καθ΄ ων η αίτηση 2 έως 6 έγινε χωρίς χρηματικό αντάλλαγμα ή με αντάλλαγμα άλλη περιουσία ισοδύναμης αξίας ή με καλή αντιπαροχή γιατί αυτή έγινε δυνάμει δωρεάς, ότι δεν έγινε με σκοπό να στερηθεί ο Αιτητής να ανακτήσει τα ποσά της απόφασης που εκδόθηκε υπέρ του και εναντίον του Καθ΄ ου η Αίτηση 1 βάρυνε τους Καθ΄ ων η Αίτηση, αυτοί πρώτοι παρουσίασαν μαρτυρία για ανατροπή του μαχητού αυτού τεκμηρίου, αφού ισχυρίζονται ότι η συμφωνία μεταβίβασης των επίδικων ακινήτων μεταξύ του Καθ΄ ου η αίτηση 1 και των Καθ΄ ων η αίτηση 5 και 6 έγινε το 2007 και με αντάλλαγμα, αλλά δεν κατέστη δυνατή λόγω του ότι ο Καθ΄ ου η αίτηση 1 βρισκόταν υπό κεφαλαιουχική έρευνα. Πρώτος κατέθεσε ο Καθ΄ ου η αίτηση 5, του οποίου μέρος της κυρίως εξέτασης του αποτέλεσε γραπτή δήλωση - κατάθεση του, ΕΓΓΡΑΦΟ Α, η οποία όμως έγινε αντιληπτό ότι δεν ανταποκρίνετο στην υπό κρίση αίτηση και έτσι αφού ζητήθηκε αναβολή και δόθηκε, στην επόμενη δικάσιμο κατατέθηκε ως μέρος της κυρίως εξέτασης του άλλη γραπτή δήλωση - κατάθεση του ως ΕΓΓΡΑΦΟ Β, η ποία ουσιαστικά αποτελεί αναπαραγωγή της ένορκης δήλωσης του που συνοδεύει την Ένσταση, και κατέθεσε εβδομήντα
(70)τεκμήρια, με σκοπό να καταδειχθεί το αληθές του πιο πάνω αναφερθέντος ισχυρισμού περί γνήσιας και αληθούς συμφωνίας το 2007 μεταβίβασης των ακινήτων με καλή αντιπαροχή, ενώ κατά την αντεξέταση του κατατέθηκε και το Τεκμήριο 71. Βέβαια κατά την αντεξέταση του οι πιο πάνω ισχυρισμοί του, τους οποίους τεκμηρίωσε, δικαιολόγησε και αιτιολόγησε με τα αναφερθέντα εβδομήντα
(70)Τεκμήρια, ως ο ίδιος εξηγεί και ερμηνεύει, αμφισβητήθηκαν σφοδρώς από τη συνήγορο που εκπροσώπησε τον Αιτητή τόσο με ερωτήσεις όσο και με υποβολές. Όμως επέμενε στους ισχυρισμούς που πρόβαλε στην κυρίως εξέτασή του. Δεύτερος κατέθεσε ο Καθ΄ ου η αίτηση 6, του οποίου μέρος της κυρίως εξέτασης του αποτέλεσε γραπτή δήλωση - κατάθεση του, ΕΓΓΡΑΦΟ Γ. Αυτός, ουσιαστικά, επιβεβαίωσε με ένα δικό του χαρακτηριστικό τρόπο το βασικό ισχυρισμό ότι η συμφωνία για μεταβίβαση των επίδικων ακινήτων με καλή αντιπαροχή έγινε το 2007 και για τους λόγους που αναφέρθηκαν ανωτέρω και αφορούσαν τον Καθ΄ ου η αίτηση 1 δεν κατέστη αυτή εφικτή μέχρι το χρόνο που έγινε αυτή. Κατά την αντεξέταση αρνήθηκε κάθε υπόδειξη, υπαινιγμό ή ευθεία υποβολή ότι η μεταβίβαση των ακινήτων έγινε δόλια με σκοπό να στερηθεί ο Αιτητής τους καρπούς της υπέρ του απόφασης και εναντίον του Καθ΄ ου η αίτηση 1, λέγοντας μάλιστα ότι σε περίπτωση που η Έφεση του Καθ΄ ου η αίτηση 1 απορριφθεί θα πληρώσουν αυτοί την εξ αποφάσεως οφειλή του Καθ΄ ου η αίτηση
  1. Ο Καθ΄ ου η αίτηση 1, αν και με την αίτηση επισυνάφθηκε ένορκη δήλωσή του, δεν κατέθεσε ενώπιον του Δικαστηρίου. Επίσης ως τρίτος μάρτυρας κατέθεσε η XXXXX Κωνσταντινίδου, η οποία όταν ήταν προϊστάμενη στο Τμήμα Κεφαλαιουχικών Καταστάσεων και Ενστάσεων στο Παραλίμνι εξέταζε την κεφαλαιουχική κατάσταση του Καθ΄ ου η αίτηση
  2. Τούτο φαίνεται και από το Τεκμήριο 77, η οποία είναι επιστολή ημερομηνίας 29.1.2019, η οποία κατατέθηκε εκ συμφώνου, σύμφωνα με την οποία πληροφορεί τον Καθ΄ ου η αίτηση 1 ότι στις 20.3.2007 του ζητήθηκε η υποβολή κεφαλαιουχικής κατάστασης για την περίοδο 1.1.1993 - 31.12.2006, υπέβαλε αυτή στις 14.7.2008 και ακολούθως του ζητήθηκε στις 21.12.2012 κεφαλαιουχική κατάσταση για την περίοδο 1.1.2007 - 31.12.2011, η οποία υποβλήθηκε στις 5.4.
  3. Η εξέταση των κεφαλαιουχικών καταστάσεων των περιόδων 1.1.1993 - 31.12.2006 και 1.1.2007 - 31.12.2011 ολοκληρώθηκε από το τμήμα Κεφαλαιουχικών Καταστάσεων και Ενστάσεων στις 20.11.
  4. Βασικό μέρος της μαρτυρίας της αποτέλεσε η αναφορά της ότι όταν εξετάζεται η κεφαλαιουχική κατάσταση κάποιου προσώπου το τμήμα ακίνητης ιδιοκτησίας αποφασίζει αν θα επιτρέψει τη μεταβίβαση ενός ακινήτου με γνώμονα την εξασφάλιση της όποιας οφειλής έχει τούτο προ το Τμήμα Εσωτερικών Προσόδων. Ως προς τα υπόλοιπα που ανέφερε θα γίνει αναφορά κατωτέρω σε άλλο μέρος της απόφασης. Για τον Αιτητή έδωσε μαρτυρία μόνο ο ίδιος, του οποίου μέρος της κυρίως εξέτασης του αποτέλεσε γραπτή δήλωση - κατάθεση του, ΕΓΓΡΑΦΟ Δ, η οποία ουσιαστικά επαναλαμβάνει όσα αναφέρονται και στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την Αίτηση, μέρος των οποίων αναφέρθηκε προηγουμένως, ενώ κατά την διάρκεια της μαρτυρίας του κατατέθηκαν τα Τεκμήρια 78 -
  5. Η συνήγορος που παρουσιάστηκε για τον Αιτητή στη βάση της μαρτυρίας των Καθ΄ ων η αίτηση 5 και 6 εισηγήθηκε, αφού ανέδειξε τις αντιφάσεις που κατά την άποψη της υπέπεσαν μεταξύ τους οι Καθ΄ ων η αίτηση 5 και 6, αλλά και της γενικότερης εικόνας που παρουσίασαν και εκ τούτων την αναξιοπιστία τους, ότι η εκδοχή τους περί συμφωνίας το 2007 για μεταβίβαση από τον Καθ΄ ου η αίτηση 1 της περιουσίας του στους Καθ΄ ων η αίτηση 2 - 6 έναντι καλής αντιπαροχής θα πρέπει να απορριφθεί και να γίνει αποδεκτή η εκδοχή του Αιτητή, ο οποίος ήταν αξιόπιστος και η εκδοχή του καταδεικνύεται από τα ίδια τα γεγονότα όπως προβάλλονται αυθεντικά, ιδιαίτερα από το χρονικό ιστορικό της αποξένωσης των επίδικων ακινήτων. Από την άλλη ο δικηγόρος των Καθ΄ ων η αίτηση, υπό το φως της μαρτυρίας των Καθ΄ ων η αίτηση 5 και 6, η οποία υποστηρίζεται και τεκμηριώνεται από τα τεκμήρια που κατατέθηκαν από τον Καθ΄ ου η αίτηση 5, για τους οποίους ζήτησε όπως κριθούν αξιόπιστοι από το Δικαστήριο, καθώς και της ανεξάρτητης μαρτυρίας της προϊσταμένης, τότε, του Τμήματος Κεφαλαιουχικών Καταστάσεων και Ενστάσεων, εισηγήθηκε ότι οι Καθ΄ ων η αίτηση έχουν αποσείσει το βάρος που ήταν επιφορτισμένοι από το νόμο, αφού έχουν αποδείξει ότι για την μεταβίβαση των επίδικων ακινήτων υπήρχε καλή αντιπαροχή, και το βάρος πλέον είναι επί των ώμων του Αιτητή να αποδείξει ότι η μεταβίβαση ήταν δόλια με σκοπό να τον καθυστερήσουν ή να τον παρεμποδίσουν να ανακτήσει το οφειλόμενο σε αυτό χρέος, βάρος όμως το οποίο δεν κατόρθωσε να αποσείσει και ως εκ τούτου η Αίτηση πρέπει να απορριφθεί. Οι δικηγόροι και των δύο πλευρών επικαλέσθηκαν σχετική, με τι εισηγήσεις τους, νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου προς επίρρωση τούτων. Είχα την ευκαιρία να ακούσω και να παρακολουθήσω τόσο τους Καθ΄ ων η αίτηση 5 και 6 και την προϊστάμενη, τότε, του Τμήματος Κεφαλαιουχικών Καταστάσεων και Ενστάσεων του Φόρου Εισοδήματος στο Παραλίμνι, όσο και τον Αιτητή και είμαι σε θέση να αξιολογήσω τη μαρτυρία τους λαμβάνοντας υπόψη, μεταξύ άλλων, την ειλικρίνεια τους, τη φιλαλήθεια τους, την ευθύτητα τους, τη σαφήνεια τους, την εμπλοκή και το συμφέρον που είχε ο κάθε ένας από αυτούς στην υπόθεση που τώρα το Δικαστήριο εξετάζει και την εν γένει συμπεριφορά και εικόνα που παρουσίασαν στο Δικαστήριο. Αρχίζοντας από τον Καθ΄ ου η αίτηση 5, έχοντας κατά νου και τα Τεκμήρια 1 - 70 που κατέθεσε ενώπιον του Δικαστηρίου, διαπιστώνεται ότι ο Καθ΄ ου η αίτηση 1 ενέγραψε την εταιρεία Α. Τσούκκας & ΥΙΟΙ Λτδ, το 1987, Τεκμήριο 24, (στο εξής Α. ΤΣΟΥΚΚΑΣ). Ήταν ο διευθυντής της Α. ΤΣΟΥΚΚΑΣ και κατά το 2006 κατείχε από τις 3000 τις 2910 μετοχές και 90 μετοχές κατείχε η σύζυγός του, Τεκμήριο
  6. Η Α. ΤΣΟΥΚΚΑΣ δραστηριοποιείτο στην εμπορία ξυλείας και υλικών οικοδομής με έδρα το Παραλίμνι. Περί το έτος 2002, επειδή η Α. ΤΣΟΥΚΚΑΣ αντιμετώπισε σοβαρά οικονομικά προβλήματα, τα οποία ήταν το αποτέλεσμα συσσώρευσης χρεών των προηγούμενων ετών, ως οικογενειακή εταιρεία που ήταν, χωρίς να διαφεύγει της προσοχής του Δικαστηρίου ο διαχωρισμός που γίνεται μεταξύ νομικού και φυσικού προσώπου όπως τονίζεται στην ΔΗ.ΜΑ.ΡΩ περί του θέματος της οικογενειακής εταιρείας, οι Καθ΄ ων η αίτηση 5 και 6, ως τα μεγαλύτερα παιδιά της οικογένειας, και με τις γνώσεις που είχε ο Καθ΄ ου η αίτηση 5, ο οποίος γεννήθηκε στις 31.7.1978 και σπούδασε οικονομικά στην Ελλάδα και στη συνέχεια απόκτησε την άδεια εξασκήσεως του επαγγέλματος του λογιστή/ελεγκτή, αποφάσισαν όπως η Α. ΤΣΟΥΚΚΑΣ πωλήσει όλο το υφιστάμενο εμπόρευμα που είχε σε χαμηλές τιμές ώστε να κατορθώσει να εισπράξει όσα περισσότερα χρήματα μπορούσε, καθώς και είσπραξης από όσους περισσότερους χρεώστες ήταν δυνατό. Με αυτά τα χρήματα μετέτρεψαν τη αποθήκη που διέθετε η Α. ΤΣΟΥΚΚΑΣ σε μίνι κλειστό γήπεδο ποδοσφαίρου, ενέργεια η οποία επέφερε κάποια εισοδήματα τα οποία διατέθηκαν για αποπληρωμή χρεών προς τις τράπεζες. Ταυτόχρονα ο Καθ΄ ου η αίτηση 1 έπαυσε να εργάζεται στην Α. ΤΣΟΥΚΚΑΣ και από τον Ιούλιο του 2002 εργάσθηκε στην εταιρεία PHTOS PHOTIADES DESTRIBUTORS LTD μέχρι τον Δεκέμβριο του 2002, ενώ ακολούθως σε άλλες εταιρείες μέχρι το έτος 2008 όπως διαπιστώνεται από το Τεκμήριο 1, ενώ για κάποιο χρονικό διάστημα το 2009 λάμβανε ανεργειακό επίδομα, όπως και το έτος 2013, επίδομα ασθενείας για το 2014 και τα έτη 2015 - 2017 εργάστηκε πάλι σε ιδιωτικές εταιρείες, αν και παρέμεινε το όνομα του ως διευθυντής της Α. ΤΣΟΥΚΚΑΣ. Από τότε άρχισε ένας αγώνας και μια μεγάλη προσπάθεια αποπληρωμής των οφειλών της Α. ΤΣΟΥΚΚΑΣ προς τις τράπεζες της οποίας εγγυητές ήταν ο Καθ΄ ου η αίτηση 1 και η σύζυγός του, ενώ ήταν υποθηκευμένη και η περιουσία τους. Λόγω έλλειψης χρημάτων πληρωμής των οφειλών της, η Τράπεζα Κύπρου απέστειλε στην Α. ΤΣΟΥΚΚΑΣ και στους εγγυητές της επιστολές για τις καθυστερήσεις πληρωμών που παρουσιάζονταν για τους τρεις λογαριασμούς που είχε σε αυτή, συνολικής οφειλής, σχεδόν, ΛΚ240.000.-, στις 27.8.2004, 4.10.2004 και 1.11.2004, Τεκμήρια 2, 3 και 4, αντίστοιχα. Αν και είχε σταλεί επιστολή μέσω του δικηγόρου της Α. ΤΣΟΥΚΚΑΣ, στις 14.10.2004, Τεκμήριο 5, μετά την πρώτη επιστολή, Τεκμήριο 2, της Τράπεζας Κύπρου, για παράταση του χρόνου πληρωμής των καθυστερημένων οφειλών, στη συνέχεια με την επιστολή ημερομηνίας 3.12.2004, τους πληροφορούσαν ότι τερματίστηκαν οι λογαριασμοί της Α. ΤΣΟΥΚΚΑΣ και ως εκ τούτου δόθηκαν νέοι αριθμοί λογαριασμών, Τεκμήριο 6, ενώ ακολούθως καταχωρήθηκε η αγωγή αρ. XXXXX/2006 από την Τράπεζα Κύπρου εναντίον της Α. ΤΣΟΥΚΚΑΣ, του Καθ΄ ου η αίτηση 1, της συζύγου του και του αδελφού του XXXXX Τσούκκα, για τους τρεις ανωτέρω λογαριασμούς, συνολικής οφειλής περίπου ΛΚ300.000.-, Τεκμήριο 7, δηλαδή περί τα €500.000.-. Παρά τις προσπάθειες που έγιναν για εξεύρεση αγοραστή της ακίνητης ιδιοκτησίας της Α. ΤΣΟΥΚΚΑΣ, που ανήρχετο περί τις ΛΚ225.000.- και των γονέων των Καθ΄ ων η αίτηση 5 και 6, τούτο δεν κατέστη δυνατό, για διάφορους λόγους, όπως εξευτελιστικές τιμές. Υπό αυτές τις συνθήκες έγινε η συμφωνία περί το τελευταίο τρίμηνο του 2007 για πληρωμή του χρέους από τους Καθ΄ ων η αίτηση 5 - 6 με αντάλλαγμα την περιουσία των γονέων τους. Περί το τέλος του έτους 2007 το συνολικό χρέος ανήλθε περί τις ΛΚ357.000.-, ήτοι €610.000.-, Τεκμήριο
  7. Επειδή δεν ήταν δυνατό να γίνει η μεταβίβαση των επίδικων ακινήτων τότε, γιατί ο Καθ΄ ου η αίτηση 1 ήταν υπό κεφαλαιουχική εξέταση για την περίοδο 1.1.1993 - 31.12.2006, Τεκμήριο 10, και για να γίνει η μεταβίβαση χρειαζόταν η απαλλαγή από το αρμόδιο τμήμα κεφαλαιουχικών καταστάσεων, Τεκμήριο 9, άφησαν το θέμα αυτό, αφού υπήρχε σχέση γονέα και τέκνων, για μεταγενέστερο χρόνο, όταν θα καθίστατο τούτο δυνατό. Για να καταστεί δυνατή η λήψη της απαλλαγής έγινε μία μεγάλη προσπάθεια συλλογής των απαραίτητων εγγράφων υπό την καθοδήγηση του Καθ΄ ου η αίτηση 5 και την μετάβαση του Καθ΄ ου η αίτηση 6 σε διάφορες υπηρεσίες, τράπεζες, εργοδότες κλπ ,η οποία πήρε περίπου 16 με 17 μήνες και υποβλήθηκε η κεφαλαιουχική κατάσταση για την περίοδο 1.1.1993 - 1.12.2006 στις 14.7.2008, Τεκμήριο
  8. Όμως με επιστολή ημερομηνίας 21.12.2012, μέρος του Τεκμηρίου 11 και 77, ζητήθηκε κεφαλαιουχική κατάσταση και για την περίοδο 1.1.2007 - 31.12.2011, Τεκμήριο 77 και μέρος του Τεκμηρίου 11, για την οποία υποβολή ζητήθηκε παράταση μέχρι το τέλος Απριλίου 2013 με επιστολή ημερομηνίας 9.4.2013, μέρος του Τεκμηρίου
  9. Τελικά υποβλήθηκε η κεφαλαιουχική κατάσταση και γι΄ αυτή την περίοδο στις 15.4.2013, Τεκμήριο
  10. Σύμφωνα δε με το Τεκμήριο 77 η εξέταση των κεφαλαιουχικών καταστάσεων των περιόδων 1.1.1993 - 31.12.2006 και 1.1.2007 - 31.12.2011 ολοκληρώθηκε στις 20.11.2014, Τεκμήριο
  11. Μετά την καταχώριση της αγωγής και τη συμφωνία που έγινε μεταξύ του Καθ΄ ου η αίτηση 1 και των Καθ΄ ων η αίτηση 5 και 6 για ανάληψη του χρέους με αντάλλαγμα τη μεταβίβαση της περιουσίας του όπως και της μητέρας τους, αφού συμφωνήθηκε με την Τράπεζα Κύπρου να διευθετήσουν την αγωγή, σκέφτηκαν και ίδρυσαν και ενέγραψαν, εκ 50% έκαστος, οι Καθ΄ ων η αίτηση 5 και 6 την εταιρεία SEGALL LTD με κύρια παροχή υπηρεσιών την εκμάθηση πολεμικών τεχνών και αυτοάμυνας που ανέλαβε ο Καθ΄ ου η αίτηση 6 ως γνώστης αυτών, Τεκμήριο
  12. Έτσι η SEGALL LTD ζήτησε και έλαβε δάνειο από την Τράπεζα Κύπρου για το ποσό των €500.000.-, Τεκμήριο 17, με την εγγύηση των Καθ΄ ων η αίτηση 1, 5, 6, της συζύγου του Καθ΄ ου η αίτηση και της Α. ΤΣΟΥΚΚΑΣ όπως και σχετικών υποθηκών, με το οποίο εξοφλήθηκε η αγωγή αρ. XXXXX/2006 Ε.Δ. Αμμοχώστου της Τράπεζας Κύπρου εναντίον της Α. ΤΣΟΥΚΚΑΣ και των άλλων προσώπων που αναφέρθηκαν ανωτέρω και αποδέσμευσης των ενυπόθηκων ακινήτων, Τεκμήριο
  13. Επειδή δεν μπορούσαν να πληρώνουν τις δόσεις που συμφωνήθηκαν έγιναν διάφορες αναδιαρθρώσεις του δανείου της πρώτης αρχομένης στις 7.5.2009, Τεκμήριο 18 και ακολούθως 27.10.2010, Τεκμήρια 19 και 20, 19.5.2011, Τεκμήριο 21 και 25.9.2012, Τεκμήριο
  14. Εν τω μεταξύ τέλος του 2009 κατέστη μέτοχος και διευθυντής της SEGALL LTD η Α. ΤΣΟΥΚΚΑΣ, Τεκμήριο 23 και οι μετοχές της Α. ΤΣΟΥΚΚΑΣ από τον Καθ΄ ου η αίτηση 1 και τη σύζυγο του μεταβιβάστηκαν τον Μάρτιο του 2012 στους Καθ΄ ων η αίτηση 5 και 6 και αξιωματούχοι αυτής κατέστησαν οι τελευταίοι, Τεκμήριο
  15. Επειδή φάνηκε ότι τα δάνεια αποπληρώνονταν κανονικά η Α. ΤΣΟΥΚΚΑΣ έκανε νέα δάνεια από τη Λαϊκή Τράπεζα για εξόφληση των δανείων που έκανε η SEGALL LTD, ενώ ο Καθ΄ ου η αίτηση 5 έκανε προσωπικό δάνειο ύψους €180.000.- από την ΣΠΕ Παραλιμνίου ημερομηνίας 14.1.2013, Τεκμήριο 25, για να αντιμετωπισθεί η υπέρβαση του ορίου της SEGALL LTD. Σχετικά είναι τα Τεκμήρια 26, 27, 28, 29 και 30 για την καταβολή του ποσού των €125.410,
  16. Προς αντιμετώπιση πιθανόν οικονομικών δυσκολιών εξέδωσε δυο επιταγές εκ €26.000.- έκαστη μία προς την Καθ΄ ης η αίτηση 2 και μία προς την Καθ΄ ης η αίτηση 4, οι οποίες έγιναν γραμμάτια για να λαμβάνονται περισσότεροι τόκοι. Σχετικά είναι τα Τεκμήρια 31, 32, 33 και
  17. Η Καθ΄ ης η αίτηση 2 απέσυρε κάποιο χρηματικό ποσό το οποίο κατατέθηκε στην Α. ΤΣΟΥΚΚΑΣ μέσω του Καθ΄ ου η αίτηση 6, όπως συνέβη και με την Καθ΄ ης η αίτηση 4, ενώ στη συνέχεια λόγω δυσκολιών μεταφέρθηκαν από αυτές και εμβάσθηκαν στο λογαριασμό της Α. ΤΣΟΥΚΚΑΣ και της εταιρείας DTS SERVICES LTD, στην οποία εργάζετο και είχε προσωπικό συμφέρον ο Καθ΄ ου η αίτηση 5, από την οποία εξέδιδε επιταγές για ικανοποίηση οικονομικών αναγκών της Α. ΤΣΟΥΚΚΑΣ, ως καταδεικνύεται από τα Τεκμήρια 35 - 59.Β. Επίσης παράλληλα έγινε δάνειο ύψους €300.000.- από την Α. ΤΣΟΥΚΚΑΣ από την Λαϊκή Τράπεζα με το οποίο εξοφλήθηκαν οι υποχρεώσεις της SEGALL LTD, όπως φαίνεται από τα Τεκμήρια 60 και
  18. Αφού η SEGALL LTD εκπλήρωσε το σκοπό της, ως όχημα χρηματοδότησης, για αντιμετώπιση των υποχρεώσεων της Α. ΤΣΟΥΚΚΑΣ, υπέβαλε αίτηση και διαγράφηκε από το μητρώο εταιρειών στις 27.8.2014, όπως καταδεικνύεται από τα Τεκμήρια 62 και
  19. Επειδή τήρησαν την υπόσχεση τους και πλήρωναν τις δόσεις τους, τελικά η Τράπεζα Κύπρου απάλλαξε τον Καθ΄ ου η αίτηση 1 και τη σύζυγό του από εγγυητές, ως καταδεικνύεται από το Τεκμήριο 66, αφού προηγήθηκαν όσα διαλαμβάνονται στα Τεκμήρια 64 και 65, αφού ο Καθ' ου η αίτηση 6 εκχώρησε την ασφάλεια ζωής του στην τράπεζα. Από τα Τεκμήρια 67 - 69 διαπιστώνεται ότι περίπου καταβλήθηκε το ποσό των €525.000.- και παραμένει το ποσό των €320.000.- περίπου προς πλήρη εξόφληση της τράπεζας, αφού καταβάλλονται οι δόσεις κανονικά τόσο για την Α. ΤΣΟΥΚΚΑΣ όσο και για το προσωπικό δάνειο που έκανε ο Καθ΄ ου η αίτηση 5 προς αντιμετώπιση των χρεών της Α. ΤΣΟΥΚΚΑΣ. Αφού υποβλήθηκε αίτηση από τον Καθ΄ ου η αίτηση 1 προς το Τμήμα Κεφαλαιουχικών Εξετάσεων το 2012 για να του επιτραπεί να μεταβιβάσει τα ακίνητα του προς τους υπόλοιπους Καθ΄ ων η αίτηση 2 - 6, φαίνεται ότι εγκρίθηκε μόνο ως προς τα μερίδια των τεμαχίων των οποίων η αξία ήταν μικρή και πραγματοποιήθηκε τούτη ως αναφέρεται στην αρχή της απόφασης στις 7.1.2013 με ημερομηνία εγγραφής τούτων στις 28.2.20103 επ΄ ονόματι των Καθ΄ ων η αίτηση 2-6, ως καταγράφεται στην αρχή της απόφασης, ενώ ως προς το ακίνητο που αποτέλεσε την αιτία διαφοράς και τη ρήξη των σχέσεων μεταξύ του Αιτητή και του Καθ΄ ου η αίτηση 1, που οδήγησε στην παρούσα αγωγή και έκδοση απόφασης υπέρ του Αιτητή και εναντίον του Καθ' ου η αίτηση 1, αυτή έγινε στις 28.11.2014 και ενεγράφη στις 8.12.2014, αφού προηγήθηκε, ως αναφέρθηκε ανωτέρω, η ολοκλήρωση της εξέτασης της κεφαλαιουχικής κατάστασης του Καθ΄ υ η αίτηση 1 στις 20.11.2014, Τεκμήριο 77, και αφού εκδόθηκε ξεχωριστός τίτλος, περί τον Σεπτέμβριο - Οκτώβριο του 2014 σύμφωνα με τον Αιτητή, για το ακίνητο (οικόπεδο) που αποτέλεσε την αιτία για να φθάσουν τα δύο αδέλφια στο Δικαστήριο. Είναι γεγονός ότι η δεύτερη μεταβίβαση έγινε δύο
(2)ημέρες μετά την ημερομηνία 26.11.2014 που φέρει η επιστολή των δικηγόρων του Αιτητή ότι συντάχθηκε, Τεκμήριο 82. Όμως οι πρώτες μεταβιβάσεις έγιναν στις 7.1.2013, δηλαδή περίπου εικοσιένα
(21)μήνες πριν την επιστολή αυτή, γεγονός που αποδεικνύει από τη μια ότι ήταν άσχετη η χρονική συγκυρία που έγινε η δεύτερη μεταβίβαση με την επιστολή Τεκμήριο 87, αφού ήδη προηγήθηκαν άλλες μεταβιβάσεις στις 7.1.2013, οι οποίες επιτεύχθηκαν, προφανώς, υπό την πίεση που ασκήθηκε με την αποστολή της επιστολής του Καθ΄ ου η αίτηση 1 το 2012 και από την άλλη καταδεικνύει την αλήθεια του ισχυρισμού του Καθ΄ ου η αίτηση 5, που ήταν το αποτέλεσμα εμπειρίας του, ότι το Τμήμα Κεφαλαιουχικών Καταστάσεων και Ενστάσεων ή το αρμόδιο τμήμα, αφού η ΜΚ3 αναφέρθηκε στο τμήμα ακίνητης ιδιοκτησίας, δεν επιτρέπει την μεταβίβαση ακινήτων πριν την ολοκλήρωση της εξέτασης της πληρωμής ή εξασφάλισης τυχόν οφειλών του εξεταζόμενου, αφού δεν δόθηκε άδεια μεταβίβασης για το οικόπεδο που ήταν μεγάλης αξίας, εξασφαλίζοντας έτσι τυχόν οφειλές του Καθ΄ ου η αίτηση 1 προς το τμήμα αυτό, ενώ φαίνεται αναγνωρίζοντας το μεγάλο χρονικό διάστημα που επήλθε η εξέταση έδωσαν άδεια για μεταβίβαση των μεριδίων των υπολοίπων ακινήτων, των οποίων η αξία ήταν μικρή, ικανοποιώντας έτσι εν μέρει το αίτημα του Καθ΄ ου η αίτηση
  1. Οι διάφορες αντιφάσεις, όπως τις αποκάλεσε η συνήγορος του Αιτητή, στη μαρτυρία των Καθ΄ ων η αίτηση 5 και 6 ή κάποιες ανακολουθίες σε κάποιους ισχυρισμούς μεταξύ αυτών, εκτός του γεγονότος ότι αυτές στην όψη τους είναι μικρές και ασήμαντες και δεν δημιουργούν ρήγμα στη μαρτυρία τους, τέτοιο που να μην μπορεί να γίνει αποδεκτή η μαρτυρία τους, αυτές και αν ακόμα μπορούσαν να χαρακτηριστούν, ως τέτοιες, που κατά την κρίση του Δικαστηρίου δεν μπορούν να χαρακτηριστούν, έχοντας υπόψη τη μόρφωση του καθενός από τους Καθ΄ ων η αίτηση 5 και 6 και την ικανότητα έκφρασης τους, αυτές βρίσκονται στην περιφέρεια του κεντρικού ζητήματος που δεν είναι άλλο παρά το γεγονός της αλήθειας του ισχυρισμού περί συμφωνίας το 2007 του Καθ΄ ου η αίτηση 1 με τους Καθ΄ ων η αίτηση 5 και 6 για ανάληψη των χρεών του και μεταβίβασης σε αυτούς των ακινήτων του, όπως και της ακίνητης ιδιοκτησίας της μητέρας τους. Δεν έχω καμιά αμφιβολία περί της αλήθειας του ισχυρισμού αυτού γιατί τούτος αποδεικνύεται από την εξόφληση της αγωγής που κινήθηκε εναντίον της Α. ΤΣΟΥΚΚΑΣ, του Καθ΄ ου η αίτηση 1, της συζύγου του και του αδελφού του Μιχάλη, μέσω της SEGALL LTD, που είχε την εξυπνάδα, προφανώς ο Καθ΄ ου η αίτηση 5, ως λογιστής/ελεγκτής, να δημιουργήσει με τον αδελφό του Καθ΄ ου η αίτηση 6, ώστε να την παρουσιάσει στην τράπεζα ως μια νέα εταιρεία με νέα πρόσωπα που είχαν μπροστά τους χρόνια, αφού είχαν δημιουργήσει συνθήκες αποφοράς εισοδημάτων με την δημιουργία μίνι κλειστού γηπέδου ποδοσφαίρου και με τη δημιουργία της SEGALL LTD τη σχολή παράδοσης μαθημάτων πολεμικών τεχνών και αυτοάμυνας, ώστε να τους εμπιστευθεί η τράπεζα και να δώσει δάνειο στη SEGALL LTD ύψους €500.000.- με τις εγγυήσεις αυτών και του Καθ΄ ου η αίτηση 1 και της συζύγου του και την υποθήκευση ακινήτων, έτσι ώστε όπως ανάφερα ανωτέρω, να εξοφληθεί το δάνειο της Α. ΤΣΟΥΚΚΑΣ το 2008, χρόνο κατά τον οποίο σε καμιά περίπτωση δεν μπορούσε να θεωρηθεί ο Αιτητής πιστωτής στην έννοια της αναφερθείσας νομοθεσίας. Η προβολή της θέσης εκ μέρους της συνηγόρου του Αιτητή ότι είναι άλλο πρόσωπο η Α. ΤΣΟΥΚΚΑΣ και άλλο πρόσωπο ο XXXXX Τσούκκας, Καθ΄ ου η αίτηση 1, παραγνωρίζει δύο βασικές παραμέτρους, όσο και αν πράγματι η Α. ΤΣΟΥΚΚΑΣ είναι ξεχωριστή νομική οντότητα από τον Καθ΄ ου η αίτηση
  2. Αυτές είναι, το γεγονός ότι η εταιρεία ήταν οικογενειακή, ως φαίνεται και από την ονομασία της, χωρίς να παραγνωρίζω τα λεχθέντα στη ΔΗ.ΜΑ.ΡΩ για την οποία θα εξηγήσω τη διαφορά κατωτέρω, αλλά και η ζήση της οικογένειας και η προσπάθεια διάσωσης της άρχισε από το 2002 από τους Καθ΄ ων η αίτηση 5 και 6 και το γεγονός ότι εγγυητές ήταν οι γονείς τους, δηλαδή ο Καθ΄ ου η αίτηση 1 και η σύζυγός του, των οποίων η περιουσία, σύμφωνα με τη μαρτυρία του Καθ΄ ου η αίτηση 5, η οποία δεν αμφισβητήθηκε, για την αναφορά που θα ακολουθήσει και δεν ανατράπηκε, ήταν υποθηκευμένη και εκ τούτου η μη εξόφλησης των χρεών της Α. ΤΣΟΥΚΚΑΣ θα οδηγούσε με μαθηματική ακρίβεια στην πώληση του ακινήτου της Α. ΤΣΟΥΚΚΑΣ, η αξία του οποίου δεν μπορούσε να ικανοποιήσει το χρέος τους προς την Τράπεζα Κύπρου σύμφωνα με την αξία που ανέφερε ο Καθ΄ ου η αίτηση 5 ότι είχε και δεν ήλθε άλλη αντίθετη μαρτυρία, όσο και των ακινήτων του Καθ΄ ου η αίτηση 1 και της συζύγου του, αφού καθ΄ ομολογία και υποβολή της κας Χατζηκωνσταντή, συνηγόρου του Αιτητή, με την οποία συμφώνησαν και οι Καθ΄ ων η αίτηση 5 και 6, η αξία του ακινήτου που έφερε τα αδέλφια ενώπιον του Δικαστηρίου αντίδικους και να αποκαλούν ο ένας τον άλλο ψεύτη, ήταν πολύ πιο μικρή παρά μετά που διαχωρίστηκε σε οικόπεδα και εκδόθηκε ξεχωριστός τίτλος γι΄ αυτά, ενώ η αξία των υπόλοιπων ακινήτων, πλην, προφανώς, της οικίας τη συζύγου του Καθ΄ ου η αίτηση 1, ήταν πολύ μικρή μπροστά στο χρέος που όφειλε η Α. ΤΣΟΥΚΚΑΣ στην Τράπεζα Κύπρου, ως αποδεικνύεται από τα Τεκμήρια 72, 73, 75 και
  3. Η διαφορά δε της υπόθεσης ΔΗ.ΜΑ.ΡΩ. από την υπό κρίση υπόθεση έγκειται στο γεγονός ότι (α) οι μέτοχοι της ΔΗ.ΜΑ.ΡΩ. δεν διαφάνηκε να κατέβαλαν οιονδήποτε ποσό προσωπικά για το ακίνητο, (β) η μεταβίβαση έγινε μετά την έκδοση της διαιτητικής απόφασης, (γ) η συμφωνία δανείου που έγινε με την τράπεζα καταρτίστηκε επ' ονόματι της εταιρείας, η οποία φαινόταν ως χρεώστης και όχι οι μέτοχοι προσωπικά, (δ) το δάνειο δεν έγινε προσωπικά από τους μετόχους και γι΄ αυτό το ακίνητο ενεγράφη στην εταιρεία και (ε) δεν παρουσιάστηκαν επαρκή στοιχεία, όπως πρακτικό της γενικής συνέλευσης των μετόχων της εταιρείας στο οποίο να φαινόταν, όπως υποστηρίχθηκε, ότι η δανειοδότηση ήταν στο όνομα των τριών φυσικών προσώπων των μετόχων. Στην υπό κρίση περίπτωση διαπιστώνεται ότι
(1)η εταιρεία SEGALL LTD με μετόχους κατά 50% των Καθ΄ ων η αίτηση 5 και 6, μαζί, στη συνέχεια, με το προσωπικό δάνειο που έκανε ο Καθ΄ ου η αίτηση 5 εκ €180.000.- και τις επιταγές που εξέδιδε αυτός από λογαριασμό άλλης εταιρείας που είχε συμφέρον, εξοφλήθηκε το δάνειο της Α. ΤΣΟΥΚΚΑΣ και διασώθηκε η περιουσία αυτής και του Καθ΄ ου η αίτηση 1 και της συζύγου του,
(2)η εξόφληση των οφειλών της Α. ΤΣΟΥΚΚΑΣ έγινε το 2008,
(3)η συμφωνία της Τράπεζας Κύπρου με τη SEGALL LTD και τους Καθ΄ων η αίτηση 5 και 6 έγινε πριν προκύψει διαφορά του Αιτητή και του Καθ΄ ου η αίτηση 1, η οποία προέκυψε περί τον Απρίλιο - Οκτώβριο του 2010 και πριν την έγερση της αγωγής,
(4)κατέστησαν μέτοχοι της Α. ΤΣΟΥΚΚΑΣ οι Καθ΄ ων η αίτηση 5 και 6 και πληρώνουν μέχρι τώρα και
(5)τηρούντος τη συμφωνία που έκαναν οι Καθ΄ ων η αίτηση 5 και 6 με την Τράπεζα Κύπρου, την οποία εξόφλησαν το 2008, η τελευταία απάλλαξε από εγγυητές τον Καθ΄ου η αίτηση 1 και τη σύζυγό του. Η συνήγορος του Αιτητή επικαλέστηκε την υπόθεση Οικονόμου κ.ά. ν. Κουτσοκούμνη, ECLI:CY:AD:2019:A272, Πολιτική Έφεση 37/2013 ημερομηνίας 2.7.2019 για να υποστηρίξει την εισήγηση της για δόλια μεταβίβαση. Όμως έχοντας υπόψη τα γεγονότα της υπόθεσης Οικονόμου, ανωτέρω, και την υπό κρίση όπως καταγράφονται πιο πάνω και δη τα στοιχεία 1-5 που τονίζονται αμέσως στην προηγούμενη παράγραφο, διαπιστώνεται ότι τα γεγονότα εκείνης της υπόθεσης είναι διαφορετικά από την υπό κρίση υπόθεση και δεν τυγχάνει εφαρμογής, αφού σε εκείνη την περίπτωση, ο λόγος μεταβίβασης των μετοχών από τον Εφεσείοντα 1 στο γιό του, που ήταν για σκοπούς φοροαπαλλαγής, κρίθηκε ότι ήταν προϊόν δεύτερης σκέψης και κατασκευής άλλοθι και έτσι απορρίφθηκε τούτος. Η θέση της συνηγόρου του Αιτητή ότι η συμφωνία διανομής ακίνητης ιδιοκτησίας μεταξύ του Αιτητή και του Καθ΄ ου η αίτηση 1, Τεκμήριο 71, έγινε στις 31.10.1999 και οι συμφωνίες δανεισμού της Α. ΤΣΟΥΚΚΑΣ έγιναν στις 21.3.2000 και ότι εκ τούτου καταδεικνύεται ότι αφορούσε αυτή το χρέος και όχι τον Καθ΄ ου η αίτηση 1, ο οποίος δεν ήταν ο μόνος εγγυητής και υπήρχε υποθήκη σε ακίνητα αυτού και της συζύγου του που ήταν και αυτή εγγυήτρια της Α. ΤΣΟΥΚΚΑΣ, γεγονότα τα οποία κατά τη θέση της απέκρυψε ο Καθ΄ ου η αίτηση 5 και ήλθαν στην επιφάνεια κατά την αντεξέταση, εκτός του ότι δεν είναι έτσι τα πράγματα, αφού η ημερομηνία συμφωνίας διανομής ακίνητης ιδιοκτησίας φαίνεται από το φάκελο του Δικαστηρίου και ο Καθ΄ ου η αίτηση 5 ουδέποτε είπε ότι τα χρέη έγιναν πριν το 1999, αλλά ανέφερε ότι δημιουργήθηκε η σοβαρότατη οικονομική δυσπραγία της Α. ΤΣΟΥΚΚΑΣ το 2002 από τη συσσώρευση των χρεών των προηγούμενων ετών, σε καμιά περίπτωση, όπως ανέφερα και προηγουμένως, δεν μπορεί να θεωρηθεί ο Αιτητής πιστωτής από τότε, εν τη εννοία του νόμου και ως εκ τούτου είναι άσχετη η οποιαδήποτε προσπάθεια σύνδεσης του ενός με το άλλο, όποιος και να είναι ο συλλογισμός της συνηγόρου του Αιτητή. Ως προς την άλλη θέση της συνηγόρου του αιτητή ότι δεν προσκομίστηκε μαρτυρία από τους Καθ΄ ων η αίτηση 5 και 6 ότι ανέλαβαν πρωτοβουλία από το 2002 για διάσωση της Α. ΤΣΟΥΚΚΑΣ, αυτή, δηλαδή η ανάληψη πρωτοβουλίας από το 2002 για διάσωση της Α. ΤΣΟΥΚΚΑΣ, επιβεβαιώνεται από την ίδια την κα Χατζηκωνσταντή η οποία υπέβαλλε ή έκανε ερωτήσεις τόσο για τη δημιουργία του μίνι κλειστού γηπέδου ποδοσφαίρου στην αποθήκη που είχε η Α. ΤΣΟΥΚΚΑΣ, όσο και για τη σχολή πολεμικών τεχνών και αυτοάμυνας. Ο Αιτητής ήταν που δεν παρουσίασε αντίθετη μαρτυρία για να αμφισβητηθεί και να κλονισθεί η μαρτυρία των Καθ΄ ων η αίτηση 5 και
  1. Οι παρατηρήσεις της κας Χατζηκωνσταντή ότι ο Καθ΄ ου η αίτηση 6 τοποθέτησε σε διαφορετική ημερομηνία τη συμφωνία που έγινε με τον Καθ΄ ου η αίτηση 1 απ΄ αυτή που είπε ο Καθ΄ ου η αίτηση 5 και μετά είπε ότι έκανε λάθος, όπως και ότι αναφέρθηκε ότι έγινε συμφωνία και με τη μητέρα τους, αλλά ο ένας είπε την ίδια ημέρα και ο άλλος είπε τον ίδιο καιρό, ότι υπήρχε διάσταση μεταξύ τους για το ποια ή ποιο ακίνητο θα μεταβίβαζε η μητέρα του, όχι μόνο δεν είναι αντιφάσεις ουσίας, αλλά δεν είναι καν αντιφάσεις. Όπως ανέφερα και πριν ο Καθ΄ ου η αίτηση 6 είχε ένα ιδιαίτερο τρόπο έκφρασης που καταδείκνυε ότι δυσκολευόταν να εκφρασθεί, γεγονός που οφείλεται στη μη μόρφωση του, αλλά και στις δυνατότητες και ικανότητες του ιδίου να μεταφέρει και να αποδώσει τα γεγονότα με ορθολογική σειρά και τρόπο. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι δεν είπε την αλήθεια ή τα γεγονότα όπως ήταν. Η έννοια και η σημασία αυτών που είπε ήταν η ουσία των γεγονότων που περιβάλλουν την υπό κρίση αίτηση. Άνευ ουσιαστικής υφής με το υπό κρίση αντικείμενο της αίτησης ήταν και οι άλλες παρατηρήσεις της, ενώ, η κατ΄ αυτήν αντίφαση, ότι ο Καθ΄ ου η αίτηση 5 είπε ότι αυτός ετοίμασε τα έγγραφα για την κεφαλαιουχική κατάσταση του Καθ΄ ου η αίτηση 1, ενώ ο Καθ΄ ου η αίτηση 6 είπε ότι αυτός ανέλαβε αλλά καθυστέρησε, χωρίς να δικαιολογήσει την καθυστέρηση, εκτός του ότι δεν αποδίδει ορθά τα όσα λέχθηκαν από αυτούς και έχει και μικρή μορφή παραπλάνησης, αφού ο Καθ΄ ου η αίτηση 5 ως λογιστής/ελεγκτής είπε ότι ετοίμασε την κεφαλαιουχική κατάσταση αλλά παίρνει χρόνο μέχρι να βρει κάποιος τα έγγραφα, ο Καθ΄ ου η αίτηση 6 δεν είπε ότι αυτός ετοίμασε την κεφαλαιουχική κατάσταση αλλά ανέφερε ότι ο αδελφός του, Καθ΄ ου η αίτηση 5, του έλεγε τι χρειάζετο να του προσκομίσει για να ετοιμάσει την κεφαλαιουχική κατάσταση και αυτός μεριμνούσε, πηγαίνοντας σε διάφορες εταιρείες, τμήματα κλπ, να εξασφαλίσει τα αναγκαία έγγραφα που του υποδείκνυε ο Καθ΄ ου η αίτηση 5, αλλά ο καθένας τους είχε τη δουλειά του από τις οποίες εξασφαλίζετο η δόση πληρωμής των χρεών και δεν μπορούσαν να τις αφήσουν και γι΄ αυτό χρειάστηκε κάποιος χρόνος μέχρι να εξασφαλιστούν όλα τα απαραίτητα έγγραφα για να υποβληθεί η κεφαλαιουχική κατάσταση του Καθ΄ ου η αίτηση 1 από τον Καθ΄ ου η αίτηση
  2. Το δε ερώτημα που έθεσε η κα Χατζηκωνσταντή κατά την αγόρευση της γιατί συνέχισε ο Καθ΄ ου η αίτηση 1 να είναι εγγυητής σε όλες τις συμφωνίες αφού ήταν οικονομικά αδύναμος, διαφαίνεται ότι ήταν απαίτηση της τράπεζας, αφού τότε μόνο τον απάλλαξε όταν εξασφάλισε αυτά που είχαν συμφωνηθεί με τους Καθ΄ ων η αίτηση 5 και
  3. Όσον αφορά το θέμα ότι δεν έγινε αίτηση εκ μέρους των Καθ΄ ων η αίτηση στο αρμόδιο τμήμα, όταν έγινε η συμφωνία το 2007 μεταξύ του Καθ΄ ου η αίτηση 1 και των Καθ΄ ων η αίτηση 5 και 6, ή έστω πριν την έγερση της αγωγής, αφού, όπως είπε η ΜΚ3, όταν εκκρεμεί κεφαλαιουχική εξέταση μπορεί να υποβληθεί αίτημα στο τμήμα ακίνητης ιδιοκτησίας και δύναται να εξεταστεί το θέμα αποδέσμευσης κάποιας ακίνητης ιδιοκτησίας, όταν μάλιστα πέρασαν πέντε
(5)χρόνια από το χρόνο που ζητήθηκε η πρώτη κεφαλαιουχική κατάσταση μέχρι το χρόνο που ζητήθηκε η δεύτερη κεφαλαιουχική κατάσταση, ήτοι από 20.3.2007 μέχρι 21.12.2012, τούτο ήδη έχει απαντηθεί πρώτα μέσα από το ίδιο το ερώτημα, αφού πρόκειται για δυνατότητα και ευχέρεια που μπορεί να ασκηθεί από το Τμήμα Ακίνητης Ιδιοκτησίας όπως ανέφερε η ΜΚ3, αν κριθεί ότι με την υπόλοιπη ακίνητη ιδιοκτησία εξασφαλίζεται τυχόν οφειλή προς το τμήμα από τον εξεταζόμενο και μετά από τη μαρτυρία του Καθ΄ ου η αίτηση 5, ο οποίος ουσιαστικά ανέφερε ότι και η ΜΚ3 που κατέθεσε μετά από αυτό και ο οποίος ανέφερε ότι από την εμπειρία του δεν δίνεται αν δεν εξασφαλιστούν τυχόν οφειλές προς το τμήμα. Όπως επίσης έχει αναφερθεί προηγουμένως η κεφαλαιουχική κατάσταση υποβλήθηκε στις 14.7.2008 και μέχρι πριν την νέα εκτίμηση την 1.1.2013 η αξία των ακινήτων ήταν πολύ μικρή σύμφωνα με την εκτίμηση της 1.1.1980, ως καταδεικνύεται από τα Τεκμήρια 72-76, ήτοι για το Τεμάχιο 50 η αγοραία αξία του €256,29, για το Τεμάχιο 809 €1.879,46, για το Τεμάχιο 811 €68.000,00, για το Τεμάχιο 560 €16.060,85 και για το Τεμάχιο 588 €10.251,61, για τα οποία όμως ο Καθ΄ ου η αίτηση ήταν κύριος σε μερίδιο και όχι στο όλο. Για το Τεμάχιο 809 ήταν κύριος στο 1/3, για το Τεμάχιο 560 1/144, για το Τεμάχιο 588 επίσης 1/144, για το Τεμάχιο 50 1/18 και για το Τεμάχιο 811, τότε ½. Άρα δεν ήταν τυχαίο που ο Καθ' ου η αίτηση 5 επικαλέσθηκε την εμπειρία του να εξηγήσει γιατί δεν υποβλήθηκε προηγουμένως αίτηση για αποδέσμευση κάποιων ακινήτων. Άλλωστε η μη αποδέσμευση του μεριδίου του Καθ΄ ου η αίτηση 1 στο Τεμάχιο 811 που αποτελεί το οικόπεδο που δημιουργήθηκε μετά το διαχωρισμό, επιβεβαιώνει αυτά που ανέφερε ο Καθ΄ ου η αίτηση 5. Η απόφαση των Καθ΄ ων η αίτηση 5 και 6 να μεταβιβαστεί και σχετικό μερίδιο στις αδελφές τους σε κάποια τεμάχια, από τη μια αποτελεί ένδειξη πραγματικής αδελφικής αγάπης και τιμή γι΄ αυτούς και από την άλλη στοιχείο γνησιότητας του ισχυρισμού για διάσωση της οικογενειακής περιουσίας. Η μη δε μεταβίβαση και της περιουσίας της μητέρας τους μέχρι σήμερα σε αυτούς δεν αδυνατεί, ούτε αφαιρεί ή υποβαθμίζει την αλήθεια της εκδοχής των Καθ΄ ων η αίτηση 5 και 6. Υπό το φως όλων των πιο πάνω οι Καθ΄ ων η αίτηση 5 και 6 και η ΜΚ3 κρίνονται αξιόπιστοι και η εκδοχή που προέβαλαν ο Καθ΄ ων η αίτηση 5 και 6 ως καταγράφηκε ανωτέρω αποτελεί και τα ευρήματα του Δικαστηρίου και δεν χρειάζεται να επαναληφθεί η εκδοχή τους, εκ της οποίας αποδεικνύεται και αποτελεί εύρημα του Δικαστηρίου ότι οι μεταβιβάσεις που αναφέρονται ανωτέρω που έγιναν από τον Καθ΄ ου η αίτηση 1 στους Καθ΄ ων η αίτηση 2 - 6 ήταν δυνάμει ανταλλάγματος και καλής αντιπαροχής και ως εκ τούτου απέσεισαν το βάρος που ήταν επιφορτισμένοι από το άρθρο 3
(2)του Κεφ. 62. Ο Αιτητής, του οποίου μέρος της κυρίως εξέτασης του αποτέλεσε γραπτή δήλωση - κατάθεση του, ΕΓΓΡΑΦΟ Δ, ανέφερε ότι ήταν πολύ στενά συνδεδεμένοι με τον αδελφό του, Καθ΄ ου η αίτηση 1, μέχρι πριν τη διαφωνία τους που επήλθε περίπου ένα
(1)με ενάμιση (11/2) χρόνο πριν την έγερση της παρούσας αγωγής στις 17.10.2011, δηλαδή περί τον Απρίλιο - Οκτώβριο του
  1. Παρόλο όμως που ήταν πολύ στενά συνδεδεμένοι δεν μιλούσαν για τα οικονομικά τους αλλά μόνο για τα οικογενειακά τους και ως εκ τούτου δεν γνώριζε την άσχημη οικονομική κατάσταση του. Άλλωστε τα οικονομικά του Καθ΄ ου η αίτηση 1 τα χειρίζονταν τα παιδιά του, υπέδειξε, όπως ανέφεραν τα ίδια στην ενώπιον του Δικαστηρίου μαρτυρία τους. Όπως πιστεύει ο Καθ' ου η αίτηση 1 σε σύμπραξη με τους Καθ΄ ων η αίτηση 2-6, που χειρίζονταν προσωπικά την αγωγή και έρχονταν στο Δικαστήριο και συμμετείχαν στις διαπραγματεύσεις, προέβη στη μεταβίβαση των ακινήτων του στους τελευταίους χωρίς αντάλλαγμα και δόλια με σκοπό και πρόθεση να τον παρεμποδίσει, όπως τον απειλούσε, να ανακτήσει το οφειλόμενο σε αυτό χρέος του εκ της υπέρ του Δικαστικής απόφασης και εναντίον αυτού. Προς απόδειξη των όσων ανέφερε κατάθεσε ως Τεκμήριο 78 αντίγραφο της απόφασης ημερομηνίας 17.3.2016, ως Τεκμήριο 79 αντίγραφο έρευνας ακίνητης ιδιοκτησίας ημερομηνίας 16.6.2016 που φαίνεται ότι ο Καθ΄ ου η αίτηση 1 στερείται ακίνητης ιδιοκτησίας, ως Τεκμήριο 80 αντίγραφο έρευνας ακίνητης ιδιοκτησίας ημερομηνίας 16.6.2016 στο οποίο εμφαίνονται οι μεταβιβάσεις των αναφερθέντων ακινήτων του που έκανε δυνάμει δωρεάς στα παιδιά του, Καθ΄ ων η αίτηση 2-6, ως Τεκμήριο 81 αίτηση ημερομηνίας 19.5.2016 για αναστολή εκτέλεσης της αναφερθείσας απόφασης με την πρόφαση ότι δεν έχει την οικονομική δυνατότητα να πληρώσει, ως Τεκμήριο 82 αντίγραφο επιστολής ημερομηνίας 26.11.2014, την οποία απέστειλαν οι δικηγόροι του στους δικηγόρους του Καθ΄ ου η αίτηση 1 για συγκεκριμένο συμβιβασμό και ως Τεκμήριο 83 η απόδειξη ημερομηνίας 10.11.2011 επίδοσης του κλητηρίου εντάλματος της αναφερθείσας αγωγής στον Καθ΄ ου η αίτηση
  2. Μετά την έγερση της αγωγής ο Καθ΄ ου η αίτηση 1 τον απειλούσε ότι θα μεταβίβαζε τα ακίνητα του στα παιδιά του και δεν θα έβρισκε τίποτε να πληρώσει. Όταν το ανέφερε τούτο στο δικηγόρο του τον καθησύχασε ότι αν ο Καθ΄ ου η αίτηση 1 κάνει κάτι τέτοιο, θα απευθυνθούν στο Δικαστήριο για ακύρωση των μεταβιβάσεων, αφού θα ήταν δόλιες, ενώ όπως του είπε δεν εγείρετο σοβαρός κίνδυνος να τα πωλήσει, αφού η περιουσία ήταν οικογενειακή και προοριζόταν για τα παιδιά του ως συνηθίζεται, με το οποίο συμφωνεί και αυτός. Κατ΄ αυτόν οι μεταβιβάσεις έγιναν δόλια γιατί μπορούσαν να γίνουν πριν την έγερση της αγωγής. Από την μαρτυρία του ενώπιον του Δικαστηρίου διαπιστώνεται ότι δεν αναφέρθηκε ποτέ σε ποιο χρόνο ή χρόνους μετά την έγερση της αγωγής τον απειλούσε ότι θα μεταβιβάσει την περιουσία του στα παιδιά του. Θα αναμένετο, αν όντως έγινε κάτι τέτοιο από τον Καθ΄ ου η αίτηση 1, να αναφέρει συγκεκριμένα ή κατά προσέγγιση πότε τον απειλούσε. Απεναντίας προέβη σε μια γενική αναφορά «μετά την έγερση της αγωγής», η οποία έχει διάρκεια από την ημέρα επίδοσης της αγωγής στις 10.11.2011 στον Καθ΄ ου η αίτηση 1 μέχρι, λογικά, πριν την πραγματοποίηση των μεταβιβάσεων στις 7.1.2013 ή στις 28.11.2014, ή έστω πριν την έκδοση της απόφασης στις 17.3.
  3. Όμως σκόπιμα απέφυγε να πράξει τούτο για να μην δεσμευθεί για συγκεκριμένο χρόνο, έτσι ώστε να μπορεί να είναι ευέλικτος σε ερωτήσεις που σχετίζονταν με αυτό το θέμα σε σχέση με το χρόνο που πραγματοποιήθηκαν οι μεταβιβάσεις. Επίσης ενώ χρησιμοποίησε τη φράση «με απειλούσε» ότι θα μεταβιβάσει την περιουσία του στα παιδιά του, που σημαίνει ότι ο Καθ΄ ου η αίτηση 1 προέβη σε αυτή την «απειλή» πέραν της μιας φοράς ουδέποτε ανέφερε πότε έγινε η μια και πότε η άλλη ή άλλες και πόση χρονική διαφορά είχε η μία από την άλλη. Ακόμη ένα στοιχείο που κατά την κρίση του Δικαστηρίου καταδεικνύει το ψευδές του ισχυρισμού του αυτού είναι ότι ενώ αναφέρει ότι τον καθησύχασε ο δικηγόρος του ότι αν συνέβαινε κάτι τέτοιο θα προέβαιναν σε αίτηση ακύρωσης της μεταβίβασης, κάτι που αποτελεί μία ξεχωριστή διαδικασία από την αγωγή στην οποία εμπλέκονται περισσότεροι διάδικοι, με διαφορετικά συμφέροντα και με ξεχωριστό τρόπο αντιμετώπισης, δεν προέβηκαν, ενόψει αυτής της «απειλής» σε άμεση λήψη προληπτικών μέτρων για αντιμετώπιση και ανακοπή ενός τέτοιου ενδεχόμενου, με την καταχώριση αίτησης για έκδοση προσωρινού διατάγματος η οποία σε περίπτωση επιτυχίας θα αναχαίτιζε και θα απέκλειε την πραγματοποίηση της «απειλής», ενώ από την άλλη σε περίπτωση αποτυχίας θα ήταν ένα επιπρόσθετο στοιχείο για ενίσχυση του ισχυρισμού του που τώρα προβάλλει. Αν και ορθή η θέση της κας Χατζηκωνσταντή ότι δεν αντικρούστηκε ο ισχυρισμός του αυτός από τον Καθ΄ ου η αίτηση 1, αν και αρνήθηκαν τούτο οι Καθ΄ ων η αίτηση 5 και 6, αφού αυτός δεν έδωσε μαρτυρία, εν τούτοις αυτό δεν σημαίνει ότι επειδή δεν αντικρούστηκε είναι και αληθής, όταν από την υπόλοιπη μαρτυρία διαπιστώνεται ότι αυτός είναι εκ των υστέρων κατασκεύασμα και ψευδής, προκειμένου ν προωθήσει και να τεκμηριώσει την αίτηση του. Ο ισχυρισμός του δε ότι οι Καθ΄ ων η αίτηση, εννοώντας προφανώς τους Καθ΄ ων η αίτηση 5 και 6, μετέβαιναν στο Δικαστήριο και λάμβαναν μέρος σε διαπραγματεύσεις συμβιβασμού, δεν υποστηρίχθηκε από κανένα απτό στοιχείο ή τεκμήριο ή άλλη μαρτυρία. Ο μόνος δε λόγος που το ανέφερε ήταν για να δείξει την ανάμειξη τους και άρα τη γνώση τους για τα συμβάντα και τη συμπαιγνία για τις μεταβιβάσεις, ισχυρισμός όμως που δεν γίνεται αποδεκτός και απορρίπτεται. Τέλος, πως ήταν δυνατό να ήταν στενά συνδεδεμένοι να μιλούσαν για τα οικογενειακά τους, αλλά δεν μιλούσαν για τα οικονομικά τους, λες και δεν είναι μέρος των οικογενειακών θεμάτων τα οικονομικά, αλλά ακόμα πιο ακραίο να χρησιμοποιεί αυτό που ανέφεραν οι Καθ΄ ων η αίτηση 5 και 6, ότι ανέλαβαν δράση για διάσωση της περιουσίας του Καθ΄ ου η αίτηση 1, για να δικαιολογήσει ότι δεν μιλούσαν για τα οικονομικά τους. Υπό το φως των πιο πάνω οι ισχυρισμοί αυτοί του Αιτητή δεν μπορεί να γίνουν αποδεκτοί και πιστευτοί και ως εκ τούτου κρίνεται αναξιόπιστος ως προς τούτα και απορρίπτονται οι ισχυρισμοί του ότι οι μεταβιβάσεις έγιναν δόλια και με σκοπό να παρεμποδιστεί να ανακτήσει το ποσό της απόφασης που εκδόθηκε υπέρ του και εναντίον του Καθ΄ ου η αίτηση
  4. Να σημειωθεί ότι, αν και ο Καθ΄ ου η αίτηση 5, ως το οικονομικό μυαλό της οικογένειας, ανέφερε ότι, γιατί να πληρώσουν και γι΄ αυτό το χρέος όταν πλήρωσαν €500.000.- και θα πλήρωναν ίσως άλλα τόσα, ο Καθ΄ ου η αίτηση 6, πιο συναισθηματικός, ανέφερε ότι αν χαθεί η Έφεση του Καθ΄ ου η αίτηση 1 στην εναντίον του πρωτόδικη απόφαση θα πληρώσουν και αυτό το χρέος. Όμως πιο έμπρακτο στοιχείο, εκτός όσων έχουν αναφερθεί ανωτέρω, ότι οι Καθ΄ ων η αίτηση δεν έπραξαν δόλια και δεν επιδιώκουν την παρεμπόδιση είσπραξης του ποσού της απόφασης που εκδόθηκε εναντίον του Καθ΄ ου η αίτηση 1, ο τελευταίος στην αίτηση έρευνας εναντίον του, αν και συνταξιούχος με πολύ μικρή σύνταξη, δέχθηκε να εκδοθεί εναντίον του διάταγμα πληρωμής της εν λόγω απόφασης με μηνιαία δόση εκ €
  5. Με όλα όσα πιο πάνω προσπάθησα να εξηγήσω και να αναλύσω κρίνεται ότι η αίτηση δεν μπορεί να επιτύχει. Κατά συνέπεια η Αίτηση απορρίπτεται πλέον έξοδα συν ΦΠΑ υπέρ των Καθ΄ ων η αίτηση 1 - 6 και εναντίον του Αιτητή όπως αυτά θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο, τα οποία βέβαια θα είναι ένα σετ εξόδων για όλους τους Καθ΄ ων η αίτηση αφού η Ένσταση ήταν κοινή. (Υπ.): .......... Ν. Γερολέμου, Α.Ε.Δ. /ΕΑ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.