← Κύπρος

Ανδρέου ν. Έλληνα, Αρ. Αγωγής: 1247/2013, 31/1/2020

Ανδρέου ν. Έλληνα, Αρ. Αγωγής: 1247/2013, 31/1/2020 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2020:A55 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Α. Πανταζή - Λάμπρου, Ε. Δ. Αρ. Αγωγής: 1247/2013 Μεταξύ: XXXXX Ανδρέου Ενάγοντα -και- XXXXX Έλληνα Εναγομένου Ημερομηνία: 31.1.2020 Εμφανίσεις: Για Ενάγοντα - Αιτητή: κ. Ανδρέας Ε. Ανδρέου Για Εναγόμενο - Καθ'ου η αίτηση: κ. Χαράλαμπος Α. Ιακώβου ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Αναφορικά με την αίτηση ημερ. 3/12/18 για την εκποίηση περιουσίας που υπόκειται σε ΜΕΜΟ Ο πιο πάνω Αιτητής εξαιτείται: «Α. Διάταγμα του Δικαστηρίου που να διατάζει την πώληση της ακίνητης περιουσίας του Εναγόμενου / Καθ' ου η αίτηση, που περιγράφεται στο Μέμο υπ' αρ. ΕΒ XXXX/15 του Επαρχιακού Κτηματολογίου Λευκωσίας, ημερομηνίας 04/03/2015, προς ικανοποίηση χρέους του, δυνάμει αποφάσεως του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας, ημερομηνίας 17/12/2014, στην υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο Αγωγή, το οποίο ανέρχεται σήμερα σε Ευρώ 39,271.87 πλέον τόκος 5,5%, μέχρι εξόφλησης, πλέον Ευρώ 238.00 έξοδα υπολογισμού του εξ αποφάσεως χρέους μαζί με τους τόκους μέχρι 31/12/2018, πλέον τα έξοδα εκτέλεσης. Β. Διάταγμα του Δικαστηρίου που να διατάζει την πώληση του πιο κάτω ακινήτου η οποία θα υπόκειται σε επιφυλαχθείσα τιμή που να ορισθεί από το Δικαστήριο, της δεσμευμένης ακίνητης περιουσίας του εν λόγω Εναγόμενου /Καθ' ου η αίτηση ως περιγράφεται κατωτέρω: ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ ΑΚΙΝΗΤΟΥ - Κοκκινοτριμιθιά, τοποθεσία Σταθμός, χωράφι με κατοικία, αρ. Εγγραφής 0/XXXXX, Φ/Σχ.2-218-390, Τμήμα / Τεμάχιο 02/XXX, μερίδιο ¼. Γ. Διάταγμα του Δικαστηρίου που να διατάζει όπως το προϊόν της αναφερόμενης πωλήσης χρησιμοποιηθεί για την πληρωμή και/ή έναντι της αποφάσεως προς όφελος τoυ ως άνω Ενάγοντα/ Αιτητή, το οποίο ανέρχεται σήμερα σε Ευρώ 39,271.87 πλέον τόκος 5,5%, μέχρι εξόφλησης, πλέον Ευρώ 238.00 έξοδα υπολογισμού του εξ αποφάσεως χρέους μαζί με τους τόκους μέχρι 31/12/2018, πλέον τα έξοδα εκτέλεσης.. Δ. Τα έξοδα της παρούσας αίτησης, πλέον έξοδα επίδοσης.». Η αίτηση βασίζεται στον περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο, Κεφ.6, Mέρος V, αρ.22 - 71 και στους Θεσμούς της Πολιτικής Δικονομίας, Δ.42, θ.θ. 1 - 5, Δ.48, θ.θ. 1 - 9, Δ.64, στη νομολογία και στις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Τα γεγονότα επί των οποίων βασίζεται η αίτηση εκτίθενται στην επισυνημμένη ένορκη δήλωση του Ενάγοντος, κ. XXXXX Ανδρέου, εκ Λευκωσίας, καθώς επίσης και στο φάκελο του Δικαστηρίου. Στην ένορκη του δήλωση, ο κ. XXXXX Ανδρέου ορκίζεται και λέγει τα ακόλουθα:

  1. «Είμαι συνταξιούχος και είμαι ο Ενάγοντας στην πιο πάνω αναφερόμενη Αγωγή, τα γεγονότα της οποίας γνωρίζω προσωπικά. Τα όσα αναφέρω στην παρούσα είναι ορθά και αληθινά. Όσο αφορά γεγονότα που δεν εμπίπτουν στην προσωπική μου γνώση, την πηγή πληροφόρησης των οποίων παραθέτω κατωτέρω, είναι εξ όσων κάλλιον γνωρίζω, πιστεύω και πληροφορούμαι, ορθά και αληθινά. Όσον αφορά τα νομικά σημεία, έχω πάρει την απαιτούμενη ενημέρωση, καθοδήγηση και συμβουλή από τον δικηγόρο μου κ. Ανδρέα Ε. Ανδρέου.
  2. Τα γεγονότα της υπό κρίση Αίτησης έχουν ως ακολούθως: · Δυνάμει αποφάσεως του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας, ημερομηνίας 17/12/2014, ο Εναγόμενος / Καθ' ου η Αίτηση διετάχθει να μου καταβάλει το ποσό των Ευρώ 30,000 με τόκο 5,5% ετησίως από 18/02/2013, μέχρι εξοφλήσεως, πλέον το ποσό των Ευρώ 1,142, πλέον τόκο 5,5% ετησίως από 17/12/2014, που αφορούσαν έξοδα της πιο πάνω Αγωγής. Επισυνάπτω ως ΤΕΚΜΗΡΙΟ 1, πιστό αντίγραφο της εν λόγω απόφασης του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας, ημερομηνίας 17/12/
  3. · Κατόπιν της πιο πάνω απόφασης προέβηκα σε έρευνα στο Κτηματολόγιο και διαπίστωσα ότι ο Εναγόμενος/ Καθ' ου η Αίτηση, έχει εγγεγραμμένο στο όνομά του το ακίνητο με αρ. Εγγραφής 0/XXXXX, Φ/Σχ.2-218-390, Τμήμα / Τεμάχιο 02/XXX, μερίδιο ¼, στην τοποθεσία Σταθμός, στην Κοκκινοτριμιθιά, της Επαρχίας Λευκωσίας. Περαιτέρω από την εν λόγω έρευνα διαπίστωσα ότι δεν υπήρχαν οποιεσδήποτε επιβαρύνσεις επί του συγκεκριμένου ακινήτου. Επισυνάπτω ως ΤΕΚΜΗΡΙΟ 2, αντίγραφο[1] της έρευνας που έγινε στο Κτηματολόγιο. · Ακολούθως προχώρησα σε εγγραφή Μέμο επί του πιο πάνω ακινήτου, με το Μέμο υπ. αριθμό ΕΒXXXX/15, του Επαρχιακού Κτηματολογίου Λευκωσίας. Επισυνάπτω ως ΤΕΚΜΗΡΙΟ 3, αντίγραφο[2] της εν λόγω απόδειξης εγγραφής της ανωτέρω δικαστικής απόφασης (Μέμο ΕΒ1570/15), ημερομηνίας 04/03/
  4. · Ωστόσο, λόγω του ότι ο Εναγόμενος/ Καθ' ου η Αίτηση δεν μου είχε καταβάλει κανένα ποσό μέχρι εκείνη τη στιγμή, καταχώρησα μέσω των δικηγόρων κ.κ. ΜΙΧΑΛΗ ΒΟΡΚΑ & ΣΥΝΕΡΓΑΤΕΣ Δ.Ε.Π.Ε., με τους οποίους έλυσα τη συνεργασία μου, εξοφλώντας κάθε οφειλή (επισυνάπτω ως Παράρτημα Α βεβαίωση εξόφλησης) Αίτηση Έρευνας εναντίον του, ημερομηνίας 23/09/2015, ώστε να εξεταστεί η οικονομική του κατάσταση, για σκοπούς έκδοσης διατάγματος πληρωμής για το πιο πάνω εξ' αποφάσεως χρέος, δια μηνιαίων δόσεων, σε ημερομηνίες και ποσά που το Δικαστήριο ήθελε κρίνει εύλογα υπό τις περιστάσεις. · Στις 05/11/2015, ημερομηνία κατά την οποία η πιο πάνω Αίτηση είχε οριστεί για πρώτη φορά ενώπιον του Δικαστηρίου, ο Εναγόμενος διετάχθει όπως μου πληρώσει το συγκεκριμένο εξ' αποφάσεως χρέος του, ως και τα έξοδα, σε μηνιαίες δόσεις των €100 από 10/01/2016 και ακολούθως την 10ην ημέρα έκαστου επόμενου μήνα μέχρι πλήρους και τελείας εξοφλήσεως. Παράλληλα είχε διαταχθεί από το Δικαστήριο όπως μου καταβάλει τα έξοδα της εν λόγω Αιτήσεως Έρευνας, τα οποία ανέρχονταν σε Ευρώ 192, ως και Ευρώ 20 ως έξοδα επίδοσης, πλέον ΦΠΑ. Επισυνάπτω ως ΤΕΚΜΗΡΙΟ 4, αντίγραφο[3] της εν λόγω απόφασης του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας, ημερομηνίας 5/11/
  5. · Ενόψει όμως του γεγονότος ότι ο Εναγόμενος αγνόησε και πάλι την απόφαση του Δικαστηρίου και δεν μου κατέβαλε κανένα ποσό, προχώρησα στις 7/12/16 σε έκδοση εντάλματος της κινητής του περιουσίας με αρ. XXXX/
  6. Ωστόσο, φαίνεται ότι ο Εναγόμενος στερείται τέτοιας κινητής περιουσίας, αφού το εν λόγω ένταλμα κινητών, ημερομηνίας 7/12/2016 δεν κατέστη δυνατό να εκτελεστεί, για σκοπούς εξόφλησης του εξ' αποφάσεως χρέους. Επισυνάπτω ως ΤΕΚΜΗΡΙΟ 5, αντίγραφο[4] της σχετικής ειδοποίησης του αρμόδιου δικαστικού επιδότη με την οποία ενημερώνει τους δικηγόρους κκ. ΜΙΧΑΛΗ ΒΟΡΚΑ & ΣΥΝΕΡΓΑΤΕΣ Δ.Ε.Π.Ε., ότι το ένταλμα κατάσχεσης της κινητής περιουσίας του Εναγομένου επιστράφηκε ανεκτέλεστο, αφού αυτός στερείται κινητής περιουσίας που να υπόκειται σε κατάσχεση. · Προς ικανοποίηση της εξ αποφάσεως οφειλής του Εναγομένου / Καθ' ου η Αίτηση αποφάσισα όπως, μέσω των δικηγόρων μου αιτηθώ την έκδοση εντάλματος πώλησης της δεσμευμένης με το Μέμο ακίνητης ιδιοκτησίας ανωτέρω. Ως εκ τούτου, αποτάθηκα σε εκτιμητή για εκτίμηση του εν λόγω ακινήτου. Σύμφωνα με την Έκθεση Εκτίμησης, ημερομηνίας 24/04/2017, η συνολική αγοραία αξία του ακινήτου ανέρχεται στις Ευρώ 158,
  7. Επισυνάπτω ως ΤΕΚΜΗΡΙΟ 6 αντίγραφο[5] της Έκθεσης Εκτίμησης ημερομηνίας 24/4/2017 της εταιρείας ΔΑΝΟΣ VALUATIONS L.L.C. · Την 01/06/2017 καταχώρησα μέσω των δικηγόρων κ.κ. ΜΙΧΑΛΗ ΒΟΡΚΑ & ΣΥΝΕΡΓΑΤΕΣ Δ.Ε.Π.Ε., παρόμοια αίτηση για πώληση του ανωτέρου ακινήτου του Εναγομένου / Καθ' ου η Αίτηση (στο εξής και για σκοπούς της παρούσας «η αρχική αίτηση»), η οποία τελικά αποσύρθηκε άνευ βλάβης των δικαιωμάτων μου, στις 20/10/
  8. · Ο λόγος που η αρχική αίτηση αποσύρθηκε ήταν ότι ο Εναγόμενος δεσμεύτηκε να τηρήσει την υποχρέωσή του απέναντί μου και κατ' επέκταση να μου καταβάλει το οφειλόμενο ποσό. Ωστόσο, παρά τη δέσμευσή του, η οποία προκύπτει και από την Ένορκη Δήλωσή του ημερομηνίας 06/10/2017 που συνόδευε την ένστασή του, ίδιας ημερομηνίας στην αρχική μου αίτησή, το μόνο ποσό που μου κατέβαλε είναι το ποσό των €1,700, ως ακολούθως: Ø Το ποσό των €1,500, μέσω των δικηγόρων κκ. ΜΙΧΑΛΗ ΒΟΡΚΑ & ΣΥΝΕΡΓΑΤΕΣ Δ.Ε.Π.Ε., ως η βεβαίωση είσπραξης ημερομηνίας 25/10/2017, της οποίας αντίγραφο επισυνάπτω ως ΤΕΚΜΗΡΙΟ 7, της ενόρκου δηλώσεώς μου. Ø Το ποσό των €200, το οποίο κατέθεσε στις 21/12/2017, στο λογαριασμό μου τον οποίο διατηρώ στην ALPHA BANK, υπ. αρ. XXXXX717-7, όπως φαίνεται στο αντίγραφο της κατάστασης λογαριασμού, το οποίο επισυνάπτω ως ΤΕΚΜΗΡΙΟ
  10. Εκτός του ποσού των €1700 που αναφέρω ανωτέρω, ο Εναγόμενος ουδέν ποσό μου κατέβαλε έναντι του εξ αποφάσεως χρέους του. Συνεπώς, το υπόλοιπο της εξ αποφάσεως οφειλής του Εναγόμενου/ Καθ' ου η Αίτηση όπως υπολογίστηκε μέχρι την 31/12/18, από την MDP Finance Connect LTD, μαζί με τους τόκους και αφαιρουμένων των ποσών που μου κατέβαλε ανέρχεται στα Ευρώ 39,271.
  11. Επισυνάπτω ως ΤΕΚΜΗΡΙΟ 9, ετήσια κατάσταση του εξ αποφάσεως χρέους από 18/2/13 - 31/12/18, μαζί με την απόδειξη πληρωμής για το ποσό των Ευρώ 238.
  13. Ο Εναγόμενος είναι ομοχώριός μου και πρώην συνεργάτης μου. Επιδίωξα πολλές φορές να τον συναντήσω στα Λατσιά, ώστε να με πληροφορήσει για το κατά πόσο έχει πρόθεση να συμμορφωθεί με την απόφαση του σεβαστού Δικαστηρίου για καταβολή δόσεων, αφενός προς εξόφληση του εξ αποφάσεων χρέους του και αφετέρου για να μην αναγκαστώ να υποβάλω μέσω του δικηγόρου μου την παρούσα αίτηση. Κατά ή περί τα μέσα Μαΐου 2018 συνάντησα τον Εναγόμενο / Καθ' ου η Αϊτηση, στην οδό Σταύρου Βενιζέλου στα Λατσιά, να απασχολείται με εκσκαφέα σε χωματουργικές εργασίες, επί του οδοστρώματος. Αφού σταμάτησα και συνομίλησα μαζί του, τον ρώτησα κατά πόσο είχε πρόθεση να συμμορφωθεί με την καταβολή των μηνιαίων δόσεων. Μου ανέφερε ότι μαζί με άλλο πρόσωπο είχε κερδίσει διαγωνισμό του Συμβουλίου Υδατοπρομήθειας Λευκωσίας, για εκτέλεση εκσκαφών και / ή χωματουργικών εργασιών και ανέμενε επιταγή για τις εργασίες του €5,000 - €6,000 και μέρος της θα μου το κατέβαλλε προς μερική εξόφληση της εξ αποφάσεως οφειλής του, χωρίς ποτέ να πράξει κάτι τέτοιο.
  14. Με την πώληση του ακινήτου θα μπορεί να ικανοποιηθεί πλήρως το εξ αποφάσεως χρέος, το δε υπόλοιπο θα ανήκει στον εναγόμενο / Καθ' ου η Αίτηση. Επειδή ο εναγόμενος/ Καθ' ου η Αίτηση μέχρι σήμερα δεν συμμορφώθηκε στην καταβολή μηνιαίων δόσεων προς εξόφληση του εξ αποφάσεως χρέους του, παρά το γεγονός ότι του δόθηκε πίστωση χρόνου και περαιτέρω στερείται κινητής περιουσίας, η οποία δύναται να πωληθεί για το σκοπό αυτό, φαίνεται να μην υπάρχει άλλος τρόπος ικανοποίησης του εξ αποφάσεως χρέους του, εκτός από την πώληση της πιο πάνω ακίνητης περιουσίας του.
  15. Το αναφερόμενο ακίνητο, για το οποίο γίνεται η αίτηση για πώληση είναι σύμφωνα με την εκτίμηση από την εταιρεία Δανός Valuations L.L.C., ένα χωράφι 1517 τ.μ., στο χωριό Κοκκινοτριμιθιά της επαρχίας Λευκωσίας, του οποίου ο Εναγόμενος / Καθ' ου η Αίτηση είναι ο ιδιοκτήτης του ¼, ήτοι των 379,25 τ.μ. Στο τεμάχιο που ανήκει στον Εναγόμενο / Καθ' ου η Αίτηση έχει ανεγερθεί μια κατοικία 150 τ.μ. Εξ όσων κάλλιον γνωρίζω και πληροφορούμαι το εν λόγω ακίνητο δώρισε στον Εναγόμενο / Καθ' ου η Αίτηση συγγενικό του πρόσωπο. Περαιτέρω, εξ όσων γνωρίζω και πληροφορούμαι ο Ενάγοντας, ο οποίος είναι ηλικίας 50 περίπου ετών, έγγαμος και πατέρας δύο ενήλικων τέκνων διαμένει μαζί με την οικογένειά του σε κατοικία, η οποία είναι εγγεγραμμένη στο όνομα της συζύγου του, στην οδό XXXXX 9, XXXXX (XXXXX), Λευκωσία. Συνεπώς, δεν χρησιμοποιεί την κατοικία που βρίσκεται επί του ακινήτου για το οποίο ζητείται το διάταγμα πώλησης ως κατοικία του ιδίου και της οικογένειάς του. Ο ίδιος είναι αυτοεργαζόμενος μηχανοδηγός, ήτοι χειριστής εκσκαφέα. Συνεπώς το ακίνητο δεν χρησιμοποιείται από τον ίδιο υπό την ιδιότητα του ως γεωργού.
  16. Το Δικαστήριο, εξ όσων με πληροφορεί ο δικηγόρος μου, έχει εξουσία να καθορίσει την επιφυλαχθείσα τιμή πώλησης του ακινήτου και γι' αυτό παρακαλώ όπως το Δικαστήριο καθορίσει την τιμή αυτή συνυπολογίζοντας το ποσό που μου οφείλει ο Εναγόμενος / Καθ' ου η Αίτηση, το ποσό των Ευρώ 238.00, το οποίο κατέβαλα για υπολογισμό του υπολοίπου του χρέους, το οποίο δεν μπορούσε να υπολογιστεί με απλή μαθηματική πράξη ενόψει, της καταβολής από μέρους του ποσού των Ευρώ 1,700.00, κατά το έτος 2017 (σε δύο δόσεις), τα δικηγορικά έξοδα της παρούσας αίτησης, ως επίσης και τα σχετικά έξοδα εκτέλεσης, τα οποία θα υπολογιστούν μετά την πώληση του ακινήτου, καθότι όπως πληροφορούμαι αυτή τη στιγμή είναι ανέφικτος ο υπολογισμός τους.
  17. Για όλους τους πιο πάνω λόγους αιτούμαι από το σεβαστό σας Δικαστήριο την έκδοση διαταγμάτων ως η Αίτηση.». (Η έμφαση με έντονα γράμματα είναι του Δικαστηρίου.) Στις 21.1.2019 καταχωρήθηκε στο φάκελο του Δικαστηρίου η επιστολή του Τμήματος Κτηματολογίου και Χωρομετρίας του Επαρχιακού Κτηματολογικού Γραφείου Λευκωσίας, την οποία υπογράφει η κα Σ. Ιωάννου για Ε.Κ.Λ. Λ/σιας, και στην οποία αυτή αναφέρει ότι։ «Δεν φέρω ένσταση στην έκδοση του αιτούμενου εντάλματος πώλησης του πιο πάνω ακινήτου, νοουμένου ότι θα τηρηθούν τα άρθρα 22 - 71 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 6, Μέρος V και οι θεσμοί της Πολιτικής Δικονομίας, Δ.42, θ. 1 - 5, Δ.48, θ.θ. 1 - 9, Δ.64, στη νομολογία και στις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου και θα ενημερωθεί το Δικαστήριο για τα εμπράγματα βάρη και απαγορεύσεις που υπάρχουν κατά σειρά προτεραιότητας. Ε. ΕΒXXXX/15 το υπό αίτηση ΜΕΜΟ. Ο Εναγόμενος XXXXX Έλληνας έχει παραχωρήσει δικαίωμα οίκησης και επικαρπίας εφ όρου ζωής στην XXXXX Χρυσάνθου, Α. Τ. XXXXX2752, όσον αφορά την κατοικία που αντιστοιχεί στο μερίδιό του. Καμιά προσωπική απαγόρευση.». (Η έμφαση με έντονα γράμματα είναι του Δικαστηρίου.) Στις 27.2.2019 καταχωρήθηκε Ειδοποίηση περί πρόθεσης ένστασης στην αίτηση εκποίησης από τον Εναγόμενο - Καθ'ου. Η ένστασή του βασίζεται στον περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο, Κεφ. 6, άρθρα 22 - 28 και των θεσμών Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικούς Κανονισμούς Δ.48 θ.4, στον περί Ακινήτου Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Νόμο, Κεφ. 224, άρθρα 11 και 40 και στις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Οι λόγοι της ένστασης, ως δικογραφούνται, είναι οι ακόλουθοι:
  18. «Η αίτηση στερείται νομικού και πραγματικού υποβάθρου κα/ή είναι πρόωρη και/ή καταχρηστική.
  19. Η αίτηση αναφέρεται λανθασμένα σε περιουσία του καθ΄ου η αίτηση της οποίας κατέχει μόνο την ψιλή κυριότητα, αφού την επικαρπία έχει άλλο πρόσωπο.
  20. Το εκζητούμενο διάταγμα αναφέρεται σε περιουσία που βαρύνεται με εμπράγματο βάρος για λογαριασμό τρίτου προσώπου και/ή επικαρπίας, και συνεπώς παράτυπα και λανθασμένα ο καθ΄ου η αίτηση συμπεριλήφθη ως διάδικος.
  21. Το Δικαστήριο δεν μπορεί να προχωρήσει στην έκδοση διατάγματος εκποίησης περιουσίας που βαρύνεται με εμπράγματο βάρος.
  22. Ο ενόρκως δηλών προέβη σε ψευδή Ένορκη Δήλωση και/ή προέβη σε γεγονότα που δεν ανταποκρίνονται στην αλήθεια και/ή δεν αποκάλυψε όλα τα πραγματικά και νομικά γεγονότα.». Τα γεγονότα στα οποία στηρίζεται η ένσταση αναφέρονται στην επισυνημμένη ένορκη δήλωση του Εναγόμενου κ. XXXXX Έλληνα, ημερ. 27.2.2019, ο οποίος ορκίζεται και λέγει τα ακόλουθα:
  23. «Είμαι ο καθ' ου η Αίτηση στην υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αίτησης και γνωρίζω καλά τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης.
  24. Έχω αναγνώσει το περιεχόμενο της Ενόρκου Δηλώσεως του Αιτητή η οποία συνοδεύει την ως άνω αίτηση του εναντίον μου.
  25. Δεν παραδέχομαι τις παραγράφους 2 και 3 της Ενόρκου Δηλώσεως του Αιτητή πλην των γεγονότων που αναφέρονται σε εκ συμφώνου δικαστική απόφαση και /ή διάταγμα μηνιαίων δόσεων και αναφέρω περαιτέρω: α. Η παρούσα αίτηση είναι παράνομη, εκβιαστική και καταχρηστική, αφού προηγούμενη αίτηση που έγινε στις 1/06/2017 αποσύρθηκε ανεπιφύλακτα, αφού ο αιτητής έλαβε πρώτα όλο το ποσό των καθυστερημένων δόσεων. Ο ίδιος δε ο αιτητής παραδέχεται κάπου στην παράγραφο 2 της ένορκης δήλωσης του και σε υποπαράγραφο με λανθασμένη και μη ενδεδειγμένη αναρίθμηση και/ή στην σελίδα 5 "Ο λόγος που η αρχική αίτηση αποσύρθηκε ήταν ότι ο Εναγόμενος δεσμεύτηκε να τηρήσει την υποχρέωση του απέναντι μου και κατ΄ επέκταση να μου καταβάλει το οφειλόμενο ποσό." β. Η καθυστέρηση στην μη καταβολή των μηνιαίων δόσεων εκ €100 όπως συμφωνήθηκε και διετάχθη από το Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας στις 05/11/2015 οφείλετο σε προσωρινό οικονομικό πρόβλημα μου λόγω και της οικονομικής κρίσης που έπληξε τον οικοδομικό τομέα γεγονός που επηρέασε τα εισοδήματα του. Το πιο πάνω γεγονός ήτο γνωστό στον καθ΄ου η αίτηση αφού συνδεόμαστε φιλικά και είχε συμφωνήσει μαζί μου ότι όταν θα μπορούσα είτε θα κατέβαλα κάθε μήνα το ποσόν των €100 όπως αποδέχτηκα στο δικαστήριο είτε θα πλήρωνα μεγαλύτερο ποσόν και υπερκαλύπτοντας οποιεσδήποτε καθυστερημένες δόσεις. γ. Τίποτα δεν εμπόδιζε τον αιτητή από το να μην αποδεχθεί την ως άνω συμφωνία μας και να λάβει τα προβλεπόμενα μέτρα εκτέλεσης για καθυστερημένες δόσεις εναντίων μου και/ή της μη συμμόρφωσης μου με το διάταγμα μηνιαίων δόσεων. Αντίς του ως άνω σύννομου μέτρου ο Αιτητής επιμένει καταχρηστικά και κατά τρόπο εκβιαστικό στο επαχθές μέτρο της εκποίησης της περιουσίας μου προσπαθώντας με αυτό τον τρόπο να λάβει όλο το οφειλόμενο ποσόν της απόφασης ημερ. 17/12/2014 και/ή όσο το δυνατόν μεγαλύτερο. Αναφέρω δε ότι στις 05/11/2015 ο αιτητής είχε αποδεχθεί και είχε εκ συμφώνου εκδοθεί απόφαση άνευ ακροαματικής διαδικασίας όπως του καταβάλω το ποσόν των €100 μηνιαίως μέχρι τελικής εξοφλήσεως. δ. Είναι ψευδής ο ισχυρισμός και/ή λανθασμένος ότι μέχρι σήμερα πλήρωσα μόνο το ποσόν των €1700 έναντι του εξ αποφάσεως χρέους. Το ακριβές ποσό που έχω καταβάλει στον ίδιο και/ή στον δικηγόρο του και αφορά το εξ αποφάσεως χρέος μου, ανέρχεται στο ποσόν των €3600 ποσόν το οποίο κάλυπτε σχεδόν όλες τις καθυστερημένες δόσεις πλην 3, πριν την καταχώρηση της παρούσας αίτησης. (Λεπτομέρειες θα αναφέρω κατά την ακροαματική διαδικασία της αίτησης). Είναι δε άκρως καταχρηστική των εξουσιών του Δικαστηρίου η παρούσα αίτηση αφού ο αιτητής ενθυμείται να κάνει χρήση αυτής και/ή να ανασύρει εκ νέου και χωρίς καμιά προειδοποίηση όταν και εφόσον καθυστερήσω κάποιες δόσεις, προσπαθώντας να εκμηδενίσει την χρησιμότητα του διατάγματος μηνιαίων αποκοπών για την εξόφληση του χρέους μου. ε. Διαζευκτικά της ενστάσεως μου αναφέρω ότι η έρευνα του αιτητή στο κτηματολόγιο είναι ελλιπής και/ή ο ίδιος παραλείπει να αναφέρει ότι το ακίνητο βαρύνεται με δικαίωμα οίκησης και επικαρπίας εφ΄ όρου ζωής επ΄ ονόματι της Χρυσάνθου XXXXX και συνεπώς ο αιτητής δεν καταχώρισε σύννομα την παρούσα αίτηση και/ή δεν αποκάλυψε ουσιώδη γεγονότα και δεν δικαιούται στην έκδοση των εκζητούμενων διαταγμάτων. Αποκλειστικός κύριος του ακινήτου είναι ο έχων την επικαρπία τούτου και ο μόνος που μπορεί να το χρησιμοποιεί και/ή να το εκμεταλλεύεται εφ΄ όρου ζωής και στον οποίο σε αυτόν και μόνο θα έπρεπε να αφορά η παρούσα αίτηση και συνεπώς παράτυπα κατεχωρήθη εναντίον μου αφού εγώ διατηρώ επ΄ονόματι μου μόνο την ψιλή κυριότητα.
  26. Δεν παραδέχομαι τις παραγράφους 4, 5 ,6 και 7 της Ενόρκου Δηλώσεως του Αιτητή και αναφέρω περαιτέρω ότι σήμερα έχω εργασία και μπορώ να καλύψω την συμφωνηθείσα δόση όπως ακριβώς προνοεί το εκδοθέν διάταγμα μηνιαίων δόσεων. Παρά το γεγονός όμως τούτο, το οποίο γνωρίζει ο αιτητής ο ίδιος προτιμά να επιλέξει καταχρηστικά πιο επαχθές μέτρο εναντίον μου από εκείνο της συμμόρφωσης μου με το διάταγμα μηνιαίων δόσεων και επιμένει καταχρηστικά στην εκποίηση της περιουσίας μου.
  27. Αναφέρω, περαιτέρω, ότι η εκτίμηση στην οποία αναφέρεται ο αιτητής δεν ανταποκρίνεται στα πραγματικά δεδομένα της εν λόγω περιουσίας μου. Συγκεκριμένα, δεν αποκαλύπτει ο αιτητής ότι το εν λόγω ακίνητο βαρύνεται με επικαρπία, γεγονός το οποίο εμποδίζει την πώληση του, αφού επενεργεί ως εμπράγματο βάρος και δεν αποκαλύπτει την πραγματική του τιμή, η οποία είναι μεγαλύτερη και δυσανάλογα μεγαλύτερη του εξ αποφάσεως χρέους μου το οποίο είμαι έτοιμος να αποπληρώσω με μηνιαίες δόσεις. Αναφέρω δε περαιτέρω ότι η εκτίμηση πάσχει και δεν ανταποκρίνεται στα πραγματικά δεδομένα του ακινήτου αφού η εκτίμηση έγινε μόνο εξωτερικά του ακινήτου. Επιπρόσθετα στηρίζεται σε παλαιά εκτίμηση σε ότι αφορά την αξία του ακινήτου, το δε ακίνητο είναι συνιδιοκτησία με άλλους 3 συνιδιοκτήτες και η μέθοδος εκτίμησης του ακινήτου που αφορά και άλλους συνιδιοκτήτες είναι λανθασμένη (αντίγραφο του σχετικού τίτλου συνιδιοκτησίας επισυνάπτω ως τεκμήριο Α).
  28. Ως εκ των πιο πάνω, λεχθέντων και/ή όσων εγώ γνωρίζω και/ή όσων με συμβουλεύει ο δικηγόρος μου για ζητήματα που άπτονται νομικών θεμάτων, πιστεύω ότι η παρούσα αίτηση του αιτητή είναι παράτυπη πρόωρη και καταχρηστική και δεν νομιμοποιείται να την ασκήσει εναντίων της συγκεκριμένης περιουσίας μου. Ο αιτητής δεν εξάντλησε τα οποιαδήποτε υφιστάμενα μέτρα εκτέλεσης και/ή άλλα πριν την καταχώριση της παρούσας, αδιαφορώντας και περιφρονώντας το ήδη εκδοθέν διάταγμα μηνιαίων δόσεων και εκβιαστικά και/ή καταχρηστικά με την παρούσα αποσκοπεί στην πώληση της ακίνητης μου περιουσίας και είσπραξης άμεσα ολοκλήρου του εξ αποφάσεως χρέους μου.
  29. Συνεπώς αγνοώ, αρνούμαι και απορρίπτω την παράγραφο 8 της ενόρκου δηλώσεως του αιτητή και τις αιτούμενες θεραπείες και αιτούμαι την απόρριψη της αιτήσεως ως νομικά αβάσιμης και ουσιαστικά αστήρικτης και/ή καταχρηστικής και/ή πρόωρης, με έξοδα σε βάρος του αιτητή.». (Η έμφαση με έντονα γράμματα είναι του Δικαστηρίου.) Στις 8.4.2019 καταχωρήθηκε νέα αίτηση από τον Ενάγοντα / Αιτητή για άδεια καταχώρησης Συμπληρωματικής και/ή Απαντητικής ένορκης δήλωσης, βάσει της Δ.39, Δ.48 θ.θ. 1 - 9, Δ.64 των περί Πολιτικής Δικονομίας Κανονισμών. Δεν υπήρξε ένσταση από πλευράς Εναγομένου - Καθ' ου η αίτηση στην παροχή τέτοιας άδειας. Ως εκ τούτου, σύμφωνα με το πρακτικό της δικασίμου ημερ. 21.5.2019, δόθηκε άδεια στον Ενάγοντα να καταχωρήσει Συμπληρωματική ένορκη δήλωση, όπως και έπραξε στις 29.5.
  30. Σε αυτήν, ο Ενάγων ορκίστηκε για τα ακόλουθα: «Αναφορικά με την παράγραφο 3(δ) στην ένορκη δήλωση του Καθ' ου η Αίτηση, ημερομηνίας 27/2/19, αναφέρω στο Σεβαστό Δικαστήριο ότι αυτή είναι παραπλανητική, αφού δεν ενδείκνυται σε ένορκη δήλωση να χρησιμοποιούνται φράσεις διαζευκτικά. Διευκρινίζω ότι ο Καθ' ου η Αίτηση κατέβαλε στις 19/10/2017 στους Δικηγόρους μου Μιχάλης Βορκάς και Συνεργάτες ΔΕΠΕ το ποσό των ευρώ €3,400, το οποίο αφορούσε ποσό των ευρώ €1,500 έναντι του κεφαλαίου απόφασης και το οποίο μου καταβλήθηκε στις 25/10/17, το ποσό των ευρώ €1,900 που κρατήθηκαν από τους ιδίους έναντι των επιδικασθέντων εξόδων της αγωγής και της αίτησης ημερομηνίας 1/6/17, πλέον ποσό ευρώ €500 που αφορούσαν έξοδα εκτίμησης του ακινήτου του, το οποίο βαρύνεται με το ως άνω αναφερόμενο ΜΕΜΟ. Επισυνάπτω ως Τεκμήριο 1, αντίγραφο της βεβαίωσης είσπραξης από τον Καθ' ου η Αίτηση, που εκδόθηκε από τους δικηγόρους μου, στις 19/10/
  31. Για όλους τους πιο πάνω λόγους και συμπληρωματικά με την προηγούμενη ένορκη δήλωσή μου αιτούμαι από το σεβαστό σας Δικαστήριο την έκδοση διαταγμάτων ως η Αίτηση.» Στις 10.9.2019 καταχωρήθηκε νέα αίτηση από τον Εναγόμενο, με την οποία αυτός ζητούσε άδεια του Δικαστηρίου και/ή Διάταγμα που να διατάσσει την παρουσία του κ. Ευάγγελου Ανδρέου για να αντεξεταστεί σε ό,τι αφορά το περιεχόμενο της ως άνω Συμπληρωματικής Ένορκης Δήλωσης, ημερ. 29.5.2019 και συγκεκριμένα σε σχέση με τα ακριβή ποσά που εισέπραξε ο Ενάγων από τον Εναγόμενο και «σε σχέση με τα ακριβή ποσά που συνέχισε να εισπράττει πριν και μετά τη Συμπληρωματική του Ένορκη Δήλωση και τα οποία δεν αποκαλύπτει». Η αίτηση αυτή, η οποία στηριζόταν, μεταξύ άλλων, στη Δ.39 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, συνοδευόταν από ένορκη δήλωση του Εναγομένου, ημερ. 10.9.
  32. Ήταν η θέση του ότι αυτός έχει καταβάλει στον Ενάγοντα όλες τις μηνιαίες δόσεις που προβλέπονταν στο Διάταγμα μηνιαίων δόσεων ημερ. 5.11.
  33. Επισυνάπτονταν σε αυτήν αντίγραφα τραπεζικών αποδείξεων για τις πληρωμές που κατέβαλε ο Εναγόμενος στον Ενάγοντα σύμφωνα με το Διάταγμα μηνιαίων δόσεων ημερ. 5.11.2015, πέραν του ποσού των €3400 που αναφέρθηκε στην αρχική του ένορκη δήλωση, και των εξής πρόσθετων ποσών։ · €300 για τους μήνες Φεβρουάριο, Μάρτιο, Απρίλιο του 2019 (Τεκμήριο 1). · €200 για τους μήνες Μάη και Ιούνη 2019 (Τεκμήριο 2). · €100 για τον Ιούλιο 2019 (Τεκμήριο 3). · €100 για το μήνα Αύγουστο 2019 (Τεκμήριο 4). Παρά το γεγονός ότι ο Ενάγων καταχώρισε ένσταση στις 10.10.2019, ενιστάμενος στο να αντεξετασθεί όπως ζητούσε ο Εναγόμενος, εντούτοις κατά τη δικάσιμο ημερ. 11.10.2019 που εμφανίσθηκαν οι συνήγοροι των δύο πλευρών στο Δικαστήριο, ο συνήγορος του Ενάγοντος δήλωσε ότι είναι παραδεκτό ότι «μετά την καταχώριση της κυρίως αίτησης ημερ. 3.12.2018, ο Εναγόμενος κατέθεσε στο λογαριασμό του Ενάγοντα τα χρηματικά ποσά που αναφέρονται στην παρα. 1 έως 4 της ένορκης δήλωσής του ημερ. 10.9.2019, η οποία συνοδεύει την αίτηση ημερ. 10.9.2019.». Υπό το φως αυτής της δήλωσης, έγιναν παραδεκτές οι πληρωμές ως φαίνονται στα Τεκμήρια 1 έως 4 ανωτέρω, γι'αυτό και ακολούθως ο Εναγόμενος απέσυρε την αίτηση ημερ.10.9.
  34. Ως εκ τούτου, η εν λόγω αίτηση αντεξέτασης του Ενάγοντος αποσύρθηκε, με κάθε πλευρά να επιδικάζεται στα έξοδά της. Ολοκληρώθηκε η ακρόαση της κυρίως αίτησης, ημερ. 3.12.2018, για εκποίηση της περιουσίας που βαρύνεται με το ΜΕΜΟ ΕΒXXXX/15, στη βάση των γραπτών αγορεύσεων των συνηγόρων των διαδίκων. ΕΚΑΤΕΡΩΘΕΝ ΝΟΜΙΚΗ ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΟΛΟΓΙΑ. Γραπτή αγόρευση συνηγόρου του Ενάγοντα. Είναι η θέση του συνηγόρου του Ενάγοντος, ότι։ Αυτό που εύλογα καταδεικνύει ο υπολογισμός του υπολοίπου του εξ αποφάσεως χρέους είναι ότι ακόμα και με την ανελλειπώς καταβολή του μηνιαίου ποσού των ευρώ 100, εξ αντικειμένου είναι αδύνατη η αποπληρωμή του. Εάν ο Εναγόμενος παραλείπει να καταβάλλει έστω και μερικές από τις μηνιαίες δόσεις ετησίως, ή έστω καθυστερεί την καταβολή τους, ούτε οι τόκοι δεν αποπληρώνονται με αποτέλεσμα να τίθεται εν αμφιβόλω κατά πόσο ο Εναγόμενος θα προλάβει εν τέλει εν ζωή να αποπληρώσει το εξ αποφάσεως χρέος του, αφού ο Αιτητής είναι ηλικίας σήμερα 71 ετών. Εξάλλου, ο Εναγόμενος κατέβαλε προς αποπληρωμή της εξ αποφάσεως οφειλής του και των δικηγορικών εξόδων: α) στο λογαριασμό του Αιτητή το ποσό των ευρώ 1,300, όπως προκύπτει από το Παράρτημα Α (αντίγραφο του λογαριασμού του Αιτητή στην Alpha Bank), και β) ποσό ευρώ 3,148 (3,400 - 252)[6] στους Δικηγόρους ΜΙΧΑΛΗ ΒΟΡΚΑ & ΣΥΝΕΡΓΑΤΕΣ Δ.Ε.Π.Ε, ήτοι συνολικά το ποσό των Ευρώ 4,448, αντί του ποσού των ευρώ 4,800, ήτοι παρέλειψε να καταβάλει πέραν των τριών δόσεων μέχρι την ημερομηνία καταχώρησης της παρούσας Αίτησης, και μετά την ημερομηνία καταχώρισης της αίτησης παρέλειψε να καταβάλει άλλη μία μηνιαία δόση, αφού για το έτος 2019 κατέβαλε το ποσό των ευρώ 1,
  35. Με την πώληση του αναφερόμενου ακινήτου (1/4 μερίδιο), η εκτιμητέα αξία του οποίου φαίνεται να ανέρχεται συνολικά σε Ευρώ 158,000, θα μπορεί να ικανοποιηθεί πλήρως το εξ αποφάσεως χρέος, το δε υπόλοιπο εάν υπάρχει, θα παραχωρηθεί στον εναγόμενο/ Καθ' ου η Αίτηση. Το εν λόγω ακίνητο, του οποίου ο Εναγόμενος/Καθ' ού η Αίτηση είναι ο ιδιοκτήτης του ¼, του παραχωρήθηκε ως δωρεά από συγγενικό του πρόσωπο, το οποίο ως αναφέρεται στην ένστασή του, εν αγνοία του Αιτητή, βαρύνεται με δικαίωμα επικαρπίας του δωρεοδότη. Εντούτοις, το εν λόγω μερίδιο σύμφωνα με το Κυπριακό δίκαιο δύναται να πωληθεί με το βάρος που υπάρχει σε αυτό, το οποίο ενδεχομένως να μειώσει την αξία του. Ένεκα και της φύσης της ιδιοκτησίας (μερίδιο) ενδέχεται άλλοι συνιδιοκτήτες μεριδίων (συγγενικά του Καθ΄ού η Αίτηση πρόσωπα) να επιθυμούν να το αποκτήσουν. Ο Εναγόμενος / Καθ' ου η Αίτηση είναι έγγαμος και πατέρας δύο ενήλικων τέκνων και διαμένει μαζί με την οικογένειά του σε κατοικία, η οποία είναι εγγεγραμμένη στο όνομα της συζύγου του, στην οδό XXXXX 9, XXXXX (XXXXX), Λευκωσία. Συνεπώς, δεν χρησιμοποιεί την κατοικία που βρίσκεται επί του ακινήτου για το οποίο ζητείται το διάταγμα πώλησης ως κατοικία του ιδίου και της οικογένειάς του. Ο ίδιος είναι αυτοεργαζόμενος μηχανοδηγός, ήτοι χειριστής εκσκαφέα. Επομένως, το ακίνητο δεν χρησιμοποιείται από τον ίδιο υπό την ιδιότητα του ως γεωργού. Το δε βάρος που φέρει το ακίνητο διασφαλίζει την κατέχουσα την επικαρπία ότι θα μπορεί να ζει και/ή να το εκμεταλλεύεται εφ' όρου ζωής και συνεπώς με την εκποίησή του δεν θα επηρεαστούν ούτε και τρίτα πρόσωπα. Είναι η θέση του Αιτητή ότι οι λόγοι της ένστασης του Καθ΄ου η Αίτηση ουδόλως ανατρέπουν τους νομικούς λόγους που ο Αιτητής αιτείται την παρούσα θεραπεία. Παρόλο που εν αγνοία του Αιτητή[7] φαίνεται το ακίνητο του οποίου ζητείται η εκποίηση να βαρύνεται με εμπράγματο βάρος, ήτοι επικαρπία, εντούτοις πουθενά στο Νόμο δεν απαγορεύεται η πώλησή του, αφού τουναντίον τέτοιο δικαίωμα εκ μέρους του δωρεοδότη του παρέχει την εξασφάλιση ότι κανένας νέος ιδιοκτήτης δεν θα μπορεί να του στερήσει την κατοχή, παρά μόνο ενδεχομένως να μειώνει την αξία πώλησής του. Ο δε Καθ΄ού η Αίτηση είναι σήμερα ο ιδιοκτήτης και σε περίπτωση που το ακίνητο δεν βαρύνετο με το ΜΕΜΟ θα μπορούσε να το πωλήσει, αφού ο Νόμος δεν του απαγορεύει την πώληση. Συνεπώς και το Δικαστήριο κέκτειται εξουσίας να διατάξει την εκποίησή του. Τα περί καταχρησής και/ή πρόωρης Αίτησης δεν βρίσκουν έρεισμα στη σύγχρονη νομολογία, αφού με την πρόσφατή απόφασή του (ΣΥΝΕΡΓΑΤΙΚΗΣ ΠΙΣΤΩΤΙΚΗΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ ΣΤΡΟΒΟΛΟΥ ΛΙΜΙΤΕΔ ν. ΣΑΚΚΗ κ.α., ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΕΦΕΣΗ ΑΡ. Ε145/2014, 15/11/2019) το Ανώτατο Δικαστήριο υπέδειξε ότι η αναφορά στην Christodoulou v. Andreou, XVI CLR 95 ότι ως θέμα πρακτικής δεν θα πρέπει να υποβάλλεται οποιαδήποτε αίτηση για λήψη άλλων μέτρων εκτέλεσης, ενόσω διάταγμα μηνιαίων δόσεων βρίσκεται σε ισχύ και γίνεται σεβαστό, δεν αντικατοπτρίζει ορθά το σημερινό κυπριακό δίκαιο επί του προκειμένου. Αναφέρεται, ωστόσο, ότι η επιλογή και προώθηση παράλληλων και διαφορετικών διαδικασιών εκτέλεσης δεν μπορεί να είναι ανεξέλεγκτη, αλλά υπόκειται στον έλεγχο του Δικαστηρίου, το οποίο έχει διακριτική εξουσία, εφόσον θεωρήσει την παράλληλη προώθηση κάποιου μέτρου εκτέλεσης ως καταπιεστική, να την ανακόψει. Όπως και κάθε καταχρηστική δικαστική διαδικασία θα προσθέταμε. Επί του προκειμένου καμία αχρείαστη καταπίεση υφίσταται και σε κάθε περίπτωση η εκποίηση ζητείται προς δέουσα ικανοποίηση της δικαστικής απόφασης η οποία αποτελεί πραγματικό γεγονός ότι αφενός δεν γίνεται σεβαστή από τον Καθ΄ού η Αίτηση και αφετέρου είναι εξ αντικειμένου αδύνατον να ικανοποιήσει τη δικαστική απόφαση. Ο μόνος δε που φαίνεται να υπόκειται σε αχρείαστη καταπίεση είναι ο Αιτητής, ο οποίος ένεκα της περιορισμένης οικονομικής δυνατότητας του Καθ' ου η Αίτηση να καταβάλλει μια ικανή προς εξόφληση του χρέους του μηνιαία δόση, έχει διαταχθεί να καταβάλει μόνο το ποσό των ευρώ 100 μηνιαίως, το οποίο και παραλείπει να καταβάλλει, μη σεβόμενο την δικαστική απόφαση. Γραπτή αγόρευση συνηγόρου του Εναγόμενου. Στη γραπτή του αγόρευση, ο συνήγορος του Εναγομένου 0 Καθ'ου η αίτηση εντοπίζει διαδικαστικές παρατυπίες και/ή σφάλματα στην αίτηση, καθώς επίσης εισηγείται ότι είναι κατ'ουσίαν καταχρηστική η αίτηση. Ειδικότερα, επισημαίνει τα εξής։ · Σύμφωνα με την νομολογία οι πρόνοιες της Δ.42 Θ.1 χαρακτηρίζονται ως επιτακτικές και η μη τήρηση τους και/ή μη συμπερίληψη στην αίτηση όλων των στοιχείων που προνοείται σύμφωνα με την πιο πάνω διάταξη οδηγεί στην απόρριψη της αίτησης. · Συνεπώς, κατά παράβαση της ως άνω διάταξης, ο Αιτητής δεν συμπερίλαβε επίσημο αντίγραφο της δικαστικής απόφασης και παραλείπει να αναφέρει την ακριβή έκταση του συγκεκριμένου ακινήτου, του οποίου επιθυμεί την εκποίηση του κατά παράβαση της Δ.42, Θ.
  36. Επιπρόσθετα, κατάθεσε λανθασμένα και παράτυπα πιστοποιητικό έρευνας ακίνητης ιδιοκτησίας ημερομηνίας 04.07.2012 παρά το γεγονός ότι η δικαστική απόφαση εκδόθηκε πολύ μεταγενέστερα ήτοι στις 17.12.
  37. · Στις διατάξεις της Δ.42 θ.2 και θ.3 γίνεται αναφορά στην ένορκη δήλωση και τι θα περιλαμβάνει αυτή. Εξ' αντιδιαστολής των διατάξεων Δ.42 Θ.1 και εκείνων των Δ.42 θ.2 και θ.3 φαίνεται ότι στο κυρίως σώμα της αίτησης ο νομοθέτης ορίζει ρητά και επιτακτικά τι θα πρέπει να συμπεριλαμβάνει και η παράλειψη αυτή δεν θεραπεύεται και δεν μπορεί να καλυφθεί από τα υπόλοιπα δικόγραφα. · Στην υπόθεση Άριστος Αρέστη και Μαρία Ερμογένου

(2010)1 Α.Α.Δ1844 το Ανώτατο Δικαστήριο συμφώνησε με την απόφαση του πρωτόδικου δικαστηρίου το οποίο όπως αναφέρεται στη απόφαση «.. απέρριψε την αίτηση του εφεσείοντος κάνοντας αναφορά στη Δ.42 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας και παρατηρώντας ότι στην αίτηση δεν επισυνάφθηκε επίσημο αντίγραφο της απόφασης, ούτε και πιστοποιητικό του Κτηματολογίου που να δείχνει ότι η περιουσία που επρόκειτο να πωληθεί ήταν εγγεγραμμένη στο όνομα του χρεώστη, δηλαδή της εφεσίβλητης. Επιπρόσθετα, παρατήρησε το πρωτόδικο δικαστήριο, ότι στην αίτηση δεν αναφερόταν και η έκταση της περιουσίας που επρόκειτο να πωληθεί. Έκρινε, συναφώς, το πρωτόδικο δικαστήριο, ότι από το λεκτικό της Δ.42, θ.1 προέκυπτε ότι οι πρόνοιες της είναι επιτακτικές, λαμβανομένης υπόψη της λέξης «shall» στη Δ.42, θ.1, η οποία ερμηνεύτηκε από τη νομολογία ως επιτακτική.» · Τονίζοντας τον επιτακτικό χαρακτήρα της Δ.42 Θ.1 η πιο πάνω υπόθεση αναφέρει επίσης ότι η οποιαδήποτε παράλειψη δεν θεραπεύεται ούτε με τις πρόνοιες της Δ.64. Συνεπώς η μη συμμόρφωση με την Δ.42
(1)και η οποιαδήποτε απόφαση του Δικαστηρίου κατά παράβαση των προνοιών της θα συνιστά υπέρβαση εξουσίας. · Επιπρόσθετα η σχετική εκτίμηση του ακινήτου πάσχει και δεν είναι νομότυπη και δεν είναι η ενδεδειγμένη όπως απαιτεί η σχετική νομοθεσία. Συγκεκριμένα και όπως αναφέρει και στην ένορκη δήλωση του ο καθ ου η αίτηση στην παράγραφο 5 η ως άνω εκτίμηση ημερ. 24.04.2017 δεν είναι πρόσφατη αλλά αντίθετα διενεργήθηκε 21 μήνες πριν την καταχώριση της επίδικης αίτησης και κανένα στοιχείο της δεν θα μπορεί να ληφθεί με σιγουριά ως έγκυρο και/ή ότι αυτή ανταποκρίνεται στα σημερινά δεδομένα του ακινήτου και της αγοράς. Στον σκοπό της εκτίμησης αναφέρει κατά γράμμα στην εκτίμηση του ο εκτιμητής του Αιτητή ότι " Η εκτίμηση γίνεται για τον υπολογισμό της σημερινής αγοραίας αξίας του παρακάτω ακινήτου." Δεν προσδιορίζει με ασφάλεια την σημερινή αξία του ακινήτου αφού αυτή έλαβε υπόψη στοιχεία 21 μήνες πριν την καταχώρηση της επίδικης αίτησης. Όπως ισχυρίζεται ο ίδιος ο εκτιμητής η εκτίμηση διενεργήθηκε εξωτερικά των κτηρίων που υπάρχουν στο ακίνητο και, ως εκ τούτου, δεν μπορεί να εξαχθεί ασφαλές συμπέρασμα για την πραγματική αξία της περιουσίας. · Συνεπώς, το Δικαστήριο δεν μπορεί να προσδώσει με ασφάλεια συμπέρασμα στην βάση της ως άνω παράτυπης εκτιμήσεως και η οποία να ληφθεί υπόψη και να αποτελέσει την βάση για ασφαλή προσδιορισμό της επιφυλαχθείσας τιμής πώλησης του ακινήτου. · Επιπρόσθετα, η παρούσα αίτηση είναι καταχρηστική και αποσκοπεί να εκβιάσει και/ή να πιέσει τον Καθ ού η αίτηση με την απειλή ότι θα πωληθεί το ακίνητο του στο οποίο ζει σε αυτό συγγενικό του πρόσωπο το οποίο έχει δικαίωμα επικαρπίας επί του ακινήτου. · Η κατάχρηση του διαβήματος του Αιτητή συνάγεται στο γεγονός ότι χρησιμοποιεί την παρούσα διαδικασία για δεύτερη φορά και όταν ο καθ ου η αίτηση παραλείπει σύμφωνα με τον ίδιο να του καταβάλει τις δόσεις σύμφωνα με το εκδοθέν διάταγμα μηνιαίων αποκοπών ημερ. 05.11.2015 το οποίο εξεδόθην εκ συμφώνου. Αναφέρει δε επί λέξει στην σελ. 5 της ένορκης δήλωσης του ο Αιτητής, μεταξύ άλλων, " Ο λόγος που η αρχική αίτηση αποσύρθηκε ήταν ότι ο Εναγόμενος δεσμεύτηκε να τηρήσει την υποχρέωση του απέναντι μου και κατ' επέκταση να μου καταβάλει το οφειλόμενο ποσό." · Είναι δε η θέση του Καθ ου η αίτηση ότι έχει καταβάλει όλες τις καθυστερημένες δόσεις και/ή έναντι του εξ αποφάσεως χρέους και/ή του διατάγματος μηνιαίων αποκοπών πριν μάλιστα την καταχώριση της παρούσας δεύτερης αίτησης, αφού το ποσόν των €3400 και όχι το ποσό των €1700 όπως λανθασμένα ισχυρίζεται ο αιτητής, που κατέβαλε στις 19.10.2019 και €200 ακολούθως, σύνολο €3600, καταβλήθηκε έναντι της δικαστικής απόφασης. Το λεκτικό της δικαστικής απόφασης δεν προσδίδει προτεραιότητα είσπραξης στο ποσό της απαίτησης από το ποσό των εξόδων, και δεν κάνει κανένα διαχωρισμό αλλά όποιο ποσόν καταβάλλεται από τον Καθ ου η αίτηση συνεπάγεται ότι αυτό εξοφλεί το συνολικό χρέος του όπως ακριβώς περιγράφεται στην απόφαση ημερομηνίας 17/12/2014 και συμπεριλαμβάνει και την απαίτηση και τα έξοδα. Η βεβαίωση του προηγούμενου δικηγόρου του Αιτητή Μιχάλη Βορκά την οποία προσκομίζει στην συμπληρωματική του ένορκη δήλωση η οποία εκδόθηκε όπως ισχυρίζεται στις 19/10/2017 και προφανώς δόθηκε στο ίδιο τον Αιτητή από τον εκδότη της αφορά αυτή την σχέση και μόνο που διήγε την μεταξύ τους συμφωνία συνεργασίας Αιτητή και Δικηγόρου του. Δεν αμφισβητείται ότι ο Μιχάλης Βορκάς είσπραξε προφανώς τα έξοδα της αγωγής από το συνολικό ποσό που κατέβαλε ο Καθ ου η αίτηση. Εκείνο που ισχυρίζεται ο Καθ ού η αίτηση είναι το γεγονός ότι το ποσόν των €3600 το κατέβαλε έναντι του εξ αποφάσεως χρέους του και την δεδομένη χρονική στιγμή που ο Αιτητής καταχωρούσε για δεύτερη φορά την αίτηση εκποίησης της περιουσίας του, καθυστερούσε μόνο 3 μηνιαίες δόσεις και τις οποίες εξόφλησε ακολούθως. Είναι η θέση του καθ' ου η αίτηση ότι και μέχρι σήμερα συνεχίζει να καταβάλλει τις μηνιαίες δόσεις του και ο ίδιος ο Αιτητής συνεχίζει να τις λαμβάνει όπως ο ίδιος παραδέχεται. · Αυτήν την δεύτερη αίτησή του, ο Αιτητής την έχει καταχωρήσει με σκοπό να λάβει από τον καθ ου η αίτηση ένα μεγαλύτερο ποσό όπως ήταν ο σκοπός του και στην πρώτη αίτηση του ημερομηνίας 01/06/2017 χρησιμοποιώντας έτσι καταχρηστικά τις διαδικασίες του Δικαστηρίου. Θέλει δηλαδή να ασκήσει πίεση και/η να εκβιάσει τον καθ ού η αίτηση για την είσπραξη μεγαλυτέρου ποσού από αυτό που έχει διαταχθεί να καταβάλλει με το διάταγμα μηνιαίων αποκοπών. · Κατ' αυτόν τον τρόπο, καταχράται τις διαδικασίες του Δικαστηρίου και χρησιμοποιεί αυτές για αλλότριους σκοπούς και με σκοπό να ασκήσει πίεση στην πλευρά του καθ' ου η αίτηση. Η αίτηση εκποίησης της περιουσίας του Καθ' ου η αίτηση αποτελεί επαχθές μέτρο για τον ίδιο, αφού κινδυνεύει να πωληθεί η περιουσία του που αξίζει πολύ περισσότερα από το εξ αποφάσεως χρέος του για ένα ποσό το οποίο μπορεί να εξοφλήσει με μηνιαίες δόσεις ο Καθ' ου η αίτηση όπως συνεχίζει να κάνει. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ ΚΑΙ ΕΚΤΙΜΗΣΗ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ. Κατ' αρχάς, είναι σημαντικό να λεχθεί ότι η αξιοπιστία της δικαιοσύνης εξαρτάται από την αποτελεσματικότητα της. Διαφορετικά δημιουργείται δυσπιστία για την αποστολή της με ανάλογες διαβρωτικές επιπτώσεις. Τα προβλεπόμενα από τον περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο μέσα αναγκαστικής εκτέλεσης δεν πρέπει να καταντούν ατελέσφορα εκτός στις απόλυτα δικαιολογημένες περιπτώσεις (βλ. Εθνική Τράπεζα Ελλάδος ν. Μαρία Κωνσταντίνου, Πολιτική Εφεση 10562, ημερ. 26.6.2000). Ο περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμος, Κεφ. 6, έχει προβλέψει τους διάφορους τρόπους με τους οποίους μπορεί να εκτελεστεί μία δικαστική απόφαση για την πληρωμή χρηματικού ποσού προς τον επιτυχόντα διάδικο. Παραθέτω τη σχετική διάταξη του άρθρου 14 του Κεφ. 6: «Μέθοδοι εκτέλεσης. 14.-
(1)Κάθε δικαστική απόφαση ή διάταγμα του Δικαστηρίου που διατάσσει πληρωμή χρημάτων, δύναται τηρουμένων των διατάξεων του Νόμου αυτού, να εκτελεστεί με όλα ή με οποιοδήποτε από τα ακόλουθα μέσα:- (α) με κατάσχεση και πώληση κινητής ιδιοκτησίας (β) με πώληση ακίνητης ιδιοκτησίας ή επιβάρυνση αυτής με την εγγραφή της δικαστικής απόφασης (γ) με μεσεγγύηση ακίνητης ιδιοκτησίας (δ) με κατάσχεση ιδιοκτησίας στα χέρια τρίτου δυνάμει του Μέρους VII του Νόμου αυτού (ε) με την εξέταση του εξ αποφάσεως οφειλέτη δυνάμει του Μέρους VIII και την έκδοση διατάγματος δυνάμει του Μέρους ΙΧ του Νόμου αυτού.
(2)Κάθε δικαστική απόφαση ή διάταγμα του Δικαστηρίου για την ανάληψη ή παράδοση κατοχής ακίνητης ιδιοκτησίας δύναται να εκτελεστεί με ένταλμα κατοχής που διατάσσει τον επιτετραμμένο με την εκτέλεση των δικαστικών αποφάσεων ή άλλο λειτουργό να παραδώσει την κατοχή της ιδιοκτησίας αυτής στον εκ δικαστικής αποφάσεως πιστωτή.
(3)Κάθε δικαστική απόφαση ή διάταγμα του Δικαστηρίου για την ανάληψη ή παράδοση κινητής ιδιοκτησίας δύναται να εκτελεστεί με ένταλμα παράδοσης που διατάσσει τον επιτετραμμένο με την εκτέλεση των δικαστικών αποφάσεων ή άλλο λειτουργό να παραλάβει την κινητή αυτή ιδιοκτησία και να την παραδώσει στον εκ δικαστικής αποφάσεως πιστωτή.
(4)Διαδικαστικοί Κανονισμοί που εκδίδονται από τον Κυβερνήτη με τη συμβουλή και βοήθεια του Αρχιδικαστή δύνανται να καθορίζουν τον τύπο των ενταλμάτων κατοχής και παράδοσης καθώς και τα δικαιώματα που πρέπει να καταβάλλονται σε σχέση με αυτά και να ρυθμίζουν τη διαδικασία για την έκδοση και εκτέλεση των ενταλμάτων αυτών. (Η έμφαση με έντονα γράμματα είναι του Δικαστηρίου.) Στην παρούσα υπόθεση, εγείρεται το ζήτημα αν συνιστά κατάχρηση διαδικασίας ή καταπίεση του αντιδίκου το να προσφεύγει ο επιτυχών διάδικος στη χρήση της μεθόδου που περιγράφεται στο άρθρο 14
(1)(β) όταν έχει ήδη αξιοποιήσει τη μέθοδο που περιγράφεται στο άρθρο 14
(1)(ε). Η φράση «με όλα ή οποιαδήποτε από τα ακόλουθα μέσα» (εκτέλεσης) είναι αυτή που χρειάζεται να ερμηνευθεί δικαστικά, για να φανεί αν εμποδίζεται ένας επιτυχών διάδικος από το να αξιοποιήσει μια μέθοδο εκτέλεσης πριν από ή παράλληλα με τη χρήση μιας άλλης από τις μεθόδους που προδιαγράφονται στο άρθρο αυτό. Στην πολύ πρόσφατη απόφαση, ημερ. 15.11.2019 του Έντιμου Δικαστή του Ανωτάτου Δικαστηρίου Χ. Μαλακτού στην Πολιτική Έφεση αρ. Ε145/2014, Συνεργατικής Πιστωτικής Εταιρείας Στροβόλου Λίμιτεδ ν.
  1. xxx ΣΑΚΚΗ, κ.α., εξετάστηκε το ζήτημα του κατά πόσον συνιστά κατάχρηση διαδικασίας η προώθηση αίτησης για εκποίηση υποθήκης, παράλληλα με την προώθηση μέτρων είσπραξης του εξ αποφάσεως χρέους με μηνιαίες δόσεις. Πρωτόδικα είχε εκδοθεί διαιτητική απόφαση υπέρ της Εφεσείουσας και εναντίον των Εφεσίβλητων, η οποία καταχωρίστηκε και εγγράφηκε προς εκτέλεση στο Πρωτοκολλητείο του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας. Για την εκτέλεση της απόφασης αυτής εκδόθηκε την 3.12.2013 διάταγμα με το οποίο οι Εφεσίβλητοι διατάσσονταν να πληρώνουν στην Εφεσείουσα €300 μηνιαίως, έκαστος, από 5.1.
  2. Την 30.12.2013 η Εφεσείουσα καταχώρησε αίτηση εξαιτούμενη διάταγμα για την εκποίηση με δημόσιο πλειστηριασμό της υποθήκης και όπως το προϊόν της πώλησης διατεθεί προς ικανοποίηση του εξ' αποφάσεως χρέους, τυχόν δε υπόλοιπο να διατεθεί στους Εφεσίβλητους. Οι Εφεσίβλητοι καταχώρησαν ειδοποίηση πρόθεσης ένστασης επικαλούμενοι ότι το χρέος είχε διευθετηθεί με την έκδοση του διατάγματος μηνιαίων πληρωμών. Είχαν μάλιστα την 30.1.2014 πληρώσει €600, προδήλως εξοφλώντας τη δόση που ήταν πληρωτέα την 5.1.
  3. Κατά τη θέση τους η αίτηση ήταν παράτυπη και αβάσιμη, γιατί η νομολογία δεν επιτρέπει την εκτέλεσης απόφασης με την προώθηση δύο διαφορετικών μεθόδων ταυτόχρονα. Το Πρωτόδικο Δικαστήριο αποφάσισε ότι πράγματι δεν ήταν επιτρεπτή η επιδίωξη δύο τρόπων εκτέλεσης της εγγραφείσας διαιτητικής απόφασης εναντίον της Εφεσίβλητης 2 και απέρριψε την αίτηση εκποίησης της υποθήκης. Το Πρωτόδικο Δικαστήριο βασίστηκε, όπως ανέφερε, στην Οικονομίδης ν. Λαϊκή Κυπριακή Τράπεζα Λτδ
(1997)1(Γ) Α.Α.Δ. 1255, 1262-3, στην οποία μνημονευόταν η Panaou v HajiChristofi and Others
(1963)2 C.L.R. 19. Κατ' έφεση, ήταν η θέση της Εφεσείουσας ότι το Πρωτόδικο Δικαστήριο λανθασμένα θεώρησε ότι υπήρχαν δύο τρόποι εκτέλεσης που προωθούνταν ταυτόχρονα αφού, κατά την εισήγηση της, η εκποίηση υποθήκης δεν συνιστούσε τρόπο εκτέλεσης αλλά ήταν θεραπεία που είχε χορηγηθεί στο πλαίσιο της πρωτόδικης απόφασης. Σε κάθε περίπτωση, η Εφεσείουσα εισηγήθηκε ότι λανθασμένα έκρινε το πρωτόδικο Δικαστήριο ότι δύο τρόποι εκτέλεσης δεν μπορούν να προωθούνται ταυτόχρονα και ότι η ταυτόχρονη προώθησή τους συνιστούσε κατάχρηση της διαδικασίας. Το Εφετείο, διά του στόματος του Έντιμου κ. Χ. Μαλακτού, επεσήμανε ότι: Στις αποφάσεις Οικονομίδης και Panaou, δεν κρίθηκε ότι ο εξ αποφάσεως πιστωτής δεν μπορεί ταυτόχρονα να επιδιώκει διαφορετικούς τρόπους εκτέλεσης, ακόμα και εναντίον του ιδίου εξ' αποφάσεως χρεώστη. Απεναντίας, επισημάνθηκε ότι στην Αδελφοί Θράσου και Συνεργάτες ν. Βασιλαρά κ.α.
(2008)1(Β) Α.Α.Δ. 830 σημειώνεται ότι σύμφωνα με το άρθρο 14 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 6 δεν απαγορεύεται η παράλληλη προώθηση διαφορετικών μέτρων εκτέλεσης. Το άρθρο ρητά προνοεί ότι κάθε δικαστική απόφαση ή διάταγμα του Δικαστηρίου που διατάσσει την πληρωμή χρημάτων, μπορεί να εκτελεστεί με όλα ή με οποιοδήποτε από τα μέσα που αναφέρονται στο πρώτο του εδάφιο. Η θέση ότι, ως θέμα πρακτικής δεν θα πρέπει να υποβάλλεται οποιαδήποτε αίτηση για λήψη άλλων μέτρων εκτέλεσης, ενόσω διάταγμα μηνιαίων δόσεων βρίσκεται σε ισχύ και γίνεται σεβαστό, δεν αντικατοπτρίζει ορθά το σημερινό κυπριακό δίκαιο επί του προκειμένου. Ωστόσο, η επιλογή και προώθηση παράλληλων και διαφορετικών διαδικασιών εκτέλεσης δεν μπορεί να είναι ανεξέλεγκτη. Πρέπει να υπόκειται στον έλεγχο του Δικαστηρίου, το οποίο έχει διακριτική εξουσία, εφόσον θεωρήσει την παράλληλη προώθηση κάποιου μέτρου εκτέλεσης ως καταπιεστική, να την ανακόψει όπως θα έπραττε για κάθε «καταχρηστική δικαστική διαδικασία». Σημασία έχει λοιπόν κατά πόσο αυτό που επιδιώκεται είναι καταχρηστικό. Δεν επιτρέπεται να χρησιμοποιείται για σκοπούς αχρείαστης καταπίεσης και σε κάθε περίπτωση για οποιοδήποτε σκοπό άλλο από την δέουσα ικανοποίηση της δικαστικής απόφασης. Δεν υφίσταται άλλος περιοριστικός κανόνας. Αν το υπόλοιπο του εξ αποφάσεως χρέους είναι πολύ μικρό και διαφαίνεται ότι μπορεί να εξοφληθεί σύντομα με άλλο τρόπο, ενδεχομένως με την καταβολή μερικών ακόμα μηνιαίων δόσεων τις οποίες ο εξ' αποφάσεως χρεώστης τακτικά καταβάλλει, τότε η λήψη ενός πιο δραστικού μέτρου όπως είναι η έκδοση διατάγματος πώλησης ακίνητης ιδιοκτησίας (writ of sale) να είναι καταπιεστική. Εάν υπάρχουν ισχυρές ενδείξεις ότι με το μέτρο εκτέλεσης που ήδη λήφθηκε θα ικανοποιηθεί το εξ αποφάσεως χρέος, τότε ενδεχόμενο η προώθηση άλλων παράλληλων μέτρων εκτέλεσης να είναι καταπιεστική. Είναι ζήτημα του συνόλου των συνθηκών μιας υπόθεσης. Στην Πολιτική Έφεση αρ. Ε145/2014, το Εφετείο κατέληξε εν τέλει, με βάση τα γεγονότα της υπόθεσης, στην εξής δικαστική κρίση։ «Αναμφίβολα όμως λαμβανομένων υπόψη των ποσών που διατάχθηκαν να πληρώνουν οι Εφεσίβλητοι, που κάλυπταν τους τόκους και μικρό μόνο μέρος του ποσού που επιδικάστηκε, η μεταγενέστερη προώθηση της εκποίησης της υποθήκης δεν συνιστά καταχρηστική διαδικασία. [.] δεν ήταν καταπιεστική για τους Εφεσίβλητους. Έξοδα θα μπορούσαν να αποφευχθούν εάν οι Εφεσίβλητοι δεν είχαν ένσταση στην αίτηση. Για τους πιο πάνω λόγους η Έφεση επιτυγχάνει και η Πρωτόδικη Απόφαση παραμερίζεται.». Εφαρμόζοντας τα πιο πάνω κριτήρια στα γεγονότα της ενώπιον μου υπόθεσης, δεν εντοπίζω οποιαδήποτε κατάχρηση διαδικασίας, για το μόνο λόγο ότι είχε προηγηθεί και στο παρελθόν αίτηση πώλησης της ίδιας ακίνητης ιδιοκτησίας, εφόσον εκείνη η αίτηση αποσύρθηκε από τον Αιτητή άνευ βλάβης, με δικαίωμα καταχώρησης νέας αίτησης, για να δίδετο στον Καθ'ου κάποιο μεγαλύτερο περιθώριο χρόνου να ανταποκριθεί στο διάταγμα μηνιαίων δόσεων ή/και να αποπληρώσει το εξ αποφάσεως χρέος. Τώρα που ο Αιτητής επανέρχεται με την αίτηση για πώληση της ακίνητης ιδιοκτησίας, δίδει πλήρεις εξηγήσεις, γιατί το πράττει τούτο και δεν αφήνει καμία αμφιβολία στο μυαλό του Δικαστηρίου ότι μοναδικός του στόχος και σκοπός είναι, ως έχει δικαίωμα, να λάβει του καρπούς της δικαστικής απόφασης που κέρδισε στην αγωγή, δηλαδή να εισπράξει το εξ αποφάσεως χρέος. Συγκεκριμένα, λαμβάνω υπόψη μου ότι στη γραπτή αγόρευση του συνηγόρου του Αιτητή περιγράφεται με γλαφυρό τρόπο το ενδεχόμενο να μην εισπράξει ο Ενάγων / Αιτητής, ο οποίος είναι ηλικίας 71 ετών, ολόκληρο το ποσό που δικαιούται ενόσω αυτός βρίσκεται εν ζωή, αν πρόκειται να περιμένει μήνα προς μήνα για να λαμβάνει το ποσό της μηνιαίας δόσης των 100 ευρώ. Σύμφωνα με το Τεκμήριο 9 της Ε/Δ του Ενάγοντος / Αιτητή, ο Αιτητής πριν την καταχώρηση της παρούσας Αίτησης επισκέφθηκε την εταιρεία MDP Finance Connect LTD, ο Διευθυντής της οποίας είναι αδειούχος σύμβουλος αφερεγγυότητας και χρηματοοικονομικός σύμβουλος, ο οποίος προέβηκε σε υπολογισμό του υπολοίπου της εξ αποφάσεως οφειλής του Εναγόμενου / Καθ' ου η Αίτηση, μέχρι την 31/12/18, μαζί με τους τόκους και αφαιρουμένων των ποσών που καταβλήθηκαν το οποίο ανέρχεται σε Ευρώ 39,271.87 (ετήσια κατάσταση του εξ αποφάσεως χρέους από 18/2/13 - 31/12/18). Ο Εναγόμενος μέχρι σήμερα κατέβαλε συνολικά το ποσό των Ευρώ 4,448, αντί του ποσού των ευρώ 4,800, ήτοι παρέλειψε να καταβάλει πέραν των τριών δόσεων μέχρι την ημερομηνία καταχώρησης της υπό κρίση Αίτησης και ακολούθως παρέλειψε να καταβάλει άλλη μία μηνιαία δόση για το έτος 2019, αφού κατέβαλε το ποσό των ευρώ 1,100. Με έναν πρόχειρο μαθηματικό υπολογισμό, διαιρώντας το υπόλοιπο του χρέους (€39,271.87 - €4,448) διά €1200/χρόνο (@100/ μήνα), μου φαίνεται ότι θα χρειαστούν περίπου 333 δόσεις επιπλέον, για να μπορεί να εξοφλήσει το χρέος, ήτοι άλλα 27 χρόνια και τούτο νοουμένου ότι αποπληρώνει συστηματικά κάθε μηνιαία δόση. Υπό το φως αυτής της εικόνας, η αίτηση πώλησης ακίνητης ιδιοκτησίας φαίνεται να αποτελεί εύλογο μέτρο εκτέλεσης να λάβει ο Ενάγων/Αιτητής για να εισπράξει ενόσω ο ίδιος βρίσκεται εν ζωή το ποσό που δικαιούται βάσει της απόφασης στην αγωγή. Προχωρώ να εξετάσω το ζήτημα κατά πόσο δεν είναι εφικτή η εφαρμογή του συγκεκριμένου μέσου εκτέλεσης για το λόγο ότι ο Εναγόμενος δεν είναι ο μόνος ιδιοκτήτης της επίδικης ακίνητης ιδιοκτησίας αφού έχει μόνο το ¼ μερίδιο ή επειδή υπάρχει επικαρπία τρίτου προσώπου που επηρεάζει και το δικό του μερίδιο ιδιοκτησίας. Ο Νομοθέτης έχει προβλέψει αυτό το ενδεχόμενο στο άρθρο 10 του Κεφ. 6, χωρίς να εμποδίζει την εκτέλεση κατά κοινής ιδιοκτησίας. Απεναντίας, καθόρισε ότι: «10. Όταν δικαστική απόφαση είναι εναντίον οποιωνδήποτε προσώπων από κοινού, εκτέλεση δύναται να διαταχτεί εναντίον οποιασδήποτε ιδιοκτησίας που ανήκει σε αυτούς είτε από κοινού είτε χωριστά.». Όσον αφορά το ζήτημα της επικαρπίας, σημειώνω τα εξής: Ενώπιον μου έχει κατατεθεί από τον Εναγόμενο, ως Τεκμήριο 1 στην Ε/Δ που συνοδεύει την ένστασή του στην υπό κρίση αίτηση, αντίγραφο του τίτλου ιδιοκτησίας του από τον οποίο αποδεικνύεται η ύπαρξη δικαιώματος κατοίκησης και επικαρπίας εφ όρου ζωής προς όφελους τρίτου προσώπου. Δεν μπορεί να κατηγορείται ο Ενάγων ότι δεν αποκάλυψε στο Δικαστήριο την επικαρπία, εφόσον παρουσίασε έρευνα του κτηματολογίου, η οποία δεν την αποκάλυπτε. Εν πάση περιπτώσει η αίτηση του Ενάγοντος εξετάζεται σε δια κλήσεως διαδικασία και ως εκ τούτου η μη αποκάλυψη δεν επιδρά στα δικαιώματα του Εναγομένου, αφού αυτός έχει την ευκαιρία να εισάξει όλα τα στοιχεία που θεωρεί ουσιώδη για τη διαμόρφωση της δικαστικής κρίσης. Προχωρώ επισημαίνοντας ότι, όπως λέχθηκε στην Σάββας Χαραλάμπους Σαββίδης v. Ελένης Χαραλάμπους Σαββιδη
(2012)1 Α.Α.Δ. 1251, δεν υπάρχει συγκεκριμένος ορισμός της επικαρπίας στην κυπριακή νομοθεσία. Προβλέπονται διάφοροι τρόποι δημιουργίας επικαρπίας στο άρθρο 11 του Κεφ. 224. Πώς ακριβώς δημιουργήθηκε η επικαρπία στην παρούσα περίπτωση, δεν διασαφηνίζεται από τα γεγονότα που ορκίζεται ο Εναγόμενος, δηλαδή δεν αναφέρει ρητά σε ποιες διατάξεις του Άρθρου 11 του Κεφ. 224 εμπίπτει η συγκεκριμένη επικαρπία. Εν πάση περιπτώσει, σύμφωνα με το Άρθρο 12
(1)του Κεφ. 224, «Όταν οποιοδήποτε δικαίωμα προνόμιο, ελευθερία, δουλεία ή άλλο πλεονέκτημα αποκτήθηκε όπως προνοείται στο εδάφιο
(1)του Άρθρου 11 σχετικά με οποιαδήποτε ακίνητη ιδιοκτησία, αυτό θεωρείται ότι είναι προσαρτημένο στην ιδιοκτησία αυτή και ότι περιλαμβάνεται σε κάθε συναλλαγή που διενεργείται σχετικά με την ιδιοκτησία αυτή». Επομένως, εφόσον η επικαρπία έχει καταχωρηθεί στο πιστοποιητικό εγγραφής της ακίνητης ιδιοκτησίας, όπως άλλωστε απαιτεί το άρθρο 12 του Κεφ.224, τυχόν διαταγή του παρόντος Δικαστηρίου για πώληση της ακίνητης ιδιοκτησίας δεν θα αναιρεί ή καταργεί το δικαίωμα επικαρπίας που είναι προσαρτημένο στον τίτλο ιδιοκτησίας προς όφελος του εν λόγω τρίτου προσώπου. Ο ενδιαφερόμενος αγοραστής, θα γνωρίζει ότι αγοράζει ακίνητη ιδιοκτησία που βαρύνεται εφ όρου ζωής του εν λόγω τρίτου προσώπου με το δικαίωμα επικαρπίας και κατοίκησης. Δεν συμφωνώ όμως με τη θέση του Εναγομένου ότι όφειλε ο Ενάγων να εξασφαλίσει τη συναίνεση του εν λόγω τρίτου προσώπου που απολαμβάνει το δικαίωμα της επικαρπίας για την παρούσα αίτηση πώλησης της ακίνητης ιδιοκτησίας. Το άρθρο 22 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ.6, προβλέπει ότι: «Κανένα ένταλμα εκτέλεσης με πώληση ακίνητης ιδιοκτησίας δεν θα εκδίδεται παρά μόνο με τη συναίνεση του εκ δικαστικής αποφάσεως οφειλέτη χρέους, [.]». Δεν εμπλέκει τρίτα πρόσωπα ο Νομοθέτης, παρά μόνον τον εξ αποφάσεως χρεώστη, νοουμένου ότι η ακίνητη περιουσία που θα πωληθεί με εκτέλεση θα περιλαμβάνει «μόνο την εγγεγραμμένη ακίνητη ιδιοκτησία που είναι εγγεγραμμένη στο όνομα του στα βιβλία του Επαρχιακού Κτηματολογικού Γραφείου» (βλ. το άρθρο 23 του Κεφ.
  1. Προχωρεί ο Νομοθέτης και διευκρινίζει στο ίδιο άρθρο 23 του Κεφ. 6 ότι: «Νοείται ότι όταν η ιδιοκτησία συνίσταται ολικά ή μερικά από κατοικία ή κατοικίες πρέπει να αφήνεται ή παρέχεται στον οφειλέτη χρέους τέτοια στέγαση, η οποία κατά τη γνώμη του Δικαστηρίου είναι απόλυτα αναγκαία γι' αυτόν και την οικογένεια του: Νοείται επίσης ότι, όταν ο οφειλέτης χρέους είναι γεωργός πρέπει να εξαιρείται από την πώληση τέτοια γη η οποία κατά τη γνώμη του Δικαστηρίου είναι απόλυτα αναγκαία για τη συντήρηση αυτού και της οικογένειας του. Η τελευταία αυτή επιφύλαξη δεν εφαρμόζεται σε σχέση με οφειλές που δημιουργήθηκαν πριν από την 2α Μαϊου, 1919 ή σε σχέση με οφειλές που πρέπει να καταβληθούν από παρόν ή πρώην μέλος, οποιασδήποτε συνεργατικής εταιρείας, που είναι δεόντως εγγεγραμμένη ως τέτοια, δυνάμει των διατάξεων του περί Συνεργατικών Εταιρειών Νόμου, 1914, ή οποιασδήποτε τροποποίησης αυτού.». Άρα ο Νομοθέτης δεν εξαιρεί από την πώληση ακίνητη ιδιοκτησία που περιέχει κατοικία, παρά μόνο διασφαλίζει τη συνέχιση του δικαιώματος κατοίκησης σε αυτή, ενώ εξαιρεί από την πώληση την ακίνητη ιδιοκτησία μόνο αν αυτή χρησιμοποιείται επαγγελματικά για γεωργικούς σκοπούς για τη συντήρηση του εξ αποφάσεως οφειλέτη και της οικογένειάς του. Συνεπώς, το δικαίωμα κατοίκησης και επικαρπίας δεν είναι αφ' εαυτού καθοριστικό για να εξαιρεθεί η επηρεαζόμενη ακίνητη ιδιοκτησία από τη διαδικασία πώλησης. Στην ένορκη δήλωση του Αιτητή γίνεται εν προκειμένω αναφορά ότι ο Καθ΄ου η Αίτηση και η οικογένειά του διαμένουν σε κατοικία στα Λατσιά και το ακίνητο του οποίου ζητείται η εκποίηση δεν χρησιμοποιείται για γεωργικούς σκοπούς από τον Καθ΄ού η Αίτηση. Δεν υφίσταται εμπόδιο, υπό τις ανωτέρω συνθήκες, βάσει του άρθρου 23 του Κεφ. 65 για την εκτέλεση απόφασης με τη λήψη ως μέσου εκτέλεσης την πώληση της επίδικης ακίνητης ιδιοκτησίας, η οποία δεν κατοικείται από την οικογένεια του εξ αποφάσεως οφειλέτη και δεν χρησιμοποιείται επαγγελματικά στη γεωργία για συντήρηση αυτού και της οικογένειάς του. Συνεπώς, προχωρώ να εξετάσω τις υπόλοιπες δικονομικές προϋποθέσεις, αν πληρούνται, για την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος. Το άρθρο 24 του Κεφ.6 προβλέπει ότι: «Κανένα ένταλμα πώλησης ακίνητης ιδιοκτησίας δεν εκδίδεται παρά μόνο κατόπιν αίτησης προς το Δικαστήριο και μετά από προηγούμενη γνωστοποίηση της αίτησης προς τον οφειλέτη χρέους. Το κάθε τέτοιο ένταλμα υπογράφεται από το δικαστή ή από ένα από τους δικαστές που διατάσσουν την έκδοση του.». Όσον αφορά τον τύπο της αίτησης που αναφέρεται στο άρθρο 24 του Κεφ. 6, εφαρμοστέες είναι οι πρόνοιες της Δ.42 θ.1 - 3 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, τις οποίες παραθέτω πιο κάτω։ «ΔΙΑΤΑΞΗ 42 ΕΚΤΕΛΕΣΗ ΔΙΑ ΠΩΛΗΣΕΩΣ ΑΚΙΝΗΤΟΥ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΣ
  2. Κάθε αίτηση σύμφωνα με το μέρος 5 του Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου Κεφ.6 για την πώληση ακινήτου περιουσίας, θα γίνεται δια κλήσεως (by summons) και θα αναφέρει την περιουσία που πρόκειται να πωληθεί, τον αριθμό εγγραφής, την τοποθεσία, το είδος της περιουσίας και την έκταση της, επίσης θα αναφέρει τα κονδύλια που δημιουργούν το ποσόν που θα αναληφθεί και θα έχει συνημμένος τας αποδείξεις ή άλλη μαρτυρία για υποστήριξη οιωνδήποτε κονδυλίων δαπανών. Θα υπάρχουν συνημμένα επίσης στην αίτηση ένα επίσημο αντίγραφο της απόφασης ή διατάγματος που θα εκτελεσθούν και τα πιστοποιητικά του Κτηματολογικού Γραφείου που θα δείχνουν ότι η περιουσία που πρόκειται να πωληθεί είναι εγγεραμμένη στο όνομα του χρεώστη.
  3. Η αίτηση θα υποστηρίζεται από ένορκο δήλωση που θα επιβεβαιεί ότι το ποσόν που αναφέρεται στην απόφαση ή διάταγμα είναι εισέτι οφειλομενον ως επίσης και όλα τα ποσά που θα απαιτούνται σαν δαπάνες ένεκα της εκτελέσεως. Η ένορκος δήλωση θα πρέπει να παραθέτει λεπτομερώς τον αριθμό των μελών της οικογένειας του οφειλέτου την οικία που παραμένει για διαμονή και (όπου είναι αναγκαίο) την γη που θα εξαιρεθεί σαν αναγκαία για την συντήρηση του χρεώστη και της οικογένειας του.
  4. Αντίγραφο της αίτησης και της ενόρκου δηλώσεως που την υποστηρίζει πρέπει να επιδοθεί στον χρεώστη.
  5. Το ένταλμα πωλήσεως θα περιγράφει καθαρά την περιουσία που θα πωληθεί και την περιουσία που θα εξαιρεθεί και θα περιέχει οιεσδήποτε ειδικές οδηγίες που θα ήθελε δοθούν σχετικές με την πώληση. Το διάταγμα που θα διατάσσει την έκδοση του εντάλματος θα πρέπει να συντάσσεται προτού εκδοθεί το ένταλμα. 5.
(1)Εξ αποφάσεως πιστωτές που κάμνουν αιτήσεις σε ένα Κτηματολογικό Γραφείο σύμφωνα με το άρθρο 5 του Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου Κεφ.6 θα κάμνουν ένορκο δήλωση, η οποία μπορεί να γίνει στον τύπο 37, και θα προσκομίζεται στον αρμόδιο υπάλληλο του Κτηματολογικού Γραφείου.
(2)Ειδοποιήσεις προς τους εξ αποφάσεως οφειλέτες σύμφωνα με αυτό το άρθρο μπορούν να γίνουν στο Τύπο 38. Επίδοση οιαδήποτε τέτοιας ειδοποίησης θα γίνεται κατά τον ίδιο τρόπο που γίνεται η επίδοση του κλητηρίου εντάλματος σύμφωνα με αυτούς τους κανονισμούς.
(3)Οπου σε μια αίτηση σύμφωνα με το άρθρο 5 του Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου Κεφ.6 ο χρεώστης αμφισβητεί το ποσόν χρέους που οφείλει και ο υπάλληλος του Κτηματολογικού Γραφείου παραπέμπει το ζήτημα σε Δικαστή του Επαρχιακού Δικαστηρίου, πρέπει να στείλει στον Πρωτοκολλητή γραπτή ειδοποίηση η οποία δύναται να γίνει σύμφωνα με τον Τύπο 39.
(4)Ο Πρωτοκολλητής κατόπιν τούτου πρέπει να παρουσιάσει την αίτηση ενώπιον Δικαστού του Δικαστηρίου και ο Δικαστής αφού ακούσει τέτοια πρόσωπα και τέτοια μαρτυρία (αν υπάρχει) που θα θεωρήσει αναγκαία θα οπισθογραφήσει την απόφαση του στην αίτηση και η αίτηση αφού οπισθογραφηθεί έτσι και υπογραφεί από τον Δικαστή θα πρέπει να επιστραφεί από τον Πρωτοκολλητή στον υπάλληλο του Κτηματολογικού Γραφείου.». Εξετάζοντας κατά πόσον ο Ενάγων - Αιτητής στην παρούσα υπόθεση έχει συμμορφωθεί με τις πιο πάνω διαδικαστικές και δικονομικές προϋποθέσεις για να πετύχει η αίτησή του, παρατηρώ ότι:
  1. Αίτηση διά κλήσεως (Άρθρο 24 και Δ.42 Κ.1). Η επίδικη αίτηση καταχωρήθηκε δεόντως διά κλήσεως.
  2. Επίδοση της αίτησης ή γνωστοποίηση της στο χρεώστη.( Άρθρο 24 και Δ.42 Κ.3). Η επίδικη αίτηση επιδόθηκε δεόντως, στον Εναγόμενο - Καθ' ου η Αίτηση, που είναι ο εξ αποφάσεως χρεώστης / οφειλέτης και στον οποίο ανήκει η ιδιοκτησία (κατά ¼ μερίδιο) της ακίνητης ιδιοκτησίας που ο Ενάγων επιζητεί να πωληθεί προς εξόφληση του εξ αποφάσεως χρέους.
  3. Επισύναψη στην αίτηση επίσημου αντιγράφου απόφασης (Δ.42 Κ.1). Στη ένορκη δήλωση του Αιτητή που υποστηρίζει την επίδικη αίτηση επισυνάφθηκε ως τεκμήριο πιστό αντίγραφο της απόφασης ημερομηνίας 17/12/14, με πρωτότυπη σφραγίδα του Δικαστηρίου. Συνεπώς, κρίνω ότι ικανοποιείται και αυτή η προϋπόθεση.
  4. Μαρτυρία: (α) Υποστηρικτική ένορκη δήλωση (Δ.42 Κ.2) Η επίδικη αίτηση συνοδεύεται από υποστηρικτική ένορκη δήλωση καθώς και συμπληρωματική ένορκη δήλωση με άδεια του Δικαστηρίου. (β) Πιστοποιητικά Κτηματολογίου τα οποία να αποδεικνύουν ότι η προς πώληση ακίνητη ιδιοκτησία είναι επ΄ονόματι του χρεώστη (Δ.42 Κ.1.) Επισυνάπτεται πιστοποιητικό έρευνας ακίνητης ιδιοκτησίας από το Τμήμα Κτηματολογίου και Χωρομετρίας Λευκωσίας, από το οποίο προκύπτει ότι στο όνομα του εξ αποφάσεως χρεώστη - Καθ' ου η Αίτηση, είναι εγγεγραμμένο (κατά ¼ μερίδιο) το ακίνητο του οποίου ζητείται η πώληση. Συνακόλουθα ικανοποιείται και αυτή η προϋπόθεση.
  5. Προσδιορισμός ακίνητης περιουσίας. Η ακίνητη περιουσία της οποίας ζητείται η πώληση προσδιορίζεται επαρκώς στην παράγραφο 2 της Ένορκης Δήλωσης του Αιτητή που συνοδεύει την Αίτηση, σημείο 2, ως προς τοποθεσία, έκταση, αριθμό εγγραφής και τεμαχίου, είδος, τόσο στην Αίτηση όσο και μέσα από το πιστοποιητικό έρευνας ακίνητης ιδιοκτησίας (τεκμήριο 2, της ρηθείσας Ένορκης Δήλωσης). Γίνεται επίσης προσδιορισμός της αξίας της με την συνημμένη στην ένορκη δήλωση του Αιτητή εκτίμηση, ως τεκμήριο
  6. Συνεπώς, δίδονται επαρκή στοιχεία για να μπορεί το Δικαστήριο να προσδιορίσει κατάλληλα την περιουσία που θα υπόκειται στο διάταγμα εκποίησης.
  7. Συναίνεση χρεώστη ή επιστροφή εντάλματος κινητών ανεκτέλεστου (Άρθρο 22). Το Τεκμήριο 5 επί της ένορκης δήλωσης που υποστηρίζει την επίδικη αίτηση συνιστά ειδοποίηση μη εκτέλεσης εντάλματος κινητής περιουσίας το οποίο εκδόθηκε εναντίον του χρεώστη. Αναφέρεται σε αυτήν ότι ο χρεώστης στερείται κινητής περιουσίας. Τούτου δεδομένου και εφόσον στην ένστασή του ο Εναγόμενος - Καθ'ου δεν αποδεικνύει ούτε καν εγείρει θέμα κατοχής από αυτόν οποιασδήποτε κινητής περιουσίας στην Κύπρο, η οποία να μπορούσε να πωληθεί, έτσι ώστε να ικανοποιηθεί ο πιστωτής και ν' αποφευχθεί η εκποίηση ακίνητης του ιδιοκτησίας, καταλήγω να κρίνω ότι πράγματι ο Εναγόμενος - εξ αποφάσεως χρεώστης και καθ' ου η αίτηση στερείται κινητής περιουσίας στην Κύπρο. Πληρωμή ή προσφορά πληρωμής προς ενυπόθηκο δανειστή. (Άρθρο 28(γ)). Δεν υπάρχει μαρτυρία ότι το ακίνητο του οποίου ζητείται η πώληση βαρύνεται με άλλο εμπράγματο βάρος, όπως υποθήκη, ούτως ώστε να εξετασθεί αν πληρώθηκε ή έγινε προσφορά για πληρωμή προς άλλο ενυπόθηκο δανειστή. Στην παράγραφο 2, σημείο 2 της ένορκης δήλωσης που υποστηρίζει την Αίτηση αναφέρεται πως το ακίνητο του οποίου ζητείται η πώληση είναι ελεύθερο από υποθήκη. Αυτό φαίνεται και από το τεκμήριο 2 της ένορκης δήλωσης. Περαιτέρω ούτε και ο Καθ' ου η Αίτηση έθεσε ισχυρισμό ότι η περιουσία του βαρύνεται με υποθήκη, παρά μόνο με το ΜΕΜΟ που ενέγραψε ο Ενάγων / Αιτητής στην παρούσα αγωγή. Επομένως, υπό το φως όλων των ανωτέρω στοιχείων, καταλήγω να απορρίπτω την ένσταση του Εναγόμενου - Καθ'ου η αίτηση και κρίνω ότι ο Ενάγων δικαιούται να εκδοθεί Διάταγμα ως το αιτητικό «Α» και «Γ» της αίτησης, υπό τον όρο ότι από το μέρος του ποσού που θα εισπραχθεί από την πώληση για να πληρωθεί στον Ενάγοντα / Αιτητή θα αφαιρεθούν οποιαδήποτε ποσά μηνιαίων δόσεων ήθελε καταβάλει ο Εναγόμενος / Καθ'ου από την ημερομηνία καταχώρισης της αίτησης ημερ. 3.12.2018 μέχρι την ημερομηνία που θα επιτευχθεί η πώληση. Όσον αφορά το αιτητικό Β, λαμβάνω υπόψη μου τα εξής στοιχεία: Η Εκτίμηση ημερ. 24.4.2017 (Τεκμήριο 6 στην Ε/Δ του Ενάγοντα - Αιτητή) έγινε από τον εκτιμητή XXXXX Τιμοθέου για την εταιρεία Danos Valuations LLC, με βάση τα εκτιμητικά - επαγγελματικά πρότυπα του RICS (Royal Institute of Chartered Surveyors). Σύμφωνα με τα πρότυπα αυτά, όπως ρητά καταγράφεται στην Εκτίμηση στην πρώτη σελίδα αυτής, η αγοραία αξία ορίζεται ως «το εκτιμώμενο ποσό έναντι του οποίου ένα περιουσιακό στοιχείο ή υποχρέωση θα πρέπει να ανταλλαχθεί κατά την ημερομηνία εκτίμησης μεταξύ ενός πρόθυμου αγοραστή και ενός πρόθυμου πωλητή, σε μια συναλλαγή υπό τους συνήθεις όρους της αγοράς, ύστερα από τη δέουσα εμπορική προώθηση και όταν τα μέρη έχουν ενεργήσει το καθένα με πλήρη γνώση, σύνεση, χωρίς εξαναγκασμό.». Ο υπολογισμός της αγοραίας αξίας των ακινήτων δεν περιλαμβάνει οποιαδήποτε έξοδα που πιθανόν να προκύψουν από πώληση ή φορολογία. Επίσης, υποτίθεται ότι το ακίνητο διατίθεται ελεύθερο στην αγορά από περιοριστικούς όρους και δεσμεύσεις έναντι τρίτων, οι οποίες τυχόν επιφέρουν μεταβολές στην αξία τους. Η εκτίμηση έγινε λαμβάνοντας υπόψη (βλ. τη σελ. 3) ότι στο επίδικο ακίνητο υπάρχει κατοικία με μεβαδόν 150 τ.μ. και βεράντα 25 τ.μ. Η επιθεώρηση του ακινήτου έγινε εξωτερικά αλλά λήφθηκαν υπόψη οι πληροφορίες για το εσωτερικό της κατοικίας. Εφαρμόζοντας τη συγκριτική μέθοδο (βλ. σελ. 5 της Εκτίμησης), ο εκτιμητής κατάληξε ότι η αγοραία αξία της ακίνητης ιδιοκτησίας, περιλαμβανομένης της κατοικίας που υπάρχει σε αυτήν, ανέρχεται σε €158.
  8. Δεν αναφέρεται στην Εκτίμηση ποια θα ήταν η αξία καταναγκαστικής πώλησης. Στο αιτητικό «Β» ζητείται από το Δικαστήριο να ορίσει την «επιφυλαχθείσα τιμή» για σκοπούς πώλησης της επίδικης ακίνητης ιδιοκτησίας. Ο όρος «Επιφυλασσόμενη τιμή» ερμηνεύεται στο άρθρο 2 του περί Ακίνητης Ιδιοκτησίας (Περιορισμός Πωλήσεων) Νόμου, Κεφ. 223 όπως τροποποιήθηκε και αντικαταστάθηκε με το Ν.82(Ι)/2002, κατά τρόπο που σημαίνει «το ελάχιστο ποσό το οποίο δύναται να γίνει δεκτό ως πρώτη προσφορά κατά την πώληση ακίνητης ιδιοκτησίας και ως τελική προσφορά, αν ψηλότερη προσφορά δεν ξεπεράσει το ποσό αυτό». Εν τέλει, στη γραπτή αγόρευσή του ο συνήγορος του Ενάγοντος Αιτητή καλεί το Δικαστήριο να εκδώσει διάταγμα βάσει του οποίου η επιφυλασσόμενη τιμή να καθοριστεί από Κτηματολογικό Γραφείο Λευκωσίας κατόπιν προγενέστερης επίσκεψης, ως επίσης και η ημερομηνία πώλησης να καθοριστεί από το εν λόγω Γραφείο. Πράγματι, το άρθρο 3
(1)του Κεφ. 223, όπως τροποποιήθηκε με το Ν82(Ι)/2002 προβλέπει ότι όταν διαταχθεί από το Δικαστήριο αναγκαστική πώληση ακίνητης ιδιοκτησίας με δημόσιο πλειστηριασμό προς ικανοποίηση χρέους που οφείλεται από τον ιδιοκτήτη αυτής, τότε ο Επαρχιακός Κτηματολογικός Λειτουργός καθορίζει επιφυλασσόμενη τιμή. Σε τέτοια περίπτωση, καμία πλειοδοσία δεν γίνεται δεκτή αν δεν είναι ίση ή υπερβαίνει την επιφυλασσόμενη τιμή (βλ. το άρθρο 3
(2)του Κεφ. 223). Η δε επιφυλασσόμενη τιμή καθορίζεται από τον Επαρχιακό Κτηματολογικό Λειτουργό με βάση την αγοραία αξία του ακινήτου (βλ το άρθρο 4 του Κεφ. 223) κατόπιν επιτόπιας έρευνας από υπάλληλό του, με δικαίωμα να χρησιμοποιεί και τις υπηρεσίες ιδιώτη εκτιμητή, σύμφωνα με τα προβλεπόμενα στο άρθρο 5 του Κεφ.
  1. Το ίδιο το Δικαστήριο δύναται να καθορίσει επιφυλασσόμενη τιμή δυνάμει του άρθρου 6 του Κεφ. 223, στην οποία περίπτωση η τιμή που θα καθορίσει θα θεωρείται ότι είναι η επιφυλασσόμενη τιμή για όλους τους σκοπούς του Νόμου, και σε τέτοια περίπτωση η επιφυλασσόμενη τιμή που ορίζει ο Κτηματολογικός Λειτουργός δεν δύναται να είναι κατώτερη από αυτήν που ορίζει το Δικαστήριο. Εν προκειμένω στην παρούσα υπόθεση κρίνω ορθό και δίκαιο να καθοριστεί από τον αρμόδιο Επαρχιακό Κτηματολογικό Λειτουργό Λ/σιας η επιφυλασσόμενη τιμή πώλησης της επίδικης ακίνητης ιδιοκτησίας, σύμφωνα με τα προβλεπόμενα στο άρθρο 5 του Ν.82(Ι)/
  2. Η ημερομηνία πώλησης να καθοριστεί από τον Επαρχιακό Κτηματολογικό Λειτουργό Λ/σιας το ταχύτερο δυνατό άπαξ του καθορισμού από αυτόν της επιφυλασσόμενης τιμής πώλησης. ΚΑΤΑΛΗΞΗ Υπό το φως όλων των ανωτέρω, καταλήγω στο συμπέρασμα ότι ο Αιτητής έχει συμμορφωθεί με όλες τις απαιτήσεις της νομοθεσίας και έχει ικανοποιήσει τις προϋποθέσεις δικονομικά και ουσιαστικά ώστε βάσιμα να αιτείται την εκποίηση του ακινήτου που βαρύνεται με το ΜΕΜΟ ΕΒXXXX/15 ήτοι «Κοκκινοτριμιθιά, τοποθεσία Σταθμός, χωράφι με κατοικία, αρ. Εγγραφής 0/XXXXX, Φ/Σχ.2-218-390, Τμήμα / Τεμάχιο 02/XXX, μερίδιο ¼» (βλ. παρα. 2 της ένορκης δήλωσής του Αιτητή, ημερ. 3.12.2018 και το Τεκμήριο 3 που επισυνάπτεται σε αυτήν). Απορρίπτονται όλοι οι λόγοι ένστασης που ήγειρε ο Εναγόμενος - Καθ'ου η αίτηση. Καταληκτικά, κρίνω ορθό και δίκαιο όπως εκδώσω Διατάγματα ως τα αιτητικά «Α» και «Γ» της αίτησης ημερ. 3.12.2018, υπό τον όρο ότι από το μέρος του ποσού που θα εισπραχθεί από την πώληση για να πληρωθεί στον Ενάγοντα / Αιτητή θα αφαιρεθούν οποιαδήποτε ποσά μηνιαίων δόσεων ήθελε καταβάλει ο Εναγόμενος / Καθ'ου από την ημερομηνία καταχώρισης της αίτησης ημερ. 3.12.2018 μέχρι την ημερομηνία που θα επιτευχθεί η πώληση. Εκδίδεται διάταγμα ως το «Β» της αίτησης με τη διαφοροποίηση ότι η επιφυλασσόμενη τιμή πώλησης του ακινήτου διατάττω όπως καθοριστεί από το Επαρχιακό Κτηματολογικό Γραφείο Λευκωσίας, κατόπιν επιτόπιας επίσκεψης, ως και ο καθορισμός της ημερομηνίας πώλησης του ακινήτου καθοριστεί από αυτόν το ταχύτερο δυνατό άπαξ του καθορισμού της επιφυλασσόμενης τιμής πώλησης. Τα έξοδα της υπό κρίση αίτησης επιδικάζονται υπέρ του Ενάγοντος - Αιτητή και εναντίον του Εναγόμενου - Καθ' ου η Αίτηση, όπως αυτά θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο, τα οποία να πληρωθούν από το προϊόν της εκποίησης της επίδικης ακίνητης ιδιοκτησίας του Εναγομένου. (υπ.)........... Α. Πανταζή - Λάμπρου, Ε.Δ ΠΙΣΤΟ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ [1] Το πρωτότυπο καταχωρήθηκε μέσω των δικηγόρων κκ. ΜΙΧΑΛΗ ΒΟΡΚΑ & ΣΥΝΕΡΓΑΤΕΣ Δ.Ε.Π.Ε., με τους οποίους έλυσα τη συνεργασία μου, σε παρόμοια αίτηση για πώληση του ανωτέρου ακινήτου του Εναγομένου, η οποία τελικά αποσύρθηκε άνευ βλάβης των δικαιωμάτων μου, στις 20/10/2017 και ως εκ τούτου βρίσκεται ενώπιον του Δικαστηρίου. [2] Οπ. π. π. [3] Οπ. π. π. [4] Οπ. π. π. [5] Οπ. π. π. [6] Που αφορούν τα έξοδα της Αίτησης έρευνας και του διαταγματος, πλέον έξοδα επίδοσης, πλέον ΦΠΑ, τα οποία δεν αποτελούν μέρος των μηνιαίων δόσεων. [7] Αφού στην έρευνα του Κτηματολογίου που διεξήχθηκε εκ μέρους του δεν φαίνεται η επικαρπία cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.