Avia International ν. ellenic Petroleum S.A., Αρ. Αγωγής 3137/2017, 7/1/2020

(1),

(2), 9 και Δ. 39 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας στη διακριτική ευχέρεια και τις γενικές και/ή συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου, στις αρχές τις επιείκειας και στη σχετική επί του θέματος νομολογία. Ένορκη δήλωση Αίτησης Η Αίτηση υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση της XXXXX Μιλτιάδου δικηγόρου στο γραφείο των Δικηγόρων των Εναγομένων/Αιτητών στην οποία αναφέρονται τα ακόλουθα: § Η Δήλωση σε σχέση με την οποία ζητείται να εκδοθεί διάταγμα αντεξέτασης, περιλαμβάνει ισχυρισμούς που αμφισβητούνται, είναι και αναληθείς και παραπλανητικοί και μοναδικό σκοπό έχουν να επηρεάσουν το Δικαστήριο δυσμενώς σε σχέση με τους Εναγομένους. § Στην ουσία, οι Εναγόμενοι επιθυμούν να αντεξετάσουν τον εν λόγω μάρτυρα των Εναγόντων αναφορικά με τις θέσεις που προέβαλε στην παράγραφο 70 της ένορκης του δήλωσης ημερομηνίας 5/2/2018 σε σχέση με την κατ' ισχυρισμό πρόθεση των Εναγομένων για παραπλάνηση των Ευρωπαίων καταναλωτών και στην παράγραφο 75 σε σχέση με την κατ' ισχυρισμό συνωμοσία από μέρους τους. § Τυχόν μη έκδοση, του αιτούμενου Διατάγματος αντεξέτασης θα αποστερήσει από τους Εναγόμενους τη δυνατότητα να αμφισβητήσουν και/ή προσβάλουν τους ισχυρισμούς που προβάλλουν οι Ενάγοντες. § Από την παροχή της αιτούμενης άδειας, οι Ενάγοντες δεν θα υποστούν οποιαδήποτε αδικία, ούτε θα επηρεαστούν καθ' οιονδήποτε τρόπο αρνητικά τα δικαιώματά τους. Ένσταση - λόγοι Ένστασης: Στην Αίτηση κατεχωρήθη Ένσταση η οποία βασίζεται στους Περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικούς Κανονισμούς Δ.39, Δ.48, θθ. 2, 3, 4

(1),

(2)και 9, Δ.64, στο Άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμο, Ν.14/60, στον Περί Εμπορικών Σημάτων Νόμο, Κεφ. 268 (ως τροποποιήθηκε), στον Κανονισμό (ΕΕ) 2017/1001 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου για το σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης (κωδικοποίηση) σε όλα τα άρθρα και ιδιαίτερα στα Άρθρα 129, 131, 132 και 135, στην Σύμβαση και το Πρωτόκολλο της Μαδρίτης αναφορικά με την καταχώρηση Διεθνών Σημάτων, καθώς επίσης στο Δίκαιο της Επιείκειας, στο Άρθρο 30

(2)του Συντάγματος της Κυπριακής Δημοκρατίας, στην διακριτική ευχέρεια και τις γενικές και συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου, στις αρχές τις Επιείκειας και στην σχετική επί του θέματος Νομολογία. Ως συγκεκριμένοι λόγοι Ένστασης εξειδικεύονται οι ακόλουθοι: · Η Αίτηση ημερομηνίας 26/6/2018 στηρίζεται σε λανθασμένη νομική βάση. · Στα γεγονότα στα οποία στηρίζεται η Αίτηση ημερομηνίας 26/6/2018 και από τις λεπτομέρειες που αναφέρονται στην Ένορκη Δήλωση που την στηρίζει, δεν προκύπτουν και δεν αναφέρονται οι λόγοι για τους οποίους η υπό ένσταση αίτηση πρέπει να ενταχθεί στην κατηγορία των εξαιρετικών περιπτώσεων που να δικαιολογούν την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου για έγκριση του αιτήματος των Αιτητών για αντεξέταση του XXXXX Gasser. · Η Αίτηση ημερ. 26/6/2018 και η αιτούμενη αντεξέταση είναι άσχετη με τους επιδιωκόμενους σκοπούς της κυρίως Αιτήσεως την οποία στηρίζει η Αίτηση του XXXXX Gasser και από το περιεχόμενο της Ένορκης Δήλωσης του XXXXX Gasser και συγκεκριμένα στις παραγράφους 70 και 75 επί του περιεχομένου των οποίων οι Αιτητές ζητούν την αντεξέταση του, δεν προκύπτει ζήτημα το οποίο επηρεάζει με οποιονδήποτε τρόπο τη σχετικότητα και τους επιδιωκόμενους σκοπούς της κυρίως Αίτησης. · Τυχόν έγκριση της Αίτηση αντεξέτασης ημερ. 26/6/2018 θα επεκτείνει τη συζήτηση της Αίτησης σε μη αναγκαία για την εξέταση της κυρίως αίτησης ζητήματα και με την επιδιωκόμενη αντεξέταση του ομνύοντα θα εξετασθούν ζητήματα που άπτονται της ουσίας της Αγωγής και της διαφοράς των διαδίκων, τα οποία ενδεχομένως να προκαταβάλουν τα τελικά συμπεράσματα ή να τα παραβλάψουν. · Με την έγκριση του αιτούμενου Διατάγματος και την αντεξέταση του Christoph Gasser στα σημεία επί των οποίων οι Αιτητές ζητούν την αντεξέταση του, η διαδικασία της κυρίως Αίτησης θα καθυστερήσει και θα επηρεασθεί η ομαλή εκδίκαση της ουσίας της υπό εκδίκασης Αγωγής. Ένορκη δήλωση Ένστασης Η Ένσταση υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση της XXXXX Χατζηαντωνίου δικηγόρου στην υπηρεσία των δικηγόρων της Ενάγουσας στην Κύπρο. Σε αυτή επαναλαμβάνονται και υιοθετούνται οι Λόγοι Ένστασης. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Η υπό κρίση Αίτηση εδράζεται επί της Δ. 39, θ.1 η οποία προνοεί τα ακόλουθα: "1.Upon an application evidence may be given by affidavit; but the Court or a Judge may, on the request of either party, order the attendance of the deponent for cross-examination." Από το λεκτικό του πιο πάνω Θεσμού εξάγεται αβίαστα ότι το όλο ζήτημα εμπίπτει στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου. Συγκεκριμένα η λέξη "may", που στα Ελληνικά μεταφράζεται ως «δύναται», υποδηλοί ότι η άσκηση της πιο πάνω εξουσίας επαφίεται στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου. Δεν καθορίζονται, ωστόσο, στην εν λόγω Διάταξη οποιαδήποτε κριτήρια σε σχέση με τη άσκηση της. Κατ' αρχάς θα πρέπει να αναφερθεί ότι η Δ.48,θ.4

(2)όπου προνοείται ρητά ότι «Η ακρόαση αίτησης διεξάγεται στη βάση των γεγονότων που αναφέρονται στην αίτηση ή στις ένορκες δηλώσεις» οι οποίες την στηρίζουν. Η επιφύλαξη με την οποία συνεχίζει η πιο πάνω πρόνοια όπου βασικά υπενθυμίζει ότι αυτό γίνεται «τηρουμένης της δυνατότητας για αντεξέταση που προνοείται στη Δ.39», ξεκάθαρα δεν θέτει οποιαδήποτε προϋπόθεση σε σχέση με την εφαρμογή της Δ.39. Επομένως, θα πρέπει, για τους σκοπούς εφαρμογής της Δ.39, θ.1 να εξετάζεται η φύση της υπό εξέταση Αίτησης και, γενικά, της διαδικασίας στην οποία αυτή αφορά. Στο Σύγγραμμα Halsbury's of England, 3η Έκδοση, Τόμος 21, σελ. 418-419, παραγρ. 878, κάτω από τον τίτλο "Discretionary power of Court as to evidence" αναφέρονται τα ακόλουθα: "The Court has discretionary power of acting upon such evidence as may be before it at the time, and will not allow a motion to stand over in order to enable a party to examine a witness viva voce if it considers that the application is made in order to create delay or that there is sufficient evidence before it to enable it to deal with the motion". Επίσης στο Annual Practice 1956 όπου συναντάται αντίστοιχη πρόνοια με τη δική μας το 0.38 επεξηγείται πως ασκείται αυτή η εξουσία του Δικαστηρίου και τονίζεται στη σελ. 677 κ. επ. ότι δεν υπάρχει υποχρέωση του Δικαστηρίου στην έκδοση τέτοιου διατάγματος. Είναι πάντοτε θέμα διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου λαμβάνοντας υπόψη τους λόγους για τους οποίους ζητείται. Στην υπόθεση Αναφορικά με την Αίτηση του Λευτέρη Μήλου και Πανικού Χατζηλοίζου

(2008)1 Α.Α.Δ. 280 εξετάστηκε θέμα απόρριψης αιτήματος για αντεξέταση με βάση τη Δ.39, θ.1 λέχθηκε στη εν λόγω απόφαση το εξής: «Δεν έχει αμφισβητηθεί, και ορθά, η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου να μην εκδώσει το διάταγμα για αντεξέταση παρά τη σύμφωνη προς τούτο γνώμη και του ίδιου του καθ' ου στην αίτηση Κ. Γαβριηλίδη, με δεδομένο ότι η αίτηση στηριζόταν στη Δ.39, θ.1 η οποία και παρέχει διακριτική ευχέρεια στο Δικαστήριο να εγκρίνει ή να απορρίψει την αίτηση ανάλογα με τα ιδιαίτερα περιστατικά της.» Είναι ξεκάθαρο λοιπόν από τα πιο πάνω ότι η έγκριση αιτήματος για αντεξέταση επαφίεται στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου η οποία ασκείται λαμβάνοντας υπόψη τα ιδιαίτερα περιστατικά της κάθε υπόθεσης. Δεν πρέπει δε να λησμονείται ότι οδηγός για την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου προκειμένου να εγκρίνει αίτημα παρουσίας μάρτυρα για αντεξέταση είναι η στοιχειοθέτηση κάποιου είδους εξαιρετικής περίπτωσης ανάλογα με τα ιδιαίτερα περιστατικά της κάθε υπόθεσης. Επισημαίνεται ότι η αντεξέταση ενός ενόρκως δηλούντα δεν διεξάγεται αυτοδικαίως αλλά με βάση τις πρόνοιες της Δ.39, θ.1 και αφού προηγηθεί σχετικό αίτημα. Τα θέματα δε επί των οποίων μπορεί ένας διάδικος να αντεξετάσει είναι περιορισμένα και πρέπει να εξυπηρετούν τις άμεσες ανάγκες της ενδιάμεσης διαδικασίας και όχι να επεκτείνονται επί οποιουδήποτε θέματος υφίσταται διαφωνία ή αμφισβήτηση μεταξύ των διαδίκων ή προς το σκοπό της εξασθένησης της αξιοπιστίας ενός διαδίκου[1]. Για τους πιο πάνω λόγους είναι αναγκαίος ο προσδιορισμός των παραγράφων και η εξειδίκευση των λόγων για τους οποίους επιζητείται σε κάθε συγκεκριμένη περίπτωση η αντεξέταση του ενόρκως δηλούντα διαφορετικά ενυπάρχει κίνδυνος εκτροπής από το σκοπό τον οποίο αποβλέπει να εξυπηρετήσει η Δ.39, θ.

1. Έχοντας, λοιπόν, θέσει το δικονομικό πλαίσιο εντός του οποίου εμπίπτει η υπό εξέταση Αίτηση προχωρώ να αναφερθώ στη φύση της Αίτησης και γενικά της διαδικασίας στην οποία αφορά. Στην προκειμένη περίπτωση η Αίτηση των Εναγόντων/Αιτητών υποβλήθηκε στο πλαίσιο μιας παρεμπίπτουσας διαδικασίας η οποία βασίζεται στο Άρθρο 32 του Ν.14/
2. Όπως έχει νομολογηθεί όταν εξετάζεται κατά πόσο συντρέχουν οι προϋποθέσεις που θέτει το εν λόγω Άρθρο το Δικαστήριο δεν εξετάζει στην ουσία της διαφοράς. Ειδικότερα δεν αξιολογεί την προσφερόμενη μαρτυρία και ούτε προβαίνει σε ευρήματα επί γεγονότων εκτός μόνο για την εξακρίβωση των αναγκαίων στοιχείων που θεωρούνται απαραίτητα για τη θεμελίωση των κριτηρίων που θέτει το Άρθρο
3. Δικονομικό ιστορικό Η υπό κρίση Αίτηση κατεχωρήθη στο πλαίσιο της Αίτησης για προσωρινά Διατάγματα ημερ. 5/2/2018 με την οποία η Ενάγουσα επιδιώκει την έκδοση Απαγορευτικών προσωρινών Διαταγμάτων με τα οποία να παρεμποδίζονται οι Εναγόμενες 1, 2 και 3 και/ή οποιαδήποτε εξ αυτών από του να παραβιάζουν τα εμπορικά σήματα της Ενάγουσας και/ή από του να χρησιμοποιούν καθ΄οιονδήποτε τρόπο οποιαδήποτε παράσταση και/ή γραφικά και/ή ονομασία και/ή επιγραφή και/ή διακριτικά και/ή σήμα που περιέχουν τη λέξη AVIO και/ή AVIA και/ή οποιαδήποτε λέξη που να προσομοιάζει σε αυτές. Η Αίτηση αυτή, κατόπιν οδηγιών του Δικαστηρίου, επεδόθη στις Εναγόμενες εταιρείας οι οποίες και καταχώρησαν Ένσταση. Επισημαίνεται ότι της Αίτησης ημερ. 5/2/2018 είχε προηγηθεί άλλη Αίτηση για προσωρικά Διατάγματα ημερ. 14/9/2017 στην οποία είχαν εκδοθεί μονομερώς τα επιζητούμενα Διατάγματα και τα οποία, κατόπιν ακροαματικής διαδικασίας, ακυρώθηκαν με Απόφαση του Δικαστηρίου ημερ. 22/12/
4. Εξέταση Αίτησης Μέσω της υπό κρίση Αίτησης οι Εναγόμενες επιδιώκουν την έκδοση Διατάγματος Αντεξέτασης του ομνύοντα στην ένορκη δήλωση της Αίτησης ημερ. 5/3/2018 επί του περιεχομένου των παραγράφων 70 και 75 οι οποίες έχουν ως ακολούθως: α) Παράγραφος 70: "The Defendants proceeded with the above actions with the intention to create to European consumers the impression that their fuel stations are associated with the Plaintiff in order to convince them that the Defendants' fuel stations are those of the Plaintiff." β) Παράγραφος 75: "During the procedure in the interim order dated 14/09/2017 it came to the attention of Plaintiff that the Defendants have orchestrated a conspiracy in order to establish ownership rights on the trademark AVIO in order to use it as a legitimate base in order to attract unfair goodwill from the trademark AVIA and attach it to AVIO." Όπως προκύπτει μέσω των πιο πάνω παραγράφων προβάλλονται ισχυρισμοί από πλευράς του ομνύοντα Gasser - ▬ Αναφορικά με παραπλάνηση των Ευρωπαίων καταναλωτών από μέρους των Εναγομένων/Αιτητριών καθώς και ▬ Ενορχήστρωση συνωμοσίας από μέρους τους προκειμένου να δημιουργήσουν δικαιώματα επί του εμπορικού σήματος AVIO (Fig) και να προσπορισθούν όφελος από την εμπορική εύνοια του εμπορικού σήματος AVIA (Fig). Αποτέλεσε θέση της ευπαιδεύτου συνηγόρου των Εναγομένων/Αιτητών ότι στη βάση των όσων έχουν τεθεί μέσω της Αίτησης ημερ. 5/3/2018 και της ένορκης δήλωσης που την υποστηρίζει η Ενάγουσα έχει αποτύχει να προσφέρει μαρτυρία αναφορικά με την εμπλοκή της Εναγόμενης 1 με τα επίδικα εμπορικά σήματα και, κατά συνέπεια, τα επίδικα ζητήματα της παρούσας Αγωγής. Στη βάση των πιο πάνω, ο ισχυρισμός της Ενάγουσας μέσω της ένορκης δήλωσης Gasser για οποιαδήποτε συνέργια και/ή συνωμοσία μεταξύ των Εναγομένων προς εξαπάτηση του Ευρωπαϊκού καταναλωτικού κοινού ή προς οικειοποίηση ή δημιουργία οποιωνδήποτε δικαιωμάτων επί των εμπορικών σημάτων και της εμπορικής εύνοιας της Ενάγουσας εγείρει ερωτηματικά με συνεπακόλουθο την αναγκαιότητα αντεξέτασης του ομνύοντα σχετικά με τον εν λόγω ισχυρισμό. Αντίθετη υπήρξε η θέση των ευπαιδεύτων συνηγόρων της Ενάγουσας οι οποίοι υποστήριξαν ότι τυχόν έγκριση της Αίτησης θα επεκτείνει τη συζήτηση της σε μη αναγκαία για την εξέταση της κυρίως Αίτησης ζητήματα τα οποία άπτονται της ουσίας της Αγωγής και της διαφοράς των διαδίκων. Η προσφορά μαρτυρίας σε σχέση με την εμπλοκή της Εναγόμενης 1 με τα επίδικα εμπορικά σήματα δεν μπορεί να μην είναι σχετική με τον ισχυρισμό που προβάλλεται από πλευράς Ενάγουσας μέσω της ένορκης δήλωσης Gasser αναφορικά με οποιαδήποτε συνέργια και/ή συνομωσία μεταξύ των Εναγομένων. Κατά τον ίδιο τρόπο η σύγκριση του εμπορικού σήματος της Εναγόμενης 3 με εκείνο της Ενάγουσας και το κατά πόσο αυτά ομοιάζουν είναι σχετική με τον ισχυρισμό Gasser περί προσπάθειας των Εναγομένων να δημιουργήσουν δικαιώματα επί του εμπορικού σήματος της Ενάγουσας και να προσπορισθούν όφελος από την εμπορική εύνοια του εν λόγω σήματος. Λέω δε, σε συμφωνία με τα όσα υποστήριξε η κα Παπαγιάννη, ότι τα πιο πάνω ζητήματα για τα οποία επιδιώκεται η αντεξέταση του ομνύοντα στην ένορκη δήλωση της Αίτησης ημερ. 5/3/2018 είναι σχετικά στο πλαίσιο της εξέτασης που θα γίνει αναφορικά με τη συνδρομή των προϋποθέσεων του Άρθρου 32 του Ν.14/60 και αφορούν στη στοιχειοθέτηση και αποκάλυψη τόσο της 1ης προϋπόθεσης του Άρθρου 32 για σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση όσο και της 2ης προϋπόθεσης για πιθανότητα της Ενάγουσας σε επιτυχία. ΚΑΤΑΛΗΞΗ Κατ΄ακολουθίαν όλων των πιο πάνω, η παρούσα Αίτηση εγκρίνεται και δίδεται άδεια για αντεξέταση του Gasser σε σχέση με τις παραγράφους 70 και 75 της Ένορκης του Δήλωσης ημερ. 5/2/
5. Όσον αφορά τα έξοδα δεν βρίσκω κανένα λόγο για να παρεκκλίνω από το γενικό κανόνα ότι τα έξοδα της διαδικασίας ακολουθούν το αποτέλεσμα, εκτός αν υπάρχει καλός λόγος για έκδοση διαφορετικής διαταγής και, συνεπώς, οι Εναγόμενες/Αιτήτριες δικαιούνται στα έξοδα τους. Κατά συνέπεια τα έξοδα της παρούσας Αίτησης, όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο, επιδικάζονται σε βάρος της Ενάγουσας/Καθ' ης η Αίτηση και υπέρ των Εναγομένων/Αιτητριών. (Υπ.) Λ. Δημητριάδου-Ανδρέου, Π.Ε.Δ. Πιστόν αντίγραφο Πρωτοκολλητής /Λ.Δ. [1] Δέστε Αγωγή Αρ. 7123/08 Ε.Δ. Λευκωσίας, Balraj Singh Samra v. Ναταλίας Πατσαλίδου ημερ. 9/4/09 (που εξεδόθη από τον Κ. Κληρίδη Π.Ε.Δ., όπως ήταν τότε.) cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο