← Κύπρος

Garmonis Hotels Ltd κ.α. ν. Γεωργίου κ.α., Αρ. Αγωγής: 1121/2018, 13/1/2020

Garmonis Hotels Ltd κ.α. ν. Γεωργίου κ.α., Αρ. Αγωγής: 1121/2018, 13/1/2020 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2020:A19 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Λ. ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΟΥ - ΑΝΔΡΕΟΥ, Π.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 1121/2018 Μεταξύ:

  1. Garmonis Hotels Ltd, εκ Λεμεσού
  2. XXXXX Goyal, εκ Λεμεσού Εναγόντων Και
  3. XXXXX Γεωργίου, εκ Λευκωσίας
  4. E.L.I.A (LATSI) HOTEL APARTMENTS LTD, εκ Λευκωσίας Εναγομένων Ημερομηνία: 13 Ιανουαρίου 2020 Εμφανίσεις: Για Αιτητές/Εναγόμενους: Α. Γεωργίου για Φοίβος, Χρίστος Κληρίδης & Συνεργάτες ΔΕΠΕ. Για Καθ' ων η Αίτηση/Ενάγοντες: κα Τζ. Ζήνωνος για Τζάνετ Ζήνωνος. ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Αιτούμενη Θεραπεία Με την υπό κρίση Αίτηση οι Εναγόμενοι/Αιτητές επιζητούν τις ακόλουθες θεραπείες: A. Διάταγμα του Δικαστηρίου αναστέλλον τη διαδικασία στην υπό τον άνω αριθμόν και τίτλο Αγωγή. B. Διάταγμα του Δικαστηρίου παραπέμπον την διαφορά σε Διαιτησία και συγκεκριμένα στον κ. XXXXX Γεωργιάδη εκ μέρους των Εναγόμενων και σε οποιοδήποτε Διαιτητή ήθελαν διορίσουν οι Ενάγοντες, οι οποίοι δύο Διαιτητές εν συνεχεία θα διορίσουν ένα τρίτο Διαιτητή. Νομική Βάση Η Αίτηση αυτή βασίζεται στον περί Διαιτησίας Νόμο Κεφ.4 Άρθρα 3, 8 και 26, στους περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικούς Θεσμούς Δ.48, θθ. 1-9, στην Κυπριακή και Αγγλική Νομολογία, στη σύμφυτη εξουσία και διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου. Ένορκη δήλωση Αίτησης Η Αίτηση υποστηρίζεται από δύο ένορκες δηλώσεις του Εναγόμενου 1 ημερ. 10/5/2019 (εφεξής αρχική ένορκη δήλωση Εναγόμενου 1) και 26/9/2019 (εφεξής συμπληρωματική ένορκη δήλωση Εναγόμενου 1) αντίστοιχα. Στην αρχική ένορκη δήλωση αναφέρονται, όπως μπορώ να συνοψίσω τα εξής: • Στις 6/3/2012 υπεγράφη μεταξύ των Εναγόντων, αποκαλούμενοι ως το Συμβαλλόμενο μέρος 'Party Zening' και των Εναγομένων 1 και 2, αποκαλούμενοι ως το Συμβαλλόμενο μέρος 'Party Elia', η Συμφωνία με τίτλο 'Management Agreement' αναφορικά με την διαχείριση του ξενοδοχειακού συγκροτήματος 'Elia Latchi Holiday Village' στους Ενάγοντες. Η εν λόγω Συμφωνία, (εφεξής «Συμφωνία Διαχειρίσεως») επισυνάπτεται ως Τεκμήριο
  5. • Με την εν λόγω Συμφωνία, Όρο 62, αμφότερες οι πλευρές συμφώνησαν ότι η Συμφωνία Διαχειρίσεως θα διέπετο και ερμηνεύετο με βάση την Κυπριακή Νομοθεσία και ότι, σε περίπτωση οποιασδήποτε εγερθείσας διαφοράς μεταξύ των συμβαλλομένων, αυτή θα επιλύετο από ένα Διαιτητή, ο οποίος θα διοριζόταν και από τις δύο πλευρές συμφώνως των προνοιών του Περί Διαιτησίας Νόμου, Κεφ.
  6. Σε περίπτωση δε που αυτό δεν θα ήταν δυνατό, τότε κάθε Συμβαλλόμενο μέρος θα διόριζε ένα Διαιτητή και οι δύο Διαιτητές με την σειρά τους, θα διόριζαν ένα τρίτο Διαιτητή. Οι τρείς Διαιτητές θα επιλαμβάνοντο της διαφοράς και θα εξέδιδαν μια τελική απόφαση συμφώνως των προνοιών του περί Διαιτησίας Νόμου, Κεφ.
  7. • Αντ' αυτού, παρά την ανωτέρω Συμφωνία, οι Ενάγοντες στις 27/4/2018 καταχώρησαν την παρούσα Αγωγή αξιώνοντας, μεταξύ άλλων, αποζημιώσεις συνεπεία ισχυριζόμενου δόλου και/ή ψευδών παραστάσεων και/ή αδικαιολόγητου πλουτισμού και/ή οφειλόμενου ποσού και/ή δια παράβαση της Συμφωνίας Διαχειρίσεως. • Όπως εμφαίνεται στο Ειδικώς Οπισθογραφημένο Κλητήριο Ένταλμα, το αγώγιμο δικαίωμα των Εναγόντων βασίζεται στην κατ' ισχυρισμόν παράβαση όρων της Συμφωνίας Διαχειρίσεως ημερ. 6/3/2012, εξ' ου γίνεται επίκληση μεταξύ άλλων, των όρων 22-23, 38-39, 45, 54, 59Β και 61 και σε ψευδείς παραστάσεις που δήθεν προέβη η πλευρά των Εναγομένων. • Η Συμφωνία Διαχειρίσεως ημερ. 6/3/2012 τερματίστηκε νομίμως από την πλευρά των Εναγομένων τον Αύγουστο 2017 καθότι οι ίδιοι οι Ενάγοντες παραβίασαν τους όρους της μεταξύ των μερών Συμφωνίας εφόσον σταμάτησαν να καταβάλλουν το συμφωνηθέν τίμημα προς τον Εναγόμενο 1 περί τα μέσα του
  8. • Συγκεκριμένα, στις 10/10/2016, η Ελληνική Τράπεζα ως η εντολοδόχος του Εναγόμενου 1 δυνάμει Συμφωνίας εκχωρήσεως δικαιωμάτων ημερ. 22/6/2012, με την οποία βασικά εκχώρησε όλα τα δικαιώματα του που πηγάζουν από την Συμφωνία Διαχειρίσεως και ειδικά την καταβολή συμφωνηθέντος τιμήματος από τους Ενάγοντες απ' ευθείας στην Τράπεζα, απέστειλε στους Ενάγοντες επιστολή με την οποία τους ενημέρωνε ότι βρίσκονταν σε παράβαση των συμβατικών υποχρεώσεων τους και κάλεσε αυτούς όπως συμμορφωθούν με τις υποχρεώσεις τους και να προβούν σε εξόφληση των οφειλών τους. Η πιο πάνω επιστολή επισυνάπτεται ως Τεκμήριο
  9. • Με βάση τους όρους 17-19 της Συμφωνίας, σελ. 6 αυτής, οι δυο πλευρές συμφώνησαν ότι, σε περίπτωση που το μέρος «Party ZENING» αποτύχει και ή αμελήσει και ή αρνηθεί να προβεί στην καταβολή και ή πληρωμή του καθορισμένου τιμήματος ως ο όρος 13 της Συμφωνίας, η Συμφωνία διαχειρίσεως θα θεωρείτο εντός 30 ημερών και κατόπιν 30 επιπρόσθετων ημερών με την αποστολή προειδοποιητικής επιστολής, ως αυτομάτως τερματισθείσα και οι Ενάγοντες δεν θα είχαν πλέον δικαίωμα πρόσβασης στην ξενοδοχειακή μονάδα. • Συνεπεία του ότι οι Ενάγοντες συνέχιζαν να μην συμμορφώνονται με τις υποχρεώσεις τους, η Τράπεζα απέστειλε επιστολή ημερ. 25/1/2017 με την οποία προειδοποιούσε την Ενάγουσα όπως εντός 30 ημερών προβεί στην πληρωμή των οφειλών της. Η εν λόγω την επιστολή επισυνάπτεται ως Τεκμήριο
  10. Στην συνέχεια, η Τράπεζα δια μέσου της εταιρείας APS Debt Servicing Cyprus Limited, καθώς και η πλευρά των Εναγομένων, απέστειλε στους Ενάγοντες επιστολή Ειδοποίησης περί μη πληρωμής κατά/ή περί την 4/8/2017 και προειδοποίησε τους Ενάγοντες ότι αφ' στιγμής συνεχίζουν να μην καταβάλλουν το συμφωνηθέν τίμημα, παρά τις συνεχείς ειδοποιήσεις του Εναγόμενου 1 και της Τράπεζας, ως ο όρος 19 της Συμφωνίας Διαχειρίσεως, εάν δεν εξοφλήσουν τα οφειλόμενα ποσά εντός 30 ημερών, τότε η Συμφωνία Διαχειρίσεως θα θεωρηθεί ως αυτομάτως τερματισθείσα. Η εν λόγω επιστολή επισυνάπτεται ως Τεκμήριο
  11. • Κανένα οφειλόμενο ποσό δεν κατέβαλαν οι Ενάγοντες. Επακόλουθα, με την παρέλευση της σχετικής προθεσμίας, η Συμφωνία Διαχειρίσεως τερματίσθηκε νομίμως και οι Ενάγοντες δεν είχαν πλέον το δικαίωμα πρόσβασης στην ξενοδοχειακή μονάδα. Ωστόσο, οι Ενάγοντες συνέχιζαν να διατηρούν κατοχή της ξενοδοχειακής μονάδας και κατέστησαν εκ των περιστάσεων σε αυτήν παράνομοι επεμβασίες μέχρι τον Οκτώβριο 2018 χωρίς να καταβάλλουν στους Εναγόμενους το οποιοδήποτε ποσό. Η μέχρι σήμερον οφειλή των Εναγόντων εκτιμάται περί τα €3.500.000,
  12. • Βάση αυτού του ιστορικού, ήτοι οικονομικών δυσκολιών αλλά και του ότι ως διαφάνηκε η «επιχείρηση» κέντρου yoga και mediation που επιθυμούσαν οι Ενάγοντες να προωθήσουν, δεν εξελισσόταν όσο κερδοφόρα όσο οι ίδιοι ανέμεναν, οι Ενάγοντες σκαρφίστηκαν ότι δήθεν υπήρξε δόλος και/ή παράβαση των συμφωνηθέντων από πλευράς των Εναγομένων για να αποφύγουν τις υποχρεώσεις τους. Εξ' ου καταχώρησαν κακόπιστα την παρούσα Αγωγή. Τα όσα ισχυρίζονται όμως οι Ενάγοντες αποτελούν ψευδείς και αβάσιμους ισχυρισμούς σε μια προσπάθεια τους να διεκδικήσουν παράλογα τυχόν αποζημιώσεις και να αποφύγουν την Διαιτησία. • Ουδέποτε υπήρξε ο οποιοσδήποτε δόλος και ή ψευδείς παραστάσεις. Οι εν λόγω ισχυρισμοί είναι πλήρως ατεκμηρίωτοι και παραπλανητικοί. Συγκεκριμένα, στην Συμφωνία ημερ. 6/3/2012 πουθενά δεν εντοπίζεται η οποιαδήποτε βεβαίωση από πλευράς των Εναγομένων ότι η ξενοδοχειακή μονάδα κατείχε κατά τον επίδικο χρόνο τα όσα καταλογίζονται στην παράγραφο 22 της Έκθεσης Απαιτήσεως, παρά μόνον αναφορικά με την άδεια Κυπριακού Οργανισμού Κύπρου. Ουδέποτε οι Εναγόμενοι παραβίασαν την Συμφωνία ούτε προέβησαν σε οποιαδήποτε ψευδή παράσταση. • Είναι ξεκάθαρο ότι τα όσα συμπεριλήφθηκαν από τους Ενάγοντες περί δόλου και ψευδών παραστάσεων συμπεριλήφθηκαν αχρείαστα και σκόπιμα στην ως άνω αριθμό και τίτλο Αγωγή με μοναδικό σκοπό να αποπροσανατολιστεί το Δικαστήριο και να αποφευχθεί η ρήτρα διαιτησίας. • Όπως δε εμφαίνεται από την Έκθεση Απαίτησης, το μεγαλύτερο μέρος αυτής αποτελείται από αναφορά στους όρους της Συμφωνίας ημερ. 6/3/2012 με τους Ενάγοντες να προωθούν την κατ' ισχυρισμό παράβαση τους από πλευράς των Εναγομένων. Η πλευρά των Εναγομένων ήταν εξαρχής έτοιμη και πρόθυμη να πράξει οτιδήποτε αναγκαίο για την κανονική διεξαγωγή της διαιτησίας. Στις 12/6/2018, απέστειλαν δια των δικηγόρων τους επιστολή στον κ. XXXXX Γεωργιάδη, δικηγόρο, με την οποία τον ενημέρωναν περί του συνυποσχετικού και την έγερση της παρούσας Αγωγής και ενημερώνοντας τον περί της πρόθεσης τους για διορισμό του ως Διαιτητή του Συμβαλλόμενου μέρους 'Party Elia'. Η εν λόγω επιστολή επισυνάπτεται ως Τεκμήριο
  13. • Ο εν λόγω XXXXX Γεωργιάδης έχει αποδεχθεί τον διορισμό του ως Διαιτητής. Η επιστολή αποδοχής διορισμού του επισυνάπτεται ως Τεκμήριο
  14. • Οι Εναγόμενοι ενημέρωσαν τη δικηγόρο των Εναγόντων περί της πρόθεσής τους για καταχώρηση της παρούσας Αίτησης με σχετική επιστολή στην οποία οι Ενάγοντες απάντησαν αρνούμενοι όπως προχωρήσουν με διαιτησία. Οι σχετικές επιστολές επισυνάπτονται ως Τεκμήρια 10 και 11, αντίστοιχα. Ένσταση - Λόγοι Ένστασης Στην Αίτηση κατεχωρήθη Ένσταση η οποία βασίζεται επί των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας Δ.16, θ. 9, Δ.48, θ. 4, επί των Άρθρων 2, 8 και 9 του Περί Διαιτησίας Νόμου Κεφ. 4, επί του Άρθρου 30.2 του Συντάγματος, επί του Άρθρου 6 της Ευρωπαϊκής Συμβάσεως Προασπίσεως Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και επί της νομολογίας, συμφυούς εξουσίας και πρακτικής του Δικαστηρίου. Ως λόγοι Ένστασης εξειδικεύονται οι ακόλουθοι: • Οι ισχυρισμοί που προβάλλονται από τους Καθ' ων η Αίτηση εις το Κλητήριο ένταλμα και την ένορκη δήλωση που συνοδεύει την Αίτηση των Καθ' ων η Αίτηση ημ. 10/5/2019 αφορούν και σχετίζονται με δόλο και ψευδές παραστάσεις εκ μέρους των Εναγομένων/Αιτητών και/ή συνομωσία προς εξαπάτηση των Εναγόντων/Αιτητών. • Οι αξιώσεις των Καθ' ων η Αίτηση, όπως διατυπώνονται εις το Ειδικώς Οπισθογραφημένο Κλητήριο Ένταλμα, δεν αποτελούν διαφορές (disputes) μεταξύ των διαδίκων, με την έννοια της ρήτρας διαιτησίας που οι Αιτητές επικαλούνται, ώστε να τυγχάνουν εφαρμογής οι πρόνοιες της εν λόγω ρήτρας και/ή οποιαδήποτε απαίτηση των Καθ' ων η Αίτηση, όπως διατυπώνεται εις το Ειδικώς Οπισθογραφημένο Κλητήριον Ένταλμα, δεν συνιστά αναγκαστικά και διαφορά (dispute), λόγω της μη τηρήσεως των όρων της συμφωνίας μεταξύ των μερών. • Η ισχυριζόμενη ρήτρα διαιτησίας έχει μόνο τοιαύτην και σε τέτοια έκταση όσην της δίδουν οι όροι της και όχι άλλη ή περισσότερη και ως τοιαύτη δεν επεκτείνεται ούτε και καλύπτει τις εκ μέρους των Καθ' ων η Αίτηση επιδιωκόμενες απαιτήσεις, οι οποίες εν πάση περίπτωση δεν αποτελούν διαφορές (disputes) μεταξύ των διαδίκων, απορρέουσας από συμφωνία μεταξύ των μερών αλλά προκύπτουν από ισχυρισμούς δόλου, ψευδών παραστάσεων και συνομωσίας προς εξαπάτηση. Η υπόθεση δεν δύναται να παραπεμφθεί εις διαιτησία, εν όψει του ότι, η παραπομπή εις διαιτησία θα συνεπάγεται αχρείαστων εξόδων και θα δημιουργούσε πολλαπλές διαδικασίες. • Υφίσταται σοβαρός λόγος που δικαιολογεί την μη παραπομπή του θέματος εις διαιτησία, σύμφωνα με την επικαλουμένη ρήτρα διαιτησίας προς αποφυγή αδικίας εναντίον στους Καθ' ων η Αίτηση. • Παραβιάζεται το θεμελιώδες δικαίωμα των Καθ' ων η Αίτησις προωθήσεως και εκδικάσεως της αγωγής των παρ' αρμοδίου Δικαστηρίου εντός ευλόγου χρόνου δυνάμει του Άρθρου 30.2 του Συντάγματος, και του Άρθρου 6 της Ευρωπαϊκής Συμβάσεως Προασπίσεως Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων. • Δεν πληρούνται όλες οι προϋποθέσεις που καθορίζουν οι σχετικοί δικονομικοί Θεσμοί και Νομολογία δια την έκδοση των αιτουμένων διαταγμάτων. Ένορκη δήλωση Ένστασης Η Ένσταση υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση του XXXXX Goyal ενός εκ των Διευθυντών της Ενάγουσας 1, στην οποία αναφέρονται, όπως μπορώ να συνοψίσω, τα εξής: • Στη βάση νομικής συμβουλής της οποίας τυγχάνει ο ομνύοντας, οι αξιώσεις των Καθ' ων η Αίτηση, όπως διατυπώνονται εις το Ειδικώς Οπισθογραφημένο Κλητήριον Ένταλμα, δεν αποτελούν διαφορές (disputes) μεταξύ των διαδίκων με την έννοια της ρήτρας διαιτησίας που οι Αιτητές επικαλούνται ώστε να τυγχάνουν εφαρμογής οι πρόνοιες της εν λόγω ρήτρας. Άλλωστε οι απαιτήσεις των Καθ' ων η Αίτησης, όπως διατυπώνονται εις το Ειδικώς Οπισθογραφημένο Κλητήριον Ένταλμα, δεν συνιστούν αναγκαστικά και διαφορά (dispute), λόγω της εκ μέρους των Αιτητών μη τηρήσεως των όρων των αντιστοίχων συμφωνιών των μετά των Καθ' ων η Αίτηση αλλά ισχυρισμούς περί δόλου, συνομωσίας προς εξαπάτηση των Καθ' ων η Αίτηση και ψευδών παραστάσεων. • Όπως ο ομνύοντας πληροφορείται από τον Ενάγοντα 2 και τη δικηγόρο των Εναγόντων, ένας, μεταξύ άλλων από τους κύριους ισχυρισμούς που εκτίθενται στο Ειδικώς Οπισθογραφημένο Κλητήριον Ένταλμα είναι ότι οι Αιτητές παραπλάνησαν και παρέστησαν στους Καθ' ων η Αίτηση με πλήρη γνώση ότι οι παραστάσεις τους ήταν ψευδείς κατά το χρόνο που έγιναν ότι το Ξενοδοχείο το οποίο αφορά η Συμφωνία ημ. 6/3/2012 μεταξύ των μερών (εφεξής «η Συμφωνία») ήταν δεόντως αδειοδοτημένο. Οι Αιτητές με δόλια πρόθεση παρουσίασαν το APPENDIX F της εν λόγω Συμφωνίας ως άδεια λειτουργίας από τον Κυπριακό Οργανισμό Τουρισμού (εφεξής «ΚΟΤ»). Επισυνάπτεται ως Τεκμήριο 2 η επίδικη Συμφωνία με την παράγραφο 38 υπό έμφαση και το APPENDIX F ως ΤΕΚΜΗΡΙΟ
  15. • Στις παραγράφους 15, 19 και 20 της ένορκης δήλωσης Γεωργίου ημ. 10/5/2019, ο ομνύων επιχειρεί να υποστηρίξει ότι το ξενοδοχείο κατά την ημερομηνία σύναψης της Συμφωνίας ήταν αδειοδοτημένο. Προς τούτο επισυνάπτει επιστολή του ΚΟΤ ημερομηνίας 8/10/2018 όπου γενικά και αόριστα αναφέρεται ότι η άδεια του Ξενοδοχείου ανανεωνόταν κανονικά. Εδώ, αν όντως ερμηνεύεται με αυτό τον τρόπο η επιστολή, είτε ο ΚΟΤ ψεύδεται στην επιστολή ή στην Υπεράσπιση που καταχώρησε στο Ε.Δ. Πάφου στο πλαίσιο της Αγωγής με αριθμό XXXXX/18 όπου αυτούσια ο ΚΟΤ ισχυρίζεται ότι:- «(γ) Οι τελευταίες εκδοθείσες Άδειες λειτουργίας πριν από το 2012 εκδόθηκαν η πρώτη την 20/09/2005 και αφορούσε περίοδο μέχρι την 31/12/2005 ενώ στη συνέχεια άδεια λειτουργίας εκδόθηκε στις 15/3/2006 και αφορούσε τη περίοδο μέχρι 31/12/2007 και η οποία είναι και η τελευταία εκδοθείσα για την εν λόγω επιχείρηση και/ή ξενοδοχείο πριν από το
  16. (δ) Η άδεια λειτουργίας δεν ανανεώθηκε για τις περιόδους 2008-2009, 2010-2011 και 2012-2013» ή ο κος Γεωργίου ψεύδεται και έχει εξασφαλίσει τη σφραγίδα και υπογραφή του ΚΟΤ παράνομα και έναντι σε όλες τις αρχές του δικαίου και έντιμης συμπεριφοράς. Επισυνάπτεται η Υπεράσπιση που καταχωρήθηκε από τον ΚΟΤ στην Αγωγή 448/18 Ε.Δ. Πάφου ως ΤΕΚΜΗΡΙΟ 4, όπου ρητά αναφέρεται ότι η άδεια λειτουργίας του ξενοδοχείου δεν ανανεώθηκε κατά την περίοδο 2010-2011 και 2012-
  17. Η Συμφωνία υπογράφθηκε στις 6/3/2012, περίοδο κατά την οποία σύμφωνα με την αρμόδια αρχή, ήτοι το ΚΟΤ, το ξενοδοχείο δεν ήταν αδειοδοτημένο. Είναι ξεκάθαρο από την καταχωρημένη Υπεράσπιση του ΚΟΤ ότι το ξενοδοχείο λειτουργούσε νόμιμα πριν το 2016 μόνο για 3 χρόνια. Στην ίδια παράγραφο 15 της ένορκης δήλωσης Γεωργίου αναφέρεται στο γεγονός ότι το ξενοδοχείο λειτουργεί από το
  18. Άρα για περίπου 3 δεκαετίες το ξενοδοχείο λειτουργεί παράνομα με τη συναίνεση ή αδιαφορία του ΚΟΤ. Επισυνάπτεται επιπλέον ως ΤΕΚΜΗΡΙΟ 5 επιστολή από το ΚΟΤ ημ. 16/1/2012 προς τους Εναγόμενους 2 όπου αναφέρεται ρητά ότι η άδεια λειτουργίας του ξενοδοχείου δεν έχει ανανεωθεί για το
  19. • Η δέσμη αρχιτεκτονικών σχεδίων κτλ που επισυνάπτονται ως Τεκμήριο 7 στην ένορκη δήλωση Γεωργίου δεν αποδεικνύουν οτιδήποτε εκτός του ότι έχουν καταχωρηθεί σχέδια. Η ερώτηση είναι αν ήταν δεόντως αδειοδοτημένο το ξενοδοχείο κατά την ημερομηνία σύναψης της Συμφωνίας για ποιο λόγο ο κος Γεωργίου δεν παρουσιάζει απλά τη σχετική δεόντως εκδομένη άδεια και επιχειρεί να χρησιμοποιήσει τεχνάσματα ούτως ώστε να παραπλανήσει το Δικαστήριο με τον ίδιο τρόπο που παραπλάνησε τους Καθ' ων η Αίτηση. Οι δηλώσεις και διαβεβαιώσεις του κου Λεωνίδα δια το θέμα της αδειοδοτήσης του ξενοδοχείου ήταν θέμα ουσιώδες για τους Καθ' ων η Αίτηση οι οποίοι ουδέποτε θα αναλάμβαναν να επενδύσουν ή να αναλάβουν ξενοδοχείο το οποίο δεν τηρούσε τις βασικές προδιαγραφές του Νόμου. • Σε σχέση με τις παραγράφους 16 και 17 της ένορκης δήλωσης Γεωργίου, αναφέρεται ότι ο Εναγόμενος 1 όχι μόνο διαβεβαίωσε επανειλημμένως τους Ενάγοντες ότι το ξενοδοχείο ήταν πλήρως αδειοδοτημένο, αλλά και η παράγραφος 39 της Συμφωνίας ρητά λέγει «PARTY ELIA will maintain the CTO license and other permits for the Holiday Village». Σύμφωνα με την Υπεράσπιση που καταχωρήθηκε από το Δήμο Πόλης Χρυσοχούς στην υπόθεση Ε. Δ. Πάφου υπ' αριθμό 448/18 αναφέρεται ότι άδεια για πώληση οινοπνευματωδών ποτών δεν εκδόθηκε δια τις περιόδους
  20. Σε ό,τι αφορά τις κολυμβητικές δεξαμενές του Ξενοδοχείου ενώ υπάρχουν 3 δεξαμενές εκδοθήκαν άδειες μόνο δια 2 δεξαμενές και μόνο δια τις περιόδους 20072010 και μετά δια το
  21. Η σχετική Υπεράσπιση του Δήμου Πόλης Χρυσοχούς επισυνάπτεται ως ΤΕΚΜΗΡΙΟ
  22. • Όπως ο ομνύοντας πληροφορείται από τον Ενάγοντα 2, κατά τη σύναψη της Συμφωνίας οι Καθ' ων η Αίτηση ενήργησαν με βάση τις πληροφορίες και διαβεβαιώσεις του Εναγόμενου 1 ότι υπήρχαν όλες οι απαραίτητες άδειες και υποδομές δια τη λειτουργία του υποστατικού ως ξενοδοχείο και ότι υπήρχε εκ μέρους του πλήρης και ειλικρινής αποκάλυψη σε ό,τι αφορά τις άδειες λειτουργίες και την γενική κατάσταση επιδιόρθωσης των υποστατικών του ξενοδοχείου. • Ο ισχυρισμός στην παράγραφο 18 της ένορκης δήλωσης Γεωργίου ότι η πλευρά των Εναγομένων δεν ευθύνετο για τη μη έκδοση και διατήρηση των διαφόρων αδειών απορρίπτεται ως αβάσιμος με βάση τον Όρο 39 της επίδικης Συμφωνίας. • Όπως ο ομνύοντας πληροφορείται από τον Ενάγοντα 2, οι Αιτητές προέβηκαν εις τις εν λόγω παραστάσεις προς τον σκοπό να εξαπατήσουν και καταδολιεύσουν τους Καθ'ών η Αίτηση και με απατηλή πρόθεση και προέβηκαν εις τις εν λόγω παραστάσεις γνωρίζοντας ότι ήταν ψευδείς ή αδιαφορώντας δια τις συνεπείες κατά πόσον οι εν λόγω παραστάσεις ήταν αληθείς ή ψευδείς και γνωρίζοντας ότι οι εν λόγω παραστάσεις δεν ήταν αληθείς κατά τον χρόνο που έγιναν. • Όπως ο ομνύοντας πληροφορείται από τον Ενάγοντα 2, με βάση τις ως άνω παραστάσεις και εγγυήσεις και υποσχέσεις των Αιτητών και ενεργώντας υπό ταύτας πείσθηκαν και εξωθηθήκαν και παρακινήθηκαν να συνάψουν τη Συμφωνία και να πληρώσουν στους Αιτητές το συνολικό ποσό των €2.284,500.00 πλέον το ποσό των €4.627.000 που επενδύθηκε σε επιδιορθώσεις και αναβάθμιση της υποδομής του Ξενοδοχείου σύμφωνα με τις προδιαγραφές, όσο ήταν δυνατό, της ισχύουσας νομοθεσίας και κανονισμών. Οι Καθ' ων η Αίτηση περαιτέρω διεκδικούν €6,392.433 απώλεια εισοδήματος για τα χρόνια 2017-2018 από σύμβαση με την εταιρεία TUI FRANCE, η οποία σύμβαση ακυρώθηκε λόγω της έλλειψης αδειών και πιστοποιητικών συνέπεια των ψευδών παραστάσεων των Αιτητών. Το υπόλοιπο μέρος της ένορκης δήλωσης του Sanjay Goyal συνιστά επανάληψη και υιοθέτηση των λόγων Ενστάσεως και, συνεπώς, δεν κρίνεται σκόπιμη η αναφορά σε αυτό, στο παρόν στάδιο. Συμπληρωματική Ένορκη Δήλωση Η συμπληρωματική ένορκη δήλωση του Εναγόμενου 2 καταχωρήθηκε στις 26/9/2019 κατόπιν αδείας του Δικαστηρίου και άνευ ενστάσεως από πλευράς των Εναγόντων προς απάντηση συγκεκριμένων ισχυρισμών που είχαν προβληθεί από μέρους του XXXXX Goyal. Όπως προκύπτει, οι ισχυρισμοί που προβάλλονται σε αυτή αφορούν σε αντίκρουση της θέσης των Εναγόντων ότι εγείρονται θέματα δόλου και συνωμοσίας ώστε (οι Ενάγοντες) να αποτρέψουν το Δικαστήριο να παραπέμψει το θέμα σε διαιτησία ως ρητώς ορίζεται στην μεταξύ των διαδίκων Σύμβαση σε μια ξεκάθαρη, όπως ο Εναγόμενος 2 αναφέρει, περίπτωση παραβίασης από πλευράς των Εναγόντων της Σύμβασης Διαχείρισης. Νομική πτυχή Η υπό κρίση Αίτηση στηρίζεται κατ' ουσίαν στο Άρθρο 8 του Περί Διαιτησίας Νόμου Κεφ. 4, το οποίο διαλαμβάνει τα εξής: «
  23. Αv oπoιoσδήπoτε συμβαλλόμεvoς σε συvυπoσχετικό ή oπoιoδήπoτε πρόσωπo πoυ πρoβάλλει αξίωση μέσω τoυ ή βάσει oδηγιώv τoυ, αρχίζει oπoιαδήπoτε διαδικασία εvώπιov Δικαστηρίoυ κατά oπoιoυδήπoτε άλλoυ πρoσώπoυ πoυ είvαι συμβαλλόμεvoς στo συvυπoσχετικό ή κατά oπoιoυδήπoτε πρoσώπoυ πoυ πρoβάλλει αξίωση μέσω ή βάσει oδηγιώv τoυ, αvαφoρικά με oπoιoδήπoτε από τα θέματα πoυ συμφωvήθηκε vα παραπεμφθoύv σε διατησία, τότε oπoιoσδήπoτε από τoυς διαδίκoυς στηv εv λόγω διαδικασία δύvαται oπoτεδήπoτε μετά τηv εμφάvιση, και πριv παραδώσει oπoιεσδήπoτε γραπτές πρoτάσεις ή πρoβεί σε oπoιoδήπoτε άλλo στάδιo της διαδικασίας, vα απoταθεί στo Δικαστήριo για αvαστoλή της διαδικασίας και τo Δικαστήριo δύvαται vα εκδώσει διάταγμα για αvαστoλή της διαδικασίας αv ικαvoπoιηθεί ότι δεv υπάρχει λόγoς πoυ vα δικαιoλoγεί τη μη παραπoμπή τoυ θέματoς σε διαιτησία σύμφωvα με τo συvυπoσχετικό και ότι o αιτητής ήταv, όταv άρχισε η διαδικασία, και εξακoλoυθεί vα είvαι έτoιμoς και πρόθυμoς vα πράξει oτιδήπoτε τo αvαγκαίo για τηv καvovική διεξαγωγή της διατησίας.» Με βάση το ερμηνευτικό Άρθρο 2 του Κεφ. 4 ως «συνυποσχετικό σημαίvει γραπτή συμφωvία για τηv υπoβoλή υφιστάμεvωv ή μελλovτικώv διαφoρώv σε διαιτησία, είτε o διαιτητής κατovoμάζεται σ' αυτή είτε όχι.» Επίσης σύμφωνα με το Άρθρο 3 του Κεφ.4 διαλαμβάνεται ότι «Τo συvυπoσχετικό, εκτός αv εκφράζεται αvτίθετη πρόθεση σε αυτό, είvαι αvέκκλητo, εκτός αv επιτραπεί από τo Δικαστήριo, και έχει τηv ίδια ισχύ από κάθε άπoψη ωσάv vα ήταv διάταγμα Δικαστηρίoυ». Οι πρόνοιες του Άρθρου 8 του Κεφ. 4 αποτέλεσαν αντικείμενο εξέτασης σε αριθμό αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Στην υπόθεση Προοδευτική Ασφαλιστική Εταιρεία Λτδ ν. Στέλιος Κουρουκλίδης κ.ά.

(2002)1 Α.Α.Δ. 1374, η οποία αφορούσε αναστολή δικαστικής διαδικασίας κατόπιν επίκλησης από πλευράς των Εφεσειόντων ρήτρας διαιτησίας, λέχθηκαν τα εξής σχετικά αναφορικά με την εμβέλεια του Άρθρου 8 του Κεφ. 4: «Το θέμα διέπεται από το άρθρο 8 του περί Διαιτησίας Νόμου, Κεφ. 4, που προνοεί ότι αν συμβαλλόμενος σε γραπτή συμφωνία για παραπομπή διαφορών σε διαιτησία αρχίζει οποιαδήποτε δικαστική διαδικασία εναντίον οιουδήποτε άλλου συμβαλλόμενου μέρους, αναφορικά με οιονδήποτε θέμα έχει συμφωνηθεί να παραπέμπεται σε διαιτησία, οιοσδήποτε διάδικος δύναται, οποτεδήποτε μετά την καταχώρηση εμφάνισης και προ της καταχώρησης οποιουδήποτε δικόγραφου ή πριν από τη λήψη οποιουδήποτε άλλου διαβήματος στη διαδικασία, να αποταθεί για αναστολή της διαδικασίας και το δικαστήριο, αν ικανοποιηθεί ότι υπάρχει ικανοποιητικός λόγος γιατί το θέμα δεν θα έπρεπε να παραπεμφθεί σύμφωνα με τη συμφωνία σε διαιτησία και ότι ο αιτητής, κατά την έναρξη της δικαστικής διαδικασίας, ήταν και εξακολουθεί να είναι έτοιμος και πρόθυμος να πράξει οτιδήποτε το αναγκαίο για την κανονική διεξαγωγή της διαιτησίας, μπορεί να εκδόσει διάταγμα αναστολής της διαδικασίας.» Επισημαίνεται ότι η έκδοση διατάγματος αναστολής δικαστικής διαδικασίας λόγω ύπαρξης ρήτρας διαιτησίας επαφίεται στη διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου όπως εξάλλου προκύπτει και από τη χρήση της λέξης «δύναται» που αναφέρεται στο Άρθρο 8 του Κεφ.4. Στην υπόθεση Bulfracht v. Third World Steel Company Ltd
(1993)1 Α.Α.Δ. 148[1], τονίστηκε ότι η εξουσία του Δικαστηρίου για αναστολή της διαδικασίας δεν είναι επιτακτική και ότι το Δικαστήριο ασκεί διακριτική ευχέρεια με βάση το Άρθρο 4
(1)του Αγγλικού Arbitration Act 1950 το οποίο είναι πανομοιότυπο με το Άρθρο 8 του Κεφ.
  1. Στην ίδια υπόθεση αναφέρθηκαν αναλυτικά οι προϋποθέσεις οι οποίες πρέπει να ικανοποιούνται για την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου να διατάξει αναστολή διαδικασίας ως ακολούθως:
  2. Ύπαρξη έγκυρης συμφωνίας για παραπομπή της διαφοράς σε διαιτησία.
  3. Έναρξη διαδικασίας ενώπιον του Δικαστηρίου.
  4. Έναρξη δικαστικής διαδικασίας από συμβαλλόμενο στη σύμβαση διαιτησίας ή από πρόσωπο που αξιώνει μέσω ή κάτω από αυτό εναντίον του αντισυμβαλλομένου ή εναντίον προσώπου που αξιώνει μέσω ή κάτω από αυτό.
  5. Η δικαστική διαδικασία να είναι αναφορικά με διαφορά που συμφωνήθηκε να παραπεμφθεί.
  6. Η αίτηση για αναστολή να γίνεται από διάδικο στη δικαστική διαδικασία.
  7. Υποβολή της αίτησης μετά την καταχώριση εμφάνισης και πριν την ανταλλαγή εγγράφων προτάσεων ή τη λήψη οποιουδήποτε άλλου διαβήματος στη διαδικασία.
  8. Ο αιτητής να είναι έτοιμος και πρόθυμος να πράξει όλα τα αναγκαία για τη δέουσα διεξαγωγή της διαιτησίας. Όπως έχει νομολογηθεί, συμφωνία για την παραπομπή διαφοράς σε διαιτησία, εφαρμόζεται εκτός αν καταδειχθούν ισχυροί λόγοι που δικαιολογούν τη μη εφαρμογή της. Η στοιχειοθέτηση και η απόδειξη των λόγων αυτών βαρύνει το διάδικο που επικαλείται τη δικαιοδοσία του Δικαστηρίου[2]. Το γεγονός ότι οι πρόνοιες της ρήτρας διαιτησίας καλύπτουν "οποιαδήποτε διαφορά", δεν εξυπακούει κατ΄ανάγκη ότι οποιαδήποτε αξίωση, έστω και αν αυτή πηγάζει από τη μη τήρηση των όρων της συμφωνίας, συνιστά και "διαφορά" η οποία να καλύπτεται από τις πρόνοιες της ρήτρας διαιτησίας. Για να υπάρχει "διαφορά" αυτή πρέπει να αφορά είτε στα γεγονότα τα οποία στοιχειοθετούν την ευθύνη, ή την υποχρέωση, είτε στις νομικές επιπτώσεις των εν λόγω γεγονότων[3]. Το ακόλουθο απόσπασμα από την απόφαση του Πική, Δ. (όπως ήταν τότε) στην Tradax ν. Gueensea Marine Co
(1986)1 C.L.R. 559, στις σ. 562-563, είναι απόλυτα σχετικό: "A dispute presupposes disagreement about facts relevant to liability of the parties or the implications of such facts in law...... The object of arbitration is not to provide a substitute for the coercive powers of the Court to order the discharge of contractual or other obligations. Arbitration is merely an alternative forum for the elucidation of the parties. In this case, no question ever arose between the parties about the liabilities of the defendants nor is presently a dispute pending between them. In the absence of a dispute the abitration clause was inapplicable and the right of the plaintiffs to have recourse to the Court cannot be suspended or defeated by reference thereto." Εξέταση υπό κρίση Αίτησης Από το υλικό που έχει τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου προκύπτει ότι έχει υπογραφεί μεταξύ των διαδίκων η Συμφωνία Διαχειρίσεως με τίτλο 'Management Agreement' ημερ.6/3/2012 αναφορικά με την διαχείριση του ξενοδοχειακού συγκροτήματος 'Elia Latchi Holiday Village' στην οποία υπάρχει ρήτρα για παραπομπή σε διαιτησία των διαφορών που θα προκύψουν από την Σύμβαση. Συγκεκριμένα ο όρος 62 της επίδικης Συμφωνίας διαλαμβάνει τα ακόλουθα: «Governing Law - Dispute Resolution
  1. The present Management Agreement shall be governed by and interpreted in accordance with the laws of Cyprus. Any dispute between the parties hereto shall be resolved by a single arbitrator appointed by Part ELIA and Party ZENING in accordance with the provisions of the Arbitration Law, CAP.
  2. In the event that the parties hereto are unable to appoint a single arbitrator, each Party shall appoint an arbitrator and the two appointed arbitrators will appoint a third one. The three arbitrators shall proceed with the dispute and shall issue a final decision in accordance with the provisions of the Arbitration Law, CAP. 4.» Περαιτέρω έχει αποδειχθεί ότι στις 27/4/2018 οι Ενάγοντες καταχώρησαν την υπό τον ως άνω τίτλο και αριθμό Αγωγή ενώπιον του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας, ήτοι δικαστική διαδικασία, σε σχέση με διαφορά που έχει συμφωνηθεί να παραπεμφθεί σε διαιτησία. Επισημαίνεται ότι με βάση τα όσα προβλέπονται στον όρο 62 (ανωτέρω), τα συμβαλλόμενα μέρη συμφώνησαν όπως, σε περίπτωση οποιασδήποτε διαφοράς μεταξύ τους, αυτή θα επιλυθεί μέσω της διαδικασίας διαιτησίας. Στην έννοια της φράσης "Any dispute between the parties", η οποία ρητά αναφέρεται εν προκειμένω, περιλαμβάνονται όλες οι διαφορές που πηγάζουν από την υπογραφή της επίδικης Σύμβασης. Έχω, επίσης, ικανοποιηθεί ότι οι Αιτητές δεν έχουν προβεί στην λήψη οιουδήποτε διαβήματος στη διαδικασία και επιπλέον δηλώνουν έτοιμοι να πράξουν όλα τα αναγκαία για την δέουσα διεξαγωγή της διαιτησίας. Ειδικότερα: i. Στις 19/6/2018 καταχώρησαν σημείωμα εμφάνισης υπό διαμαρτυρία με την επιφύλαξη και άνευ βλάβης των δικαιωμάτων τους. ii. Προηγήθηκε στις 12/6/2018 η αποστολή επιστολής στον δικηγόρο XXXXX Γεωργιάδη για διορισμό του ως Διαιτητή του Συμβαλλομένου μέρους ELIA ο οποίος και αποδέχθηκε την πρόταση διορισμού του. Με επιστολή των Δικηγόρων τους ημερ. 30/10/2018 οι Αιτητές γνωστοποίησαν το γεγονός αυτό στους Ενάγοντες καλώντας τους τελευταίους να πράξουν το ίδιο. iii. Κατά την εμφάνιση των Αιτητών ενώπιον του Δικαστηρίου στις 21/6/2018 ήγειραν θέμα εφαρμογής του συνυποσχετικού και ρήτρας διαιτησίας επιφυλάσσοντας το δικαίωμα τους να καταχωρήσουν σχετική αίτηση. iv. Η πρώτη αίτηση η οποία κατεχωρήθη για αναστολή απερρίφθη με Απόφαση του Δικαστηρίου ημερ. 28/3/2019 λόγω της απουσίας jurat. v. Ακολούθησε στις 10/5/2019 η καταχώρηση της υπό κρίση Αίτησης. Στην υπόθεση του Ανωτάτου Δικαστηρίου Λελιάνα Τούριστ Ltd ν. Ανδρέας Καρπασίτης & Υιοι Λτδ
(1991)1 Α.Α.Δ. 75 λέχθηκε ότι η καταχώρηση αίτησης για αναστολή της διαδικασίας από τους εφεσίβλητους σε συνδυασμό και με την ένορκη δήλωση που την υποστήριζε καθιστούσαν πρόδηλη την ετοιμότητά τους να δεχθούν τη διαιτησία. Ενόψει των πιο πάνω διαπιστώσεων αναφορικά με την ικανοποίηση των προκαταρκτικών προϋποθέσεων προς εξέταση του υπό κρίση αιτήματος αναστολής το Δικαστήριο θα πρέπει στη συνέχεια να εξετάσει κατά πόσο δικαιολογείται στην προκειμένη περίπτωση η άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου για αναστολή της δικαστικής διαδικασίας και παραπομπή της διαφοράς σε διαιτησία δυνάμει του πιο πάνω συνυποσχετικού. Αποτέλεσε θέση των Καθ΄ων η Αίτηση/Εναγόντων ότι η διαφορά των διαδίκων και η απαίτηση των Εναγόντων/Καθ΄ων η Αίτηση δεν απορρέει, ούτε συνδέεται άμεσα με τις πρόνοιες της Συμφωνίας στην οποία περιέχεται ρήτρα διαιτησιας αλλά τουναντίον βασίζεται κυρίως σε δόλο και/ή απάτη, ψευδείς παραστάσεις προς εξαπάτηση των Εναγόντων ώστε να καθίσταται αναγκαίο, ορθό και δίκαιο το Δικαστήριο να επιληφθεί το ίδιο της ενώπιον του διαφοράς και να μην την παραπέμψει σε διαιτησία. Επικαλέστηκε δε τις πρόνοιες των εδαφίων
(2)και
(3)του Άρθρου 9 του Κεφ. 4, υποστηρίζοντας ότι εκεί όπου προβάλλονται ισχυρισμοί για δόλο και απάτη η επίδικη διαφορά δεν ενδείκνυται να αποφασιστεί μέσω της διαδικασίας διαιτησίας. Οι σχετικές πρόνοιες παρατίθενται κατωτέρω: «
(2)Όταv συμφωvία μεταξύ συμβαλλόμεvωv πρoβλέπει ότι τυχόv διαφoρές πoυ δυvατόv vα πρoκύψoυv μεταξύ τoυς στo μέλλov παραπέμπovται σε διαιτησία και σε κάπoια διαφoρά πoυ αvαφύεται στη συvέχεια εγείρεται τo ζήτημα κατά πόσo oπoιoσδήπoτε από τoυς συμβαλλόμεvoυς έχει καταστεί έvoχoς δόλoυ, τo Δικαστήριo έχει εξoυσία, στηv έκταση πoυ είvαι αvαγκαίo όπως τo ζήτημα αυτό απoφασιστεί από τo Δικαστήριo, vα διατάξει όπως η συμφωvία παύσει vα ισχύει και vα παραχωρήσει άδεια για ακύρωση oπoιoυδήπoτε συvυπoσχετικoύ πoυ έγιvε βάσει της συμφωvίας αυτής.
(3)Σε oπoιαδήπoτε περίπτωση στηv oπoία τo Δικαστήριo δυvάμει τoυ άρθρoυ αυτoύ έχει εξoυσία vα διατάξει όπως συvυπoσχετικό παύσει vα ισχύει ή vα παραχωρήσει άδεια για ακύρωση συvυπoσχετικoύ, δύvαται vα αρvηθεί vα διατάξει τηv αvαστoλή oπoιασδήπoτε αγωγής πoυ ασκήθηκε για παράβαση της συμφωvίας.» Οι πρόνοιες του πιο πάνω άρθρου εξετάστηκαν στην υπόθεση Ψηλογένη κ.ά. v. Νέας Συνεργ. Εταιρείας Π. Πλατρών
(2004)1(Α) Α.Α.Δ. 243, στην οποία κρίθηκε πως σκοπός του άρθρου είναι η παροχή διακριτικής ευχέρειας στο Δικαστήριο να αποτρέπει ή εμποδίζει τη διεξαγωγή διαιτησίας σε υποθέσεις στις οποίες εγείρονται θέματα δόλου. Υιοθετώντας την Αγγλική υπόθεση Russell v. Russell
(1880)14 Ch. D. 471, λέχθηκαν τα ακόλουθα στις σελ. 252 και 253: «Στην Russell v. Russell [1880] 14 Ch. D. 471 ο Jessel M.R. αποφάσισε ότι: "In the case where fraud is charged, the Court will in general refuse to send the dispute to arbitration if the party charged with the fraud desires a public inquiry. But where the objection to arbitration is by the party charging the fraud, the Court will not necessarily accede to it, and will never do so unless a prima facie case of fraud is proved." Σε μετάφραση: "Σε υπόθεση όπου διατυπώνεται κατηγορία για δόλο, το Δικαστήριο γενικώς θα αρνηθεί να παραπέμψει την υπόθεση σε διαιτησία αν ο διάδικος που κατηγορείται για δόλο επιθυμεί δημόσια έρευνα. Πλην όμως όπου η ένσταση στη διαιτησία εγείρεται από το διάδικο που διατυπώνει την κατηγορία για δόλο, το δικαστήριο δεν θα δεχθεί κατ' ανάγκη την ένσταση, και δεν θα το πράξει ποτέ, εκτός αν αποδειχθεί εκ πρώτης όψεως υπόθεση δόλου." Η πιο πάνω απόφαση υιοθετήθηκε από το Αγγλικό Εφετείο στην CunninghamReid and Another v. Buchanan-Jardine [1988] 2 All E.R. 438.» Περαιτέρω στο Σύγγραμμα Russel on the Law of Arbitration 19η έκδοση στη σελίδα υπό τον τίτλο «Charge of fraud» αναφέρονται τα εξής αναφορικά με διαφορά η οποία αφορά σε κατηγορίες για δόλο: "Charge of fraud Where there is an agreement to submit future disputes to arbitration, and a dispute involving a charge of fraud arises under it, the court is expressly empowered to order that the agreement shall cease to have effect and to refuse to stay an action brought in breach of the agreement. The principle must be equally applicable in a case where actual dishonesty is alleged, even though the word "fraud" is not mentioned, and that must be at least as much so, in a case where professional reputation is involved, as in any other case. (For the question whether this power is overridden by the mandatory provisions for a stay in cases involving a foreign element, see post). The court then has the further power to order that any clause making arbitration a condition precedent to action upon the agreement shall cease to have effect." Στην προκειμένη περίπτωση εξέταση του Ειδικώς Οπισθογραφημένου Κλητηρίου αποκαλύπτει ότι οι Ενάγοντες προβαίνουν εξαρχής και συγκεκριμένα στην παράγραφο 5 αυτού σε μία εκτεταμένη αναφορά των όρων της επίδκης Συμφωνίας ημερ. 6/3/2012 και ακολούθως αναλύουν τους διάφορους όρους που, κατά την εκδοχή τους, οι Εναγόμενοι παραβίασαν. Συγκεκριμένα, μεταξύ άλλων, αναφέρονται: ▬ στον όρο 38 της Συμφωνίας ως προς την υποχρέωση των Εναγομένων για εξασφάλιση άδειας λειτουργίας της μονάδας από τον ΚΟΤ ▬ στον όρο 39 της Συμφωνίας ως προς την υποχρέωση των Εναγομένων για διατήρηση της εν λόγω άδειας καθόλη την διάρκεια της Συμφωνίας ▬ στον όρο 43 της Συμφωνίας ως προς υποχρέωση των Εναγομένων για παροχή νερού στο ξενοδοχείο μέσω διάτρησης και, σε περίπτωση που το νερό της διάτρησης γινόταν ακατάλληλο, την υποχρέωση των Εναγομένων να επωμισθούν τα έξοδα για την ένωση του ξενοδοχείου με το σύστημα άρδευσης του Δήμου ούτως ώστε οι Ενάγοντες να μπορούν να συνεχίσουν να χρησιμοποιούν το νερό όπως προβλέπεται στον πιο πάνω όρο ▬ στον όρο 45 της Συμφωνίας ως προς υποχρέωση των Εναγομένων να παρέχουν στους Ενάγοντες όλες τις πληροφορίες σχετικά με την συντήρηση του αποχετευτικού συστήματος ▬ στον όρο 59(Β) της Συμφωνίας ως προς υποχρέωση των Εναγομένων να πληρώνουν το ½ για την εγκατάσταση και/ή επιδιόρθωση οποιωνδήποτε μόνιμων εγκαταστάσεων του ξενοδοχείου ▬ στον όρο 61 της Συμφωνίας ως προς βεβαίωση των Εναγομένων ότι δεν υπάρχουν οποιαδήποτε ουσιαστικά προβλήματα με τις οικοδομές του ξενοδοχείου Στην παράγραφο 7 του Ειδικώς Οπισθογραφημένου Κλητηρίου προβάλλεται ότι υπήρξε παράβαση του όρου 45 της Συμφωνίας λόγω ότι οι Ενάγοντες ζήτησαν από τους Εναγόμενους όπως τους παρέχουν σχετικές πληροφορίες αναφορικά με το αποχετευτικό σύστημα και οι Εναγόμενοι αρνήθηκαν και/ή δεν παρείχαν τις σχετικές πληροφορίες σε αυτούς. Επιπλέον προβάλλεται ότι για τα έξοδα που οι Ενάγοντες προέβησαν για επιδιόρθωση και αναβάθμιση της βιολογικής μονάδας του αποχετευτικού συστήματος του ξενοδοχείου δεν είχαν οποιαδήποτε συμβολή από τους Εναγόμενους κατά παράβαση του όρου 59(Β) της Συμφωνίας. Στην παράγραφο 8 προβάλλεται ότι κατά την ανακαίνιση του ξενοδοχείου το 2013 οι Ενάγοντες ανακάλυψαν σοβαρές ζημιές σε τοίχους, οροφές, δωμάτια και άλλες μόνιμες εγκαταστάσεις του ξενοδοχείου κατά παράβαση του όρου 61 της Συμφωνίας. Στην παράγραφο 9 προβάλλεται ότι υπήρξε άρνηση των Εναγομένων να πραγματοποιήσουν έρευνες δια αδειοδοτημένων πολιτικών μηχανικών και επιθεωρητών για να διαπιστωθεί η έκταση των προβλημάτων στο ξενοδοχείο κατά παράβαση των συμβατικών υποχρεώσεων των Εναγομένων. Στην παράγραφο 11 προβάλλεται ότι οι Εναγόμενοι παρέλειψαν και/ή αρνήθηκαν να παραδώσουν στους Ενάγοντες χάρτες και σχέδια που αφορούσαν το σύστημα ύδρευσης, ηλεκτρικών και ηλεκτρομηχανικών εγκαταστάσεων καθώς και του συστήματος αποχέτευσης του ξενοδοχείου. Στην παράγραφο 22 προβάλλεται ότι οι Εναγόμενοι κατά παράβαση του όρου 59 δεν συνεισέφεραν οποιοδήποτε ποσό για την αντικατάσταση και αναβάθμιση της βιολογικής μονάδας του ξενοδοχείου. Στην παράγραφο 34 προβάλλεται ότι και ένεκα, μεταξύ άλλων και παράβασης συμφωνίας, οι Ενάγοντες υπέστησαν ζημιές λόγω απώλειας εισοδήματος ένεκα έλλειψης αδειών και πιστοποιητικών που οι Εναγόμενοι αμέλησαν και/ή αρνήθηκαν να εξασφαλίσουν και παραδώσουν στους Ενάγοντες καθώς επίσης και λόγω προβλημάτων με το νερό, δυσοσμία και απόβλητα, λόγω επένδυσης που οι Ενάγοντες έκαναν στην υποδομή του ξενοδοχείου κτλ. Επιπλέον στις παραγράφους 35 και 37 του Ειδικώς Οπισθογραφημένου Κλητηρίου καταγράφονται τα εξής 35.Μέχρι και σήμερα οι Εναγόμενοι παραλείπουν και/ή αρνούνται να συμμορφωθούν με τις υποχρεώσεις τους δυνάμει της Συμφωνίας. 37.Οι Ενάγοντες κάλεσαν επανειλημμένα, τόσο προφορικά όσο και γραπτά τους Εναγόμενους να εκπληρώσουν τις συμβατικές και/ή αλλιώς υποχρεώσεις τους και να επιστρέφουν τα ποσά που έχουν αποσπάσει από τους Ενάγοντες και οι Εναγόμενοι συνεχίζουν να αρνούνται και/ή να παραλείπουν και/ή να αμελούν να εκπληρώσουν τις υποχρεώσεις τους έναντι των Εναγόντων. Όπως προκύπτει από όλα τα πιο πάνω, στο Ειδικώς Οπισθογραφημένο Κλητήριο γίνεται κατ΄ουσίαν επίκληση πλείστων όρων της Συμφωνίας Διαχείρισης με τους Ενάγοντες να υποστηρίζουν ότι οι Εναγόμενοι προέβησαν σε παράβαση αυτών. Όσο δε αφορά την συμπερίληψη ισχυρισμών περί δόλου και/ή ψευδών παραστάσεων δεν διαφαίνεται αυτοί οι ισχυρισμοί να προσθέτουν οτιδήποτε στην όλη διαφορά των διαδίκων η οποία, στην πραγματικότητα, αφορά και αναφέρεται σε παράβαση της επίδικης Συμφωνίας. Εν ολίγοις οι όποιες αναφορές έγιναν σε ψευδείς παραστάσεις και/ή δόλο είναι άμεσα συσχετισμένες με την ισχυριζόμενη παράβαση της επίδικης Συμφωνίας από μέρους των Εναγομένων και ουδόλως διαφοροποιούν την ουσία της διαφοράς όπως αυτή αποκαλύπτεται από το Ειδικώς Οπισθογραφημένο Κλητήριο. Αποκαλυπτικό του ότι η πραγματική διαφορά των διαδίκων, όπως προωθείται από τους Ενάγοντες μέσω του Ειδικώς Οπισθογραφημένου Κλητηρίου, είναι παράβαση των όρων της επίδικης Συμφωνίας είναι το γεγονός ότι ενώ από την μια υποστηρίζουν ότι υπάρχει δόλος εφόσον δυνάμει ψευδών παραστάσεων οι Εναγόμενοι παρουσίασαν ότι κατέχουν τις άδειες που αναφέρουν στην παράγραφο 22, από την άλλη στην παράγραφο 20 υποστηρίζουν ότι υπάρχει παράβαση λόγω του ότι οι Εναγόμενοι παρέλειψαν να λάβουν οποιεσδήποτε ενέργειες προς απόκτηση και διατήρηση των εν λόγω αδειών. Μεταξύ των λόγων Ένστασης που προβλήθηκαν από πλευράς Εναγόντων είναι και αυτός που αναφέρεται στο ότι η παραπομπή σε διαιτησία συνεπάγεται αχρείαστα έξοδα, πολλαπλές διαδικασίες. Όπως έχει νομολογηθεί εκεί όπου τα συμβαλλόμενα μέρη έχουν συμφωνήσει να παραπέμψουν τις διαφορές τους σε διαιτησία το γεγονός ότι η διαδικασία της διαιτησίας ενδέχεται να προκαλέσει περισσότερα έξοδα δεν συνιστά λόγο για να μην ανασταλεί η διαδικασία. Η πιο κάτω περικοπή από το Σύγγραμμα Russel on the Law of Arbitration 19η έκδοση σελ.192 είναι σχετική: "Where reference entails considerable expense Where parties had agreed to submit disputes to arbitration, the fact that a reference would entail more expense than would be necessary if the matters came before the court was not considered by Kekewich J. to be a sufficient reason for not granting a stay in the case before him, although the learned judge expressed the opinion that cases might arise in which a different view might be justified.93" Στη βάση όλων των πιο πάνω και καθοδηγούμενη από τις νομικές αρχές που εφαρμόζονται σε αιτήσεις αυτού του είδους, διαπιστώνω ότι οι Ενάγοντες επικαλούμενοι τη δικαιοδοσία του Δικαστηρίου αντί της διαιτησίας δεν κατέδειξαν την ύπαρξη κάποιου λόγου ο οποίος δικαιολογεί την μη άσκηση της διακριτικής μου ευχέρειας για την παραπομπή της παρούσας διαφοράς σε διαιτησία. Κατάληξη Ως αποτέλεσμα η υπό κρίση Αίτηση εγκρίνεται και εκδίδονται Διατάγματα ως τα αιτητικά υπό στοιχεία (Α) και (Β) αυτής. Όσον αφορά το θέμα των εξόδων της παρούσας αίτησης δεν βρίσκω κανένα λόγο για να παρεκκλίνω από το γενικό κανόνα ότι αυτά ακολουθούν το αποτέλεσμα, εκτός αν υπάρχει καλός λόγος για έκδοση διαφορετικής διαταγής και, συνεπώς οι Εναγόμενοι/Αιτητές δικαιούνται στα έξοδα τους. Οι Ενάγοντες/Καθ΄ων η Αίτηση να καταβάλουν τα έξοδα της παρούσας Αίτησης όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.)................ Λ. Δημητριάδου-Ανδρέου, Π.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /Λ.Δ. [1] Δέστε, επίσης, την υπόθεση United Feeder Services Ltd v. Πλοίου "Anna Elisabeth"
(2010)1 Α.Α.Δ. 1946. [2] Δέστε Balkancarimpex Fto v. Leasco Ltd
(1994)1 Α.Α.Δ. 815. [3] Δέστε Oterom Ltd v. Κυριάκου Χριστοδουλίδη
(2002)1 Α.Α.Δ. 1081. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.