HELLENIC BANK PUBLIC COMPANY LIMITED ν. TUCKER κ.α., Αρ. Αγωγής: 3441/2014, 23/1/2020 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2020:A28 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Δ. Ι. Κίτσιου, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 3441/2014 Μεταξύ: HELLENIC BANK PUBLIC COMPANY LIMITED Eνάγουσα -και-
- Ixxx xxxxx TUCKER
- xxxxxxx xxx ROWE
- ΚΥΠΡΙΑΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΑΚΙΝΗΤΩΝ (Η ΔΥΝΑΜΙΣ) ΛΙΜΙΤΕΔ Εναγόμενων Αίτηση ημερομηνίας 26.09.2018 για παραμερισμό απόφασης από Εναγόμενους 1 και 2 Ημερομηνία: 23.01.2020 Εμφανίσεις: Για Εναγόμενους 1 και 2-Αιτητές: κα Β. Μαλτά για L.G. Zambartas LLC Για Ενάγοντες-Καθ' ων η Αίτηση: κ. Λ. Νικολαϊδης για Α. Κακογιάννης & Συνεργάτες Δ.Ε.Π.Ε. ΑΠΟΦΑΣΗ Με αίτηση τους ημερομηνίας 26.09.2018 - στο εξής η Αίτηση - οι Εναγόμενοι 1 και 2 - στο εξής οι Αιτητές - ζητούν την έκδοση διαταγμάτων (α) παραμερισμού απόφασης η οποία εκδόθηκε στην παρούσα αγωγή εναντίον τους ημερομηνίας 15.12.2014, (β) ακύρωσης της επίδοσης του κλητηρίου εντάλματος της αγωγής προς αυτούς και (β) παραμερισμού του κλητηρίου και απόρριψης της αγωγής. Η Αίτηση υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση της Εxxxxxx Πxxxxxxxxxx, ασκούμενης δικηγόρου στο δικηγορικό γραφείο των δικηγόρων των Αιτητών, η οποία εξηγεί ότι προβαίνει στη δήλωση κατόπιν εξουσιοδότησης των τελευταίων, αλλά και επειδή είναι δύσκολη και δαπανηρή η μετάβαση τους στην Κύπρο ενόψει του ότι ζουν στο εξωτερικό. Ως περαιτέρω αναφέρει η απόδειξη επίδοσης προς τον Εναγόμενο 1 δεν αναφέρει το όνομα του με αποτέλεσμα να μην μπορεί να διαφανεί σε ποιο ακριβώς πρόσωπο απευθυνόταν η ειδοποίηση, ως εκ τούτου είναι αμφίβολο ότι τα προς επίδοση έγγραφα έφτασαν πράγματι στον Εναγόμενο
- Κατά ή περί την 11.08.2018 οι Αιτητές έλαβαν επιστολή ημερομηνίας 26.07.2018 από την εταιρεία A.P.S, η οποία συνοδευόταν από έγγραφα με τα οποία ενημερώνονταν ότι είχε εκδοθεί απόφαση στην αγωγή εναντίον τους, ζητείτο δε η εκχώρηση των δικαιωμάτων των Αιτητών επί της κατοικίας τους, η οποία βρίσκεται στη Λεμεσό. Αυτή ήταν η πρώτη φορά, σύμφωνα με την ενόρκως δηλούσα, που οι Αιτητές έλαβαν γνώση αναφορικά με τη λήψη μέτρων εναντίον τους. Στη συνέχεια μερίμνησαν ώστε να συναντηθούν με δικηγόρο το συντομότερο δυνατό για να λάβουν νομική συμβουλή. Έγινε έρευνα από τους δικηγόρους των Αιτητών στο φάκελο της υπόθεσης και τους δόθηκε συμβουλή για παραμερισμό της επίδοσης καθότι η επίδοση της αγωγής έγινε αντικανονικά. Τα έγγραφα του Υπουργείου Δικαιοσύνης αναφορικά με την επίδοση της αγωγής στους Αιτητές, στάλθηκαν με απλό ταχυδρομείο, γεγονός που καταδεικνύει ότι καμία ασφαλής βεβαίωση υπάρχει που να πιστοποιεί ότι αυτά πράγματι παραλήφθηκαν από τους Αιτητές, οι οποίοι πληροφορούν την ενόρκως δηλούσα ότι ουδέποτε έλαβαν τα προς επίδοση έγγραφα και ουδέποτε πριν την 11.08.2018 γνώριζαν ότι λήφθηκαν δικαστικά μέτρα εναντίον τους. Γι' αυτό δεν καταχώρησαν εμφάνιση αλλά και υπεράσπιση, ενέργειες που είχαν πρόθεση να πράξουν, όπως και καταχώρηση ανταπαίτησης. Με συμπληρωματική ένορκη δήλωση της Εxxxxxx Πxxxxxxxxxx διευκρινίζεται ότι εκ παραδρομής ζητείται στην Αίτηση ο παραμερισμός απόφασης ημερομηνίας 15.12.2014 αντί της απόφασης ημερομηνίας 02.11.
- Αναπτύσσονται επίσης επιχειρήματα προς υποστήριξη της θέσης ότι η επίδοση στους Αιτητές έγινε κατά παράβαση του πνεύματος και του σκοπού του Ευρωπαϊκού Κανονισμού 1393/
- Εξηγείται επίσης ότι ήταν αδύνατο να γίνει επίδοση των εγγράφων της αγωγής στο γραμματοκιβώτιο των Αιτητών, αφού αυτό ήταν πρακτικά ανέφικτο για τους λόγους που εξηγούνται. Επίσης, αναφέρεται ότι οι Αιτητές βρίσκονται ως επί το πλείστον στην οικία τους κατά τη διάρκεια της ημέρας και ουδείς ταχυδρόμος κτύπησε το κουδούνι της οικίας τους. Ειδικότερα την ημέρα που κατ' ισχυρισμό έγινε η επίδοση ο Αιτητής 1 βρισκόταν στην οικία του. Ενάντια στην Αίτηση οι Ενάγοντες - στο εξής Καθ' ων η Αίτηση - καταχώρησαν Ειδοποίηση Περί Πρόθεσης Ένστασης, προβάλλοντας 21 λόγους ένστασης, οι οποίοι συνοψισμένοι συνίστανται στο ότι, η Αίτηση συνιστά κατάχρηση διαδικασίας, ότι οι Αιτητές δεν έχουν καταδείξει σοβαρό και εύλογο λόγο που να δικαιολογεί την καθυστέρηση στην καταχώρηση της Αίτησης, ότι κωλύονται να την προωθήσουν ένεκα της αρχής του δεδικασμένου "res judicata", οι Αιτητές δεν παρουσιάζουν σοβαρούς και επαρκείς λόγους που να δικαιολογούν τις αξιώσεις τους, η Αίτηση είναι ελλειπής και/ή δεν στηρίζεται σε ορθή νομική βάση και προϋποθέσεις, είναι παράτυπη και/ή ανεπίτρεπτη και/ή αντίθετη με τους Διαδικαστικούς Κανονισμούς, η ένορκη δήλωση που την συνοδεύει γίνεται από δικηγόρο, είναι ανυπόστατη και σε αυτήν περιλαμβάνονται αναληθείς και παραπλανητικοί ισχυρισμοί, η ενόρκως δηλούσα δεν αναφέρει τα πραγματικά και αληθή γεγονότα, δεν παρέχονται καθόλου ή/και επαρκή και/ή βάσιμα δικαιολογητικά για την παράλειψη καταχώρησης Σημειώματος Εμφάνισης, η Αίτηση αποτελεί ξεκάθαρη προσπάθεια για αποφυγή και/ή δικαιολόγηση της παράλειψης των Αιτητών να συμμορφωθούν με τις συμβατικές τους υποχρεώσεις, και πως δεν υπάρχει απόφαση ημερομηνίας 15.12.2014 για να παραμερισθεί. Οι λόγοι ένστασης υποστηρίζονται από ένορκη δήλωση της Κxxxxx Σxxxx, υπάλληλου των Καθ' ων η Αίτηση. Στην εν λόγω ένορκη δήλωση, λανθασμένα παρατίθενται πρόνοιες κανονισμών, επιχειρήματα και θέσεις των Καθ' ων η Αίτηση αφού ως προνοείται στη Δ.39 των Διαδικαστικών Κανονισμών Πολιτικής Δικονομίας οι ένορκες δηλώσεις θα πρέπει να περιλαμβάνουν μόνο γεγονότα-μαρτυρία. Γίνεται βεβαίως και αναδρομή στα γεγονότα που αφορούν την εξασφάλιση διατάγματος για άδεια επίδοσης στο εξωτερικό και υποκατάστατης επίδοσης στους Αιτητές των εγγράφων, ειδικότερα του Κλητηρίου Εντάλματος και της Ειδοποίησης αυτού, καθώς επίσης μετάφραση των σχετικών εγγράφων. Γίνεται ακόμα αναφορά στα γεγονότα της επίδοσης των σχετικών εγγράφων στους Αιτητές μέσω του Υπουργείου Δικαιοσύνης. Η ακροαματική διαδικασία της Αίτησης διεξάχθηκε στη βάση των προαναφερόμενων ενόρκων δηλώσεων. Ουδείς εκ των ενόρκως δηλούντων αντεξετάστηκε. Μέσα από τις εκτενείς και αναλυτικές αγορεύσεις τους οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των διαδίκων ανέπτυξαν τις θέσεις των τελευταίων, οι οποίες ως διαφαίνεται παραμένουν εκ διαμέτρου αντίθετες. Το Δικαστήριο τις διατηρεί κατά νου και δεν κρίνει απαραίτητο να τις επαναλάβει. Θα τις αξιολογήσει και θα αναφερθεί σε αυτές στο κατάλληλο στάδιο, στο βαθμό που είναι αναγκαίο, για την αιτιολόγηση της απόφασης του. Νομική Πτυχή:- Η ρύθμιση για την αίτηση παραμερισμού απόφασης στηρίζεται και πηγάζει μέσα από τη συνταγματική επιταγή διασφάλισης του δικαιώματος ακροάσεως, το οποίο πρέπει να απολαμβάνει κάθε πολίτης, δηλαδή να δίδεται η ευκαιρία σε κάθε διάδικο να ακουστεί πριν την έκδοση απόφασης. Για το σκοπό αυτό λειτουργεί η πρόνοια της Διαταγής 5 των Κανονισμών Πολιτικής Δικονομίας, η οποία προβλέπει τον τρόπο με τον οποίο πρέπει να επιδίδεται το κλητήριο ένταλμα προκειμένου να δίδεται η ευκαιρία να λάβει γνώση κάθε πολίτης για διαδικασία που αρχίζει εναντίον του στο Δικαστήριο. Όταν η εν λόγω διαταγή τηρηθεί τότε το Δικαστήριο προχωρεί τη διαδικασία στην απουσία διαδίκου ο οποίος δεν εμφανίζεται. Αν παρά την πιο πάνω πρόνοια, για οποιοδήποτε λόγο, υπάρξει παραβίαση της, δηλαδή η επίδοση δε γίνει εντός των προϋποθέσεων και του τρόπου που προβλέπεται, τότε ο διάδικος εναντίον του οποίου εκδόθηκε απόφαση δικαιούται δυνάμει προβλεπόμενης διαδικασίας, να αιτηθεί τον παραμερισμό της απόφασης, προκειμένου να τηρηθεί πλήρως η συνταγματική επιταγή διασφάλισης του δικαιώματος ακροάσεως. Σε συνέχεια με τα προλεχθέντα θεωρείται χρήσιμο να αναφερθεί ότι προκύπτει από τη νομολογία πως, όταν πρόκειται για κακή επίδοση τότε το Δικαστήριο έχει αυξημένη, απόλυτη, υποχρέωση να παραμερίσει την απόφαση, ενώ όταν πρόκειται για καλή επίδοση τότε θα εξετάσει το αίτημα του Αιτητή υπό το πρίσμα συγκεκριμένων πλέον παραγόντων και προϋποθέσεων, όπως τις έχει καθιερώσει η νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου και οι οποίες παρατίθενται πιο κάτω. Το Δικαστήριο κατά την ενάσκηση της διακριτικής του ευχέρειας, θα πρέπει να έχει κατά νου και να συνεκτιμήσει δύο κύρια στοιχεία. Το ένα στοιχείο είναι η αναγκαιότητα όπως κάθε αγωγή διεκπεραιώνεται και εκδίδεται απόφαση η οποία πρέπει να παραμένει οριστική και κατ' επέκταση τελεσίδικη, ενώ το άλλο στοιχείο είναι το μέρος που αιτείται τον παραμερισμό της απόφασης να μη στερείται του δικαιώματος του να παρουσιάσει την υπόθεση του στο Δικαστήριο, νοουμένου ότι εγείρει εκ πρώτης όψεως υπεράσπιση. Σχετικά με την απόδειξη εκ πρώτης όψεως υπεράσπισης η νομολογία επιβάλλει (βλέπε υπόθεση Πανίκος Νεάρχου ν. Γεώργιου Χαραλάμπους
(1991)1 Α.Α.Δ. 954), ότι το Δικαστήριο ερευνά τα ενώπιον του στοιχεία προκειμένου να διαγνώσει μόνο κατά πόσο υπάρχει εκ πρώτης όψεως υπεράσπιση ή συζητήσιμο θέμα. Κατά το στάδιο αυτό το Δικαστήριο δεν υπεισέρχεται στην ουσία του θέματος της υπεράσπισης, συνεπώς δεν προχωρεί ούτε στην αξιολόγηση της όποιας μαρτυρίας που προσάγεται ενώπιον του για σκοπούς αντίκρουσης. Επιπλέον όμως, και εκτός από το θέμα της εκ πρώτης όψεως υπεράσπισης, ο Αιτητής πρέπει να δικαιολογήσει την παράλειψη του να εμφανιστεί στο Δικαστήριο, καθώς επίσης, θα πρέπει να αποδείξει ότι ενήργησε αμέσως και χωρίς αργοπορία προς την κατεύθυνση της ακύρωσης της απόφασης που εκδόθηκε εναντίον του. Σχετική προς τούτο προβάλει η υπόθεση Φυλακτού ν. Μιχαήλ
(1982)1 C.L.R. 204, στην οποία αναφέρθηκε ότι, η ανεξήγητη αργοπορία είναι παράγοντας που ασκεί έντονα αρνητική επίδραση κατά του διαδίκου ο οποίος παρέλειψε με την πρώτη δυνατή ευκαιρία, να ασκήσει το δικαίωμα του για παραμερισμό της απόφασης που εκδόθηκε εναντίον του. Στην υπόθεση Ζ. Μερκή ν. Yiannoukas Holiday Inns Ltd κ.α.
(1994)1 Α.Α.Δ. 736, αναφέρθηκε ότι η μαρτυρία που παρουσιάζεται στις αιτήσεις παραμερισμού απόφασης, ενώπιον του Δικαστηρίου, γίνεται υπό μορφή ενόρκων δηλώσεων και οποιασδήποτε άλλης γραπτής μαρτυρίας που επισυνάπτεται στις ένορκες δηλώσεις, δεν προσκομίζεται προφορική μαρτυρία εκτός και αν οι διάδικοι ασκήσουν το δικαίωμα τους για αντεξέταση των ενόρκως δηλούντων. Τέλος κρίνεται ορθό να γίνει παραπομπή στην υπόθεση Milouca Motor Trading Ltd v. Χρύσανθου Κούρτη
(1997)1 Α.Α.Δ. 941, παρατίθεται δε το πιο κάτω απόσπασμα από αυτήν: «Εάν ένας διάδικος μπορεί απρόσκοπτα να επιδιώκει το επανάνοιγμα υπόθεσης, η σφραγίδα της οριστικότητας την οποία φέρει η απόφαση και όλα όσα αυτό εξυπακούει, καθώς και η βεβαιότητα την οποία προάγει στη διαχείριση των υποθέσεων του ανθρώπου θα απωλεσθούν με οδυνηρές συνέπειες για την απονομή της δικαιοσύνης.» Ακόμη στην πιο πάνω απόφαση έχουν αναφερθεί και τα πιο κάτω: «Το απαύγασμα της νομολογίας κατατείνει στο ότι το Δικαστήριο δεν πρέπει να επιδεικνύει υπέρμετρο ζήλο στην αποστέρηση του δικαιώματος του διαδίκου να ακουστεί νοουμένου ότι αποκαλύπτει υπεράσπιση. Εντούτοις το Δικαστήριο μπορεί, παρά ταύτα, να αρνηθεί να επανανοίξει την υπόθεση, εάν η διαγωγή του είναι τέτοια, ώστε να πλήττει το θεμέλιο της απονομής της δικαιοσύνης. Όπου η διαγωγή του διαδίκου ο οποίος εξαιτείται τον παραμερισμό εκδοθείσας απόφασης, είναι ασυγχώρητη, περιφρονητική μέχρι βαθμού καταφρόνησης της δικαστικής διαδικασίας ή των δικαιωμάτων του αντιδίκου, το Δικαστήριο δύναται ενασκώντας τη διακριτική του ευχέρεια να αρνηθεί να παραμερίσει την απόφαση.» Αξιοσημείωτο είναι το γεγονός ότι, στην προαναφερόμενη απόφαση (Milouca) παρόλο που το πρωτόδικο Δικαστήριο δέχθηκε ότι αποδείχθηκε εκ πρώτης όψεως υπεράσπιση, το στοιχείο αυτό εν τέλει δεν κρίθηκε αρκετό για τον παραμερισμό της εκδοθείσας απόφασης, διότι θεωρήθηκε καθοριστικότερο το στοιχείο της αργοπορίας στη λήψη μέτρων. Η εν λόγω απόφαση επικυρώθηκε από το Εφετείο. Αξιολόγηση των εκατέρωθεν εκδοχών και Συμπεράσματα:- Με τον λόγο ένστασης αρ. 7 οι Καθ' ων η Αίτηση εισηγούνται την απόρριψη της Αίτησης για το λόγο ότι ζητείται παραμερισμός απόφασης ημερομηνίας 15.12.2014 ενώ τέτοια απόφαση δεν εκδόθηκε στην παρούσα αγωγή. Αποδέχονται βέβαια ότι εκδόθηκε απόφαση εναντίον των Αιτητών στην παρούσα αγωγή την 02.11.
- Στη συμπληρωματική ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την Αίτηση οι Αιτητές, μέσω της ενόρκως δηλούσας, αποδίδουν σε λάθος την αναφορά της Αίτησης περί απόφασης ημερομηνίας 15.12.2014 και αναγνωρίζουν ότι τέτοια απόφαση εκδόθηκε εναντίον τους την 02.11.
- Το Δικαστήριο εξετάζοντας το ζήτημα όπως προβάλλει ενώπιον του, κρίνει ότι εφόσον το ζήτημα ηγέρθηκε από τους Καθ' ων η Αίτηση ευθέως στην ένσταση τους και προωθήθηκε μέχρι τέλους, όφειλαν οι Αιτητές να προβούν σε λήψη μέτρων και δη τροποποίησης της Αίτησης, η οποία δεν είναι δυνατό να θεωρηθεί ότι επήλθε διά της μαρτυρίας που διατυπώνεται στη συμπληρωματική ένορκη δήλωση. Συνακόλουθα, το Δικαστήριο θεωρεί ότι η Αίτηση είναι καταδικασμένη σε απόρριψη και ως εκ τούτου την απορρίπτει, αφού δεν υπάρχει το ζητούμενο αντικείμενο για να αποφασίσει, και δη απόφαση ημερομηνίας 15.12.2014 για να την παραμερίσει. Παρά το πιο πάνω συμπέρασμα, σε περίπτωση που αυτό ήθελε κριθεί λανθασμένο, το Δικαστήριο κρίνει ορθό να αποφανθεί και επί της ουσίας των ισχυρισμών των διαδίκων στην Αίτηση. Ερχόμενο το Δικαστήριο στα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης, κρίνεται πως προέχει η εξέταση του θέματος κατά πόσο υπήρξε καλή επίδοση του Κλητηρίου Εντάλματος της αγωγής προς τους Αιτητές. Σημειώνεται κατ' αρχήν πως δεν προσκομίστηκε μαρτυρία η οποία να αντιμάχεται την εγκυρότητα και τη νομιμότητα του διατάγματος ημερομηνίας 15.12.2014 με το οποίο παρασχέθηκε άδεια επίδοσης στο εξωτερικό και υποκατάστατης επίδοσης, το οποίο μεταξύ άλλων προέβλεπε την επίδοση των σχετικών εγγράφων στους Αιτητές, ως προνοείται στον ΕΚ1393/
- Δεν αμφισβητείται επίσης ότι οι Καθ' ων η Αίτηση κάνοντας χρήση του εν λόγω κανονισμού απέστειλαν μέσω του Υπουργείου Δικαιοσύνης τα σχετικά έγγραφα προς επίδοση στη διεύθυνση διαμονής των Αιτητών στην Αγγλία. Σημειωτέον δε ότι δεν αμφισβητείται ότι τα έγγραφα στάλθηκαν στην ορθή διεύθυνση διαμονής των Αιτητών, αντίθετα από τη μαρτυρία που υποστηρίζει την Αίτηση συνάγεται ξεκάθαρα ότι κατά το χρόνο της επίδοσης, ως αυτή βεβαιώνεται από τα έγγραφα του Υπουργείου Δικαιοσύνης - Τεκμήριο Δ επί της Ένστασης - οι Αιτητές διέμεναν στη διεύθυνση που τους αποστάληκαν. Ούτε αμφισβητείται πως η ταχυδρόμηση των εγγράφων αποτελεί ορθό τρόπο επίδοσης στην Αγγλία. Ό,τι αμφισβητούν οι Αιτητές είναι τη λήψη των εγγράφων, ισχυριζόμενοι, μέσω της ενόρκως δηλούσας που κατ' εξουσιοδότηση τους μετέφερε στο Δικαστήριο τη θέση τους. Η θέση των Αιτητών δεν γίνεται αποδεκτή δεδομένων των σχετικών ειδοποιήσεων του Υπουργείου Δικαιοσύνης και των σχετικών συμπληρωμένων εντύπων που προνοούνται στο σχετικό Κανονισμό 1393/
- Υπό τα δεδομένα που βρίσκονται ενώπιον του Δικαστηρίου προκύπτει ότι η επίδοση ήταν καλή, αφού οι Καθ' ων η Αίτηση εφάρμοσαν το Διάταγμα του Δικαστηρίου και τον ΕΚ1393/2007, οι δε Αιτητές χωρίς πειστικά στοιχεία ισχυρίζονται ότι η επίδοση ήταν αντικανονική. Συνεπώς ό,τι απομένει να εξετασθεί είναι αν οι Αιτητές έδωσαν πειστική εξήγηση που δεν καταχώρησαν Σημείωμα Εμφάνισης και ενήργησαν έγκαιρα όταν, ως ισχυρίζονται, έμαθαν για πρώτη φορά ότι υπήρξε δικαστική διαδικασία εναντίον τους, και περαιτέρω αν έθεσαν ενώπιον του Δικαστηρίου στοιχεία με μαρτυρία τα οποία να αποδεικνύουν εκ πρώτης όψεως υπεράσπιση ή συζητήσιμη υπόθεση. (α) Παράλειψη εμφάνισης και έγκαιρη λήψη μέτρων για παραμερισμό: Εξετάζοντας το θέμα της μη εμφάνισης στην αγωγή από πλευράς των Αιτητών, παρατηρείται πως η εξήγηση που αυτοί δίδουν δεν αντέχει στην κοινή λογική. Πρόκειται για εκ των υστέρων σκέψεις σε μία προσπάθεια αναθεώρησης της απόφασης που εκδόθηκε εναντίον τους, μετά την επίδοση σχετικής επιστολής ημερομηνίας 26.07.2018 - Τεκμήριο 5 επί της Αίτησης - με την οποία ενημερώθηκαν για το περιεχόμενο της απόφασης που εκδόθηκε εναντίον τους. Ωστόσο με βάση τα γεγονότα δεν προσφέρεται η περίπτωση για δεύτερη ευκαιρία και προσπάθεια αναθεώρησης της εκδοθείσας απόφασης, ημερομηνίας 02.11.2015 κατόπιν καλής επίδοσης, προ 4 περίπου ετών. Οι Αιτητές αμφισβητούν χωρίς λογική εξήγηση το γεγονός της επίδοσης ως αυτό βεβαιώνεται από τα επίσημα έγγραφα, το περιεχόμενο των οποίων δεν είναι σωστό να ανατραπεί με εξηγήσεις του τύπου που δίδουν οι Αιτητές, ειδικότερα περί της διαμέτρου του γραμματοκιβωτίου τους και πως δεν θα ήταν εφικτό να τοποθετηθούν σ' αυτό τα έγγραφα που τους αποστάληκαν ή ότι δεν ειδοποιήθηκαν από τον ταχυδρόμο. Περαιτέρω κρίνεται πως και η περίοδος εντός της οποίας οι Αιτητές αντέδρασαν για σκοπούς παραμερισμού της απόφασης δεν ήταν άμεση και έγκαιρη, έστω και αν ήθελε γίνει αποδεκτό, χάριν συζήτησης του θέματος ότι η πρώτη φορά που όντως οι Αιτητές έμαθαν για την έναρξη δικαστικής διαδικασίας εναντίον τους ήταν η 11.08.2018, με την επιστολή - Τεκμήριο 5 επί της Αίτησης - αφού πάλι δεν φαίνεται να επέδειξαν την αναγκαία σπουδή προς παραμερισμό της εκδοθείσας εναντίον τους απόφασης. Η περίοδος των 45 ημερών δεν κρίνεται ως τέτοια η οποία να αποδεικνύει άμεση αντίδραση για ένα τόσο σοβαρό γεγονός που περιήλθε στην αντίληψη τους, δεδομένων των μη επαρκών εξηγήσεων στην πάροδο τέτοιου χρονικού διαστήματος. Το γεγονός ότι οι Αιτητές διαμένουν στο εξωτερικό δεν αποτελεί ικανοποιητική εξήγηση για την πάροδο 45 ημερών, ενόψει του ότι οι δυνατότητες που παρέχει σήμερα η τεχνολογία στην επικοινωνία είναι τέτοιες που οι μεγάλες αποστάσεις δεν αποτελούν εμπόδιο στην άμεση και έγκαιρη αντίδραση για παραμερισμό απόφασης. Στην υπόθεση Κωνσταντίνου ν. HELLENIC BANK PUBLIC COMPANY LTD Πολιτική Έφεση Αρ. Ε66/2014, ημερομηνίας 12.04.2019 η πάροδος 26 ημερών από την έκδοση της απόφασης μέχρι την καταχώρηση αίτησης παραμερισμού κρίθηκε ότι δεν δικαιολογήθηκε δεόντως. Στην παρούσα υπόθεση, ως είναι ο ισχυρισμός επί της συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης, η Αιτήτρια 2 είναι δικηγόρος και ως αναφέρεται αν ελάμβανε τα δικαστικά έγγραφα δεν θα τα αγνοούσε αφού γνωρίζει πολύ καλά τη σημασία τέτοιων εγγράφων. Ταυτόχρονα ωστόσο διαπιστώνεται πως ενώ είναι ο ισχυρισμός ότι άμεσα δόθηκαν οδηγίες στους δικηγόρους των Αιτητών, τόσο για έρευνα στο φάκελο του Δικαστηρίου όσο και για καταχώρηση αίτησης για παραμερισμό της απόφασης, δεν φαίνεται τέτοια αμεσότητα να αντανακλά ή να συμβαδίζει με το χρόνο των 45 ημερών που παρήλθαν μέχρι την καταχώρηση της παρούσας Αίτησης. (β) Απόδειξη εκ πρώτης όψεως συζητήσιμης υπεράσπισης: Έχοντας διεξέλθει τόσο την ένορκη δήλωση όσο και τη συμπληρωματική ένορκη δήλωση που υποστηρίζουν την Αίτηση διαπιστώνεται η παντελής έλλειψη προβολής ισχυρισμών οι οποίοι να προωθούν οποιαδήποτε υπερασπιστική γραμμή των Αιτητών. Συνακόλουθα όλων των πιο πάνω οι Αιτητές δεν απέδειξαν τις απαραίτητες προϋποθέσεις παραμερισμού απόφασης. Αναφορικά με τα αιτήματα για ακύρωση της επίδοσης του κλητηρίου ή τον παραμερισμό του κλητηρίου κρίνονται ότι παρέμειναν πλήρως αστήρικτα ενώπιον του Δικαστηρίου. Συνακόλουθα όλων των προαναφερόμενων η Αίτηση απορρίπτεται. Τα έξοδα της Αίτησης επιδικάζονται υπέρ των Καθ' ων η Αίτηση και εναντίον των Αιτητών. Να υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) Δ.Ι. Κίτσιος, Α.Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΙΜ Subject: Civil/Other Actions/Interim Αναφορά: Πολιτική Δικονομία - Παραμερισμός Απόφασης cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο