MIMIS G. IOAKIM LTD ν. P.I.K. RESTAURANT LIMITED κ.α., Αρ. Αγωγής: 26/14, 19/9/2019 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDAMM:2019:A110 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Θ. Θεοδώρου, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 26/14 Μεταξύ: MIMIS G. IOAKIM LTD Εναγόντων και
- P.I.K. RESTAURANT LIMITED
- XXXXX ΠΥΡΙΛΛΗ Εναγομένων Αίτηση Παραμερισμού Ημερ. 20.2.19 ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: 19 Σεπτεμβρίου, 2019 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για τους Εναγόμενους 1 και 2 - Αιτητές: κα Νεοφύτου για κ. Γ. Βασιλείου Για την Ενάγουσα- Καθ΄ης η αίτηση: κα Σπετσιώτη για κ. Καρρά Α Π Ο Φ Α Σ Η (EX - TEMPORE) Με την υπό εξέταση αίτηση οι Εναγόμενοι 1 και 2 επιζητούν τον παραμερισμό της εναντίον τους εκδοθείσας απόφασης ημερ. 25.9.18 (βλ. υπό στοιχείο Α αιτούμενη θεραπεία), καθώς επίσης και την ακύρωση και/ή διαγραφή των δικογράφων Υπεράσπισης που καταχωρήθηκαν για λογαριασμό τους από τον δικηγόρο XXXXX Γιούπα κατά το έτος 2016 (βλ. υπό στοιχεία Β και Γ αιτούμενες θεραπείες). Την αίτηση συνοδεύει ένορκη δήλωση του Εναγόμενου 2, ο οποίος δηλώνει εξουσιοδοτημένος από την Εναγομένη 1 να προβεί σε αυτή. Ούτε λίγο, ούτε πολύ, εκείνο που προβάλλει προς υποστήριξη της επίδικης αίτησης, είναι ότι στις 11.12.14, και δη μετά την καταχώρηση από τον τότε δικηγόρο των Εναγομένων κ. Γιούπα σημειώματος εμφάνισης, πλην όμως πριν την καταχώρηση των Υπερασπίσεων τους, επήλθε διαφωνία μεταξύ των Εναγομένων και του εν λόγω δικηγόρου, με αποτέλεσμα τούτος να παυθεί, υπογράφοντας προς τούτο έντυπο προς τους Εναγομένους το οποίο φέρει ημερομηνία 11.12.14, με το οποίο αναγνωρίζει ότι έχει παυθεί απ΄ όλες τις υποθέσεις του Εναγόμενου 2 και ότι ο τελευταίος του έχει ζητήσει να του παραδώσει όλους τους φακέλους των υποθέσεων του. Είναι ακριβώς η θέση των Εναγομένων 1 και 2 ότι, έκτοτε, ο δικηγόρος κ. Γιούπας δεν νομιμοποιείτο να τους εκπροσωπεί, ούτε και να εμφανίζεται στα πλαίσια της παρούσας αγωγής ως δικηγόρος τους, ούτε και να καταχωρεί εκ μέρους τους οποιαδήποτε δικόγραφα. Είναι δε στη βάση αυτής της θέσης, που οι Εναγόμενοι 1 και 2 ισχυρίζονται ότι οι Υπερασπίσεις που καταχωρήθηκαν από τον κ. Γιούπα σε χρόνο μετά την παύση του, είναι παράνομες και δεν επιφέρουν οποιαδήποτε έννομα αποτελέσματα και γι΄ αυτό επιζητούνται οι υπό στοιχεία Β και Γ αιτούμενες θεραπείες στην επίδικη αίτηση. ΄Οσον δε αφορά τον επιζητούμενο παραμερισμό της απόφασης ημερομηνίας 25.9.18, οι Εναγόμενοι αποδέχονται ότι, προς της έκδοσης της, επιδόθηκαν προς τον XXXXX Χαραλάμπους επιστολές του δικηγόρου κ. Γιούπα, οι οποίες απευθύνοντο προς τους Εναγόμενους 1 και 2 και μέσω των οποίων ο πρώτος ενημέρωνε τους τελευταίους ότι η παρούσα αγωγή ορίστηκε για ακρόαση στις 25.9.18 και ώρα 10 π.μ., καθώς επίσης και ότι σε περίπτωση που παραλείψουν να εμφανιστούν στο Δικαστήριο, το Δικαστήριο θα προχωρούσε σε απόδειξη της υπόθεσης εναντίον τους. Δηλώνουν ωστόσο ότι, το πρόσωπο στο οποίο επιδόθηκαν οι συγκεκριμένες ειδοποιήσεις δεν ήταν εξουσιοδοτημένο από την Εναγόμενη 1 να παραλαμβάνει εκ μέρους της έγγραφα, χωρίς όμως να προβάλλεται οποιοσδήποτε ισχυρισμός περί μη ενημέρωσης οποιουδήποτε εκ των Εναγομένων αναφορικά με το περιεχόμενο των ρηθισών επιστολών. Τέλος, οι Εναγόμενοι, μέσω της ένορκης δήλωσης που συνοδεύει την επίδικη αίτηση, ισχυρίζονται ότι ο Εναγόμενος 2, μετά την παύση του κ. Γιούπα, εγκατέλειψε την Κύπρο για προσωπικούς λόγους, και ότι για πρώτη φορά ενημερώθηκε ως προς την εναντίον του και της Εναγόμενης 1 εκδοθείσα απόφαση τον Νοέμβριο του 2018, και τούτο μέσω ενός τεκμηρίου της εκκρεμούσας αίτησης για κατάσχεση εις χείρας τρίτου, ημερομηνίας 15.11.
- Συνεπεία της ενημέρωσης αυτής, δόθηκαν οδηγίες προς τους νυν δικηγόρους των Εναγομένων όπως προχωρήσουν και επιδιώξουν τον παραμερισμό της εναντίον τους εκδοθείσας απόφασης, εξού και η παρούσα αίτηση. Είναι η θέση των Εναγομένων ότι η όλη συμπεριφορά τους δεν μπορεί να κριθεί ως περιφρόνηση ή καταφρόνηση των δικαστικών διαδικασιών, ενώ από την άλλη, ως ισχυρίζονται έχουν καλή υπεράσπιση στην αγωγή, παραθέτοντας προς τούτο διάφορους σχετικούς ισχυρισμούς. Στις 6.3.19 η Ενάγουσα-Καθ΄ης η αίτηση, καταχώρησε ΄Ενσταση προβάλλοντας, στο κύριο σώμα της, επτά λόγους ένστασης. Την ΄Ενσταση συνοδεύει ένορκη δήλωση του διευθυντή της Ενάγουσας-Καθ΄ης η αίτηση, στην οποία, ούτε λίγο, ούτε πολύ, επαναλαμβάνονται, πλην όμως με μεγαλύτερη λεπτομέρεια και σχετική επιχειρηματολογία οι προβαλλόμενοι λόγοι ένστασης. Κατά την ημέρα ακρόασης της επίδικης αίτησης οι συνήγοροι των μερών παρέδωσαν στο Δικαστήριο γραπτές αγορεύσεις υιοθετώντας έκαστος το περιεχόμενο της αγόρευσης του. Κανείς εκ των ενόρκων δηλούντων δεν αντεξετάστηκε. ΄Εχω μελετήσει με πολλή προσοχή τόσο την επίδικη αίτηση, όσο και την ένσταση, καθώς επίσης και το μαρτυρικό υλικό που υποστηρίζει έκαστη. ΄Εχω επίσης μελετήσει τις αγορεύσεις των συνηγόρων των μερών και είναι στη βάση του περιεχομένου όλων αυτών των εγγράφων που προβαίνω στην πιο κάτω κρίση. Όπως και αν διαβαστεί το πρακτικό ημερ. 25.9.18, όταν και εκδόθηκε η προσβαλλόμενη απόφαση του Δικαστηρίου, εκείνο το οποίο αβίαστα προκύπτει είναι ότι το Δικαστήριο προχώρησε στην έκδοση της ερήμην αυτής απόφασης εναντίον των Εναγομένων 1 και 2 στη βάση των προνοιών της Δ. 33 θ. 3 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας και δη, επί το ότι, οι Εναγόμενοι, ενώ είχαν λάβει ειδοποίηση αναφορικά με τη μέρα που υπόθεση ήταν ορισμένη για ακρόαση ενώπιον του Δικαστηρίου, τούτοι παρέλειψαν να εμφανιστούν. Αυτό προκύπτει, αφενός από την κατάθεση, κατ΄ εκείνη τη μέρα από τον δικηγόρο κ. Γιούπα, των ενόρκων δηλώσεων επίδοσης των σχετικών ειδοποιήσεων προς τον XXXXX Χαραλάμπους, ο οποίος, επί των ενόρκων δηλώσεων επίδοσης, περιγράφεται ως υπεύθυνο πρόσωπο για παραλαβή εγγράφων, τόσο σε σχέση με την Εναγόμενη 1, όσο και σε σχέση με τον Εναγόμενο
- Στη βάση του περιεχομένου των ενόρκων δηλώσεων επίδοσης, καθώς επίσης και των ειδοποιήσεων, το Δικαστήριο επέτρεψε στο δικηγόρο κ. Γιούπα να αποσυρθεί από δικηγόρος των Εναγόμενων κρίνοντας ότι οι Εναγόμενοι είχαν ειδοποιηθεί δεόντως, και στη συνέχεια, αφού κανένας δεν εμφανίστηκε εκ μέρους των Εναγομένων, επέτρεψε την απόδειξη της υπόθεσης από το δικηγόρο των Εναγόντων. Με τα πιο πάνω δεδομένα, και στη βάση των όσων αναφέρθηκαν στην υπόθεση ANN-CLAIR DEVELOPMENT LTD v. ΣΤΕΛΙΟΥ ΚΥΡΙΑΚΙΔΗ
(1999)1 ΑΑΔ 537, η μόνη νομική βάση επί της οποίας θα μπορούσε να στηριχθεί η επίδικη αίτηση ώστε να παραμεριστεί η επίδικη απόφαση, ήταν η Δ.33 θ. 5. Η απουσία και μόνο από τη νομική βάση της επίδικης αίτησης αναφοράς στη Δ.33, πόσο μάλλον, ειδικότερα, στη Δ.33 θ. 5, μονοδρομικά οδηγεί στην απόρριψη της επίδικης αίτησης μιας και η ανάγκη συμπερίληψης στη νομική βάση μιας αίτησης της νομικής πρόνοιας που παρέχει δικαιοδοσία στο Δικαστήριο να αποδώσει την αιτούμενη θεραπεία, είναι επιτακτική. Παρά τη μόλις την πιο πάνω κρίση του Δικαστηρίου, κρίνω ορθό να σημειώσω, και στην περίπτωση που ήθελε κριθεί ότι η παρατυπία αυτή θα μπορούσε να διορθωθεί, διά της προσθήκης στη νομική βάση της Δ.33 θ. 5, και πάλι η παρούσα αίτηση θα ήταν καταδικασμένη σε αποτυχία, μιας και τούτη καταχωρήθηκε εκπρόθεσμα και όχι εντός 15 ημερών από την ημέρα ακρόασης, ως εκεί ρητά και επιτακτικά προνοείται. Τέλος, ακόμα και στην περίπτωση που, εφετειακά, κριθούν οι πιο πάνω κρίσεις του Δικαστηρίου λανθασμένες, η επίδικη αίτηση και πάλι θα ήταν καταδικασμένη σε αποτυχία λόγω της συμπεριφοράς που επέδειξαν οι Εναγόμενοι έναντι του Δικαστηρίου και γενικότερα σε σχέση με την υπεράσπισή τους. Ως, συναφώς, υποδείχθηκε στην υπόθεση ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΑΝΔΡΕΟΥ ν. ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ
(2003)1 ΑΑΔ 1596, στην περίπτωση που επιδιώκεται παραμερισμός απόφασης που εκδόθηκε λόγο παράλειψης Εναγόμενου να εμφανιστεί στη δίκη, δεν εγείρεται ζήτημα αποκάλυψης, από πλευράς του τελευταίου, υπεράσπισης, εφόσον τούτη προβάλλεται μέσα από το σχετικό δικόγραφο που είναι ήδη κατατεθειμένο στο φάκελο της υπόθεσης. «Το κρίσιμο ερώτημα στην περίπτωση εκείνη είναι κατά πόσο η απουσία υποδηλώνει εγκατάλειψη της υπεράσπισης του ή αδιαφορία για την προώθηση της.». Όπως και αν αναγνωσθεί το περιεχόμενο της ένορκης δήλωσης του Εναγόμενου 2 που συνοδεύει την επίδικη αίτηση, εκείνο που αβίαστα προκύπτει είναι ότι, από τις 11.12.14, όταν και έπαυσαν οι Εναγόμενοι τον κ. Γιούπα από δικηγόρο τους, επέδειξαν πλήρη αδιαφορία ως προς την τύχη της παρούσας αγωγής και ειδικότερα ως προς την προώθησης της όποιας υπεράσπισής τους. Στη βάση του δεδομένου αυτού, η διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου δεν θα ήταν δυνατό να ασκηθεί υπέρ της εγκρίσεως του αιτήματος για παραμερισμό της επίδικης απόφασης. Δεν διαφεύγουν του Δικαστηρίου οι θέσεις των Εναγομένων περί παρανόμως καταχωρηθείσες Υπερασπίσεις και περί λανθασμένης περιγραφής της ιδιότητας του προσώπου προς το οποίο επιδόθηκαν οι ειδοποιήσεις του κ. Γιούπα. Σε ότι αφορά στην πρώτη μόλις πιο πάνω θέση, τούτη δεν είναι ζήτημα που μπορεί να εξεταστεί μετά την έκδοση της τελικής απόφασης, αλλά μόνο στα πλαίσια μίας εκκρεμούσης αγωγής και κατόπιν σχετικού ειδικού διαβήματος. Κατά συνέπεια, οι υπό στοιχείο Β και Γ αιτούμενες θεραπείες θα μπορούσαν ενδεχομένως να αποδοθούν ή τουλάχιστον να εξεταστεί το κατά πόσο θα μπορούσαν να αποδοθούν, μόνο στην περίπτωση που θα αποδίδετο προηγουμένως η υπό στοιχείο Α αιτούμενη θεραπεία, μέσω της οποίας θα επέρχετο το επανάνοιγμα της υπόθεσης. Με δεδομένη την ανωτέρω κρίση του Δικαστηρίου ως προς την υπό στοιχείο Α αιτούμενη θεραπεία, δεν είναι δυνατό να αποδοθούν οι λοιπές θεραπείες που επιζητούνται. Σε ότι δε αφορά στην περιγραφή του προσώπου προς το οποίο επιδόθηκαν οι ειδοποιήσεις του κ. Γιούπα για την ημερομηνία, ώρα και σκοπό που ήταν ορισμένη η αγωγή, ως υπεύθυνο πρόσωπο παραλαβής εγγράφων, περιορίζομαι να σημειώσω, ότι στη βάση των όσων αναφέρθηκαν στην υπόθεση MARFIN POPULAR BANK PUBLIC LTD v. ΑΝΔΡΟΥΛΑΣ ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΚΩΣΤΗ
(2012)1 ΑΑΔ 1528, με δεδομένη τη μη αντεξέταση του επιδότη που επέδωσε τις ειδοποιήσεις και προέβη σε σχετικές ενόρκους δηλώσεις τις οποίες και καταχώρησε στο φάκελο της υπόθεσης, και τη γενικότητα των αναφορών του Εναγόμενου προς αμφισβήτηση των όσων εκεί καταγράφονται, δεν είναι δυνατό να τίθεται εν αμφιβόλω η ιδιότητα που αποδίδεται από αυτόν στο πρόσωπο προς το οποίο επιδόθηκαν οι ειδοποιήσεις, και ορθώς το Δικαστήριο άντλησε από τις εν λόγω ένορκες δηλώσεις επίδοσης πληροφόρηση ως προς την ιδιότητα του παραλήπτη των ειδοποιήσεων, μιας και το περιεχόμενο των ενόρκων δηλώσεων επίδοσης δεν αμφισβητήθηκε με πειστικό τρόπο. Υποδεικνύω, συναφώς, ότι, εκείνο που στην ουσία αμφισβητήθηκε από πλευράς των Εναγομένων είναι το κατά πόσο το πρόσωπο αυτό ήταν εξουσιοδοτημένο από την Εναγομένη 1 να παραλαμβάνει εκ μέρους της έγγραφα και όχι αν ήταν γνωστό πρόσωπο σε αμφότερους τους εναγόμενους και αν ενημέρωσε τούτους σχετικά με τις υπό συζήτηση ειδοποιήσεις. Στη βάση των ανωτέρω, η επίδικη αίτηση απορρίπτεται, και μη έχοντας λόγο για να παρεκκλίνω από τον κανόνα που θέλει τα έξοδα να ακολουθήσουν το αποτέλεσμα της διαδικασίας, τούτα εκδίδονται υπέρ της Ενάγουσας -Καθ΄ης η αίτηση και εναντίον των Εναγομένων 1 και 2 - Αιτητών όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ......... Θ. Θεοδώρου, Ε.Δ. ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο