Σάββα ν. Sabulua, Αρ. Αγωγής: 4602/16, 28/2/2020 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2020:A108 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Γ. ΣΤΥΛΙΑΝΙΔΗ, Π.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 4602/16 Μεταξύ: XXXXX Σάββα Ενάγουσας και XXXXX Sabulua Εναγόμενου Ημερομηνία: 28/2/2020 Εμφανίσεις: Για την Ενάγουσα: κα Ν. Κωνσταντίνου. Για τον Εναγόμενο: κα Α. Πισιάρας. ΑΠΟΦΑΣΗ Με την παρούσα αγωγή της η Ενάγουσα ζητά απόφαση εναντίον του Εναγόμενου για καθυστερημένα ενοίκια μέχρι την 1/8/2016 και ενδιάμεσα κέρδη από τον τερματισμό της ενοικίασης μέχρι την παράδοση της κατοικίας. Επιπλέον, τόκο και έξοδα. Επίσης ζητά την έκδοση διατάγματος έξωσης και/ή ανάληψης της κατοχής της κατοικίας από την Ενάγουσα. Τα δικογραφημένα γεγονότα και ισχυρισμοί της Ενάγουσας έχουν ως ακολούθως: Η Ενάγουσα είναι και καθ' όλους τους ουσιώδεις χρόνους ήταν ιδιοκτήτρια της κατοικίας στην οδό XXXXX αρ.37Β στον XXXXX, XXXXX Λευκωσία, αξίας περίπου €225,
- Ο Εναγόμενος είναι και καθ' όλους τους ουσιώδεις χρόνους ήταν Γεωργιανός, με Γεωργιανή υπηκοότητα. Με ενοικιαστήριο έγγραφο ημερ.22/10/2008, η Ενάγουσα ενοικίασε στον Εναγόμενο την εν λόγω κατοικία από 1/11/2008 μέχρι 31/10/2009, αντί του μηνιαίου ενοικίου των €
- Ήταν όρος της συμφωνίας ενοικίασης ότι κάθε συμβαλλόμενος δικαιούται να ειδοποιήσει το άλλο μέρος με συστημένη επιστολή δύο μήνες πριν τη λήξη της ενοικίασης ότι δεν επιθυμεί τη συνέχισή της οπότε το υποστατικό παραδίδεται στη λήξη της ενοικίασης. Ούτε η Ενάγουσα ούτε ο Εναγόμενος απέστειλε επιστολή ως ανωτέρω. Μετά τον Μάρτιο του 2013, το ενοίκιο μειώθηκε εκ συμφώνου στο ποσό των €350 το μήνα. Ο Εναγόμενος πλήρωσε έναντι του ενοικίου των €350 για τον Οκτώβριο του 2015 μόνο €50 και έκτοτε αρνείται να πληρώσει ενοίκιο. Με επιστολή του δικηγόρου της ημ.15/6/2016 η οποία επιδόθηκε με δικαστικό επιδότη στις 21/6/2016, η Ενάγουσα τερμάτισε την ενοικίαση την 1/8/2016 και ζήτησε εξόφληση όλων των καθυστερημένων ενοικίων και παράδοση της κατοχής της κατοικίας. Ο Εναγόμενος αρνείται να παραδώσει την κατοχή της κατοικίας και επίσης αρνείται να πληρώσει καθυστερημένα ενοίκια και η Ενάγουσα καταχώρησε την παρούσα αγωγή. Ο Εναγόμενος καταχώρησε υπεράσπιση με την οποία αρνείται το περιεχόμενο της παραγράφου 1 της Έκθεσης Απαίτησης, ότι δηλαδή η Ενάγουσα είναι η ιδιοκτήτρια της επίδικης οικίας, παραδέχεται όμως το περιεχόμενο των παραγράφων 2, 3, 4, 5 και 6 της Έκθεσης Απαιτήσεως. Αρνείται το περιεχόμενο της παραγράφου 7 της Έκθεσης Απαίτησης ως προς το ότι αρνείται να πληρώσει ενοίκιο και ισχυρίζεται ότι η Ενάγουσα, σε ανύποπτο χρόνο και για να ασκήσει πίεση στον Εναγόμενο να εγκαταλείψει την οικία, παρά του ότι ποτέ γραπτώς δεν ειδοποίησε τον Εναγόμενο περί τούτου, διέκοψε την παροχή ηλεκτρικού ρεύματος, με αποτέλεσμα μέχρι σήμερα ο Εναγόμενος και η οικογένεια του να μην έχουν ηλεκτρικό ρεύμα, πέραν των ζημιών που προκάλεσε η Ενάγουσα και/ή ο σύζυγος της και/ή οι υπηρέτες της στα τρόφιμα και ότι υπήρχε στο ψυγείο της οικογενείας τα οποία καταστράφηκαν γιατί αυθαίρετα τερματίστηκε η παροχή ηλεκτρικού ρεύματος. Ο Εναγόμενος παραδέχεται την επιστολή που στάλθηκε με επιδότη και επαναλαμβάνει τους ισχυρισμούς του ότι ουδέν ποσό οφείλει προς την Ενάγουσα μετά τις αυθαίρετες και παράνομες πράξεις που προέβηκε η Ενάγουσα και/ή ο σύζυγος της και/ή οι υπηρέτες της εναντίον του και της οικογένειας του, ιδιαίτερα μετά που τα δύο ανήλικα του τέκνα διαβάζουν και κάμνουν τα μαθήματα τους με την βοήθεια φαναριού. Για να αποδείξει την υπόθεσή της η Ενάγουσα κάλεσε τρεις μάρτυρες. Μ.Ε.1 κατάθεσε ο XXXXX Σάββα, ο οποίος κατέθεσε γραπτή δήλωση, ως μέρος της κυρίως εξέτασης του, στην οποία είπε, μεταξύ άλλων, και τα εξής: Είναι σύζυγος της Ενάγουσας. Η σύζυγος του ήταν και είναι η ιδιοκτήτρια της κατοικίας στην οδό XXXXX αρ.37Β στον XXXXX, XXXXX Λευκωσία. Παρουσίασε τον τίτλο ιδιοκτησίας Τεκμήριο. Μετά τη λήξη της συμβατικής ενοικίασης με το συμβόλαιο ημ.22/10/2008, ο Εναγόμενος παρέμεινε ενοικιαστής από μήνα σε μήνα καταβάλλοντας ενοίκιο μηνιαία. Κατέθεσε το ενοικιαστήριο ημερ. 22/10/2018 ως Τεκμήριο. Γνωρίζει τις πληρωμές ενοικίου που έκαμνε ο Εναγόμενος προς τη σύζυγο του. Η τελευταία πληρωμή έγινε με την απόδειξη αρ. ΚC. 913985 ημερ.26/04/2016 και ήταν για €50 έναντι του ενοικίου των €350 για το μήνα Οκτώβριο του
- Κατέθεσε την απόδειξη ως Τεκμήριο. Έκτοτε ο εναγόμενος δεν πλήρωσε ενοίκιο και με επιστολή των δικηγόρων της ημερ. 15/06/2016 η οποία επιδόθηκε με δικαστικό επιδότη στις 21/06/2016 η Ενάγουσα τερμάτισε την ενοικίαση και ζήτησε παράδοση της κατοικίας την 1ην Αυγούστου 2016, καθώς και εξόφληση των καθυστερημένων ενοικίων. Παρουσίασε την επιστολή τερματισμού και την ένορκη δήλωση επίδοσης του επιδότη ημ. 22/06/2016 ως Τεκμήριο. Η κατοικία που η Ενάγουσα ενοικίασε στον Εναγόμενο, έχει ξεχωριστό μετρητή ρεύματος. Αρχές του 2013, ο λογαριασμός κατανάλωσης ανέβηκε στα €500 περίπου, ποσό το οποίο ο Εναγόμενος δεν πλήρωσε και η Αρχή Ηλεκτρισμού Κύπρου του έκοψε το ρεύμα. Η ενάγουσα είναι ιδιοκτήτης και βοηθητικών κτηρίων με ξεχωριστή παροχή, τα οποία χρησιμοποιεί σαν αποθήκη. Ο Εναγόμενος ενοικιαστής σύνδεσε παράνομα με σύρμα την ηλεκτρική εγκατάσταση των βοηθητικών με την ηλεκτρική εγκατάσταση της κατοικίας που ενοικίασε, την οποία ηλεκτροδότησε. Μετά τον τερματισμό της ενοικίασης, η ιδιοκτήτρια διέκοψε την παράνομη παροχή. Ο ενοικιαστής αποτάθηκε στην Αρχή Ηλεκτρισμού για να επανασυνδέσει την κατοικία με τα βοηθητικά αλλά πληροφορήθηκε ότι αυτό ήταν αδύνατο χωρίς την άδεια της ιδιοκτήτριας και ελεγμένη ηλεκτρική εγκατάσταση. Ο Εναγόμενος, μέχρι σήμερα διαμένει στην κατοικία με την οικογένεια του και κατακρατά την κατοχή της εκδικητικά. Από της πληρωμής των €50 έναντι του ενοικίου των €350 για τον μήνα Οκτώβριο του 2015, ο Εναγόμενος δεν έχει πληρώσει κανένα ενοίκιο έκτοτε. Αντεξεταζόμενος ο μάρτυρας είπε ότι η σύζυγος του είναι ιδιοκτήτρια της ενοικιαζόμενης οικίας. Ο Εναγόμενος συνεβλήθη με τη γυναίκα του. Βλέποντας το Τεκμήριο 1, που είναι ο τίτλος ιδιοκτησίας, είπε ότι ιδιοκτήτης είναι ο γιος του, Σάββα Κωνσταντίνος. Η σύζυγος του δεν είναι ιδιοκτήτρια, αλλά έχει την επικαρπία. Αυτό δεν το γράφει στον τίτλο αλλά είναι θέμα γονιού και γιου. Μ.Ε.2 κατέθεσε η ίδια η Ενάγουσα. Όταν έγινε η συμφωνία με τον Εναγόμενο για ενοικίαση της οικίας της, είπε, ιδιοκτήτης του ενοικιαζόμενου ήταν αυτή. Τον Οκτώβρη του 2015 επίσης ήταν αυτή ιδιοκτήτρια. Αντεξεταζόμενη η Μ.Ε.2, Ενάγουσα, είπε ότι τον επίδικο χρόνο όταν ενοικιάστηκε η οικία ήταν αυτή ο ιδιοκτήτης. Τώρα δεν είναι ιδιοκτήτρια. Το ρεύμα ο λογαριασμός ερχόταν στο όνομα του μακαρίτη του πατέρα της, εννοώντας το υποστατικό των βοηθητικών. Της ενοικιαζόμενης οικίας ήταν πάνω στο όνομα του ενοικιαστή. Χρωστούσε €500 και η Αρχή Ηλεκτρισμού, αφού δεν το πλήρωνε, διέκοψε την παροχή του ρεύματος. Μ.Ε.3 κατάθεσε ο Κωνσταντίνος Σάββα. Είπε ότι είναι ιδιοκτήτης της επίδικης κατοικίας. Είναι δικογραφημένος ισχυρισμός ότι η Ενάγουσα είναι η εγγεγραμμένη ιδιοκτήτρια του επίδικου ακινήτου το οποίο ενοικιάζει ο Εναγόμενος. Αποτελεί πάγια νομολογιακή αρχή ότι η διεξαγωγή μιας δίκης περιορίζεται στους δικογραφημένους ισχυρισμούς μέσα από τους οποίους διαμορφώνεται το νομικό πλαίσιο και καθορίζονται τα επίδικα θέματα. (
- ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΖΕΒΡΟΥ κ.ά. v. ΕΜΠΟΡΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ (ΚΥΠΡΟΥ) ΛΤΔ
(2012)1 Γ Α.Α.Δ. 1999, Νεοφύτου v. Γερακιώτη
(2010)1 (Α) Α.Α.Δ. 25 και Βαριάνου v. Βορκά
(2010)1 (Γ) Α.Α.Δ. 154). Η Διάταξη 19 ορίζει την καταγραφή των ουσιωδών γεγονότων και μόνο, κατά συνοπτικό τρόπο. Το τι αποτελεί ουσιώδες γεγονός δεν είναι πάντοτε εύκολο να διακριβωθεί ώστε να καταγραφεί στην Έκθεση Απαίτησης. Η λέξη «ουσιώδες» σημαίνει εκείνο το αναγκαίο γεγονός με σκοπό τη διαμόρφωση της ουσίας αγωγής κατά ολοκληρωμένο τρόπο. Στην απόφαση ΓΕΩΡΓΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΠΛΑΤΩΝΙΑ ΛΤΔ v. MOHAMMAD AL SHARIF
(2012)1Α Α.Α.Δ. 28, το Ανώτατο, στις σελίδες 35-36, είπε τα εξής: «Η απαίτηση, είτε ως περιεχόμενη σε ειδικώς οπισθογραφημένο κλητήριο ένταλμα, είτε ως καταχωρημένη μεταγενέστερα του γενικώς οπισθογραφημένου κλητηρίου εντάλματος, οφείλει να συμμορφώνεται με τους ουσιώδεις κανόνες δικογράφησης, όπως αυτοί απαντώνται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας. Σε ό,τι αφορά την έκθεση απαίτησης, η Δ.19 θ.4 ορίζει την καταγραφή των ουσιωδών γεγονότων και μόνο («material facts»), κατά συνοπτικό τρόπο («summary form»), ως τη μορφή εκείνη που πρέπει να προσλαμβάνει η αξίωση. Αυτό πρέπει βέβαια να συνδυαστεί και με τη Δ.19 θ.13, η οποία προδιαγράφει ότι ο ενάγων, ή, ο εναγόμενος αντίστοιχα, πρέπει να εγείρει με το δικόγραφο του όλα εκείνα τα θέματα που καθιστούν την αξίωση ή την ανταξίωση ως μη υποστηρίξιμη, καθώς και όλα εκείνα τα ζητήματα που αν δεν εγερθούν θα καταλάβουν τον αντίδικο εξ απίνης. Το τι αποτελεί ουσιώδες γεγονός δεν είναι πάντοτε εύκολο να διακριβωθεί ώστε να καταγραφεί στην έκθεση απαίτησης, αλλά η κλασσική τοποθέτηση του Scott L.J. στην Bruce v. Odhams Press Ltd [1936] 1 K.B. 712, ότι η λέξη «ουσιώδες» σημαίνει εκείνο το αναγκαίο γεγονός με σκοπό τη διαμόρφωση της αιτίας αγωγής κατά ολοκληρωμένο τρόπο, έχει κατά διαχρονικό τρόπο επιβεβαιωθεί νομολογιακά. Όπως αναφέρεται και στον Odgers' Principles of Pleading and Practice 21η έκδ. σελ. 87, οποιοδήποτε γεγονός δεν είναι απαραίτητο προς απόδειξη της έκθεσης απαίτησης ή της υπεράσπισης αντίστοιχα, δεν χρειάζεται να καταγραφεί και μπορεί να παραλειφθεί από το δικόγραφο, εκτός αν είναι φανερό ότι μαρτυρία ως προς αυτό πρέπει να δοθεί κατά τη δίκη. Ο συντάκτης του δικογράφου πρέπει να δείξει και να εφαρμόσει στην πράξη διά της καταχώρησης του δικογράφου, τη γνώση του περί το νόμο ή καλύτερα την κοινή λογική, ανάλογα και με τις οδηγίες που έχει από το διάδικο ως προς τα δεδομένα της υπόθεσης, ως προς το τι πρέπει να συμπεριλάβει στο δικόγραφο και τι πρέπει να παραλείψει. Χρήσιμος οδηγός για τις διάφορες αιτίες αγωγής μπορούν να αποτελέσουν τα πρότυπα που απαντώνται στα διάφορα σχετικά συγγράμματα, όπως του Odgers' - ανωτέρω -, του Bullen & Leake & Jacobs: Precedents of Pleadings και των Atkin's Court Forms, (σχετική για την ορθή χρήση των προτύπων είναι και η Ελευθέριος Γαληνιώτης ν. Εκδοτικού Οίκου Δίας Λτδ κ.ά.,
(2011)1 Α.Α.Δ. 474).» Τα επίδικα θέματα καθορίζονται από τα προσδιοριζόμενα στη δικογραφία ώστε να αγνοείται οτιδήποτε εκτός, (Παπαγεωργίου v. Λούη Κλάππα (Investments Services) Ltd
(1991)1 Α.Α.Δ. 24 και Courtis v. Iasonides
(1970)1 C.L.R.180). Η Ενάγουσα καταχώρησε την αγωγή ως ιδιοκτήτρια του επίδικου ακινήτου. Ο Μ.Ε.1, σύζυγός της, καταχώρησε ως Τεκμήριο τον τίτλο ιδιοκτησίας, από τον οποίο φαίνεται ότι εγγεγραμμένος ιδιοκτήτης είναι ο Μ.Ε.3, Κωνσταντίνος Σάββα και ο οποίος στη μαρτυρία παρεδέχθη ότι είναι ιδιοκτήτης της επίδικης οικίας. Ο Μ.Ε.1 στην αντεξέταση του, αφού του υπεδείχθη από τον δικηγόρο του Εναγόμενου ότι στον τίτλο ιδιοκτησίας φαίνεται ότι ιδιοκτήτης είναι ο Κωνσταντίνος Σάββα, είπε ότι η σύζυγός του δεν είναι ιδιοκτήτρια, αλλά έχει την επικαρπία. Αυτό, είπε, δεν το γράφει στον τίτλο αλλά είναι θέμα γονιού και γιού. Εκτός όμως από το δικογραφημένο ισχυρισμό ότι η Ενάγουσα είναι ιδιοκτήτρια της οικίας, τα υπόλοιπα, ότι εγγεγραμμένος ιδιοκτήτης είναι ο Κωνσταντίνος Σάββα και ότι η Ενάγουσα έχει την επικαρπία, ως γονιός και γιος, δεν είναι δικογραφημένα και η μαρτυρία που εδόθη δεν αποτελούν δικογραφημένους ισχυρισμούς οι οποίοι να υποστηρίζουν το ανάλογο αγώγιμο δικαίωμα. Η ανυπαρξία τέτοιου ισχυρισμού στα δικόγραφα αποκλείει την εξέτασή του. (βλ. Λάμπρου v. Κεφάλα
(2000)1(Γ) Α.Α.Δ. 1516 και Φραντζής κ.ά. v. Φιλική Ασφαλιστική Εταιρεία Λτδ
(2010)1(Α) Α.Α.Δ. 254). Στην πολύ πρόσφατη απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου TOTAL PACK (CYPRUS) LTD v. SIVA PLUS DETERGENTS LTD, Πολ. Έφ. Αρ. 318/2012, 13/1/20, το Ανώτατο Δικαστήριο (απόφαση πλειοψηφίας) είπε τα εξής: «Ήταν λοιπόν λανθασμένο το πρωτόδικο Δικαστήριο να θεωρήσει ότι υπήρχε λογαριασμός που ήταν ένας και μοναδικός μεταξύ των διαδίκων, ο οποίος όμως συνέχισε με τον ίδιο χρεώστη ανεξάρτητα από τα τιμολόγια. Αυτή η κατάληξη του Δικαστηρίου ήταν εντελώς αντίθετη με τη δικογράφηση, αλλά και τα τεκμήρια που κατατέθηκαν αγνοώντας παντελώς τη διαφορετική νομική οντότητα της Total Pack Trading Ltd από αυτή της εφεσείουσας, χωρίς μάλιστα να είχε τεθεί, δικογραφικά πάντοτε, το αναγκαίο υπόβαθρο. Σε αντίθεση με την ίδια τη δική του τοποθέτηση, το Δικαστήριο επεκτάθηκε σε εξέταση θεμάτων έξω από και σε διάσταση με τους δικογραφημένους ισχυρισμούς, (Βραχίμη ν. Κουλουμπρή
(1992)1 Α.Α.Δ. 836). Η δικογραφία αποτελεί το αποκλειστικό μέσο προσδιορισμού των επιδίκων θεμάτων και μόνο εφόσον υπάρχει ισχυρισμός ενός γεγονότος μπορεί να γίνει δεκτή η μαρτυρία προς απόδειξη, (δέστε την ανάλυση επί του θέματος που γίνεται στη Νεοφύτου ν. Γερακιώτη
(2010)1 Α.Α.Δ. 25).» Η αγωγή καταχωρήθηκε στις 4/10/16. Κατά την καταχώρηση της αγωγής η Ενάγουσα δεν ήτο ιδιοκτήτρια του επίδικου ακινήτου αφού σύμφωνα με το αντίγραφο του τίτλου, Τεκμήριο 1, από τις 20/5/2016 εγγεγραμμένος ιδιοκτήτης είναι ο XXXXX Σάββα. Ο ισχυρισμός ότι η Ενάγουσα έχει την επικαρπία του επίδικου ακινήτου δεν είναι δικογραφημένος και δεν μπορεί να ληφθεί υπόψη. Ενόψει όλων των πιο πάνω, η αγωγή θα πρέπει να απορριφθεί, αφού η Ενάγουσα δεν απέδειξε την αξίωσή της. Η αγωγή απορρίπτεται. Επιδικάζονται έξοδα υπέρ του Εναγόμενου και εναντίον της Ενάγουσας όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ............ Γ. Στυλιανίδης, Π.Ε.Δ. Πιστόν αντίγραφον Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο