Γιαννάκη κ.α. ν. Μωυσέως, Αρ. Αγωγής: 247/19, 23/12/2019

Γιαννάκη κ.α. ν. Μωυσέως, Αρ. Αγωγής: 247/19, 23/12/2019 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDAMM:2019:A109 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Χρ. Ρασπόπουλου, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 247/19 Μεταξύ:

1. χχχχχχχ Γιαννάκη
2. χχχχχχχ Σκαπούλλαρου
3. χχχχχχχ Τσιολάκη
4. M.C.T. Enterprises Ltd Εναγόντων και χχχχχχ χχχχχχχ Μωυσέως Εναγόμενου Ημερομηνία: 23 Δεκεμβρίου 2019 Εμφανίσεις: Για Ενάγοντες - Αιτητές: κα Παρασκευά Για Εναγόμενο - Καθ' ου η Αίτηση: κ. Φλωρίδης ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Με την υπό κρίση Αίτηση, οι Ενάγοντες - Αιτητές ζητούν προσωρινό διάταγμα που να απαγορεύει στον Εναγόμενο - Καθ' ου η Αίτηση να πλησιάζει χώρους που βρίσκονται στην οδό XXXXX 67 και 71 στο Δήμο Παραλιμνίου και τελούν υπό την κατοχή των Εναγόντων - Αιτητών δυνάμει ενοικιαστηρίων εγγράφων ημερομηνίας 30.12.2017, ώστε να εμποδιστεί από του να αναρτήσει οποιοδήποτε δυσφημιστικό σχόλιο και/ή να παρενοχλήσει και/ή τρομοκρατήσει το προσωπικό των Εναγόντων - Αιτητών. Η αίτηση βασίζεται στα άρθρα 4, 5, 6, 7 και 9 του Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου Κεφ. 6, στο άρθρο 32 του Περί Δικαστηρίων Νόμου ν.14/60, στα άρθρα 17-25 του Περί Αστικών Αδικημάτων Νόμου Κεφ.148, στην Δ.48, Θ.Θ. 1, 2, 8 και 9 των Περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών και στις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Στηρίζεται σε γεγονότα που φαίνονται στην ένορκη δήλωση του Ενάγοντα
5. Ο Ενάγοντας 1 αναφέρει ότι το 2017 υπεγράφη με τον Εναγόμενο ενοικιαστήριο εγγραφο με το οποίο ο τελευταίος ενοικίασε στους Ενάγοντες 4 τα διαμερίσματα που βρίσκονται στην οδό XXXXX 67 και 71 στο Δήμο Παραλιμνίου, των οποίων έχει την επικαρπία. Οι Ενάγοντες ενημέρωσαν τον Εναγόμενο για τις αλλαγές που είχαν πρόθεση να κάνουν στα υποστατικά και αυτός υποσχέθηκε ότι θα υπέγραφε τις σχετικές αιτήσεις προς τις αρμόδιες αρχές. Το κόστος για τις αλλαγές ανήλθε στο ποσό των €40.000, πλην όμως ο Εναγόμενος μετάνιωσε και δεν υπέγραψε τα έντυπα για την υποβολή αίτησης για αυτές. Αντί αυτού, προχώρησε στην καταχώρηση ιδιωτικής ποινικής δίωξης (βλ. Τεκμήριο 2). Επίσης, στις 24.4.2019 απέστειλε μέσω δικηγόρου επιστολή με την οποία καλεί τους Ενάγοντες να κατεδαφίσουν τις οικοδομές που έχουν ανεγείρει στον υπόγειο χώρο της οικοδομής, διαφορετικά θα προέβαινε σε διάφορες ενέργειες και παραστάσεις σε αρμόδιες αρχές (βλ. Τεκμήριο 4). Στις 16 και 18 Μαΐου του 2019, ο Εναγόμενος μπήκε στον χώρο των ενοικιαζόμενων υποστατικών και τοποθέτησε δύο χάρτινες πινακίδες με το εξής περιεχόμενο: «Παράνομα ανθυγιεινά κατασκευασμένα δωμάτια χωρίς τη συγκατάθεση του ιδιοκτήτη. Τι κάνει ο Δήμος Παραλιμνίου;». Η τοποθέτηση των εν λόγω πινακίδων προκάλεσε την εντύπωση στο προσωπικό των Εναγόντων ότι μένουν σε ακατάλληλους χώρους, κάτι που σύμφωνα με τον ομνύοντα, δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα. Περαιτέρω, δημιουργείται κίνδυνος να διαδοθεί στην περιοχή, ότι οι Ενάγοντες τοποθέτησαν προσωπικό σε ανθυγιεινά δωμάτια, κάτι που θα τους πλήξει επαγγελματικά. Σύμφωνα με τον Ενάγοντα 1, ο Εναγόμενος έχει πλούσιο ιστορικό εκβιασμών για να πάρει περισσότερα χρήματα ως ενοίκιο και δεν θα σταματήσει να εισέρχεται στα διαμερίσματα και να τοποθετεί πινακίδες με ανάλογο περιεχόμενο ή και να παρενοχλεί τους υπαλλήλους των Εναγόντων. Ο Εναγόμενος - Καθ' ου η αίτηση καταχώρισε ειδοποίηση για την πρόθεση του να ενστεί στην Αίτηση. Αυτή βασίζεται στο άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου ν.14/60, στα άρθρα 4,5,7 και 9 του Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου Κεφ. 6, στην Δ.48, Θ.4 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, στα άρθρα 17-25 του Περί Αστικών Αδικημάτων Νόμου Κεφ.148 και επί των συμφυών εξουσιών του Δικαστηρίου. Εγείρει ως λόγους ένστασης ότι δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις για την έκδοση προσωρινού διατάγματος, υπάρχει αναιτιολόγητη καθυστέρηση στην προώθηση της Αίτησης και δεν συντρέχει οποιοσδήποτε λόγος επείγουσας έκδοσης του αιτούμενου διατάγματος. Ισχυρίζεται επίσης ότι οι Ενάγοντες Αιτητές δεν ήλθαν στο Δικαστήριο με καθαρά χέρια και δεν αποκάλυψαν όλα τα σχετικά με την υπόθεση γεγονότα. Τα γεγονότα επί των οποίων στηρίζεται η Ένσταση φαίνονται στην ένορκο δήλωση του Εναγομένου, ο οποίος λέει ότι στις 31.12.2017 υπέγραψε με τους Ενάγοντες 4, τα ενοικιαστήρια έγγραφα στα οποία αναφέρθηκαν οι Ενάγοντες. Ήταν ρητός όρος των συμφωνιών ότι οι Ενάγοντες 4 δεν θα είχαν δικαίωμα να προβούν σε οιαδήποτε τροποποίηση, προσθήκη ή επισκευή χωρίς την προηγούμενη συγκατάθεση του Εναγομένου και χωρίς εξασφάλιση άδειας από την αρμόδιας αρχή. Κατά παράβαση των όρων, οι Ενάγοντες προχώρησαν σε ριζικές αλλαγές και τροποποιήσεις στο διαμέρισμα που βρίσκεται επί του ακινήτου με αριθμό εγγραφής 0/XXXXX, όπως επίσης και στον υπόγειο χώρο της οικοδομής. Όταν, ο Εναγόμενος διαπίστωσε τις εν λόγω αλλαγές απέστειλε, μέσω των δικηγόρων του, επιστολή προς τους Ενάγοντες, καλώντας τους να τερματίσουν τις παράνομες εργασίες και προειδοποιώντας τους για λήψη δικαστικών μέτρων. Στις 27.8.2018, οι Ενάγοντες έστειλαν μέσω των δικηγόρων τους, επιστολή προς τους δικηγόρους του Εναγομένου, στην οποία επισύναψαν αίτηση προς την Πολεοδομική Αρχή μαζί με σχέδια κατόψεων του διαμερίσματος και του υπογείου της οικοδομής. Ο Εναγόμενος αρνήθηκε να υπογράψει την εν λόγω αίτηση, καθότι τα συνημμένα σχέδια δεν ήταν σύμφωνα με τα σχέδια, που οι ίδιοι του είχαν παραδώσει νωρίτερα, ούτε συμφωνούσαν με τις αλλαγές που είχαν γίνει πραγματικότητα. Κατόπιν των πιο πάνω, ο Εναγόμενος προέβη σε καταγγελία στον Δήμο Παραλιμνίου, ο οποίος όμως δεν προέβη σε οποιαδήποτε ενέργεια. Έτσι, στις 31.10.2018, ο Εναγόμενος καταχώρησε ποινική υπόθεση εναντίον των Εναγόντων και τον Μάιο του 2019 ενημέρωσε σχετικά τον Υπουργό Εσωτερικών. Όσον αφορά την τοποθέτηση των πινακίδων, ο Εναγόμενος αναφέρει ότι το έπραξε σε μία απέλπιδα προσπάθεια ευαισθητοποίησης του Δήμου Παραλιμνίου, ώστε να αναλάβει και εφαρμόσει τις εξουσίες που έχει. Περαιτέρω, είναι η θέση του ότι, με τις πινακίδες αυτές αναφέρθηκε σε ποινικά αδικήματα, τα οποία κατά την άποψη του είχαν διαπραχθεί, χωρίς να αναφέρει ποιοι τα είχαν διαπράξει και χωρίς να στοχοποιεί τους ενάγοντες. Υποστηρίζει ότι πουθενά δεν αναφέρεται ότι οι χώροι αυτοί τελούν υπό την κατοχή των εναγόντων, ούτε θα μπορούσε οποιοσδήποτε διαβάζοντας τις πινακίδες να αντιληφθεί ότι αναφέρονταν στους ενάγοντες. Εμμένει στην θέση ότι τα υπνοδωμάτια τα οποία έχουν κατασκευάσει οι Ενάγοντες, είναι όντως ανθυγιεινά. Η τοποθέτηση των πινακίδων ήτο ένα μεμονωμένο περιστατικό, το οποίο δεν έχει επαναληφθεί και ούτε έχει πρόθεση να επαναλάβει. Εν όψει όλων των ανωτέρω, ο Εναγόμενος υποστηρίζει ότι οι Ενάγοντες δεν έχουν καλή βάση, ούτε πιθανότητα επιτυχίας στην αγωγή τους. Τέλος, ο Εναγόμενος αναφέρει ότι τυχόν έκδοση του αιτούμενου διατάγματος θα έχει ως αποτέλεσμα να αποστερηθεί ο Εναγόμενος το δικαίωμα χρήσης δημόσιων δρόμων και πρόσβαση στην θαλάσσια περιοχή Πρωταρά. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Η δικαιοδοσία που πηγάζει από το άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου ν.14/1960ασκείται όταν ικανοποιούνται και συνυπάρχουν οι εξής προϋποθέσεις: (α) Ύπαρξη σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση, ήτοι συζητήσιμη υπόθεση με βάση τη δικογραφία, (β) πιθανότητα ο αιτών διάδικος να δικαιούται θεραπείας και ειδικότερα να καταδειχθεί προοπτική επιτυχίας, η οποία να υφίσταται στην ουσία και στην πραγματικότητα και (γ) αδυναμία απονομής πλήρους δικαιοσύνης σε μεταγενέστερο στάδιο. Σε σχέση με υποθέσεις δυσφήμισης, όπως και η υπό κρίση, στην Κωμοδρόμος ν. Παπαναστασίου Πολ.Εφ.110/10 ημερομηνίας 3.1.2014 λέχθηκαν τα ακόλουθα: «Το θέμα της έκδοσης απαγορευτικών ενδιάμεσων διαταγμάτων σε περιπτώσεις δυσφημιστικών κειμένων ή δηλώσεων έχει, κατ' επανάληψη, απασχολήσει τα δικαστήρια. Στις περιπτώσεις αυτές, δεν αρκεί η πλήρωση των τριών προϋποθέσεων του ΄Αρθρου 32 του Ν. 14/60, και όλων όσα νομολογιακά καθορίστηκαν, αλλά θα πρέπει τα κείμενα ή οι δηλώσεις να είναι αναμφίβολα δυσφημιστικά, εάν προβάλλεται η υπεράσπιση της αλήθειας, αυτή να μην μπορεί να ευσταθήσει, να μην υπάρχει άλλη υπεράσπιση που μπορεί να επιτύχει, εκτός από τις περιπτώσεις που ο εναγόμενος ενεργεί κακόπιστα, και, τέλος, να υπάρχει μαρτυρία πρόθεσης επανάληψης της δυσφήμισης.» Εξετάζοντας λοιπόν τις πιο πάνω προϋποθέσεις, επισημαίνω αρχικά ότι για να πετύχει μια αγωγή για δυσφήμηση πρέπει ο ενάγων να αποδείξει (α) ότι το δημοσίευμα ήταν δυσφημιστικό, (β) ότι αναφερόταν σ' αυτόν και (γ) ότι δημοσιεύτηκε. Στο ενδιάμεσο στάδιο που βρισκόμαστε, το Δικαστήριο εξετάζει, χωρίς βεβαία να αποφασίζει, την αποδεικτική δύναμη (evidential strength) της υπόθεσης τoυ Ενάγοντος. Στην παρούσα περίπτωση, με βάση την μαρτυρία που τέθηκε ενώπιον μου, τα υποστατικά στα οποία αναρτήθηκε το επίδικο δημοσίευμα έχουν ενοικιασθεί στην Ενάγουσα
6. Στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την Αίτηση, δεν γίνεται οιαδήποτε αναφορά στον τρόπο με τον οποίο οι Ενάγοντες 2 και 3 σχετίζονται με την Ενάγουσα 4 ή με τα υποστατικά που αυτή ενοικιάζει. Σε σχέση με τον Ενάγοντα 1 επισημαίνω ότι η ιδιότητα και μόνο του διευθυντή και μετόχου μια εταιρείας δεν είναι επαρκής για να στοιχειοθετήσει ότι το δημοσίευμα τον αφορά υπό την προσωπική του ιδιότητα. (βλ. Salomon v. Salomon [1897] A.C. 22, Σακκόραφος v. Παρασκευαΐδης