Κυπριανού ν. Ελληνική Τράπεζα Δημόσια Εταιρεία Λτδ, Αρ. Αγωγής: 1883/17, 31/1/2020 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2020:A68 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Ν. Γιαπανά, Π.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 1883/17 Μεταξύ: XXXXX Κυπριανού Ενάγουσα/Αιτήτρια -και- Ελληνική Τράπεζα Δημόσια Εταιρεία Λτδ Εναγομένων/Καθ' ων η Αίτηση Και Δυνάμει Ανταπαίτησης Μεταξύ: Ελληνική Τράπεζα Δημόσια Εταιρεία Λτδ -και-
- XXXXX Κυπριανού
- Τάκης Νικήτας Κιοσκ Λτδ
- XXXXX Νικήτα 4.XXXXX Νικήτα Ημερομηνία: 31.1.20 Εμφανίσεις: Για τους Αιτητές: κα Πατσαλίδου Για τους Καθ' ων η Αίτηση: κ. Πιερή Αίτηση ημερ.6.9.18 για διαγραφή παραγράφων της Ε/Υ και διαχωρισμό της ανταπαίτησης ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Η ενάγουσα, δια της υπό κρίσιν αιτήσεως, επιζητά: Α. Τη διαγραφή και απόρριψη των παραγράφων 6-8 της υπεράσπισης. Β. Τον διαχωρισμό της ανταπαίτησης από την υπεράσπιση, και η ανταπαίτηση να αποφασιστεί σε ανεξάρτητα αγωγή προς αποφυγή περιπλοκών, καθυστέρησης και αμηχανίας στουw εναγομένους. Γ. Απόφαση ότι οι πιο πάνω αναφορές αποτελούν κατάχρηση και τείνουν να περιπλέξουν τα πράγματα. Δ. Διάταγμα για παράταση του χρόνου καταχώρισης απάντησης στην υπεράσπιση και υπεράσπιση στην ανταπαίτηση. Για να γίνουν κατανοητά τα επιζητούμενα διατάγματα, μια σύντομη και περιληπτική αναφορά στα δικόγραφα κρίνεται ότι είναι αναγκαία. Η ενάγουσα δια της εκθέσεως απαιτήσεως αξιώνει αναγνωριστική απόφαση του δικαστηρίου ότι τα δάνεια που υπέγραψε με την εναγομένη, με τις τροποποιήσεις τους και την υποθήκη, είναι άκυρα γιατί δεν ήταν αποτέλεσμα της ελεύθερης θέλησης της, λόγω ανεπίτρεπτων πιέσεων υπό εκπροσώπου της εναγομένης και του πρώην συζύγου της, καθώς και ψευδών παραστάσεων εκ μέρους τους. Παράλληλα, ότι τα δάνεια είναι άκυρα λόγω υπερχρεώσεων, καταχρηστικών ρητρών και υπερτοκισμού. Ομοίως, επιζητά διάταγμα αναστολής των μέτρων εκποίησης της υποθήκης λόγω παράλειψης της εναγομένης να λάβει μέτρα για την είσπραξη δανείου από τον πρωτοφειλέτη Τάκη Νικήτα, αφού τα δάνεια έγιναν, εν γνώσει της εναγομένης, με την προϋπόθεση ότι αυτά θα πληρώνονταν από τον Νικήτα, που υποσχέθηκε ότι είχε την ικανότητα να τα πληρώνει και έγιναν, εν γνώσει της εναγομένης, προς όφελος του πιο πάνω, ο οποίος στη συνέχεια δεν κατέβαλε καμία δόση. Και τούτο με την νοοτροπία ότι αφού υπάρχει υποθήκη της συζύγου του θα τα πάρουν από εκεί, εν γνώσει της εναγομένης και με την ενθάρρυνση της. Τέλος, απόφαση ότι η υλοποίηση της υποθήκης με συνέπεια την εκποίηση της πρώτης κατοικίας της ενάγουσας συνιστά υπό τις περιστάσεις, δυσανάλογη επέμβαση στο δικαίωμα της ιδιοκτησίας. Έχουν τη σημασία τους, ως προς το ζητούμενο, οι ακόλουθες παράγραφοι εκ της εκθέσεως απαιτήσεως, οι οποίες και παρατίθενται αυτούσιες:
- Προσωπικά ουδέποτε είχε εισόδημα από οποιαδήποτε πηγή. Είχε την προσωπική της πρώτη κατοικία η οποία επιβαρύνθηκε με την εν λόγω υποθήκη προς όφελος της Εναγόμενης κατόπιν των πιέσεων που ανάφερα προηγουμένως του πρώην συζύγου της και του κ. XXXXX Μιχαήλ. Ο μόνος από τους πρωτοφειλέτες ο οποίος είχε εισόδημα από την επιχείρηση την οποία η Ενάγουσα του δημιούργησε κάνοντας τα εν λόγω δάνεια, ήταν ο πρώην σύζυγος της κ. XXXXX Νικήτας ο οποίος όπως είπε η Ενάγουσα δεν έδειξε ποτέ την διάθεση να πληρώσει ή να επισκεφτεί καν την κεντρική Τράπεζα της Εναγομένης στην Λευκωσία. Τελευταίως μετά που προσέλαβε την δικηγόρος του κ. Λουκαίδη, επισκέφτηκαν τα κεντρικά γραφεία της Εναγομένης όπου του έθεσαν σαφώς ένα σχέδιο να πληρώσει ο κ. Νικήτας τρεις ή τέσσερις δόσεις από δύο χιλιάδες ευρώ και μετά να εγγραφεί η πρώτη κατοικία της Ενάγουσας στα παιδιά της. Η επιμονή μάλιστα παραδόξως τους κ. Νικήτα ήταν να εγγραφεί η οικοδομή μόνο στο όνομα της μικρής κόρης της Ενάγουσας η οποία είναι μόνο 24 ετών.
- 0 Γενικός Διευθυντής της Εναγομένης κατά την συνάντηση απέρριψε και εκείνος όπως και η Ενάγουσα την ιδέα εγγραφής του κτηρίου στο όνομα της νεαρής θυγατέρας της Ενάγουσας και όπως τους είπαν θα αναλάμβανε ολόκληρο το χρέος.
- Ωστόσο ο λειτουργός τράπεζας που συνόδευε τον γενικό διευθυντή σε συνεννόηση πριν λίγες μέρες με την δικηγόρο της Ενάγουσας ο οποίος των ρώτησε αν ζήτησαν από τον κ. Νικήτα να πληρώσει, αντέστρεψε την πρόταση λέγοντας πάλι «μα ναι αλλά πρέπει να γίνει μετάβαση πάνω στην νεαρή κόρη αλλιώς δεν μπορούσε η τράπεζα να επικοινωνήσει με τον κ. Νικήτα». Ενώπιον αυτού του αδιεξόδου και των αντιφάσεων, σε συμφωνία με τον δικηγόρο της Ενάγουσας αποφάσισαν να προστατέψουν τα νόμιμα συμφέροντα της Ενάγουσας με τον πιο νόμιμο και δίκαιο τρόπο. Εξού και η παρούσα αγωγή. Είναι επί αυτών των παραγράφων που η εναγόμενη δια των παραγράφων, 6, 7 και 8 της υπεράσπισης αναφέρει, τα πιο κάτω, τα οποία και πάλι μεταφέρονται αυτούσια.
- Οι Εναγόμενοι αρνούνται κατηγορηματικά τις παραγράφους 12-15 της Έκθεσης Απαίτησης, επαναλαμβάνουν τους ανωτέρω ισχυρισμούς τους και καλούν την Ενάγουσα σε αυστηρή απόδειξη των ισχυρισμών της. Οι Εναγόμενοι προσθέτουν ότι η Ενάγουσα και ο σύζυγος της, καθώς και ο υιος τους κ. XXXXX Νικήτα, αλλά και ο δικηγόρος της Ενάγουσας είχαν συναντήσεις και/ή τηλεφωνικές συνδιαλέξεις και/ή προέβησαν σε διαπραγματεύσεις με λειτουργό και/ή λειτουργούς της Τράπεζας στη Λευκωσία κατά ή περί το καλοκαίρι του
- Στις εν λόγω συναντήσεις και/ή τηλεφωνικές συνδιαλέξεις και/ή διαπραγματεύσεις, αμφότερες οι πλευρές κατέληξαν σε προκαταρτική συμφωνία (η οποία όμως ουδέποτε υλοποιήθηκε) για αναδιάρθρωση των επίδικων υποχρεώσεων που αναφέρονται πιο κάτω στην Ανταπαίτηση ως ακολούθως: (α) όλοι οι λογαριασμοί θα εξοφλούνταν με ένα νέο δάνειο ύψους €585.000 στο όνομα των κ.κ. XXXXX Νικήτα, XXXXX Νικήτα, XXXXX Νικήτα και XXXXX Νικήτα (τα τρία τελευταία πρόσωπα είναι τα τέκνα της Ενάγουσας με τον σύζυγο της). (β) παρόλο που το νέο δάνειο θα ήταν στο όνομα των τεσσάρων ανωτέρω προσώπων και νομικά το νέο δάνειο θα οφείλετο και από τα τέσσερα εν λόγω πρόσωπα, ο σύζυγος της Ενάγουσας ανέλαβε να καταβάλλει μόνο αυτός τις δόσεις του νέου δανείου, οι οποίες εάν η προκαταρτική συμφωνία υλοποιείτο, θα ανέρχονταν σε περίπου €2.000 -€2.300- μηνιαίως. (γ) η Ενάγουσα θα μεταβίβαζε προς έκαστο από τα τέκνα της με τον σύζυγο της, ¼ μερίδιο του ακινήτου της, το οποίο υποθηκεύτηκε προς εξασφάλιση των διαφόρων υποχρεώσεων ως περιγράφεται κατωτέρω στην Ανταπαίτηση. Ως εκ τούτου, μετά τις μεταβιβάσεις, το εν λόγω ακίνητο θα ανήκε από ¼ μερίδιο στην Ενάγουσα και στα 3 τέκνα που απέκτησε με τον σύζυγο της. (δ) ακολούθως το εν λόγω ακίνητο θα υποθηκευόταν προς εξασφάλιση του νέου δανείου.
- Οι Εναγόμενοι προσθέτουν ότι στα πλαίσια των συναντήσεων που έλαβαν χώρα κατά ή περί το καλοκαίρι του 2016, υποδείχθηκε στον λειτουργό και/ή λειτουργούς των Εναγομένων στη Λευκωσία, συμφωνία μεταξύ της Ενάγουσας και του συζύγου της ημερομηνίας 20/10/
- Η εν λόγω συμφωνία προνοούσε την παροχή υποθήκης από την Ενάγουσα προς εξασφάλιση υποχρεώσεων της εταιρείας ΤΑΚΗΣ ΝΙΚΗΤΑΣ ΚΙΟΣΚ ΛΙΜΙΤΕΔ. 8.Οι Εναγόμενοι αναφέρουν ότι μετά τις συναντήσεις και/ή τηλεφωνικές συνδιαλέξεις και/ή διαπραγματεύσεις του καλοκαιριού του 2016, ακολούθησε εκ νέου συνάντηση κατά ή περί την 20/4/2017 όπου παρευρέθησαν λειτουργοί των Εναγομένων, η Ενάγουσα και ο δικηγόρος της. Στην εν λόγω συνάντηση οι λειτουργοί των Εναγομένων μετέφεραν στην Ενάγουσα δύο προτάσεις στις οποίες προέβηκε προς τους Εναγόμενους ο σύζυγος της. Η πρώτη πρόταση αφορούσε την καταβολή κάποιων ποσών από την ΤΑΚΗΣ ΝΙΚΗΤΑΣ ΚΙΟΣΚ ΛΙΜΙΤΕΔ έναντι των υποχρεώσεων που αναφέρονται κατωτέρω στην Ανταπαίτηση και ακολούθως να υλοποιηθεί η ανωτέρω περιγραφόμενη προτεινόμενη αναδιάρθρωση. Η δεύτερη πρόταση ήταν εναλλακτική της πρώτης και αφορούσε την μεταβίβαση από την Ενάγουσα προς έκαστο από τα τέκνα της με τον σύζυγο της, ¼ μερίδιο στο ακίνητο της Ενάγουσας το οποίο υποθηκεύτηκε προς εξασφάλιση των διαφόρων υποχρεώσεων ως περιγράφεται κατωτέρω στην Ανταπαίτηση. Ως εκ τούτου, μετά τις μεταβιβάσεις, το εν λόγω ακίνητο θα ανήκε από ¼ μερίδιο στην Ενάγουσα και στα 3 τέκνα που απέκτησε με τον σύζυγο της. Ακολούθως, σύμφωνα με τη δεύτερη πρόταση του συζύγου της Ενάγουσας, όλα τα υπόλοιπα χρέη που αναφέρονται κατωτέρω στην Ανταπαίτηση θα τα αναλάμβανε προσωπικά ο σύζυγος της Ενάγουσας. Η Ενάγουσα και ο δικηγόρος της απέρριψαν και τις δύο προτάσεις και ο δικηγόρος της Ενάγουσας ενημέρωσε τους Εναγόμενους ότι η Ενάγουσα θα κινείτο νομικά εναντίον τους. Πέντε ημέρες αργότερα καταχωρήθηκε η παρούσα Αγωγή.» Η εναγόμενη δια της υπερασπίσεως της, ήγειρε ανταπαίτηση και κατέστησε εναγόμενους εξ ανταπαιτήσεως την ενάγουσα και ακόμα τρία πρόσωπα, στην βάση δανείου που παρείχε α. στους εξ ανταπαιτήσεως εναγόμενους συμπεριλαμβανομένης και της ενάγουσας, β. κοινών διευκολύνσεων - συμφωνίες δανείων - της ενάγουσας με τον εξ ανταπαιτήσεως εναγόμενο 3, αξιώνοντας εναντίον των εξ ανταπαιτήσεως 2 και 3 και της ενάγουσας, ποσό €302.062,11 πλέον τόκους, εναντίον της ενάγουσας και του εξ ανταπαιτήσεως 3, ποσό €21.160.64 πλέον τόκους, πλέον ποσό €87.980.02 πλέον τόκους και γ. εναντίον του εξ ανταπαιτήσεως εναγόμενου 4 και της ενάγουσας διάφορα άλλα ποσά, συμποσούμενα περίπου στο ποσό των €68.
- Επιζητούνται επίσης εναντίον της ενάγουσας διατάγματα εκποίησης διαφόρων υποθηκών. Επί της κρινόμενης αίτησης, και σύμφωνα με την παράγραφο 2 της ενόρκου δηλώσεως που την υποστηρίζει, η πιο πάνω παράγραφος 7 της υπεράσπισης περιέχει μαρτυρία και, σύμφωνα με την παράγραφο 7 της ενόρκου δηλώσεως, οι δηλώσεις και οι διαπραγματεύσεις που επικαλείται (η εναγομένη) στις εν λόγω παραγράφους, προορίζονταν για εξώδικο πιθανό συμβιβασμό, οι οποίοι έτσι και αλλιώς απέτυχαν και είναι άσχετοι με τα επίδικα θέματα. Επί της ανταπαίτησης, είναι η θέση της ομνύουσας ότι είναι τέτοιας έκτασης, και εγείρει τόσα θέματα, που ουσιαστικά ισοδυναμεί με αγωγή η οποία θα πρέπει, προς αποφυγή καθυστερήσεως και περιπλοκών και δυσκολιών στους εναγομένους, να εξεταστεί ως ανεξάρτητη αγωγή. Η θέση της καθ' ης η αίτηση είναι ότι η πλευρά της ενάγουσας έχει απεμπολήσει τα δικαιώματα της στη προνομιούχα φύση των διαπραγματεύσεων και/η του περιεχομένου της, και ότι είναι αδύνατον στο παρόν στάδιο να κριθεί αν οι διαπραγματεύσεις έλαβαν χώρα άνευ βλάβης και αν το περιερχόμενο τους καλύπτεται από σχετικό προνόμιο. Είναι επίσης η θέση της ότι δεν δικογράφησε μαρτυρία, αλλά γεγονότα και/η ισχυρισμούς γεγονότων. Στο παρόν στάδιο, είναι αδύνατον να κριθεί η αποδεκτότητα της μαρτυρίας που θα προσκομιστεί προς απόδειξη των δικογραφημένων γεγονότων. Τέλος, είναι η θέση της ότι είναι πρόσφορο και ευχερές και προς το συμφέρον της δικαιοσύνης όπως η απαίτηση της ενάγουσας και η ανταπαίτηση της εναγομένης συνεκδικαστούν. Οι δυο πλευρές προχώρησαν σε γραπτές αγορεύσεις τις οποίες το δικαστήριο τις έχει μελετήσει και τις έχει πλήρως υπόψη του. Έχουν παρατεθεί αυτούσιες οι επίμαχες αντίστοιχες παράγραφοι, ώστε να διαφανούν επ' ακριβώς τα καταγραφέντα. Στην υπόθεση EUROGAL SURVEYS LTD ν. D. TRADE INTERANIONAL LTD
(2014)1 Α.Α.Δ. 2258, αναφέρθησαν τα εξής αναφορικά με την δικογράφηση μιας συμφωνίας καθώς και για την διάρρηξη της: «Σύμφωνα όμως με τους ορθούς δικογραφικούς κανόνες και τις επιταγές της Δ.19 θ.22 και Δ.19 θ.20, όπου γίνεται επίκληση της ύπαρξης σχέσης μεταξύ των διαδίκων και η σχέση αυτή εξυπακούεται από μια σειρά επιστολών ή επικοινωνιών ή άλλως πως, θεωρείται αρκετό να καταγραφεί ο ισχυρισμός αυτός ως γεγονός και να γίνει γενική αναφορά στις επιστολές ή τις επικοινωνίες αυτές. Όπως περαιτέρω εξηγείται στον Bullen & Leake: Precedents of Pleadings 12η έκδ. σελ. 57, όπου η αγωγή βασίζεται στη ρήξη συμβολαίου ή συμφωνίας, τόσο οι ουσιώδεις όροι της συμφωνίας, όσο και αν η συμφωνία έγινε γραπτώς ή μερικώς γραπτώς και μερικώς προφορικώς, θα πρέπει να αναφέρονται. Ιδιαίτερα πρέπει η απαίτηση να δείχνει με τις αναγκαίες λεπτομέρειες ότι διαρρήχθηκε το συμβόλαιο και με ποιο τρόπο ώστε να καταλήξει ο ενάγων στο μέρος εκείνο του δικογράφου του όπου επιδιώκει τις ανάλογες θεραπείες. Επίσης στο Annual Practice 1970, σελ. 262, αναγράφεται ότι όπου η βάση της αγωγής εδράζεται σε συμφωνία πρέπει να αναφέρεται η ημερομηνία, τα ονόματα των μετεχόντων σ' αυτή και η αντιπαροχή. Και περαιτέρω σε εξυπακουόμενα συμβόλαια ή συμφωνίες όταν αυτά συνάγονται από διαβουλεύσεις, συναντήσεις ή γενικές περιστάσεις είναι αρκετή η ένθεση του ισχυρισμού ότι έγινε το συμβόλαιο ή η συμφωνία και η συναγωγή του γενικά από έγγραφα». Δεδομένης αφ' ενός της ανταπαίτησης της εναγομένης, και ότι οι πιο πάνω αρχές εφαρμόζονται και επί υπερασπίσεως, προκύπτει, ότι η πλευρά της εναγομένης δια των πιο πάνω παραγράφων της υπεράσπισης, ουσιαστικά απαντά στους ισχυρισμούς της ενάγουσας, όπως αυτοί προβάλλονται στις παραγράφους 12-14 της έκθεσης απαιτήσεως και τίποτε περισσότερο. Δεν θα εξεταστεί στα πλαίσια της παρούσας διαδικασίας η σημασία των αντιστοίχων ισχυρισμών, αποτελεί όμως διαπίστωση, ότι είναι η πλευρά της ενάγουσας που επέλεξε να αναδείξει και να αναφερθεί σε συζητήσεις και διαπραγματεύσεις της ίδιας και της δικηγόρου της με λειτουργούς της τράπεζας, ανεξαρτήτως αν αυτές συνάδουν με τους κανόνες ορθής δικογράφησης, και είναι σε αυτούς τους ισχυρισμούς που η πλευρά της εναγομένης θέτει τις δικές της θέσεις. Υπό αυτή την σκοπιά και στο παρόν τουλάχιστο στάδιο, η εξέταση ζητημάτων προνομίου, ή και σχετικότητας με τα επίδικα θέματα, στα πλαίσια της παρούσας διαδικασίας, δεδομένου μάλιστα ότι είναι η πλευρά της ενάγουσας που τα ανέδειξε δια της εκθέσεως απαιτήσεως, κρίνεται αδόκιμη. Κατά συνέπεια, τα αιτήματα υπ' αριθμό Α και Γ, για την διαγραφή των πιο πάνω παραγράφων της υπεράσπισης ως καταχρηστικές, δεν μπορούν να έχουν επιτυχία και απορρίπτονται. Αναφορικά με την διαγραφή της ανταπαίτησης, κάτω από την Δ.21 Θ.10, στην υπόθεση Athina Leathergoods Ltd ν. Χαραλάμπους
(2000)1 Α.Α.Δ. 787, με αναφορά στην υπόθεση Σιακόλας ν. Federal Bank of Lebanon (SAL)
(1992)1 Α.Α.Δ. 710, αναφέρθησαν τα ακόλουθα:
(1)Παρέχεται διακριτική ευχέρεια στο δικαστήριο να αποκλείσει τη συνεκδίκαση της ανταπαίτησης με την αγωγή εφόσον τούτο κρίνεται πρέπον.
(2)Η σχετική εξουσία του δικαστηρίου είναι συνυφασμένη με την καλή απονομή της δικαιοσύνης η οποία συναρτάται άμεσα με την απρόσκοπτη κατά το δυνατό διεκπεραίωση της δίκης.
(3)Η Αγγλική Νομολογία, ερμηνευτική των αντίστοιχων αγγλικών δικονομικών προνοιών στις οποίες η Δ.21 θ.10 είναι προσαρμοσμένη αναγνωρίζει ευρεία διακριτική ευχέρεια στο δικαστήριο να αποκλείσει ανταπαίτηση οποτεδήποτε κρίνεται ότι η συνεκδίκαση της με την αγωγή δεν είναι πρόσφορος (expedient) ή θα προκαλέσει δυσχέρεια (inconvenience) στη διεκδίκηση των δικαιωμάτων του ενάγοντος.
(4)Ενδεχόμενο πρόκλησης σημαντικής καθυστέρησης στην εκδίκαση της αγωγής συνιστά δυσχέρεια που παρέχει έρεισμα για τον αποκλεισμό της ανταπαίτησης.
(5)Το κυριαρχικό στοιχείο στην άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του δικαστηρίου είναι το πρόσφορο της εκδίκασης της ανταπαίτησης συγχρόνως με την αγωγή και η πιθανότητα πρόκλησης δυσχέρειας στον ενάγοντα απ' αυτό το ενδεχόμενο. Σύμφωνα με την υπόθεση Athina Leathergoods ανωτέρω, η συνάφεια και το άρρηκτα συνδεδεμένο των εκατέρωθεν απαιτήσεων, όπως εμφαίνονται στα δικόγραφα, αποτελεί ικανό λόγο για να κριθεί ως ορθή και δίκαιη η συνεκδίκαση τους. Στην αντίστοιχη παλιά αγγλική δικονομική διάταξη Δ.21, Θ.11 (Annual Practice 1960) αναφέρεται το εξής: "Limitations to Counterclaim under this Rule.
(1)The Plaintiff must be a defendant to the counterclaim (Harris v. Gamble, 6 Ch. D. 748; Furnesss v. Booth, 4 Ch. D. 587), otherwise recourse must be had to O. 16A, in the case of a claim for indemnity against a co-defendant (Central African Co. v. Grove, 48 L.J. Ex. 510). But the fact that the third party could not have been a defendant to the plaintiff's claim makes no difference (Turner v. Hednesford Gas Co. 3 Ex. D.145).
(2)This Rule does not apply where the defendant's claim against the third person is alternative only to his claim against the plaintiff, and not 'along with' it (Times Cold Storage Co v. Lowther,
(1911)2 K.B. 100; cf. Evans v. Buck, 4 Ch. D. 432); but a claim against the plaintiff and a third person jointly or in the alternative separately is allowable (Smith v. Buskell
(1919)2 K.B. 362; see Child v. Stenning, 7 Ch. D. 413; Dear v. Sworder, 4 Ch. D. 476). Η φράση «along with» απαντάται στην Δ.21, Θ.8 και στην υπόθεση Smith v. Buskell
(1919)L.J.R. V.88 σελ.985, σε σχέση με τη συνάφεια μεταξύ των εγειρομένων ζητημάτων με την απαίτηση των εναγόντων, εξηγήθηκε ότι εάν προέρχονται από την ίδια κατάσταση γεγονότων και υπάρχει επαρκής σύνδεση μεταξύ τους, τότε μπορεί να συνεκδικαστεί η ανταπαίτηση. Υπεδείχθη επίσης το εξής σημαντικό, ότι εάν δύο πρόσωπα μπορούν να συνενωθούν ως εναγόμενοι μόνο όπου η αιτία της αγωγής εναντίον τους είναι ακριβώς η ίδια, τότε το αντικείμενο της σχετικής νομοθεσίας θα καταπατείτο πλήρως. Στην υπόθεση Gray v. Webb.
(1882)Ch.D.V.21 σελ.802, εξηγήθηκε ότι οι όροι της αντίστοιχης αγγλικής διαταγής είναι αρκετά πλατιοί, ώστε να επιτρέπουν την υποβολή ανταπαίτησης η οποία θα πρέπει να σχετίζεται κάπως με τη φύση της υπεράσπισης και να είναι του ίδιου χαρακτήρα με την αγωγή του ενάγοντα. Στην υπόθεση Compton v. Preston
(1882)Ch. D. V.21 σελ.138, υπεδείχθη ότι θα πρέπει να υπάρχει αμοιβαία σύνδεση μεταξύ της φύσης της ανταπαίτησης και της φύσης της αρχικής απαίτησης. Στην παρούσα υπόθεση, η ενάγουσα επιδιώκει την ακύρωση των συμφωνιών δανείου που σύναψε με την εναγόμενη, η δε εναγόμενη από την πλευρά της, ανταπαιτεί τόσο εναντίον της ενάγουσας, όσο και εναντίον των υπολοίπων, δυνάμει των συμφωνιών δανείων, συνοφειλετών της, απόφαση για τα ποσά των επιδίκων δανείων και εκποίηση των ενυπόθηκων ακινήτων. Πρόκειται συνεπώς όχι μόνο για το ίδιο σύμπλεγμα γεγονότων, αλλά οι εκατέρωθεν απαιτήσεις, όχι μόνο έχουν άμεση συνάφεια των επιδίκων θεμάτων, αλλά έχουν ως αποκλειστική κοινή βάση τις επίδικες συμφωνίες δανείου. Δεν προκύπτει συνεπώς κάποια επιπλοκή, ούτε κυρίως καθυστέρηση, ή αμηχανία και δυσκολία στην ενάγουσα, ή και εξ ανταπαιτήσεως εναγομένη, ως είναι η επί τούτου θέση της, αφού η μαρτυρία που θα προσκομίσει είναι επί των ιδίων συμφωνιών δανείου τις οποίες επικαλούνται, τόσο η ίδια, όσο και η εναγόμενη, προτάσσοντας βέβαια η κάθε πλευρά και προωθώντας, τη δική της εκδοχή. Καθοριστικός παράγοντας σύμφωνα με την Σιακόλα ανωτέρω, για την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του δικαστηρίου, είναι το πρόσφορο της εκδίκασης της αγωγής με την ανταπαίτηση και η πιθανότητα πρόκλησης δυσχέρειας στον ενάγοντα από το ενδεχόμενο αυτό. Το συμφέρον της δικαιοσύνης, και με βάση τους εκατέρωθεν ισχυρισμούς εστιαζόμενους επί του ίδιου κοινού κορμού, που είναι οι συμφωνίες δανείου, επιτάσσει και ως εκ τούτου κρίνεται ως αναγκαία, η συνεκδίκαση της αγωγής με την ανταπαίτηση, αφού με αυτό τον τρόπο, θα επιλυθούν άπαξ, οι διαφορές των διαδίκων στο σύνολο τους. Κατά συνέπεια, το επί τούτου υπ' αριθμό Β αίτημα της ενάγουσας δεν μπορεί να επιτύχει και απορρίπτεται. Επιζητείται τέλος η παράταση του χρόνου για καταχώριση απάντησης στην υπεράσπιση και υπεράσπιση στην ανταπαίτηση, ως το αιτητικό υπό στοιχείο Δ. Το σχετικό δικονομικό διάβημα προνοείται από την Δ.57 Θ.2, σημειώνεται δε ότι η πλευρά της καθ' ης η αίτηση δεν προβάλλει οτιδήποτε στην ένσταση επί του θέματος αυτού. Το αίτημα συνεπώς εγκρίνεται. Ο χρόνος παρατείνεται για 20 ημέρες από σήμερα. Ως αποτέλεσμα και για τους λόγους που έχουν εξηγηθεί, η αίτηση ως προς τα αιτητικά Α, Β και Γ απορρίπτεται. Αναφορικά με τα έξοδα, αυτά επιδικάζονται προς όφελος της εναγομένης - καθ' ης η αίτηση κρινόμενη ως επιτυχούσα διάδικος στη διαδικασία. Και τούτο, έχοντας υπόψη ότι το αιτητικό Δ για παράταση του χρόνου, κάτω από την Δ.57, σύμφωνα με την Δ.48 Θ.8
(1), μπορούσε και θα έπρεπε να υποβληθεί μονομερώς, χωρίς την πρόκληση περαιτέρω εξόδων. Ούτε και θα μπορούσε εξ αυτού του λόγου, να καταλογιστούν έξοδα σε βάρος της καθ' ης η αίτηση, επειδή η ενάγουσα δεν τήρησε τις τασσόμενες υπό τους θεσμούς προθεσμίες και να καταχωρίσει έγκαιρα το σχετικό δικόγραφο της. Τα έξοδα θα υπολογιστούν από τον πρωτοκολλητή και αφού εγκριθούν από το δικαστήριο, θα είναι καταβλητέα στο τέλος. (Υπ.) Ν. Γιαπανάς, ΠΕ.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο