CEAC HOLDINGS LIMITED ν. ΜΑΥΡΟΒΟΥΝΙΟ, µέσω του Υπουργείου Εξωτερικών και Ευρωπαϊκής Ολοκλήρωσης του Μαυροβουνίου κ.α., Αρ. Αγωγής: 5210/2016, 9/1/2020

(2), και 9, Δ.39, στις αρχές του Δικαίου της Επιείκειας και του Κοινοδικαίου και στην σύµφυτη εξουσία και πρακτική του Δικαστηρίου. Ένορκη δήλωση Αίτησης Η Αίτηση υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση της XXXXX Βασιλείου, στην οποία αναφέρονται, όπως μπορώ να συνοψίσω, τα εξής: · Η προτεινόμενη συμπληρωματική ένορκη δήλωση (εφεξής η προτεινόμενη ΣΕΔ) δεν αποσκοπεί στο να απαντήσει σε κάθε ισχυρισμό που προβάλλεται στην ένορκη δήλωση Αντωνίου ημερ. 28/3/2019 παρά μόνο περιορίζεται σε ένα και μόνο σημείο το οποίο καλύπτεται από το Τεκμήριο 1 στην προτεινόμενη ΣΕΔ που είναι η γνωμάτευση του κ. XXXXX Moravčević, δικηγόρου (χωρίς τα παραρτήµατα της). Στην εν λόγω γνωµάτευση γίνεται αναφορά στο σύστηµα απονοµής δικαιοσύνης του Μαυροβουνίου. · Υφίσταται καλός λόγος για την καταχώρηση της προτεινόμενης ΣΕΔ στη βάση των πιο κάτω: i. Όταν η Ενάγουσα αιτήθηκε και πήρε άδεια για επίδοση εκτός δικαιοδοσίας, προβλήθηκαν στην ένορκη δήλωση που υποστήριζε την αίτηση για άδεια επίδοσης εκτός δικαιοδοσίας (εφεξής η «Αρχική ΕΔ Αντωνίου») διάφοροι ισχυρισµοί, περιορισµένης φύσεως, αναφορικά µε την διαφθορά στο Μαυροβούνιο. Οι ισχυρισµοί αυτοί έγιναν στα πλαίσια επιχειρήµατος ότι δεν µπορεί να αποδοθεί δικαιοσύνη στο Μαυροβούνιο. ii. Ο Αιτητής κατέθεσε την Αίτηση Παραµερισµού και στην ένορκη δήλωση της ομνύουσας που τη συνόδευε επισύναψε γνωµάτευση από τον κ. Moravčević (η «Πρώτη Γνωµάτευση») µε την οποία εξηγείτο γιατί µπορούσε να απονεµηθεί δικαιοσύνη στο Μαυροβούνιο και απαντούσε στους ισχυρισµούς που είχαν προβληθεί στην Αρχική ΕΔ Αντωνίου. iii. Η Ενάγουσα, στην Ένσταση της στην Αίτηση Παραµερισµού και στην ΕΔ Αντωνίου ημερομηνίας 28/3/2019 επισύναψε γνωµάτευση από δικηγόρους στο Μαυροβούνιου (η "Γνωµάτευση Grbovic") µε την οποία προβάλλονταν αρκετοί νέοι ισχυρισµοί για διαφθορά στο Μαυροβούνιο, στρεφόµενοι εναντίον της δικαστικής, νοµοθετικής και εκτελεστικής εξουσίας. iv. Είναι ορθό και δίκαιο όπως απαντηθούν οι ισχυρισµοί στην Γνωµάτευση Grbovic. Οι ισχυρισµοί είναι σκανδαλώδεις και διαβάλλουν πρόσωπα και θεσµικά όργανα που δεν είναι ενώπιον του Δικαστηρίου, συµπεριλαµβανοµένων δικαστών και µελών της Κυβέρνησης. Αποτελεί καθήκον του Μαυροβουνίου να απαντήσει και να θέσει ενώπιον του Κυπριακού Δικαστηρίου την πλήρη και σφαιρική εικόνα αναφορικά µε το σύστηµα απονοµής της δικαιοσύνης στο Μαυροβούνιο σε σχέση µε αυτό το ζήτηµα. · Η Προτεινόµενη ΣΕΔ είναι άνευ βλάβης του ισχυρισµού ότι οι επιπρόσθετοι ισχυρισµοί που γίνονται στη γνωµάτευση Grbovic πρέπει να αγνοηθούν διότι δεν αποτελούν µέρος του υλικού που τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου όταν δόθηκε η άδεια για επίδοση εκτός δικαιοδοσίας στον Εναγόµενο 1/Αιτητή. Αντιθέτως, επισημαίνεται ότι η Αίτηση Παραµερισµού είναι δια κλήσεως και ουδεµία βλάβη θα προκληθεί στα συµφέροντα της δικαιοσύνης από την παραχώρηση άδειας καταχώρησης της Προτεινόµενης ΣΕΔ. Ένσταση - Λόγοι Ένστασης Στην Αίτηση κατεχωρήθη Ένσταση η οποία βασίζεται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.1, Δ.39, Δ.48, θθ. 1 - 9 και Δ.64, στη νομολογία, στις αρχές του Κοινοδικαίου και του δικαίου της Επιείκειας, στις γενικές και συμφυείς εξουσίες και στη διακριτική ευχέρεια και πρακτική του Δικαστηρίου. Ως λόγοι Ένστασης εξειδικεύονται οι ακόλουθοι: Ο Αιτητής δεν έχει δείξει και/ή προσκομίσει στοιχεία ότι υπάρχει και/ή συντρέχει καλός λόγος για να δοθεί από το Δικαστήριο άδεια για καταχώριση της προτεινόμενης συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης που ζητείται με την Παρούσα Αίτηση (στο εξής «η ΠΣΕΔ»). Δεν πληρούνται και/ή δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις του Νόμου και/ή των δικονομικών κανονισμών και/ή της νομολογίας για την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου υπέρ της έκδοσης του αιτούμενου διατάγματος. Το πραγματικό υπόβαθρο που στηρίζει την παρούσα Αίτηση είναι ανεπαρκές και δεν δικαιολογεί την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος και/ή δεν καταδεικνύεται ούτε και προκύπτει ότι τα όσα επιχειρείται να κατατεθούν ότι δικαιολογείται να καταχωρηθεί η ΠΣΕΔ. Τα όσα επιχειρείται να εισαχθούν μέσω της ΠΣΕΔ δεν εξυπηρετούν κανένα σκοπό και/ή τυχόν έγκριση της παρούσας Αίτησης θα δημιουργήσει ανάγκη για καταχώρηση εκ μέρους των Καθ' ων η Αίτηση, απαντητικής ένορκης δήλωσης, γεγονός που θα οδηγήσει σε εκτροχιασμό και/ή καθυστέρηση και/ή περιπλοκή της δικαστικής διαδικασίας και/ή αχρείαστη ταλαιπωρία και/ή δημιουργία εξόδων. Η μαρτυρία και/ή οι ισχυρισμοί και/ή τα τεκμήρια που επιδιώκει να εισαγάγει ο Αιτητής με την ΠΣΕΔ ήταν εν πολλοίς γνωστά στον Αιτητή πριν την καταχώρηση της αίτησης παραμερισμού ημερ. 14/11/2018 και/ή της Ένστασης στην Αίτηση παραμερισμού ημερ. 28/3/2019 και/ή αποτελεί σε μεγάλο βαθμό επανάληψη και/ή περαιτέρω σχολιασμό μαρτυρίας και/ή ισχυρισμών που έχουν ήδη προσκομιστεί και/ή μαρτυρία που ο Αιτητής είχε τη δυνατότητα να εξασφαλίσει και/ή προσκομίσει προηγουμένως και επέλεξε να μην το πράξει και δεν δικαιολογείται η καταχώριση της μέσω συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης. Περαιτέρω, ο Αιτητής δεν εξηγεί και/ή δικαιολογεί την παράλειψη του να συμπεριλάβει αυτή τη μαρτυρία στην αρχική ένορκη δήλωση που συνοδεύει την Αίτησή του για παραμερισμό ημερ. 14/11/2018 και/ή δεν υπάρχει καλός λόγος για να επιτραπεί στον Αιτητή να προσφέρει μαρτυρία, την οποία ο ίδιος επέλεξε να μην προσφέρει προηγουμένως χωρίς καμία δικαιολόγηση. Η παρούσα Αίτηση είναι αντικανονική και/ή παράτυπη και δεν συνάδει με τις πρόνοιες του Νόμου, των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας και της σχετικής επί του θέματος νομολογίας και/ή οι Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας και/ή νομοθετικές πρόνοιες στις οποίες στηρίζεται η παρούσα Αίτηση δεν προσδίδουν στο Δικαστήριο εξουσία να ασχοληθεί με την ουσία της αίτησης και/ή να εκδώσει το αιτούμενο διάταγμα. Η παρούσα Αίτηση συνιστά κατάχρηση της διαδικασίας του Δικαστηρίου και/ή προωθείται κακόπιστα και/ή με αλλότριους σκοπούς και/ή χρησιμοποιείται ως μέσο προσβολής των νόμιμων δικαιωμάτων των Καθ' ων η Αίτηση για εκδίκαση της υπόθεσης τους και/ή καθορισμό των δικαιωμάτων τους εντός εύλογου χρόνου και/ή σκοπεί στην καθυστέρηση και/ή εκτροχιασμό της διαδικασίας. Ένορκη δήλωση Ένστασης Η Ένσταση υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση της XXXXX Πατσαλίδου, δικηγόρου στο γραφείο των δικηγόρων της Ενάγουσας/Καθ' ης η Αίτηση. Σε αυτήν, αναφέρονται, όπως μπορώ να συνοψίσω, τα ακόλουθα:

1. Ο Αιτητής, μέσω της Ε/Δ Βασιλείου, απέτυχε να ικανοποιήσει το Δικαστήριο για την ύπαρξη καλού λόγου και δεν αποδείχθηκε ότι υπάρχει καλός λόγος, έτσι ώστε το Δικαστήριο να δώσει άδεια για την καταχώρηση της ΠΣΕΔ.
2. Στην προκειμένη περίπτωση ο Αιτητής ήδη έθεσε τη θέση του και προέβαλε την εκδοχή του και τη μαρτυρία του μέσω της αρχικής Ε/Δ Βασιλείου και δεν υπάρχει κάποιο νέο ζήτημα το οποίο δεν τέθηκε ήδη με την Αρχική Ε/Δ Βασιλείου ή κάποιο νέο ζήτημα που προέκυψε από την Ε/Δ Αντωνίου και στο οποίο ο Αιτητής δεν είχε την ευκαιρία να απαντήσει. Ούτε και υπάρχει οποιοδήποτε νέο ζήτημα το οποίο δεν ήταν σε γνώση του Αιτητή κατά το χρόνο καταχώρησης της αρχικής Ε/Δ Βασιλείου ή που να μην μπορούσε να προβλεφθεί από τον Αιτητή. Οι Καθ' ων η Αίτηση έθεσαν τη θέση τους σε σχέση με τη διαφθορά στο κράτος του Μαυροβούνιου μέσω της ένορκης δήλωσης που συνοδεύει την Αίτηση για σφράγιση του κλητήριου εντάλματος ημερ. 14/10/2016 (βλ. παράγραφο 136) και μέσω της ένορκης δήλωσης που συνοδεύει την Αίτηση για άδεια για επίδοση εκτός δικαιοδοσίας ημερ. 7/11/2016 (βλ. παράγραφο 143) και, επομένως, ο Αιτητής γνώριζε πριν την καταχώρηση της Αίτησης Παραμερισμού τις θέσεις και τους ισχυρισμούς των Καθ' ων η Αίτηση. Είχε, επομένως, την ευκαιρία να προσκομίσει πλήρως τους ισχυρισμούς και τις θέσεις του σε σχέση με το εν λόγω ζήτημα, μέσω της αρχικής Ε/Δ Βασιλείου και δε δικαιολογείται στο παρόν στάδιο η προσκόμιση περαιτέρω μαρτυρίας σε σχέση με το εν λόγω ζήτημα μέσω της ΠΣΕΔ.
3. Είναι περαιτέρω η θέση των Καθ' ων η Αίτηση ότι με την ΠΣΕΔ επιχειρείται να προσαχθεί μαρτυρία που ήταν διαθέσιμη ή θα μπορούσε να είχε εξασφαλιστεί πριν την καταχώρηση της Αίτησης Παραμερισμού και η οποία εν πάση περιπτώσει θα μπορούσε να προσκομισθεί από τον Αιτητή με την αρχική Ε/Δ Βασιλείου. Περαιτέρω, ο Αιτητής παράτυπα και αντικανονικά προβαίνει σε επανάληψη επιχειρημάτων και θέσεων καθώς και σε προβολή περαιτέρω ισχυρισμών, χωρίς στην πραγματικότητα να επιχειρείται να δοθεί απάντηση σε οτιδήποτε νέο ή απρόβλεπτο που να δικαιολογεί την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου υπέρ της έγκρισης του αιτήματος για καταχώρηση της ΠΣΕΔ. Ο Αιτητής απέτυχε να εξηγήσει επαρκώς γιατί τα όσα επιχειρούνται να κατατεθούν μέσω της ΠΣΕΔ, δεν κατατέθηκαν εξ αρχής, μέσω της Ε/Δ Βασιλείου. Εάν θεωρούσε σημαντικά τα όσα τώρα ο Αιτητής επιχειρεί να παραθέσει ενώπιον του Δικαστηρίου, όφειλε να τα συμπεριλάβει στην αρχική Ε/Δ Βασιλείου ή έστω να εξηγήσει ικανοποιητικά γιατί επιδιώκεται να προβληθούν για πρώτη φορά τώρα μέσω της ΠΣΕΔ και γιατί δεν προβλήθηκαν εξ αρχής. Επομένως, δεν δικαιολογείται η άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου, υπέρ της έγκρισης της παρούσας Αίτησης, έτσι ώστε να δοθεί η δυνατότητα στον Αιτητή να προσκομίσει μαρτυρία που ο ίδιος επέλεξε να μην προσφέρει και να συμπληρώσει τα κενά της μαρτυρίας που ήδη προσκόμισε στο Δικαστήριο με την αρχική Ε/Δ Βασιλείου.
4. Ειδικότερα, αναφέρονται τα ακόλουθα σε σχέση με το περιεχόμενο της ΠΣΕΔ και του Τεκμηρίου Α στην Ε/Δ Βασιλείου, τα οποία δικαιολογούν την απόρριψη της Παρούσας Αίτησης: i. Η 3η παράγραφος της σελίδας 3 του Τεκμηρίου Α στην Ε/Δ Βασιλείου αποτελεί επανάληψη των όσων αναφέρονται στην 3η παράγραφο της σελίδας 3 του Τεκμηρίου 3 της αρχικής Ε/Δ Βασιλείου. ii. Τα όσα αναφέρονται στην τελευταία παράγραφο της σελίδας 3 του Τεκμηρίου Α στην Ε/Δ Βασιλείου θα μπορούσαν να είχαν αναφερθεί στο Τεκμήριο 3 της αρχικής Ε/Δ Βασιλείου, όπου γίνεται σχετική αναφορά και, επομένως, δεν δικαιολογείται η αναφορά τους μέσω συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης. iii. Τα όσα αναφέρονται στη 2η παράγραφο της σελίδας 4 και στην 1η και 2η παράγραφο της σελίδας 5 του Τεκμηρίου Α στην Ε/Δ Βασιλείου αποτελούν περαιτέρω ισχυρισμούς που θα μπορούσαν να είχαν αναφερθεί στην αρχική Ε/Δ Βασιλείου (βλ. παράγραφο 2.2., σελίδες 2 - 4 του Τεκμηρίου 3 της αρχικής Ε/Δ Βασιλείου, όπου υπάρχουν παρόμοιες αναφορές) και, επομένως, δεν δικαιολογείται η εισαγωγή τους στο παρόν στάδιο μέσω συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης. iv. Το περιεχόμενο των παραγράφων 4.
5. και 4.
6. (σελίδες 7 - 8) του Τεκμηρίου Α στην Ε/Δ Βασιλείου αποτελούν επανάληψη και περαιτέρω σχολιασμό των όσων αναφέρονται στη 2η παράγραφο της παραγράφου 2.
7. του Τεκμηρίου 3 της αρχικής Ε/Δ Βασιλείου.
8. Η παρούσα Αίτηση έχει καταχωρηθεί και προωθείται καταχρηστικά και μοναδικός σκοπός του Αιτητή είναι ο εκτροχιασμός της διαδικασίας και η καθυστέρηση της εκδίκασής της Αίτησης Παραμερισμού που εκκρεμεί και κατ' επέκταση της ουσίας της αγωγής με τον πιο πάνω αριθμό και τίτλο. Σε περίπτωση που εγκριθεί η παρούσα Αίτηση, θα δημιουργηθεί η ανάγκη για απάντηση εκ μέρους των Καθ' ων η Αίτηση, έτσι ώστε να αντικρούσουν τα όσα περιλαμβάνονται στην ΠΣΕΔ, και τα οποία εν πάση περιπτώσει θα έπρεπε να είχαν συμπεριληφθεί μέσω της αρχικής Ε/Δ Βασιλείου. Κάτι τέτοιο θα οδηγήσει σε εκτροχιασμό της δικαστικής διαδικασίας, λόγω του ότι θα επιτραπεί η κατάθεση μεγάλου όγκου μαρτυρίας προς «απόδειξη» ισχυρισμών που θα έπρεπε να είχαν προβληθεί εξ αρχής και κατ' επέκταση θα προκαλέσει καθυστέρηση στη διάγνωση των δικαιωμάτων των Καθ' ων η Αίτηση. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Η Δ.48, θ.4

(2)μετά από αναμόρφωση της με την Κ.Δ.Π. 5/99, ημερ. 23/12/99 διαμορφώθηκε ως εξής: «

(2)Το Δικαστήριο ή Δικαστής μετά από αίτηση ή προφορικό αίτημα, μπορεί, για καλό λόγο να επιτρέψει την καταχώρηση συμπληρωματικών ενόρκων δηλώσεων. Η ακρόαση αίτησης διεξάγεται στη βάση των γεγονότων που αναφέρονται στην αίτηση ή στις ένορκες δηλώσεις τηρουμένης της δυνατότητας αντεξέτασης που προνοείται από τη Διαταγή 39.» Με βάση αυτό το Θεσμό, σε περίπτωση αμφισβητουμένων γεγονότων, αποκλείεται πλέον, σε αντίθεση με το τι ίσχυε με τον παλαιό Θεσμό, η προσαγωγή πρόσθετης προφορικής μαρτυρίας, εκτός, βέβαια, από τη δυνατότητα αντεξέτασης, κατόπιν άδειας του Δικαστηρίου, των ενόρκως δηλούντων. Τα συμπεράσματα τα οποία εύκολα εξάγονται από την ανάγνωση του κειμένου της πιο πάνω δικονομικής πρόνοιας είναι κατ΄ αρχήν τα ακόλουθα: i. Πέραν της αρχικής ή των αρχικών ενόρκων δηλώσεων που συνοδεύουν την Αίτηση δια κλήσεως, ή την Ειδοποίηση Πρόθεσης Ένστασης, το Δικαστήριο μπορεί να επιτρέψει την καταχώρηση συμπληρωματικών ενόρκων δηλώσεων. ii. Οι λέξεις «μπορεί να επιτρέψει» αφ΄ εαυτών υποδηλώνουν το ότι το Δικαστήριο διατηρεί τη διακριτική ευχέρεια κατά πόσο να επιτρέψει ή όχι την καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης[1]. iii. Για να επιτρέψει το Δικαστήριο την καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης, θα πρέπει αυτός που την ζητά να καταδείξει την ύπαρξη «καλού λόγου» για τον οποίο θα έπρεπε να του επιτραπεί. iv. Η καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης χωρίς άδεια του Δικαστηρίου δεν επιτρέπεται από τον Θεσμό, και οποιαδήποτε καταχωρηθείσα χωρίς άδεια τέτοια ένορκη δήλωση, σύμφωνα με τη νομολογία θα πρέπει να παραγνωρίζεται. Στόχος της καταχώρισης συμπληρωματικών ενόρκων δηλώσεων είναι η ολοκληρωμένη παρουσίαση είτε της Αίτησης, είτε της Ένστασης ώστε αυτή να οδηγηθεί σε ακρόαση στη βάση της ολοκληρωμένης εικόνας της διαφοράς. Και, βεβαίως, σκοπός της Δ.48, θ.4 είναι η παρουσίαση ενώπιον του Δικαστηρίου όλων εκείνων των γεγονότων που είναι αναγκαία για να υποστηριχθούν οι εκατέρωθεν θέσεις των διαδίκων. Η εξουσία, επομένως, η οποία προβλέπεται από τη Δ.48, θ.4

(2)είναι διακριτικής φύσεως και ασκείται στη βάση των γεγονότων που τίθενται ενώπιον του Δικαστηρίου και τα οποία θα πρέπει να αποκαλύπτουν την αναγκαιότητα για την παροχή της αιτούμενης άδειας για καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης σε συνδυασμό με τη διαπίστωση, στο πλαίσιο αυτό, του τι είναι δίκαιο υπό τις περιστάσεις της συγκεκριμένης υπόθεσης. Ο «καλός λόγος» είναι συνυφασμένος με τη σημασία που έχει η προτεινόμενη επιπρόσθετη και/ή συμπληρωματική μαρτυρία για την εκδίκαση μιας Αίτησης με την ευχέρεια παρουσίασης της μαρτυρίας αυτής διά των αρχικών ενόρκων δηλώσεων καθώς και με την ανάγκη αντίκρουσης μαρτυρίας του αντιδίκου. Η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου για παραχώρηση άδειας για συμπληρωματική ένορκη δήλωση ασκείται με βάση γεγονότα τα οποία τίθενται ενώπιόν του. Σημαντικός παράγοντας που λαμβάνεται υπόψη για τους σκοπούς διαμόρφωσης της κρίσης του Δικαστηρίου είναι η φύση και οι ανάγκες της διαδικασίας την οποία η συμπληρωματική ένορκη δήλωση επιδιώκει να εξυπηρετήσει. Κρίνω σκόπιμο στο σημείο αυτό να παραπέμψω στη υπόθεση A. Messios & Sons Ltd. και άλλος ν. Ανδρέα Λεωνίδα

(2010)1(Α) Α.Α.Δ. 195, η οποία αφορούσε αίτημα το οποίο υποβλήθηκε ενώπιον του Ανωτάτου Δικαστηρίου για επαναφορά έφεσης η οποία είχε απορριφθεί λόγω μη προώθησής της. Στο πλαίσιο εξέτασης της αίτησης εκείνης τονίστηκαν τα εξής σχετικά και διαφωτιστικά για τον τρόπο άσκησης της διακριτικής εξουσίας του Δικαστηρίου για το ζήτημα παραχώρησης άδειας καταχώρησης συμπληρωματικών ενόρκων δηλώσεων και σε κάθε άλλη περίπτωση. Παραθέτω το σχετικό απόσπασμα (στη σελίδα 199) που έχει ως εξής: «Μελετήσαμε με προσοχή τα ενώπιον μας στοιχεία υπό το φως των εισηγήσεων των δύο πλευρών. Θεωρούμε ότι η διακριτική ευχέρεια που παρέχεται στο δικαστήριο από τις σχετικές δικονομικές πρόνοιες, είναι ορθό και δίκαιο να ασκηθεί, στην προκείμενη περίπτωση υπέρ των εφεσειόντων-αιτητών. Κατά την εκτίμηση μας τα στοιχεία που επιθυμούν να θέσουν ενώπιον του δικαστηρίου, οι εφεσείοντες-αιτητές, με τις δύο ένορκες δηλώσεις για τις οποίες ζητούν την άδεια του δικαστηρίου να καταχωρήσουν, είναι στοιχεία που σχετίζονται με τους ισχυρισμούς και τις θέσεις που πρόβαλε ο εφεσίβλητος-καθ΄ ου η αίτηση στην αρχική του ένορκη δήλωση προς υποστήριξη της ένστασης στην αίτηση επαναφοράς της έφεσης. Δεν πρόκειται, κατά την κρίση μας, για ανεπίτρεπτη μαρτυρία ούτε για επανάληψη των αρχικών ισχυρισμών των εφεσειόντων, αλλά για διευκρινίσεις και ισχυρισμούς που είναι επιθυμητό να επιτραπεί στους εφεσείοντες-αιτητές να προβάλουν, ώστε το δικαστήριο να έχει ενώπιον του ολοκληρωμένη και σφαιρική εικόνα των γεγονότων.» Επισημαίνεται περαιτέρω ότι δεν δίδεται άδεια για συμπληρωματική Ένορκη Δήλωση σε περιπτώσεις που το Δικαστήριο έχει ήδη δώσει θεραπεία με μονομερή Αίτηση και ο Αιτητής επιχειρεί να επανορθώσει παράλειψη κατά τρόπο πρωθύστερο με σκοπό να μεταβάλει ή να αλλοιώσει την εικόνα που δόθηκε αρχικά στο Δικαστήριο[2]. Δεν παρέχεται, επίσης, άδεια όταν επιχειρείται να επαναληφθούν οι αρχικοί ισχυρισμοί. Αντίθετα, μπορεί να δοθεί άδεια για να παρασχεθούν διευκρινίσεις ώστε το Δικαστήριο να έχει ενώπιον του ολοκληρωμένη και σφαιρική εικόνα των γεγονότων. Είναι ζήτημα των εκάστοτε περιστάσεων σε συνάρτηση με τη φύση της συγκεκριμένης διαδικασίας στα πλαίσια της οποίας επιχειρείται να καταχωρηθεί συμπληρωματική ένορκη δήλωση. Δεν μπορεί να καθοριστεί εξαντλητικά τι είναι ορθό και δίκαιο να τεθεί, στην κάθε περίπτωση, υπόψη του Δικαστηρίου και συνεπώς τι συνιστά «καλό λόγο». Πέραν των βασικών αρχών τα επί μέρους κριτήρια είναι αναρίθμητα όσα και η ποικιλία των περιστάσεων της κάθε υπόθεσης. Τέλος να επισημάνω ότι το Δικαστήριο έχει υποχρέωση να ρυθμίζει την ενώπιον του διαδικασία και να τη θέτει πάνω στις σωστές της βάσεις προς αποφυγή αχρείαστης δαπάνης και διάσωσης δικαστικού χρόνου αποτρέποντας την παράθεση αχρείαστων για τη διαδικασία θέσεων. ΕΞΕΤΑΣΗ ΥΠΟ ΚΡΙΣΗ ΑΙΤΗΣΗΣ Κατά την εκδίκαση της υπό κρίση Αίτησης αμφότεροι οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των διαδίκων αγόρευσαν προωθώντας τις εκατέρωθεν θέσεις και εισηγήσεις τους με εμπεριστατωμένο και άκρως βοηθητικό τρόπο για το Δικαστήριο τρόπο. Όπως προέκυψε στην προκειμένη περίπτωση επιδιώκεται από τον Εναγόμενο 1/Αιτητή μέσω της καταχώρησης της προτεινόμενης συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης η προσκόμιση της νομικής Γνωμάτευσης Moravcevic Vojnovic and Partners ημερ. 23/5/2019 (εφεξής 2η Γνωμάτευση MVP) προς τον σκοπό απάντησης στην Γνωμάτευση Samardzic, Oreski & Grbovic Law Office (εφεξής Γνωμάτευση SOG) ημερ. 25/3/2019 αναφορικά με τους ισχυρισμούς περί διαφθοράς στο Κράτος του Μαυροβουνίου, στην Κυβέρνηση, Δικαστήρια και γενικότερα. Επισημαίνεται ότι με βάση τα ενώπιον του Δικαστηρίου αδιαμφισβήτητα γεγονότα οι θέσεις των Εναγόντων/Καθ΄ων η Αίτηση σε σχέση με τη διαφθορά στο Κράτος του Μαυροβουνίου είχαν προβληθεί τόσο μέσω της ένορκης δήλωσης Αντωνίου που συνοδεύει την Γενική Αίτηση με αρ. 430/2016 για σφράγιση του Κλητηρίου ημερ. 14/10/2016 (παράγραφος 136) όσο και μέσω της ένορκης δήλωσης που συνοδεύει την Αίτηση για άδεια για επίδοση εκτός δικαιοδοσίας ημερ. 7/11/2016 (παράγραφος 143). Υπό αυτά τα δεδομένα οι ισχυρισμοί των Εναγόντων/Καθ΄ων η Αίτηση για το υπό συζήτηση θέμα ήταν γνωστοί στον Αιτητή/Εναγόμενο 1 πριν την καταχώρηση της Αίτησης Παραμερισμού ημερ. 14/11/2018 και είχε, επομένως, την ευκαιρία να προβάλει τους ισχυρισμούς και τις θέσεις του σε σχέση με αυτό το θέμα όπως και έπραξε καταχωρώντας μέσω της ένορκης δήλωσης Βασιλείου ημερ. 14/11/2018 που υποστήριξε την εν λόγω Αίτηση -ως Τεκμήριο 3 - την Γνωμάτευση Moravcevic Vojnovic and Partners ημερ. 9/11/2018 (εφεξής αρχική Γνωμάτευση MVP). Όπως προκύπτει σε αυτή γίνεται ανάλυση του δικαστικού συστήματος και της ανεξαρτησίας της δικαστικής εξουσίας του Κράτους του Μαυροβουνίου ενώ προβάλλεται παράλληλα και η πεποίθηση ότι οι Ενάγοντες θα τύχουν δίκαιης δίκης ενώπιον των Δικαστηρίων του Μαυροβουνίου. Κατά συνέπεια ό,τι η πλευρά του Αιτητή/Εναγόμενου 1 θεωρούσε αναγκαίο να προβάλει προς υποστήριξη του ισχυρισμού του ότι στο Κράτος του Μαυροβουνίου δεν υφίσταται διαφθορά και ότι το δικαίωμα των Εναγόντων/Καθ΄ων η Αίτηση για δίκαιη δίκη θα διαφυλαχθεί από το κράτος του Μαυροβουνίου το έπραξε. Είναι δε ορθή, κατά την κρίση μου, η επισήμανση της κας Αντωνίου εκ μέρους των Εναγόντων/Καθ΄ων η Αίτηση ότι η Γνωμάτευση SOG που προσκομίσθηκε μέσω της ένορκης δήλωσης Αντωνίου ημερ. 28/3/2019 που συνόδευε την Ένσταση στην Αίτηση Παραμερισμού εις απάντηση της αρχικής Γνωμάτευσης MVP δεν αφορούσε σε νέο ζήτημα το οποίο δεν μπορούσε να προβλεφθεί από τον Αιτητή/Εναγόμενο 1. Επιπλέον αν η πλευρά του Αιτητή/Εναγόμενου 1 επιθυμούσε να προσκομίσει τα όσα περιλαμβάνονται στην 2η Γνωμάτευση MVP ημερ. 23/5/2019 που επισυνάπτεται στην προτεινόμενη συμπληρωματική ένορκη δήλωση Βασιλείου θεωρώ πως μπορούσε να το είχε πράξει εξαρχής στην αρχική ένορκη δήλωση Βασιλείου μέσω της συμπερίληψης του περιεχομένου της στην πρώτη ή αρχική Γνωμάτευση MVP. Επιπλέον δεν είναι άνευ σημασίας ότι εξέταση της δεύτερης αυτής Γνωμάτευσης που επιχειρείται να προσκομισθεί μέσω της προτεινόμενης συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης αναδεικνύει την ύπαρξη επανάληψης επιχειρημάτων και θέσεων πέραν της προβολής περαιτέρω ισχυρισμών κάτι που ο κος Δράκος εκ μέρους του Αιτητή/Εναγόμενου 1 δεν αμφισβήτησε λέγοντας ότι όντως υπάρχει κάποια επικάλυψη της αρχικής Γνωμάτευσης με την δεύτερη Γνωμάτευση που επιδιώκεται η καταχώρηση της. Η δυνατότητα παραχώρησης άδειας για καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης δεν είναι απεριόριστη αλλά βασίζεται στην διαπίστωση ύπαρξης καλού λόγου που να δικαιολογεί την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου να την επιτρέψει. Στην προκείμενη περίπτωση με βάση τα όσα έχουν επισημανθεί ανωτέρω και καθοδηγούμενη από τις νομικές αρχές όπως έχουν διατυπωθεί στη σχετική νομολογία που παρατέθηκε ανωτέρω δεν θεωρώ ότι αποκαλύπτεται οποιαδήποτε αναγκαιότητα για την παροχή της αιτούμενης άδειας για καταχώρηση της προτεινόμενης συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης. ΚΑΤΑΛΗΞΗ Κατ΄ακολουθίαν όλων των πιο πάνω η Αίτηση δεν μπορεί να επιτύχει και συνεπώς απορρίπτεται. Όσον αφορά το θέμα των εξόδων της παρούσας Αίτησης δεν βρίσκω κανένα λόγο για να παρεκκλίνω από το γενικό κανόνα ότι αυτά ακολουθούν το αποτέλεσμα, εκτός αν υπάρχει καλός λόγος για έκδοση διαφορετικής διαταγής. Ως εκ τούτου τα έξοδα επιδικάζονται σε βάρος του Αιτητή/Εναγόμενου 1 και προς όφελος των Καθ΄ων Αίτηση/Εναγόντων όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ) ............... Λ. Δημητριάδου - Ανδρέου, Π.Ε.Δ Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /Λ.Δ. [1] Δέστε Αίτηση Φυλόκυπρος Ματθαίου κ.α. υπ΄ αρ. 297/2008 ημερ. 21/4/2008. [2]Δέστε Stavros Georghiou & Son (Scrap Metals) Ltd v. του πλοίου LIPA

(2000)1 Α.Α.Δ. 1976. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο