← Κύπρος

ΛΟΪΖΟΥ ν. ΕΥΡΙΠΙΔΟΥ, Αρ. Αγωγής: 2660/17, 28/2/2020

ΛΟΪΖΟΥ ν. ΕΥΡΙΠΙΔΟΥ, Αρ. Αγωγής: 2660/17, 28/2/2020 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2020:A111 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Λ. ΠΑΣΧΑΛΙΔΗ, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 2660/17 Μεταξύ: XXXXX ΛΟΪΖΟΥ Ενάγοντας - Καθ' ου η Αίτηση και XXXXX ΕΥΡΙΠΙΔΟΥ Εναγόμενος - Αιτητής ------------------------------------------------------- (Αίτηση ημερ. 07/10/19 για εκδίκαση προδικαστικού σημείου) Ημερομηνία: 28 Φεβρουαρίου 2020 Εμφανίσεις: Για ενάγοντα - καθ' ου η αίτηση: κ. Δ. Μιχαηλίδης για Χρίστο Μ. Τριανταφυλλίδη Για εναγόμενο - αιτητή: κ. Α. Η. Αντωνιάδης για Α. Αργυρού & Συνεργάτες ΔΕΠΕ ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Ο ενάγοντας, ο οποίος κατά τον ουσιώδη χρόνο ήταν πρόεδρος του Διοικητικού Συμβουλίου του ΚΟΤ, ήγειρε προσωπικά την παρούσα αγωγή ισχυριζόμενος ότι ο εναγόμενος, υπάλληλος του ΚΟΤ και υπεύθυνος του γραφείου του ΚΟΤ στην Ολλανδία, παραβίασε το ανθρώπινο και δυνάμει των αρ. 15Σ και 17Σ συνταγματικά κατοχυρωμένο δικαίωμα του στην προστασία της ιδιωτικής ζωής και της επικοινωνίας, όταν σε συνάντηση που έλαβε χώρα μεταξύ των και άλλων προσώπων στις 21/03/16 στα κεντρικά γραφεία του ΚΟΤ στην Λευκωσία για να συζητηθεί η έκθεση του εσωτερικού οικονομικού ελέγχου που έγινε για το γραφείο του ΚΟΤ στην Ολλανδία, τον ηχογράφησε χωρίς τη συγκατάθεση και τη θέληση του. Την εν λόγω ηχογράφηση, ισχυρίζεται ο ενάγοντας, ο εναγόμενος στη συνέχεια την κατέθεσε ως τεκμήριο σε δικαστική διαδικασία στην Ολλανδία η οποία αφορά σε διαφορές που προέκυψαν μεταξύ του εναγόμενου και του ΚΟΤ. Με την υπεράσπιση που καταχώρησε ο εναγόμενος ο οποίος καταχώρησε κανονικό σημείωμα εμφάνισης, προβάλλονται διάφοροι ισχυρισμοί. Δέχεται όμως ο εναγόμενος ότι όντως μετέβηκε στις 21/03/16 στα γραφεία του ΚΟΤ στη Λευκωσία για σκοπούς συζήτησης της έκθεσης του εσωτερικού ελέγχου που αφορούσε το γραφείο στο οποίο είναι υπεύθυνος όπως δέχεται επίσης και ότι κατά την εν λόγω συνάντηση, η οποία ήταν πειθαρχικής φύσης, «προέβη σε ηχογράφηση και/ή ηχητική καταγραφή της συνάντησης και/ή πειθαρχικής διαδικασίας ... καθότι ενόψει της εχθρικής και/ή επιθετικής συμπεριφοράς του ΚΟΤ και/ή του διοικητικού συμβουλίου αυτός όφειλε να έχει πλήρως καταγραμμένα τα όσα θα λέγονταν κατά τη διαδικασία και/ή συνάντηση για σκοπούς χρήσης στα πλαίσια της δικαστικής διαμάχης που είχε ήδη αρχίσει ενώπιον των Δικαστηρίων των Κάτω Χωρών». Ισχυρίζεται δε ο εναγόμενος αφ' ενός ότι προέβη στην εν λόγω ενέργεια κατόπιν νομικής συμβουλής που έλαβε από το δικηγόρο του στις Κάτω Χώρες και αφ' ετέρου ότι εφόσον κατά τη συνάντηση υπήρχε πρακτικογράφος, «.ο ενάγοντας γνώριζε πλήρως και/ή όφειλε να γνωρίζει και/ή εύλογα όφειλε να αναμένει ότι τα όσα λέγονταν . θα καταγράφονταν και/ή θα χρησιμοποιούνταν στα πλαίσια της δικαστικής διαδικασίας ενώπιον των Δικαστηρίων των Κάτω Χωρών και/ή δεν θα αποτελούσαν σε καμία περίπτωση ιδιωτική συνομιλία και/ή επικοινωνία του ενάγοντα κατά τρόπο που η οποιαδήποτε καταγραφή και/ή παρακολούθηση της θα παρέβαινε και/ή θα παραβίαζε και/ή θα περιόριζε στα συνταγματικά και/ή νόμιμα δικαιώματα του». Πρόσθετα των πιο πάνω ισχυρισμών του, ο εναγόμενος ήγειρε με την υπεράσπιση του και προδικαστική ένσταση, την εκδίκαση της οποίας ζητά με την παρούσα αίτηση, ισχυριζόμενος ότι τα κυπριακά Δικαστήρια στερούνται δικαιοδοσίας να εκδικάσουν την παρούσα υπόθεση διότι ο εναγόμενος έχει την κατοικία του στις Κάτω Χώρες και διότι η χρήση και/ή κατάθεση και/ή γνωστοποίηση της επίδικης ηχογράφησης που συνιστά το κατ' ισχυρισμό ζημιογόνο γεγονός έλαβε χώρα στα πλαίσια δικαστικής διαδικασίας στις Κάτω Χώρες και καμία ζημιά δεν προκλήθηκε στην Κύπρο. Τυγχάνουν εφαρμογής συνεπώς κατά τον εναγόμενο, οι πρόνοιες του αρ. 4 του Κανονισμού (ΕΕ) 1215/12 σύμφωνα με τις οποίες δικαιοδοτικά αρμόδια Δικαστήρια να επιληφθούν της υπόθεσης είναι αυτά των Κάτω Χωρών. Στην αίτηση του εναγόμενου, η οποία εδράζεται κυρίως επί της Δ.27, η πλευρά του ενάγοντα έφερε ένσταση υποστηρίζοντας ότι το θέμα που εγείρεται δεν είναι αμιγώς νομικό, ότι λόγω της απουσίας παραδεκτών και μη αμφισβητούμενων γεγονότων θα πρέπει πρώτα να αποκρυσταλλωθεί το πραγματικό πλαίσιο που περιβάλλει την υπόθεση καθώς και διότι το αγώγιμο δικαίωμα του ενάγοντα δημιουργήθηκε κατά τη συνάντηση στις 21/03/16 στην Κύπρο και συγκεκριμένα στην Λευκωσία όπου έχει την έδρα του το παρών Δικαστήριο. Την εκατέρωθεν επιχειρηματολογία τους οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των μερών την ανέπτυξαν ενώπιον μου χθες με εμπεριστατωμένες γραπτές αγορεύσεις αναφορά στις οποίες κάνω πιο κάτω όπου κρίνεται αναγκαίο. Εξέτασα με προσοχή τα όσα τέθηκαν ενώπιον μου και σημειώνω τα εξής: Η αγωγή εδράζεται ουσιαστικά σε κατ' ισχυρισμό παραβίαση των εκ του κυπριακού Συντάγματος προστατευόμενων δικαιωμάτων για σεβασμό του απαράβατου της ιδιωτικής ζωής, της επικοινωνίας και της αλληλογραφίας (βλ. αρ. 15Σ και 17Σ). Αν και στην αγόρευση του ο ευπαίδευτος συνήγορος του ενάγοντα εξέφρασε την άποψη ότι τα ουσιώδη επίδικα γεγονότα δεν είναι παραδεκτά και αδιαμφισβήτητα εντούτοις φαίνεται να διέλαθε της προσοχής του ότι οι παραγράφοι 5 και 6 της υπεράσπισης είναι ξεκάθαρες ως προς το ότι είναι εκ της δικογραφίας παραδεκτό το ότι όντως στις 21/03/16 ο εναγόμενος, ο οποίος να σημειωθεί είναι Κύπριος, ηχογράφησε στα γραφεία του ΚΟΤ στη Λευκωσία τα όσα λέχθηκαν από τον ενάγοντα κατά τη συνάντηση που είχαν μεταξύ τους και με άλλα πρόσωπα ενώ αναδύεται επίσης από την υπεράσπιση και η θέση ότι ο ενάγοντας, ως αυτός ισχυρίζεται, ενδεχομένως να μην ήξερε ότι τα όσα έλεγε κατά την εν λόγω συνάντηση ηχογραφούνταν από τον εναγόμενο ή τουλάχιστον ότι καταγράφονταν κατά τρόπο άλλο από αυτό που είχε υπόψη και γνώση του, ήτοι μέσω της εξουσιοδοτημένης προς τούτο πρακτικογράφου. Περιττό να αναφέρω εδώ ότι λόγω του ότι τα γεγονότα αυτά είναι εκ της δικογραφίας παραδεκτά, ως τέτοια παραδεκτά γεγονότα δεσμεύουν τους διαδίκους, δεν επιβάλλεται να αποδειχτούν κατά την ακρόαση με την προσκόμιση μαρτυρίας και θέτουν τις «ράγες» εντός των οποίων θα κυλήσει η υπόθεση και θα προσκομιστεί και θα εξεταστεί η εκατέρωθεν μαρτυρία (βλ. Χρίστου ν. Khoreva

(2001)1 (Γ) ΑΑΔ 1874). Το ότι όμως το πραγματικό πλαίσιο εντός του οποίου εδράζεται η προδικαστική ένσταση του εναγόμενου είναι παραδεκτό δεν συνεπάγεται άνευ ετέρου και επιτυχία της παρούσας αίτησης εφόσον αν η ένσταση είναι σε τέτοιο βαθμό αβάσιμη, η προδικαστική εκδίκαση της δεν θα εξυπηρετήσει οποιοδήποτε ουσιαστικό σκοπό και τα Δικαστήρια δεν αποφασίζουν θεωρητικά θέματα, ούτε ενεργούν επί ματαίω (βλ. Khalil Farhan και άλλοι ν. Κυπριακής Δημοκρατίας,
(2012)1 Α.Α.Δ. 2214) Των πιο πάνω λεχθέντων σημειώνω ότι τα προαναφερόμενα υπό κρίση συνταγματικά δικαιώματα καθώς και το κατά πόσο η παραβίαση τους δύναται να αποτελέσει έγκυρη και νόμιμη βάση αγωγής ενώπιον των κυπριακών Δικαστηρίων απασχόλησε προ πολλού την κυπριακή νομολογία και δη σε παρόμοιας φύσης υπόθεση, ήτοι στην υπόθεση Γιάλλουρος Tάκης ν. Ευγένιου Nικολάου
(2001)1 ΑΑΔ 558 όπου με αναφορά στην Αστυνομία ν. Γιάλλουρου
(1992)2 Α.Α.Δ. 147, υπενθυμίστηκε ότι επέμβαση ή διείσδυση στην επικοινωνία του ατόμου συνιστά παραβίαση τόσο του δικαιώματος της ιδιωτικής ζωής, όσο κι' εκείνου της επικοινωνίας και ότι ο άνθρωπος έχει το ελεύθερο της επικοινωνίας και το αδιαπέραστο της ιδιωτικής του ζωής και κάθε επέμβαση στα δικαιώματα αυτά τείνει να εξαρθρώσει την αυτονομία και να πλήξει την υπόστασή του. Σε εκείνη την υπόθεση, «ο εφεσείων, Διευθυντής του Συμβουλίου Αποχετεύσεων Λευκωσίας, καθ' όλη τη διάρκεια ενός έτους, παρακολουθούσε και μαγνητοφωνούσε τις τηλεφωνικές συνδιαλέξεις του εφεσίβλητου, Μηχανικού του ιδίου Συμβουλίου. Η αποκάλυψη των συνδιαλέξεων του εφεσίβλητου είχε ως αποτέλεσμα να τεθεί ο τελευταίος σε διαθεσιμότητα και να κρατηθεί μακρυά από την εργασία του για περίοδο ενός έτους. Ο εφεσίβλητος ενήγαγε τον εφεσείοντα - ο οποίος είχε διωχθεί και ποινικά - για αποζημιώσεις προκύπτουσες από την παράβαση των δικαιωμάτων της ιδιωτικής του ζωής και του απορρήτου των επικοινωνιών του, τα οποία διασφαλίζονται από τα Άρθρα 15 και 17 του Συντάγματος». Ο λόγος (ratio) της απόφασης του Εφετείο δεν χρήζει θεωρώ οποιασδήποτε περαιτέρω ανάπτυξης. «Η παραβίαση του δικαιώματος της ιδιωτικής ζωής και του δικαιώματος του απόρρητου της επικοινωνίας, που κατοχυρώνονται αντίστοιχα, στα ΄Αρθρα 15.1 και 17 του Συντάγματος παρέχει δικαίωμα έννομης προστασίας μέσω της δικαστικής οδού, με τις θεραπείες του δικαίου.
  1. Η πιο πάνω κατάληξη συνάδει και με την αρχή δικαίου ότι όπου υπάρχει αδικοπραξία (wrong) πρέπει να υπάρχει και θεραπεία (remedy). Παρέκκλιση από την αρχή αυτή συνιστά ανωμαλία.
  2. Επανόρθωση εις το ακεραίο - restitutio in integrum - αποτελεί θεμελιώδη αρχή παροχής αποζημιώσεων που ενσωματώνει το Κυπριακό δίκαιο υπό την αίρεση πάντα ότι αυτή πρέπει να είναι δικαία μεταξύ των διαδίκων. Οι αποζημιώσεις μπορεί να προσλάβουν επιβαρυντικό χαρακτήρα όπου η βλάβη είναι ποικιλοτρόπως βαρειά και, σε εξαιρετικές περιπτώσεις, μπορεί να προσλάβουν τιμωρητικό χαρακτήρα προς παραδειγματισμό. Δεν έχουν εγκριθεί μέχρι σήμερα τέτοιου είδους αποζημιώσεις.
  3. Η προεξάρχουσα αρχή για τον προσδιορισμό της επάρκειας της θεραπείας για την παραβίαση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων είναι εκείνη της δικαίας αποζημίωσης (equitable compensation).
  4. Συναφής με το θέμα είναι και η κυπριακή νομολογία αναφορικά με την ερμηνεία των όρων «δίκαιη» και «εύλογος» αποζημίωση στο Άρθρο 146.6 και στην παράγραφο 4(γ) του Άρθρου 23 του Συντάγματος. Η έννοια της δίκαιης και εύλογης αποζημίωσης συναρτάται με την κατά το δίκαιο της επιείκειας αποζημίωση (equitable damage), που ταυτίζει το ίσο με το δίκαιο. Ο καθολικός χαρακτήρας των θεμελιωδών δικαιωμάτων του ανθρώπου η σημασία τους για την υπόστασή του και η περιεκτική προστασία τους από το Σύνταγμα τείνει να διαγράψει τις παραμέτρους καθορισμού των αποζημιώσεων.
  5. Η αποτελεσματική εφαρμογή των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, που οριοθετεί το Άρθρο 35 του Συντάγματος επιβάλλει την απόδοση αποζημίωσης στο θύμα της παραβίασης κάθε ζημίας που προκαλείται στην οντότητά του, ως φυσική ύπαρξη.» Στη βάση συνεπώς των λεχθέντων στην Γιάλλουρος ανωτέρω, το προαναφερόμενο εκ της δικογραφίας παραδεκτό πραγματικό πλαίσιο της παρούσας υπόθεσης καταδεικνύει πλήρως κατά την άποψη μου ότι τα κυπριακά Δικαστήρια και δη το παρόν Επαρχιακό Δικαστήριο έχουν δικαιοδοσία να εκδικάσουν την παρούσα αγωγή και να αποδώσουν τις αξιούμενες χρηματικές θεραπείες στον ενάγοντα αν αυτός βεβαίως πετύχει στην αγωγή του. Το αν η κατοικία του εναγόμενου είναι σε άλλη χώρα ή το αν κατ' ισχυρισμό ζημιά του ενάγοντα δυνατό να έχει επεκταθεί και εντός της δικαιοδοσίας άλλης χώρας ή αν παρόμοιας φύσης κατ' ισχυρισμό ζημιά έχει προκληθεί και σε άλλη χώρα, υπό την έννοια ότι η επίδικη ηχογράφηση που έγινε στην Κύπρο χρησιμοποιήθηκε σε δικαστική διαδικασία στην Ολλανδία, ουδόλως διαφοροποιεί την κατάσταση αφού με βάση το κυπριακό δίκαιο, το γεγονός και μόνο ότι έγινε μια ηχογράφηση στην Κύπρο κατά παράβαση των δικαιωμάτων που προστατεύει το κυπριακό Σύνταγμα μπορεί από μόνο του να θεωρηθεί ως ζημιογόνο γεγονός που μπορεί να θεραπευτεί μέσω των κυπριακών Δικαστηρίων, προσέγγιση η οποία συνάδει και με το ευρωπαϊκό δίκαιο όπως προκύπτει και από την απόφαση Wintersteiger AG v Products 4U Sondermaschinenbau GmbH C-523/10 19/04/12 ECLI:EU:C:2012:220 στην οποία με παρέπεμψε ο ευπαίδευτος συνήγορος του εναγόμενου - «.ο τόπος επελεύσεως του ζημιογόνου γεγονότος της προβαλλόμενης ζημίας μπορεί να αποτελέσει σημαντικό σύνδεσμο από απόψεως της δικαιοδοσίας, εφόσον δύναται να συνιστά ιδιαίτερα λυσιτελές στοιχείο όσον αφορά τη διεξαγωγή αποδείξεων και την οργάνωση της δίκης.». Υπό το φως των πιο πάνω επομένως, η προδικαστική ένσταση του εναγόμενου κρίνεται σε τέτοιο βαθμό αβάσιμη που αναπόφευκτα σφραγίζει την τύχη της υπό κρίση αίτησης. Η αίτηση συνεπώς απορρίπτεται με έξοδα υπέρ ενάγοντα και εναντίον εναγόμενου ως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. Θα είναι δε πληρωτέα στο τέλος της υπόθεσης. (Υπ.).......... Λ. Πασχαλίδης, Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.