Καλορκώτης κ.α. ν. Συνεργατικής Εταιρείας Διαχείρισης Περιουσιακών Στοιχείων ΛΤΔ, Αρ. Αγωγής: 33/2016, 23/9/2019 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDAMM:2019:A108 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Χρ. Ρασπόπουλου, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 33/2016 Μεταξύ:
- χχχχχχ χχχχχχχ Καλορκώτης
- χχχχχχ χχχχχχχ Καλορκώτης Εναγόντων και Συνεργατικής Εταιρείας Διαχείρισης Περιουσιακών Στοιχείων ΛΤΔ Εναγόμενων Ημερομηνία: 23 Σεπτεμβρίου 2019 Εμφανίσεις: Για Ενάγοντες - Αιτητές: κ. Σκορδής για Π. Αγγελίδης & Σια Δ.Ε.Π.Ε. Για Εναγόμενους - Καθ' ων η Αίτηση: κα Κημήτρη για Αδάμος Λάντος & Συνεργάτες Δ.Ε.Π.Ε. ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Το 2008, οι Ενάγοντες έλαβαν από τους Εναγομένους πιστωτικές διευκολύνσεις, ήτοι το δάνειο υπ' αρ.7216032-5 ύψους €260.000 (στο εξής «το δάνειο»). Για εξασφάλιση του δανείου, μεταξύ άλλων, είχε συσταθεί η υποθήκη με αρ. XXXXX/2008 Επαρχιακού Κτηματολογικού Γραφείου Αμμοχώστου. Με την υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγή, που καταχώρησαν οι Ενάγοντες το 2016, αυτοί ζητούν απόφαση όπως το οφειλόμενο προς τους Εναγόμενους ποσό δυνάμει συμφωνίας δανείου, μειωθεί κατά €35.000 λόγω παράνομων χρεώσεων και//ή παράνομης επιβολής τόκου και/ή τιμωρητικών ρητρών. Ζητούν επίσης αποζημιώσεις ύψους €10.000 λόγω μείωσης της αξίας των ακινήτων που αγοράσθηκαν με το πιο πάνω δάνειο καθώς επίσης και ακύρωση της υποθήκης XXXXX/
- Με την υπό κρίση Αίτηση, η οποία καταχωρήθηκε στις 7.6.2019, οι Ενάγοντες ζητούν τρεις θεραπείες, οι οποίες στην ουσία αποσκοπούν στην αναστολή και/ή ακύρωση και/ή παραμερισμό της διαδικασίας πώλησης και/ή εκποίησης και/ή πλειστηριασμού μεριδίων επί των ακινήτων με αριθμό εγγραφής 0/XXXXX, Φύλλο/Σχέδιο 2-290-378, Τεμάχιο XXXXX, Τμήμα 10 και/ή του ακινήτου με αριθμό εγγραφής 0/XXXXX, Φύλλο/Σχέδιο 2-290- 376, Τεμάχιο XXXXX, Τμήμα 11, μέχρι την εκδίκαση της Αγωγής και/ή μέχρι νεωτέρας διαταγής του Δικαστηρίου. Η αίτηση βασίζεται στα Άρθρα 29,32 και 47 του Περί Δικαστηρίων Νόμου Ν. 14/1960, στα άρθρα 4,5 και 9 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου Κεφ.6, στην Δ.48 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, στο άρθρο 44Γ
(3)(δ) του περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμου ως έχει τροποποιηθεί, στα Άρθρα 6 και 13 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, στα άρθρα 23, 28 και 30 του Συντάγματος, στις αρχές του δικαίου της επιείκειας και στις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Στηρίζεται δε σε γεγονότα που φαίνονται στη ένορκη δήλωση του Ενάγοντα 1 και στον φάκελο του Δικαστηρίου. Σύμφωνα με τον ενόρκως δηλούντα, στις 16.4.2019 επιδόθηκαν τόσο στον ίδιο όσο και στην Ενάγουσα 2, ειδοποιήσεις (τύπος «ΙΑ» και «ΙΒ») για πώληση του ακινήτου με αριθμό εγγραφής 0/XXXXX στο οποίο οι Ενάγοντες είναι κύριοι κατά 3/16 έκαστος και ειδοποιήσεις για πώληση του ακινήτου με αριθμό εγγραφής 0/XXXXX στο οποίο η Ενάγουσα 2 είναι ιδιοκτήτρια 5/
- Τα εν λόγω ακίνητα βαρύνονται δια της υποθήκης XXXXX/2008, η οποία είχε συσταθεί προς εξασφάλιση του δανείου που έλαβαν οι Ενάγοντες από τους Εναγομένους. Στις 10.5.2019 επιδόθηκαν νέες ειδοποιήσεις με ταυτόσημο περιεχόμενο, αλλά διορθωμένες ως προς το μερίδιο που ανήκει στους Ενάγοντες. Στις 25.4.2019, οι Ενάγοντες παρέδωσαν στους Εναγόμενους επιστολή με την οποία ενημέρωσαν για την ταυτότητα του εκτιμητή που διορίσαν και στις 7.5.2019 παρέδωσαν εκτίμηση αναφορικά με τα επίδικα ακίνητα. Και τα δύο έγγραφα παραδόθηκαν στους Εναγόμενους με επιφύλαξη δικαιωμάτων. Το ίδιο έγινε και μετά την νέα επίδοση των Ειδοποιήσεων Τύπου «ΙΑ» και «ΙΒ». Σύμφωνα με τον Ενάγοντα 1, οι όροι των γραπτών συμφωνιών που έγιναν με τους Εναγομένους δεν αποτέλεσαν αντικείμενο διαπραγμάτευσης και έχουν δημιουργήσει ανισορροπία ανάμεσα στα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις των συμβαλλομένων, καθιστάμενοι έτσι καταχρηστικοί. Περαιτέρω, ο Ενάγων ισχυρίζεται ότι οι Εναγόμενοι έχουν παραβιάσει τη σύμβαση καθότι ουδέποτε ειδοποίησαν για αύξηση επιτοκίου είτε τους Ενάγοντες είτε την Κεντρική Συνεργατική Τράπεζα. Ενήργησαν μονομερώς, αντίθετα με τα συμφωνηθέντα και κατά παράβαση των νόμιμων καθηκόντων τους, των οδηγιών και προειδοποιήσεων που εξέδωσε η Κεντρική Συνεργατική Τράπεζα Κύπρου για την Επαγγελματική Συμπεριφορά των Τραπεζών και εκμεταλλευόμενοι τη θέση ισχύος έναντι των Εναγόντων, προέβησαν σε υπερτοκισμό και/ή ανατοκισμό. Ως εκ των ανωτέρω, οι Ενάγοντες αξιώνουν αποζημιώσεις ύψους €35.000 για παράνομες χρεώσεις υπό μορφή ανατοκισμών, υπερχρεώσεων, τόκων υπερημερίας και έξοδα. Επιπλέον, ισχυρίζονται ότι η εγγραφή της υποθήκης XXXXX/2008 προς όφελος των Εναγομένων είναι άκυρη ή ακυρώσιμη, καθότι παραβιάστηκαν διατάξεις του ν.9/
- Σε σχέση με την αναγκαιότητα έκδοσης των αιτούμενων διαταγμάτων, ο ενόρκως δηλών ισχυρίζεται ότι αν τα επίδικα ακίνητα εκποιηθούν στις 26.9.2019, όπως είναι προγραμματισμένο, τότε οι Ενάγοντες θα χάσουν την περιουσία τους, χωρίς να έχουν τη δυνατότητα να υπερασπιστούν τα δικαιώματα τους στην παρούσα Αγωγή. Αν και στις επίδικες ειδοποιήσεις αναφέρεται ότι τόσο το Τεμάχιο XXXXX όσο και το Τεμάχιο XXXXX είναι χωράφια, εντούτοις σε κάθε τεμάχιο είναι κτισμένη κατοικία. Στην κατοικία που βρίσκεται στο Τεμάχιο XXXXX διαμένει ο Ενάγοντας 1, ενώ στην κατοικία που βρίσκεται στο Τεμάχιο XXXXX διαμένει η εν διάσταση σύζυγος του, ήτοι η Ενάγουσα
- Ως εκ τούτου, σε περίπτωση που προχωρήσει ο πλειστηριασμός, η ζημιά που θα υποστούν δεν μπορεί να αποτιμηθεί σε χρήμα. Τέλος, σύμφωνα με τον Ενάγοντα 1, οι Εναγόμενοι έχουν απωλέσει την άδεια να λειτουργούν ως Τράπεζα και έχουν μεταβιβάσει το σύνολο ή μεγάλο μέρος των περιουσιακών τους στοιχείων στην Ελληνική Τράπεζα, κρατώντας μόνο τα μη εξυπηρετούμενα δάνεια του Συνεργατισμού. Τα περιουσιακά στοιχεία και το μετοχικό κεφάλαιο της ΚΕΔΙΠΕΣ είναι ενεχυριασμένα προς όφελος της Κυπριακής Δημοκρατίας σε σχέση με την κρατική βοήθεια που παρείχε και κατ' επέκταση τα έσοδα από τη διαχείριση των περιουσιακών στοιχείων θα αποπληρώνουν την κρατική βοήθεια. Σημειωτέο ότι η ΚΕΔΙΠΕΣ είναι θυγατρική εταιρεία της ΣΕΔΙΠΕΣ, ήτοι των Εναγόμενων και είναι διαχειρίστρια των περιουσιακών της στοιχείων. Συνεπώς, οι Εναγόμενοι έχουν καταστεί πλήρως αφερέγγυοι Οι Εναγόμενοι - Καθ' ων η Αίτηση καταχώρησαν Ειδοποίηση για πρόθεση ένστασης, η οποία βασίζεται στα άρθρα 21, 29, 30, 31, 32, 43 και 47 του Περί Δικαστηρίων Νόμου ν.14/1960, στα άρθρα 5, 27, 36, 44Α - 44ΙΑΑ, 44ΚΣΤ του Περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Νόμου ν.9/65, στους Περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Κανονισμούς Κ.Δ.Π. 185/2015, στον περί Ακίνητης Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Νόμο, Κεφ.224, στους Περί Ακινήτου Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Κανονισμούς, στον περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο Κεφ.6, στις Δ.32, Δ.38, Δ.39, Δ.48 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, στους κανόνες επιείκειας και τις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Προβάλλεται ως λόγος ένστασης, ότι το ένδικο μέσο που χρησιμοποιήθηκε είναι λανθασμένο, ότι δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις του άρθρου 32 του ν.14/60, ότι η επικαλούμενη ζημιά μπορεί να αποτιμηθεί σε χρήμα και ότι οι Καθ' ων η Αίτηση έχουν την οικονομική δυνατότητα να αποζημιώσουν τους Ενάγοντες - Αιτητές σε περίπτωση επιτυχίας της αγωγής. Τέλος, οι Καθ' ων η Αίτηση υποστηρίζουν ότι η έκδοση των αιτούμενων Διαταγμάτων θα παραβιάσει το δικαίωμα των Καθ' ων η Αίτηση, ως αυτό απορρέει από το Μέρος VIA του περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμου, ν. 9/1965και θα συνιστά επέμβαση σε εξουσία του Νομοθέτη. Η Ειδοποίηση για ένσταση συνοδεύεται από ένορκη δήλωση της XXXXX Κελίρη Χρυσοστόμου, η οποία υιοθετεί όσα αναφέρονται στην ειδοποίηση και, ανεπίτρεπτα, αναπτύσσει τους λόγους ένστασης, υπό τύπον αγόρευσης. Όσον αφορά γεγονότα, η ενόρκως δηλούσα αναφέρει μόνο ότι οι Εναγόμενοι απορρίπτουν τους ισχυρισμούς περί υπερχρεώσεων και λέγουν ότι ουδεμία παράνομη χρέωση ή υπερχρέωση επιβλήθηκε. Εξάλλου, οι Αιτητές ποτέ στο παρελθόν είχαν παραπονεθεί για τις χρεώσεις ή και την νομιμότητα των χρεώσεων. Αφετέρου, οι Αιτητές είναι αυτοί που παραβίασαν τους όρους των συμφωνιών, αφού παρέλειψαν και αρνήθηκαν να καταβάλουν τις δόσεις τους με αποτέλεσμα οι Καθ' ων η Αίτηση να τερματίσουν τη λειτουργία του λογαριασμού και να καταστήσουν ολόκληρο το χρέος άμεσα πληρωτέο και απαιτητό. Αναφορικά με την δοθείσα υποθήκη, αυτή εγγράφηκε σύμφωνα με τις προϋποθέσεις που απαιτεί ο νόμος και με την ελεύθερη βούληση των Αιτητών. Τέλος, η ενόρκως δηλούσα υποστηρίζει ότι οι Καθ' ων η Αίτηση είναι φερέγγυο πρόσωπο, το οποίο έχει την ικανότητα να αποζημιώσει τους Αιτητές στο ενδεχόμενο που υποστούν οιαδήποτε βλάβη. Η Αίτηση οδηγήθηκε σε ακρόαση, κατά την οποία οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των διαδίκων υιοθέτησαν τις γραπτές τους αγορεύσεις στις οποίες αναπτύσσονται οι θέσεις τους. Καμιά πλευρά δεν ζήτησε την αντεξέταση των ενόρκως δηλούντων. Έχω μελετήσει τις εκατέρωθεν θέσεις και όπου κρίνω σκόπιμο θα προβώ σε αναφορά σε αυτές στην συνέχεια της απόφασής μου. ΤΟ ΕΝΔΙΚΟ ΜΕΣΟ Ως πρώτος λόγος ένστασης προβάλλεται η χρήση λανθασμένου ενδίκου μέσου. Προς εξέταση του εν λόγω ισχυρισμού, καθίσταται αναγκαία η εξέταση των προνοιών της νομοθεσίας που διέπει την διαδικασία εκποίησης ενυπόθηκων ακινήτων. Αυτή περιλαμβάνεται στο μέρος VIA του ν.9/
- Σύμφωνα με το άρθρο 44Β του εν λόγω νόμου, σε περίπτωση υπερημερίας για περίοδο όχι μικρότερη των 120 ημερών, ο ενυπόθηκος δανειστής δύναται να προχωρήσει σε διαδικασία εκποίησης ενυπόθηκου ακινήτου, εκτός εάν η προώθηση της διαδικασίας αναγκαστικής πώλησης ανασταλεί με βάση τις διατάξεις οποιωνδήποτε άλλων Νόμων ή Κανονισμών. Για την έναρξη της διαδικασίας, επιδίδεται ειδοποίηση (Τύπος «Θ») για την ύπαρξη υπερημερίας και ειδοποίηση (τύπος «I»), με τη οποία ο ενυπόθηκος οφειλέτης, καλείται εντός προθεσμίας όχι μικρότερης των 30 ημερών, να εξοφλήσει το χρέος. Σύμφωνα με το άρθρο 44Γ
(2), στην περίπτωση που ο ενυπόθηκος οφειλέτης δεν συμμορφωθεί με τις απαιτήσεις της ειδοποίησης, ο δανειστής δύναται να του επιδώσει δεύτερη ειδοποίηση (Τύπος «ΙΑ»), στην οποία αναφέρεται ότι το ενυπόθηκο ακίνητο πρόκειται να πωληθεί με πλειστηριασμό. Η εν λόγω ειδοποίηση θα πρέπει να επιδίδεται εντός περιόδου όχι μικρότερης των 30 ημερών από την καθορισμένη ημέρα και ώρα πώλησης του ενυπόθηκου ακινήτου. Δυνάμει του άρθρου 44Γ
(3), ο ενυπόθηκος οφειλέτης δύναται, εντός 30 ημερών από της παραλαβής της ειδοποίησης, να καταχωρίσει έφεση στο Επαρχιακό Δικαστήριο για παραμερισμό της ειδοποίησης της σκοπούμενης πώλησης μόνο, για τους ακόλουθους λόγους: (α) Η επιδοθείσα ειδοποίηση δεν πληροί τις απαιτούμενες κατά τον προβλεπόμενο τύπο και περιεχόμενο, προϋποθέσεις˙ (β) η ειδοποίηση δεν έχει δεόντως επιδοθεί˙ (γ) η ειδοποίηση έχει αποσταλεί πριν τη λήξη της προθεσμίας για καταβολή της πληρωμής προς τον ενυπόθηκο δανειστή˙ (δ) έχει εκδοθεί παρεμπίπτον απαγορευτικό διάταγμα υπέρ του ενυπόθηκου οφειλέτη σύμφωνα με το άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου˙ (ε) έχει εκδοθεί προστατευτικό διάταγμα υπέρ του ενυπόθηκου οφειλέτη δυνάμει των διατάξεων του περί Αφερεγγυότητας Φυσικών Προσώπων (Προσωπικά Σχέδια Αποπληρωμής και Διατάγματα Απαλλαγής Οφειλών) Νόμου˙ (στ) ο ενυπόθηκος οφειλέτης του οποίου η συμμετοχή εγκρίνεται στο σχέδιο "ΕΣΤΙΑ για αντιμετώπιση των μη εξυπηρετούμενων δανείων και στήριξη ευάλωτων κοινωνικών ομάδων" ή σε οποιαδήποτε άλλο κυβερνητικό σχέδιο επιδότησης πιστωτικής διευκόλυνσης, νοουμένου ότι αυτός αποδέχεται και τηρεί τη συμφωνία και τις πιστωτικές του υποχρεώσεις όπως προκύπτουν από το εν λόγω σχέδιο. Υπό το φως των πιο πάνω προνοιών, η πλευρά των Εναγομένων - Καθ' ων η Αίτηση υποστηρίζει ότι το ένδικο μέσο που χρησιμοποίησαν οι Ενάγοντες - Αιτητές για παρεμπόδιση της εκποίησης δυνάμει του ν.9/65, υποκαθιστά τη διαδικασία που προνοεί ο ίδιος νόμος, ο οποίος ως ειδικό νομοθέτημα υπερισχύει και αποκλείει την δυνατότητα ενδιάμεσου διατάγματος δυνάμει του άρθρου 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου ν.14/1960. Παραπέμπουν δε σχετικά στην πρωτόδικη απόφαση Σπύρος Σοφοκλέους Μότορς Λτδ ν. Hellenic Bank Public Company Limited Αρ. Αγωγής 3028/2016 ημερομηνίας 3.5.2019. Οι Ενάγοντες - Αιτητές απαντούν με παραπομπή στην επίσης πρωτόδικη απόφαση Σοφοκλέους κ.α. ν. ΣΕΔΙΠΕΣ Αρ. Αγωγής 569/2019 ημερομηνίας 26.6.2019. Έχω μελετήσει τις εν λόγω αποφάσεις από τις οποίες και αντλώ σχετική καθοδήγηση. Το άρθρο 44(Γ)
(3)του Νόμου, όντως προνοεί για την διαδικασία με την οποία μπορεί να παραμεριστεί η ειδοποίηση του τύπου «ΙΑ» και να διακοπεί έτσι η διαδικασία εκποίησης. Καθορίζονται ειδικά οι λόγοι για τους οποίους ένα τέτοιο διάβημα μπορεί να επιτύχει. Σκοπός του νομοθέτη ήταν εμφανώς η εισαγωγή μίας διαδικασίας, που θα χαρακτηρίζεται από ταχύτητα και αποτελεσματικότητα. Από την άλλη, το άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου ν.14/1960παρέχει στο Δικαστήριο εξουσία έκδοσης ενδιάμεσων διαταγμάτων και παροχής προσωρινής θεραπείας στα πλαίσια αγωγής. Η εξουσία αυτή, παρέχει την δυνατότητα στο Δικαστήριο να απονέμει δικαιοσύνη με τον καλύτερο δυνατό τρόπο, με γνώμονα πάντοτε τα γεγονότα κάθε υπόθεσης και τις σχετικές αρχές έκδοσης τέτοιων διαταγμάτων. Είναι εξουσία άσχετη και ανεξάρτητη από την εξουσία που εκπηγάζει από το άρθρο 44(Γ)
(3)του ν.9/1965. Ασχέτως λοιπόν του γεγονότος ότι ο ν.9/1965είναι ειδικός νόμος, ο οποίος διέπει τα περί εκποίησης ενυπόθηκων ακινήτων, δεν έχει κατά την γνώμη μου, καταργήσει τις εξουσίες του Δικαστηρίου, όπως αυτές εκπηγάζουν από άλλα νομοθετήματα. Εξάλλου, ο ίδιος ο ν.9/1965προνοεί στο άρθρο 44Β
(3)ότι ο ενυπόθηκος οφειλέτης δεν αποκλείεται, λόγω της αποστολής ειδοποίησης περί υπερημερίας, από του να προχωρήσει με ένδικα μέσα ενώπιον Επαρχιακού Δικαστηρίου με βάση άλλους εν ισχύι νόμους και κανονισμούς, αμφισβητώντας το δικαίωμα του ενυπόθηκου δανειστή να κινεί τις διαδικασίες και να επιζητεί τις θεραπείες που προβλέπονται από τις διατάξεις του. Δεν πρέπει επίσης να λησμονείται ότι ένας από τους λόγους, που με βάση το άρθρο 44Γ
(3), δύναται ο ενυπόθηκος οφειλέτης να επιτύχει τον παραμερισμό της ειδοποίησης της σκοπούμενης πώλησης είναι και η έκδοση παρεμπίπτοντος απαγορευτικού διατάγματος υπέρ του ενυπόθηκου οφειλέτη σύμφωνα με το άρθρο 32 του ν.16/1960. Το κατά πόσον ο ενυπόθηκος οφειλέτης έχει απωλέσει, λόγω παρέλευσης των καθορισμένων προθεσμιών, το δικαίωμα του να καταχωρήσει και να προωθήσει την έφεση που προνοείται στο άρθρο 44Γ
(3), δεν είναι κάτι πρέπει να αποφασιστεί τελεσίδικα στα πλαίσια αίτησης δυνάμει του άρθρου 32 του ν. 14/1960, αν και επισημαίνω ότι αυτό στοιχείο, θα μπορούσε ίσως να εξεταστεί και να ληφθεί υπόψη κατά την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου, υπέρ ή κατά της έκδοσης ενδιάμεσου διατάγματος. Δεν καταργεί όμως εκ προοιμίου την δικαιοδοσία του Δικαστηρίου για έκδοση ενός τέτοιου διατάγματος στα πλαίσια μια αγωγής που εκδικάζει. Έχοντας καταλήξει ως ανωτέρω, προχωρώ να εξετάσω κατά πόσον πληρούνται οι προϋποθέσεις έκδοσης των θεραπειών που ζητούν οι Ενάγοντες. ΟΙ ΠΡΟΫΠΟΘΕΣΕΙΣ ΤΟΥ ΑΡΘΡΟΥ 32 ΤΟΥ Ν.14/60 Το άρθρο 32 του Ν.14/60 λοιπόν αποτελεί το γενικό δικαιοδοτικό υπόβαθρο που παρέχει εξουσία στο Δικαστήριο να εκδίδει απαγορευτικά ή προστακτικά διατάγματα καλύπτοντας τόσο τα διηνεκή όσο και τα παρεμπίπτοντα. Η δικαιοδοσία που πηγάζει από το εν λόγω άρθρο ασκείται όταν ικανοποιούνται και συνυπάρχουν κάποιες προϋποθέσεις, οι οποίες έχουν κατ' επανάληψη διατυπωθεί και αναλυθεί από το Ανώτατο Δικαστήριο. Είναι οι εξής: (α) Ύπαρξη σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση Το μόνο που απαιτείται σε σχέση με αυτή την προϋπόθεση είναι η αποκάλυψη συζητήσιμης υπόθεσης με βάση τη δικογραφία (βλ. Odysseos v. A. Pieris Estates Ltd and Others
(1982)1 C. L. R. 557 σελ.569). (β) Πιθανότητα ο αιτών διάδικός να δικαιούται θεραπείας Για ικανοποίηση της δεύτερης αυτής προϋπόθεσης, ο εκάστοτε Αιτητής δεν υπέχει υποχρέωση, να αποδείξει ισχυρή εκ πρώτης όψεως υπόθεση. Σ' αυτό το πλαίσιο το Δικαστήριο εξετάζει, χωρίς βεβαία να αποφασίζει, την αποδεικτική δύναμη (evidential strength) της υπόθεσης του Ενάγοντος. Στην Odysseos (ανωτέρω) λέχθηκε ότι, το αποδεικτικό εμπόδιο το οποίο απαιτείται από τον Ενάγοντα να υπερβεί δεν είναι πολύ ψηλό. Απαιτείται μόνο να καταδείξει πιθανότητα επιτυχίας που ερμηνεύεται ως κάτι περισσότερο από μια απλή δυνατότητα αλλά κάτι λιγότερο από το ισοζύγιο των πιθανοτήτων που αποτελεί το αποδεικτικό επίπεδο στις πολιτικές υποθέσεις. Με την Αίτηση προβάλλονται ισχυρισμοί ότι οι όροι των γραπτών συμφωνιών μεταξύ των διαδίκων δεν αποτέλεσαν αντικείμενο διαπραγμάτευσης και έχουν καταστεί καταχρηστικοί, αποτελούν σημαντική διατάραξη της ισορροπίας των δικαιωμάτων και υποχρεώσεων των συμβαλλομένων και είναι άκυροι. Περαιτέρω, εγείρεται ισχυρισμός ότι οι Εναγόμενοι παραβίασαν την σύμβαση αφού συμπεριφέρθηκαν κατά παράβαση των προνοιών της νομοθεσίας, καταπάτησαν και καταχράστηκαν υποχρεώσεις και δικαιώματά, εκμεταλλεύτηκαν την θέση ισχύος που κατείχαν προς αποκόμιση παράνομου οφέλους, ουδέποτε ειδοποίησαν για αύξηση του επιτοκίου και ενέργησαν μονομερώς και αντίθετα με τα συμφωνηθέντα. Αναφορά γίνεται και σε ανατοκισμό και υπερτοκισμό καθώς και επιβολή τόκου υπερημερίας, ενέργεια την οποία οι Ενάγοντες χαρακτηρίζουν ως τιμωρητικό μέτρο. Είναι συνεπώς η θέση των Εναγόντων ότι με την αντισυμβατική συμπεριφορά τους, οι Εναγόμενοι προκάλεσαν οικονομικό εξαναγκασμό εις βάρος των Εναγόντων και προκάλεσαν την μη εξόφληση του επίδικου λογαριασμού. Τέλος, εκφράζεται η θέση ότι οι Εναγόμενοι είναι ένοχοι απάτης ή ψευδών παραστάσεων ή αμέλειας ή μη αποκάλυψης ουσιωδών γεγονότων και παράβασης των νόμιμων καθηκόντων τους προς τους Ενάγοντες. Σε σχέση με την υποθήκη XXXXX/08, οι Ενάγοντες ισχυρίζονται ότι αυτή είναι άκυρη ή ακυρώσιμη καθότι παραβιάστηκαν οι διατάξεις του Περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμου ν.9/
- Αν και τα πιο πάνω μπορούν να θεωρηθούν ικανοποιητικά σε σχέση με την πρώτη εκ των προϋποθέσεων του άρθρου 32 του ν.14/1960, εντούτοις θεωρώ ότι δεν έχουν προσκομιστεί ικανοποιητικά στοιχεία που να αναδεικνύουν την δυνατότητα επιτυχίας της αγωγής στον βαθμό που απαιτείται για ικανοποίηση της δεύτερης εκ των προϋποθέσεων. Στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την Αίτηση, ο Ενάγοντας καταγράφει θέσεις και ισχυρισμούς που δικογραφούνται μεν στην έκθεση απαίτησης, πλην όμως δεν παρουσιάζει στοιχεία, πληροφορίες και δεδομένα που να δημιουργούν προοπτική επιτυχίας των εν λόγω θέσεων. Με άλλα λόγια, πέραν των γενικών και αορίστων ισχυρισμών του ενόρκως δηλούντα, δεν υφίσταται μαρτυρία που να υποστηρίζει ισχυρισμούς περί καταχρηστικών όρων στην σύμβαση δανείου, η οποία ούτε καν παρουσιάζεται. Ούτε παρουσιάζονται λεπτομέρειες σε σχέση με τον τρόπο υπολογισμού των χρεώσεων στον επίδικο λογαριασμό και τον τρόπο με τον οποίο, κατά τον ισχυρισμό των Εναγόντων ο εν λόγω υπολογισμός είναι εσφαλμένος, αντισυμβατικός και/ή άκυρος. Δεν αναφέρεται καν το σημερινό υπόλοιπο και/ή το υπόλοιπο του λογαριασμού κατά τον χρόνο της υπερημερίας. Ειρήσθω εν παρόδω, οι Ενάγοντες δεν αμφισβητούν την υπερημερία τους σε σχέση με το επίδικο δάνειο. Αναφέρουν γενικά και αόριστα ότι οι Εναγόμενοι έδρασαν κατά παράβαση προνοιών της νομοθεσίας, καταχράστηκαν υποχρεώσεις και δικαιώματά, εκμεταλλεύτηκαν την θέση ισχύος που κατείχαν και είναι ένοχοι απάτης ή ψευδών παραστάσεων ή αμέλειας ή μη αποκάλυψης ουσιωδών γεγονότων. Ελλείπουν όμως τα πρωτογενή εκείνα γεγονότα που να μπορούν να οδηγήσουν το Δικαστήριο σε διαπιστώσεις αναφορικά με τα πιο πάνω, στο βαθμό φυσικά που απαιτείται στην παρούσα διαδικασία. Με αυτό τον τρόπο ενώπιον του Δικαστηρίου βρίσκεται μόνο η ερμηνεία που οι Ενάγοντες δίδουν σε υποτιθέμενα γεγονότα τα οποία όμως δεν παρουσιάζονται, ώστε να μπορούν να ελεγχθούν. Πουθενά επίσης, δεν αμφισβητείται η υπό κρίση υποθήκη. Οι Ενάγοντες προβάλλουν, γενικά και αόριστα, την ακυρότητα της διότι παραβιάστηκαν οι διατάξεις του περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμου ν.9/
- Ούτε για τούτο παραθέτουν οποιαδήποτε στοιχεία. Έτσι, το Δικαστήριο δεν είναι σε θέση να διακρίνει την βάση των ισχυρισμών των εναγόντων και κατ' επέκταση να μπορεί να διαπιστώσει, στο βαθμό που πρέπει, την ικανοποίηση της σχετικής προϋπόθεσης του άρθρου 32 ν.14/
- (γ) Αδυναμία απονομής πλήρους δικαιοσύνης σε μεταγενέστερο στάδιο. Αν και το ζήτημα θα μπορούσε να τελειώσει εδώ, αναφέρω επιπρόσθετά ότι ούτε η 3η προϋπόθεση του Άρθρου 32 του ν.14/1960, θεωρώ ότι πληρείται. Στην Odysseos (ανωτέρω) λέχθηκε ότι για να διαπιστωθεί κατά πόσο θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο εκτός εάν εκδοθεί το αιτούμενο Διάταγμα, το ζήτημα της επάρκειας της θεραπείας των αποζημιώσεων λαμβάνεται υπόψη. Φυσικά η έννοια της δικαιοσύνης δεν συναρτάται με τη στενή αντίληψη της υλικής ζημιάς, αλλά με την ευρύτερη προστασία των δικαιωμάτων του αιτούμενου την θεραπεία και περιλαμβάνει και άλλους παράγοντες, επιπρόσθετα με την ανεπανόρθωτη ζημιά. (βλ. Κώστας Κυρίσαββας κ.α. ν Χάρη Κύζη
(2001)1Β Α. Α. Δ. 1245 και Zena Company Ltd v. Demenian Catering Ltd, Πολίτική Έφεση Αρ.304/2008, ημερομηνίας 21.10.2011) Στην παρούσα περίπτωση, δεν αμφισβητείται η ύπαρξη οφειλής από τους Ενάγοντες προς τους Εναγόμενους. Δεν αμφισβητείται καν η υπερημερία των Εναγόντων. Αυτό που προβάλλεται είναι η ύπαρξη υπερχρεώσεων και επιβαρύνσεων και ουσιαστικά με την αγωγή επιζητείται η αναδιαμόρφωση και ο υπολογισμός του οφειλόμενου ποσού, που όπως ήδη επισημάνθηκε, δεν αποκαλύπτεται. Αυτό λοιπόν που απομένει είναι ζήτημα υπολογισμού του ύψους της οφειλής των εναγόντων προς τους εναγόμενους και όχι ανυπαρξίας οφειλής. Με τα δεδομένα λοιπόν, ως αυτά αποκαλύπτονται στην αίτηση και ένσταση, δεν θεωρώ ότι με την απόρριψη της υπό κρίση αίτησης, θα είναι αδύνατο ή εξαιρετικά δύσκολο να απονεμηθεί δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο. Οι θεραπείες που βασικά οι Αιτητές διεκδικούν μέσα από την έκθεση απαίτησης είναι χρηματικής φύσεως υπολογισμένης αξίας. Δεν υφίσταται οτιδήποτε που να μπορούσε να οδηγήσει σε συμπέρασμα άλλο από το ότι, στην περίπτωση δικαίωσης των εναγόντων, οι αποζημιώσεις αποτελούν επαρκή θεραπεία για αυτούς. Στη βάση όλων των ως άνω, καταλήγω ότι δεν πληρούνται όλες οι προϋποθέσεις που τίθενται στο άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου, Ν.14/60και αναπόφευκτα η παρούσα Αίτηση δεν μπορεί να επιτύχει. Η Αίτηση απορρίπτεται με έξοδα υπέρ της Εναγομένων - Καθ' ων η αίτηση και εναντίον των Εναγόντων - Αιτητών όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. [Υπ.] Χρ. Ρασπόπουλος, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο