← Κύπρος

OZATAY ν. ΚΑΚΟΥΛΛΗΣ εμπορευόμενος υπό την επωνυμία "Gallery 37", Αριθ. Αγωγής: 565/2019, 31/1/2020

OZATAY ν. ΚΑΚΟΥΛΛΗΣ εμπορευόμενος υπό την επωνυμία "Gallery 37", Αριθ. Αγωγής: 565/2019, 31/1/2020 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2020:A58 EΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Ν. Ταλαρίδου-Κοντοπούλου, Ε.Δ. Αριθ. Αγωγής: 565/2019 XXXXX OZATAY ΕΝΑΓΟΥΣΑ - και - XXXXX ΚΑΚΟΥΛΛΗΣ εμπορευόμενος υπό την επωνυμία "Gallery 37" ΕΝΑΓΟΜΕΝOΣ ------------------------------------ Ημερομηνία: 31 Ιανουαρίου, 2020 Αίτηση για την έκδοση προσωρινού διατάγματος ημερ. 21/2/19 Εμφανίσεις: Για την Ενάγουσα: κ. Λύτρας Για τον Εναγόμενο: κ. Σωτηρίου ΑΠΟΦΑΣΗ Με την αίτηση του ο ενάγοντας ζητεί την έκδοση των ακόλουθων διαταγμάτων: Α.Ενδιάμεσο Διάταγμα του Δικαστηρίου που να απαγορεύει στο Εναγόμενο και/ή αντιπροσώπους του και/ή οποιοδήποτε πρόσωπο λαμβάνει εντολές από αυτόν από το να πωλεί και/ή μεταβιβάζει και/ή δωρίζει πίνακες και/ή εικόνες και/ή απεικονίσεις και/ή οτιδήποτε έχει σχέση με τη φωτογραφία «Seyma» ως αυτή απεικονίζεται στο επισυνημμένο ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ Α, εφ' εξής η «φωτογραφία», μέχρι την τελική αποπεράτωση της παρούσας αγωγής και/ή μέχρι νεοτέρας οδηγίας του Σεβαστού Δικαστηρίου. Β. Ενδιάμεσο και/ή υποβοηθητικό Διάταγμα (Ancillary order) με το οποίο να διατάσσεται ο Εναγόμενος εντός 7 ημερών από την επίδοση του παρόντος Διατάγματος να ετοιμάσει, καταχωρήσει και επιδώσει στου Δικηγόρους της Ενάγουσας, ένορκη δήλωση με την οποία να αποκαλύπτει όλους τους πίνακες και/ή εικόνες και/ή απεικονίσεις και/ή αποτυπώσεις που κατασκεύασε και/ή έκανε και/ή αποτύπωσε και/ή αντίγραψε και/ή οτιδήποτε έχει σχέση με τη φωτογραφία και που θα επισυνάπτει όλα τα σχετικά έγγραφα και αρχεία που υποστηρίζουν τις πληροφορίες που αποκαλύπτει. Γ. Ενδιάμεσο Διάταγμα του Δικαστηρίου που να απαγορεύει στο Εναγόμενο και η αντιπροσώπους του και/ή οποιοδήποτε πρόσωπο λαμβάνει εντολές από αυτόν από το να διαφημίζει μέσω διαφημιστικών φυλλαδίων και/ή προωθητικών φυλλαδίων και/ή αναρτήσεων στο διαδίκτυο και/ή σε οποιαδήποτε ιστοσελίδα του διαδικτύου και/ή στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και/ή πλατφόρμες κοινωνικής δικτύωσης και/ή στο κατάστημα του οτιδήποτε αποδίδει και/ή απεικονίζει και/ή οτιδήποτε έχει σχέση με τη φωτογραφία, μέχρι την τελική αποπεράτωση της παρούσας αγωγής και/ή μέχρι νεοτέρας οδηγίας του Σεβαστού Δικαστηρίου. Δ. Ενδιάμεσο Διάταγμα του Δικαστηρίου που να απαγορεύει στον Εναγόμενο και/ή αντιπροσώπους του και/ή οποιοδήποτε πρόσωπο λαμβάνει εντολές από αυτόν από το να κατασκευάζει και/ή αναπαράγει και/ή αντιγράφει και/ή εκτυπώνει σε πίνακες και/ή εικόνες και/ή απεικονίσεις, οτιδήποτε έχει σχέση με τη φωτογραφία μέχρι την τελική αποπεράτωση της παρούσας αγωγής και/ή μέχρι νεοτέρας οδηγίας του Σεβαστού Δικαστηρίου. Η εν λόγω φωτογραφία που επικαλείται ο αιτητής επισυνάπτεται ως παράρτημα Α στην αίτηση. Η νομική βάση της αίτησης είναι τα άρθρα 31 και 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60, τα άρθρα 4 και 5 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου Κεφ. 6, του περί Πνευματικής Ιδιοκτησίας Νόμου του 1976, και το άρθρο 13 των προνοιών της Σύμβασης της Βέρνης για τη διεθνή προστασία των φιλολογικών και καλλιτεχνικών έργων που έχει κυρωθεί από τον νόμο 86/

  1. H αίτηση στηρίζεται στα γεγονότα που περιέχονται στην ένορκη δήλωση του αιτητή. Είναι Τουρκοκύπρια φωτογράφος και έχει δίπλωμα στον τομέα της φωτογραφίας. Έχει εργαστεί επαγγελματικά ως φωτογράφος και έχει κερδίσει πέραν των 100 βραβείων σε αγωνίσματα φωτογραφίας. Έχει αποκτήσει το βραβείο με τον τίτλο Excellence Federation International De L'art Photographique/gold και εργάζεται ώστε να αποκτήσει το βραβείο Excellence Federation International De L'art Photographique/platinum. Έχει βραβευθεί και από τον Κυπριακό Σύνδεσμο Φωτογραφίας το 2013 στην κατηγορία έγχρωμης φωτογραφίας. Το 2017 πήρε βραβείο στην κατηγορία μαυρόασπρης φωτογραφίας ενώ το 2018 αναγνωρίσθηκε η προσφορά της στην κατηγορία της έγχρωμης φωτογραφίας. Το 2014 ήταν στην Κωνσταντινούπολη και σαν περπατούσε είδε ένα φτωχό κορίτσι σε μία φτωχή γειτονιά της Κωνσταντινούπολης και ότι όταν την είδε της έκανε τέτοια εντύπωση που ζήτησε την άδεια για να την φωτογραφίσει. Υπέδειξε στο κορίτσι να είναι σε συγκεκριμένη θέση για να πέφτει φωτισμός από συγκεκριμένη κατεύθυνση. Ο τρόπος που λήφθηκε η φωτογραφία ανέδειξε την αθωότητα του κοριτσιού. Έλαβε πολλές φωτογραφίες του κοριτσιού με διάφορες τεχνικές της φωτογραφίας ώστε να φανεί το τελικό αποτέλεσμα της φωτογραφίας. Η τελική φωτογραφία επισυνάπτεται στην ένορκη δήλωση ως τεκμήριο. Η φωτογραφία επικεντρώνεται στην έκφραση του προσώπου του κοριτσιού καθώς και τα συναισθήματα της. Την φωτογραφία την ονόμασε «Seyma» και είναι δική της δημιουργία διότι η αιτήτρια υπέδειξε στο κορίτσι πώς να ποζάρει για να ληφθεί η φωτογραφία, επέλεξε το φόντο της φωτογραφίας, την οπτική γωνιά και τον φωτισμό. Με την συγκεκριμένη φωτογραφία συμμετείχε σε διεθνή διαγωνισμό στην Γαλλία το 2014 και απέκτησε το χρυσό μετάλλιο στην έκθεση φωτογραφικής. Κέρδισε και το χρυσό μετάλλιο στην έκθεση φωτογραφίας τουρισμός 2014 στην Κύπρο καθώς έλαβε αναγνώριση σε παρόμοιο Ευρωπαϊκό διαγωνισμό και διεθνή διαγωνισμό. Συμμετείχε και σε άλλους διεθνείς διαγωνισμούς με την φωτογραφία «Seyma». Ως αποτέλεσμα της συμμετοχής της στους εν λόγω διαγωνισμούς η φωτογραφία δημοσιεύθηκε ως αναγνώριση των φωτογράφων που έλαβαν μέρος στον διαγωνισμό και για την προώθηση της φωτογραφίας διεθνώς. Η φωτογραφία αναρτήθηκε στο διαδίκτυο στους ιστότοπους των διοργανωτών των διαγωνισμών και άλλους σχετικούς ιστότοπους. Έχει στην κατοχή της και το αρνητικό /αρχικό αρχείο της φωτογραφίας γνωστό ως RAW δηλαδή μη επεξεργασμένο έντυπο της φωτογραφίας. Το RAW δεικνύει ότι η αιτήτρια είναι λήπτης της φωτογραφίας. Ο εναγόμενος είναι Κύπριος πολίτης και έχει γκαλερί με το όνομα Gallery 37 με αριθμό εγγραφής ΕΕ 48050 και έχει κατάστημα στην οδό Σόλωνος 18 στην Λαϊκή Γειτονιά στην Λευκωσία. Το 2018 φίλη της αιτήτριας της ανέφερε ότι είδε την φωτογραφία «Seyma» σε διαφημιστικό φυλλάδιο σε γκαλερί της παλαιάς Λευκωσίας με όνομα Gallery
  2. Ανακάλυψε ότι ο εναγόμενος είχε αναπαραγάγει την φωτογραφία της και έκανε χρήση αυτής για να την διαφημίζει ως δική του εργασία και για να την πωλήσει στην εγχώρια αγορά φωτογραφίας ή στην διεθνή αγορά εργασίας. Επισυνάπτονται screenshots της φωτογραφίας στο Facebook του εναγόμενου. Τα συγκεκριμένα τεκμήρια αποδεικνύουν ότι ο εναγόμενος έχει πωλήσει την φωτογραφία για κέρδος. Στην συνέχεια μετά από λίγες μέρες η αιτήτρια επισκέφθηκε τον εναγόμενο στο γκαλερί του και τον ενημέρωσε ότι η φωτογραφία είναι δική της και του είπε ότι δεν δύναται να την κάνει χρήση και να την εκμεταλλεύεται χωρίς την συγκατάθεση της. Ο εναγόμενος όχι μόνο δεν απολογήθηκε αλλά της είπε ότι μπορούσε να της δώσει αντίγραφο της αναπαραγωγής της φωτογραφίας που είχε κάνει. Μετά από λίγες μέρες ανακάλυψε ότι ο εναγόμενος εξακολουθούσε να διαφημίζει την φωτογραφία και ανακάλυψε ότι πώλησε την φωτογραφία στην ιστοσελίδα https://www.artfinder.co. Σε εκείνη την ιστοσελίδα που αφορά την πώληση έργων τέχνης και φωτογραφίες ο εναγόμενος είχε αναρτημένο τον λογαριασμό του μαζί με το όνομα του και δύο διαφορετικές αναπαραγωγές της φωτογραφίας για κέρδος. Επίσης κάνει χρήση τις φωτογραφίες σε διαφημιστικά φυλλάδια και έχει πέντε αναπαραγωγές τις φωτογραφίες στο γκαλερί του. Ως είναι φανερό ο εναγόμενος κάνει μικρές διαφορές στην φωτογραφία και την πωλεί για κέρδος. Ο εναγόμενος προωθεί την φωτογραφία ως δική του δημιουργία ως εκ τούτου θεωρεί ότι έχει μεγάλη πιθανότητα να δικαιούται θεραπεία σε σχέση με την παραβίαση του δικαιώματος της στην πνευματική της ιδιοκτησία. Ο εναγόμενος όχι μόνο έχει αναπαραγάγει την δική της πνευματική ιδιοκτησία αλλά προωθεί την συγκεκριμένη φωτογραφία μαζί με το όνομα του ώστε να είναι αντιληπτό ότι η φωτογραφία πρόκειται για δική του δημιουργία. Στον τομέα της φωτογραφικής κάθε καλλιτέχνης είναι γνωστός και συνδέεται με την εργασία του. Η εργασία της είναι η τέχνη της και είναι επέκταση της καλλιτεχνικής της έκφρασης. Ο λόγος που η αιτήτρια είχε συμμετέχει σε διάφορους διαγωνισμούς ήταν για να αναπτύξει την φήμη της ως γνωστή καλλιτέχνης στο τομέα της φωτογραφικής. Η αιτήτρια είναι πολίτης της Κυπριακής Δημοκρατίας με αριθμό ταυτότητας XXXXX
  3. Ο εναγόμενος βγάζει κέρδος με την χρήση της δικής της πνευματικής δημιουργίας και ακόμη χειρότερα κτίζει την δική του φήμη ως ζωγράφος με την χρήση της δικής της εργασίας. Στην περίπτωση που δεν εκδοθεί το διάταγμα ο εναγόμενος θα καταφέρει να προβεί στην αναπαραγωγή πολλών αντιγράφων της φωτογραφίας με αποτέλεσμα να συνδέσει την δική του φήμη ως φωτογράφος με την φωτογραφία της στα μάτια του κοινού γενικά και τότε καμία αποκατάσταση δεν θα είναι εφικτή. Ο εναγόμενος έχει καταχωρήσει ένταση στην αίτηση. Είναι θέση του ότι η αιτήτρια δεν δικαιούται στην έκδοση προσωρινού διατάγματος για τους λόγους που απαριθμούνται στις παραγράφους 2 και 8 της ένστασης πιο κάτω:
  4. Τα γεγονότα στα οποία αναφέρεται η Αιτήτρια τόσο στην Ένορκο της Δήλωση που υποστηρίζει την ανωτέρω αίτηση για έκδοση απαγορευτικού διατάγματος ημερομηνίας 21/02/2019 απέχουν από την πραγματικότητα και/ή είναι αναληθή και/ή ελλιπή και/ή αναφέρονται με σκοπό να πληγούν τα συμφέροντα του Καθ' ου η αίτηση και ουδεμία σχέση έχουν με την πραγματικότητα.
  5. Το κατ' ισχυρισμό έργο υπό την ονομασία «Seyma» δεν αποτελεί πρωτότυπο προσωπικό δημιούργημα της Ενάγουσας - Αιτήτριας και/ή δεν υπογράφετε και/ή τυποποιείται από την Ενάγουσα - Αιτήτρια.
  6. Η Ενάγουσα - Αιτήτρια παραλείπει να παρουσιάσει στο Δικαστήριο το αρχείο με την ημερομηνία που τραβήχτηκε η συγκεκριμένη φωτογραφία, με αποτέλεσμα το Δικαστήριο να μην μπορεί να εξακριβώσει ή επιβεβαιώσει ότι η κατ' ισχυρισμό φωτογραφία υπό την ονομασία "Seyma" της ανήκει.
  7. Η Ενάγουσα - Αιτήτρια δεν έχει εξασφαλίσει την συγκατάθεση του προσώπου και/ή των γονέων και/ή κηδεμόνων του προσώπου που απεικονίζεται στην φωτογραφία για να έχει ιδιοκτησιακά δικαιώματα επί του κατ' ισχυρισμών έργου υπό την ονομασία «Seyma».
  8. Το κατ' ισχυρισμό έργο υπό την ονομασία «Seyma» δεν αποτελεί πρωτότυπο προσωπικό δημιούργημα ως η έννοια του Νόμου για να προστατεύεται από τον Περί του Δικαιώματος Πνευματικής Ιδιοκτησίας και Συγγενικών Δικαιωμάτων Νόμο.
  9. Η δημιουργία του πίνακα ζωγραφικής του Εναγομένου - Καθ' ου η Αίτηση δεν παραβιάζει τα δικαιώματα της Ενάγουσας - Αιτήτριας ακόμα και αν αποδειχθεί ότι το κατ' ισχυρισμό έργο υπό την ονομασία «Seyma» ανήκει στην Ενάγουσα - Αιτήτρια το έργο του Εναγομένου - Καθ' ου η Αίτηση δεν αποτελεί αντιγραφή αλλά καλλιτεχνική δημιουργία και/ή προϊόν έμπνευσης.
  10. Δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις του Άρθρου 32 του Νόμου 14/60 και των για την έκδοση του προσωρινού διατάγματος. i. Δεν υπάρχει συζητήσιμη υπόθεση εκ μέρους της Ενάγουσας -Αιτήτριας και ο πίνακας με την κατ' ισχυρισμό ονομασία «Seyma» δεν της ανήκει. ii. Η φωτογραφία δεν αποτελεί πρωτότυπο προσωπικό δημιούργημα ως η έννοια του Νόμου για να προστατεύεται από τον Περί του Δικαιώματος Πνευματικής Ιδιοκτησίας και Συγγενικών Δικαιωμάτων Νόμο. iii. Η δημιουργία του πίνακα ζωγραφικής του Εναγομένου - Καθ' ου η Αίτηση δεν παραβιάζει τα δικαιώματα της Ενάγουσας - Αιτήτριας ακόμα και αν αποδειχθεί ως δικό της πρωτότυπο προσωπικό δημιούργημα καθότι δεν αποτελεί αντιγραφή αλλά προϊόν έμπνευσης του Εναγομένου - Καθ' ου η αίτηση. ίν. Ακόμα και αν αποδεικτή ότι ο πίνακας υπό την κατ' ισχυρισμό ονομασία «Seyma» ανήκει στην Ενάγουσα- Αιτήτρια δεν δικαιούται σε οποιαδήποτε αποζημίωση ως ορίζει ο Νόμος Περί Πνευματικής Ιδιοκτησίας και Συγγενικών Δικαιωμάτων καθώς ο Εναγόμενος -Καθ' ου η αίτηση δεν θα μπορούσε να το γνωρίζει. ν. Οι αναφορές τις Αιτήτριας ότι θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο δεν ανταποκρίνονται στην αλήθεια καθώς δεν υπάρχει καμία ταύτιση και/ή αναγνωρίσει από το ευρή κοινό προς το πρόσωπο της Αιτήτριας ειδικά για το έργο υπό την κατ' ισχυρισμό ονομασία «Seyma». Σύμφωνα με την ένορκη δήλωση του εναγόμενου προς υποστήριξη της ένστασης ο εναγόμενος είναι αυτοδίδακτος ζωγράφος ηλικίας 26 ετών γνωστός με την επωνυμία CRS και διεθνώς αναγνωρισμένος. Ασχολείται με την ζωγραφική και συγκεκριμένα με την τεχνική σπρέι με μπογιά. Το 2015 κέρδισε παγκόσμιο βραβείο από την ακαδημία καλών τεχνών της Αμερικής και παράλληλα ένα χρόνο υποτροφία στην ακαδημία αλλά εξαιτίας του γκαλερί που διατηρεί στην Κύπρο δεν πήγε στο εξωτερικό και παρακολουθούσε μαθήματα στο διαδίκτυο για να διδαχθεί. Έχει δύο παγκόσμια ρεκόρ που τα επισυνάπτει ως τεκμήρια. Καταπιάνονται τα έργα του με θέματα παθογένειας, ρατσισμό, φτώχεια και αδικίες κατά του ανθρώπου. Τα έργα του βρίσκονται σε πολλές χώρες του κόσμου. Έχει επισυνάψει δείγμα των έργων του ως τεκμήριο στην ένσταση. Διατηρούσε γκαλερί και κατά το έτος 2017 μεταφέρθηκε σε αρχοντικό με την ονομασία Gallery 37 στην οδό Σόλωνος στην Λευκωσία. Όποιος επισκεφθεί το γκαλερί μπορεί να αγοράσει πίνακα που του αρέσει. Πραγματοποίησε το 2016 την πρώτη του ατομική έκθεση. Από το 2018 το εσωτερικό του δημαρχείου της Λακατάμιας είναι διακοσμημένο με ένα από τα έργα του που συμβολίζει την αλληλεγγύη μέσα από την οποία πηγάζει η ειρήνη. Το δημαρχείο είναι ο πρώτος δημόσιος χώρος στην Κύπρο που εκθέτει γκραφίτι. Έχει πετύχει παγκόσμιες διακρίσεις που τα επισυνάπτει ως τεκμήρια στην ένταση. Το 2017 πήγε στο μεγαλύτερο φεστιβάλ τέχνης του δρόμου αυτό της Ευρώπης και είχε την ευκαιρία να σχεδιάσει στον τοίχο και να σχεδιάσει την «βουρκωμένη γιαγιά» του
  11. Με τα σχέδια του ενημέρωσε χιλιάδες επισκέπτες για την εισβολή στην Κύπρο. Ο πίνακας αυτός εκτίθεται μόνιμα στην πόλη του Bristol. Στην συγκεκριμένη πόλη τοποθέτησε 50 πίνακες παρόμοιου περιεχόμενου στα προάστια μέχρι το κέντρο της πόλης. Το 2018 παρουσίασε την πρώτη ατομική του έκθεση στην Κύπρο με τίτλο «η τέχνη του δρόμου». Ο δρόμος κλείστηκε και γέμισε τους άδειους τοίχους. Κλήθηκε και σε διάφορα τουρκοκυπριακά περιοδικά και εφημερίδες να δώσει συνεντεύξεις καθώς θεωρείται ότι είναι υπερασπιστής της επανένωσης του νησιού. Επισυνάπτεται ως τεκμήριο φωτογραφικό υλικό από συναντήσεις του με δημόσια πρόσωπα και γνωστές προσωπικότητες. Προτού ζωγραφίσει ένα υποκείμενο έχει σαν αρχή να παίρνει την έγκριση του καλλιτέχνη πριν τον δανεισμό και την δημιουργία του ζωγραφικού του έργου. Την φωτογραφία που η ενάγουσα ισχυρίζεται ότι της ανήκει την βρήκε στο διαδίκτυο το 2014 χωρίς σ΄αυτά να αναγράφεται οπουδήποτε σε ποιον ανήκει ή να είναι υπογεγραμμένη από την φωτογράφο που τράβηξε την φωτογραφία. Η φωτογραφία έχει δημοσιευθεί σε παρά πολλούς λογαριασμούς φυσικών και νομικών προσώπων. Φιλοξενείται σε διάφορες σελίδες στο διαδίκτυο χωρίς να υπάρχει αναφορά σε ποιον ανήκει η φωτογραφία. Έχει αναρτηθεί και δημοσιευτεί στο διαδίκτυο από τον XXXXX Ryne και XXXXX Sobh ως το κορίτσι από Παλαιστίνη, Αφγανιστάν ή Ιράκ χωρίς να φαίνεται το όνομα της αιτήτριας ή η ονομασία Seyma. Το πορτρέτο αυτό έχει δημοσιευθεί στο Instagram Buthaina drawings από την Ασία με πέραν των 11000 ακόλουθων προσκαλώντας τους να λάβουν μέρος σε διαγωνισμό ζωγραφικής και να ζωγραφίσουν την φωτογραφία. Η φωτογραφία έχει αναρτηθεί στον λογαριασμό του XXXXX Solanki χωρίς αναφορά στο όνομα Seyma ή στο όνομα της ενάγουσας. Οπότε ακόμη και η φωτογραφία να ήταν δική της δεν θα μπορούσε να το γνωρίζει ο εναγόμενος επειδή η φωτογραφία εκτίθεται και εμφανίζεται σε πολλές ιστοσελίδες χωρίς αναφορά ότι πρόκειται για έργο της ενάγουσας. Η αιτήτρια δεν έχει καταχωρήσει ως τεκμήριο το αρχείο RAW να αποδείξει ότι πράγματι είναι δική της η ιδιοκτησία της φωτογραφίας. Θεωρεί ότι η φωτογραφία δεν είναι πρωτοτυπία σε γενικό επίπεδο ήτοι να αντιστοιχεί σε έννοια στατιστικής μοναδικότητας της φωτογραφίας δηλαδή να θεωρείται στην κρίση ότι κατά την λογική πιθανολόγηση και κάτω από παρόμοιες συνθήκες και στόχους κανένας άλλος δημιουργός θα ήταν σε θέση να δημιουργήσει όμοια φωτογραφία ή διαζευκτικά φωτογραφία με ατομική ιδιομορφία. Υπάρχουν εκατοντάδες τέτοιου είδους φωτογραφίες στο διαδίκτυο. Τον Ιούνιο 2018 και ενώ βρισκόταν στην γκαλερί και ζωγράφιζε μία κοπέλα τον επισκέφθηκε και του έκανε διάφορες ερωτήσεις για τον επίδικο πίνακα και του είπε ότι η φωτογραφία ανήκει σε μία φίλη της Τουρκοκύπρια. Ζήτησε το όνομα της φωτογράφου και έψαξε την ιστοσελίδα της στο Facebook και της έστειλε αίτημα φιλίας ημερομηνίας 20.6.
  12. Η ενάγουσα ουδέποτε επισκέφθηκε την γκαλερί του και παραμένει στα κατεχόμενα. Προσπάθησε να επικοινωνήσει μαζί της αλλά αυτή αρνήθηκε το αίτημα φιλίας παρόλο ότι η ίδια αναφέρει ότι ερεύνησε την σελίδα του και την σελίδα της γκαλερί που διαθέτει. Είδε και εμπνεύστηκε από την επίδικη φωτογραφία το 2014 και την ζωγράφισε 4 φορές. Επισυνάπτει ως τεκμήριο τις 4 φωτογραφίες. Οι πίνακες δεν είναι προϊόν αντιγραφής αλλά προσωπικά πνευματικά του δημιουργήματα εμπνευσμένα από διάφορες φωτογραφίες μεταξύ αυτών και το επίδικο πορτρέτο. Τα έχει ζωγραφίσει με την μέθοδο stencil art τεχνική που θέλει πολλές ώρες επειδή πρέπει να δημιουργήσει σε διάφορα φύλλα ειδικού χαρτιού το δημιούργημα του και ακολούθως να αφαιρεί τμήματα του υλικού δημιουργώντας στην ουσία ένα πρότυπο. Μετά δημιουργεί τα νησιά αφαιρώντας διάφορα τμήματα του έργου και μετά πρέπει να συνδεθούν με άλλα μέρη του πρότυπου με γέφυρες δηλαδή στενά τμήματα του υλικού που δεν αφαιρούνται ή μπορεί να προστίθενται για αυτό το σκοπό. Παρουσίασε τις αρχικές φόρμες που έχει ζωγραφίσει και θα πρέπει να κόψει εκεί που φαίνεται η λέξη κοπή όπου αργότερα θα ψεκάσει διάφορα χρώματα ώστε να δημιουργήσει τον πίνακα του πορτρέτου. Αυτή η τεχνική δεν είναι μηχανιστική αλλά θέλει καλλιτεχνική επιδεξιότητα και ταλέντο. Δεν θεωρεί ότι παραβιάζει πνευματική ιδιοκτησία της ενάγουσας ακόμη και εάν αποδειχθεί ότι της ανήκει η φωτογραφία διότι τα έργα του δεν αποτελούν αντιγραφή αλλά δημιουργία νέου πίνακα ζωγραφικής. Ούτε έχει αποδείξει η ενάγουσα ανεπανόρθωτη ζημιά διότι κανείς δεν ξέρει την φωτογραφία ως το έργο Seyma. Οι προθέσεις της ενάγουσας δεν είναι αγνές διότι σε τουρκοκυπριακές εφημερίδες τον έχει χαρακτηρίσει ως κλέφτη. Σε καμία περίπτωση δεν έχει πωλήσει δημιούργημα του για το ποσό των 500 ευρώ. Στις 28.11.2019 επιτράπηκε στην ενάγουσα να καταχωρήσει συμπληρωματική ένορκη δήλωση. Η ενάγουσα αναφέρθηκε σε γεγονός που περιήλθε στην αντίληψη της μετά την καταχώρηση της αίτησης. Στις 27.2.2019 ο εναγόμενος έδωσε συνέντευξη σε τουρκοκυπριακή εφημερίδα όπου ανέφερε ότι ζωγραφίζει πορτρέτα βλέποντας την φωτογραφία πορτρέτο που του αρέσει. Ανέφερε ότι του άρεσε πορτρέτο από φωτογραφία που έλαβε η ενάγουσα και έτσι το ζωγράφισε και αυτό βρίσκεται στην γκαλερί του. Επίσης εις απάντηση της ένστασης του εναγόμενου επισύναψε το αρνητικό RAW στην κατοχή της που περιέχει την φωτογραφίας Seyma. Με αναφορά το αρνητικό που επισυνάπτεται στην συμπληρωματική ένορκη δήλωση προκύπτει η ημερομηνία λήψης της φωτογραφίας, η τοποθεσία λήψης της φωτογραφίας καθώς και το μοντέλο κάμερα που χρησιμοποιήθηκε για την λήψη της φωτογραφίας. ΠΡΟΚΑΤΑΡΤΙΚΑ ΖΗΤΗΜΑΤΑ Αναφορικά με το προκαταρτικό ζήτημα που έχει εγείρει ο εναγόμενος ότι η ενάγουσα θα έπρεπε δυνάμει του άρθρου 12 του περί Πνευματικής Ιδιοκτησίας Νόμου 59/76 να εξασφαλίσει ότι το υποκείμενο της φωτογραφίας θα έπρεπε να εκχωρήσει εγγράφως το δικαίωμα της στην πνευματική ιδιοκτησία προκειμένου η ενάγουσα να κάνει χρήση της φωτογραφίας με οποιοδήποτε τρόπο θεωρώ ότι ο εναγόμενος αγνοεί ότι η φωτογραφία είναι ξεχωριστό καλλιτεχνικό έργο από το υποκείμενο της. Δηλαδή, στην περίπτωση που η ενάγουσα αποδείξει ότι η φωτογραφία πρόκειται για πρωτότυπο καλλιτεχνικό έργο που προστατεύεται από τον νόμο δημιουργός της φωτογραφίας είναι η ενάγουσα και όχι το πρόσωπο που απεικονίζεται στην φωτογραφία. Σύμφωνα με το σύγγραμμα Intellectual Property Law, Paul Torremans 8 έκδοση σελίδα 253 όταν προσληφθεί φωτογράφος για την λήψη φωτογραφίας αποκτά ο φωτογράφος την ιδιοκτησία της δημιουργίας του νοουμένου ότι η φωτογραφία πληρεί τα κριτήρια για να θεωρηθεί πρωτότυπο καλλιτεχνικό έργο. Οπότε δεν χρειάζεται η ενάγουσα άδεια προκειμένου να κάνει χρήση της φωτογραφίας διότι ως ο δημιουργός αυτής τα πνευματική δικαιώματα ανήκουν αποκλειστικά στην ενάγουσα. Ακόμη και στην θεωρητική περίπτωση ότι κάποιο δικαίωμα της ανήλικης έχει παραβιασθεί κατά την λήψη της φωτογραφίας ο εναγόμενος δεν έχει έννομο συμφέρον (locus standing) να εγείρει τέτοιο ζήτημα στα πλαίσια της διαδικασίας εφόσον είναι τρίτο πρόσωπο σε σχέση με το πρόσωπο που χρησιμοποιήθηκε για το πορτρέτο στην φωτογραφία. To υποκείμενο των προσωπικών δεδομένων είναι ο μόνος που δυνατόν να έχει θιγεί από την χρήση του προσώπου του σε καλλιτεχνικό έργο της ενάγουσας. Ως επεξηγήθηκε στην υπόθεση Mobil Oil Cyprus Ltd. v Έλληνας 1 ΑΑΔ 837

(1990)μόνο το πρόσωπο που έχει θιγεί δύναται να διεκδικήσει τα νομικά του δικαιώματα. Περαιτέρω, με μόνο μία πρόχειρη ματιά του παραρτήματος Α και αφού έχω προβεί σε σύγκριση αυτής με τις φωτογραφίες που έχουν αναρτηθεί στον τοίχο της γκαλερί του εναγόμενου (βλ. τεκμήριο 21ΒΟ) διαπιστώνω ότι η φυσιογνωμία του προσώπου που απεικονίζεται στα εν λόγω πορτρέτα είναι ίδια. Δηλαδή το πρόσωπο που απεικονίζεται στο παράρτημα Α καθώς και αυτό στους πίνακες του εναγόμενου πρόκειται για το ίδιο πρόσωπο. Οπότε πως μπορεί ο εναγόμενος που έχει αναρτήσει τους πίνακες και έχει κάνει χρήση της φωτογραφίας χωρίς να ψάξει για το υποκείμενο της φωτογραφίας και να πάρει την συγκατάθεση της να επικαλείται ως υπεράσπιση στην έκδοση του προσωρινού διατάγματος παρανομία ή παραβίαση των δικαιωμάτων του υποκείμενου στην ιδιωτική της ζωή όταν και ο ίδιος που δεν είναι καν δημιουργός της φωτογραφίας προέβη σε αντιγραφή της φωτογραφίας με την μέθοδο του stencil art και στην συνέχεια έχει προβεί σε εμπορική εκμετάλλευση αυτής. Οπότε εάν πράγματι έχουν θιγεί τα δικαιώματα του υποκειμένου στην ιδιωτική της ζωή είναι ένας επιπρόσθετος λόγος να εκδοθούν τα διατάγματα ενόψει παραδοχής του εναγόμενου ότι έχει κάνει χρήση της φωτογραφίας που απεικονίζει φυσικό πρόσωπο με αποτέλεσμα και αυτός ενδεχομένως να έχει παραβιάσει τα δικαιώματα του υποκείμενου. Συνεπώς, αυτό το επιχείρημα δεν μπορεί να αποτελέσει λόγος να αρνηθώ να εκδώσω το ζητούμενο προσωρινό διάταγμα. Το δεύτερο προκαταρτικό ζήτημα που έχει εγερθεί είναι της μη αποκάλυψης ουσιωδών γεγονότων. Ήταν θέση του εναγόμενου ότι η ενάγουσα επικαλέστηκε την Raw φωτογραφία χωρίς να την επισυνάψει ως τεκμήριο στην ένορκη της δήλωση προς υποστήριξη της αίτησης. Η παράλειψη της εναγόμενης να καταχωρήσει συγκεκριμένο έγγραφο που ισχυρίζεται ότι υφίσταται δεν σημαίνει κατ' ανάγκη ότι τέτοιο έγγραφο δεν υπάρχει. Ο εναγόμενος δεν έχει προσκομίσει αποδεικτικό υλικό να αποδείξει ότι η ενάγουσα δεν έχει προβεί σε πλήρη αποκάλυψη ουσιωδών γεγονότων αλλά έχει επιχειρηματολογήσει ότι δεν πρέπει να κατέχει η ενάγουσα τέτοιο έγγραφο διότι αυτό δεν ήταν ανάμεσα στα έγγραφα που επισύναψε η ενάγουσα στην ένορκη της δήλωση. Στην απόφαση Global Cruise Lines v Metro Shipping 1 ΑΑΔ 607
(1989)λέχθηκε ότι το καθήκον για αποκάλυψη ουσιωδών γεγονότων συναρτάται προς την καλή πίστη που πρέπει να έχει ο διάδικος όταν ζητεί την έκδοση θεραπείας χωρίς να ακουσθεί η άλλη πλευρά. Το κριτήριο, για τα ποιά γεγονότα είναι ουσιώδης και που τείνουν να επηρεάζουν την κρίση του Δικαστηρίου να δεν αποκαλυφθούν, είναι αντικειμενικό. "Ουσιώδεις για τους σκοπούς αυτούς είναι κάθε γεγονός το οποίο άπτεται και μπορεί εξ'αντικειμένου να επιδράσει στην άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου για τη χορήγηση ή όχι της αιτούμενης θεραπείας" Είναι σημαντικό ο ενάγοντας να έχει αποκαλύψει στο Δικαστήριο όλα τα ουσιώδη γεγονότα που ενδεχομένως θα επιδρούσαν στην κρίση του Δικαστήριο κατά την έκδοση μονομερούς προσωρινού διατάγματος. Το καθήκον αυτό είναι συνυφασμένο με την καλή πίστη που πρέπει να επιδείξει ο ενάγοντας κατά την έκδοση του προσωρινού διατάγματος, κυρίως επειδή το διάταγμα εκδίδεται χωρίς να εισακουσθεί η άλλη πλευρά. Ως λέχθηκε από το Ανώτατο Δικαστήριο στην υπόθεση M & Ch Mitsingas Trading Ltd. v Timberland 1 ΑΑΔ 1791
(1997)η σημασία της μη αποκάλυψης έγκειται στην αποστέρηση του Δικαστηρίου γνώσης ουσιωδών γεγονότων. Το τι είναι ουσιώδης γεγονός προσδιορίζεται με αναφορά των επίδικων θεμάτων που εγείρονται στα πλαίσια του αιτήματος για απαγορευτικό διάταγμα όπως καθορίζονται από το άρθρο 32 του Ν. 14/60. Επίσης στην πιο πάνω απόφαση επισημαίνονται και τα ακόλουθα: "Το κριτήριο για τα γεγονότα που πρέπει να αποκαλυφθούν είναι αντικειμενικό. Το ηθελημένη ή μη της παράλειψης δεν είναι σημαντικό ούτε η πρόθεση εξαπάτησης αποτελεί προϋπόθεση για την ακύρωση του διατάγματος για τη μη αποκάλυψη ουσιωδών γεγονότων..." Αυτά που πρέπει να αποκαλυφθούν από τον ενάγοντα είναι γεγονότα γνωστά σ' αυτόν ή γεγονότα τα οποία θα μπορούσε να ανακαλύψει με εύλογη προσπάθεια τα οποία σχετίζονται με: (α) το βάσιμο του δικαιώματος του όπως διαγράφεται στο δικόγραφο του (β) τη σοβαρότητα του ζητήματος που εγείρεται καθώς και (γ) την πιθανότητα της επιτυχίας. Η υποχρέωση για αποκάλυψη γεγονότων δεν περιλαμβάνει μόνο τα ουσιώδη γεγονότα που είναι γνωστά στον αιτητή αλλά και αυτά τα οποία θα μπορούσε να ανακαλύψει με εύλογη έρευνα. (Βλ. Ρένα Αριστοτέλους Λτδ ν Benfleet Enterprises Ltd 1 ΑΑΔ 280
(2006). Εάν ανακαλύψει το Δικαστήριο ότι παραπλανήθηκε για να επιτευχθεί η έκδοση μονομερούς διατάγματος τότε έχει την διακριτική εξουσία άμεσης ακύρωσης του διατάγματος. Η έκδοση μονομερούς διατάγματος είναι εξαιρετικό μέτρο εφόσον παρέχεται κατά παρέκκλιση του κανόνα της φυσικής δικαιοσύνης χωρίς να δοθεί ευκαιρία στον αντίδικο να ακουστεί. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο ο διάδικος που επιζητεί την επιχορήγηση τέτοιας θεραπείας οφείλει να προβεί σε πλήρη αποκάλυψη όλων των γεγονότων τα οποία μπορεί να επενεργούν στην άσκηση της διακριτικής εξουσίας του Δικαστηρίου. Εάν όντως ήθελε αποκαλυφθεί μαρτυρία ότι η ενάγουσα δεν είναι το πρόσωπο που έλαβε την αρχική φωτογραφία με το πορτρέτου του κοριτσιού θα ήταν σημαντικό θέμα να αποκαλυφθεί. Όμως ως ανέφερα και προηγουμένως ο εναγόμενος δεν έχει προσκομίσει μαρτυρικό υλικό ότι η ενάγουσα δεν είναι ο λήπτης της αρχικής φωτογραφίας. Θέση του είναι ότι έτσι πρέπει να είναι τα πράγματα επειδή η ενάγουσα δεν επισύναψε στην αρχική της ένορκη δήλωση την RAW φωτογραφία. Η θέση αυτή που συνιστά ένα απλό επιχείρημα καταρρίπτεται από το περιεχόμενο της συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης της ενάγουσας με την οποία επισυνάπτονται οι RAW φωτογραφίες. Περαιτέρω, ουδέποτε θα μπορούσε να τεθεί ζήτημα μη αποκάλυψης ουσιωδών γεγονότων αφ' ης της στιγμής η αίτηση για την έκδοση προσωρινού διατάγματος καταχωρήθηκε διά κλήσεως.. Παραλείψεις του αιτούντα που οδηγούν στην ακύρωση δοθέντος προσωρινού διατάγματος αφορά αιτήσεις που έχουν γίνει ex parte (βλ. Κυρισάββα ν Κύζη ως Διαχειριστή 1 ΑΑΔ 1245
(2001)διότι είναι μόνο όταν τα μέρη επιδιώκουν την έκδοση διατάγματος στην απουσία της άλλης πλευράς που επηρεάζονται τα δικαιώματα τους με την έκδοση του διατάγματος. Κατά συνέπεια η αίτηση θα πρέπει να εξετασθεί επί της ουσίας και δεν συντρέχει ζήτημα μη αποκάλυψης κάποιου γεγονότος που να επηρεάζει την κρίση του Δικαστηρίου. ΣΟΒΑΡΟ ΖΗΤΗΜΑ ΠΡΟΣ ΕΚΔΙΚΑΣΗ ΚΑΙ ΠΙΘΑΝΟΤΗΤΕΣ ΕΠΙΤΥΧΙΑΣ Η εξουσία του Δικαστηρίου να εκδώσει προσωρινά διατάγματα πηγάζει από το άρθρο 32 του Ν. 14/60. Με βάση το πιο πάνω άρθρο το Δικαστήριο έχει ευρεία εξουσία σε σχέση με την έκδοση τέτοιας φύσεως διαταγμάτων. Η διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου πρέπει να ασκείται με γνώμονα τις πιο κάτω προϋποθέσεις: Η ύπαρξη σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση Η ύπαρξη πιθανότητας να δικαιούται ο ενάγων σε θεραπεία Η διαπίστωση ότι θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο. Στην Αγγλική υπόθεση American Cyanamid v Ethican Ltd
(1975)AC 396 επεξηγήθηκε ότι η ύπαρξη σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση δεν περιλαμβάνει οτιδήποτε πέραν από του να αποδείξει ο ενάγοντας ότι έχει συζητήσιμη υπόθεση με βάση τα δικόγραφα και του δικαιώματος που προσπαθεί να προστατεύσει. Το Δικαστήριο δεν πρέπει να επιχειρήσει να επιλύσει τα διάφορα πραγματικά ζητήματα που εγείρονται στην απαίτηση με βάση τα πραγματικά γεγονότα που εκτίθενται στις αντίστοιχες ένορκες δηλώσεις που έχουν καταχωρηθεί προς υποστήριξη της αίτησης και ένστασης για την έκδοση του απαγορευτικού διατάγματος. Ο ρόλος του Δικαστηρίου δεν επεκτείνεται πέραν από του να αποφασίσει εάν εγείρεται σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση. Επομένως, δεν πρέπει το Δικαστήριο να εισέλθει σε εις βάθος εξέταση της ουσίας της υπόθεσης. Το Δικαστήριο εξετάζει την απαίτηση του ενάγοντα στο βαθμό που απαιτείται για να καταλήξει στο συμπέρασμα ότι η απαίτηση του ενάγοντα δεν είναι επιπόλαια με βάση τις πραγματικές παραστάσεις που τίθενται ενώπιον του ως και επίσης εξετάζει κατά πόσο η θεραπεία που αναζητεί ο ενάγοντας θεμελιώνεται στον νόμο. Η έκδοση ή μη του προσωρινού διατάγματος είναι πάντοτε ζήτημα διακριτικής εξουσίας του Δικαστηρίου. Η διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου πρέπει όμως να ασκείται δικαστικά με γνώμονα τις πιο πάνω αρχές. Όπως λέχθηκε από το Ανώτατο Δικαστήριο στην υπόθεση Jonitexo Ltd. v Adidas, 1 CLR 263
(1983)η διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου με βάση το άρθρο 32 Ν. 14/60δεν πρέπει να περιορίζεται από άκαμπτους και αυστηρούς κανόνες διότι το Δικαστήριο θα πρέπει να αφεθεί ελεύθερο να ασκήσει την κρίση του και να χορηγήσει αυτή την θεραπεία εκεί όπου θα απονεμηθεί δικαιοσύνη. Τέλος έχει νομολογηθεί, σε πληθώρα αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου, ότι η τρίτη προϋπόθεση που προνοεί το άρθρο 32 του Ν.14/60 για την έκδοση απαγορευτικού διατάγματος πληρείται εάν ο ενάγοντας δείξει ότι θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να εκτελέσει οιανδήποτε δικαστική απόφαση που δυνατόν να εκδοθεί υπέρ του ενάγοντα σε κατοπινό στάδιο εάν το Δικαστήριο δεν του χορηγήσει το απαιτούμενο προσωρινό διάταγμα. Πάντοτε το Δικαστήριο θα πρέπει να ασκεί την εξουσία του με τρόπο που θα προκαλείται η λιγότερη αδικία σε κάθε πλευρά. Κρίνω σκόπιμο να κάνω ανασκόπηση της νομικής βάσης της αίτησης ώστε να γίνει κατανοητή η φύση του δικαιώματος που η ενάγουσα επιχειρεί να προστατεύσει ή να διασώσει και για να αποφανθώ κατά πόσο οι θεραπείες που ζητεί η ενάγουσα αφορούν αναγνωρίσιμο πνευματικό της δικαίωμα που ενδεχομένως να έχει παραβιασθεί. Η νομοθεσία η σχετική είναι ο περί Πνευματικής Ιδιοκτησίας Νόμος 59/
  1. Επί του άρθρου 2 που αφορά τις ερμηνευτικές διατάξεις του νόμου οι λέξεις Σύμβαση της Βέρνης σημαίνει την διεθνή Σύμβαση της Βέρνης της 9 Σεπτεμβρίου διά την προστασία λογοτεχνικών και καλλιτεχνικών έργων η οποία κυρώθηκε με τον περί σύμβασης της Βέρνης για την προστασία των Φιλολογικών και Καλλιτεχνικών Έργων (Κυρωτικό) Νόμο του
  2. Η αναπαραγωγή καλλιτεχνικού έργου σημαίνει τα ακόλουθα: «αναπαραγωγή» σημαίνει την άμεση ή έμμεση παραγωγή, με οποιοδήποτε μέσο ή μορφή, προσωρινά ή νόμιμα, ενός ή περισσοτέρων αντιτύπων, του συνόλου ή μέρους επιστημονικού, φιλολογικού, μουσικού ή καλλιτεχνικού έργου, ταινίας ή ηχογράφησης, βάσεις δεδομένων ή εκπομπή. Το αντίτυπο του καλλιτεχνικού έργου σημαίνει τα ακόλουθα: «αντίτυπο» σημαίνει εκείνο το οποίο αναπαράγεται με τη μορφή εγγράφου, ηχογράφησης, κινηματογραφικής ταινίας, εγγραφής με ηλεκτρονικό ή άλλο μέσο ή με οποιαδήποτε άλλη υλική μορφή, αλλά έτσι ώστε ένα αντικείμενο να μη θεωρείται αντίτυπο κάποιου αρχιτεκτονικού έργου αν το αντικείμενο είναι οικοδομή ή πρόπλασμα. Ο δημιουργός του καλλιτεχνικού έργου είναι ο ακολούθως: «δημιουργός», προκειμένου για ηχογράφηση ή ταινία, σημαίνει το πρόσωπο το οποίο ανέλαβε την παραγωγή της ηχογράφησης ή της πρώτης υλικής ενσωμάτωσης της ταινίας σε φορέα ή, προκειμένου για εκπομπή, η οποία μεταδίδεται από κάποια χώρα, σημαίνει το πρόσωπο το οποίο ανέλαβε τις διευθετήσεις για την πραγματοποίηση της μετάδοσης από τη χώρα αυτή ή προκειμένου για φωτογραφία σημαίνει το πρόσωπο το οποίο κατά το χρόνο της λήψης φωτογραφίας ήτα ο ιδιοκτήτης του υλικού πάνω στο οποίο αυτή λήφθηκε και περιλαμβάνει σε κάθε άλλη περίπτωση το συγγραφέα, μουσικοσυνθέτη, ζωγράφο, σχεδιαστή, γλύπτη, τορνευτή, χαράκτη, προγραμματιστή ηλεκτρονικού υπολογιστή και κατασκευαστή βάσεως δεδομένων. Καλλιτεχνικό έργο σύμφωνα με τον ορισμό που του αποδίδεται στο άρθρο 2 του νόμου περιλαμβάνει και 'φωτογραφία' υπό την προϋπόθεση ότι αυτή είναι δημιούργημα του λήπτη της φωτογραφίας της και όχι αντίγραφο υπάρχουσας φωτογραφίας. Το άρθρο 3 του νόμου προνοεί ότι καλλιτεχνικά έργα συμπεριλαμβανομένων των φωτογραφιών πάσης φύσεως προστατεύονται από τον συγκεκριμένο νόμο ως πνευματική ιδιοκτησία. Τα δικαίωμα σε πνευματική ιδιοκτησία προστατεύεται νοουμένου ότι πληρούνται οι προϋποθέσεις του άρθρου 4 του νόμου ως ακολούθως: 4.Δικαιώματα αναγνωρίζονται κατά τον παρόντα Νόμο: (α)Επί παντός προστατεύσιμο αντικειμένου ο δικαιούχος του οποίου, ή προκειμένου περί περισσότερων δικαιούχων, οιοσδήποτε των δικαιούχων, είναι κατά το χρόνο της γενέσεως του δικαιώματος ή, ειδικώς προκειμένου περί εκπομπής, κατά το χρόνο της πραγματοποιήσεως της εκπομπής, προσοντούχο πρόσωπο, ήτοι i) Άτομο, το οποίο είναι πολίτης της Δημοκρατίας ή έχει τη συνήθη διαμονή του στη Δημοκρατία, ii) νομικό πρόσωπο, το οποίο συστάθηκε δυνάμει των νόμων της Δημοκρατίας, ή iii) υπήκοος Κράτους Μέλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης: Νοείται ότι το αυτό ισχύει και για νομικά πρόσωπα της Ευρωπαϊκής Ενώσεως, υπό την προϋπόθεση ότι συνδέονται πραγματικά και αδιάλειπτα με την οικονομία του Κράτους Μέλους της Ευρωπαϊκής Ενώσεως, επί τη βάσει των νόμων του οποίου απέκτησαν· νομική προσωπικότητα. (β) Επί παντός προστατεύσιμου αντικειμένου άλλου από εκπομπή, το οποίο (ί) Για πρώτη φορά δημοσιεύθηκε στη Δημοκρατία ή (ίί) είναι έργο αρχιτεκτονικής, το οποίο ανηγέρθηκε στο έδαφος της Δημοκρατίας ή είναι άλλο καλλιτεχνικό έργο, το οποίο έχει ενσωματωθεί σε οικοδομή, η οποία βρίσκεται στο έδαφος της Δημοκρατίας ή (ιιι) είναι ηχογράφηση ή ταινία ή ερμηνεία - εκτέλεση, η οποία έγινε στη Δημοκρατία ή (ιν)είναι βάση δεδομένων. Η οποία παρήχθη στη Δημοκρατία και το οποίο δεν έχει καταστεί αντικείμενο του κατά το εδάφιο
(1)αναγνωριζόμενου δικαιώματος. (γ) Επί παντός προστατεύσιμου δυνάμει του παρόντος Νόμου αντικειμένου, το οποίο δημιουργείται ή παράγεται ή διατίθεται από την Κυβέρνηση, ή υπό τη διεύθυνση και τον έλεγχο της Κυβερνήσεως ή διεθνών σωμάτων ή άλλων κυβερνητικών οργανισμών, όπως αυτοί ήθελαν καθορισθεί, και το οποίο δεν έχει καταστεί αντικείμενο του κατά τα εδάφια
(1)και
(2)αναγνωριζόμενου δικαιώματος. Επίσης το άρθρο 6 του νόμου προνοεί ότι ο νόμος αυτός εφαρμόζεται για την προστασία αντικείμενου προστασίας που προστατεύεται δυνάμει διεθνών συνθηκών ή συμβάσεων οι οποίες δεσμεύουν την Δημοκρατία. Η φύση του δικαιώματος της πνευματικής ιδιοκτησίας προδιαγράφεται αναλυτικά στο άρθρο 7 το οποίο περιλαμβάνει και εξαιρέσεις σε σχέση με την εφαρμογή του νόμου ως ακολούθως: Φύση του δικαιώματος πνευματικής ιδιοκτησίας 7.—
(1)(α) Το δικαίωμα πνευματικής ιδιοκτησίας συνιστάται στο αποκλειστικό δικαίωμα ελέγχου της διενέργειας στη Δημοκρατία της (
  1. i)Αναπαραγωγής, (
  2. ii)διαφημίσεως, (iii) πωλήσεως, εκμισθώσεως, διανομής, δανεισμού, και εκθέσεως στο κοινό του πρωτοτύπου και αντιγράφων, (
  3. iv)μεταδόσεως προς το κοινό, εκπομπής, παρουσιάσεως στο κοινό μέσω δορυφόρου, καλωδιακής αναμεταδόσεως, (ν) μεταφράσεως, διασκευής και οποιασδήποτε άλλης προσαρμογής, (
  4. vi)παρουσίασης στο κοινό των έργων, ενσυρμάτως ή ασυρμάτως, καθώς και το δικαίωμα των δημιουργών να καθιστούν προσιτά τα έργα τους στο κοινό κατά τρόπο, ώστε οποιοσδήποτε να έχει πρόσβαση σε αυτά όπου και όταν επιλέγει αυτός, (vii) απαγόρευσης ή της συγκατάθεσης της διάθεσης στο κοινό, ενσυρμάτως ή ασυρμάτως, προστατεύσιμων αντικειμένων, σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 7ΣΤ. ολόκληρου του έργου ή ουσιώδους τμήματος αυτού. (β) Για τα αναφερθέντα στην υποπαράγραφο (iii) της παραγράφου (α) δικαιώματα ελέγχου ισχύουν τα ακόλουθα: (
  5. i)Η πρώτη πώληση μέσα στην Ευρωπαϊκή Ένωση της υλικής ενσωματώσεως, ή ενός αντιγράφου ή αντιτύπου της, ενός προστατευόμενου κατά τον παρόντα Νόμο αντικειμένου από το δικαιούχο ή με τη συγκατάθεσή του, εξαντλεί το δικαίωμα ελέγχου της πωλήσεως και διανομής της συγκεκριμένης υλικής ενσωματώσεως ή του συγκεκριμένου αντιγράφου ή αντιτύπου μέσα στην Ευρωπαϊκή Ένωση. (
  6. ii)Δε θίγεται από την προβλεπόμενη στην υποπαράγραφο (
  7. i)πρώτη πώληση το δικαίωμα ελέγχου των μεταγενέστερων εκμισθώσεων και δανεισμών. (iii) Ο δημόσιος δανεισμός του προστατευόμενου αντικειμένου ή υλικής ενσωματώσεώς του σε καμία περίπτωση δε συνεπάγεται την προβλεπόμενη στην υποπαράγραφο (
  8. i)εξάντληση, (
  9. iv)τα δικαιώματα που αναφέρονται στις υποπαραγράφους (
  10. vi)και (vii) της παραγράφου (α), δεν εξαντλούνται με οποιαδήποτε πράξη παρουσίασης ή διάθεσης στο κοινό. (γ) Η απλή παροχή των υλικών μέσων για τη διευκόλυνση ή την πραγματοποίηση της παρουσίασης δεν αποτελεί καθαυτή παρουσίαση στο κοινό κατά την έννοια της υποπαραγράφου (
  11. vi)της παραγράφου (α).
(2)Το δικαίωμα πνευματικής ιδιοκτησίας δεν περιλαμβάνει το δικαίωμα ελέγχου— (α) Της τελέσεως οιασδήποτε των πράξεων, οι οποίες προανεφέρθηκαν, με πνεύμα καλής πίστεως για το σκοπό έρευνας, ατομικής χρήσεως, κριτικής ανασκοπήσεως ή αναφοράς σε επίκαιρα γεγονότα, υπό τον όρο ότι, εάν η χρήση αυτή γίνεται δημόσια, αυτή συνοδεύεται από αναγνώριση του τίτλου και της πατρότητας του έργου, με εξαίρεση την περίπτωση, κατά την οποία το έργο παρεμπιπτόντως συμπεριελήφθη σε εκπομπή· (β) της συμπεριλήψεως σε ταινία ή εκπομπή οιουδήποτε καλλιτεχνικού έργου εγκατεστημένου σε μέρος όπου αυτό δύναται να βλέπεται από το κοινό· (γ) της αναπαραγωγής και διανομής αντιτύπων οιουδήποτε καλλιτεχνικού έργου μονίμως εγκατεστημένου σε μέρος όπου αυτό δύναται να βλέπεται από το κοινό· (δ) της παρεμπίπτουσας συμπεριλήψεως καλλιτεχνικού έργου σε ταινία ή εκπομπή· (ε) της συμπεριλήψεως ενός έργου σε εκπομπή, μετάδοση προς το κοινό, ηχογράφηση, ταινία ή σε συλλογή έργων, εφόσον η συμπερίληψη αυτή γίνεται υπό τύπο επεξηγήσεως για διδακτικούς σκοπούς και δεν αντιβαίνει προς τη χρηστή πρακτική και νοουμένου ότι γίνεται μνεία της πηγής προελεύσεως και του ονόματος του δημιουργού, το οποίο εμφαίνεται επί του έργου που χρησιμοποιείται με τον τρόπο αυτό· (στ)της παραθέσεως αποσπασμάτων από έργα, τα οποία δημοσιεύθηκαν, εφόσον αυτό δεν αντιβαίνει προς τη χρηστή πρακτική και εφόσον η έκταση αυτών δεν υπερβαίνει την έκταση που δικαιολογείται από το σκοπό αυτό, περιλαμβανομένης της παραθέσεως αποσπασμάτων από άρθρα εφημερίδων και περιοδικών υπό μορφή συνοψίσεως του τύπου, νοουμένου ότι γίνεται μνεία της πηγής προελεύσεως και του ονόματος του δημιουργού, το οποίο εμφαίνεται επί του έργου που χρησιμοποιείται με τον τρόπο αυτό· (ζ) της αναπαραγωγής δια του τύπου, παρουσίασης στο κοινό όπως αυτή καθορίζεται στο εδάφιο
(1)πιο πάνω ή διάθεσης δημοσιευμένων άρθρων για οικονομικά, πολιτικά ή θρησκευτικά θέματα επικαιρότητας ή ραδιοτηλεοπτικώς μεταδιδομένων έργων ή άλλων αντικειμένων του ιδίου τύπου, όταν η χρήση αυτή δεν απαγορεύεται ρητά και εφόσον αναφέρεται η πηγή, συμπεριλαμβανομένου του ονόματος του δημιουργού, ή χρήση έργων ή άλλων αντικειμένων κατά την παρουσίαση της επικαιρότητας, στο βαθμό που δικαιολογείται από τον ενημερωτικό σκοπό και εφόσον αναφέρεται η πηγή, συμπεριλαμβανομένου του ονόματος του δημιουργού, εκτός εάν διαπιστωθεί ότι αυτό είναι αδύνατο· ................... (ιγ) οιασδήποτε χρήσεως έργου, η οποία γίνεται για σκοπούς δικαστικής, κοινοβουλευτικής ή διοικητικής διαδικασίας ή αναφοράς σε οιανδήποτε τέτοια διαδικασία· (ιδ) της αναπαραγωγής δια του τύπου, παρουσίασης στο κοινό ή διάθεσης δημοσιευμένων άρθρων για οικονομικά, πολιτικά ή θρησκευτικά θέματα επικαιρότητας ή ραδιοτηλεοπτικώς μεταδιδομένων έργων ή άλλων αντικειμένων του ιδίου τύπου, όταν η χρήση αυτή δεν απαγορεύεται ρητά και εφόσον αναφέρεται η πηγή, συμπεριλαμβανομένου του ονόματος του δημιουργού, ή χρήση έργων ή άλλων αντικειμένων κατά την παρουσίαση της επικαιρότητας, στο βαθμό που δικαιολογείται από τον ενημερωτικό σκοπό και εφόσον αναφέρεται η πηγή, συμπεριλαμβανομένου του ονόματος του δημιουργού, εκτός εάν διαπιστωθεί ότι αυτό είναι αδύνατο· (ιε) της αναπαραγωγής σε οποιοδήποτε μέσο που πραγματοποιείται από φυσικό πρόσωπο για ιδιωτική χρήση και για μη άμεσους ή έμμεσους εμπορικούς σκοπούς, υπό τον όρο ότι οι δικαιούχοι λαμβάνουν δίκαιη αποζημίωση που συνεκτιμά την εφαρμογή ή όχι των τεχνολογικών μέτρων στο συγκεκριμένο έργο ή άλλο υλικό· (ιστ) της αναπαραγωγής σε χαρτί ή ανάλογο υλικό φορέα, με τη χρήση οποιουδήποτε είδους φωτογραφικής τεχνικής ή με οποιαδήποτε άλλη μέθοδο που επιφέρει παρόμοια αποτελέσματα, εκτός από τις παρτιτούρες, υπό τον όρο ότι οι δικαιούχοι λαμβάνουν δίκαιη αποζημίωση· (ιζ) της αναπαραγωγής εκπομπών εκ μέρους μη κερδοσκοπικών κοινωνικών ιδρυμάτων, όπως τα νοσοκομεία ή οι φυλακές, υπό τον όρο ότι οι δικαιούχοι λαμβάνουν δίκαιη αποζημίωση· (ιη) οιασδήποτε χρήσεως χάριν μόνο παραδείγματος κατά τη διδασκαλία ή την επιστημονική έρευνα, εφόσον αναφέρεται η πηγή, συμπεριλαμβανομένου του ονόματος του δημιουργού, εκτός εάν διαπιστωθεί ότι αυτό είναι αδύνατο και εφόσον δικαιολογείται από τον επιδιωκόμενο μη εμπορικό σκοπό· (ιθ) οιασδήποτε χρήσεως έργου, η οποία γίνεται προς όφελος των ατόμων με αναπηρία, η οποία συνδέεται άμεσα με την αναπηρία και δεν έχει εμπορικό χαρακτήρα, στο βαθμό που απαιτείται λόγω της συγκεκριμένης αναπηρίας, με την επιφύλαξη των διατάξεων των άρθρων 7ΙΕ έως 7ΙΚ.
(3)Η χρήση έργου δυνάμει των διατάξεων των παραγράφων (α), (ε), (στ), (ζ), (θ), (ι), (ιγ) και (ιδ) του εδαφίου
(2)περιλαμβάνει και τη χρήση αυτού σε οποιαδήποτε από τις γλώσσες που χρησιμοποιούνται γενικώς στη Δημοκρατία.
(4)Το δικαίωμα πνευματικής ιδιοκτησίας επί επιστημονικού, φιλολογικού, μουσικού ή καλλιτεχνικού έργου, περιλαμβανομένης και φωτογραφίας, καθώς και αυτό επί ταινίας περιλαμβάνει το δικαίωμα του δημιουργού, εφ' όρου ζωής αυτού, να διεκδικεί πατρότητα του έργου και να αντιτίθεται σε κάθε αλλοίωση, περικοπή ή άλλη τροποποίηση αυτού, οι οποίες θα έθιγαν την τιμή ή τη φήμη του: Νοείται ότι ο δημιουργός, ο οποίος επιτρέπει τη χρήση του έργου του σε ταινία ή τηλεοπτική εκπομπή, δε δύναται να παρεμποδίζει τροποποιήσεις, οι οποίες είναι απολύτως αναγκαίες για τεχνικούς λόγους ή προς το σκοπό εμπορικής εκμεταλλεύσεως του έργου.
(5)Εξαιρούνται από το αποκλειστικό δικαίωμα αναπαραγωγής προσωρινές πράξεις αναπαραγωγής, οι οποίες είναι μεταβατικές ή βοηθητικές, όπως οι πράξεις που καθιστούν δυνατή την αναζήτηση (browsing) καθώς και την αποθήκευση σε κρυφή μνήμη (caching), συμπεριλαμβανομένων εκείνων που καθιστούν δυνατή την αποτελεσματική λειτουργία των συστημάτων μετάδοσης, υπό τον όρο ότι ο διαμεσολαβητής δεν τροποποιεί τις πληροφορίες και δεν παρεμποδίζει τη νόμιμη χρήση της τεχνολογίας, η οποία αναγνωρίζεται ευρέως και χρησιμοποιείται από τη βιομηχανία, προκειμένου να αποκτήσει δεδομένα σχετικά με τη χρησιμοποίηση των πληροφοριών. Τέτοια χρήση θεωρείται νόμιμη εφόσον επιτρέπεται από τον δικαιούχο ή δεν περιορίζεται από το νόμο. Στην περίπτωση που είναι άγνωστο ποιος είναι ο δημιουργός ή κάτοχος δικαιώματος σε πνευματική ιδιοκτησία καλλιτεχνικού έργου υπάρχει το καθήκον της αναζήτησης του κατόχου του δικαιώματος με την επίδειξη εύλογης έρευνας προς εξασφάλιση της συγκατάθεσης τέτοιου προσώπου προκειμένου να γίνει χρήση της πνευματικής ιδιοκτησίας. Το άρθρο 13 του νόμου πιο κάτω προδιαγράφει τον τρόπο με τον οποίο προσβάλλεται το δικαίωμα σε πνευματική ιδιοκτησία. 13.-
(1)Το δικαίωμα πνευματικής ιδιοκτησίας προσβάλλεται από όποιο πρόσωπο προβαίνει, προκαλεί ή επιτρέπει σε άλλο πρόσωπο να προβεί, χωρίς την άδεια του δικαιούχου, στην τέλεση πράξης η οποία ελέγχεται από δικαίωμα πνευματικής ιδιοκτησίας.
(2)Το δικαίωμα πνευματικής ιδιοκτησίας προσβάλλεται επίσης από οποιοδήποτε, ο οποίος, χωρίς την άδεια του δικαιούχου, εισάγει στη Δημοκρατία ή εξάγει από τη Δημοκρατία για χρήση, εξαιρουμένης της ατομικής ή οικιακής, ή διανέμει σ' αυτήν εμπορικά ή πωλεί ή ενοικιάζει ή δανείζεται ή μεταδίδει στο κοινό ή εκπέμπει ή εκθέτει δημόσια ή με οποιοδήποτε τρόπο διαφημίζει οποιοδήποτε αντικείμενο το οποίο συνιστά δυνάμει του εδαφίου
(1)προσβολή δικαιώματος πνευματικής ιδιοκτησίας.
(3)Σε αγωγή για προσβολή δικαιώματος πνευματικής ιδιοκτησίας - (α)θεωρείται ότι έργο προστατεύεται με δικαίωμα πνευματικής ιδιοκτησίας, εκτός εάν ο εναγόμενος εγείρει τούτο ως επίδικο θέμα· (β)οποτεδήποτε η ύπαρξη του δικαιώματος πνευματικής ιδιοκτησίας δεν εγείρεται ως επίδικο θέμα, ο ενάγοντας θεωρείται δικαιούχος του απαιτούμενου δικαιώματος, εκτός εάν ο εναγόμενος εγείρει την ιδιοκτησία ως επίδικο θέμα· (γ)μέχρι αποδείξεως του αντιθέτου, το μεν έργο θεωρείται ότι είναι πρωτότυπο, η δε προβαλλόμενη από τον ενάγοντα, σε περίπτωση δημοσίευσης, ημερομηνία και τόπος αυτής τεκμαίρονται ως αληθείς.
(4)Τηρουμένων των διατάξεων του παρόντος Νόμου, οι προσβολές κατά του δικαιώματος πνευματικής ιδιοκτησίας είναι αγώγιμες, με αίτηση του δικαιούχου της πνευματικής ιδιοκτησίας.
(5)Σε κάθε αγωγή για προσβολή κατά του δικαιώματος πνευματικής ιδιοκτησίας, ο ενάγοντας δύναται να χρησιμοποιήσει όλα τα μέσα θεραπείας με τη μορφή αποζημίωσης, απαγορευτικού διατάγματος, κατάθεσης λογαριασμών ή άλλως πως, τα οποία θα μπορούσε να χρησιμοποιήσει σε κάθε αντίστοιχη διαδικασία σε σχέση με την προσβολή άλλων δικαιωμάτων, συμπεριλαμβανομένου και του δικαιώματος παράδοσης στο δικαιούχο του δικαιώματος πνευματικής ιδιοκτησίας, ο οποίος θεωρείται ιδιοκτήτης όλων των αντιτύπων που, κατά την κρίση του Δικαστηρίου, αποτελούν αντίτυπα που ενέχουν προσβολή του δικαιώματος πνευματικής ιδιοκτησίας που υπάρχει στο έργο αυτό: Νοείται ότι δύναται να εκδοθεί απαγορευτικό διάταγμα κατά των διαμεσολαβητών, οι υπηρεσίες των οποίων χρησιμοποιούνται από τρίτο για την προσβολή δικαιώματος πνευματικής ιδιοκτησίας.
(6)Οποτεδήποτε σε αγωγή για προσβολή δικαιώματος πνευματικής ιδιοκτησίας αποδεικνύεται ή ομολογείται ότι - (α)υπήρξε μεν προσβολή, αλλά (β)κατά το χρόνο αυτής ο εναγόμενος δεν γνώριζε, αλλ' ούτε είχε βάσιμους λόγους να πιστεύει ότι υπήρχε δικαίωμα πνευματικής ιδιοκτησίας στο έργο το οποίο αφορά η αγωγή, ο ενάγοντας δεν δικαιούται δυνάμει του παρόντος άρθρου σε οποιαδήποτε αποζημίωση από τον εναγόμενο λόγω της προσβολής, αλλά δικαιούται να του παρασχεθούν τα κέρδη που έχουν προκύψει από την προσβολή, ανεξάρτητα από τη χορήγηση ή μη οποιουδήποτε άλλου μέσου θεραπείας δυνάμει του παρόντος άρθρου.
(7)Οποτεδήποτε, σε αγωγή δυνάμει του παρόντος άρθρου, αποδεικνύεται ή γίνεται παραδεκτή η προσβολή δικαιώματος πνευματικής ιδιοκτησίας και το Δικαστήριο, λαμβάνοντας υπόψη επιπρόσθετα από όλους τους υπόλοιπους ουσιώδεις λόγους - (α)το κατάφωρο της προσβολής, και (β)το τυχόν όφελος, το οποίο αποδεδειγμένα έχει προσπορισθεί ο εναγόμενος λόγω της προσβολής, πείθεται ότι ο ενάγοντας δε δύναται άλλως πως να τύχει αποτελεσματικού μέσου θεραπείας, έχει εξουσία, κατά τον υπολογισμό της αποζημίωσης λόγω της προσβολής, να επιδικάσει τέτοια επιπρόσθετη αποζημίωση δυνάμει του παρόντος εδαφίου, την οποία αυτό δύναται να θεωρήσει αρμόζουσα υπό τις περιστάσεις. Ως υπέδειξα πιο πάνω έχουν εφαρμογή οι πρόνοιες της Σύμβασης της Βέρνης που δεσμεύει την Δημοκρατία και ειδικά το άρθρο 6 αυτής που παραθέτω πιο κάτω. Article 6 Possible Restriction of Protection in Respect of Certain Works of Nationals of Certain Countries Outside the Union: 1. In the country of the first publication and in other countries; 2. No retroactivity; 3. Notice
(1)Where any country outside the Union fails to protect in an adequate manner the works of authors who are nationals of one of the countries of the Union, the latter country may restrict the protection given to the works of authors who are, at the date of the first publication thereof, nationals of the other country and are not habitually resident in one of the countries of the Union. If the country of first publication avails itself of this right, the other countries of the Union shall not be required to grant to works thus subjected to special treatment a wider protection than that granted to them in the country of first publication.
(2)No restrictions introduced by virtue of the preceding paragraph shall affect the rights which an author may have acquired in respect of a work published in a country of the Union before such restrictions were put into force.
(3)The countries of the Union which restrict the grant of copyright in accordance with this Article shall give notice thereof to the Director General of the World Intellectual Property Organization (hereinafter designated as "the Director General") by a written declaration specifying the countries in regard to which protection is restricted, and the restrictions to which rights of authors who are nationals of those countries are subjected. The Director General shall immediately communicate this declaration to all the countries of the Union. Article 6bis Moral Rights: 1. To claim authorship; to object to certain modifications and other derogatory actions; 2. After the author's death; 3. Means of redress
(1)Independently of the author's economic rights, and even after the transfer of the said rights, the author shall have the right to claim authorship of the work and to object to any distortion, mutilation or other modification of, or other derogatory action in relation to, the said work, which would be prejudicial to his honor or reputation.
(2)The rights granted to the author in accordance with the preceding paragraph shall, after his death, be maintained, at least until the expiry of the economic rights, and shall be exercisable by the persons or institutions authorized by the legislation of the country where protection is claimed. However, those countries whose legislation, at the moment of their ratification of or accession to this Act, does not provide for the protection after the death of the author of all the rights set out in the preceding paragraph may provide that some of these rights may, after his death, cease to be maintained.
(3)The means of redress for safeguarding the rights granted by this Article shall be governed by the legislation of the country where protection is claimed. Η ενάγουσα με την τελική της αγόρευση έχει δίκαιο ότι εφαρμόζονται και οι Ευρωπαϊκές Οδηγίες 2001/29/EC και 2006/116/ΕC που καλύπτουν ορισμένα θέματα που αφορούν την προστασία της πνευματικής ιδιοκτησίας και που έχουν άμεση εφαρμογή στην Κύπρο νοουμένου ότι έχει παρέλθει ο χρόνος μεταφοράς των Ευρωπαϊκών οδηγιών στο εσωτερικό δίκαιο. (βλ. Case 41/74 Van Duyn [1974] ECR 1337 και Case C 282/10 Domiguez [2012] ECR I 000). Παραπέμπω πιο κάτω ειδικά στο άρθρο 3
(1)της οδηγίας 2001/29/EC ως ακολούθως: Άρθρο 3 Δικαίωμα παρουσίασης έργων στο κοινό και δικαίωμα διάθεσης άλλων αντικειμένων στο κοινό
  1. Τα κράτη μέλη παρέχουν στους δημιουργούς το αποκλειστικό δικαίωμα να επιτρέπουν ή να απαγορεύουν κάθε παρουσίαση στο κοινό των έργων τους, ενσυρμάτως ή ασυρμάτως, καθώς και να καθιστούν προσιτά τα έργα τους στο κοινό κατά τρόπο ώστε οποιοσδήποτε να έχει πρόσβαση σε αυτά όπου και όταν επιλέγει ο ίδιος. Εφόσον έχω παραθέσει το σχετικό νομικό πλαίσιο επί του οποίου θα πρέπει να εξετάσω το αίτημα της ενάγουσας θα αναλύσω κατά πόσο πληρούνται οι δύο πρώτες προϋποθέσεις για την έκδοση των εν λόγω διαταγμάτων ήτοι κατά πόσο η ενάγουσα έχει αποδείξει προς ικανοποίηση μου ότι υπάρχει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση και ότι έχει καλές πιθανότητες να πετύχει σ' αυτό το ζήτημα με την μαρτυρία που έχει παραθέσει με την αίτηση της. Η ενάγουσα έχει προσκομίσει μαρτυρία για να καταδείξει ότι ασχολείται επαγγελματικά με το αντικείμενο της φωτογραφίας και ότι εξαιτίας της δραστηριότητας της σ' αυτό τον τομέα καθώς και βραβεία που έχει κερδίσει και αναγνώρισης που έχει τύχει έχει αποκτήσει καλή επαγγελματική φήμη ως επαγγελματίας φωτογράφος με καλλιτεχνικό έργο. Αυτή η φήμη επεκτείνεται πέραν της Κύπρου και έχει τύχει αναγνώρισης διεθνώς για το έργο της ως καλλιτέχνης της φωτογραφίας. Η ενάγουσα είναι πολίτης της Κυπριακής Δημοκρατίας Έχει παραθέσει μαρτυρία ότι αυτή είναι το πρόσωπο που έλαβε την συγκεκριμένη φωτογραφία όταν είδε τυχαία το κορίτσι στο δρόμο και αποφάσισε να την σταματήσει και να της ζητήσει την άδεια να της λάβει φωτογραφία διότι η φυσιογνωμία του κοριτσιού της έκανε εντύπωση. Εξήγησε ότι έχει στην κατοχή της την μη επεξεργασμένη έκδοση της εικόνας του πορτρέτου του κοριτσιού τόσο σε χαρτί αλλά και αποθηκευμένη στο ηλεκτρονικό της αρχείο RAW. Η ενάγουσα υπέδειξε στο υποκείμενο της φωτογραφίας πώς να ποζάρει για τον φακό καθώς και επέλεξε τον φωτισμό, την απόσταση, την γωνία σε διάφορες ρυθμίσεις της φωτογραφικής μηχανής ώστε να καταλήξει στο αποτέλεσμα. Στην συνέχεια έκανε επεξεργασία της φωτογραφίας για να δώσει περισσότερη έμφαση στο πορτρέτο της φωτογραφίας. Η ενάγουσα με την λήψη της συγκεκριμένης φωτογραφίας αποθανάτισε την στιγμή και την έκφραση του προσώπου της ανήλικης ώστε αυτή να προκαλεί συγκεκριμένα συναισθήματα στον θεατή της φωτογραφίας. Εξήγησε στην συνέχεια ότι έκανε χρήση της φωτογραφίας την οποία και επεξεργάσθηκε σε διεθνείς εκθέσεις και έχει κερδίσει βραβεία και αναγνώριση για την συγκεκριμένη φωτογραφία που την ονόμασε 'Seyma' και που ισχυρίζεται ότι είναι έργο που συνδέεται με την ίδια ως δημιουργός πρωτότυπου καλλιτεχνικού έργου φωτογραφίας. Το πρώτο ερώτημα είναι κατά πόσο η ενάγουσα έχει παραθέσει ικανοποιητική μαρτυρία για να θεωρηθεί ότι φωτογραφία που έλαβε δυνατόν να είναι το αντικείμενο πνευματικής ιδιοκτησίας που χρήζει προστασίας. Η θέση του εναγόμενου επί του θέματος είναι ότι η συγκεκριμένη φωτογραφία είναι ένα πορτρέτο ανήλικου προσώπου που δεν πληρεί τις προϋποθέσεις του νόμου για να θεωρηθεί πρωτότυπο καλλιτεχνικό έργο ως ορίζει το άρθρο 2 του νόμου. Στην υπόθεση Magill Cases T-69/89 το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Κοινοτήτων επεξήγησε ότι ο σκοπός της προστασίας καλλιτεχνικών έργων είναι 'to protect the moral rights in the work and to ensure a reward for the creative effort, while respecting the aims of in particular, Article [82].' Νοείται ότι μία φωτογραφία δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι είναι καλλιτεχνικό έργο εάν δεν είναι το προϊόν ή η δημιουργία του δημιουργού της. Προς τούτο ο εναγόμενος με έχει παραπέμψει στην υπόθεση Bauman v Fussell [1978] R.P.C. 485 εις την οποία φωτογράφος έλαβε φωτογραφία κατά την διάρκεια κοκορομαχίας και το Αγγλικό Εφετείο θεώρησε ότι αυτή η προσπάθεια δεν ήταν το αποτέλεσμα καλλιτεχνικής πρωτοτυπίας ή δημιουργίας. Δεν θεωρήθηκε ότι η φωτογραφία ήταν δημιουργία του φωτογράφου υπό την έννοια ότι η συγκεκριμένη φωτογραφία δεν αναδείκνυε την επιδεξιότητα του φωτογράφου διότι η φωτογραφία λήφθηκε σε σχέση με δύο πουλιά που είχαν εμπλακεί σε μία κοκορομαχία και αυτό ήταν κάτι που είχαν εκπαιδευθεί να κάνουν τα δύο πουλιά. Δεν είναι ο φωτογράφος που διευθέτησε την θέση των πουλιών το μόνο που έκανε ήταν να επιλέξει την στιγμή που έλαβε την φωτογραφία. Κρίθηκε ότι δεν υπήρχε ομοιότητα μεταξύ της φωτογραφίας και του ζωγραφικού έργου της κοκορομαχίας που είχε καταγγείλει ο φωτογράφος ότι παραβίαζε τα πνευματικά του δικαιώματα διότι οι ομοιότητες μεταξύ των δύο εικόνων ως προς την τοποθεσία και δράση των πουλιών αφορούσε μία συνηθισμένη εικόνα και όχι κάτι το πρωτότυπο ώστε αυτή η ομοιότητα να αποτελέσει το θεμέλιο βάση του οποίου ο φωτογράφος θα μπορούσε να επικαλεστεί αντιγραφή του καλλιτεχνικού του έργου. Η υπόθεση διακρίνεται ως προς τα γεγονότα σε σχέση με την δική μας υπόθεση διότι εάν συγκριθεί το παράρτημα Α με τους πίνακες των έργων του εναγόμενου στην γκαλερί του, τα διαφημιστικά του φυλλάδια και Facebook η ομοιότητα του πορτρέτου είναι έκδηλη. Δεν είναι όμοια μόνο ως προς τον τρόπο που έχει ποζάρει το υποκείμενο της φωτογραφίας αλλά αφορά το πρόσωπο και την φυσιογνωμία του υποκείμενου υπό την έννοια ότι τα χαρακτηριστικά του υποκειμένου στο πορτρέτο είναι τα ίδια και στις δύο περιπτώσεις. Διά να κριθεί κατά πόσο υπάρχει παραβίαση της πνευματικής ιδιοκτησίας σε καλλιτεχνικό έργο το Δικαστήριο πρέπει να προβεί στην εν λόγω διεργασία για να αξιολογήσει τα δεδομένα ενώπιον του ως ακολούθως: The first step in an action for infringement of artistic copywrite is to identify those features of the defendant's design which the plaintiff alleges have been copied from the copywrite work. The court undertakes a visual comparison of the two designs noting the differences and the similarities. The purpose of the examination is not to see whether the overall appearance of the two designs is similar but to judge whether the particular similarities relied on are sufficiently close, numerous, or extensive to be more likely to be the result of copying than of coincidence. It is at this stage that similarities may be disregarded because they are commonplace unoriginal or consist of general ideas. If the plaintiff demonstrates sufficient similarities not in the works as a whole but in the features which he alleges have been copied and establishes that the defendant had prior access to the copywrite work, the burden passes to the defendant to satisfy the judge that despite the similarities they did not result from copying. ( Abraham Moon v Thornber [2012] EWPCC 37). Εάν η ομοιότητα μεταξύ των δύο έργων είναι συντριπτική πρόκειται για ισχυρή μαρτυρία ότι υπήρχε αντιγραφή της φωτογραφίας προκειμένου να δημιουργηθεί το έργο του εναγόμενου. Στην ίδια απόφαση, πιο πάνω, επεξηγήθηκε ότι το κατά πόσο υπάρχει παραβίαση πνευματικής ιδιοκτησίας στην περίπτωση του καλλιτεχνικού έργου εξαρτάται όχι από τον τρόπο που έχει δημιουργηθεί το έργο του εναγόμενου αλλά από το περιεχόμενο του έργου του. Όταν πρόκειται για καλλιτεχνικό έργο που δείχνει μία εικόνα που έχει σταθερή μορφή είναι αυτό που προστατεύεται και όχι ο τρόπος που η εικόνα που είναι η ουσία του καλλιτεχνικού έργου έχει δημιουργηθεί. (It seems to me that to deny artistic copywrite in this case despite the fact that the visual image is indeed in a material form - is to confuse the medium with the message.) Εάν η ουσία του καλλιτεχνικού έργου που έχει δημιουργηθεί είναι η εικόνα τότε εάν η εικόνα μεταφερθεί, ή δημιουργηθεί ξανά με τρόπο που η εικόνα είναι όμοια έστω με την χρήση άλλης τεχνικής ή μέσο καλλιτεχνικής έκφρασης (πχ. σε ύφασμα, κεραμικό, από λαδομπογιές) θεωρείται αντιγραφή της πρωτότυπης φωτογραφίας και όχι νέα καλλιτεχνική δημιουργία. Η φωτογραφία θα πρέπει πρώτα να διαπιστωθεί ότι είναι πρωτότυπο καλλιτεχνικό έργο δηλαδή να διαπιστωθεί ότι η εικόνα που έχει προκύψει ως αποτέλεσμα της τεχνικής της φωτογραφίας να είναι το αποτέλεσμα καλλιτεχνικής έκφρασης και δημιουργίας. Εάν δεν διαπιστωθεί το πιο πάνω η φωτογραφία δεν θεωρείται ότι είναι πρωτότυπο έργο αλλά αντιγραφή ή κάτι τόσο συνηθισμένο που δεν θα μπορούσε να θεωρηθεί ότι είναι καλλιτεχνικό έργο. Εάν γίνει σύγκριση του παραρτήματος Α που επισυνάπτεται στην αίτηση και των τεκμηρίων 12ΒΟ, 13ΒΟ, 15ΒΟ, 16ΒΟ, 17ΒΟ που επισυνάπτονται ως τεκμήρια στην αίτηση και που σύμφωνα με την μαρτυρία που έχει προσκομίσει η ενάγουσα είναι έργα που ισχυρίζεται ο εναγόμενος ότι έχει δημιουργήσει καθώς και των τεκμηρίων 17 μέχρι 20 που επισυνάπτονται ως τεκμήρια στην ένσταση είναι πρόδηλο ότι η εικόνα που εμφανίζεται σ' αυτά αφορούν το ίδιο πρόσωπο. Πρόκειται, δηλαδή, για αντιγραφή της εικόνας προσώπου με διάφορες παραλλαγές που αφορούν το πλαίσιο της εικόνας. Όμως στο επίκεντρο της εικόνας εμφανίζεται η φωτογραφία του ίδιου προσώπου, με την ίδια ακριβώς έκφραση, με την ίδια μαντήλα στο κεφάλι, και με το κεφάλι σε πόζα από την ίδια οπτική γωνία. Ακόμη και η μικρή ελιά που υπάρχει κάτω από το στόμα του κοριτσιού εμφανίζεται στην ίδια θέση στους πίνακες, φυλλάδια και αναρτήσεις στο διαδίκτυο που ο εναγόμενος έχει δημιουργήσει. Είναι θέση του εναγόμενου ότι η εικόνα αυτή δεν πρέπει να προστατεύεται επειδή αφορά το πορτρέτο το ίδιου κοριτσιού και ότι η φωτογραφία αυτή που αποτελείται από το πορτρέτο του κοριτσιού που έλαβε ο φωτογράφος δεν μπορεί να είναι το υποκείμενο πρωτότυπου καλλιτεχνικού έργου. Παρόμοιο επιχείρημα είχε εγερθεί ενώπιον Αγγλικού Δικαστηρίου στην υπόθεση Temple Island Collections v New England Teas Ltd, [2012] EWPCC 1 σε σχέση με μαυρόασπρη φωτογραφία που λήφθηκε και απεικόνιζε λεωφορείο να ταξιδεύει διασχίζοντας το Westminister. Ήταν θέση των εναγόμενων ότι πασίγνωστα τουριστικά αξιοθέατα όπως το Westminister και το κόκκινο λεωφορεία του Λονδίνου είναι κάτι που φωτογραφίζεται από τουρίστες καθημερινά και έτσι μία φωτογραφία που απεικονίζει τα ανωτέρω δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι είναι πρωτότυπο καλλιτεχνικό έργο ώστε η φωτογραφία να απολαμβάνει της προστασίας του νόμου σε πνευματική ιδιοκτησία. Το Αγγλικό Εφετείο αποφάνθηκε ότι το ερώτημα της πρωτοτυπίας με αναφορά την φωτογραφία μπορεί να απαντηθεί από τα τρία πιο κάτω ερωτήματα:
  2. Residing in specialities of angle of shot, light and shade , exposure and effects achieved with filters, developing techniques and so on
  3. Resıdıng ın the creatıon of the scene to be photographed
  4. Derıvıng from beıng ın the rıght place at the rıght tıme To ερώτημα που πρέπει να απαντηθεί σε σχέση με το κριτήριο της πρωτοτυπίας είναι κατά πόσο η φωτογραφία με τον τρόπο που έχει διαμορφωθεί μπορεί να θεωρηθεί ότι απεικονίζει κάτι το πρωτότυπο και το αποτέλεσμα προσωπικής καλλιτεχνικής έκφρασης. Η διαμόρφωση της εικόνας στην φωτογραφία είναι ζήτημα λήψης της φωτογραφίας από συγκεκριμένη οπτική γωνία και είναι ζήτημα της απόφασης του φωτογράφου να λάβει την συγκεκριμένη φωτογραφία διότι έτυχε να είναι επί τόπου ή αναζήτησε να είναι τόπου την συγκεκριμένη στιγμή ώστε να αποθανατίσει την εικόνα που είδε με τα μάτια του. Εάν η φωτογραφία θεωρηθεί ότι είναι πρωτότυπη υπό την έννοια ότι αφορά την προσωπική καλλιτεχνική έκφραση του φωτογράφου που την έλαβε θεωρείται ότι είναι πρωτότυπο καλλιτεχνικό έργο. Εάν η φωτογραφία θεωρηθεί ότι είναι πρωτότυπο καλλιτεχνικό έργο εκείνο που εν τέλει προστατεύεται από τον νόμο δεν είναι η τεχνική που χρησιμοποιήθηκε από τον δημιουργό του έργου ή το κόπο του αλλά το αποτέλεσμα της τεχνικής αυτής και τον κόπο του φωτογράφου. Το αποτέλεσμα της προσωπικής καλλιτεχνικής έκφρασης του φωτογράφου είναι η εικόνα που απεικονίζεται στην φωτογραφία. Στην πιο πάνω περίπτωση θεωρήθηκε ότι η συγκεκριμένη φωτογραφία πληρούσε τα κριτήρια για να θεωρηθεί πρωτότυπο καλλιτεχνικό έργο επειδή το συγκεκριμένο μοτίβο της φωτογραφίας, η οπτική γωνία λήψης της φωτογραφίας, ο φωτισμός που χρησιμοποιήθηκε και οι σκιές της εικόνας ήταν το αποτέλεσμα της επεξεργασίας του φωτογράφου με τρόπο που το τελικό αποτέλεσμα αντανακλούσε το προσωπικό καλλιτεχνικό γούστο και στυλ του φωτογράφου. Τα πιο πάνω στοιχεία αντικατοπτρίζουν στο σύνολο τους την επιδεξιότητα και την εργασία του καλλιτέχνη φωτογράφου και θα πρέπει να θεωρηθεί ότι το αποτέλεσμα αυτής της επιδεξιότητας, κόπου και εργασίας συνιστά το πνευματικό δημιούργημα του συγκεκριμένου φωτογράφου. Στην περίπτωση που κάποιος κάνει χρήση της εικόνας που απεικονίζεται στην φωτογραφία ώστε να προκύπτει από την σύγκριση των δύο εικόνων ότι αναπόφευκτα υπάρχει αιτιώδης συνάφεια μεταξύ των δύο θεωρείται ότι υπάρχει αντιγραφή του έργου. Αυτή η αιτιώδης συνάφεια γίνεται ακόμη πιο επιτακτική στην περίπτωση που υπάρχει μαρτυρία ή παραδοχή του εναγόμενου ότι έκανε χρήση της συγκεκριμένης εικόνας προκειμένου να κατασκευάσει το δικό του έργου ανεξάρτητα από την τεχνική και την μέθοδο που χρησιμοποίησε και ανεξάρτητα από τον κόπο που έκανε για να προβεί στην αντιγραφή. Εκείνο που έχει σημασία για να διαπιστωθεί αντιγραφή είναι το οπτικό αποτέλεσμα που προκύπτει από τις δύο εικόνες. Σε σχέση με νομολογία που αφορά την λήψη φωτογραφίας πορτρέτου προσώπου σχετική είναι η υπόθεση Infopaq Ιnternational [2009] ECR I-6569 του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου στην σκέψη 35 εις την οποία επεξηγήθηκε ότι φωτογραφίες πορτρέτου απολαμβάνουν πνευματικής προστασίας δυνάμει το άρθρου 6 της Ευρωπαϊκής Οδηγίας 93/98 (έχει αντικατασταθεί με οδηγία 2006/116Ε (στις 15.1.07) εάν το συγκεκριμένο πορτρέτο που απεικονίζεται στην φωτογραφία αντικατοπτρίζει την προσωπική πνευματική δημιουργία του φωτογράφου. Διαπιστώνεται ότι είναι περίπτωση προσωπικής καλλιτεχνικής έκφρασης του φωτογράφου εκεί όπου ο φωτογράφος έχει προβεί σε σειρά από προσωπικών και δημιουργικών επιλογών ώστε να λάβει την φωτογραφία και να την εμφανίσει ώστε να έχει το συγκεκριμένο αποτέλεσμα (Painer v Standard VerglagsGmbh 1 Δεκεμβρίου 2011, C-145-19 σκέψεις 90 μέχρι 93).
  5. As regards a portrait photograph, the photographer can make free and creative choices in several ways and at various points in its production.
  6. In the preparation phase, the photographer can choose the background, the subject's pose and the lighting. When taking a portrait photograph, he can choose the framing, the angle of view and the atmosphere created. Finally, when selecting the snapshot, the photographer may choose from a variety of developing techniques the one he wishes to adopt or, where appropriate, use computer software. 92 By making those various choices, the author of a portrait photograph can stamp the work created with his 'personal touch'.
  7. Consequently, as regards a portrait photograph, the freedom available to the author to exercise his creative abilities will not necessarily be minor or even non-existent.
  8. In view of the foregoing, a portrait photograph can, under Article 6 of Directive 93/98, be protected by copyright if, which it is for the national court to determine in each case, such photograph is an intellectual creation of the author reflecting his personality and expressing his free and creative choices in the production of that photograph. Στην παρούσα περίπτωση η ενάγουσα έχει παραθέσει μαρτυρία ότι περπατούσε στους δρόμους της Κωνσταντινούπολης όταν είδε το κορίτσι που της έκανε τόσο μεγάλη εντύπωση που αποφάσισε να αποθανατίσει την στιγμή και να λάβει φωτογραφία του προσώπου του κοριτσιού. Υπέδειξε στο κορίτσι που και πως να ποζάρει ώστε να λάβει την φωτογραφία από συγκεκριμένη οπτική γωνία και με συγκεκριμένο φωτισμό. Επίσης υπέδειξε στο κορίτσι να χαμογελάσει και έλαβε την συγκεκριμένη φωτογραφία με την φωτογραφική της μηχανή ώστε η έκφραση του προσώπου του υποκείμενου της φωτογραφίας να είναι το κυρίαρχο στοιχείο της φωτογραφίας. Στην συνέχεια υπήρχε περαιτέρω, επεξεργασία της φωτογραφίας Photoshop σε σχέση με το πλαίσιο της φωτογραφίας ώστε να αναδεικνύεται ακόμη περισσότερο το πρόσωπο και η έκφραση του προσώπου του κοριτσιού. Η ενάγουσα εξήγησε ότι με την λήψη της φωτογραφίας αποσκοπούσε σε κάτι το συγκεκριμένο ώστε να αναδειχθεί η αθωότητα του υποκείμενου ως αποτέλεσμα του οποίου ο θεατής της φωτογραφίας θα αισθανθεί συγκεκριμένα συναισθήματα. Συνεπώς, έχει τεθεί μαρτυρία ενώπιον μου ότι η φωτογραφία είναι το αποτέλεσμα προσωπικής καλλιτεχνικής έκφρασης του φωτογράφου. Ο εναγόμενος με την δική του μαρτυρία δεν αμφισβήτησε τα πιο πάνω απλά αμφισβήτησε κατά πόσο η ενάγουσα έλαβε την αρχική φωτογραφία από την οποία έχει προκύψει η πρωτότυπη εικόνα του υποκειμένου με την συγκεκριμένη έκφραση. Στην συνέχεια η ενάγουσα προσκόμισε το αρχείο της με τις φωτογραφίες RAW. Στο παρόν στάδιο δεν είναι ορθό να γίνει αξιολόγηση της μαρτυρίας που έχει τεθεί ενώπιον μου για την εξαγωγή οιονδήποτε συμπερασμάτων. Αλλά θεωρώ ότι η μαρτυρία που έχει τεθεί ενώπιον μου ικανοποιητική για να στοιχειοθετηθεί εύρημα μου ότι υπάρχει σοβαρό ενδεχόμενο η ενάγουσα να είναι λήπτης της αρχικής φωτογραφίας από την οποία προέκυψε η συγκεκριμένη εικόνα και δεύτερο ότι δεν είναι απίθανο να θεωρηθεί ότι η συγκεκριμένη φωτογραφία που απεικονίζεται στο παράρτημα Α να θεωρηθεί ότι είναι πρωτότυπο καλλιτεχνικό έργο που χρήζει προστασίας με βάση τον νόμο ως πνευματική ιδιοκτησία. Αναφορικά με το επιχείρημα του εναγόμενου που υποστηρίζεται με συγκεκριμένη μαρτυρία ότι η συγκεκριμένη εικόνα είναι διαθέσιμη σε διάφορους ιστότοπους στο διαδίκτυο χωρίς να γίνεται μνεία του ονόματος της ενάγουσας και της ονομασίας 'Seyma' θεωρώ ότι δεν είναι επί του παρόντος να προβώ σε εξονυχιστική αξιολόγηση αυτών των δεδομένων για να αποφανθώ σ' αυτό το στάδιο κατά πόσο η ενάγουσα έχει απωλέσει το δικαίωμα της να θεωρείται δημιουργός του καλλιτεχνικού έργου εξαιτίας ευρείας χρήσης του έργου της στο διαδίκτυο. Δια να αποφανθώ για κάτι τέτοιο θα πρέπει να γίνει εις βάθος εξέταση της χρήσης της εικόνας σε κάθε ιστότοπο και να αποφασίσω ότι δεν τίθεται θέμα παραβίασης του δικαιώματος της ενάγουσας εξαιτίας της ανάρτησης της εικόνας αυτής στο διαδίκτυο. Εφόσον θεωρώ ότι υπάρχει σοβαρό ενδεχόμενο η ενάγουσα να είναι κάτοχος των πνευματικών δικαιωμάτων καλλιτεχνικού έργου ως δημιουργός αυτής δεν θεωρώ ότι είναι επί του παρόντος να εξετάσω κατά πόσο αυτό το δικαίωμα έχει εξαλειφθεί από την χρήση της εικόνας με διάφορους τρόπους στο διαδίκτυο. Εξάλλου το άρθρο 3
(1)της οδηγίας 2001/2000/ΕΚ, πιο πάνω, δίδει το δικαίωμα σε δημιουργό να διαθέσει το έργο στο κοινό με τον τρόπο που έχει επιλέξει. Εάν ο δημιουργός καλλιτεχνικού έργου έχει αποφανθεί να επιτρέψει την ανάρτηση του έργου σε συγκεκριμένη ιστοσελίδα στο διαδίκτυο, της εμπορικής και συμβατικής σχέσης μεταξύ του δημιουργού και των ιδιοκτητών της ιστοσελίδας να είναι άγνωστη, αυτό δεν σημαίνει ότι δίδεται πλήρη ελευθερία του εναγόμενου να κάνει ότι θέλει με την χρήση αυτής της εικόνας. Το πως κατέληξε η φωτογραφία να είναι αναρτημένο στο διαδίκτυο είναι άγνωστο στο Δικαστήριο και είναι άγνωστο ποια είναι η εμπορικής και συμβατικής σχέση μεταξύ του δημιουργού της φωτογραφίας και των ιδιοκτητών της ιστοσελίδας ώστε να γίνει αξιολόγηση ότι το δικαίωμα της ενάγουσας σε προστασία της πνευματικής της ιδιοκτησία έχει απωλεσθεί ή συμβιβασθεί. Σχετική είναι η απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Land Nordrhein -Westfalen v Renckoff C-161-17 [2018] Bus. L.R. 1815 στην οποία με παρέπεμψε ο κ. Λύτρας εις την οποία μαθητής κατέβασε και αποθήκευσε (download) από το διαδίκτυο μία φωτογραφία και την ανάρτησε σε άλλη ιστοσελίδα χωρίς την συγκατάθεση του δημιουργού της φωτογραφίας που ήταν καλλιτεχνικό έργο. Το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο αποφάνθηκε ότι η συγκεκριμένη ενέργεια δεν παραβίαζε το πνευματικό δικαίωμα του δημιουργού διότι αυτός είχε επιλέξει το διαδίκτυο ως συγκεκριμένο τρόπο επικοινωνίας του έργου του ως προϊόν καλλιτεχνικής έκφρασης με βάση το άρθρο 3
(1)της Ευρωπαϊκής οδηγίες. Όμως το γεγονός ότι η φωτογραφία είναι διαθέσιμη στο διαδίκτυο δεν σημαίνει αυτόματα ότι ο εναγόμενος είχε το δικαίωμα να αντιγράψει την εικόνα που είδε στο διαδίκτυο με την τεχνική stencil art και να την παρουσιάσει ως δικό του πρωτότυπο καλλιτεχνικό έργο. Ακόμη με την πιο ευρεία ερμηνεία του άρθρου 3
(1)δεν θεωρώ ότι η συμπεριφορά του εναγόμενου να κατεβάσει την φωτογραφία από συγκεκριμένη ιστοσελίδα του διαδικτύου να την αντιγράψει με την μέθοδο stencil art και να ετοιμάσει πίνακες, διαφημιστικά φυλλάδια και να τα αποκαλεί δικό του έργο να αφορά τρόπο με τον οποίο επέλεξε η ενάγουσα να προβεί σε καλλιτεχνική έκφραση του έργου της στο κοινό. Ως ανέφερα, πιο πάνω, δεν μπορεί σε αυτό το στάδιο να γίνει εξονυχιστική ανάλυση της κάθε ανάρτησης της συγκεκριμένης φωτογραφίας στο διαδίκτυο για να καταλήξω σε εύρημα ότι η ενάγουσα έχει εγκαταλείψει το δικαίωμα της να θεωρείται δημιουργός της συγκεκριμένης εικόνας. Σε κατοπινό στάδιο της διαδικασίας αναμένω ότι θα πρέπει να καταλήξω σε ευρήματα σε σχέση με την χρήση της εικόνας στο διαδίκτυο καθώς και να αποφανθώ ποια επίδραση έχει η χρήση της εικόνας στο διαδίκτυο στο πνευματικό δικαίωμα της ενάγουσας. Όμως στο στάδιο αυτό δεν θεωρώ ότι θα πρέπει να επιδρά στην κρίση μου το ζήτημα διότι ακόμη και εάν κάποιο τρίτο πρόσωπο έχει παραβιάσει το πνευματικό δικαίωμα της ενάγουσας με ανάρτηση της εικόνας της φωτογραφίας στο διαδίκτυο αυτό δεν σημαίνει ότι ο εναγόμενος έχει το δικαίωμα να παρανομήσει και αυτός ούτε και το Δικαστήριο πρέπει να αρνηθεί να παρέχει προστασία σε παραβίαση που διαπιστώνει επειδή και κάποιος τρίτος που δεν είναι ενώπιον του Δικαστηρίου ενδεχομένως να έχει παραβιάσει το δικαίωμα της ενάγουσας. Εξάλλου για σκοπούς αυτής της διαδικασίας ο εναγόμενος δεν έχει παραθέσει ξεκάθαρη μαρτυρία ότι η ενάγουσα εξαιτίας του ότι η εικόνα είναι διαθέσιμη και στο διαδίκτυο έχει πάψει να θεωρείται δημιουργός της εικόνας παρόλο ότι αυτή έλαβε την αρχική φωτογραφία. Ούτε και έχει τεθεί η θέση ότι η ενάγουσα παύει να έχει πνευματικά δικαιώματα που να συνδέονται με την συγκεκριμένη φωτογραφία επειδή αυτή φωτογραφία εμφανίζεται σε κάποιες ιστοσελίδες στο διαδίκτυο και επειδή η ενάγουσα ενδεχομένως να επέλεξε αυτή την μέθοδο ως τρόπο επικοινωνίας του έργου στο κοινό ως δημιουργός αυτής της φωτογραφίας. Συνεπώς, σ' αυτό το στάδιο δεν θα αρνηθώ να παρέχω την προστασία που χρειάζεται ο κάτοχος της πνευματικής ιδιοκτησίας εφόσον έχω ικανοποιηθεί ότι υπάρχει συζητήσιμη υπόθεση ότι η ενάγουσα είναι ο δημιουργός πρωτότυπου καλλιτεχνικού έργου και δεύτερο ότι ο εναγόμενος έχει προβεί σε ενέργειες που παραβιάζουν την πνευματική ιδιοκτησία του δημιουργού του καλλιτεχνικού έργου. Δηλαδή, δεν θεωρώ ότι σ' αυτό το στάδιο και με την ισχνή μαρτυρία που έχει παραθέσει ο εναγόμενος να είναι υπεράσπιση η ανάρτηση του καλλιτεχνικού έργου της ενάγουσας στο διαδίκτυο. Δεν είναι υπεράσπιση με την λογική ότι ακόμη και εάν υπάρχει τρίτος που έχει παραβιάσει τα δικαιώματα της ενάγουσας αυτό δεν σημαίνει αυτόματα ότι η ενάγουσα έχει απωλέσει το πνευματικό της δικαίωμα και ότι ο εναγόμενος δικαιούται και αυτός να παραβιάσει το πνευματικό της δικαίωμα επικαλούμενος προγενέστερη παραβίαση του πνευματικού του δικαιώματος από τρίτο πρόσωπο. Ως προς το επιχείρημα του εναγόμενου ότι δεν έχει παραβιάσει κανένα πνευματικό δικαίωμα της ενάγουσας επειδή τα δικά του έργα θα πρέπει να θεωρούνται πρωτότυπα καλλιτεχνικά έργα εξαιτίας του κόπου που έκανε για να τα δημιουργήσει καθώς και της τεχνικής που έκανε χρήση θεωρώ ότι είναι εσφαλμένο επιχείρημα επειδή στην περίπτωση που ήθελε αποδειχθεί ότι η φωτογραφία είναι πρωτότυπο καλλιτεχνικό έργο εκείνο που προστατεύεται είναι η εικόνα της φωτογραφίας και όχι ο τρόπος που δημιουργήθηκε η φωτογραφία. Στην παρούσα περίπτωση θεωρώ ότι υπάρχει καλή μαρτυρία ενώπιον μου που να υποστηρίζει ότι είναι η εικόνα της φωτογραφίας που αποτελεί την πεμπτουσία της καλλιτεχνικής έκφρασης του έργου. Είναι η εικόνα που μιλά από μόνη της και όχι κάτι άλλο στην φωτογραφία. Εκείνο που επεξηγήθηκε στην υπόθεση Temple Island, πιο πάνω, είναι ότι το Δικαστήριο διαπιστώνει κατά πόσο υπήρχε αντιγραφή ενός φωτογραφικού καλλιτεχνικού έργου με αναφορά το μέρος του έργου που έχει αντιγραφεί στην εργασία του εναγόμενου. Γίνεται σύγκριση των δύο έργων για να απομονωθούν τα ποιοτικά χαρακτηριστικά που έχουν γίνει αντιγραφή. Στην περίπτωση που η φωτογραφία αποδειχθεί ότι είναι πρωτότυπο καλλιτεχνικό έργο η εικόνα που απεικονίζει είναι αυτό που προστατεύεται και θεωρείται ότι έχει οπτική σημασία για σκοπούς προστασίας της πνευματικής ιδιοκτησίας. Στην συνέχεια εκείνο που θα πρέπει να αναλογιστεί το Δικαστήριο για να αποφασίσει κατά πόσο υπήρχε παραβίαση πνευματικού δικαιώματος είναι κατά πόσο το σημαντικό μέρος της εργασίας που έχει δημιουργήσει το συνολικό οπτικό αποτέλεσμα της φωτογραφίας έχει αντιγραφεί. Τα στοιχεία που έχουν σημασία σε σχέση με καλλιτεχνικό έργο που είναι φωτογραφία είναι αυτά που έχουν οπτική σημασία. «What is visually significant in an artistic work is not the skill and labour or intellectual creative effort which led up to the work it is the product of that activity. The fact the artists may have used common place techniques to produce his works is not the issue. What is important is that he or she has used them under the guidance of their own aesthetic sense to create the visual effect in question". Εάν ο εναγόμενος ήθελε να δημιουργήσει έργο που έχει όμοια χαρακτηριστικά αυτής της εικόνας με την χρήση άλλης τεχνικής πρόκειται για αντιγραφή διότι η πηγή της έμπνευσης του έργου του εναγόμενου είναι η εικόνα που δημιούργησε η ενάγουσα στην φωτογραφία της. Αυτή η αιτιώδης συνάφεια γίνεται ακόμη πιο ισχυρή εάν υπάρχει μαρτυρία που να καταδεικνύει ότι ο εναγόμενος είχε αντίγραφο της φωτογραφίας στην κατοχή του ή υπόψη του για να εργαστεί ώστε να δημιουργήσει το δικό του το έργο. Στην υπόθεση Painer, πιο πάνω, το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο αναγνώρισε ότι στην περίπτωση φωτογραφίας πορτρέτου η προστασία που απολαμβάνει ο δημιουργός δύναται να είναι πιο περιορισμένη διότι στην περίπτωση του πορτρέτου ο φωτογράφος έχει μικρότερο περιθώριο και ευελιξία να δημιουργήσει πρωτότυπο έργο εξαιτίας του στατικού χαρακτήρα του πορτραίτου. Όμως αυτό δεν είναι δεδομένο και κάθε υπόθεση κρίνεται με τα δικά της γεγονότα. Η φωτογραφία του πορτρέτου απολαμβάνει προστασίας κάτω από το άρθρο 6 της οδηγίας 93/98/EC και εναπόκειται στο Δικαστήριο του κράτους μέλους να αποφασίσει την κάθε περίπτωση ξεχωριστά με αναφορά τα πραγματικά δεδομένα που θα τεθούν ενώπιον του Δικαστηρίου. Ο εναγόμενος έχει παραδεχθεί στις παραγράφους 20 και 34 της ένορκης του δήλωσης πιο κάτω ότι ζωγράφισε την φωτογραφία της ενάγουσας.
  1. Την φωτογραφία που η Ενάγουσα - Αιτήτρια ισχυρίζεται ότι της ανήκει την είχα εντοπίσει στο διαδίκτυο κατά ή περί το 2014 χωρίς να αναγράφει οπουδήποτε σε ποιόν ανήκει ή να είναι υπογραμμένη από τον φωτογράφο που την είχε τραβήξει. Η εν λόγω φωτογραφία όπως μπορεί να διακρίνει το Σεβαστό σας Δικαστήριο από το ΤΕΚΜΗΡΙΟ 11 το οποίο επισυνάπτω έχει δημοσιευθεί από πάρα πολλούς λογαριασμούς φυσικών ή νομικών προσώπων οι οποίοι δραστηριοποιούνται στο διαδίκτυο χρησιμοποιώντας διάφορες σελίδες. Υπάρχουν αρκετές σελίδες που φιλοξενούν την εν λόγω φωτογραφία και στις λεπτομέρειες αυτής δεν αναγράφεται πουθενά ότι ανήκει στην Ενάγουσα - Αιτήτρια ή ότι η εν λόγω φωτογραφία φέρει την κατ' ισχυρισμό ονομασία «Seyma». 34.Εγώ έχω εμπνευστεί και έχω ζωγραφίσει για πρώτη φορά την εν λόγω φωτογραφία κατά ή περί το 2014 και μέχρι σήμερα την έχω ζωγραφίσει συνολικά 4 φορές σε διάφορες παραλλαγές. Παρουσιάζω στο Δικαστήριο ως ΤΕΚΜΗΡΙΑ τα 4 έργα που έχω δημιουργήσει. Συγκεκριμένα έχω δημιουργήσει ως πρώτο έργο, το έργο με το καφέ φόντο και το έχω αριθμήσει για διευκόλυνση του Σεβαστού σας Δικαστηρίου ως ΤΕΚΜΗΡΙΟ
  2. Έχω ζωγραφίσει επίσης το έργο με το κορίτσι σε μαυρόασπρο φόντο και μπλε μάτια και το έχω αριθμήσει για διευκόλυνση του Σεβαστού σας Δικαστηρίου ως ΤΕΚΜΗΡΙΟ
  3. Έχω ζωγραφίσει έγχρωμο το κοριτσάκι σε δύο χρώματα και το έχω αριθμήσει για διευκόλυνση του Σεβαστού σας Δικαστηρίου ως ΤΕΚΜΗΡΙΟ
  4. Περαιτέρω έχω ζωγραφίσει το κοριτσάκι σε δύο χρώματα με το τρίγωνο όπου εναλλάσσεται το φόντο και το έχω αριθμήσει για διευκόλυνση του Σεβαστού σας Δικαστηρίου ως ΤΕΚΜΗΡΙΟ
  5. Διά να ζωγραφίσει την φωτογραφία της ενάγουσας έκανε χρήση της τεχνικής stencil art που την περιέγραψε με λεπτομέρεια στην παράγραφο 35 της ένορκης του δήλωσης πιο κάτω. 35.Οι πίνακες που δημιουργώ δεν αποτελούν προϊών αντιγραφής αλλά προσωπικά πνευματικά μου δημιουργήματα από τα οποία είναι εμπνευσμένα από διάφορες φωτογραφίες, μεταξύ αυτών και το πορτρέτο κατ' ισχυρισμό της αιτήτριας. Η οπτική υπό την οποία απεικονίζεται ένα αντικείμενο από ένα ζωγράφο ή φωτογράφο δεν μπορεί να μονοπωληθεί και εγώ δημιουργώ τους πίνακες ζωγραφικής μου μετά από πολλή μελέτη και σκληρή εργασία και έχουν ζωγραφιστεί με την μέθοδο stencil art μια δύσκολη και συνάμα κοπιαστική τεχνική η οποία χρειάζεται πολλές ώρες εργασίας καθώς για την δημιουργία ενός πίνακα πρέπει να ζωγραφίσεις σε διάφορες φύλλα ειδικού χαρτιού το δημιούργημα σου και ακολούθως να αφαιρείς τμήματα του υλικού δημιουργώντας στην ουσία ένα πρότυπο. Μετέπειτα δημιουργείς τα νησιά αφαιρώντας διάφορα τμήματα του έργου. Στην συνέχεια όλα τα νησιά πρέπει να συνδεθούν με άλλα μέρη του προτύπου με τις γέφυρες, δηλαδή στενά τμήματα του υλικού, που δεν αφαιρούνται ή μπορεί και να προστίθενται για αυτό το σκοπό. Καλλιτέχνες όπως ο Banksy, BIek le rat, Elk, Mr Brainwash και άλλοι χρησιμοποιούν την τεχνική του stencil για να δημιουργήσουν τους πίνακες του. Ο στενσιλισμός είναι μια τέχνη του 20ου αιώνα και πλέον αναγνωρίζεται όπως ο ιμπρεσιονισμός, ο κυβισμός και άλλα. Να σημειωθεί στο Σεβαστό σας Δικαστήριο ότι για την δημιουργία ενός απλού έργου χρειάζεσαι περίπου 10-12 ώρες εργάσιμες και αρκετά υλικά όπως ειδικές κόλλες, μαχαιράκια κοπής, ψαλίδια, χρώματα, σπρέι. Ενώ για την δημιουργία του εν λόγω πίνακα χρειάζεσαι αρκετές ημέρες, μελέτης, ζωγραφικής και ακολούθως δημιουργίας. Προς απόδειξη των ισχυρισμών μου παρουσιάζω στο Σεβαστό σας Δικαστήριο ως ΔΕΣΜΗ ΤΕΚΜΗΡΙΟ 21 τις τέσσερεις αρχικές φόρμες που έχω ζωγραφίσει και ακολούθως θα πρέπει να κόψω εκεί όπου φαίνεται η λέξη (cut) κοπή όπου αργότερα θα ψεκάσω με διάφορα χρώματα ώστε να δημιουργήσω τον πίνακα του πορτρέτου. Με μία ματιά στις 4 φωτογραφίες που ο εναγόμενος ισχυρίζεται ότι είναι δικοί του πίνακες, ήτοι τεκμήρια 17,18,19 και 20 είναι φανερό ότι όλες έχουν στο επίκεντρο την εικόνα του πορτρέτου το ίδιου κοριτσιού με την ίδια έκφραση προσώπου και την ίδια ενδυμασία. Οι οπτικές διαφορές μεταξύ του κάθε πίνακα πρόκειται για παραλλαγή της ίδια εικόνας. Ο ένας πίνακας είναι η ίδια εικόνα ως μαυρόασπρο πορτραίτο που δημιουργήθηκε με την τεχνική που ανέφερε ο εναγόμενος. Ο δεύτερος πίνακας είναι ίδιος αλλά το κορίτσι έχει μπλε μάτια και στο πλαίσιο της φωτογραφίας υπάρχει κορνίζα που είναι διαφορετική. Ο τρίτος πίνακας έχει διαφορετικό πλαίσιο και από την μία πλευρά το πρόσωπο του κοριτσιού είναι μαυρόασπρο και από την άλλη πλευρά του προσώπου υπάρχει ένα κίτρινο χρώμα που δημιουργεί μία όμορφη παραλλαγή αλλά δεν αλλοιώνει τα χαρακτηριστικά και την έκφραση του προσώπου του κοριτσιού. Ο τέταρτος πίνακας έχει μία γεωμετρική και χρωματική παραλλαγή αλλά και πάλι πρόκειται για πίνακα που απεικονίζει το ίδιο κορίτσι ως απεικονίζεται στην φωτογραφία της ενάγουσας. Το συμπέρασμα που εξάγεται από την σύγκριση των δύο εικόνων είναι ότι πρόκειται για αντιγραφή της εικόνας που προέρχεται από την φωτογραφία. Αυτό το συμπέρασμα ενισχύεται από την παραδοχή του εναγόμενου ότι έκανε χρήση της φωτογραφίας για να δημιουργήσει 'ζωγραφιά της φωτογραφίας'. Ο εναγόμενος αμφισβητεί την πατρότητα της φωτογραφίας. Όμως η ενάγουσα έχει αντικρούσει τους ισχυρισμούς του εναγόμενου με πρόσθετη μαρτυρία, ήτοι συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης με την οποία έχει παραθέσει το ηλεκτρονικό της αρχείο με τις φωτογραφίες Raw που λήφθηκαν στους δρόμους της Κωνσταντινούπολης. Το συγκεκριμένο αρχείο όχι μόνο περιέχει την συγκεκριμένη φωτογραφία αλλά δείχνει και άλλες φωτογραφίες του κοριτσιού από άλλη οπτική γωνία και δείχνει και φωτογραφία του κοριτσιού που απεικονίζει όλο το πάνω μέρους του κοριτσιού και τα χέρια της που δεν υπάρχουν στην φωτογραφία που υπάρχει αναρτημένο στο διαδίκτυο. Περαιτέρω, η ενάγουσα έχει προσκομίσει μαρτυρία συνέντευξη που έδωσε ο εναγόμενος σε τουρκοκυπριακή εφημερίδα στην οποία παραδέχθηκε ότι γνωρίζει ποια είναι η ενάγουσα και γνωρίζει ότι είναι γνωστή φωτογράφος. Παραδέχεται ότι έχει κάνει χρήση των φωτογραφιών της ως έμπνευση για να δημιουργήσει και δικά του τα έργα. Αναμφίβολα δεν είναι επί του παρόντος να αξιολογήσω την πιο πάνω μαρτυρία και να αποφασίσω ποια είναι αποδεικτική βαρύτητα που θα πρέπει να δοθεί στην μαρτυρία που έχουν προσκομίσει τα μέρη στα πλαίσια αυτής της διαδικασίας. Όμως θεωρώ ότι έχει τεθεί ενώπιον μου ικανοποιητική μαρτυρία που να καταδεικνύει ότι το ζήτημα της παραβίασης των πνευματικών δικαιωμάτων της ενάγουσας είναι βάσιμο καθότι στηρίζεται σε γεγονότα και στοιχεία. Δεν είναι ατεκμηρίωτοι οι ισχυρισμοί της ενάγουσας ώστε να ειπωθεί ότι η θέση της ότι είναι κάτοχος πνευματικού δικαιώματος και ότι αυτό το δικαίωμα έχει παραβιασθεί από τον εναγόμενο στερείται πειστικότητας, είναι ανεδαφικό ή επιπόλαιο με αποτέλεσμα να θεωρείται ότι αποκλείεται να έχει δίκαιο στην διεκδίκηση τέτοιων δικαιωμάτων. Αντιθέτως, τα στοιχεία που έχουν τεθεί ενώπιον μου δημιουργούν σοβαρό προβληματισμό ως προς ζήτημα σοβαρό προς εκδίκαση και που έχει πιθανότητες επιτυχίας. Κατά συνέπεια οι δύο πρώτες προϋποθέσεις για την έκδοση προσωρινού διατάγματος πληρούνται και θα προχωρήσω να εξετάσω και την τρίτη προϋπόθεση ήτοι κατά πόσο είναι ανάγκη η έκδοση του διατάγματος επειδή η ζημιά θα είναι ανεπανόρθωτη στην περίπτωση που το Δικαστήριο αρνηθεί να παραχωρήσει προσωρινή θεραπεία τώρα. ΚΑΤΑ ΠΟΣΟ ΠΛΗΡΕΊΤΑΙ Η ΤΡΙΤΗ ΠΡΟΥΠΟΘΕΣΗ ΤΗΣ ΑΝΕΠΑΝΟΡΘΩΤΗΣ ΖΗΜΙΑΣ Ο εναγόμενος έχει ισχυρισθεί ότι έχει φτιάξει τέσσερεις Πίνακες ζωγραφικής που απεικονίζουν την ίδια εικόνα. Όμως ακόμη και στην περίπτωση που μπορεί να γίνει υπολογισμός του αριθμού των πινάκων ζωγραφικής που έχει δημιουργήσει ο εναγόμενος με αποτέλεσμα αυτός να είναι περιορισμένος είναι δύσκολο να υπολογισθεί η ζημιά της ενάγουσας επειδή δεν είναι γνωστό ποια χρήση έχει κάνει αυτών των πινάκων ο εναγόμενος και πόσα αντίγραφα των πινάκων έχει κυκλοφορήσει σε άλλη μορφή ώστε το κέρδος του από την συγκεκριμένη δραστηριότητα να είναι γνωστή. Δεύτερο εξαιτίας της φύσης της συγκεκριμένης παραβίασης είναι δύσκολο η ζημιά να υπολογισθεί σε χρήμα. Στην υπόθεση Parico v Muskita Aluminium 1 ΑΑΔ 2015
(2002)το Εφετείο επεξήγησε ότι στις περιπτώσεις που είναι δύσκολο να υπολογισθεί η ζημιά σε χρήμα από την συνεχιζόμενη παραβίαση πνευματικών δικαιωμάτων είναι από τις περιπτώσεις που η πλάστιγγα θα κλίνει υπέρ της έκδοσης του διατάγματος. Εάν το μέγεθος της ζημιάς είναι άγνωστο δεν είναι δυνατόν να γνωρίζει κανείς εάν η αποκατάσταση της ενάγουσας θα είναι εφικτή σε κατοπινό στάδιο στην περίπτωση που πετύχει στην αξίωση της και έτσι είναι πιο ασφαλές να δοθεί το προσωρινό διάταγμα. Στην υπόθεση Highgate Primary School Ltd. ν Φυλακτίδη 1 ΑΑΔ 317
(2009), λέχθηκε ότι η έννοια της πλήρους δικαιοσύνης δεν συναρτάται μόνο με την αποκατάσταση της υλικής ζημιάς που έχει υποστεί η ενάγουσα. Εκείνο που είναι καθαρό από τις πρόνοιες της νομοθεσίας που διέπει το ζήτημα της παραβίασης πνευματικών δικαιωμάτων είναι ότι η ζημιά της ενάγουσας στην περίπτωση που διαπιστωθεί παραβίαση διάρκειας των πνευματικών της δικαιωμάτων η ζημιά που θα προκληθεί δεν περιορίζεται σε χρηματική και υλική ζημιά. Όταν αποδειχθεί η προσβολή του πνευματικού δικαιώματος στα πλαίσια μίας αγωγής το Δικαστήριο δεν λαμβάνει υπόψη μόνο το όφελος που αποδεδειγμένα έχει προσποριστεί αλλά σύμφωνα με το άρθρο 13 εδάφιο
(7)του νόμου 59/76 λαμβάνεται υπόψη και το κατάφωρο της προσβολής που έχει υποστεί ο δημιουργός του πνευματικού έργου. Το άρθρο 6 της σύμβασης της Βέρνης προνοεί ότι η προστασία της πνευματικής ιδιοκτησίας επεκτείνεται πέραν των οικονομικών συμφερόντων του δημιουργού του έργου. "Independently of the author's economic rights, and even after the transfer of the said rights, the author shall have the right to claim authorship of the work and to object to any distortion, mutilation or other modification of, or other derogatory action in relation to, the said work, which would be prejudicial to his honor or reputation". Η λέξη 'author' στην οποία γίνεται αναφορά στο άρθρο 6 της Σύμβασης δεν έχει την έννοια του συγγραφέα λογοτεχνικού έργου αλλά του δημιουργού κάθε λογοτεχνικού και καλλιτεχνικού έργου. Η σύμβαση καλύπτει και αφορά την προστασία όλων των ειδών καλλιτεχνικών έργων καθώς και την φωτογραφία που θεωρείται ότι είναι καλλιτεχνικό έργο σύμφωνα με τις πρόνοιες της σύμβασης. Η λέξη 'author' είναι μετάφραση από το αρχικό Γαλλικό κείμενο της σύμβασης της φράσης 'droit d'auteur'. To Ανώτατο Δικαστήριο του Καναδά στην υπόθεση Theberge v Galerie d'Art du Petit Champlain Inc. And Others [2003] 1 LRC 101 επεξήγησε ότι η έννοια του droit d'auteur ως προνοείται στην Σύμβαση της Βέρνης αφορά την προστασία που παρέχεται στην διανοητική διεργασία και κόπο που έχει κάνει ο δημιουργός του έργου για να καταλήξει στο τελικό αποτέλεσμα της καλλιτεχνικής του έκφρασης. Αναγνωρίζεται ότι τα οικονομικά δικαιώματα του δημιουργού βασίζονται στην λογική της διασφάλισης σε εκείνο και της οικογένεια του το αποκλειστικό δικαίωμα να παραγάγει και να αντιγράφει την εργασία του για την χρονική διάρκεια που του παρέχει προστασία ο νόμος. Τα ηθικά δικαιώματα του δημιουργού διαφέρουν και δύσκολα υπολογίζονται διότι αφορούν παραβίαση που επηρεάζει την ακεραιότητα της εργασίας του ως επέκταση του εαυτού του. Moral rights by contrast descend from the civil law tradition. They adopt a more elevated and less dollars and cents view of the relationship between an artist and his or her work. They treat the artists oevre as an extension of his or her personality, possessing a dignity which is deserving of protection. They focus on the artist's right .to protect throughout the duration of the economic rights both the integrity of the work of his or her authorship of it. H ενάγουσα έχει προσκομίσει μαρτυρία ότι ο εναγόμενος εκθέτει προς το κοινό αντίγραφο της εικόνας που φωτογράφισε η ενάγουσα ως να είναι το προϊόν δικού του καλλιτεχνικού έργου. Δεν αναφέρεται πουθενά το όνομα της ενάγουσας επί των πινάκων που έχει δημιουργήσει ο εναγόμενος. Περαιτέρω η ενάγουσα έχει προσκομίσει μαρτυρία ότι ο εναγόμενος δεν έχει αφήσει άθικτο το ακέραιο του καλλιτεχνικού της έργου διότι αυτοί οι πίνακες περιέχουν χρωματικές και άλλως πως παραλλαγές επί της γενικής εικόνας που πιθανόν να επηρεάσουν την υπόληψη του δημιουργού στην περίπτωση που αυτά συνδεθούν με την ίδια. Δεν είναι επί του παρόντος να προβώ σε ευρήματα για το συγκεκριμένο ζήτημα αλλά οι παραλλαγές δυνατόν να κριθεί ότι συνιστούν διαστρέβλωση και αλλοίωση του αρχικού έργου με τρόπο που αυτοί οι πίνακες να αντίκεινται κατά της καλλιτεχνικής έκφρασης και ακεραιότητας του έργου που αποδίδεται στην ενάγουσα. Παρόλο ότι είναι πρόωρο στάδιο να αποφασισθεί αυτό το ζήτημα μπορώ να φανταστώ ποια θα ήταν η ηθική ζημιά στην ενάγουσα από την εμπορικοποίηση του έργου της με τον τρόπο που έχει επιλέξει ο εναγόμενος. Επειδή δεν μπορώ σ' αυτό το στάδιο να γνωρίζω ποιο θα είναι το μέτρο των αποζημιώσεων στην περίπτωση που η ενάγουσα πετύχει στην αξίωση της είναι πιο σωστό να εκδοθεί το διάταγμα. Υπάρχει ο κίνδυνος το ύψος των χρηματικών αποζημιώσεων να μην αποζημιώνει την συνολική ζημιά που θα έχει υποστεί η ενάγουσα σε κατοπινό στάδιο. Σκοπός του νόμου ήταν η προστασία των δικαιωμάτων του δημιουργού του καλλιτεχνικού έργου. Θεωρώ ότι η συντηρητική επιλογή στην παρούσα περίπτωση, στο ισοζύγιο των δυνάμεων, είναι να ασκήσω την διακριτική μου εξουσία υπέρ της έκδοσης του προσωρινού διατάγματος. Η ζημιά δεν μπορεί να υπολογιστεί επειδή ο εναγόμενος φαίνεται να είναι διατεθειμένος να προβεί σε αδιάκριτη αντιγραφή της εικόνας που αποθανάτισε η ενάγουσα με την φωτογραφία της καθώς και να αποκαλεί το αποτέλεσμα αυτής της αντιγραφής δικό του πρωτότυπο καλλιτεχνικό έργο. H κρίση μου δεν επηρεάζεται από την καθυστέρηση που παρατηρείται στην έκδοση του διατάγματος. Οι πίνακες του εναγόμενου φαίνεται να έχουν προβληθεί στην γκαλερί του, σε προσωπικές του ιστοσελίδες στο διαδίκτυο και ακόμη σε διαφημιστικά φυλλάδια. Η ζημιά που προκαλείται, επομένως, στα πνευματικά δικαιώματα της εναγόμενης είναι σταδιακή επειδή ο πραγματικός κίνδυνος είναι αυτή η εικόνα να ταυτιστεί με τον εναγόμενο στα μάτια του κοινού σε βάθος χρόνου με την συνεχόμενη χρήση της εικόνας και έτσι δεν είναι άνευ αντικειμένου η έκδοση του διατάγματος ακόμη και τώρα. Η ενάγουσα έχει δίκαιο ότι με την αλόγιστη παραγωγή και έκθεση των 'έργων' του εναγόμενου, όπως τα έχει αποκαλέσει, θα περάσει η αντίληψη στο κοινό ότι άλλος είναι δημιουργός του έργου. Μία υποβόσκουσα συνέπεια είναι η σταδιακή αλλοίωση του χαρακτήρα του έργου στα μάτια του κοινού από ένα μοναδικό κομμάτι καλλιτεχνικής έκφρασης σε κάτι διαφορετικό που να έχει αντίκτυπο στην καλλιτεχνική υπόληψη του δημιουργού της ως πρόσωπο που ταυτίζεται με το έργο. Γι' αυτό τον λόγο εκδίδεται διάταγμα ως η παράγραφος Α και Γ της αίτησης. Αναφορικά με το επικουρικό διάταγμα που ζητείται στην παράγραφο Β της αίτησης θεωρώ ότι δεν είναι απόλυτα αναγκαίο να εκδοθεί σ' αυτό το στάδιο. Σ' αυτό το στάδιο είχε σημασία η άρση της κατ' ισχυρισμόν παρανομίας διά να προληφθεί η ζημιά στα πνευματικά δικαιώματα της ενάγουσας. Ο σκοπός της έκδοσης του επικουρικού διατάγματος είναι διά να φανεί σε ποιες ενέργειες έχει προβεί ο εναγόμενος ώστε να υπολογισθεί το μέγεθος της ζημιάς. Είτε δοθεί αυτό το διάταγμα ή όχι η ζημιά έχει ήδη γίνει και είναι ζήτημα που θα απασχολήσει το Δικαστήριο σε κατοπινό στάδιο στην περίπτωση που πετύχει στην αξίωση της η ενάγουσα. Υπάρχουν άλλοι μηχανισμοί στα πλαίσια της αγωγής ώστε να υποχρεωθεί ο εναγόμενος να αποκαλύψει στο Δικαστήριο σε ποιες ενέργειες έχει προβεί προκειμένου να αποτυπώσει την συγκεκριμένη εικόνα στα δικά του έργα. Στο στάδιο αυτό το Δικαστήριο δεν προβαίνει σε ουσιαστική διάγνωση των δικαιωμάτων της ενάγουσας με σκοπό να της παρέχει την θεραπεία που ζητεί με την αγωγή της ήτοι αποζημιώσεις για πλήρη αποκατάσταση στην περίπτωση που τελικά αποδειχθεί ότι υπήρχε παραβίαση πνευματικού δικαιώματος. Ρόλος του Δικαστηρίου κατά την έκδοση προσωρινού διατάγματος είναι να διατηρήσει τα πράγματα ως έχουν και/ή να προλάβει την ζημιά που μπορεί να συμβεί στην περίπτωση που συνεχίσει η κατ' ισχυρισμό παρανομία. Θεωρώ ότι η άρση της δραστηριότητας που περιγράφεται στις παραγράφους Α και Γ του διατάγματος είναι ικανοποιητική προσωρινή θεραπεία για να επιτευχθεί αυτή η προστασία. Ως εκ τούτο απορρίπτεται η αίτηση σε σχέση με την παράγραφο Β. Εκδίδεται διάταγμα ως η παράγραφος Α και Γ της αίτησης. Τα έξοδα της αίτησης επιδικάζονται εναντίον του εναγόμενου όπως αυτά υπολογισθούν από τον πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. Ν. Ταλαρίδου-Κοντοπούλου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΑΙ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.