← Κύπρος

ΡΩΤΗ ν. ΓΕΝΙΚΟΣ ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑΣ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ κ.α., Αρ. Αγωγής: 2449/2016, 28/2/2020

ΡΩΤΗ ν. ΓΕΝΙΚΟΣ ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑΣ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ κ.α., Αρ. Αγωγής: 2449/2016, 28/2/2020 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2020:A109 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Γ. ΣΤΥΛΙΑΝΙΔΗ, Π.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 2449/2016 ΜΕΤΑΞΥ: XXXXX ΡΩΤΗΣ υπό την ιδιότητα του ως διαχειριστής της περιουσίας του αποβιώσαντος XXXXX ΡΩΤΗ, εκ Λευκωσίας Ενάγοντα και

  1. ΓΕΝΙΚΟΣ ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑΣ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, εκ Λευκωσίας
  2. XXXXX ΠΑΙΔΟΝΟΜΟΣ, εκ Λευκωσίας
  3. XXXXX ΑΝΔΡΕΟΥ εκ Λευκωσίας Εναγόμενων Αίτηση ημερ.7/2/2019 για προσθήκη διαδίκου Ημερομηνία: 28/2/2020 Εμφανίσεις: Για Αιτητή: κ. Στέφανος Σάββα για ΠΑΠΑΝΤΩΝΙΟΥ & ΠΑΠΑΝΤΩΝΙΟΥ Δ.Ε.Π.Ε. Για Καθ' ων η Αίτηση 1 και 3: κα Δήμ. Παπαστεφάνου, Δικηγόρος της Δημοκρατίας. Για Καθ' ου η Αίτηση 2: κα Γ. Γεωργίου για Δρ. Κ. Χρυσοστομίδη & Σία Δ.Ε.Π.Ε. ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠOΦΑΣΗ Με την παρούσα Αίτηση του ο Ενάγων ζητά: «Α. Διάταγμα του Σεβαστού Δικαστηρίου που να επιτρέπει την τροποποίηση του τίτλου του Ειδικώς Οπισθογραφημένου Κλητηρίου Εντάλματος και της Έκθεσης Απαίτησης ως εξής:

(1)Δια της προσθήκης του «XXXXX Ρωτή υπό την προσωπική του ιδιότητα» ως Ενάγοντα αρ. 2
(2)Δια της προσθήκης της «XXXXX Ρωτή» ως Ενάγουσα αρ. 3
(3)Δια της προσθήκης του «XXXXX Ρωτή» ως Ενάγουσα αρ. 4 Β. Διάταγμα του Σεβαστού Δικαστηρίου όπως τα έξοδα ακολουθήσουν το αποτέλεσμα της Αγωγής.» Η αίτηση βασίζεται στους Περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμούς Δ.
  1. ιδία δε: Θ. 10, Δ.25, Θ.Θ. 1, 2, 3, 4, 5 και 6, Δ.48 Θ.Θ. 1 και 2, Δ.64, ως επίσης στη συμφυή εξουσία και την γενική πρακτική του Δικαστηρίου και στη νομολογία. Τα γεγονότα στα οποία βασίζεται η παρούσα Αίτηση εκτίθενται στην επισυνημμένη Ένορκη Δήλωση του Ανδρέα Ρωτή, ο οποίος λέγει μεταξύ άλλων και τα εξής: Είναι ο διαχειριστής της περιουσίας του αποβιώσαντος Βασίλη Ρωτή. Το Κλητήριον Ένταλμα, στην παρούσα υπόθεση, καταχωρήθηκε στις 9/5/16 γενικώς οπισθογραφημένο. Στις 25/05/2016 ο Εναγόμενος 2 καταχώρησε Σημείωμα Εμφάνισης, στις 20/5/16 καταχώρησε Σημείωμα Εμφάνισης ο Εναγόμενος αρ. 1 και στις 21/3/2017 καταχώρησε Σημείωμα Εμφάνισης ο Εναγόμενος αρ.
  2. Στις 27/9/2016 καταχωρήθηκε Έκθεση Απαίτησης. Εκ παραδρομής και λάθους η Αγωγή είχε κινηθεί από αυτόν ως διαχειριστή χωρίς να προστεθούν ως διάδικοι Ενάγοντες, η μητέρα του XXXXX Ρωτή, η αδελφή του XXXXX Ρωτή και ο ίδιος υπό την προσωπική του ιδιότητα ώστε να μπορέσουν να διεκδικήσουν γενικές αποζημιώσεις οι οποίες δικογραφούνται εκτενώς στην Έκθεση Απαίτησης της εν λόγω Αγωγής. Αντιλαμβανόμενοι αυτή την εκ παραδρομής παράλειψη, περί τις 30/6/2017 και προτού οι Εναγόμενοι καταχωρήσουν υπεράσπιση τροποποίησαν τον τίτλο βάσει της Δ.25 Θ.2 προσθέτοντας ως διάδικους τον ίδιο υπό την προσωπική του ιδιότητα, την XXXXX Ρωτή και την XXXXX Ρωτή. Περί τις 17/1/2018 ο Εναγόμενος 2 καταχώρησε αίτηση για παραμερισμό του Κλητηρίου Εντάλματος για τον λόγο ότι η προσθήκη διαδίκων βάσει της Δ.25 ήταν παράτυπη. Η αίτηση βρίσκεται ήδη στο φάκελο του Δικαστηρίου. Καταχώρησαν Ένσταση και τελικώς το Σεβαστό Δικαστήριο εξέδωσε την Απόφαση του στις 9/1/2019 με την οποία απέρριπτε την ένσταση τους και διέτασσε όπως παραμεριστεί το τροποποιημένο Κλητήριο Ένταλμα και η τροποποιημένη Έκθεση Απαίτησης. Οι Εναγόμενοι 1 και 3 που εκπροσωπούνται από τον Γενικό Εισαγγελέα δεν είχαν φέρει ένσταση στην τροποποίηση των δικογράφων και στην προσθήκη των διαδίκων με το δικονομικό μέτρο που ακολουθήθηκε. Με βάση τα ανωτέρω προκύπτει ανάγκη για την τροποποίηση του τίτλου της υπό τον πιο πάνω αριθμό και τίτλο αγωγής με την προσθήκη ως Ενάγοντα 2 του ιδίου υπό την προσωπική του ιδιότητα, ως Ενάγουσας 3 της «XXXXX ΡΩΤΗ» και ως Ενάγουσας 4 της «XXXXX ΡΩΤΗ». Οι αιτούμενες τροποποιήσεις είναι δίκαιες και επιβεβλημένες και ουσιώδεις για την διεκπεραίωση της παρούσας υπόθεσης και την δίκαιη απονομή της δικαιοσύνης. Η παρούσα αίτηση καθόλου δεν επηρεάζει τα δικαιώματα των Εναγόμενων αφού δεν έχει ακόμα καταχωρηθεί η Υπεράσπιση των Εναγόμενων και υπάρχει άφθονος χρόνος μέχρι την συμπλήρωση των δικογράφων και την έναρξη της ακροαματικής διαδικασίας. Δεν επιδείχθηκε αμέλεια ή καθυστέρηση στην καταχώρηση της παρούσας αίτησης, ούτε με την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος θα προκληθεί οποιαδήποτε ζημιά στα συμφέροντα των Εναγόμενων, ή ζημία η οποία δεν μπορεί να επανορθωθεί με έκδοση κατάλληλης διαταγής για έξοδα. Εξ άλλου ο παραμερισμός του Κλητηρίου Εντάλματος έγινε για ένα απλό διαδικαστικό λόγο και για εσφαλμένη ερμηνεία για την εφαρμογή της τροποποίησης τίτλου Κλητηρίου Εντάλματος. Οι αιτούμενες τροποποιήσεις είναι αναγκαίες για τον καθορισμό των πραγματικών διαδίκων και συνεπώς αναγκαίες για την ορθή απονομή της δικαιοσύνης. Όλοι οι Καθ' ων η Αίτηση καταχώρησαν ένσταση στην ειδοποίηση της οποίας κατέγραψαν αριθμούς λόγων ένστασης. Οι Καθ' ων 2, κατέγραψαν σχεδόν τους ίδιους λόγους ένστασης ως αυτοί καταγράφονται στην ένσταση των Εναγομένων 1 και 3: «
  3. Οι αιτούμενες τροποποιήσεις υποβάλλονται καθυστερημένα και σε προχωρημένο στάδιο της διαδικασίας.
  4. Δεν δίδεται επαρκής αιτιολογία για την καθυστερημένη υποβολή του αιτήματος.
  5. Οι αιτούμενες τροποποιήσεις έχουν αλλότριο σκοπό ή/και καταχωρούνται καταχρηστικά.
  6. Η επιτυχής έκβαση της Αίτησης θα βλάψει ή/και θα έχει επιπτώσεις στα δικαιώματα ή/και στα συμφέροντα των Εναγομένων - Καθ' ων η Αίτηση 1 και 3
  7. Η υπό εκδίκαση Αίτηση είναι νόμω και ουσία αβάσιμη /ή και παράτυπη ή και ερείδετοι επί ελλιπούς βάσεως.
  8. Με την αιτούμενη τροποποίηση σκοπείται η εκδίκαση περιγεγραμμένου δικαιώματος.
  9. Η έκδοση του αιτούμενους διατάγματος θα αποστερήσει από τον εναγόμενο υπεράσπιση που του παρέχει ο νόμος.
  10. Οι προτιθέμενοι Ενάγοντες δεν είναι αναγκαίοι διάδικοι.
  11. Τα γεγονότα ή/και η ιστορική βάση επί των οποίων ερείδονται οι αιτούμενες τροποποιήσεις ήσαν γνωστά ή/και εύλογα μπορούσαν να περιέλθουν εις γνώσιν του Αιτητή όσο και των προτιθέμενων Εναγόντων πριν την έγερση της Αγωγής ή/και από τα πρώτα στάδια της διαδικασίας.
  12. Οι αιτούμενες τροποποιήσεις είναι αποτέλεσμα της αμέλειας τόσο του Ενάγοντος όσο και των προτιθέμενων Εναγόντων αλλά και του δικηγόρου των.
  13. Οι καθ' ων η Αίτηση 1 και 3 δεν απεμπόλησαν το δικαίωμά τους να ενστούν στην υπό εκδίκαση Αίτηση.
  14. Οι προτιθέμενοι Ενάγοντες δεν είναι αναγκαίοι διάδικοι.» Τα γεγονότα επί των οποίων εδράζεται η ένσταση εκτίθενται στις επισυνημμένες ένορκες δηλώσεις και στις οποίες, οι ενόρκως δηλούντες, λέγουν μεταξύ άλλων και τα εξής: Ως καταδεικνύεται από την παρ. 1 της Έκθεσης Απαίτησης, αποτελεί δικογραφημένο ισχυρισμό του Ενάγοντος ή/και των προτιθέμενων Εναγόντων, ότι ο αποβιώσας, Βασίλης Ρωτή: «Απεβίωσε κατά ή περί τις 23.07.2013 ενώ νοσηλευόταν στο Γενικό Νοσοκομείο Λευκωσίας , μετά από εγχείριση sleeve gastrectomy, που διενεργήθηκε στο ανωτέρω Νοσοκομίο από τους επί καθήκοντι ιατρούς κατά ή περί τις 04.07.2013» Με την sub judice Αίτηση σκοπείται η προσθήκη διαδίκων 6 έτη μετά την αμελή, κατ' ισχυρισμό των, πράξη και σχεδόν 3 ετών από την καταχώρηση του Κλητηρίου Εντάλματος Γενικώς Οπισθογραφημένου. Το σύνολο των γεγονότων ήταν γνωστό στους προτιθέμενους Ενάγοντες στις 23.07.
  15. Έκτοτε αναδύθηκε αγώγιμο δικαίωμα και βάση αγωγής. Εντούτοις τόσο ο Ενάγων όσο και οι προτιθέμενοι Ενάγοντες ουδέν έπραξαν. Η καταχώρηση της Τροποποιημένης Έκθεσης Απαίτησης δεν αποτελεί επαρκή αιτιολογία για ομολογουμένως μακρόχρονη απραξία του Αιτητή και των προτιθέμενων Εναγόντων. Ως εμφαίνεται από τα δικόγραφα η κατ' ισχυρισμόν αμελής πράξη του Εναγομένου έλαβε χώρα κατά την 04.07.2013 και ο Θάνατος επήλθε στις 23.07.
  16. Έκτοτε παρήλθαν σχεδόν 9 έτη. Συνακόλουθα το κατ' ισχυρισμό αγώγιμο δικαίωμα των Αιτητών έχει παραγραφεί. Είναι περαιτέρω ειλικρινής και έντιμη πεποίθησή μου ότι ο Αιτητής σιωπά χαρακτηριστικά για το πότε περιήλθε εις γνώσιν του η αναγκαιότητα τροποποίησης. Από τις 23.07.2013 τι είναι εκείνο που αφύπνισε τον Αιτητή και πότε ώστε να καταχωρήσει την υπό εκδίκαση Αίτηση. Ο Αιτητής, στην Ένορκή του Δήλωση που υποστηρίζει την υπό εκδίκαση Αίτηση παραλείπει να αναφέρει στο Σεβαστό Δικαστήριο ποια σειρά γεγονότων τροχοδρομήθηκε, η οποία τον οδήγησε στο παρόν στάδιο και τι τον εμπόδιζε ενωρίτερα από το να καταχωρήσει την υπό εκδίκαση Αίτηση. Ο θάνατος του οποβιώσαντος επήλθε στις 23.07.2013 και η Αγωγή καταχωρήθηκε στις 09.05.
  17. Έκτοτε μέχρι την καταχώρηση της υπό εκδίκαση Αίτησης παρήλθαν άλλα 3 έτη. Ούτε μπορεί αυτεπάγγελτα το Σεβαστό Δικαστήριο να θεωρήσει ότι η αναγκαιότητα για την καταχώρηση της παρούσας Αίτησης ανεφύει μετά την έκδοση της ενδιάμεσης απόφασης αφού περί τούτου. Από την επέλευση του θανάτου του οποβιώσαντος μέχρι την καταχώρηση της Αγωγής παρήλθαν σχεδόν 3 έτη και ακολούθως μέχρι την καταχώρηση της Έκθεσης Απαίτησης, παρήλθαν σχεδόν άλλα 2 ½ έτη. Καμία, ισχνή έστω δικαιολογία για την απραξία του Αιτητή και των προτιθέμενων Εναγόντων. Πουθενά ο Αιτητής δεν αναφέρει πότε περιήλθε εις γνώσιν του ή/και των νομικών του συμβούλων η ανάγκη για τροποποίηση των εγγράφων προτάσεών τους και αν καταχώρησαν την παρούσα αμέσως μόλις παρουσιάστηκε η ανάγκη. Η τροποποίηση που επιθυμεί να δικογραφήσει ο Αιτητής ήταν ή έπρεπε να ήταν εις γνώσιν των δικηγόρων του Αιτητή ή και του ίδιου του Αιτητή κατά το χρόνο καταχώρησης του Κλητηρίου Εντάλματος ή/και της Έκθεσης Απαίτησης. Σε καμία από τις παραγράφους της ένορκης δήλωσης του Αιτητή αναφέρεται ο λόγος που ο Αιτητής σπεύδει τώρα, στο παρόν στάδιο στην καταχώρηση της υπό εκδίκαση Αίτησης. Η παντελής έλλειψης αιτιολόγησης εκ μέρους του Αιτητή δεν μπορεί παρά να οδηγήσει στην απόρριψη του αιτήματός του. Όσο πιο προχωρημένο είναι το στάδιο στο οποίο καταχωρείται μια αίτηση τόσο ο Αιτητής οφείλει να δικαιολογήσει την καθυστέρηση στην λήψη δικονομικών διαβημάτων. Η Αίτηση καταχωρείται με καθυστέρηση ή/και με αδικαιολόγητη καθυστέρηση ή/και υποβάλλεται σε προχωρημένο στάδιο της διαδικασίας. Η υπό εκδίκαση Αίτηση είναι νόμω και ουσία αβάσιμη, παράτυπη και ερείδεται επί ελλειπούς βάσεως. Τυχόν έγκριση των αιτούμενων διαταγμάτων θα εκτροχιάσει τη δίκη και συνακόλουθα θα τρωθεί το δικαίωμα του Εναγομένου σε δίκαιη σε εύλογο χρονικό διάστημα. Νομική Πτυχή Είναι γνωστές οι βασικές αρχές επί των οποίων το Δικαστήριο αποφασίζει θέματα τροποποίησης. Η έγκριση σχετικού αιτήματος έγκειται στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου, συνεκτιμώντας τόσο τον παράγοντα της τυχόν καθυστέρησης όσο και τον παράγοντα της αναγκαιότητας να αποδειχθεί η αιτούμενη θεραπεία με γνώμονα τον επακριβή καθορισμό των επίδικων θεμάτων, ώστε το Δικαστήριο στο τέλος της ημέρας να έχει ενώπιον του ολοκληρωμένη εικόνα για σκοπούς ορθής απονομής της δικαιοσύνης. Οι αρχές αυτές λέχθηκαν στις αποφάσεις Eteria Skepi Ltd v. loannis Th. Kaitis and Another
(1983)1 Α.Α.Δ. 231, Περικτιόνη Χρίστου v. Ανδρέα Στυλιανού Αζά
(1992)1 Α.Α.Δ. 704 και Federal Bank of Lebanon (S.A.L.) ν. Νίκου Σιακόλα Πολιτική Έφεση 10341 ημερ. 19.1.99. Στην υπόθεση Kallice Holding Co Ltd v. MTR Metals (Overseas) Ltd
(1996)1 Α.Α.Δ. 162 επιβεβαιώθηκε ότι: «Ο βέβαιος προσδιορισμός των επίδικων θεμάτων καθώς και η διατύπωση των εκατέρωθεν θέσεων και η απόδειξη τους μέσα σε σταθερό πλαίσιο είναι άλλος σημαντικός παράγοντας ο οποίος υπεισέρχεται στην άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου». Είναι γνωστή επίσης η αρχή που έχει λεχθεί κατά κόρο σε υποθέσεις όπως την Αντρέας Ευριπίδου και άλλοι ν. Παναγιώτα Μ. Καννάουρου
(1985)1 Α.Α.Δ. 24 και Andreas Mahattou v. Viceroy Shipping Co Ltd and another
(1979)1 Α.Α.Δ. 542 με υιοθέτηση αποσπασμάτων από την γνωστή Αγγλική υπόθεση Tildesley v. Harper 10 Ch. D. 393, ότι η τροποποίηση εγκρίνεται κατά κανόνα σε οποιοδήποτε στάδιο της διαδικασίας φτάνει να μην υπάρχει κακοπιστία από πλευράς του αιτούμενου την τροποποίηση και από την άλλη ο αντίδικος να μπορεί να ικανοποιηθεί με την καταβολή σε αυτόν των εξόδων του. Ακόμα και προσθήκη ανταπαίτησης μπορεί να εγκριθεί μέσω αιτήσεως τροποποίησης εφόσον οι πιο πάνω προϋποθέσεις ικανοποιούνται. Η τροποποίηση δικογράφου είναι εφικτή σε κάθε περίπτωση που αυτό κρίνεται αναγκαίο για τον προσδιορισμό της ουσίας της διαφοράς ή για την αποτροπή της πολλαπλότητας των διαδικασιών. Εξαίρεση αποτελούν οι περιπτώσεις που η τροποποίηση δυνατόν να επιφέρει βλάβη στον αντίδικο ή ακόμη εκεί που η κακή πίστη του αιτητή είναι εμφανής ΄Αννα Latouf Agini v. Εθνική Τράπεζα Ελλάδος Α.Ε.
(1999)1 ΑΑΔ σελ.
  1. Επομένως όσο αμελής ή καθυστερημένη και να είναι η παράλειψη που οδηγεί στην αναγκαιότητα της τροποποίησης, αυτή θα πρέπει να εγκρίνεται εκτός αν πράγματι ο αντίδικος τοποθετείται σε χειρότερη θέση από ότι θα ήταν αν η προτεινόμενη τροποποίηση εισαγόταν εξ αρχής στην αγωγή. Αυτό αναφέρεται μεταξύ άλλων και στην Ετήσια Δικονομική Πρακτική του 1973 στα σχόλια της Αγγλικής Δ.20 Θ.5 σελ.
  2. Περαιτέρω στην Πρακτική του 1958 στα σχόλια της Δ.28 Θ.1 σελ. 624, αναφέρεται ότι η εισαγωγή ακόμη και νέου θέματος δεν συνεπάγεται κατά ανάγκη την απόρριψη σχετικής αίτησης για τροποποίηση, εκτός ίσως αν έχει την εκ μέρους του εναγόμενου συνέπεια απώλειας της υπεράσπισης της παραγραφής. Στην υπόθεση Περικτιόνη Χρήστου ν. Ανδρέα Αζά
(1992)1 Α.Α.Δ. 704, λέχθηκαν τα ακόλουθα στη σελ. 707: «Η θεμελιακή αρχή που ξεπροβάλλει από τις αποφάσεις είναι πως η τροποποίηση δικογράφου είναι εφικτή σε κάθε περίπτωση που κρίνεται αναγκαίο για τον προσδιορισμό της ουσίας της διαφοράς και για αποτροπή της πολλαπλότητας των νομικών διαδικασιών. Εξαίρεση αποτελούν οι περιπτώσεις που η τροποποίηση δυνατό να επιφέρει βλάβη στον αντίδικο ή ακόμη εκεί που η κακή πίστη του αιτητή είναι εμφανής. Στην άσκηση της διακριτικής εξουσίας του Δικαστηρίου συνεκτιμάται και ο παράγων της καθυστέρησης στην υποβολή αίτησης σαν λογικής απόρροιας των διατάξεων του άρθρου 30.2 του Συντάγματος που επιτάσσει τη διεξαγωγή και περάτωση της δίκης σε εύλογα χρονικά όρια.» Στην υπόθεση Federal Bank of Lebanon (SAL) v. Νίκου Κ. Σιακόλα
(2002)1 Α.Α.Δ. 223 ειπώθηκαν τα εξής: «Είναι η θέση της νομολογίας πως, όπου υπάρχει καθυστέρηση, απαιτείται η παροχή κάποιας εξήγησης. Στην SABA & CO (T.M.P.) v. T.M.P. Agents
(1994)1 A.A.Δ. 426, κρίθηκε πως η σημασία του θέματος της δικαιολόγησης της καθυστέρησης ποικίλλει ανάλογα με τα περιστατικά της κάθε υπόθεσης και σχετίζεται με τη γνησιότητα των προθέσεων του αιτητή και την αναγκαιότητα ή το βαθμό της χρησιμότητας της τροποποίησης. Στην Χριστοδούλου ν. Χριστοδούλου
(1991)1 Α.Α.Δ. 934, λέχθηκε πως η σύγχρονη τάση είναι τα Δικαστήρια να επιτρέπουν τροποποιήσεις στις κατάλληλες περιπτώσεις, έστω και αν η αναγκαιότητα τροποποίησης είναι αποτέλεσμα αμέλειας ή καθυστέρησης. Η πιο πάνω αρχή όμως περιορίστηκε στην υπόθεση Ταξί Κυριάκος Λτδ ν. Ανδρέα Παύλου
(1995)1 Α.Α.Δ. 560, όπου τονίστηκε πως το ζήτημα εξακολουθεί να υπόκειται στη διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου που πρέπει να ασκείται έχοντας υπόψη το σύνολο των περιστατικών της υπόθεσης.» Ένα από τα κριτήρια που συνήθως επενεργεί εναντίον της αίτησης για τροποποίηση είναι κατά πόσο με την σκοπούμενη τροποποίηση εισάγεται νέα βάση αγωγής ή υπεράσπισης, ανάλογα με την περίπτωση. Αν ναι, τότε η τροποποίηση συνήθως δεν επιτρέπεται παρόλο που και σ΄ αυτή την περίπτωση δυνατόν να επιτραπεί αν η αλλαγή κριθεί ότι συνάδει με την αρχική απαίτηση του Ενάγοντα και/ή υπεράσπιση (βλ. Νικολαίδης και άλλος ν. Γερολεμή
(1980)1 ΑΑΔ 1, Γεωργίου ν. Πιστόλια
(1969)1 ΑΑΔ 613 και Τσιάππας ν. Δημοκρατίας
(1974)1 CLR 167) ιδιαίτερα εκεί που το Δικαστήριο ικανοποιείται ότι η αίτηση δεν γίνεται κακόπιστα. Στην προκειμένη περίπτωση η αιτούμενη τροποποίηση σύμφωνα με την προσκομισθείσα μαρτυρία συνάδει με την αρχική απαίτηση του Ενάγοντα. Σύμφωνα με την προσκομισθείσα μαρτυρία, αλλά και από το περιεχόμενο του φακέλου, προκύπτει ότι προτιθέμενοι Ενάγοντες περί τις 30/6/2017 και προτού οι Εναγόμενοι καταχωρήσουν υπεράσπιση τροποποίησαν τον τίτλο με βάση τη Δ.25 θ.2 προσθέτοντας ως διάδικους τα ονόματα των Αιτητών στην παρούσα Αίτηση. Στις 17/1/2018 ο Εναγόμενος 2 καταχώρησε αίτηση για παραμερισμό του Κλητηρίου Εντάλματος για τον λόγο ότι η προσθήκη διαδίκων με βάση τη Δ.25 ήταν παράτυπη. Το Δικαστήριο εξέδωσε απόφαση στις 9/1/2019 με την οποία διετάχθη ο παραμερισμός του Κλητηρίου Εντάλματος και της Έκθεσης Απαίτησης όπως είχαν διαμορφωθεί μετά την προσθήκη των τριών Εναγόντων. Η παρούσα Αίτηση καταχωρήθηκε στις 7/2/
  1. Δεν βρίσκω να υπάρχει οποιαδήποτε καθυστέρηση στην υποβολή της παρούσας Αίτησης, ούτε να έχει καταχωρηθεί για σκοπούς καθυστέρησης της διαδικασίας. Τέλος στην υπόθεση ΝΕΟΦΥΤΟΥ v. MALAK, Πολιτική Έφεση Αρ. 118/2012, νομολογήθηκαν τα ακόλουθα: «Επί της ουσίας, όμως, το Δικαστήριο έσφαλε στην κρίση του ότι το αγώγιμο δικαίωμα είχε παραγραφεί. Στην απλότητα του το θέμα εξαντλείται στην πρόνοια της Δ.9 θ.1, η οποία, όπως ήδη λέχθηκε, προνοεί ότι η προώθηση ή αντικατάσταση εναγόμενου ανατρέχει πίσω στην καταχωρηθείσα αγωγή. Η διαδικασία συνεχίζεται με τον προστεθέντα εναγόμενο «... as if the new defendant had originally been made a defendant». Αυτή δεν είναι μια απλή και μόνο δικονομική διάταξη. Έχει έρεισμα στην όλη φιλοσοφία του συστήματος αντιπαράθεσης. Υπό την αίρεση της μη ευθύνης ή εμπλοκής ενός προστιθέμενου εναγόμενου στα προηγηθέντα της διαδικασίας όσον αφορά έξοδα και άλλες οδηγίες που δόθηκαν μεταξύ των αρχικά υφιστάμενων διαδίκων, η προσθήκη ανατρέχει ως ζήτημα ουσίας πλέον, στην ίδια τη βάση της αγωγής, ως έννοιας που παραπέμπει στο σύνολο των γεγονότων που θεμελιώνουν αγώγιμο δικαίωμα. Όπως το θέτει το σύγγραμμα Street on Torts, 11η Έκδ., σελ. 626, η βάση αγωγής δημιουργείται, και επομένως από εκεί αρχίζει να μετρά και η όποια περίοδος παραγραφής, κατά το χρονικό σημείο που ένας προτιθέμενος ενάγων δικαιούται να επιτύχει σε αγωγή εναντίον ενός προτιθέμενου εναγόμενου. Εφόσον το σύνολο των γεγονότων είναι γνωστά στον προτιθέμενο ενάγοντα αναδύεται αγώγιμο δικαίωμα και βάση αγωγής. Εναπόκειται βεβαίως στον έχοντα απαίτηση διάδικο να κρίνει εναντίον ποιού ή ποιών εναγομένων επιθυμεί να εγείρει την αγωγή, (The Supreme Court Practice 1970, Vol. 1, σελ. 169, σχόλια στο O.15 r.6/9). Όλα τα γεγονότα πρέπει όμως να είναι αδιαψεύστως γνωστά για την επιλογή αυτή. Διαφορετικά επιτρέπεται ως θέμα δικαίου η προσθήκη διαδίκου ακόμη και αν η τροποποίηση ή προσθήκη επιδιώκεται μετά τη λήξη της περιόδου παραγραφής υπό την προϋπόθεση ότι διαπιστώνεται καλόπιστο λάθος στο όνομα ή το διάδικο και το λάθος αυτό δεν αφήνει αμφιβολία ως προς την πραγματική ταυτότητα του διαδίκου, (The Supreme Court Practice 1970 - ανωτέρω - σελ. 172, σχόλια στο O.15/6/14). Εξ ου και νομοθετικά είχε ήδη από το Κεφ. 15 αναγνωριστεί αυτή η δυνατότητα επέκτασης του χρόνου με το άρθρο 7, όταν λόγω δόλου ή λάθους δεν αποκαλύπτεται το αγώγιμο δικαίωμα, με παρόμοιες πρόνοιες στις διάφορες έκτοτε νομοθεσίες με την ίδια φιλοσοφία να έχει περάσει και στο νέο Νόμο αρ. 66(Ι)/
  2. Με άλλα λόγια, η ύπαρξη δόλου ή περιστάσεων που ανακόπτουν την περίοδο παραγραφής παραπέμπει στη μη συμπλήρωση, λόγω άγνοιας, της βάσης αγωγής, από πλευράς γεγονότων. Το Δικαστήριο συνεπώς έσφαλε και στην κρίση του ότι ακόμη και να λαμβανόταν υπόψη η επιστολή της Κοινοπραξίας θα υπήρχε και πάλι παραγραφή διότι στα δεδομένα της υπόθεσης υπήρχε ήδη αγωγή εγερθείσα εντός της περιόδου παραγραφής και άρα ο χρόνος δεν μπορούσε να προσμετρήσει με μόνο γνώμονα τη μεταγενέστερη γνωστοποίηση της απουσίας ασφαλιστικής κάλυψης για το ενοικιασθέν όχημα. Όπως ορθά διέκρινε το Δικαστήριο επί του σημείου, το καθαυτό αγώγιμο δικαίωμα είχε δημιουργηθεί την ημέρα του τροχαίου ατυχήματος στις 5.11.
  3. Δεν ήταν συνεπώς η προσθήκη στις 5.10.2009 της εφεσίβλητης 2 πού ήταν η καθοριστική ημερομηνία ώστε να τρέχει πίσω στις 5.11.2004, αλλά η ίδια η έγερση της αγωγής. Η αγωγή για το δημιουργηθέν αγώγιμο δικαίωμα με βάση αγωγής το δίκαιο της αμέλειας, με βάση και το άρθρο 68 του Κεφ.
  4. είχε εμπροθέσμως εγερθεί. Και όχι μόνο αυτό, αλλά το Δικαστήριο παραγνώρισε στην εκτίμηση των γεγονότων, την ιδίαν υπ΄ αυτού στην αρχή της απόφασης του καταγραφή των δεδομένων που έδειχναν, μεταξύ άλλων, ότι έγινε η πρώτη απόπειρα για προσθήκη της εφεσίβλητης στις 13.7.2007, εντός δηλαδή της περιόδου παραγραφής, ακόμη και αν το ζήτημα αντιμετωπιζόταν από αυτή την οπτική εικόνα. Η προσθήκη της εφεσίβλητης 2, ανατρέχει, για σκοπούς ουσίας πάντοτε, στο χρόνο κατάθεσης του κλητηρίου εντάλματος. Το ζήτημα έπρεπε να είχε αντιμετωπιστεί ως περίπτωση προσθήκης ενός αναγκαίου στα γεγονότα της υπόθεσης, διαδίκου. Η σχετική ρητή πρόνοια της Δ.9 θ.11 εμπεριέχεται και στις μετέπειτα τροποποιήσεις των Αγγλικών Θεσμών. Διαχωρίζεται η ανάγκη επίδοσης της αγωγής στο νέο διάδικο και η ανάγκη τροποποίησης του κλητηρίου εντάλματος από τη μεταχείριση του νέου διαδίκου ως εξαρχής εναγομένου με όλες τις προηγηθείσες διαδικασίες να ισχύουν και γι΄ αυτόν, (Annual Practice 1970 σελ. 183-184). Ακόμη και μετά τη ριζική αναθεώρηση των Αγγλικών Θεσμών, η ουσία του πράγματος έγκειται στο ότι η προσθήκη διαδίκου είναι εφικτή ακόμη αν η περίοδος παραγραφής είχε περάσει κατά το χρόνο της αίτησης για συνένωση ή αντικατάσταση, εφόσον όμως η περίοδος παραγραφής ακόμη έτρεχε όταν η αγωγή ηγέρθη και η προσθήκη του διαδίκου είναι αναγκαία λόγω λάθους στον αρχικό διάδικο, η δε απαίτηση δεν μπορεί να προχωρήσει χωρίς την προσθήκη του νέου διαδίκου. Σκοπός πάντοτε είναι η παρουσίαση ενώπιον του Δικαστηρίου πάντων των αναγκαίων διαδίκων προς επίλυση όλων των αναγκαίων επιδίκων θεμάτων, (O'Hare & Browne: Civil Litigation 2η Έκδ. σελ. 94-98).» Ο ισχυρισμός περί παραγραφής του δικαιώματος των προτιθέμενων Εναγόντων δεν ευσταθεί. Η αγωγή καταχωρήθηκε εντός της τριετίας η οποία προβλέπεται από το Νόμο και σύμφωνα με την πιο πάνω απόφαση η προσθήκη των Εναγόντων, στην παρούσα υπόθεση, ανατρέχει, για σκοπούς ουσίας στο χρόνο κατάθεσης του Κλητηρίου εντάλματος. Η προσθήκη των προτιθέμενων Εναγόντων είναι περίπτωση προσθήκης ενός αναγκαίου διαδίκου. Η Αίτηση βασίζεται στους ορθούς Κανονισμούς. Βασίζεται στη Διαταγή 9 Θ.10 η οποία προβλέπει για την προσθήκη διαδίκου και στη Δ.48 θ.1 κ αι 2 που αφορά το νομότυπο της αίτησης. Είναι η κατάληξη του Δικαστηρίου ότι οι παράμετροι για επιτυχία της Αίτησης πληρούνται και καμία αδικία μπορεί να δημιουργηθεί, υπό τις συνθήκες, στην πλευρά των Καθ΄ ων η Αίτηση η οποία δεν θα μπορούσε να αποζημιωθεί με χρήμα, μέσω της κατάλληλης διαταγής για έξοδα. Η Αίτηση εγκρίνεται και επιτρέπεται η αιτουμένη τροποποίηση του Κλητηρίου Εντάλματος και της Έκθεσης Απαίτησης ως η παράγραφος Α της Αίτησης. Επιδικάζονται έξοδα, τόσο τα έξοδα της Αίτησης, όσο και οποιαδήποτε χάνονται λόγω της τροποποίησης, υπέρ των Εναγομένων - Καθ΄ ων η Αίτηση και εναντίον του Αιτητή όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο, τα οποία να πληρωθούν στο τέλος. Τροποποιημένο Κλητήριο Ένταλμα και Έκθεση Απαίτησης να καταχωρηθούν εντός 20 ημερών από σήμερα. Υπεράσπιση να καταχωρηθεί εντός 30 ημερών από της καταχώρησης και παράδοσης των τροποποιημένων δικογράφων στους δικηγόρους των Εναγομένων. Απάντηση, εάν υπάρχει, να καταχωρηθεί εντός της προβλεπόμενης από τους θεσμούς προθεσμίας. (Υπ.) .............. Γ. Στυλιανίδης, Π.Ε.Δ. Πιστόν αντίγραφον Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.