ΜΙΧΑΗΛ ν. ΤΡΑΠΕΖΑ ΚΥΠΡΟΥ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΤΔ, Αρ. Αγωγής: 3701/2018, 17/1/2020 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2020:A32 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Γ. Πετάση-Κορφιώτη, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 3701/2018 Μεταξύ: XXXXX ΜΙΧΑΗΛ Ενάγουσα και ΤΡΑΠΕΖΑ ΚΥΠΡΟΥ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΤΔ Εναγομένων Ημερομηνία: 17 Ιανουαρίου, 2020 Εμφανίσεις: Για την Ενάγουσα: κ. Παπαθεοδώρου Για τους Εναγόμενους: κα Ανδρέου ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ (δόθηκε αυθημερόν) Με την παρούσα αγωγή η Ενάγουσα αξιώνει από τους Εναγόμενους το ποσό των €1.900,00 ως ποσό με το οποίο κατ' ισχυρισμό επωφελήθηκαν οι Εναγόμενοι σε βάρος της συνεπεία ενεργειών τους οι οποίες εκτελέστηκαν κατά παράβαση του συνταγματικού δικαιώματος της Ενάγουσας στην ιδιοκτησία και/ή παράνομα και/ή αμελώς και/ή κατά παράβαση του καθήκοντος επιμέλειας τους προς την Ενάγουσα και/ή με βάση τις αρχές του αθέμιτου πλουτισμού. Περαιτέρω, αξιώνει παραδειγματικές και/ή τιμωρητικές αποζημιώσεις λόγω της επιλήψιμης και/ή κατακριτέας συμπεριφοράς και/ή δράσης των Εναγομένων. Συνοπτικά αναφέρω ότι σύμφωνα με την Έκθεση Απαίτησης κατά το 2013 η Ενάγουσα κατείχε 13,760 μετοχές των Εναγομένων ονομαστικής αξίας €1,00 η κάθε μια. Κατά το ίδιο διάστημα οι Εναγόμενοι όφειλαν να συμμορφωθούν με τις πρόνοιες της Κ.Δ.Π.278/2013 και να απομειώσουν την αξία των μετοχών που κατείχε η Ενάγουσα κατά €0,99 και το ποσό των €13.622,40 που προέκυψε να χρησιμοποιηθεί για διαγραφή και/ή κάλυψη των ζημιών τους. Είναι η θέση της Ενάγουσας ότι οι Εναγόμενοι δεν έλαβαν τα απαραίτητα μέτρα ώστε η Ενάγουσα να μην βρεθεί σε δυσμενέστερη θέση συνεπεία της εφαρμογής των μέτρων εξυγίανσης συγκριτικά με τη θέση στην οποία θα βρισκόταν εάν οι Εναγόμενοι τίθονταν σε εκκαθάριση (σχετικές λεπτομέρειες παρατίθενται στην παράγραφο 4 της Έκθεσης Απαίτησης). Ως εκ τούτου, ήγειρε την παρούσα αγωγή αξιώνοντας τη ζημιά την οποία υπέστηκε. Στην Έκθεση Υπεράσπισης οι Εναγόμενοι παραδέχονται ότι η Ενάγουσα ήταν κάτοχος και/ή ιδιοκτήτης των αναφερόμενων μετοχών. Αρνούνται, ωστόσο, ότι έχουν προβεί σε οποιεσδήποτε παράνομες και/ή αμελείς ενέργειες. Επικαλούνται δε προς τούτο αλληλογραφία που είχαν με την Ενάγουσα με την οποία η τελευταία ενημερώθηκε για την αξία των μετοχών της ως αποτέλεσμα του Διατάγματος ημερομηνίας 29.3.2013 που εκδόθηκε βάση της νομοθεσίας που ακολούθησε τα γεγονότα που έλαβαν χώρα και οδήγησαν, μεταξύ άλλων, στην απομείωση των καταθέσεων. Προβάλλεται επίσης ότι σύμφωνα με τα άρθρα 12
(15)και
(16)του Ν.17(Ι)/2013 η Ενάγουσα δεν έχει αγώγιμο δικαίωμα εναντίον των Εναγομένων και κωλύεται να εγείρει και προωθεί την παρούσα αγωγή. Ως προς το ιστορικό της υπόθεσης, να σημειώσω ότι μετά από την καταχώρηση της Απάντησης στην Υπεράσπιση, η Ενάγουσα προχώρησε με κλήση για οδηγίες. Σύμφωνα δε με τον Τύπο 25 που επισυνάπτεται στην κλήση της Ενάγουσας ζητούνται λεπτομέρειες σε σχέση με τις παραγράφους 2, 3, 4, 5 και 6 της Έκθεσης Υπεράσπισης. Μετά από την καταχώρηση εκατέρωθεν ενόρκων δηλώσεων αποκάλυψης εγγράφων η πλευρά της Ενάγουσας ήγειρε εκ νέου το ζήτημα των λεπτομερειών παρουσιάζοντας στο Δικαστήριο σχετική επιστολή ημερομηνίας 9.10.2019 σύμφωνα με την οποία ζητούνται λεπτομέρειες σε σχέση με τα εξής: «Παράγραφος 2: Να δοθούν λεπτομέρειες για τον τρόπο απομείωσης της αξίας των μετοχών της Ενάγουσας. Παράγραφος 3: Να δοθούν λεπτομέρειες για τις ενέργειες της Εναγόμενης και/ή των αντιπροσώπων της και/ή υπαλλήλων της καθώς και την αξία των μετοχών που διατηρούσε η Ενάγουσας στις 30.07.13. Παράγραφος 4: Να δοθούν λεπτομέρειες για τις επιστολές και ειδοποιήσεις για τις οποίες γίνεται αναφορά. Παράγραφος 4β: Να δοθούν λεπτομέρειες για τις ζημιές που υπέστησαν οι Εναγόμενοι λόγω εφαρμογής των μέτρων εξυγίανσης. Παράγραφος 4γ και 5: Να δοθούν λεπτομέρειες για τη σύμβαση για την οποία γίνεται αναφορά. Παράγραφος 6: Να δοθούν λεπτομέρειες για την έκτακτη ανάγκη για την οποία γίνεται αναφορά». Να σημειωθεί ότι σύμφωνα με δήλωση του συνηγόρου της Ενάγουσας, το αίτημα αναφορικά με την παράγραφο 3 της Έκθεσης Υπεράσπισης έχει ικανοποιηθεί. Σε σχέση με τα υπόλοιπα ζητήματα δεν υπήρξε συμφωνία μεταξύ των μερών και έτσι ενωρίτερα σήμερα οι συνήγοροι αγόρευσαν προς υποστήριξη των θέσεων τους. Προτού προχωρήσω στην εξέταση της ουσίας της αίτησης κρίνω ορθό να αναφερθώ στη νομική πτυχή του θέματος. Όπως προκύπτει από την πάγια νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου, τα δικόγραφα είναι ουσιώδη στον καθορισμό των επίδικων θεμάτων και στον καθορισμό της βάσης επί της οποίας θα προχωρήσει η ακρόαση. Τα δικόγραφα πρέπει να συντάσσονται με βάση τις πρόνοιες της Δ.19 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας και ειδικότερα σύμφωνα με τον Θεσμό 4 ο οποίος προβλέπει ότι κάθε δικόγραφο θα πρέπει να διατυπώνει σε συνοπτική μορφή όλα τα ουσιώδη γεγονότα επί των οποίων ο διάδικος βασίζει την απαίτηση ή την υπεράσπιση του, ανάλογα με την περίπτωση και όχι τη μαρτυρία με την οποία θα αποδειχθούν τα γεγονότα αυτά. Η λέξη «ουσιώδης» (material) σημαίνει αναγκαία ώστε να διατυπωθεί μια πλήρης αιτία αγωγής. Όπως επίσης, έχει αναφερθεί στην υπόθεση Κρις (Χρίστος) Χριστοδούλου ν. Χρ. Μαρνέρος & Σία Λτδ
(1997)1 Α.Α.Δ. 718, σκοπός των δικογράφων δεν είναι μόνο η διαφύλαξη της διαδικασίας, αλλά και να μην καταλαμβάνονται εξ' απρόοπτου οι διάδικοι στους οποίους θα πρέπει να παρέχεται η δέουσα ευκαιρία να ετοιμάσουν την υπόθεση τους για ακρόαση. Εκτός εάν τα επίδικα θέματα καθοριστούν δεόντως η ακρόαση παραμένει χωρίς οριοθέτηση και οι σκοποί της δικαιοσύνης μπορεί να παρακωλυθούν λόγω της αβεβαιότητας που προκύπτει (βλέπε G.I.P Constructions Ltd v. Panayiota Neophytou and others
(1983)1 CLR 669). Τα δικόγραφα θα πρέπει να περιέχουν όλες τις αναγκαίες λεπτομέρειες ώστε η άλλη πλευρά να μπορεί να σχηματίζει σαφή και πλήρη εικόνα για τη φύση και την έκταση της υπόθεσης που πρόκειται να αντιμετωπίσει στην ακρόαση και να μην βρίσκεται προ εκπλήξεως ή να καταλαμβάνεται εξ' απήνης. Όταν ο κανόνας αυτός παραβιάζεται ο αντίδικος δικαιούται να αξιώνει και επιτυγχάνει την έκδοση διατάγματος που να διατάζει τον αντίδικο να παράσχει τις απαιτούμενες κάτω από τις περιστάσεις λεπτομέρειες (βλέπε Κυπριακές Αερογραμμές Λτδ κ.ά. v. Credit Libanais S.A.L.
(1991)1 Α.Α.Δ. 649, 652 και Bullen and Leake, Precedents of Pleadings (12η έκδοση, 1975) στις σελίδες 112 και 113). Το δικαιοδοτικό πλαίσιο για την έκδοση διατάγματος για παροχή περαιτέρω και καλύτερων λεπτομερειών περιλαμβάνεται στην Δ.19 Θ.6[1]. Η σημασία των περαιτέρω και καλύτερων λεπτομερειών είναι εξίσου μεγάλη με αυτή των έγγραφων προτάσεων καθότι καθαρίζουν με περισσότερη σαφήνεια τα επίδικα θέματα έτσι ώστε κατά τη δίκη να προσκομιστεί η σχετική μαρτυρία και για να γνωρίζει η άλλη πλευρά την υπόθεση την οποία θα αντιμετωπίσει κατά την ακρόαση χωρίς να καταλαμβάνεται εξαπίνης (βλέπε National Supply Corp. Of the Libyan Arab Republic v. Achaia Shipping Ltd
(1975)1 C.L.R. 428, Kassapi v. Louca
(1981)1 C.L.R. 666, Κυπριακές Αερογραμμές Λτδ v. Credit Libanais etc
(1991)1 Α.Α.Δ. 649). To Δικαστήριο έχει διακριτική ευχέρεια να διατάξει την παροχή περαιτέρω και καλύτερων λεπτομερειών στις περιπτώσεις εκείνες όπου κρίνει ότι ως έχει η Έκθεση Απαίτησης ή η Έκθεση Υπεράσπισης, ανάλογα με την περίπτωση, απουσιάζουν τέτοιες λεπτομέρειες, οι οποίες είναι αναγκαίες ώστε να καθορίζονται με περισσότερη σαφήνεια τα επίδικα θέματα. Τι αποτελεί αναγκαία λεπτομέρεια κρίνεται με βάση τα δεδομένα κάθε υπόθεσης, η δε διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου ασκείται δικαστικά. Αφετηρία έκδοσης διατάγματος για παροχή περαιτέρω και καλύτερων λεπτομερειών αποτελεί το ζήτημα του «ουσιώδους γεγονότος», αφού τέτοιου είδους λεπτομέρειες μπορούν να δοθούν μόνο σε σχέση με τα ουσιώδη γεγονότα επί των οποίων στηρίζεται το δικόγραφο και όχι αναφορικά με τη μαρτυρία που θα προσκομιστεί προς απόδειξη τους. Η παροχή τέτοιων λεπτομερειών σκοπεύει στο να διευκρινισθούν και εξειδικευθούν τα κατ' ισχυρισμό ουσιαστικά γεγονότα, αλλά κατ' ουδένα λόγο στο να εκμαιευθεί ή να ιχνηλατηθεί ή να αποκαλυφθεί η ίδια η μαρτυρία με την οποία αυτά θα αποδειχθούν (βλέπε Θεμιστοκλέους ν. Χρ. Γεωρνιάδη Λτδ
(2000)1 Α.Α.Δ. 157, Ευδόκιος Σάββα ν. Κυπριακών Αερογραμμών Λτδ (αρ. 2)
(1992)1 Α.Α.Δ. 1146 και Ηνωμένη Εκδοτική Εταιρεία Λτδ ν. Χατζηκώστα
(1990)1 Α.Α.Δ. 244, 249). Μελετώντας την παράκληση των δικηγόρων της Ενάγουσας για περαιτέρω και καλύτερες λεπτομέρειες υπό το φως των πιο πάνω νομικών αρχών κρίνω τα ακόλουθα: Αναφορικά με το αίτημα σε σχέση με την παράγραφο 2 της Έκθεσης Υπεράσπισης, κρίνω ότι με δεδομένη την γενική και αόριστη αναφορά των Εναγομένων στον «τρόπο που απομειώθηκαν οι μετοχές που διατηρούσε σαν αποτέλεσμα των σχετικών διαταγμάτων», κρίνω ότι δικαιολογείται η παροχή λεπτομερειών ώστε η Ενάγουσα να γνωρίζει τη θέση της υπεράσπισης επί τούτου. Ερχόμενη στο αίτημα σε σχέση με την παράγραφο 4, κρίνεται επίσης αναγκαίο όπως δοθούν οι αιτούμενες λεπτομέρειες ώστε η Ενάγουσα να μην βρεθεί προ εκπλήξεως κατά την ακροαματική διαδικασία. Τα όσα αναφέρει το κ Παπαθεοδώρου επί του θέματος στις σελίδες 5 και 6 της γραπτής αγόρευσης του με βρίσκουν απόλυτα σύμφωνη και τα υιοθετώ. Το αίτημα σε σχέση με την παράγραφο 4(β) κρίνεται αδικαιολόγητο. Είναι προφανές ότι οι Εναγόμενοι επικαλούνται πρόνοιες της νομοθεσίας σε σχέση με τις οποίες δεν χρειάζονται οποιεσδήποτε λεπτομέρειες. Μελετώντας τις παραγράφους 4(γ) και 5 της Έκθεσης Υπεράσπισης ώστε να εξετάσω το αίτημα της Ενάγουσας, είναι, θεωρώ, προφανές ότι η όποια αναφορά των Εναγομένων στην υπεράσπισή τους περί «ματαίωσης σύμβασης» δεν αφορά σε συγκεκριμένη σύμβαση (βλέπε παράγραφο 5 όπου αναφέρεται ότι «στο βαθμό που η όποια ιδιωτική σύμβαση προβλέπει το αντίθετο, αυτή έχει ματαιωθεί και/ή δεν είναι εφαρμόσιμη»). Ως εκ τούτου δεν κρίνω σκόπιμο να εκδώσω οποιοδήποτε διάταγμα αναφορικά με τις παραγράφους 4(γ) και 5 της Έκθεσης Υπεράσπισης. Ερχόμενη, τέλος, στο ζήτημα που εγείρεται αναφορικά με την παράγραφο 6 της Υπεράσπισης όπου οι Εναγόμενοι επικαλούνται την ύπαρξη «έκτακτης ανάγκης», κρίνω ότι η σχετική αναφορά είναι γενική και η υπεράσπιση θα πρέπει να δώσει μια συνοπτική περιγραφή ώστε η Ενάγουσα να γνωρίζει ποια είναι αυτή η έκτακτη ανάγκη ώστε να την αντιπαραβάλει, ίσως, με μαρτυρία για να καταδείξει ότι δεν υφίστατο ή ότι δεν δικαιολογούσε τις συγκεκριμένες ενέργειες των Εναγομένων. Συνοψίζοντας, κρίνω δικαιολογημένο το αίτημα σε σχέση με τις παραγράφους 2, 4 και 6 της Έκθεσης Υπεράσπισης και εκδίδεται διάταγμα με το οποίο οι Εναγόμενοι διατάσσονται να παρέχουν περαιτέρω και καλύτερες λεπτομέρειες επί αυτών εντός 45 ημερών από σήμερα. Όσον αφορά τα έξοδα της σημερινής διαδικασίας ενόψει του ότι το αίτημα επιτυγχάνει μερικώς κρίνω ορθό όπως τα έξοδα ακολουθήσουν το αποτέλεσμα της αγωγής. (Υπ.)........................................ Γ. Πετάση - Κορφιώτη, Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφο Πρωτοκολλητής [1] «6. Α further and better statement of the nature of the claim or defence, or further and better particulars of any matter stated in any pleading, notice, or written proceeding requiring particulars, may in all cases be ordered, upon such terms, as to costs and otherwise, as may be just». cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο