← Κύπρος

ΜΕΤΖΙΤΗΣ ν. ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ, Αρ. Αγωγής: 1683/07, 14/1/2020

ΜΕΤΖΙΤΗΣ ν. ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ, Αρ. Αγωγής: 1683/07, 14/1/2020 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2020:A25 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Λ. ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΟΥ - ΑΝΔΡΕΟΥ, Π.Ε.Δ. Μεταξύ: Αρ. Αγωγής: 1683/07 XXXXX ΜΕΤΖΙΤΗΣ Ενάγοντας/Καθ΄ ου η Αίτηση Και XXXXX ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ Εναγόμενη/Αιτήτρια Αίτηση ημερ. 1/8/2019 για αναστολή εκτέλεσης εκκρεμούσης Έφεσης Ημερομηνία: 14 Ιανουαρίου 2020 Εμφανίσεις: Για Αιτήτρια/Εναγόμενη: κα Ρ. Παπαδοπούλου για Π.Αγγελίδης & ΣΙΑ ΔΕΠΕ Για Καθ΄ου η Αίτηση/Ενάγοντα: κα Ε. Καπφχάμερ για Χάρης Κυριακίδης ΔΕΠΕ. ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Επιζητούμενες Θεραπείες Με την υπό κρίση Αίτηση η Εναγόμενη/Αιτήτρια επιζητεί τις ακόλουθες θεραπείες: Α. Διάταγμα του Δικαστηρίου διατάττον την αναστολή εκτέλεσης της Απόφασης ημερομηνίας 19/09/2016 και/ή της Τελικής Απόφασης ημερομηνίας 19/9/2016 της ως άνω αριθμό και τίτλο μέχρι αποπερατώσεως και/ή πλήρης εκδικάσεως της Πολιτικής Έφεσης υπ' αριθμό 350/2016 η οποία καταχωρήθηκε στις 19/10/2016 (ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ Α). Β. Διάταγμα του Δικαστηρίου διατάττον τον ως άνω Ενάγοντα και/ή υπηρέτες και/ή αντιπρόσωπους και/ή υπαλλήλους αυτού όπως μη προβούν και/ή το οποίο να απαγορεύει στον ως άνω Ενάγοντα και/ή υπηρέτες και/ή αντιπρόσωπους και/ή υπαλλήλους αυτού όπως προβούν στη λήψη μέτρων για εκτέλεση της Απόφασης ημερομηνίας 19/9/2016 και/ή της Τελικής Απόφασης ημερομηνίας 19/9/2016 της ως άνω αριθμό και τίτλο Αγωγής και/ή όπως σταματήσουν οιανδήποτε μέτρα εκτέλεσης αυτής μέχρι αποπερατώσεως και/ή πλήρης εκδικάσεως της Πολιτικής Έφεσης υπ' αριθμό 350/2016 η οποία καταχωρήθηκε στις 19/10/2016 (ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ Α). Γ Γ. Διάταγμα του Δικαστηρίου διατάττον την αναστολή και/ή αναστολή εκτέλεσης της Αίτησης για αναγκαστική πώληση ακινήτου σύμφωνα με τα Άρθρα 98 και 99 του περί Πολιτικής Δικονομίας ΚΕΦ. 6 η οποία κατατέθηκε από τον ως άνω Ενάγοντα δυνάμει του ΜΕΜΟ με αριθμό ΕΒXXXXX/2016 για την πώληση του ακινήτου με αριθμό εγγραφής 0/XXXXX, στην τοποθεσία Πεταλιές, στους Άγιος Τριμιθιάς, στην Λευκωσία (ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ Β) μέχρι αποπερατώσεως και/ή πλήρης εκδικάσεως της Πολιτικής Έφεσης υπ' αριθμό 350/2016 η οποία καταχωρήθηκε στις 19/10/2016 (ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ Α). Δ. Διάταγμα του Δικαστηρίου το οποίο να απαγορεύει στον ως άνω Ενάγοντα και/ή υπηρέτες και/ή αντιπρόσωπους και/ή υπαλλήλους αυτού όπως προχωρήσει και/ή προωθήσει την Αίτηση για αναγκαστική πώληση ακινήτου σύμφωνα με τα Άρθρα 98 και 99 του περί Πολιτικής Δικονομίας ΚΕΦ. 6 η οποία κατατέθηκε από τον ως άνω Ενάγοντα δυνάμει του ΜΕΜΟ με αριθμό ΕΒXXXX/2016 για την πώληση του ακινήτου με αριθμό εγγραφής 0/XXXXX, στην τοποθεσία Πεταλιές, στους Άγιος Τριμιθιάς, στην Λευκωσία (ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ Β) μέχρι αποπερατώσεως και/ή πλήρης εκδικάσεως της Πολιτικής Έφεσης υπ' αριθμό 350/2016 η οποία καταχωρήθηκε στις 19/10/2016 (ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ Α). Ε Ε. Διάταγμα του Δικαστηρίου διατάττον την αναστολή εκτέλεσης του Διατάγματος και/ή Απόφασης ημερομηνίας 19/9/2016 και/ή Τελικής Απόφασης ημερομηνίας 19/09/2016 με την οποία επιδικάστηκε υπέρ του ως άνω Ενάγοντα και εναντίον της ως άνω Εναγόμενης το ποσό των €403.047 Ευρώ, πλέον ΦΠΑ, πλέον νόμιμο τόκο μέχρι αποπερατώσεως και/ή πλήρης εκδικάσεως της Πολιτικής Έφεσης υπ' αριθμό 350/2016 η οποία καταχωρήθηκε στις 19/10/2016 (ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ Α). ΣΤ. Διάταγμα του Δικαστηρίου διατάττον την αναστολή εκτέλεσης του Διατάγματος και/ή Απόφασης ημερομηνίας 19/9/2016 και/ή Τελικής Απόφασης ημερομηνίας 19/09/2016 με την οποία τα έξοδα της διαδικασίας της ως άνω αριθμό και τίτλο Αγωγής, ως αυτά θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή στην Κλίμακα €100.000 - €500.000, επιδικάστηκαν υπέρ του ως άνω Ενάγοντα και εναντίον της ως άνω Εναγόμενης μέχρι αποπερατώσεως και/ή πλήρης εκδικάσεως της Πολιτικής Έφεσης υπ' αριθμό 350/2016 η οποία καταχωρήθηκε στις 19/10/2016 (ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ Α). Ζ. Διαζευκτικά Διάταγμα του Δικαστηρίου διατάττον την προσωρινή αναστολή εκτέλεσης της Απόφασης ημερομηνίας 19/9/2016 και/ή της Τελικής Απόφασης ημερομηνίας 19/9/2016 και/ή οιονδήποτε Διαταγμάτων αυτής της ως άνω αριθμό και τίτλο Αγωγής μέχρι αποπερατώσεως και/ή πλήρης εκδικάσεως της παρούσας Αίτησης. Νομική Βάση Αίτησης Η Αίτηση βασίζεται στον Περί Δικαστηρίων Νόμο Ν. 14/1960, ως τροποποιήθηκε, και στα Άρθρα 29, 32 και 47 αυτού, στον Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο Κεφ.6, ως τροποποιήθηκε, και στο Άρθρο 9 αυτού, στην Δ.35, θθ. 18 και 19, Δ.40, θθ. 7&7(β) και 11 και Δ.48 των Θεσμών της Πολιτικής Δικονομίας, στην Νομολογία, στις συμφυείς εξουσίες και Πρακτική του Σεβαστού Δικαστηρίου. Ένορκη Δήλωση Αίτησης Η Αίτηση υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση της Αιτήτριας/Εναγόμενης στην οποία αναφέρονται τα ακόλουθα: · Στις 19/9/2016 εκδόθηκε Απόφαση από το Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας εις την ως άνω αριθμό και τίτλο Αγωγή εναντίον της και υπέρ του ως άνω Ενάγοντα για το ποσό των €403.047 Ευρώ, πλέον ΦΠΑ, πλέον νόμιμο τόκο και έξοδα ως υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή στην Κλίμακα €100.000 - €500.000. · Στις 19/10/2016 καταχωρήθηκε Έφεση στην Απόφαση του Δικαστηρίου ημερ. 19/9/2016 και η οποία Πολιτική Έφεση φέρει αριθμό 350/16 και επισυνάπτεται στην παρούσα ένορκη δήλωση ως ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ Α. · Στη βάση νομικής συμβουλής της οποίας τυγχάνει η ομνύουσα υπάρχουν πολύ καλές πιθανότητες επιτυχίας της Έφεσης διά τον κυριότερο λόγο, μεταξύ άλλων, ότι λανθασμένα το Πρωτόδικο Δικαστήριο επελήφθη της ουσίας της αξιώσεως του ως άνω Ενάγοντα και δεν αποφάσισε ότι η επίδικη σύμβαση ήταν παράνομη διότι ο ίδιος ο ως άνω Ενάγοντας παραδέχτηκε ότι αυτός συμπλήρωσε ψευδώς την Αίτηση για Άδεια Οικοδομής (ΤΕΚΜΗΡΙΟ 1) (κατατέθηκε ως Τεκμήριο 5 στην Πρωτόδικη Διαδικασία) κάτι που καθιστούσε την σύμβαση παράνομη διότι ενώ υπήρχε πρόβλεψη από τον ίδιο τον Ενάγοντα ότι το πραγματικά υπολογιζόμενο κόστος της οικοδομής ήταν πολύ μεγαλύτερο του αναφερόμενου, ήτοι £500.000 Λίρες Κύπρου, αυτός βεβαίωσε ως προσδοκώμενο κόστος το ποσό των £500.000 Λιρών Κύπρου. Ο ίδιος ο ως άνω Ενάγοντας προέβλεψε ότι το πραγματικό κόστος της οικοδομής ήταν πέραν των £4.500.000 Λιρών Κύπρου (βλέπε παράγραφο 1 της σελίδας 11 της Πρωτόδικης Απόφασης). · Συγκεκριμένα για την εν λόγω κατοικία εκδόθηκε Πολεοδομική Άδεια και καταχωρήθηκε και εγκρίθηκε Αίτηση για Άδεια Οικοδομής. Επί της Αίτησης για Άδεια Οικοδομής ανεγράφη από τον ως άνω Ενάγοντα ως κόστος το ποσό των £500.000 Κυπριακών Λιρών (Τεκμήριο 1). Η υπογραφή της Αιτήτριας στην εν λόγω Αίτηση για Άδεια Οικοδομής τέθηκε από υπάλληλο του ως άνω Ενάγοντα ενώ ο ίδιος υπέγραψε αυτήν για τον εαυτό του, γεγονός που είναι παραδεκτό από τον ίδιο. Ως εκ τούτου επί της εν λόγω Αίτησης για Άδεια Οικοδομής φαίνεται ως δηλωμένο κόστος της εν λόγω κατοικίας το ποσό των £500.000 Κυπριακών Λιρών. · Στη βάση νομικής συμβουλής της οποίας τυγχάνει η ομνύουσα, το επίδικο συμβόλαιο ήταν άκυρο και παράνομο λόγω του γεγονότος ότι περιείχε πρόνοια καταδολιεύσεως του Κράτους και των αρμοδίων Κρατικών αρχών και λόγω του ότι ο ως άνω Ενάγοντας είναι ένοχος διάπραξης ή τουλάχιστον απόπειρας διάπραξης των ποινικών αδικημάτων που αναγράφονται στο Άρθρο 20

(1)(δ) και Άρθρο 20
(2)(α) του περί Ρυθμίσεως Οδών και Οικοδομών Νόμου (ΚΕΦ. 96) αφού ο ίδιος ο ως άνω Ενάγοντας προέβλεψε ότι η αξία θα ανερχόταν στις £4.500.000 Κυπριακές Λίρες και ο ίδιος ο ως άνω Ενάγοντας παραδέχθηκε κατά την μαρτυρία του ότι δήλωσε στην Αίτηση για Άδεια Οικοδομής ως κόστος της κατοικίας το ποσό των £500.000 Κυπριακών Λιρών. · Το εύρημα του Πρωτόδικου Δικαστηρίου ότι ο ως άνω Ενάγοντας ήταν αξιόπιστος μάρτυρας ήταν εσφαλμένο, λόγω του ότι λανθασμένα το Πρωτόδικο Δικαστήριο δέχθηκε τις μαρτυρίες των μαρτύρων του ως άνω Ενάγοντα, λόγω του ότι λανθασμένα το Πρωτόδικο Δικαστήριο δεν έλαβε υπόψη το καθήκον του ως άνω Ενάγοντα όπως ελαχιστοποιήσει τις ζημιές του, λόγω του ότι η απόφαση του Πρωτόδικου Δικαστηρίου να απονείμει αποζημιώσεις για μελέτη και/ή για επίβλεψη είναι λανθασμένη, λόγω του ότι η απόρριψη της μαρτυρίας μου ήταν λανθασμένη, λόγω του ότι η απόρριψη της μαρτυρίας του κ. XXXXX Βραχίμη ήταν λανθασμένη και λόγω του ότι έστω και αν η σύμβαση ήταν διαιρετή, που στην παρούσα περίπτωση δεν ήταν, το Πρωτόδικο Δικαστήριο έσφαλε διότι δεν απένειμε αποζημιώσεις για το νόμιμο μέρος. Όλοι οι ανωτέρω λόγοι δικαιολογούνται και αιτιολογούνται ξεκάθαρα στο επισυναπτόμενο στην παρούσα Παράρτημα Α, ήτοι την ήδη καταχωρημένη Πολιτική Έφεση με αριθμό 350/16. · Είναι κατ' επείγον όπως εκδοθούν τα αιτούμενα Διατάγματα καθ' ότι η ομνύουσα έχει παραλάβει κατά ή περί τις 26/07/2019 επιστολή από το Τμήμα Κτηματολογίου και Χωρομετρίας του Επαρχιακού Κτηματολογικού Γραφείου Λάρνακας με την οποία ενημερώνεται για Αίτηση για αναγκαστική πώληση ακινήτου σύμφωνα με τα Άρθρα 98 και 99 του περί Πολιτικής Δικονομίας ΚΕΦ. 6 η οποία κατατέθηκε από τον ως άνω Ενάγοντα δυνάμει του ΜΕΜΟ με αριθμό ΕΒXXXXX/2016 (το οποίο κατατέθηκε δυνάμει της ως άνω αριθμό και τίτλο Αγωγής) για την πώληση του ακινήτου με αριθμό εγγραφής 0/XXXXX, στην τοποθεσία Πεταλιές, στους Άγιος Τριμιθιάς, στην Λευκωσία (ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ Β). Ως εμφαίνεται και επιβεβαιώνεται και από την ίδια την επιστολή (Παράρτημα Β) το εν λόγω ακίνητο είναι υποθηκευμένο στην ΣΕΔΙΠΕΣ με αριθμό υποθήκης ΥXXXX/10, υποθήκη η οποία προηγείται του εν λόγω ΜΕΜΟ, με την οποία Τράπεζα η ομνύουσα βρίσκεται σε διαπραγματεύσεις για διευθέτηση του δανείου για το οποίο υποθηκεύτηκε το εν λόγω ακίνητο και εις περίπτωση που προχωρήσει η Αίτηση για αναγκαστική πώληση, είναι δεδομένο ότι τυχόν διευθέτηση θα οδηγηθεί σε τέλμα όσο και η καλή σχέση και συνεργασία που διατηρεί με την Τράπεζα μέχρι σήμερα. Το εν λόγω ακίνητο είναι μοναδικό και καμία χρηματική αποζημίωση δεν θα είναι αρκετή εις περίπτωση πώλησης αυτού και μετέπειτα έγκρισης της Έφεσης. Ως εκ τούτου η μόνη ορθή οδός είναι η αναστολή της επίδικης Απόφασης αφού υπάρχουν πολύ καλές πιθανότητες επιτυχίας της Έφεσης. · Σε περίπτωση που δεν εγκριθούν τα αιτούμενα Διατάγματα ενδεχόμενη επιτυχία της εν λόγω Έφεσης θα χάσει τη σημασία της, μένοντας χωρίς αντίκρισμα αφού θα πωληθεί το ακίνητο της Αιτήτριας το οποίο είναι μοναδικό, θα επέλθει τέλμα τόσο στις διαπραγματεύσεις της με την ΣΕΔΙΠΕΣ για το δάνειο για το οποίο υποθηκεύτηκε το εν λόγω ακίνητο όσο και στην καλή σχέση και συνεργασία που διατηρούν μέχρι σήμερα και αναφορικά με τα την καταβολή του επιδικαζόμενου ποσού όσο και την καταβολή των δικηγορικών εξόδων ο ως άνω Ενάγοντας είναι βάσιμα πιθανόν να μην είναι σε θέση να επιστρέψει τα εν λόγω ποσά και χρήματα με αποτέλεσμα το ένδικο μέσο της Έφεσης να χάσει την αποτελεσματικότητα. · Ο Ενάγοντας καμία ζημιά θα υποστεί από την αναστολή εκτέλεσης αφού το Δικαστήριο έχει την εξουσία όπως διατάξει να υπογραφεί εγγύηση στην παρούσα διαδικασία διά τυχόν ζημιά που θα υποστεί ο ως άνω Ενάγοντας από την έκδοση του Διατάγματος. Με αυτό τον τρόπο, ήτοι με την υπογραφή εγγύησης, μπορεί να διασφαλιστεί τόσο η Πρωτόδικη Απόφαση και τα δικαιώματα του ως άνω Ενάγοντα όσο και η αποτελεσματικότητα του δικαιώματος της Αιτήτριας για την άσκηση Έφεσης. Αντίθετα, εις περίπτωση που δεν εκδοθούν τα αιτούμενα στην παρούσα Διατάγματα, η εν λόγω Έφεση θα χάσει τη σημασία της μένοντας χωρίς αντίκρισμα αφού η ζημιά που θα υποστεί η Αιτήτρια θα είναι τεράστια και καταστροφική και δεν θα μπορεί να αποζημιωθεί με χρήμα. · Επίσης ουσιώδες καθίσταται το γεγονός ότι ο Ενάγοντας διατηρεί και θα συνεχίσει να διατηρεί εμπράγματο βάρος/ΜΕΜΟ επί της περιουσίας μου της Αιτήτριας οποίας η αξία είναι πολύ μεγαλύτερη από το ποσό το οποίο επιδικάστηκε με αποτέλεσμα να είναι και να συνεχίσει να είναι πλήρως εξασφαλισμένος μέχρι την εκδίκαση της Έφεσης. Ένσταση - Λόγοι Ένστασης Στην Αίτηση κατεχωρήθη Ένσταση η οποία βασίζεται επί τωv Θεσμώv Πoλιτικής Δικovoμίας, Δ.1, Δ.2 Θ. 1 -10, Δ.35, θθ. 18 και 19, Δ.33, Δ.39, Δ.40, Δ.41, Δ.42, Δ.48, θθ.1 - 9, Δ.64 στον Περί Δικαστηρίων Νόμο Ν. 14/60, Άρθρα 25
(1), 29, 31, 32 και 47, στον Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο Κεφ.6, Άρθρα 14, 15, 16 - 21, 53 - 62, 98 και 99, στο Άρθρο 30.2 του Συντάγματος, στο Άρθρο 6 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης για την Προάσπιση των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων όπως κυρώθηκε από Νόμο της Κυπριακής Δημοκρατίας, στις Γενικές και Συμφυείς Εξουσίες, στη Νομολογία, τις Αρχές της Επιείκειας και στην Πρακτική του Δικαστηρίου. Ως συγκεκριμένοι λόγοι Ένστασης εξειδικεύονται οι ακόλουθοι:
  1. Η Αίτηση είναι απαράδεκτη ή/και νόμω και ουσία αβάσιμη ή/και θνησιγενής ή/και στερείται ουσιαστικού και νομικού ερείσματος ή/και η Αίτηση προωθείται παντελώς αδικαιολόγητα και δεν μπορεί να οδηγήσει στην απόδοση των εξαιτούμενων θεραπειών.
  2. Στην ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την Αίτηση περιέχονται γενικές ή/και αόριστες αναφορές ή/και αβάσιμοι και άσχετοι με τα επίδικα θέματα ισχυρισμοί, οι οποίοι, σε κάθε περίπτωση, δεν δικαιολογούν την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων ή/και δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις για την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων ή/και θεραπειών που αφορούν την αναστολή εκτέλεσης της Απόφασης ημερομηνίας 19/09/2016 (η «Απόφαση»).
  3. Η Αίτηση προβάλλεται εντελώς αδικαιολόγητα και ανεδαφικά ενόψει του ότι τα γεγονότα ως αναγράφονται στην ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την Αίτηση δεν πληρούν ή/και δεν καλύπτουν τις εκ του νόμου και/ή τις εκ της νομολογίας ρηθείσες προϋποθέσεις για την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων για την αναστολή εκτέλεσης της Απόφασης και/ή δεν συντρέχουν οι ειδικές ή/και εξαιρετικές εκείνες περιστάσεις που να δικαιολογούν την εξαιτούμενη θεραπεία, με αποτέλεσμα η πραγματική ή/και νομική βάση της Αίτησης να μην νομιμοποιεί την Αιτήτρια στις αξιούμενες θεραπείες για την αναστολή εκτέλεσης της Απόφασης.
  4. Η έφεση που έχει καταχωριστεί ημερομηνίας 19/10/2019 (η «έφεση») δεν έχει σοβαρές ή/και δεν έχει καθόλου πιθανότητες επιτυχίας ή/και η Αιτήρια δεν δικαιολογεί επαρκώς ή/και βάσιμα τη θέση της ότι η έφεση έχει καλές πιθανότητες επιτυχίας ή/και ότι αυτή θα παραμείνει χωρίς αντικείμενο σε περίπτωση εκτέλεσης της Απόφασης.
  5. Η καταχώρηση έφεσης που καταχώρησε η Αιτήτρια, δεν αναστέλλει, ούτε επηρεάζει με οποιοδήποτε τρόπο την ορθότητα και ισχύ της ρηθείσας Απόφασης και δεν μπορεί να αποτελέσει υπόβαθρο για την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου προς όφελος της.
  6. Η καθυστέρηση που θα προκληθεί σε περίπτωση επιτυχίας της Αίτησης θα προκαλέσει ανεπανόρθωτη ζημιά στον Καθ' ου η Αίτηση ο οποίος θα αποστερηθεί, χωρίς ουσιαστικό λόγο, τη δυνατότητα προώθησης μέτρων εκτέλεσης προκειμένου να απολαύσει τους καρπούς της επιτυχίας του εντός ευλόγου χρόνου που απορρέουν από την εκδοθείσα Απόφαση η οποία είναι άμεσα εκτελεστή.
  7. Δεν παρέχεται επαρκής αιτιολογία και/ή επεξήγηση για την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων και/ή οι λόγοι που προβάλλονται στην ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την Αίτηση είναι αβάσιμοι ή/και αόριστοι και/ή ατεκμηρίωτοι.
  8. Η Απόφαση βρίσκεται σε ισχύ και παράγει πλήρη έννομα αποτελέσματα παρά την ύπαρξη ή/και καταχώριση της έφεσης. Εν πάση περιπτώσει, η έφεση έχει ελάχιστες ή/και ανύπαρκτες προοπτικές επιτυχίας.
  9. Οι αξιούμενες θεραπείες είναι νόμω και ουσία αβάσιμες.
  10. Η Αίτηση γίνεται για σκοπούς καθυστέρησης της διαδικασίας εκτέλεσης της Απόφασης και εξόφλησης του εξ αποφάσεως χρέους ή/και κακόπιστα.
  11. Η Αίτηση καταχωρήθηκε καταχρηστικά από την Αιτήτρια ή/και αποτελεί κατάχρηση της δικαστικής διαδικασίας αφού έχει ως στόχο να καθυστερήσει ή/και να παρεμποδίσει την εκτέλεση της Απόφασης.
  12. Η παρούσα Αίτηση προσλαμβάνει την μορφή περιφρόνησης του Δικαστηρίου, των δικαιωμάτων του Καθ' ου η Αίτηση και συνιστά κατάχρηση της διαδικασίας (abuse of the process of the Court).
  13. Η Αίτηση είναι υπό τις περιστάσεις κακόπιστη ή/και καταχρηστική ή/και επιδιώκει αλλότριο σκοπό, ήτοι την καθυστέρηση ή/και την παρεμπόδιση της εκτέλεσης της Απόφασης και είσπραξης εκ μέρους του Καθ' ου η Αίτηση του λαβείν του.
  14. Η Αίτηση έχει καταχωριστεί με μεγάλη και υπέρμετρη καθυστέρηση χωρίς να δίδεται εύλογη και δικαιολογημένη ή/και αιτιολογημένη εξήγηση για τον λόγο αυτής της καθυστέρησης.
  15. Δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις του Νόμου ή/και της ισχύουσας νομοθεσίας που θα μπορούσαν να οδηγήσουν στην απόδοση των εξαιτούμενων θεραπειών. Ένορκη δήλωση Ένστασης Η Ένσταση συνοδεύεται από ένορκη δήλωση του XXXXX Ανδρέου, δικηγόρου στο γραφείο των δικηγόρων του Καθ' ου η Αίτηση/Ενάγοντα. Αρχικά, ο ομνύοντας αναφέρεται στο δικονομικό ιστορικό της παρούσας υπόθεσης και ειδικότερα στην έκδοση Απόφασης στην παρούσα υπόθεση στις 19/9/2016 (Τεκμήριο 1) καθώς και στην καταχώρηση από πλευράς Αιτήτριας στις 19/10/2016 της Έφεσης υπ' αρ. 350/2016 κατά της Απόφασης του Δικαστηρίου (Τεκμήριο 3), η οποία Έφεση δεν έχει ακόμη οριστεί. Στη συνέχεια της ένορκής του δήλωσης και, κατόπιν πληροφόρησης και συμβουλής που ο ομνύοντας λαμβάνει από τους δικηγόρους του Καθ' ου η Αίτηση, αναφέρει τα εξής: · Η Απόφαση που εκδόθηκε στην παρούσα Αγωγή είναι απόλυτα ορθή και δεν συντρέχει οποιοσδήποτε λόγος Έφεσης. Ως εκ τούτου η καταχωρηθείσα Έφεση είναι αβάσιμη χωρίς καμία προοπτική και ενδεχόμενο επιτυχίας. · Οι ισχυρισμοί της Αιτήτριας που περιέχονται στις παραγράφους 4 μέχρι 7 της ένορκης δήλωσης απορρίπτονται. Στην Απόφαση του Δικαστηρίου, Τεκμήριο 1, το Δικαστήριο αναλύοντας τη μαρτυρία του Καθ' ου η Αίτηση, στην οποία προκύπτει ξεκάθαρα η θέση του ότι το κόστος που ανέγραφε η Αίτηση για άδεια οικοδομής είχε να κάνει με την επιθυμία της ίδιας της Αιτήτριας για δικούς της και μόνο λόγους, προχώρησε σε αξιολόγηση των όσων ο Ενάγοντας ανέφερε και σε συνδυασμό με τα έγγραφα που κατέθεσε έκρινε τη μαρτυρία του αξιόπιστη. · Δεν υφίστανται, ούτε αποκαλύπτονται από την Αιτήτρια οποιεσδήποτε εξαιρετικές περιστάσεις που να δικαιολογούν την αναστολή εκτέλεσης της απόφασης και την αποστέρηση στον Ενάγοντα των καρπών της επιτυχίας του που προέκυψαν ως αποτέλεσμα της εκδοθείσας Απόφασης. · Η προώθηση μέτρων εκτέλεσης αποτελεί ουσιαστικό παράγοντα που πρέπει να συνυπολογιστεί από το Δικαστήριο στο πλαίσιο της άσκησης της διακριτικής του εξουσίας όταν αποφασίζει αναφορικά με το κατά πόσον έχουν ή όχι καταδειχθεί εξαιρετικές περιστάσεις. · Κανένας κίνδυνος και καμία ανεπανόρθωτη ζημιά θα υποστεί η Αιτήτρια από την εκτέλεση της Απόφασης, ούτε έχει αποδείξει ότι σε περίπτωση μη αναστολής της εκτέλεσής της δεν θα μπορεί να αποζημιωθεί σε χρήμα από τον Καθ' ου η Αίτηση. Πουθενά η Αιτήτρια δεν προβάλλει ισχυρισμούς περί αφερεγγυότητας του Καθ' ου η Αίτηση ή περί αδυναμίας του σε μεταγενέστερο στάδιο να επιστρέψει σε αυτήν το ποσό που διατάχθηκε με την Απόφαση να καταβάλει σε αυτόν. Ακόμη και σε περίπτωση πώλησης του ενυπόθηκου ακινήτου ο Καθ' ου η Αίτηση είναι σε θέση να αποζημιώσει την Αιτήτρια σε περίπτωση επιτυχίας της Έφεσης. · Σε αντίθεση, η Αιτήτρια είναι πρόσωπο αφερέγγυο που δεν μπορεί να διασφαλίσει και να εγγυηθεί την πλήρη εξόφληση του εξ αποφάσεως χρέους σε περίπτωση αποτυχίας της Έφεσης. Επισημαίνεται ότι ο Καθ' ου η Αίτηση προχώρησε στα ακόλουθα μέτρα εκτέλεσης: Έκδοση εντάλματος κατάσχεσης κινητών κατά της Αιτήτριας με αρ.
  16. Το εν λόγω ένταλμα επιστράφηκε στις 28/6/2017 ανεκτέλεστο με την αιτιολογία ότι η οφειλέτης στερείται κινητής περιουσίας που υπόκειται σε κατάσχεση (Τεκμήριο 4). Αιτήσεις για εντάλματα κατάσχεσης εις χείρας τρίτου τα οποία έχουν αποσυρθεί κατόπιν δήλωσης των μεσεγγυούχων ότι δεν οφείλουν οποιοδήποτε ποσό στην Εναγόμενη και ότι υπάρχουν σε εξέλιξη μεταξύ τους δικαστικές διαδικασίες. Επισυνάπτονται ως Τεκμήριο 5 και Τεκμήριο 6 αντίστοιχα, οι σχετικές Αιτήσεις. Εγγραφή της δικαστικής Απόφασης επί της ακίνητης ιδιοκτησίας της Αιτήτριας (MEMO) υπ' αρ. ΕΒ3637/16 (Τεκμήριο 7). Με το πέρας του ενός έτους καταχωρήθηκε στο Επαρχιακό Κτηματικό Γραφείο Λευκωσίας Αίτηση για εκποίηση του ΜΕΜΟ η οποία εκκρεμεί μέχρι και σήμερα (Τεκμήριο 8). Στις 27/9/2018 η Εναγόμενη παραχώρησε το ακίνητό της με αρ. εγγραφής 0/XXXXX που βρίσκεται στους Αγίους Τριμιθιάς της Επαρχίας Λευκωσίας προς την Eurobank Cyprus Ltd έναντι και/ή προς εξόφληση των οφειλών της προς την εν λόγω Τράπεζα. Λαμβάνοντας υπόψη ότι το εν λόγω ακίνητο ήταν επιβαρυμένο με προγενέστερη υποθήκη προς όφελος της προαναφερόμενης Τράπεζας και η αξία του δεν αρκούσε για ικανοποίηση της προς όφελος του Ενάγοντα εκδοθείσας Απόφασης, ο τελευταίος προχώρησε σε δήλωση προς το Κτηματολόγιο για ακύρωση του ΜΕΜΟ που επιβάρυνε το εν λόγω ακίνητο έναντι της καταβολής του ποσού των €20.000 (Τεκμήριο 9). · Σε περίπτωση επιτυχίας της παρούσας Αίτησης ο Καθ' ου η Αίτηση θα υποστεί ανεπανόρθωτη ζημιά εφόσον μέχρι την εκδίκαση και έκδοση Απόφασης στην Έφεση δεν θα έχει τη δυνατότητα να προχωρήσει σε περαιτέρω διαβήματα για την ικανοποίηση της Απόφασης. Η Αιτήτρια παραμένει ιδιοκτήτρια μόνο του ακινήτου με αρ. εγγραφής 0/XXXXX, αρ. Τεμαχίου 3/82, Φ.Σχ. 30/11 Ε1, Τμήμα 4 στους Αγίους Τριμιθιάς στη Λευκωσία, το οποίο ακίνητο είναι επιβαρυμένο με προγενέστερη υποθήκη προς εξασφάλιση οφειλών της Αιτήτριας προς την ΣΕΔΙΠΕΣ Λτδ οι οποίες παρουσιάζουν καθυστερήσεις. Σχετική κατάσταση λογαριασμού επισυνάπτεται ως Τεκμήριο
  17. Με βάση σχετική εκτίμηση η καταναγκαστική αξία του εν λόγω ακινήτου ανέρχεται σε ποσό €560.
  18. · Η πιο πάνω περιγραφή και το ιδιοκτησιακό καθεστώς της Αιτήτριας επιβεβαιώνεται από την έρευνα που έγινε στο Κτηματολόγιο και επισυνάπτεται ως Τεκμήριο
  19. Περαιτέρω όπως προκύπτει και από το αποτέλεσμα των μέτρων εκτέλεσης που έχουν προηγηθεί, η Αιτήτρια πέραν του πιο πάνω ακινήτου δεν διαθέτει άλλη κινητή ή ακίνητη περιουσία με την οποία θα μπορούσε να ικανοποιηθεί το εξ αποφάσεως χρέος της. Ως εκ τούτου, σε περίπτωση αναστολής εκτέλεσης της Απόφασης, η Αιτήτρια μπορεί να προχωρήσει στην αποξένωση του εν λόγω ακινήτου με αποτέλεσμα να μην μπορεί σε μετέπειτα στάδιο να ικανοποιηθεί η Απόφαση του Δικαστηρίου αφού κανένα άλλο περιουσιακό στοιχείο δεν διαθέτει. Επιπλέον, ο ομνύοντας ισχυρίζεται ότι στην υπό εξέταση Αίτηση υπάρχει έκδηλη καθυστέρηση στην προώθησή της χωρίς να έχει προβληθεί οποιαδήποτε δικαιολογία. Ειδικότερα, αναφέρεται ότι παρόλο που η Απόφαση εκδόθηκε στις 19/9/16 και παρόλο που η Αιτήτρια έλαβε αμέσως γνώση για την έκδοσή της, καταχώρησε την παρούσα Αίτηση τρία και πλέον έτη μετά και αφού παρέλαβε την Ειδοποίηση του Κτηματολογίου για εκποίηση του MEMO χωρίς να δικαιολογεί με οποιοδήποτε τρόπο τους λόγους που δεν αποτάθηκε στο Δικαστήριο ενωρίτερα. Στη βάση του πιο πάνω ισχυρισμού ο ομνύοντας διατυπώνει τη θέση ότι η καταχώρηση της παρούσας Αίτησης έγινε απλώς και μόνο για να εμποδιστεί ο Καθ' ου η Αίτηση να προχωρήσει σε περαιτέρω διαβήματα και διαδικασίες για την τελική είσπραξη του λαβείν του. Μεγάλο μέρος της ένορκης δήλωσης του ομνύοντα αναλώνεται σε παράθεση νομικών ισχυρισμών και ως εκ τούτου δεν κρίνεται σκόπιμη η αναφορά στο στάδιο αυτό εφόσον τα νομικά ζητήματα θα εξεταστούν σε άλλο μέρος της Απόφασης. Νομική Πτυχή Η υπό κρίση Αίτηση, όπως αναφέρθηκε ανωτέρω, στηρίζεται στη Δ.35, θ.18 η οποία έχει ως ακολούθως: «
  20. An appeal shall not operate as a stay of execution or of proceedings under the decision appealed from except so far as the Court appealed from the Court of Appeal or a Judge of either Court, may order; and no intermediate act or proceeding shall be invalidated, except so far as the Court appealed from may direct. Before any order staying execution is entered, the person obtaining the order shall furnish such security (if any) as may have been directed. If the security is to be given by means of a bond, the bond shall be made to the party in whose favour the decision under appeal was given.» Το νομικό πλαίσιο που διέπει την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου βάσει της Δ.35, θ.18 έχει αναλυθεί και επεξηγηθεί σε αρκετές αποφάσεις του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Όπως έχει πάγια νομολογηθεί η καταχώρηση έφεσης δεν αναστέλλει το δικαίωμα εκτέλεσης ούτε μειώνει το κύρος της πρωτόδικης απόφασης. Αναστολή μπορεί να εγκριθεί στο πλαίσιο της διακριτικής ευχέρειας που παρέχεται στο Δικαστήριο από τη Δ.35, θ.
  21. Οι παράγοντες που κατά κύριο λόγο διέπουν την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου για την αναστολή εκτέλεσης απόφασης μέχρι την εκδίκαση της έφεσης είναι πρώτον, η διασφάλιση της οριστικότητας (finality) των αποφάσεων του πρωτόδικου Δικαστηρίου με παράλληλο γνώμονα την κατοχύρωση των δικαιωμάτων του διαδίκου υπέρ του οποίου εκδόθηκε και δεύτερο, η εξασφάλιση της αποτελεσματικότητας του δικαιώματος για την άσκηση έφεσης[1]. Η εξισορρόπηση των συγκρουόμενων δικαιωμάτων επιβάλλει τη στάθμιση κάθε γεγονότος που σχετίζεται τόσο με τις επιπτώσεις της αναστολής όσον και τη ζωτικότητα του δικαιώματος για άσκηση Έφεσης. Οι προοπτικές επιτυχίας της Έφεσης είναι μεν παράγοντας σχετικός, αλλά οριακής σημασίας στις πλείστες περιπτώσεις. Το πλαίσιο για τη διάγνωση των δικαιωμάτων του Εφεσείοντα σε συνάρτηση με την αποτίμηση των λόγων της έφεσης είναι η ακρόαση της έφεσης. Μόνο όπου μπορεί να γίνει πρόγνωση με βεβαιότητα ως προς την επιτυχία ή αποτυχία της Έφεσης, χωρίς περαιτέρω συζήτηση του θέματος, ο παράγοντας αυτός αποκτά σπουδαιότητα στην άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου[2]. Περαιτέρω για να δικαιολογείται αναστολή απόφασης εκκρεμούσης της έφεσης θα πρέπει να υπάρχουν ειδικές περιστάσεις.[3] Η Δ.35, θ.18 δεν παρέχει εξουσία στο Δικαστήριο να αναστέλλει τη διαδικασία γενικά. Με άλλα λόγια η Δ.35, θ.18 δεν δίδει εξουσία για αναστολή συνέχισης εκκρεμούσας διαδικασίας αγωγής αλλά μόνο για διαδικασία εκτέλεσης προς ικανοποίηση αυτοτελούς αποφάσεως[4]. Εξέταση υπό κρίση Αίτησης Στην προκειμένη περίπτωση τα προσφερθέντα από τους Αιτητές στοιχεία σχετικά με την αμφισβήτηση της ορθότητας της Απόφασης τα οποία και προκρίνουν ως Λόγους έφεσης με πολύ καλές πιθανότητες επιτυχίας της Έφεσης δεν καθιστούν δυνατή με βεβαιότητα την πρόγνωση της έκβασης της καταχωρηθείσας Έφεσης. Όπως προκύπτει, στην παρούσα υπόθεση δεν μπορεί να γίνει λόγος περί βεβαιότητας στην ανατροπή της Απόφασης κατ΄έφεση χωρίς περαιτέρω συζήτηση του θέματος με αποτέλεσμα ο παράγοντας αυτός να μην μπορεί να έχει στην προκείμενη περίπτωση σπουδαιότητα στην άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου. Σίγουρα η ύπαρξη ανεπανόρθωτης βλάβης στην Αιτήτρια είναι δεσπόζον στοιχείο σε αιτήσεις αυτού του είδους όπως η υπό κρίση Αίτηση στο πλαίσιο της προσπάθειας εξισορρόπησης των συγκρουόμενων δικαιωμάτων όπως επιτάσσει η σχετική νομολογία. Όπως προκύπτει στην υπό εξέταση περίπτωση ο κύριος λόγος επί τον οποίο η Αιτήτρια βασίζει τις αιτούμενες θεραπείες είναι ο κίνδυνος πρόκλησης ανεπανόρθωτης ζημιάς και/ή ο κίνδυνος να υποστεί δυσμενείς συνέπειες οι οποίες να μην είναι αναστρέψιμες σε περίπτωση επιτυχίας της Έφεσης. Εν πρώτοις επισημαίνω ότι η ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την υπό κρίση Αίτηση αρχικά περιορίζεται να αναφέρει ότι υπάρχει κίνδυνος εκποίησης της περιουσίας της Αιτήτριας και ότι καμία χρηματική αποζημίωση δεν θα είναι αρκετή σε περίπτωση επιτυχίας της έφεσης που άσκησε. Στη συνέχεια φαίνεται να ισχυρίζεται γενικά και αόριστα και χωρίς την παράθεση οποιουδήποτε στοιχείου αφερεγγυότητας από μέρους του Ενάγοντα ότι ο τελευταίος «είναι βάσιμα πιθανόν να μην είναι σε θέση να επιστρέψει» το ποσό που επιδικάστηκε σε βάρος της καθώς και τα έξοδα σε περίπτωση που η Έφεση επιτύχει. Αντιθέτως μέσω της ένορκης δήλωσης του Ενάγοντα προβάλλεται ξεκάθαρα ο ισχυρισμός, ο οποίος δεν έχει αμφισβητηθεί από την Αιτήτρια, ότι είναι πρόσωπο φερέγγυο το οποίο είναι σε θέση να αποζημιώσει την Αιτήτρια σε περίπτωση επιτυχίας της Έφεσης της. Εκείνο το οποίο φαίνεται να προκύπτει είναι ότι σε περίπτωση αναστολής της εκτέλεσης της Απόφασης ο Ενάγων/Καθ΄ου η Αίτηση θα αποστερηθεί για άγνωστο χρονικό διάστημα και χωρίς ουσιαστικό λόγο τη δυνατότητα προώθησης περαιτέρω μέτρων εκτέλεσης, πέραν εκείνων τα οποία έχει μέχρι σήμερα λάβει αποστερούμενος κατ΄αυτόν τον τρόπο των καρπών της επιτυχίας του. Όπως προέκυψε και δεν αμφισβητήθηκε ο Καθ' ου η Αίτηση προχώρησε στα ακόλουθα μέτρα εκτέλεσης: ü Έκδοση εντάλματος κατάσχεσης κινητών κατά της Αιτήτριας με αρ. XXXXX
  22. Το εν λόγω ένταλμα επιστράφηκε στις 28/6/2017 ανεκτέλεστο με την αιτιολογία ότι η οφειλέτης στερείται κινητής περιουσίας που υπόκειται σε κατάσχεση. ü Αιτήσεις για εντάλματα κατάσχεσης εις χείρας τρίτου τα οποία έχουν αποσυρθεί κατόπιν δήλωσης των μεσεγγυούχων ότι δεν οφείλουν οποιοδήποτε ποσό στην Εναγόμενη και ότι υπάρχουν σε εξέλιξη μεταξύ τους δικαστικές διαδικασίες. ü Εγγραφή της δικαστικής Απόφασης επί της ακίνητης ιδιοκτησίας της Αιτήτριας (MEMO) υπ' αρ. ΕΒXXXXX/
  23. ü Με το πέρας του ενός έτους καταχωρήθηκε στο Επαρχιακό Κτηματικό Γραφείο Λευκωσίας Αίτηση για εκποίηση του ΜΕΜΟ η οποία εκκρεμεί μέχρι και σήμερα. ü Στις 27/9/2018 η Εναγόμενη παραχώρησε το ακίνητό της με αρ. εγγραφής 0/XXXXX που βρίσκεται στους Αγίους Τριμιθιάς της Επαρχίας Λευκωσίας προς την Eurobank Cyprus Ltd έναντι και/ή προς εξόφληση των οφειλών της προς την εν λόγω τράπεζα. Λαμβάνοντας υπόψη ότι το εν λόγω ακίνητο ήταν επιβαρυμένο με προγενέστερη υποθήκη προς όφελος της προαναφερόμενης τράπεζας και η αξία του δεν αρκούσε για ικανοποίηση της προς όφελος του Ενάγοντα εκδοθείσας Απόφασης, ο τελευταίος προχώρησε σε δήλωση προς το Κτηματολόγιο για ακύρωση του ΜΕΜΟ που επιβάρυνε το εν λόγω ακίνητο έναντι της καταβολής του ποσού των €20.
  24. Στη βάση των πιο πάνω προκύπτει ότι κανένα μέσο εκτέλεσης δεν έχει τελεσφορήσει μέχρι σήμερα καθότι η Αιτήτρια στερείται κινητής αλλά και ακίνητης περιουσίας πέραν του ακινήτου για το οποίο προωθούνται μέτρα εκτέλεσης από τον Καθ΄ου η Αίτηση. Επιπρόσθετα ο παράγοντας χρόνος έχει τη δική του σημασία στα πλαίσια εξέτασης αιτήσεων αναστολής εκτέλεσης απόφασης όπως η παρούσα. Ως προκύπτει από τη σχετική νομολογία, όσο πιο σύντομα από την έκδοση της απόφασης υποβάλλεται τέτοιο αίτημα τόσο μεγαλύτερες είναι οι πιθανότητες επιτυχίας του, υπό την έννοια ότι τούτο αποτελεί ένδειξη ότι η αίτηση δεν προωθείται καταχρηστικά[5]. Στην υπό εξέταση περίπτωση παρόλο που η Απόφαση εκδόθηκε στις 19/9/2016 η Αιτήτρια καταχώρησε την υπό κρίση Αίτηση την 1/8/2019, τρία περίπου χρόνια αργότερα και αφού μεσολάβησε στις 26/7/2019 η παραλαβή της επιστολής από το Τμήμα Κτηματολογίου και χωρομετρίας του Επαρχιακού Κτηματολογικού Γραφείου Λάρνακας με το οποίο η Αιτήτρια ενημερώνετο για την Αίτηση για αναγκαστική πώληση του ακινήτου της με αρ. εγγραφής 0/XXXXX, αρ. Τεμαχίου 3/82, Φ.Σχ. 30/11 Ε1, Τμήμα 4 στους Αγίους Τριμιθιάς στη Λευκωσία, η οποία είχε κατατεθεί από τον Καθ΄ου η Αίτηση δυνάμει του ΜΕΜΟ με αρ. ΕΒ XXXXX/2016, το οποίο κατατέθηκε δυνάμει της υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο Αγωγής. ΚΑΤΑΛΗΞΗ Κατ΄ακολουθίαν όλων των πιο πάνω η Αίτηση δεν μπορεί να επιτύχει και συνεπώς απορρίπτεται. Όσον αφορά το θέμα των εξόδων της παρούσας Αίτησης δεν βρίσκω κανένα λόγο για να παρεκκλίνω από το γενικό κανόνα ότι αυτά ακολουθούν το αποτέλεσμα, εκτός αν υπάρχει καλός λόγος για έκδοση διαφορετικής διαταγής. Κατά συνέπεια τα έξοδα επιδικάζονται σε βάρος της Αιτήτριας/Εναγόμενης και προς όφελος του Καθ΄ου η Αίτηση/Ενάγοντα όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ) ............... Λ. Δημητριάδου - Ανδρέου, Π.Ε.Δ Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /Λ.Δ. [1]Δέστε Παναγιώτα Νεοφύτου ν. Χρυσάνθης Δημητρίου
(1989)1 C.L.R. 592 και επίσης την υπόθεση Ναυτικός Όμιλος Πάφου ν. Αρχής Λιμένων Κύπρου
(1991)1 Α.Α.Δ. 1147 όπου λέχθηκαν τα πιο κάτω: «Η Έφεση δεν αναστέλλει το δικαίωμα εκτέλεσης ούτε μειώνει το κύρος της πρωτόδικης απόφασης. Η αναστολή μπορεί να εγκριθεί στο πλαίσιο της διακριτικής ευχέρειας που παρέχεται στο Δικαστήριο από τη Δ.35 θ.18. Η διασφάλιση του τελέσφορου της πρωτόδικης απόφασης, αφενός, και της αποτελεσματικότητας του δικαιώματος για άσκηση Έφεσης, αφετέρου, συνιστούν τους κατεξοχήν παράγοντες που επενεργούν στην άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου. Η εξισορρόπηση των συγκρουόμενων δικαιωμάτων επιβάλλει τη στάθμιση κάθε γεγονότος που σχετίζεται τόσο με τις επιπτώσεις της αναστολής όσον και τη ζωτικότητα του δικαιώματος για άσκηση Έφεσης. Οι προοπτικές επιτυχίας της Έφεσης είναι μεν παράγοντας σχετικός, αλλά οριακής σημασίας στις πλείστες περιπτώσεις. Το πλαίσιο για τη διάγνωση των δικαιωμάτων του Εφεσείοντα σε συνάρτηση με την αποτίμηση των λόγω της έφεσης είναι η ακρόαση της έφεσης. Μόνο όπου μπορεί να γίνει πρόγνωση με βεβαιότητα ως προς την επιτυχία ή αποτυχία της Έφεσης, χωρίς περαιτέρω συζήτηση του θέματος, ο παράγοντας αυτός αποκτά σπουδαιότητα στην άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου.» [2] Δέστε Παναγιώτα Νεοφύτου ν. Χρυσάνθης Δημητρίου
(1989)1 C.L.R. 592 και επίσης την υπόθεση Ναυτικός Όμιλος Πάφου ν. Αρχής Λιμένων Κύπρου
(1991)1 Α.Α.Δ. 1147. [3] Δέστε Aristidou v. Aristidou
(1985)1 C.L.R 6493, 652: "It is well settled that special circumstances should exist justifying the stay of execution of a judgment". [4] Δέστε Korina Fotiou and Other v. Petrolina Ltd
(1984)1 C.L.R. 708 και In Re E.S. & P. (aninfant)
(1986)1 C.L.R. 119, AftomataEleourgiav. MonasteryofMahera
(1986)1 C.L.R. 524, Λαϊκή ΚυπριακήΤράπεζα (Χρηματοδοτήσεις) Λτδ ν. Λύρα κ.α.
(1997)1(Γ) Α.Α.Δ. 1384 και Αντζολέττα Χ"Ιωσήφ ν. Άννας Πετρίχου
(1998)1(Α) Α.Α.Δ. 364. [5] Δέστε The Annual Practice
(1959)Τόμος 1, σελ. 1696 και Ιωσηφάκης ν. Αριστοδήμου
(1990)1 Α.Α.Δ. 284 όπου λέχθηκαν συναφώς τα εξής: «Στην προκείμενη περίπτωση η καθυστέρηση στην υποβολή της αίτησης για αναστολή της εκτέλεσης της πρωτόδικης απόφασης που επεκτείνεται σε ένα σχεδόν χρόνο, δεν εξηγείται. Εύλογα συνάγεται από τα γεγονότα της υπόθεσης ότι πρωταρχικός σκοπός του εφεσείοντα δεν είναι η διασφάλιση της αποτελεσματικότητας του δικαιώματος έφεσης, αλλά η παράκαμψη της διαδικασίας για την τιμωρία του προς αποφυγή των συνεπειών της ανυπακοής του διατάγματος της 29/3/1989». cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.