Σε ό,τι αφορά την περιουσία του Πισσά, Διαχείριση: 611/2011, 31/1/2020 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2020:A66 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑ ΕΠΙΚΥΡΩΣΗΣ ΔΙΑΘΗΚΩΝ ΕΝΩΠΙΟΝ: Χ. Β. Χαραλάμπους, Α.Ε.Δ. Διαχείριση: 611/2011 Αναφορικά με τον Περί Διαχειρίσεως Περιουσιών Νόμο, Κεφ.189 Σε ό,τι αφορά την περιουσία του *** Πισσά Αποβιώσαντος Αίτηση ημερ. 24.5.18 για Συμπληρωματική Ένορκη Δήλωση Ημερομηνία: 31 Ιανουαρίου 2020 Εμφανίσεις: Για Αιτήτριες: κ. Χρίστου, για Ηλίας Χρίστου Δ.Ε.Π.Ε. Για Διαχειρίστρια: κα Μ. Κυπριανίδου Για Κληρονόμο: κα Χ. Λειβαδιώτου Ε Ν Δ Ι Α Μ Ε Σ Η Α Π Ο Φ Α Σ Η Δύο εκ των κληρονόμων (σύζυγος και θυγατέρα) του αποβιώσαντος καταχώρισαν στις 15.5.17 αίτηση για παύση της υφιστάμενης διαχειρίστριας και διορισμό των ιδίων ως νέων διαχειριστριών. Μετά την καταχώριση ενστάσεων από τη Διαχειρίστρια, καθώς και από την τρίτη κληρονόμο (επίσης θυγατέρα), οι δύο Αιτήτριες καταχώρισαν την υπό κρίση αίτηση για την εξασφάλιση άδειας καταχώρισης συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης προς υποστήριξη της αίτησης για παύση. Μια εξ αυτών ορκίζεται προς υποστήριξη της αίτησης λέγοντας ότι στη συμπληρωματική ένορκη δήλωση της αναφέρεται σε «νέα» γεγονότα ενώ προτίθεται να απαντήσει και στους ισχυρισμούς που περιέχονται στις συνοδεύουσες τις δύο ενστάσεις, ένορκες δηλώσεις, καθώς και να παραθέσει σημαντικά «καινούρια» τεκμήρια, τα οποία είχαν απολεσθεί και μόλις πρόσφατα έχουν ανευρεθεί. Επισυνάπτει δείγμα της προτεινόμενης ένορκης δήλωσης ως Τεκμήριο 1. Ενστάσεις Τόσον η Διαχειρίστρια όσον και η τρίτη Κληρονόμος καταχώρισαν ενστάσεις και στην υπό κρίση αίτηση, προβάλλοντας η μεν πρώτη επτά λόγους, η δε κληρονόμος οκτώ λόγους προς απόρριψη του αιτήματος, συνοδεύοντας τις με δικές τους ένορκες δηλώσεις. Όλοι αυτοί οι λόγοι κατατείνουν στο ότι δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις της σχετικής δικονομικής διάταξης ως έχει ερμηνευθεί από τη νομολογία. Οι ένορκες δηλώσεις των Καθ' ων επεξηγούν και αναλύουν αυτούς τους λόγους ενστάσεων. Ειδικότερη αναφορά θα γίνει κατωτέρω εάν και όπου απαιτείται. Νομική πτυχή Η δυνατότητα καταχώρισης συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης σε αίτηση προβλέπεται από τη Δ.48 θ.4
(2), η οποία έχει ως εξής: «4
(2)Το Δικαστήριο η Δικαστής, μετά από αίτηση ή προφορικό αίτημα, μπορεί, για καλό λόγο, να επιτρέψει την καταχώρηση συμπληρωματικών ένορκων δηλώσεων. Η ακρόαση αίτησης διεξάγεται στη βάση των γεγονότων που αναφέρονται στην αίτηση ή στις ένορκες δηλώσεις τηρουμένης της δυνατότητας αντεξέτασης που προνοείται από τη Διαταγή 39.» Θεσπίζοντας τον εν λόγω κανονισμό το Ανώτατο Δικαστήριο άφησε το θέμα στη διακριτική ευχέρεια του εκδικάζοντος δικαστηρίου, θέτοντας ουσιαστικά ένα κριτήριο, ήτοι αυτό της ύπαρξης «καλού λόγου» (βλ. Αναφορικά με αίτηση Φιλόκυπρου Ματθαίου
(2008)1(A) 510). Σχετικά με την εφαρμογή του είναι τα εξής από την Α. Messios & Sons Ltd κ.ά. ν. Λεωνίδα,
(2010)1(Α) Α.Α.Δ.195: «Θεωρούμε ότι η διακριτική ευχέρεια που παρέχεται στο δικαστήριο από τις σχετικές δικονομικές πρόνοιες, είναι ορθό και δίκαιο να ασκηθεί, στην προκείμενη περίπτωση υπέρ των εφεσειόντων-αιτητών. Κατά την εκτίμηση μας τα στοιχεία που επιθυμούν να θέσουν ενώπιον του δικαστηρίου, οι εφεσείοντες-αιτητές, με τις δύο ένορκες δηλώσεις για τις οποίες ζητούν την άδεια του δικαστηρίου να καταχωρήσουν, είναι στοιχεία που σχετίζονται με τους ισχυρισμούς και τις θέσεις που πρόβαλε ο εφεσίβλητος-καθ' ου η αίτηση στην αρχική του ένορκη δήλωση προς υποστήριξη της ένστασης στην αίτηση επαναφοράς της έφεσης. Δεν πρόκειται, κατά την κρίση μας, για ανεπίτρεπτη μαρτυρία ούτε για επανάληψη των αρχικών ισχυρισμών των εφεσειόντων, αλλά για διευκρινίσεις και ισχυρισμούς που είναι επιθυμητό να επιτραπεί στους εφεσείοντες-αιτητές να προβάλουν, ώστε το δικαστήριο να έχει ενώπιον του ολοκληρωμένη και σφαιρική εικόνα των γεγονότων». (Η έμφαση είναι του παρόντος Δικαστηρίου) Να σημειωθεί πως στην πιο πάνω υπόθεση επιτράπηκε η καταχώριση δύο συμπληρωματικών δηλώσεων, εκ των οποίων η μια προερχόμενη από άλλο πρόσωπο και όχι την αρχικώς ενόρκως δηλούσα. Γενικότερα σε αιτήσεις, τα αμφισβητούμενα γεγονότα επιβάλλεται να αποδεικνύονται από τον διάδικο που τα επικαλείται (Thinking Steel International BV ν. Caramondani Bros Public Co Ltd
(2012)1(Β) Α.Α.Δ.1460). Όπως λέχθηκε στη Fashion Box S.P.A. v. Ferro Fashions Ltd
(1999)1(Γ) Α.Α.Δ.1858 «. αν υπάρχει διάσταση ως προς τα γεγονότα, μεταξύ του αιτητή και οποιουδήποτε προσώπου που καταθέτει ειδοποίηση ένστασης, ο αιτητής ή ο ενιστάμενος θα πρέπει κατά την ακρόαση της αίτησης να είναι έτοιμος να αποδείξει τα γεγονότα επί των οποίων βασίζεται, στο βαθμό που το βάρος απόδειξης τον βαραίνει». Στη μεταγενέστερη υπόθεση Κόκκινου ν. Κόκκινου, Έφ.29/14, ημερ. 3.11.16, αναφέρθηκαν σχετικά με το ίδιο θέμα τα εξής: «Καλός λόγος» προϋποθέτει την ύπαρξη κάποιας ανάγκης με απώτερο σκοπό την επίλυση των επίδικων ζητημάτων της ενδιάμεσης διαδικασίας και την ορθή απονομή της δικαιοσύνης. Εν προκειμένω, δεν είχε καταδειχθεί τέτοια ανάγκη». Στην αρχική τους αίτηση οι Αιτήτριες ζητούν την παύση της Διαχειρίστριας επί τω ότι:
- Δεν τις είχε ενημερώσει ότι μπορούσαν να διοριστούν οι ίδιες.
- Δεν καταχώρισε ποτέ ενδιάμεσους ή τελικούς λογαριασμούς.
- Δεν προέβη στον διαμοιρασμό της περιουσίας.
- Δεν προσπάθησε να βρει διευθέτηση για το χρέος στην Τράπεζα Κύπρου παραβιάζοντας τα καθήκοντα της και αμελώντας σκοπίμως.
- Δεν επιθυμεί τους Κληρονόμους ως πελάτες της και ούτε να συνεχίσει ως Διαχειρίστρια.
- Παρότι ψήφισε τα έξοδα της στην Επιτροπή Καθορισμού του Συλλόγου εντούτοις δεν αποχωρεί κρατώντας ως όμηρο τη διαχείριση.
- Οι ίδιες έχουν απολέσει την εμπιστοσύνη τους προς εκείνη. Η πιο πάνω αρχική ένορκη δήλωση των Αιτητριών καταλαμβάνει δύο δακτυλογραφημένες σελίδες. Με την οκτασέλιδη προτεινόμενη δήλωση τους και πέραν των εισαγωγικών ζητημάτων, επιθυμούν μεταξύ άλλων: · Να δηλώσουν ότι απορρίπτουν τις θέσεις της διαχειρίστριας και ότι επαναλαμβάνουν το περιεχόμενο της δικής τους αρχικής ένορκης δήλωσης. Τέτοιες επαναλήψεις είναι οι ισχυρισμοί τους ότι δεν τους εξήγησε ότι μπορούσαν να διοριστούν οι ίδιες (§4), ότι δεν καταχώρισε λογαριασμούς (§5), ότι όλα φαίνονται στον φάκελο (§6) και ότι υπάρχει αδράνεια (§7). · Να εξηγήσουν ότι παλαιότερα σε άλλη τους αίτηση εισηγούντο και την τρίτη κληρονόμο ως διαχειρίστρια αλλά εκείνη αρνείτο (§9) και ότι η Διαχειρίστρια επιχείρησε να πωλήσει τα ακίνητα στα οποία διαμένει η τρίτη εκ των κληρονόμων (§9 και 11), ότι δεν απαντούσε τηλέφωνα (§10), καθώς και ότι με δεδομένο το ύψος των χρεών και του φόρου δεν θα απέμεναν χρήματα για αυτά αν αγόραζε διαμέρισμα για τη μια κληρονόμο. · Να αναφέρουν τις οφειλές στην Τράπεζα μέχρι τις 23.9.11 (§12) και κάποια επιχειρήματα από αλληλογραφία που επισυνάπτει η Διαχειρίστρια στην ένσταση της. · Να δηλώσουν ότι η προθεσμία για ένταξη σε Σχέδιο Ληξιπρόθεσμων Οφειλών Φόρου λήγει (έληγε) στις 3.7.18 χωρίς να συμπεριληφθεί η Διαχείριση αυτή με ευθύνη της διαχειρίστριας (§13). · Να υποδείξουν ότι δεν υπήρξε συμμόρφωση προς το άρθρο 6 του περί Περιουσίας Αποθανόντων Προσώπων Νόμου (§14) για πώληση προς εξόφληση Φόρου (§15), καθώς και ότι η διαχειρίστρια καθυστερεί για να ζητά μεγαλύτερη αμοιβή (§16). · Να επαναλάβουν το περιεχόμενο της §9 της ένορκης δήλωσης τους και ότι έπρεπε να κινηθεί αγωγή εις βάρος της Τράπεζας (§17). · Να επαναλάβουν τη δική τους §10 επιχειρηματολογώντας ότι υπάρχουν αντιφάσεις στις θέσεις της διαχειρίστριας, προσθέτοντας ότι την κάλεσαν πολλές φορές να συμφωνήσουν την αμοιβή της (§18). · Να επαναλάβουν τη δική τους §11 (§19). · Να ισχυριστούν ότι έχουν παραβλαφθεί τα δικά τους συμφέροντα (§20). · Να προβάλουν ότι οι ίδιες πλήρωσαν πολλές υποχρεώσεις της Διαχείρισης, επισυνάπτοντας αποδείξεις των ετών 2013-2018 (§21). · Να ισχυριστούν ολιγωρία (§22). · Να εξηγήσουν τις συμβουλές που έλαβαν για τις συνέπειες της αντικατάστασης (§23). · Να αρνηθούν την ένορκη δήλωση της τρίτης κληρονόμου και να επαναλάβουν τους δικούς τους (§24), δηλώνοντας ότι συμφωνούν να διοριστεί και εκείνη μαζί τους (§25). · Να δηλώσει η μια εκ των Αιτητριών, η θυγατέρα, ότι είναι εξουσιοδοτημένη από την άλλη, ήτοι τη μητέρα τους (§26). · Να δηλώσουν ότι το 2014 η τρίτη κληρονόμος υπέγραψε επιστολή δίδοντας συγκατάθεση για την παύση της διαχειρίστριας (§27) και να επιχειρηματολογήσουν βάσει της εν λόγω επιστολής (§28). · Να επιχειρηματολογήσουν για αδράνεια με βάση το ότι τα τεκμήρια τα οποία επισυνάπτει η διαχειρίστρια είναι του 2016 (§29). Έχοντας υπόψιν τα πιο πάνω καθώς και το όλο περιεχόμενο της προτεινόμενης ένορκης δήλωσης, είναι, θεωρώ, προφανές πως το πλείστο μέρος αυτής απλώς επαναλαμβάνει θέσεις οι οποίες υπάρχουν ήδη ή και δύναται να προωθηθούν στη βάση της υφιστάμενης ένορκης δήλωσης. Ένα άλλο μέρος της σαφώς αφορά επιχειρηματολογία η οποία έχει ως υπόβαθρο το περιεχόμενο του φακέλου ή υφιστάμενα στοιχεία. Τέτοια επιχειρηματολογία δεν απαιτείται να παρατίθεται σε ένορκη δήλωση. Ανήκει στο στάδιο των αγορεύσεων και είναι ελεύθερες οι Αιτήτριες εάν επιθυμούν να την προωθήσουν. Σημαντικό μέρος καταλαμβάνουν και ισχυρισμοί οι οποίοι είναι άσχετοι με το αίτημα τους και κυρίως με τους λόγους τους οποίους είχαν προβάλει αρχικά για την παύση της Διαχειρίστριας. Τέτοιοι είναι π.χ. ο ισχυρισμός ότι παλαιότερα πρότειναν και την άλλη κληρονόμο ή ότι εκείνη το 2014 συναινούσε στην αντικατάσταση της Διαχειρίστριας. Αρκετοί ισχυρισμοί εκφεύγουν ουσιαστικά της βάσης της αρχικής αίτησης τους και στην πραγματικότητα η προσπάθεια εισαγωγής τέτοιων θέσεων ισοδυναμεί με απόπειρα διεύρυνσης και τροποποίησης της αρχικής αίτησης κατά τρόπο που να περιλαμβάνει πλέον άλλους, διαφορετικούς και ανεξάρτητους λόγους παύσης, οι οποίοι σίγουρα δεν είναι αναγκαίοι για την επίλυση των επίδικων ζητημάτων της ενδιάμεσης διαδικασίας, όπως αυτή είχε καταχωριστεί. Σημειώνεται δε, πως παρά τον ισχυρισμό για την αναγκαιότητα εισαγωγής νέων γεγονότων, εντούτοις κανένα από τα αναφερόμενα γεγονότα δεν φαίνεται να προέκυψε μετά την καταχώριση της αρχικής αίτησης για παύση. Ακόμα και τα έγγραφα για τα οποία υπάρχει ισχυρισμός ότι εντοπίστηκαν μετά την αίτηση αφορούν γεγονότα (πληρωμές) που προηγήθηκαν της αίτησης και υπ' αυτή την έννοια ήταν, ή λογικά θα έπρεπε να ήταν, εις γνώσιν των Αιτητριών και να είχαν συμπεριληφθεί νωρίτερα εάν θεωρείτο αναγκαίο. Εν πάση περιπτώσει ούτε οι πληρωμές αυτές συνδέονται με κάποιον από τους αρχικώς προβληθέντες λόγους παύσης της διαχειρίστριας, στη βάση των οποίων και θα κριθεί η κυρίως αίτηση. Κατάληξη Καταλήγοντας κρίνεται ότι δεν υπάρχει καλός λόγος για να επιτραπεί η προτεινόμενη συμπληρωματική ένορκη δήλωση. Αντίθετη πορεία θα περιέπλεκε παρά θα διευκόλυνε τα πράγματα και τη διαδικασία. Ως εκ τούτου απορρίπτεται με έξοδα €500 συν Φ.Π.Α. προς όφελος της Διαχειρίστριας και €500 συν Φ.Π.Α. προς όφελος της ενιστάμενης Κληρονόμου και στις δύο περιπτώσεις εις βάρος των Αιτητριών, αλληλεγγύως και ή κεχωρισμένως. (Υπ.) ............... Χ. Β. Χαραλάμπους, Α.Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής /Σ.Θ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο