← Κύπρος

ΠΑΝΑΓΗ ν. ALLIANZ ΑΝΩΝΥΜΟΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΑΣΦΑΛΙΣΕΩΝ ΖΩΗΣ κ.α., Αρ. Αγωγής: 1550/19, 6/2/2020

ΠΑΝΑΓΗ ν. ALLIANZ ΑΝΩΝΥΜΟΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΑΣΦΑΛΙΣΕΩΝ ΖΩΗΣ κ.α., Αρ. Αγωγής: 1550/19, 6/2/2020 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2020:A82 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Λ. Α. Παντελή, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 1550/19 Μεταξύ: XXXXX ΠΑΝΑΓΗ Ενάγοντας και

  1. ALLIANZ ΑΝΩΝΥΜΟΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΑΣΦΑΛΙΣΕΩΝ ΖΩΗΣ
  2. ΣΥΝΕΡΓΑΤΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗΣ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΚΩΝ ΣΤΟΙΧΕΙΩΝ ΛΤΔ Εναγομένων --------------------- Αίτηση για απόφαση λόγω μη καταχώρισης σημειώματος εμφανίσεως 06 Φεβρουαρίου 2020 Για τον Ενάγοντα/Αιτητή: κος Χ" Χριστοφή Για την Εναγομένη 1/Καθ' ης η αίτηση: καμία εμφάνιση ΑΠΟΦΑΣΗ Η παρούσα αφορά μόνο την εναγομένη
  3. Αυτό γιατί αν και η αγωγή επιδόθηκε στην εναγομένη 1, εν τούτοις δεν καταχώρισε σημείωμα εμφανίσεως. Απότοκο τούτης της παράλειψης ήταν η καταχώριση της επίδικης αίτησης από πλευράς του ενάγοντα, με την οποία αιτείται έκδοση απόφασης εναντίον της εναγομένης
  4. Κρίνω πως δεν επιβάλλεται εκτεταμένη ανάλυση των δικογραφημένων ισχυρισμών του ενάγοντα. Η επιβαλλόμενη πληροφόρηση του αναγνώστη εξυπηρετείται από όσα ακολουθούν. Είναι δικογραφημένη θέση του ενάγοντα πως η εναγομένη 2 είναι πιστωτικό ίδρυμα που απορρόφησε τις εργασίες συνεργατικού ιδρύματος με το οποίο είχε συνομολογήσει συμφωνία δανείου. Για να τον δανείσει όμως το πιστωτικό ίδρυμα (στη συνέχεια το πιστωτικό ίδρυμα) του τέθηκε ως προϋπόθεση να συμμετάσχει σε ομαδική συμφωνία ασφάλισης ζωής, την οποία κάλυψη πρόσφερε η εναγομένη 1 (στη συνέχεια η ασφαλιστική εταιρεία). Ούτω και έπραξε ο ενάγων και ακολούθως εκχώρησε την κάλυψη στο πιστωτικό ίδρυμα. Την 11/07/2011 ο ενάγων τραυματίστηκε στην έκρηξη του Μαρί και κατέστη ανίκανος για εργασία. Η συμφωνία ασφάλισης αφορούσε, σύμφωνα πάντα με τον ενάγοντα, κάλυψη Μόνιμης Ολικής Ανικανότητας. Κατά τον ίδιο χρόνο το δάνειο του ενάγοντα με την τράπεζα παρουσίαζε υπόλοιπο €34.146,
  5. Καίτοι ο ενάγων ζήτησε από το πιστωτικό ίδρυμα να απαιτήσει την εξόφληση του δανείου από την ασφαλιστική εταιρεία, το τελευταίο δεν έπραξε τούτο. Πιστωτικό ίδρυμα και ασφαλιστική εταιρεία αρνούνται να καταβάλουν το ποσό της ασφάλειας και κατ' αυτό τον τρόπο να καλύψουν το δάνειο του ενάγοντα με την τράπεζα. Εξ ου και ο ενάγων αιτείται αριθμό διαταγμάτων τόσο εναντίον της ασφαλιστικής εταιρείας, όσο και εναντίον του πιστωτικού ιδρύματος. Ας δούμε τώρα τη μαρτυρία που προσκόμισε ο ενάγων και ας σημειωθεί εξ αρχής ότι η ποιότητα τούτης κρίνεται υψηλή. Όχι απλώς επειδή δεν αμφισβητήθηκε, αλλά γιατί όπως θα διαφανεί από όσα ακολουθούν, το σύνολο όσων εκεί αναφέρονται επιβεβαιώνεται από τα διάφορα τεκμήρια που προσκομίστηκαν. Περιπλέον, η μαρτυρία του ενάγοντα δεν είναι μόνο αιτιολογημένη, είναι και λογική. Η ουσία της μαρτυρίας του συνάδει με τα αναφερόμενα στη σύμβαση και δικαιολογείται από τις ιατρικές εκθέσεις. Ως εκ των πιο πάνω η μαρτυρία του ενάγοντα υιοθετείται πλήρως. Βάσει της προσκομισθείσας μαρτυρίας διαπιστώνεται ότι λόγω δανείου που ο ενάγων συνομολόγησε την 31/09/2009 με συγκεκριμένο πιστωτικό ίδρυμα, του ζητήθηκε να προσχωρήσει σε συμφωνία ομαδικής ασφάλισης. Τούτη η συμφωνία είναι το τεκμήριο 1 στην 1η ένορκη δήλωση. Ο ενάγων όντως προσχώρησε σε αυτή τη συμφωνία και όπως αποκαλύπτει η 2η ένορκη δήλωση τούτου, κατέβαλλε το σύνολο των ασφαλίστρων του μέχρι και την 31/12/
  6. Σχετικό είναι το τεκμήριο 4 στη 2η ένορκη δήλωση του ενάγοντα. Σημαντική είναι η ημερομηνία 11/07/
  7. Κατ' εκείνη την ημερομηνία η αξιόπιστη και αναμφισβήτητη μαρτυρία του ενάγοντα τον θέλει να ψαρεύει παρά την παραθαλάσσια περιοχή Μαρί. Κατά τον ίδιο χρόνο προκλήθηκε μεγάλη έκρηξη σε φορτίο από πυρίτιδες στη Ναυτική Βάση Ευάγγελος Φλωράκης, αποτέλεσμα της οποίας ήταν ο πολυτραυματισμός του ενάγοντα σε διάφορα μέρη του σώματος. Η ιατρική βεβαίωση, τεκμήριο 2 στην 1η ένορκη δήλωση, καθώς και το ιατρικό σημείωμα, τεκμήριο 3 στην ίδια ένορκη δήλωση, ομιλούν αφ' εαυτών. Αναδεικνύουν την έκταση των τραυμάτων του και περαιτέρω τη μονιμότητα της κατάστασης της υγείας του. Συνιστά εύρημα του Δικαστηρίου ότι η έκρηξη στο Μαρί και ο συνακόλουθος τραυματισμός του ενάγοντα, τον κατέστησε μόνιμα και ολικά ανίκανο για εργασία. Ο ενάγων γεννήθηκε το έτος 1964 και συνεπώς κατά τον επίδικο χρόνο δεν είχε περάσει το 65ο έτος της ηλικίας. Διαπιστώνεται περαιτέρω ότι λίγο μετά τον τραυματισμό του ενάγοντα, συγκεκριμένα την 31/12/2011, το υπόλοιπο του δανείου που είχε με το πιστωτικό ίδρυμα ανερχόταν σε €21.370,
  8. Σχετικό είναι το τεκμήριο 1 στην 3η ένορκη δήλωση. Η σημασία αυτού του δανείου έγκειται σε αυτό που ο ενάγων εξήγησε, δηλαδή ότι εκχώρησε το προϊόν της προμνησθείσας ασφάλειας, ως εξασφάλιση της αποπληρωμής του δανείου. Ως εκ τούτου ο ενάγων προέβη σε διαβήματα προς την ασφαλιστική εταιρεία και το πιστωτικό ίδρυμα και τους κάλεσε να εξοφλήσουν το υπόλοιπο του δανείου. Στις 08/10/2015 έλαβε απάντηση από το πιστωτικό ίδρυμα που τον πληροφορούσε για την απόφαση της ασφαλιστικής εταιρείας να μην αποδεχτεί την απαίτησή του. Η απάντηση είναι το τεκμήριο 5 στην 1η ένορκη δήλωση. Την 08/11/2017 ο συνήγορος του ενάγοντα αποτάθηκε εκ νέου στο πιστωτικό ίδρυμα και ζητούσε να πληροφορηθεί κατά πόσο προτίθενται να λάβουν δικαστικά μέτρα εναντίον της ασφαλιστικής εταιρείας. Τους πληροφόρησε περαιτέρω ότι σε διαφορετική περίπτωση θα κινείτο δικαστικά. Η επιστολή αυτή μαζί με απόδειξη αποστολής της, είναι το τεκμήριο 6 στην 1η ένορκη δήλωση. Όλα τα πιο πάνω συνιστούν ευρήματα του Δικαστηρίου που προκύπτουν από την αναμφισβήτητη και αξιόπιστη μαρτυρία του ενάγοντα. Με δεδομένη την εκχώρηση του ασφαλιστηρίου εγγράφου, τεκμήριο 1, προς όφελος του πιστωτικού ιδρύματος δια ικανοποίηση του δανείου που χορήγησε στον ενάγοντα, το πρώτο που απασχολεί είναι το δικαίωμα του ενάγοντος να απαιτήσει οτιδήποτε αφορά ωφελήματα του εκχωρημένου ασφαλιστικού συμβολαίου. Εν τούτοις η αρχή που αναλύεται στην υπόθεση Λουκά ν. Eurolife Ltd

(2009)1Β Α.Α.Δ. 1524 με παραπομπή στην υπόθεση Three Rivers District Council a.o. v. Bank of England
(1995)4 All E.R. 312, καθιστά σαφές πως αν και κανονικώς εχόντων των πραγμάτων ο εκχωρών δεν δικαιούται να διεκδικήσει δικαιώματα που απορρέουν από συμφωνία που εκχώρησε, εκεί όπου ο εκδοχέας αρνείται ή παραλείπει να διεκδικήσει το ωφέλημα, ο ασφαλιζόμενος/εκχωρών έχει το δικαίωμα να τον καταστήσει εναγόμενο, εκτός αν ο εκδοχέας συναινεί να συνενωθεί ως ενάγων. Στην προκείμενη περίπτωση αυτό είναι που εξυπηρετούν τα τεκμήρια 5 και 6 στην 1η ένορκη δήλωση. Με δεδομένο ότι το πιστωτικό ίδρυμα παρέλειψε να διεκδικήσει το ωφέλημα του συμβολαίου τεκμήριο 1 στο οποίο ο ενάγων προσχώρησε, παρά τις απαιτήσεις του ενάγοντα/εκχωρητή, ο τελευταίος είχε κάθε δικαίωμα να εγείρει την παρούσα αγωγή υπό την προσωπική του ιδιότητα και να καταστήσει τον εκδοχέα διάδικο, εδώ εναγόμενο. Συνεπώς παρά το γεγονός ότι ο ενάγων είχε εκχωρήσει το ωφέλημα της ασφάλειας, υπό τις περιστάσεις που πιο πάνω εξηγήθηκαν δεν εμποδίζεται να εγείρει την επίδικη αγωγή. Έχει ήδη αναφερθεί ότι αποτελεί διαπίστωση του Δικαστηρίου πως το τεκμήριο 1 στην 1η ένορκη δήλωση του ενάγοντα, είναι το συμβόλαιο ομαδικής ασφάλισης στο οποίο προσχώρησε. Αυτό άλλωστε διαπιστώνεται και από το τεκμήριο 4 στη 2η ένορκη δήλωση, που είναι βεβαίωση της εναγομένης 1 ότι κατά πάντα ουσιώδη χρόνο ο ενάγων ήταν ασφαλισμένος στο ομαδικό ασφαλιστήριο συμβόλαιο με αριθμό XXXXX63. Αυτός είναι ο αριθμός του τεκμηρίου 1 στην 1η ένορκη δήλωση. Καθίσταται αντιληπτό ότι η επιτυχία της αγωγής του ενάγοντα κατά της εναγομένης 1 εξαρτάται από τους όρους του περί ου ο λόγος ασφαλιστήριου συμβολαίου και βεβαίως την ερμηνεία που θα τους αποδοθεί. Όπως έχει νομολογηθεί η ερμηνεία εγγράφου σύγκειται στην εξακρίβωση του νοήματος που προσλαμβάνουν οι λέξεις που έχουν χρησιμοποιηθεί, εφόσον αυτές οι λέξεις εκλαμβάνεται ότι αποδίδουν και αποκαλύπτουν τις προθέσεις των μερών. Η σημασία της φρασεολογίας που ενσωματώθηκε στη σύμβαση και δη ότι υπερτερεί έναντι τυχόν διαφορετικών προθέσεων που τα μέρη είχαν αλλά δεν εξωτερίκευσαν, εύγλωττα αποδίδεται στην υπόθεση Monypenny ν. Monypenny
(1861)9 H.L.C. 114, η οποία υιοθετήθηκε στην υπόθεση Λαζούρας ν. Σκυλλουριώτου
(1992)1Α Α.Α.Δ. 168, 173. Λέχθηκε εκεί ότι· « the question is not what the parties to a deed may have intended to do by entering into that deed, but what is the meaning of the words used in that deed: a most important distinction in all cases of construction and the disregard of which often leads to erroneous conclusions». Συνεπώς ζητούμενο δεν είναι οι ενδόμυχες και ουδέποτε αποκαλυφθείσες στην άλλη πλευρά προθέσεις ενός μέρους, αλλά το αντικειμενικό νόημα όσων περιέχονται στη συμφωνία. Όπως υποδεικνύεται στη Χ"Στυλλή ν. Κυπριακών Αερογραμμών Λτδ, Πολ. Έφ. 38/2009, ημερ. 22.5.2012, η προσήλωση στα γραφόμενα της σύμβασης και ο αποκλεισμός εξωγενούς μαρτυρίας, αναπτύχθηκε για να προσδώσει βεβαιότητα στις καθημερινές συναλλαγές. Ως εκ των πιο πάνω κριτής του εγγράφου είναι το Δικαστήριο και όχι η υποκειμενική αντίληψη που οι διάδικοι σχηματίζουν. Σε αυτή δε τη διεργασία κριτήριο δεν είναι άλλο από την αντίληψη του μέσου λογικού ανθρώπου (βλ. Θεολόγου ν. Κτηματικής Εταιρείας Νέμεσις Λτδ
(1998)1 Α Α.Α.Δ. 407, 413). Η ερμηνεία ενός ασφαλιστικού συμβολαίου δεν διαφέρει, όπως εξηγείται στην υπόθεση Λιπέρη, υπό την ιδιότητα του ως διαχειριστής της περιουσίας του αποβιώσαντα Ελευθέριου Γεωργίου Πουντζιουρή τέως εξ Αραδίππου ν. Ecclesiastical Insurance Office Plc κ.α., ECLI:CY:AD:2019:A329, Πολ. Έφ. 42/13, 19/07/2019. Στην προκείμενη περίπτωση στον «Πίνακα Συμβολαίου» στα «Συμπληρωματικά Ωφελήματα», αναφέρεται «Πρόσθετη Πράξη αρ. 1: Κάλυψη Μόνιμης Ολικής Ανικανότητας για εργασία από ατύχημα». Αυτή η πρόσθετη πράξη είναι η αμέσως επόμενη σελίδα του συμβολαίου και φέρει τίτλο «Ασφάλιση Μόνιμης και Ολικής Ανικανότητας για εργασία από ατύχημα». Είναι λοιπόν αντιληπτό ότι στην υπό κρίση περίπτωση ενάγων και εναγομένη 1 συνεβλήθησαν για κάλυψη όχι μόνο σε περίπτωση θανάτου, αλλά και σε περίπτωση μόνιμης και ολικής ανικανότητας για εργασία. Ας δούμε τώρα τι είναι αυτό που συμφώνησαν σε σχέση με τη μόνιμη και ολική ανικανότητα. Ο όρος 1 τούτου του μέρους της συμφωνίας διαλαμβάνει ότι· « Η Εταιρία αφού λάβει ικανοποιητική απόδειξη ότι η Μόνιμη και Ολική Ανικανότητα όπως ορίζεται πιο κάτω συνέβη κατά την διάρκεια ισχύος του συμβολαίου και πριν την 65η επέτειο των γενεθλίων του Ασφαλιζομένου, τότε τηρουμένων των όρων και προϋποθέσεων του Συμβολαίου καθώς και της πρόσθετης αυτής πράξης, η Εταιρία θα προπληρώσει το ασφάλισμα θανάτου σε δώδεκα
(12)ίσες τριμηνιαίες δόσεις με την πρώτη δόση να καθίσταται πληρωτέα την ημέρα που η απαίτηση εγκρίνεται από την Εταιρία.» Αρμόζει να σημειωθεί πως το τι εστί μόνιμη και ολική ανικανότητα αποτελεί αντικείμενο του όρου 2 του ίδιου μέρους της συμφωνίας. Αναφέρεται εκεί ότι· « Μόνιμη και Ολική Ανικανότητα ορίζεται σαν η ανικανότητα:
  1. που οφείλεται αποκλειστικά σε περιστατικό που οφείλεται σε αιτία βίαιη αιφνίδια, τυχαία, εξωτερική, απόλυτα ανεξάρτητη από την θέληση του Ασφαλιζομένου και η οποία προκαλεί ορατές σωματικές βλάβες που οφείλονται αποκλειστικά σ' αυτή την αιτία.
  2. που αποτρέπει επί μονίμου βάσεως τον Ασφαλιζόμενο από του να απασχολείται σε οποιοδήποτε επάγγελμα έναντι αμοιβής ή κέρδους και που διαρκεί για μια συνεχή περίοδο 6 ημερολογιακών μηνών.» Αρχίζοντας από αυτό το τελευταίο παρατηρώ ότι στην προκείμενη περίπτωση τα τεκμήρια 2 και 3 στην 1η ένορκη δήλωση βεβαιώνουν την ανικανότητα και μονιμότητα της κατάστασης της υγείας του ενάγοντα. Η δε εξιστόρηση των γεγονότων από τον ίδιο σε σχέση με το πώς επήλθε η υπό κρίση βλάβη, παραπέμπει στην έκρηξη στο Μαρί σε χρόνο που ο ίδιος έτυχε να ψαρεύει στην περιοχή, δηλαδή προέκυψε από βίαια, αιφνίδια και απολύτως ανεξάρτητη περίπτωση από τη θέληση του ενάγοντα, ως αναφέρεται στον όρο 2.1 της συμφωνίας, πιο πάνω. Αποτελεί εύρημα του Δικαστηρίου ότι κατά πάντα ουσιώδη χρόνο το επίδικο συμβόλαιο βρίσκετο σε ισχύ (βλ. τεκμήρια 4 στη 2η ένορκη δήλωση). Η δε ηλικία του ενάγοντα κατά τον χρόνο του συμβάντος (11/07/2011), δεν είχε ξεπεράσει το 65ο έτος, εφόσον γεννήθηκε το έτος
  3. Αξιοπρόσεκτο είναι ότι στον σχετικό όρο (όρος 1) ορίζεται ότι η εταιρεία, δηλαδή η ασφαλιστική, σε περίπτωση μόνιμης και ολικής ανικανότητας υποχρεούται να καταβάλει στον ασφαλιζόμενο το ασφάλισμα θανάτου. Δηλαδή αν και αυτό το σκέλος της ασφάλειας δεν αφορά θάνατο, εν τούτοις η αποζημίωση ορίζεται με ανάλογους όρους. Τι εστί ωφέλημα θανάτου επεξηγείται στον Πίνακα Συμβολαίου όπου αναφέρεται· « Ωφέλημα Θανάτου: Το υπόλοιπο του δανείου του θανόντος όπως αυτό φαίνεται στην ημερήσια κατάσταση υπολοίπων δανείων που τηρείται για λογαριασμό της Σ.Π.Ε. Βασιλικού Πεντάσχοινου το βράδυ πριν το θάνατο του, περιλαμβανομένων των δεδουλευμένων τόκων, επιβαρύνσεων, τελών και εξόδων κατά την ημερομηνία αυτή.» Είναι ηλίου φαεινότερον πως η συμφωνία των μερών - ενάγοντα και εναγομένης 1 - θέλει την κάλυψη να περιορίζεται στο εκάστοτε υπόλοιπο του δανείου. Εξ ου και το ασφάλιστρο συναρτάται με αυτό το υπόλοιπο, δηλαδή 2,30% επί αυτού (βλ. Πίνακα Συμβολαίου). Βάσει όλων των ανωτέρω καταλήγω ότι ενάγων και εναγομένη 1 συμφώνησαν την κάλυψη του πρώτου σε περίπτωση, μεταξύ άλλων, μόνιμης και ολικής ανικανότητας, στο ύψος του εκάστοτε υπολοίπου του δανείου του ενάγοντα με το πιστωτικό ίδρυμα. Παρ' ότι ο ενάγων τραυματίστηκε και κατέστη μόνιμα και ολικά ανίκανος για εργασία, η εναγομένη 1 αρνήθηκε να καλύψει, ως η συμβατική της υποχρέωση, το δάνειο του ενάγοντα στην τράπεζα. Αυτή η διαπίστωση καθιστά την απαίτηση του ενάγοντα εύλογη. Τώρα, καίτοι η απαίτηση κρίνεται εύλογη δύο λόγια πρέπει να ειπωθούν και για το ότι η υπό κρίση διαδικασία διεξήχθη στην απουσία της εναγομένης
  4. Επί του προκειμένου σχετική είναι η υπόθεση Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ ν. Γ&Κ Βιονευρολογική Λτδ κ.α.
(2011)1Α Α.Α.Δ. 234,
  1. Εξηγείται εκεί ότι· « Τέτοια απόφαση είναι δυνατό να εκδοθεί δυνάμει των προνοιών του θ.4 της Δ.17 των περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμών, οι οποίες αντιστοιχούν με αυτές του θ.4 της Δ.13 των παλαιών Αγγλικών Δικονομικών Κανονισμών και οι οποίες έχουν ως εξής: "
  2. Where the writ of summons is for a liquidated demand, whether specially indorsed or otherwise, and there are several defendants, of whom one or more appear to the writ, and another or others of them fail to appear, the plaintiff may apply for judgment, as in the preceding rule, against such as have not appeared, and may issue execution upon such judgment without prejudice to his right to proceed with the action against such as have appeared." Προκύπτει επομένως ότι η δυνατότητα έκδοσης ξεχωριστών αποφάσεων εναντίον συνεναγομένων στη βάση ξεχωριστών αιτήσεων για απόφαση, είναι θεσμικά κατοχυρωμένη. Η απόφαση στη Σιαμμάς εκδόθηκε χωρίς οποιαδήποτε αναφορά στις πρόνοιες του θ.4 της Δ.17 και κατά πλήρη παραγνώριση και παραβίαση τους. Επομένως, είναι εσφαλμένη. Όμως, η απόφαση Σιαμμάς είναι εσφαλμένη και για τους πιο κάτω λόγους: Έκδοση απόφασης εναντίον συνεναγομένου δεν προκαθορίζει ούτε και προαποφασίζει κατ' ανάγκη, ως το σκεπτικό της υπόθεσης Σιαμμάς εισηγείται, τη μοίρα της αξίωσης εναντίον άλλου συνεναγομένου. Η κάθε περίπτωση κρίνεται ξεχωριστά και με βάση το υλικό που ο αιτητής επιλέγει να θέσει ενώπιον του δικαστηρίου. Για μια ενδιαφέρουσα συζήτηση αναφορικά με την εμβέλεια του πεδίου εφαρμογής των προνοιών του θ. 4 της Δ.13, οι οποίες υπενθυμίζουμε είναι πανομοιότυπες με αυτές του θ. 4 της Δ.17, παραπέμπουμε στην επεξηγηματική σημείωση του συγγράμματος Annual Practice του 1958 υπό τον τίτλο "Some Defendants not Served", σελ.
  3. Απόφαση που εκδίδεται λόγω παράλειψης καταχώρισης σημειώματος εμφάνισης, δεν καθορίζει με τελεσίδικο ή απόλυτο τρόπο ακόμη και τα δικαιώματα αυτού τούτου του ενάγοντα εναντίον του εγγυητή.» Εκ των ανωτέρω καθίσταται σαφές ότι σε υπόθεση εκκαθαρισμένης απαίτησης, τυχόν απόδειξη της υπόθεσης του ενάγοντα εναντίον ενός εκ των εναγομένων, δεν προκαθορίζει το αποτέλεσμα για τον έτερο εναγόμενο, εφόσον η κάθε περίπτωση κρίνεται ξεχωριστά. Και εδώ δεν χωρεί αμφιβολία ότι η αξίωση είναι εκκαθαρισμένη, έστω και αν το αξιούμενο ποσό δεν αναφέρεται ρητά. Όπως υποδεικνύεται στην παλαιά αγγλική διαταγή Ο.3 r.7, σελίδα 30 της Ετήσιας Πρακτικής του 1958, στην οποία παραπέμπει η αγγλική Ο.13 r.4 που μνημονεύεται στην υπόθεση Τράπεζα Κύπρου, πιο πάνω, η εκκαθαρισμένη απαίτηση, έστω και αν δεν αναφέρεται, θα πρέπει να είναι τόσο ξεκάθαρη ώστε η εξακρίβωση του ποσού να είναι απλώς θέμα υπολογισμού (. be so expressed that the ascertainment of the amount is a mere matter of calculation). Στην προκείμενη περίπτωση αυτό είναι που ισχύει, δοθέντος ότι η σύμβαση των διαδίκων προσδιορίζει με ακρίβεια το συμφωνηθέν ποσό. Τούτο είναι το ωφέλημα θανάτου, που ως έχει επεξηγηθεί αντιστοιχεί στο υπόλοιπο του δανείου το βράδυ πριν το θάνατο, ή στην περίπτωση της μόνιμης ολικής ανικανότητας, το βράδυ πριν το ατυχές συμβάν που την προκάλεσε. Έχοντας αναφέρει όλα τα πιο πάνω το επόμενο που πρέπει να λεχθεί είναι πως οι αξιώσεις του ενάγοντα vis a vis την εναγομένη 1, περιορίζονται στα διατακτικά Α, Γ, Δ και Ε. Εν τούτοις σε σχέση με το διατακτικό Δ ο συνήγορος του ενάγοντα απέσυρε το τελευταίο σκέλος στο οποίο αναφέρεται «και/ή να προβεί σε πλήρη εξόφληση αυτού». Το ίδιο σε σχέση με το διατακτικό Ε από το σημείο που αναφέρει «να εξοφλήσει το υπόλοιπο του δανείου». Ο συνήγορος ζήτησε όπως τα τυχόν διατάγματα που το Δικαστήριο ήθελε εκδώσει, καλούν την εναγομένη 1 να καταβάλει το εκάστοτε υπόλοιπο του δανείου κατά το χρόνο αποπληρωμής τούτου. Ενόψει όλων των ανωτέρω η θέση του συνηγόρου του ενάγοντα είναι ορθή και δίκαιη. Αφενός προκύπτει από τη σύμβαση των διαδίκων, ενάγοντα και εναγομένης 1 και αφετέρου αφήνει ανεπηρέαστη τη δικανική σχέση του ενάγοντα με την εναγομένη
  4. Για όλους τους λόγους που πιο πάνω επιχείρησα να εξηγήσω, υπέρ του ενάγοντα και εναντίον της εναγομένης 1 εκδίδεται απόφαση ως οι παράγραφοι Α, Γ, Δ και Ε, ήτοι: Α) Αναγνωρίζεται ότι ο ενάγων τυγχάνει ασφαλιζόμενος δυνάμει των όρων του Συμβολαίου Ομαδικής Ασφάλειας Ζωής που συνήφθη μεταξύ της εναγομένης 1 και της εναγομένης
  5. Γ) Η εναγομένη 1 οφείλει να καταβάλει στην εναγομένη 2 το ποσό του ασφαλίσματος ως δικαιούχο του Ασφαλίσματος δυνάμει εκχώρησης και/ή δυνάμει των όρων του Συμβολαίου Ομαδικής Ασφάλειας Ζωής το ποσό του ασφαλίσματος. Δ) Η εναγομένη 1 να καταβάλει στην εναγομένη 2 το ποσό που αντιστοιχεί στο υπόλοιπο του δανείου που είχε συνάψει ο ενάγων με την εναγομένη 2 περί ή κατά τις 31/09/2009 και να καταβάλει το εκάστοτε υπόλοιπο κατά την ημέρα που ήθελε προβεί σε καταβολή τούτου. Ε) Αναγνωρίζεται ότι η εναγομένη 1 οφείλει δυνάμει της Συμφωνίας Ασφάλισης να καταβάλει το εκάστοτε υπόλοιπο του δανείου που ο ενάγων συνομολόγησε με την εναγομένη 2, όπως αυτό εμφαίνεται κατά την ημέρα που ήθελε προβεί σε καταβολή τούτου. Τέλος, υπέρ του ενάγοντα και εναντίον της εναγομένης 1 επιδικάζονται και έξοδα διαδικασίας, ως θα υπολογιστούν από τον πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ)....................................... Λ.Α. Παντελή, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΕΔ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.