(1)σε περίπτωση που το σύνολο της αξίας των κεφαλαίων υπερβαίνει το ποσό των €350.000, τότε οι Εναγόμενοι 1 θα δικαιούνται να χρησιμοποιήσουν και/ή διαθέσουν και/ή μειώσουν με οποιοδήποτε τρόπο και/ή να συμφωνήσουν με την χρήση και/ή διάθεση και/ή μείωση τόσων από τα περιουσιακά στοιχεία τους, περιλαμβανομένων των κεφαλαίων που βρίσκονται κατατεθειμένα σε οποιοδήποτε τραπεζικό λογαριασμό, νοουμένου ότι σε καμία περίπτωση η συνολική αξία τους θα είναι μικρότερη από το ποσό των €350.000

(2)Οι όροι «κεφάλαια» περιλαμβάνουν (α) όλα τα κεφάλαια είτε αυτά κατέχονται ελέγχονται μόνο από τους Εναγόμενους 1 ή από κοινού με τρίτα πρόσωπα ή που κατέχονται από τρίτους για λογαριασμό των Εναγομένων, περιλαμβανόμενων των κεφαλαίων που αναλογούν στους Εναγόμενους 1 ως συνεταίροι από εργασίες του ομόρρυθμου συνεταιρισμού MEDCON & DB TECHNOLOGIES J.V. (Αρ. Εγγραφής Σ 12359) από το Πεντάκωμο της Επαρχίας Λεμεσού (που στο εξής θα καλείται και ως η «Κοινοπραξία») (β) όλα τα κεφάλαια για τα οποία οι Εναγόμενοι 1 έχουν το δικαίωμα άμεσα ή έμμεσα να λάβουν αποξενώσουν ή και χρησιμοποιήσουν για οποιοδήποτε λόγο ως να τους άνηκαν, περιλαμβανόμενων των κεφαλαίων που αναλογούν στους Εναγόμενους 1 από εργασίες του ομόρρυθμου συνεταιρισμού MEDCON & DB TECHNOLOGIES J.V. (γ) όλους τους τίτλους οποιασδήποτε φύσης σε Κυπριακές ή αλλοδαπές ιδιωτικές ή δημόσιες εταιρείες που είναι εισηγμένες εταιρείες σε Χρηματιστήρια Αξιών. (δ) Οι Εναγόμενοι 1 θεωρούνται ότι έχουν τέτοιο δικαίωμα ακόμη και αν τα κεφάλαια και περιουσιακά στοιχεία κατέχονται ή είναι εγγεγραμμένα επί του ονόματος οποιουδήποτε τρίτου προσώπου που όμως αυτός τα κατέχει ή διαχειρίζεται σύμφωνα με τις άμεσες ή έμμεσες οδηγίες των Εναγόμενων

1. Α.2 Διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο οι Εναγόμενοι 1, μέχρι νεωτέρας διαταγής του Δικαστηρίου, να εμποδίζονται από του να μεταφέρουν εκτός Κύπρου οποιαδήποτε κεφάλαια, περιλαμβανομένων των εσόδων τους που προέρχονται από τη συμμετοχή τους στον ομόρρυθμου συνεταιρισμό MEDCON & DB TECHNOLOGIES J.V., εκτός αν το σύνολο των κεφαλαίων που είναι κατατεθειμένα σε τραπεζικούς λογαριασμούς των Εναγομένων 1 και θα έχουν δεσμευτεί με το παρόν διάταγμα υπερβαίνει το ποσό των €350.
2. Α.3 Διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να διατάσσονται οι Εναγόμενοι 1 όπως, αναφορικά με τα κεφάλαια όπως αυτά ορίζονται μη εξαντλητικά πιο πάνω, ετοιμάσουν καταχωρίσουν και επιδώσουν στους Δικηγόρους του Ενάγοντος Ένορκη Δήλωση που θα καταθέσουν στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας εντός 7 ημερών από της επίδοσης του παρόντος Διατάγματος, στην οποία να προσδιορίζουν (α) το ύψος των κεφαλαίων (β) τους αριθμούς και όλες τις λεπτομέρειες σε σχέση με τους τραπεζικούς λογαριασμούς είτε εντός είτε εκτός Κύπρου όπου βρίσκονταν κατατεθειμένα και (γ) το τραπεζικό ίδρυμα και τον τόπο όπου βρίσκονταν κατατεθειμένα τα κεφάλαια αυτά κατά την έκδοση του διατάγματος. Α
3. Διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να προσδιορίζεται ότι: i. δεν απαγορεύεται σε οποιαδήποτε τράπεζα από την άσκηση οποιουδήποτε δικαιώματος συμψηφισμού (set off) που τυχόν έχει σχετικά με οποιαδήποτε διευκόλυνση (facility) που παρείχε στους Εναγόμενους 1 πριν την ημερομηνία του παρόντος Διατάγματος. ii. ουδεμία τράπεζα χρειάζεται να προβαίνει σε διερεύνηση αναφορικά με αίτηση ή προτεινόμενη αίτηση ανάληψης χρημάτων από τους Εναγόμενους 1, αν τέτοια ανάληψη εμφαίνεται στην τράπεζα να είναι επιτρεπτή από το παρόν Διάταγμα, εξαιρουμένων, όμως, πληρωμών από τραπεζικούς λογαριασμούς του ομόρρυθμου συνεταιρισμού MEDCON & DB TECHNOLOGIES J.V. προς τους Εναγόμενους
4. iii. Κανένα από τα Διατάγματα Α.1-Α.3 πιο πάνω επηρεάζει οποιαδήποτε πρόσωπα εκτός της Κύπρου, εκτός αναφορικά με τα πιο κάτω πρόσωπα:
5. Τους ίδιους τους Εναγόμενους 1, διοικητικούς συμβούλους, υπαλλήλους και αντιπροσώπους τους.
6. Οποιοδήποτε πρόσωπο που υπόκειται στην δικαιοδοσία του παρόντος Δικαστηρίου που του έχει επιδοθεί το παρόν Διάταγμα ή έλαβε γνώση του περιεχομένου του και είναι σε θέση να εμποδίσει οποιεσδήποτε ενέργειες ή παραλείψεις εκτός Κύπρου που θα αποτελούσαν παροχή βοήθειας στην παρακοή των πιο πάνω Διαταγμάτων, περιλαμβανομένου και οποιουδήποτε τραπεζικού οργανισμού, του ομόρρυθμου συνεταιρισμού MEDCON & DB TECHNOLOGIES J.V. ή άλλου οικονομικού οργανισμού.
7. Οποιοδήποτε πρόσωπο, περιλαμβανομένου και οποιουδήποτε τραπεζικού οργανισμού ή άλλου οικονομικού οργανισμού, σε σχέση το οποίο το παρόν Διάταγμα δηλώνεται ότι είναι εφαρμόσιμο από και/ή εκτελείται από τα Δικαστήρια της χώρας που έχουν δικαιοδοσία επί του προσώπου αυτού ή πάνω στα περιουσιακά στοιχεία του προσώπου αυτού. Α.5 Διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο, μέχρι νεωτέρας διαταγής του Δικαστηρίου, να διορίζεται ο Πρωτοκολλητής του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας ως Παραλήπτης με οδηγίες και/ή εξουσία όπως: (α) Προβαίνει σε όλα τα δέοντα μέτρα, διαβήματα, ενέργειες και παραστάσεις για να λαμβάνει εκείνος, αντί των Εναγομένων 1, από τον ομόρρυθμο συνεταιρισμό MEDCON & DB TECHNOLOGIES J.V. τα όποια έσοδα αναλογούν και/η σχετίζονται με την συμμετοχή των Εναγομένων 1 στον εν λόγω ομόρρυθμο συνεταιρισμό μέχρι που να συμπληρωθεί το ποσό των €350.
8. (β) Καταθέτει τα εν λόγω ποσά σε τραπεζικό λογαριασμό που έχει στο όνομα του υπό την ιδιότητα του ως Πρωτοκολλητή του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας και/η να τα διαχειρίζεται όπως εκείνος αποφασίσει μετά από οδηγίες του Δικαστηρίου. (γ) Να ενημερώσει εγγράφως τον ομόρρυθμο συνεταιρισμό MEDCON & DB TECHNOLOGIES J.V. ως επίσης και το Γενικό Λογιστήριο και κάθε άλλη αρμόδια κυβερνητική αρχή περί του παρόντος Διατάγματος. Τα διατάγματα να επιδοθούν στους Εναγόμενους 1 καθώς και στον Παραλήπτη, ο οποίος εντός 21 ημερών από της επίδοσης να ενημερώσει με ένορκη δήλωση το Δικαστήριο τι έχει πράξει σε σχέση με την υπόθεση αυτή και υποχρεούται όταν το Δικαστήριο ζητήσει να παρέχει κάθε αναγκαία λεπτομέρεια και εξήγηση σε σχέση με τις ενέργειες ή παραλείψεις, ενεργειών που ενδεχόμενα να παρατηρηθούν κατά την εκτέλεση των καθηκόντων του. Ο Παραλήπτης θα δικαιούται εύλογη αμοιβή η οποία θα καταβάλλεται από τους Εναγόμενους 1.» Η Αίτηση βασίζεται στα άρθρα 29

(1)(γ), 31 και 32 του Περί Δικαστηρίων Νόμου του 1960, στα άρθρα 4-9 του Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 6, στα άρθρα 1-10 του Περί Επιβαρυντικών Διαταγμάτων Νόμου 1992, στα άρθρα 1-34 του Κανονισμού Αρ. 1215/2012 του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης της 12ης Δεκεμβρίου 2012 για τη διεθνή δικαιοδοσία, την αναγνώριση και την εκτέλεση αποφάσεων σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις, στα Άρθρα 1-26 του Κανονισμού (ΕΚ) Αρ. 1393/2007 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης Περί Επιδόσεως και Κοινοποιήσεως στα Κράτη Μέλη Δικαστικών και Εξωδίκων Πράξεων σε Αστικές ή Εμπορικές Υποθέσεις, στα Άρθρα 10 ΕΚ και 249 ΕΚ του Νόμου που κυρώνει την Συνθήκη Προσχώρησης της Κυπριακής Δημοκρατίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση, στο άρθρο 1Α του Συντάγματος της Δημοκρατίας, στην Δ.48 θθ. 1-12 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας καθώς και στη σύμφυτη εξουσία, πρακτική και διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου. Τα γεγονότα πάνω στα οποία στηρίζεται η Αίτηση εκτίθενται στην επισυνημμένη Ένορκη Δήλωση του XXXXX Ιορδάνους, ο οποίος λέγει, μεταξύ άλλων, και τα εξής: Είναι ο ιδιοκτήτης και διοικητικός σύμβουλος της προτεινομένης Ενάγουσας. Τα γεγονότα που σχετίζονται με την παρούσα υπόθεση φαίνονται στην Έκθεση Απαίτησης που συνοδεύει το ειδικά οπισθογραφημένο κλητήριο ένταλμα. Η Ενάγουσα είναι εταιρεία περιορισμένης ευθύνης εγγεγραμμένη στην Κύπρο σύμφωνα με τον Περί Εταιρειών Νόμο, Κεφ. 113 με αρ. εγγραφής 45049 και ασχολείται με εργοληπτικές εργασίες. Κατά η περί την 2/1/2015 η Ενάγουσα, μαζί με την Εναγόμενη 1, την Miltiades Neophytou Civil Engineering Contractors & Developers Ltd και την Medcon Construction Limited, συνέστησαν τον ομόρρυθμο συνεταιρισμό με την ονομασία «MILTIADES-IORDANOU-MEDCON-DB TECHNOLOGIES BV J.V.», σκοπός της οποίας θα ήταν η συμμετοχή στον διαγωνισμό με αριθμό διαγωνισμού 2/2013 για την «Μελέτη Κατασκευή και Λειτουργία Μονάδας Ολοκληρωμένης Εγκατάστασης Διαχείρισης Απορριμμάτων (Ο.Ε.Δ.Α.) και Σταθμού Μεταφόρτωσης Απορριμμάτων (Σ.Μ.Α) Επαρχίας Λεμεσού». Αντισυμβαλλόμενος στο Έργο θα ήταν η Κυπριακή Δημοκρατία, η διάρκεια σχεδιασμού και κατασκευής του Έργου θα ήταν 21 μήνες και η διάρκεια διαχείρισης του 10 χρόνια. Μετά την υποβολή της προσφοράς εκ μέρους της Κοινοπραξίας και της επιτυχούς κατακύρωσης του Έργου σ΄ αυτή, συνεπεία της οποίας υπεγράφη αργότερα σχετική συμφωνία μεταξύ της Κοινοπραξίας και της Κυπριακής Δημοκρατίας, οι Συνέταιροι προσήλθαν σε συμφωνία συνεταίρων στις 3/3/2015 με τίτλο «Partnership Agreement». Επίσης, στις 3/3/2015 η Miltiades Neophytou, η Medcon και η Ενάγουσα προσήλθαν σε άλλη μεταξύ τους συμφωνία με τίτλο «Cypriot Partners' Agreement». Πριν την υπογραφή στις 3/3/2015 των πιο πάνω Συμφωνιών, οι Συνέταιροι είχαν υπογράψει στις 20/2/2014 την λεγόμενη συμφωνία "Consortium Agreement" και στις 17/12/2014 την λεγόμενη συμφωνία "Final Consortium Agreement». Κατά η περί την 24/11/2016, ενώ οι εργασίες κατασκευής Έργου βρίσκονταν ακόμη σε εξέλιξη, οι Συνέταιροι κατόπιν διαπραγματεύσεων κατέληξαν στην υπογραφή της συμφωνίας που έχει τίτλο «Αgreement for the Assignment of Economic Rights», «Συμφωνία Εκχώρησης», με την οποία οι Miltiades Neophytou και η Ενάγουσα εκχώρησαν τα δικαιώματα τους στο Έργο έναντι της Κυπριακής Δημοκρατίας για την διαχείριση και λειτουργία του Έργου για δέκα

(10)έτη προς τους άλλους δύο συνεταίρους της Κοινοπραξίας, δηλαδή την Εναγόμενη 1 και την Medcon. Η Κοινοπραξία έχει την ονομασία «MEDCON & DB TECHNOLOGIES J.V.» και αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι με την υπογραφή της Συμφωνίας Εκχώρησης, η Ενάγουσα και η Miltiades Neophytou μεταβίβασαν τα Δικαιώματα τους στους Medcon και στους Εναγόμενους 1 έναντι των ποσών και ανταλλαγμάτων που περιγράφονται σ΄ αυτήν. Σύμφωνα με τον Όρο 3 της Συμφωνίας Εκχώρησης, σε αντάλλαγμα της εκχώρησης των Δικαιωμάτων προς την Εναγόμενη 1 και την Medcon, η Εναγόμενη 1 και η Medcon ανέλαβαν όπως καταβάλουν αντίστοιχα στην Ενάγουσα και στην Miltiades Neophytou διάφορα ποσά και/ή ανταλλάγματα, τα οποία στην περίπτωση της Ενάγουσας είχαν ως ακολούθως: Πληρωτέα ποσά από την Εναγόμενη 1 προς την Ενάγουσα (i) €100.000, με την υπογραφή της Συμφωνίας Εκχώρησης (ii) €270.000, κατά την 31/1/2017 (iii) €340.000, εντός πέντε

(5)εργάσιμων ημερών από την καταβολή στην Medcon και στην Εναγόμενη 1 από την Κυπριακή Δημοκρατία του οφειλόμενου ποσού δυνάμει του 2ου Πιστοποιητικού Ενδιάμεσης Πληρωμής, σύμφωνα με τον Όρο 1.1.5.6 του Τόμου Β, Μέρους Β. ΙΙ. 1 και 2 των Γενικών και Ειδικών Όρων του Συμβολαίου Λειτουργίας του Έργου. (iv) €340.000, εντός πέντε

(5)εργάσιμων ημερών από την καταβολή στην Medcon και στην Εναγόμενη 1 από την Κυπριακή Δημοκρατία του οφειλόμενου ποσού δυνάμει του 3ου Πιστοποιητικού Ενδιάμεσης Πληρωμής, σύμφωνα με τον Όρο 1.1.5.6 του Τόμου Β, Μέρους Β. ΙΙ. 1 και 2 των Γενικών και Ειδικών Όρων του Συμβολαίου Λειτουργίας του Έργου. Με τον Όρο 6 της Συμφωνίας Εκχώρησης η Εναγόμενη 1 ανέλαβαν όπως, για τα πιο πάνω ποσά που όφειλαν προς την Ενάγουσα, παραδώσουν είτε τραπεζιτική εγγύηση είτε εταιρική επιταγή είτε γραμμάτιο συνήθους τύπου σύμφωνα με τις πρόνοιες του Άρθρου 78 του Περί Συμβάσεων Νόμου, Κεφ. 113. Σε ότι αφορά την Εναγόμενη 1 πιο συγκεκριμένα, συμφωνήθηκε με τον Όρο 6(b) της Συμφωνίας Εκχώρησης ότι η Εναγόμενη 1 θα παραχωρούσε προς την Ενάγουσα τρία

(3)Γραμμάτια σύμφωνα με τις πρόνοιες του Άρθρου 78 του Περί Συμβάσεων Νόμου, Κεφ. 113 σε σχέση με τα τρία αντίστοιχα ποσά που αναφέρονται στις υποπαραγράφους 13(Β)(ii)-(iv) πιο πάνω, με λεκτικό που επίσης συμφωνήθηκε μεταξύ των Μερών, που προνοούσε για την καταβολή τόκου προς 0.1% ετησίως από την ημερομηνία υπογραφής τους μέχρι εξόφλησης και ότι, σε περίπτωση που η Ενάγουσα θα έπρεπε να διεκδικήσει δικαστικώς τα ποσά που ανέλαβε να καταβάλει στην Ενάγουσα, η Εναγόμενη 1 θα ήταν υπόχρεα να καταβάλει και τα δικηγορικά έξοδα. Περαιτέρω, συμφωνήθηκε στα Τρία Γραμμάτια ότι, για οποιαδήποτε απαίτηση με βάση αυτά, αποκλειστική δικαιοδοσία θα είχε το Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας. Επίσης, συμφωνήθηκε ότι η Εναγόμενη 2, μητρική εταιρεία που ήταν της Εναγόμενης 1 θα εγγυόταν τις υποχρεώσεις της Εναγόμενης 1 κάτω από τα Τρία Γραμμάτια, σε σχέση με τις οποίες επίσης αποκλειστική δικαιοδοσία θα είχε το Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας και έτσι τα Τρία Γραμμάτια συνοδεύονται από τις Εγγυήσεις της Εναγόμενης 2. Σύμφωνα με τον Όρο 7 της Συμφωνίας Εκχώρησης, συμφωνήθηκε ότι σε περίπτωση οποιασδήποτε διαφοράς που θα αναφυόταν ή που σχετιζόταν με τους όρους της Συμφωνίας Εκχώρησης, αυτή θα επιλυόταν με διαιτησία σύμφωνα με τις πρόνοιες του Περί Διεθνούς Εμπορικής Διαιτησίας Νόμου του 1987, Ν.101(I)1987 ενώπιον ενός διαιτητή από χώρα που δεν είχε οποιαδήποτε σχέση με τα μέρη. Τέτοια διαιτησία θα λάμβανε χώρα στην Κύπρο και η γλώσσα της διαδικασίας θα ήταν η αγγλική. Προς εκπλήρωση των πιο πάνω υποχρεώσεων των Εναγομένων 1 και 2 προς την Ενάγουσα, μετά την υπογραφή της Συμφωνίας Εκχώρησης, η XXXXX Mourato Benedek εκ μέρους της Εναγόμενης 1 υπέγραψε στην παρουσία δύο μαρτύρων τα Τρία Γραμμάτια σε σχέση με τα τρία αντίστοιχα ποσά που αναφέρονται πιο πάνω και επίσης τις αντίστοιχες Εγγυήσεις, με βάση τις οποίες η Εναγόμενη 2 εγγυήθηκε τις υποχρεώσεις της Εναγόμενης 1 και ανέλαβε να καταβάλει εκείνη στην θέση της Εναγόμενης 1 το ποσό που αναφερόταν στο κάθε γραμμάτιο σε περίπτωση που η Εναγόμενη 1 θα παρέλειπε να το εξοφλήσει όταν θα καθίστατο πληρωτέο. Τόσο η Συμφωνία Εκχώρησης, η οποία υπογράφτηκε σε οκτώ

(8)πρωτότυπα, όσο και τα Τρία Γραμμάτια και Εγγυήσεις παραδόθηκαν στην κατοχή δύο εμπιστευματοδόχων δυνάμει σχετικής συμφωνίας που υπογράφτηκε επίσης στις 24/11/2016, σύμφωνα με τις πρόνοιες της οποίας οι Εμπιστευματοδόχοι θα κρατούσαν τα πρωτότυπα της Συμφωνίας Εκχώρησης και των Τριών Γραμματίων με τις Εγγυήσεις και θα αποδέσμευαν αυτά προς την Ενάγουσα και την Miltiades Neophytou όποτε οι εμπιστευματοδόχοι θα έκριναν ότι τα ποσά για τα οποία είχαν εκδοθεί τα Γραμμάτια είχαν καταστεί οφειλόμενα και πληρωτέα από την Εναγόμενη 1 προς την Ενάγουσα και την Miltiades Neophytou. Εν όψει του ότι είχε περιέλθει στην αντίληψη της Ενάγουσας ότι η Κυπριακή Δημοκρατία είχε εκδώσει το 2ο Πιστοποιητικό Ενδιάμεσης Πληρωμής και έκανε πληρωμή σε σχέση με αυτό προς την Medcon και την Εναγόμενη 1, η Ενάγουσα με επιστολή της ημερομηνίας 17/07/2018 ζήτησε από την Εναγόμενη 1 την καταβολή του ποσού των €340.000 που αναφέρεται πιο πάνω με έμβασμα σε τραπεζικό λογαριασμό της με την τράπεζα Eurobank Cyprus Ltd. Παρόλο που μέχρι της πιο πάνω στιγμής η Εναγόμενη 1 ουδέποτε είχε οποιεσδήποτε αντιρρήσεις και/ή αμφιβολίες ως προς την εγκυρότητα της Συμφωνίας Εκχώρησης και των Γραμματίων και παρόλο που είχε προβεί χωρίς οποιαδήποτε διαμαρτυρία στην πληρωμή προς την Ενάγουσα των ποσών που αναφέρονται πιο πάνω και μάλιστα πριν καν η μονάδα του Έργου τεθεί σε λειτουργία, οι Δικηγόροι της Εναγόμενης 1 με επιστολή τους ημερομηνίας 18/07/2018, απαντώντας προς την πιο πάνω απαίτηση της Ενάγουσας την πληροφόρησαν ότι η Συμφωνία Εκχώρησης ήταν άκυρη λόγω δήθεν ψευδών παραστάσεων, εξαναγκασμού, ψυχικής πίεσης, δόλου, παράβασης ανάληψης υποχρέωσης και ότι, όχι μόνο η Εναγόμενη 1 δεν ήταν υπόχρεη να καταβάλει το ποσό των €340.000 που αναφέρεται πιο πάνω, απεναντίας δικαιούταν στην επιστροφή των δύο ποσών που είχε ήδη καταβάλει και τα οποία αναφέρονται πιο πάνω, δηλαδή συνολικά €370.000. Επίσης με επιστολή ίδιας ημερομηνίας 18/07/2018, οι δικηγόροι της Εναγόμενης 1 ζήτησαν από τους εμπιστευματοδόχους να μην αποδεσμεύσουν προς την Ενάγουσα το Γραμμάτιο και την αντίστοιχη Εγγύηση αναφορικά με το πιο πάνω ποσό των €340.000. Μετά την άρνηση της Εναγόμενης 1 να καταβάλει το πιο πάνω ποσό των €340.000, η Ενάγουσα, μετά από παραστάσεις προς τους εμπιστευματοδόχους, εξασφάλισε από αυτούς το ένα από τα Τρία Γραμμάτια που η Εναγόμενη 1 είχε εκδώσει, δηλαδή αυτό σε σχέση με το ποσό των €340.000 καθότι όντως η Κυπριακή Δημοκρατία είχε εκδώσει το 2ο Πιστοποιητικό Ενδιάμεσης Πληρωμής και προβεί σε σχετική πληρωμή και είχαν παρέλθει πέντε

(5)εργάσιμες ημέρες χωρίς η Εναγόμενη 1 να εξοφλήσει το ποσό των €340.

1. Το Επίδικο Γραμμάτιο υπογράφτηκε από την κα XXXXX Mourato Benedek εκ μέρους της Εναγόμενης 1 στην παρουσία του Στέφανου Πιερίδη, διοικητικού συμβούλου της Medcon και της XXXXX Αμπεριάδου, υπαλλήλου της Medcon, ενώ η Επίδικη Εγγύηση υπογράφτηκε επίσης από την κα XXXXX Mourato Benedek εκ μέρους της Εναγόμενης 2 στην παρουσία και πάλι του XXXXX Πιερίδη και του XXXXX Κωνσταντίνου, ο οποίος είναι υπάλληλος της Ενάγουσας. Οι Εναγόμενοι 1 δικαιούνται να λαμβάνουν το 40% των εσόδων από την διαχείριση του Έργου που είναι υπόχρεα η Κυβέρνηση να καταβάλλει στην Κοινοπραξία και είναι πάνω σ΄ αυτή την βάση που η Ενάγουσα προωθεί το Αιτητικό Α.
2. Οι Εναγόμενοι 1, εκτός από τη συμμετοχή τους στην Κοινοπραξία, δεν έχουν οποιαδήποτε άλλα περιουσιακά στοιχεία στην Κύπρο που θα μπορούσαν να ικανοποιήσουν την απαίτηση της Ενάγουσας και αν δεν εμποδιστούν από του να μεταφέρουν εκτός Κύπρου, εφόσον είναι Ολλανδέζικη εταιρεία, τα έσοδα τους από το Έργο είναι πραγματικά άγνωστο αν η Ενάγουσα θα κατορθώσει ποτέ την είσπραξη του εξ αποφάσεως χρέους. Η συμπεριφορά των Εναγομένων 1 είναι υστερόβουλη αφού περίμεναν όλο αυτό το διάστημα να προκύψει πρώτα η υποχρέωση τους να καταβάλουν την δόση των €340.000 με την έκδοση του 2ου Πιστοποιητικού Ενδιάμεσης Πληρωμής και να ισχυριστούν ότι, επειδή τώρα δήθεν έχει φανεί πως το Έργο δεν είναι προσοδοφόρο, δεν είναι και υπόχρεοι να τηρήσουν τις συμβατικές τους υποχρεώσεις. Πρόκειται περί συμπεριφοράς εκ μέρους των Εναγομένων 1 που αγγίζει τα όρια της δολιότητας. Το Δικαστήριο έκανε αποδεκτή μερικώς την Αίτηση και εξέδωσε στις 27/9/2018 το μονομερές διάταγμα. Συγκεκριμένα, εξέδωσε τα Αιτητικά Α1-Α4 και όρισε το μονομερές διάταγμα επιστρεπτέο για τις 8/10/
3. Το μονομερές διάταγμα τροποποιήθηκε στη συνέχεια, εκ συμφώνου, στις 22/10/2018 και 17/12/
4. Η Εναγομένη 1 καταχώρησε ένσταση στην πιο πάνω Αίτηση των Εναγόντων, στην ειδοποίηση της οποίας κατάγραψε τους ακόλουθους λόγους ένστασης: «
5. Δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις που θέτει το Άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου Ν.14/60και η σχετική επί του θέματος νομολογία, ήτοι: i. Δεν αποδεικνύεται ότι οι Αιτητές έχουν καλό αγώγιμο δικαίωμα και/ή καλή συζητήσιμη υπόθεση εναντίον της Καθ' ης η Αίτηση αφού τα γραμμάτια συνήθους τύπου και/ή εγγυήσεις οποίες δόθηκαν από την τελευταία στη βάση της συμφωνίας εκχώρησης των οικονομικών δικαιωμάτων "Agreement for the Assignment of Economic Rights" ημερ. 24.11.2016 (η «Συμφωνία Εκχώρησης») είναι άκυρα (null and void) και/ή ακυρώσιμα ένεκα του γεγονότος ότι η Συμφωνία Εκχώρησης αποτελεί προϊόν άσκησης ανεπίτρεπτης επιρροής (undue influence) και οικονομικού εξαναγκασμού (economic duress) από τους Αιτητές και τους Miltiades Neophytou Civil Engineering Contractors & Developers Ltd (οι «Miltiades Neophytou») στην Καθ' ης η Αίτηση γεγονός που συμπαρασύρει σε ακυρότητα και τις όποιες εγγυήσεις και/ή γραμματεία συνήθους τύπου δόθηκαν στη βάση της εν λόγω συμφωνίας. ii. Δεν αποδεικνύεται ότι οι Αιτητές έχουν καλό αγώγιμο δικαίωμα και/ή καλή συζητήσιμη υπόθεση εναντίον της Καθ' ης η Αίτηση διότι το Δικαστήριο στερείται δικαιοδοσίας εκδίκασης της παρούσας διαφοράς αφού τούτη υπάγεται σύμφωνα με τον όρο 7 της Συμφωνίας Εκχώρησης σε διαιτησία, την οποία η Καθ' ης η Αίτηση είναι έτοιμη να ξεκινήσει, και ως εκ τούτου η παρούσα αγωγή εγέρθηκε κατά παράβαση της εν λόγω ρήτρας διαιτησίας. iii. Δεν αποδεικνύεται ότι εάν δεν εκδοθούν ή οριστικοποιηθούν τα αιτούμενα διατάγματα που είναι αντικείμενο της Αίτησης, οι Αιτητές θα υποστούν ανεπανόρθωτη ζημιά που δεν μπορεί να αποζημιωθεί σε χρήμα σε μεταγενέστερο στάδιο, δοθέντος του γεγονότος ότι η ισχυριζόμενη ζημία καθορίζεται από τους Αιτητές στην Έκθεση Απαίτησης τους στο συγκεκριμένο ποσό των €350,
6. iv. Το ισοζύγιο της ευχέρειας ('the balance of convenience') γέρνει υπέρ της απόρριψης της Αίτησης.
7. Δεν υπάρχει βάσιμος κίνδυνος ανεπανόρθωτης βλάβης των Αιτητών και/ή αποξένωσης των περιουσιακών στοιχείων της Καθ' ης η Αίτηση αφού: i. Από τον Ιούλιο του 2018 όταν η Καθ' ης η Αίτηση είχε κατεστήσει σαφές ότι δεν θα προχωρούσε σε άλλες πληρωμές βάσει της Συμφωνίας Εκχώρησης διότι αυτή ήταν προϊόν, μεταξύ άλλων, ψυχικής πίεσης και/ή εξαναγκασμού και/ή οικονομικής πίεσης και εάν η Καθ' ης η Αίτηση είχε τέτοια πρόθεση, θα το είχε πράξει μέχρι σήμερα. ii. Η Καθ' ης Αίτηση ενώ είχε την πρόθεση να αμφισβητήσει την απαίτηση των Αιτητών πριν από την εξωτερίκευση αυτής της της πρόθεσης στους Αιτητές, τον Ιούλιο του 2018, σε ουδεμία αποξένωση περιουσιακού της στοιχείου προέβηκε συμπεριλαμβανομένων της συμμετοχής της στην κοινοπραξία Miltiades-Iordanou-Medcon-Db Technologies BV J.V. (η «Κοινοπραξία») (Αρ. Εγγραφής Σ 12359) και στην εταιρεία MD Limassol Waste Management Company Ltd (η «Εταιρεία»), οι οποίες κατασκεύασαν και διαχειρίζονται την Μονάδα Ολοκληρωμένης Εγκατάστασης Διαχείρισης Απορριμμάτων (ΟΕΔΑ), και του Σταθμού Μεταφόρτωσης Απορριμμάτων (ΣΜΑ) στην επαρχία Λεμεσού το («Έργο»), κάτι το οποίο εμφανώς καταδεικνύει ότι η Καθ' ης Αίτηση δεν είχε ή έχει καμία πρόθεση να προκαλέσει και/ή παρεμβάλει εμπόδιο (hindered) στην ικανοποίηση τυχόν απόφασης προς όφελος των Αιτητών και συνεπώς οι Αιτητές έχουν αποτύχει να καταδείξουν ορατό και/ή βάσιμο κίνδυνο αποξένωσης των περιουσιακών στοιχείων της Καθ' ης Αίτηση. iii. Ενώ οι Αιτητές γνώριζαν την πρόθεση της Καθ' ης η Αίτηση να μην πληρώσει τα γραμμάτια συνήθους τύπου και/ή εγγυήσεις που δόθηκαν βάσει της Συμφωνίας Εκχώρησης από τον Ιούλιο του 2018 δεν θεώρησαν ότι ελλόχευε τέτοιος κίνδυνος και εμπλάκηκαν σε διαπραγματεύσεις για την επίλυση των διαφορών τους με την Καθ' ης η Αίτηση μέχρι και τις αρχές Σεπτεμβρίου όταν η τελευταία καταχώρησε 2 γενικές αιτήσεις στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας προς τον σκοπό παραπομπής των διαφορών τους με τους Αιτητές που αναφύονταν (arising or in connection with) από την Συμφωνία Εκχώρησης σε διαιτησία. iv. Κανένα στοιχείο δεν αποκαλύφθηκε από τους Αιτητές που να καταδεικνύει ότι η Καθ' ης Αίτηση είναι αφερέγγυα και ότι σε περίπτωση που επιτύχουν στην αγωγή τους δεν θα μπορέσει να αποζημιωθεί από αυτή, πόσο μάλλον δε από την στιγμή που η απαίτηση των Αιτητών είναι εγγυημένη από την Εναγόμενη 2, εταιρεία με διεθνής εμβέλεια και μέγεθος. v. Η Καθ' ης η Αίτηση αποτελεί εταιρεία δεόντως εγγεγραμμένη στην Ολλανδία, κράτος μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, στην επικράτεια της οποίας δύναται άμεσα και εύκολα να εκτελεστεί οποιαδήποτε τυχόν απόφαση Κυπριακού Δικαστηρίου βάσει του Κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1215/2012 για τη διεθνή δικαιοδοσία, την αναγνώριση και την εκτέλεση αποφάσεων σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις (αναδιατύπωση). vi. Η Καθ' ης η Αίτηση βάσει της συμφωνίας ανάθεσης του Έργου θα δραστηριοποιείται στην Κύπρο δια μέσου της Κοινοπραξίας και της Εταιρείας για τα επόμενα τουλάχιστον 9 χρόνια, ως είναι δηλαδή η εναπομείνουσα διάρκεια του εν λόγω συμβολαίου ανάθεσης του Έργου, ενώ η φερεγγυότητα της Καθ' ης η Αίτηση προκύπτει ξεκάθαρα από το γεγονός ότι χρηματοδότησε το Έργο αξίας περίπου 73 εκ. Ευρώ για το οποίο μόνο αυτή και η Medcon είχαν την χρηματοδοτική ικανότητα να καταθέσουν από 4.
8. εκ Ευρώ ομόλογα έκαστη. Περαιτέρω η Καθ' ης η Αίτηση είναι έμμεσος δικαιούχος όλης της περιουσίας της Εταιρείας και της Κοινοπραξίας, οι οποίες εδράζονται στην Κύπρο.
9. Το Διάταγμα εκδόθηκε καθ' υπέρβαση της δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου εφόσον: i. Επηρεάζει περιουσία προσώπου, ήτοι της Καθ' ης η Αίτηση, η οποία δεν είναι κάτοικος Κύπρου και δεν υπάγεται στη δικαιοδοσία του Δικαστηρίου. ii. Παγοποιεί επίσης περιουσία η όποια δεν ανήκει στην Καθ' ης η Αίτηση και η οποία δεν κατέχεται προς όφελός της, συγκεκριμένα την περιουσία και/ή τα κεφάλαια της Κοινοπραξίας και της Εταιρείας. iii. Το Διάταγμα είναι απόλυτα καταπιεστικό σε τρίτα πρόσωπα, ήτοι την Κοινοπραξία και την Εταιρεία - πλειοψηφιών μέτοχος στις οποίες είναι με 60% η Medcon - καθότι παγοποιεί αδιακρίτως έσοδα και κεφάλαια χρηματοδότησης των εργασιών των τελευταίων τα οποία δεν ανήκουν ούτε έμμεσα ούτε άμεσα στην Καθ' ης η Αίτηση, η οποία το μόνο που δικαιούται από την Κοινοπραξία και την Εταιρεία είναι τυχόν μέρισμα και/ή κέρδος. Ουσιαστικά δηλ. με το Διάταγμα οι Αιτητές κατ' ανεπίτρεπτο τρόπο επιχειρούν να διαλύσουν την Κοινοπραξία και την Εταιρεία, προσπερνώντας προνομιούχους πιστωτές τους, και/ή να ασκήσουν για ακόμη μια φορά αθέμιτη πίεση και εξαναγκασμό στην Καθ' ης η Αίτηση ούτως ώστε να συμβιβάσει την υπόθεση και παρασιωπήσει τις αξιώσεις της εναντίον των Αιτητών.
10. Οι Αιτητές καταχράστηκαν τη δικαιοδοσία του Δικαστηρίου στην έκδοση διαταγμάτων τύπου 'mareva', αφού με την ελλιπή μαρτυρία που παρουσίασαν και/ή με την μη αντικειμενική παρουσίαση της διαφοράς τους με την Καθ' ης η Αίτηση εκμαίευσαν, και δη κατά τρόπο ανεπίτρεπτο, την εν λόγω δικαιοδοσία ούτως ώστε να εξασφαλίσουν εκ των προτέρων εγγύηση για την εκτέλεση τυχόν απόφασης προς όφελός τους και/ή ως μοχλό πίεσης εναντίον της Καθ' ης η Αίτηση και/ή εκβιαστικά.
11. Κατά το στάδιο έκδοσης των Διαταγμάτων δεν υφίστατο ο δικαιοδοτικός όρος του κατεπείγοντος κατά παρέκκλιση του Άρθρου 9 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 6, δοθέντος του ότι οι παραπλανητικοί ισχυρισμοί που δήθεν υποστηρίζουν τον κατεπείγοντα χαρακτήρα της αίτησης σε καμία περίπτωση δεν τεκμηριώνουν την ύπαρξη του κατεπείγον του ζητήματος.
12. Το γεγονός και μόνο ότι οι Αιτητές δεν προσήλθαν στο Δικαστήριο εγκαίρως και/ή καθυστέρησαν αδικαιολόγητα στην καταχώρηση της Αίτησης και/ή στην επιδίωξη των ισχυριζόμενων δικαιωμάτων τους, επιβεβαιώνει την έλλειψη του στοιχείου του κατεπείγοντος ούτως ώστε να δικαιολογείτο η μονομερής έκδοση του Διατάγματος ειδικότερα λαμβανομένων υπόψη ότι: i. Γνώριζαν για το γεγονός ότι η Καθ' ης η Αίτηση δεν θα προέβαινε σε πληρωμή του επίδικου γραμματίου από τον Ιούλιο του 2018 και σε κάθε περίπτωση το εν λόγω γραμμάτιο ήταν στην κατοχή των Αιτητών από το Σεπτέμβριο του
13. ii. Επέλεξαν να εμπλακούν σε πολύμηνες διαπραγματεύσεις με την Καθ' ης η Αίτηση, οι οποίες διήρκησαν μέχρι το Σεπτέμβρη του 2018 όταν η Καθ' ης Αίτηση καταχώρησε 2 γενικές αιτήσεις προς τον σκοπό παραπομπής των διαφορών της με τους Αιτητές σε διαιτησία, ενόψει του γεγονότος ότι δεν διαφαινόταν οποιαδήποτε πιθανότητα συνεννόησης με τους Αιτητές.
14. Στο βαθμό και την έκταση που το κατεπείγον του ζητήματος συνδέεται με την πρόθεση αποξένωσης, ιδιαίτερα λαμβανομένης υπόψη της φύσης του επιδιωκόμενου διατάγματος - ήτοι τύπου 'mareva', οι Αιτητές απέτυχαν να παρουσιάσουν τέτοια στοιχεία που να καταδεικνύουν τέτοια πρόθεση εκ μέρους της Καθ' ης η Αίτηση παρά μόνο γενικευμένες και αόριστες θέσεις περί τέτοιου κινδύνου. Σε συνάρτηση δε με το αναντίλεκτο γεγονός ότι οι κύριες εργασίες της Καθ' ης η Αίτηση αφορούν την λειτουργία του Έργου μέσω της Εταιρείας και της Κοινοπραξίας, η οποία έχει συμβατική υποχρέωση να διαχειρίζεται για τα επόμενα 9 χρόνια το εν λόγω Έργο και λαμβανομένου του γεγονότος ότι Καθ' ης η Αίτηση είναι μέτοχος με 40% στην Κοινοπραξία και στην Εταιρεία και άρα έμμεσος δικαιούχος της περιουσίας που αυτές διαθέτουν στην Κύπρο, η οποία είναι δύσκολο να αποξενωθεί, το κατεπείγον του ζητήματος εξέλειπε κατά το στάδιο της μονομερούς παρουσίασης της επίμαχης αίτησης.
15. Δεν έγινε πλήρης και ακριβής αποκάλυψη εκ μέρους των Αιτητών όλων των ουσιωδών γεγονότων που αφορούν την παρούσα υπόθεση. Τουναντίον οι Αιτητές προσπάθησαν να παραπληροφορήσουν και να παραπλανήσουν το Σεβαστό Δικαστήριο επηρεάζοντας την κρίση του για να πετύχουν την έκδοση των Διαταγμάτων μονομερώς, παραβιάζοντας έτσι το καθήκον ειλικρινούς και πλήρους αποκάλυψης, κάτι το οποίο θέτει το Διάταγμα υποκείμενο σε απόρριψη.
16. Οι Αιτητές δεν προσήλθαν στο Δικαστήριο με καθαρά χέρια αφού αλλοίωσαν το πραγματικό υπόβαθρο και/ή τα γεγονότα που αφορούν την παρούσα υπόθεση και ειδικότερα την Αίτηση, παραπλανώντας έτσι το Δικαστήριο.
17. Δεν είναι δίκαιο και εύλογο υπό τις περιστάσεις να εκδοθούν ή να παραμείνουν σε ισχύ τα αιτούμενα διατάγματα και δη στην έκταση των απαγορεύσεων που επιβάλλουν.
18. Το Δικαστήριο δεν έχει δικαιοδοσία να εκδικάσει την παρούσα διαφορά , η οποία υπάγεται κάτω από την ρήτρα διαιτησίας που προβλέπεται στην Συμφωνία Εκχώρησης, και κατ' επέκταση το Σεβαστό Δικαστήριο δεν είχε δικαιοδοσία να εκδώσει το Διάταγμα.
19. To επικουρικό διάταγμα αποκάλυψης της παραγράφου Α.3 του Διατάγματος αδικαιολόγητα εκδόθηκε μονομερώς αφού με την έκδοση του και κατ' επέκταση με την υποχρέωση συμμόρφωσης της Καθ' ης η Αίτηση με αυτό η τελευταία ουσιαστικά αποστερήθηκε του δικαιώματος να ακουστεί και ενστεί στην έκδοση του. Με άλλα λόγια, το εν λόγω επικουρικό διάταγμα αποκάλυψης εκδόθηκε χωρίς το Δικαστήριο να ακούσει τις θέσεις της Καθ' ης η Αίτηση και θεωρώντας έτσι την Καθ' ης η Αίτηση ως εξ αποφάσεως χρεώστες αντί διάδικο στον οποίο θα έπρεπε να δοθεί η ευκαιρία να δείξει λόγους γιατί να μην εκδοθεί, ως άλλωστε επιτάσσουν οι φυσικοί κανόνες δικαιοσύνης και η λατινική αρχή του 'audi alteram partem'.» Τα γεγονότα πάνω στα οποία βασίζεται η ένσταση εμφαίνονται επισυνημμένη σ' αυτή Ένορκη Δήλωση του XXXXX Θεοφάνους, ο οποίος λέγει, μεταξύ άλλων, και τα εξής: Είναι Δικηγόρος στο Δικηγορικό Γραφείο των N. PIRILIDES & ASSOCIATES LLC, οι οποίοι είναι Δικηγόροι της Εναγομένης 1 - Καθ' ης η Αίτηση 1 στην υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αίτηση και είναι δεόντως εξουσιοδοτημένoς από την Εναγόμενη όπως προβεί στην παρούσα ένορκη δήλωση. Τόσο η XXXXX Benedek όσο και τα υπόλοιπα υψηλόβαθμα στελέχη της Εναγόμενης διαμένουν και εργάζονται στο εξωτερικό και αδυνατούν να επισκεφτούν την Κύπρο για να υπογράψουν την ένορκη δήλωση. Οι Ενάγοντες και οι Miltiades Neophytou Civil Engineering Contractors & Developers Ltd, η Εναγόμενη και η Medcon Constructions Ltd συμφώνησαν στη δημιουργία μιας κοινοπραξίας (consortium) επ' ονόματι «Miltiades-Iordanou-Medcon-DB TECHNOLOGIES BV J.V.» για να πλειοδοτήσουν συλλογικά, ένεκα της αδυναμίας τους να πλειοδοτήσουν ατομικά, για το έργο «Μελέτη, Κατασκευή και Λειτουργία Μονάδας Ολοκληρωμένων Εγκαταστάσεων Διαχείρισης Στερεών Οικιακών Απορριμάτων (ΟΕΔΑ) και Σταθμού Ματαφόρτωσης Απορριμμάτων (ΣΜΑ) Επαρχίας Λεμεσού» (το «Έργο»). Στην εν λόγω κοινοπραξία οι Αιτητές και οι Miltiades Neophytou συμμετείχαν με 28% ο κάθε ένας, η Medcon επίσης με 28% και η Εναγόμενη με 16%. Η Εναγόμενη, όντας η μοναδική από τους συνέταιρους η οποία διέθετε την απαραίτητη τεχνογνωσία αναφορικά με τέτοιας μορφής έργο, ανέλαβε την επεξεργασία αποβλήτων, τον εξοπλισμό και την παραγωγή ενέργειας σε σχέση με το Έργο. Οι Κύπριοι συνεταίροι ανέλαβαν την κατασκευή του Έργου, το οποίο εν τέλει επωμίστηκε ουσιαστικά αποκλειστικά η Medcon με τους Ενάγοντες και τους Miltiades Neophytou να περιορίζονται σε ρόλο απλώς συνδιαχειριστών του Έργου. Κατά το στάδιο της υποβολής των προσφορών για το Έργο στην Κύπρο οι Miltiades Neophytou ανακοίνωσαν στην Medcon ότι θα έπρεπε να χαμηλώσουν το κεφαλαιουχικό κόστος (Capex) κατά 2 εκ. Ευρώ και το Gate Fee από €24 σε €19 τον τόνο. Η Medcon αμφισβήτησε την βιωσιμότητα και το αναγκαίο αυτών των αλλαγών στην προσφορά και συνακόλουθα οι Miltiades Neophytou στην προσπάθεια τους να πείσουν την Medcon τηλεφώνησαν στην Εναγόμενη ώστε να αποσπάσει την σύμφωνη γνώμη της Εναγομένης. Τούτο όμως ήταν ένα θέατρο από τους Miltiades Neophytou οι οποίοι ουδέποτε τηλεφώνησαν στην Εναγομένη και/ή στον κ. XXXXX Dirkes αλλά προσποιήθηκαν την εν λόγω συνομιλία και πως δήθεν τάχα απέσπασαν την σύμφωνη γνώμη της Εναγομένης για τις εν λόγω τροποποιήσεις στην προσφορά του Έργου παραπλανώντας και εξαπατώντας έτσι τόσο την Medcon όσο και την Εναγομένη, η οποία ουδέποτε ειδοποιήθηκε και συγκατατέθηκε στις εν λόγω τροποποιήσεις. Οι μόνοι από τους συνεταίρους οι οποίοι έδωσαν ομόλογα εγγυώμενοι την πιστή αποπεράτωση και εκτέλεση του Έργου από την Κοινοπραξία ήταν η Εναγόμενη και η Medcon με τον καθένα εξ αυτών να καταθέτει 4.5 εκ Ευρώ σε κατασκευαστικά ομόλογα διότι οι Ενάγοντες και οι Miltiades Neophytou δεν είχαν τα απαραίτητα κεφάλαια. Περαιτέρω για να χρηματοδοτηθεί το Έργο και να μην υπάρξει, οποιοδήποτε θέμα με την αποπεράτωση του, η Εναγόμενη αναγκάστηκε να δεχθεί να αναβληθεί η προς αυτήν και την Medcon καταβολή του συνολικού ποσού των 4 εκ. Ευρώ από την Κοινοπραξία, τα οποία είχε καταβάλει ο Εργοδότης αναφορικά με εργασίες του Έργου. Από αυτά τα 4 εκ Ευρώ τα 2.5 εκ. Ευρώ χρηματοδοτήθηκαν από την Medcon και το υπόλοιπο 1.5 εκ. Ευρώ χρηματοδοτήθηκε από την Εναγόμενη, και τα οποία συμφωνήθηκε όπως καταβληθούν από την Κοινοπραξία σε μεταγενέστερο στάδιο. Τα πρώτα μεγάλα προβλήματα μεταξύ των συνέταιρων προέκυψαν αναφορικά με την μονάδα επεξεργασίας υγρών αποβλήτων για την οποία υπήρχε μια διαφορά στο κόστος ύψους 2.5εκ Ευρώ σε σύγκριση με αυτό το οποίο είχε προνοηθεί στην προσφορά του Έργου από την Κοινοπραξία. Οι Ενάγοντες και οι Miltiades Neophytou καταλόγιζαν ευθύνη για αυτή την διαφορά στο κόστος στην Εναγομένη, η οποία ούτως ώστε να μπορέσει να προχωρήσει το Έργο δέχθηκε να επωμιστεί το 50% του επιπλέον κόστους που προέκυψε σε σχέση με την μονάδα επεξεργασίας υγρών αποβλήτων κάτι όμως που και πάλι δεν ικανοποιούσε τους Ενάγοντες και τους Miltiades Neophytou, οι οποίοι άρχισαν να μπλοκάρουν και να σαμποτάρουν την εξέλιξη του Έργου. Να σημειωθεί ότι η Κοινοπραξία διεκδικεί 2.2 εκ. Ευρώ από τον Εργοδότη - την Κυπριακή Κυβέρνηση- διότι η εν λόγω διαφορά στο κόστος οφείλεται σε τεχνικό λάθος του μηχανικού του Έργου. Όμως ο Εργοδότης αρνείται να καταβάλει την εν λόγω αποζημίωση διότι δεν είχε υποβληθεί η απαίτηση εγκαίρως επειδή οι Ενάγοντες και οι Miltiades Neophytou εκβιαστικά μπλόκαραν την υποβολή της απαίτησης στον Εργοδότη. Παράλληλα οι Ενάγοντες και οι Miltiades Neophytou εμπόδιζαν την καταβολή των Καθυστερημένων Πληρωμών προς την Εναγόμενη ύψους 1.5 εκ.. Στις 21.07.2016 στην συνέλευση της Κοινοπραξίας εν τέλει οι Ενάγοντες και οι Miltiades Neophytou δέχθηκαν όπως καταβληθούν οι Καθυστερημένες Πληρωμές. Παρόλα αυτά στην συνέχεια οι Ενάγοντες και οι Miltiades Neophytou απείλησαν την Medcon ότι αν ελευθέρωναν το εν λόγω ποσό στην Εναγόμενη θα προχωρούσαν με αγωγή εναντίον τους. Επίσης δια του πιο πάνω ηλεκτρονικού μηνύματος της Medcon φαίνεται ότι οι Ενάγοντες και οι Miltiades Neophytou ζήτησαν από τους τελευταίους όπως επέλθει «διαζύγιο» μεταξύ των συνεταίρων στην Κοινοπραξία και συνακόλουθα είχε προγραμματιστεί συνάντηση μεταξύ των Εναγόντων και των Miltiades Neophytou ούτως ώστε να συζητηθούν οι όροι του «διαζυγίου». Ο εκβιασμός των Εναγόντων και των Miltiades Neophytou να υποκύψει η Εναγομένη και η Medcon σε συμφωνία για την εξαγορά τους συνεχίστηκε αφού συνέχισαν να αποτρέπουν την λήψη αποφάσεων αναφορικά με το ζήτημα της μονάδας επεξεργασίας υγρών αποβλήτων. Να σημειωθεί ότι λόγω της απραξίας επί του εν λόγω ζητήματος ένεκα του εκβιασμού των Εναγόντων και των Miltiades Neophytou ο Εργοδότης έχει κατακρατήσει 1.5εκ Ευρώ ως αποζημιώσεις από την Κοινοπραξία αναφορικά με το εν λόγω ζήτημα. Ο στόχος αυτής της συμπεριφοράς των Εναγόντων και των Miltiades Neophytou ήταν να εξαναγκάσουν την Εναγομένη και την Medcon να εξαγοράσουν τον κίνδυνο μη έγκαιρης και μη δέουσας ολοκλήρωσης του Έργου κάτι που θα συνεπαγόταν για τις τελευταίες ζημιές εκατομμυρίων. Η Εναγόμενη μη έχοντας άλλη επιλογή στις 23.08.2018 ζήτησε την βοήθεια του δικηγόρου της στην Ολλανδία ούτως ώστε να συνδράμει στις διαπραγματεύσεις για να εξαγοράσει τον «κίνδυνο» και τις επαπειλούμενες ζημίες με τις οποίες την εκβίαζαν οι Ενάγοντες και οι Miltiades Neophytou. Παρόλο του ότι ήταν καλά γνωστό σε όλους ότι το Έργο θα ήταν ζημιογόνο οι Ενάγοντες και οι Miltiades Neophytou ζητούσαν 3.4εκ Ευρώ από την Εναγόμενη και την Medcon για να αποχωρήσουν από την Κοινοπραξία. Προ του φάσματος ακύρωσης της ανάληψης του Έργου προς την Κοινοπραξία εν τέλει το ζήτημα της μονάδας επεξεργασίας υγρών αποβλήτων (WasteWater Treatment Plant) κατέφερε να επιλυθεί στην συνέλευση της Κοινοπραξίας ημερ.26.08.2016 και η Εναγόμενη ανέλαβε να καταβάλλει το 50% του επιπλέον κόστους. Στην συνέχεια οι Ενάγοντες και οι Miltiades Neophytou στην προσπάθεια τους να εξαναγκάσουν την Εναγομένη να υποκύψει στις απαιτήσεις τους μπλόκαραν τη μεταβίβαση 1.5εκ. Ευρώ προς την τελευταία που είχε ληφθεί από την Κοινοπραξία από τον Εργοδότη για εξοπλισμό που η Εναγόμενη είχε προμηθεύσει στο Έργο και ήταν κατατεθειμένο στον κοινό τραπεζικό λογαριασμό της Κοινοπραξίας. Οι Ενάγοντες και οι Miltiades Neophytou συνέχισαν τους εκβιασμούς προς την Εναγόμενη ότι αν δεν υπέκυπτε και δεν δεχόταν το τίμημα πώλησης το οποίο αυτοί απαιτούσαν θα οδηγούσαν το Έργο σε παράλυση και/ή σε καθυστερήσεις με αποτέλεσμα η Εναγόμενη να χάσει τα ομόλογα της. Η Εναγόμενη υπό το φως των πιο πάνω έντονων και ανεπίτρεπτων πιέσεων που τους ασκούνταν από τους Ενάγοντες και τους Miltiades Neophytou και χωρίς οποιανδήποτε εύλογη εναλλακτική λύση παρά το γεγονός ότι γνώριζαν ότι η 10ετή λειτουργία του Έργου θα ήταν κατά πάσα πιθανότητα ζημιογόνα και/ή θα απέφερε πολύ μικρό κέρδος, απέστειλε μαζί με την Medcon νέα προσφορά στους Ενάγοντες και τους Miltiades Neophytou με την οποία τους πρότειναν να τους εξαγοράσουν για το συνολικό ποσό των €1,150,000 τον καθένα πλην €450,000 που θα κατέβαλαν στην Medcon προς εξόφληση των μέχρι εκείνη την στιγμή οφειλών του, δεδομένου του γεγονότος ότι οποιοδήποτε αντίτιμο κατέβαλε η Εναγόμενη θα αντισταθμίζονταν και ουσιαστικά θα συμψηφιζόταν με την επιστροφή του ποσού των 1.5 εκ. Ευρώ. Οι Ενάγοντες και οι Miltiades Neophytou απέρριψαν την πιο πάνω πρόταση και συνέχισαν να μεταφέρουν προς την Εναγόμενη και την Medcon ότι αν δεν συμφωνούσαν στο ποσό που εκβιαστικά ζητούσαν θα κατέστρεφαν το Έργο και η Εναγόμενη και η Medcon θα έχαναν τα ομόλογα τους αξίας 9 εκ. ευρώ ενώ η Εναγόμενη δεν θα έπαιρνε ποτέ το 1.5 εκ Ευρώ το οποίο παράνομα δεν τους αποδέσμευαν οι Ενάγοντες και οι Miltiades Neophytou. Συνακόλουθα η Εναγόμενη μη έχοντας άλλη εύλογη εναλλακτική επιλογή και στην προσπάθεια της να ολοκληρώσει το Έργο ούτως ώστε να περιορίσει τόσο την οικονομική της ζημία όσο και την ζημία στην φήμη της, ιδιαίτερα και ειδικότερα της μητρικής της εταιρείας Anaergia Inc., εξαναγκάστηκε να συμφωνήσει να καταβάλει τα ποσά που οι Ενάγοντες και οι Miltiades Neophytou εκβιαστικά απαιτούσαν και στις 24.11.2016 συμβλήθηκε μαζί με την Medcon από τη μια ως εκδοχείς (assignees) και με τους Ενάγοντες και τους Miltiades Neophytou ως εκχωρητές (assignors) στην Συμφωνία Εκχώρησης, με την οποία οι τελευταίοι εκχώρησαν τα οικονομικά τους δικαιώματα σε σχέση με το Έργο στην Εναγόμενη και στη Medcon, οι οποίοι θα κατέβαλλαν σ' αυτούς αφενός μεν η Εναγόμενη το συνολικό ποσό των €2.2 εκ. Ευρώ και η Medcon το συνολικό ποσό των €1.3 εκ. Ευρώ όσα δηλαδή απαιτούσαν εξαρχής οι Ενάγοντες και οι Miltiades Neophytou. Είναι προφανές από τα αντίτιμα της Συμφωνίας Εκχώρησης ότι η Εναγόμενη εξαναγκάστηκε να επωμιστεί το κυρίως βάρος της εκβιαστικής συμπεριφοράς και του ανεπίτρεπτου εξαναγκασμού εκ μέρους των Εναγόντων και των Miltiades Neophytou. Ο λόγος δε που η Εναγόμενη προέβηκε σε καταβολή της 2ης δόσης της Συμφωνίας Εκχώρησης προς τους Ενάγοντες και τους Miltiades Neophytou ήταν το γεγονός ότι η 2η δόση ήταν καταβλητέα 2 μήνες περίπου μετά την υπογραφή της Συμφωνίας Εκχώρησης, ήτοι τις 31.01.2017, όταν ακόμη η Εναγόμενη τελούσε υπό την ψυχική πίεση και απειλείτο με τον οικονομικό εξαναγκασμό. Στις 17.07.2018 οι Ενάγοντες και οι Miltiades Neophytou απέστειλαν επιστολές στην Εναγόμενη δια των οποίων αξιούσαν την 3η δόση της Συμφωνίας Εκχώρησης, ήτοι €340,000 για ένα έκαστο εκ των εξ αυτών. Στις εν λόγω επιστολές των Εναγόντων και των Miltiades Neophytou απάντησαν οι τότε δικηγόροι της Εναγομένης με επιστολή τους ημερ. 18.06.2018 δια της οποίας αρνήθηκαν να καταβάλουν οποιαδήποτε περαιτέρω ποσά στη βάση της Συμφωνίας Εκχώρησης αξιώνοντας περαιτέρω επιστροφή του ποσού των €370,000 που είχαν καταβάλει μέχρι εκείνη τη στιγμή στον καθένα από τους Ενάγοντες και στους Miltiades Neophytou λόγω ακυρότητας της Συμφωνίας Εκχώρησης στη βάση ασκηθείσας ανεπίτρεπτης πίεσης και/ή εξαναγκασμού και/ή απάτης και/ή ψευδών παραστάσεων προσθέσαντες παράλληλα ότι το Έργο σε κάθε περίπτωση δεν είχε πραγματοποιήσει οποιαδήποτε κέρδη και ως εκ τούτου δεν είχαν οποιαδήποτε υποχρέωση καταβολής οποιωνδήποτε ποσών στους Ενάγοντες. Ο λόγος δε που η Εναγόμενη άργησε να εξωτερικεύσει την ρηθείσα πρόθεση της στους Ενάγοντες και στους Miltiades Neophytou ήταν διότι μετά τις 17.10.2017 που ελευθερώθηκαν από τον οικονομικό εκβιασμό και/ή ψυχικό εξαναγκασμό των τελευταίων, παρήλθε κάποιο διάστημα ούτως ώστε να επέλθει ο απαραίτητος εσωτερικός συντονισμός εντός της εταιρικής δομής της Εναγομένης και της μητρικής της εταιρίας ούτως ώστε να παρθούν αποφάσεις. Οι Ενάγοντες κατέστησαν σαφές με την επιστολή τους ημερ. 08.08.2018 και το ηλεκτρονικό τους μήνυμα ημερ. 10.08.2018 πως θα προχωρούσαν στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας αναφορικά με την αξίωση τους που προέκυπτε από τα γραμμάτια συνήθους τύπου που δόθηκαν ως εγγύηση από την Εναγόμενη σε σχέση με τις δόσεις της Συμφωνίας Εκχώρησης. Η Εναγόμενη μετά την αντικατάσταση των δικηγόρων της απέστειλε μέσω των νέων δικηγόρων της επιστολή ημερ. 30.08.2018 στους Ενάγοντες και τους Miltiades Neophytou προβάλλοντας και συγκεκριμενοποιώντας εν μέρει τις απαιτήσεις της για ψευδείς παραστάσεις, οικονομική και/ή ανεπίτρεπτη πίεση και απάτη που είχαν υποστεί από τους τελευταίους και κατέστησε σαφές ότι οποιαδήποτε διαφορά σε σχέση με τα γραμμάτια συνήθους τύπου που είχαν δοθεί υπό μορφή εγγύησης για την πληρωμή των δόσεων της Εναγομένης στη βάση της Συμφωνίας Εκχώρησης αποτελούσαν μέρος και/ή προϊόν της Συμφωνίας Εκχώρησης, συμπαρασυρόμενα σε ακυρότητα σε περίπτωση ακύρωσης της Συμφωνίας Εκχώρησης για τους πιο πάνω λόγους και ως εκ τούτου και η εν λόγω διαφορά θα έπρεπε να συμπεριληφθεί στην παραπομπή της όλης διαφοράς σε διαιτησία. Προς εξασφάλιση των δόσεων που θα καταβάλλονταν μετά την υπογραφή της Συμφωνίας Εκχώρησης, η Εναγόμενη παρείσχε βάσει του όρου 6.b της Συμφωνίας Εκχώρησης εγγυήσεις και/ή γραμμάτια τα οποία ήταν εγγυημένα από την Anaergia Inc, συμπεριλαμβανομένου και του επίδικου γραμματίου και/ή εγγύησης. Στις διαφορές μεταξύ των διαδίκων οι οποίες αναφύονται ή σχετίζονται με την Συμφωνία Εκχώρησης και οι οποίες θα πρέπει να επιλυθούν σε διαιτησία αναπόφευκτα συμπεριλαμβάνονται και οποιαδήποτε παράλειψη και/ή άρνηση πληρωμής των δόσεων που είχαν συμφωνηθεί να καταβληθούν, λόγω ακυρότητας της εν λόγω συμφωνίας και εν γένει οποιασδήποτε διαφωνίας σε σχέση με τις πληρωμές που προβλέπονται στην Συμφωνία Εκχώρησης. Τα γραμμάτια και/ή εγγυήσεις που δόθηκαν προς εξασφάλιση των εν λόγω πληρωμών της Συμφωνίας Εκχώρησης σύμφωνα με τον όρο 6(b) και τα οποία αποτελούν μέρος της εν λόγω συμφωνίας προσδίδουν αποκλειστική δικαιοδοσία στο Ε.Δ. Λευκωσίας. Προκύπτει αντιφατικότητα μεταξύ των όρων αυτών διότι σε περίπτωση που ξεκινήσει τόσο η διαιτησία για την επίλυση των εν λόγω διαφορών που συνδέονται άµεσα ή έµµεσα ή/και αφορούν τη Συμφωνία Εκχώρησης όσο και η παρούσα αγωγή σε σχέση με τα γραμμάτια και/ή εγγυήσεις που δόθηκαν ως εγγύηση από την Εναγόμενη για την πληρωμή των δόσεων που προβλέπει η Συμφωνία Εκχώρησης, είναι ορατός ο κίνδυνος να εκδοθούν αντιφατικές αποφάσεις αφού σε περίπτωση που στη διαιτησία αποφασιστεί η ακύρωση της Συμφωνίας Εκχώρησης (null and void) ένεκα ανεπίτρεπτης πίεσης και/ή εξαναγκασμού και/ή οικονομικού εξαναγκασμού και/ή απάτης και/ή ψευδών παραστάσεων, η εν λόγω ακυρότητα αναπόφευκτα θα συμπαρασύρει και τα εν λόγω γραμμάτια και/ή εγγυήσεις. Η Εναγόμενη είναι μαζί με την εταιρεία Medcon μέσω της Κοινοπραξίας και της Εταιρείας οι διαχειριστές του Έργου το οποίο εδώ και 1 σχεδόν χρόνο είναι λειτουργική φάση αφού το κατασκευαστικό σκέλος έχει ολοκληρωθεί. Το εν λόγω Έργο λειτουργεί επί καθημερινής βάσεως και απασχολεί πέραν των 80 εργοδοτουμένων με ένα μέσο όρο μηνιαίο μισθολόγιο που κυμαίνεται, αναλόγως υπερωριών μεταξύ €135,000 και €140,
20. Πέραν του πιο πάνω μισθολογίου η Εταιρεία και η Κοινοπραξία διατηρούν για σκοπούς απρόσκοπτης λειτουργίας του Έργου αριθμό πιστωτών οι οποίοι τους προμηθεύουν με τα απαραίτητα υλικά, εξοπλισμό, εξαρτήματα και συναφή είδη. Εν τέλει στις 22.10.2018 το Διάταγμα τροποποιήθηκε εκ συμφώνου κατά τρόπο ούτως ώστε να μην επηρεάζεται η ομαλή λειτουργία της Κοινοπραξίας και/ή της Εταιρείας και/ή του Έργου, οι οποίοι θα δύνανται να ξοδεύουν από τους λογαριασμούς τους μέχρι του ποσού των €250,000 μηνιαίως. Τα συνολικά έξοδα της Εταιρείας και της Κοινοπραξίας, μηνιαίως, είναι κατά πολύ περισσότερα από το συνολικό ποσό των €250,
21. Συγκεκριμένα όπως προκύπτει από την συνολική αναλυτική κατάσταση των εσόδων και των εξόδων της Εταιρείας και της Κοινοπραξίας για τους μήνες Σεπτέμβριο και Οκτώβριο του 2018 τα μηνιαία τους έξοδα για το Έργο ανέρχονται κατά μέσο όρο αυτούς τους μήνες στο ποσό των €450,000 μηνιαίως. Τούτο έχει ως αποτέλεσμα να δημιουργούνται χρέη προς τρίτους από την Εταιρεία και την Κοινοπραξία, οι οποίες κατά αυτό τον τρόπο επαπειλούνται με διάλυση. Η Εταιρεία και η Κοινοπραξία με το Διάταγμα πέραν από το γεγονός ότι δεν καλύπτουν τα τρέχοντα έξοδα τους εμποδίζονται από το να εκπληρώσουν τις υποχρεώσεις τους και να καλύψουν τα έκτακτα έξοδα του Έργου όπως την αγορά των απαραίτητων εξαρτημάτων και/ή ανταλλακτικών αναφορικά με τα οποία όπως φαίνεται και από την επιστολή της Κυπριακής Κυβέρνησης ημερ.22.11.2018 αποτελούν συμβατική υποχρέωση της Κοινοπραξίας να διατηρεί στο Έργο όλα τα απαραίτητα ανταλλακτικά για τον εξοπλισμό της ούτως ώστε να διασφαλίζεται η εύρυθμη και απρόσκοπτη λειτουργία της. Το κόστος των απαραίτητων εξαρτημάτων και/ή ανταλλακτικών τα οποία θα πρέπει να διαθέτει αυτή την στιγμή και χρειάζεται η Κοινοπραξία και/ή Εταιρεία για την λειτουργία του Έργου ανέρχεται στο ποσό των €689,979 και αυτή την στιγμή η Κοινοπραξία και/ή Εταιρεία διαθέτει εξαρτήματα και/ή ανταλλακτικά αξίας €215,424 αρά το συνολικό κόστος απόκτησης των υπόλοιπων εξαρτημάτων και/ή ανταλλακτικών ανέρχεται στο ποσό των €474,
22. Είναι εισήγηση του ομνύοντα ότι καμία εκ των προϋποθέσεων του Άρθρου 32 του Ν.14/60 αλλά ούτε εκείνων που θέτει η σχετική με την έκδοση παρεμπιπτόντων απαγορευτικών διαταγμάτων νομολογία και δη διαταγμάτων παγοποίησης δεν υφίσταται και δεν έχει ικανοποιηθεί από τους Ενάγοντες αναφορικά με την Εναγόμενη, · Οι Ενάγοντες δεν έχουν καταδείξει ότι πληρούνται οι 2 πρώτες προϋποθέσεις του Άρθρου 32 του Ν.14/60 λαμβανομένου του γεγονότος ότι παρότι η απαίτηση των Εναγόντων βασίζεται σε γραμμάτιο συνήθους τύπου, η θέση της Εναγομένης ότι η Συμφωνία Εκχώρησης, ως εκτίθεται ανωτέρω, είναι προϊόν ψυχικής πίεσης και/ή αθέμιτου και/ή οικονομικού εξαναγκασμού συμπαρασύρει σε ακυρότητα και το επίδικο γραμμάτιο συνήθους τύπου το οποίο δόθηκε ως εγγύηση προς εξασφάλιση των πληρωμών που προβλέπονταν στην Συμφωνία Εκχώρησης (άρθρο 80 του Κεφ. 149) . · Τα Δικαστήρια της Κυπριακής Δημοκρατίας δεν έχουν δικαιοδοσία να αναλάβουν και να επιλύσουν την παρούσα διαφορά ένεκα του γεγονότος ότι ο όρος 7 της Συμφωνίας Εκχώρησης προβλέπει ότι οποιεσδήποτε διαφορές αναφύονται και/ή συνδέονται με την Συμφωνία Εκχώρησης θα επιλυθούν σε διαιτησία με έδρα την Κύπρο. · Δεν αποδεικνύεται ότι εάν δεν οριστικοποιηθούν τα αιτούμενα διατάγματα που είναι αντικείμενο της Αίτησης, οι Ενάγοντες θα υποστούν ανεπανόρθωτη ζημιά που δεν μπορεί να αποζημιωθεί σε χρήμα σε μεταγενέστερο στάδιο, ήτοι σε περίπτωση τυχόν έκδοσης απόφασης προς όφελος των Εναγόντων στην αγωγή, ιδιαίτερα και ειδικότερα με δεδομένο ότι οι ίδιοι οι Ενάγοντες έχουν καθορίσει και/ή αποτιμήσει την ισχυριζόμενη ζημιά τους σε χρήμα και δη στο ποσό των €350,
23. Οι Ενάγοντες κατά παράβαση του καθήκοντος πλήρους και ειλικρινούς αποκάλυψης, παρέλειψαν να παρουσιάσουν όλες τις ουσιώδεις πληροφορίες και έγγραφα και δη μάλιστα κατά τρόπο ακριβοδίκαιο και με την αναγκαία πληρότητα και ειλικρίνεια ούτως ώστε εύκολα ο καλοπροαίρετος αναγνώστης να μπορούσε να αντιληφθεί τις διαφορές μεταξύ των διαδίκων και τα κρίσιμα σημεία που οδήγησαν στην αντιδικία και παρέλειψαν να επεξηγήσουν με την ένορκη δήλωση που συνοδεύει την Αίτηση. Οι Ενάγοντες δεν προσήλθαν στο Δικαστήριο με καθαρά χέρια αφού αλλοίωσαν το πραγματικό υπόβαθρο και/ή τα γεγονότα που αφορούν την παρούσα υπόθεση και/ή υποβάθμισε τα γεγονότα τα οποία η Εναγόμενη επικαλέστηκε στην επιστολή της ημερ. 30.08.2018 - Τεκμήριο 30 της Ε/Δ Λοΐζου - τα οποία στοιχειοθετούν ακυρότητα της Συμφωνίας Εκχώρησης ένεκα οικονομικού εξαναγκασμού και/ή ψυχικής πίεσης, ούτως ώστε να αποκομίσουν δικαστικό πλεονέκτημα και/ή όφελος με την μονομερή έκδοση του Διατάγματος εις βάρος της Εναγομένης για να μπορεί εν κατακλείδι να το χρησιμοποιήσουν ως μοχλό πίεσης και/ή εκβιαστικά. Δεν υπάρχει βάσιμος κίνδυνος ανεπανόρθωτης βλάβης της Ενάγουσας και/ή αποξένωσης των περιουσιακών στοιχείων της Εναγομένης. Η Εναγόμενη αποτελεί εταιρεία δεόντως εγγεγραμμένη στην Ολλανδία, κράτος μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, στην επικράτεια της οποίας δύναται άμεσα και εύκολα να εκτελεστεί οποιαδήποτε τυχόν απόφαση Κυπριακού Δικαστηρίου βάσει του Κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1215/2012 για τη διεθνή δικαιοδοσία, την αναγνώριση και την εκτέλεση αποφάσεων σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις (αναδιατύπωση). Η Εναγόμενη βάσει της συμφωνίας ανάθεσης του Έργου θα δραστηριοποιείται στην Κύπρο δια μέσου της Κοινοπραξίας και της Εταιρείας για τα επόμενα τουλάχιστον 9 χρόνια, όση είναι δηλαδή η εναπομείνουσα διάρκεια του εν λόγω συμβολαίου ανάθεσης του Έργου, ενώ η φερεγγυότητα της Εναγομένης προκύπτει ξεκάθαρα από το γεγονός ότι χρηματοδότησε το Έργο αξίας περίπου 73 εκ. Ευρώ για το οποίο μόνο αυτή και η Medcon είχαν την χρηματοδοτική ικανότητα να καταθέσουν από 4.
24. εκ Ευρώ ομόλογα έκαστη. Περαιτέρω η Εναγόμενη είναι έμμεσος δικαιούχος όλης της περιουσίας της Εταιρείας. Η Εναγόμενη παρά το γεγονός ότι προτίθετο να αμφισβητήσει την Συμφωνία Εκχώρησης και να εγείρει θέμα ακυρότητας της πολύ πριν εξωτερικεύσει τούτη την πρόθεση της τον Ιούλιο του 2018 δεν προέβηκε σε οποιαδήποτε αποξένωση των περιουσιακών της στοιχείων. Κανένα στοιχείο δεν αποκαλύφθηκε από τους Ενάγοντες που να καταδεικνύει ότι η Εναγόμενη είναι αφερέγγυα και ότι σε περίπτωση που οι Ενάγοντες επιτύχουν στην αγωγή τους δεν θα μπορέσουν να αποζημιωθούν από την Εναγόμενη. Κατά το στάδιο έκδοσης του Διατάγματος δεν υφίστατο ο δικαιοδοτικός όρος του κατεπείγοντος κατά παρέκκλιση του Άρθρου 9 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 6, δοθέντος του ότι δεν υπάρχουν οποιοιδήποτε ισχυρισμοί που να υποστηρίζουν τον κατεπείγοντα χαρακτήρα της αίτησης και συνακόλουθα η ύπαρξη του κατεπείγοντος δεν υφίσταται. Στις μακροσκελείς αγορεύσεις τους οι δικηγόροι των δύο πλευρών ανέπτυξαν τις θέσεις τους όπως αυτές προκύπτουν μέσα από την Αίτηση και την Ένσταση, υποστηρίζοντας αυτές με νομικά επιχειρήματα. Νομική Πτυχή Η ακρόαση της Αίτησης έγινε με βάση το περιεχόμενο των ενόρκων δηλώσεων. Στην απόφαση Iacovou Brothers (Constr.) Ltd ν Fashionwise Ltd

(2000)1 ΑΑΔ σελ. 1377 λέχθηκαν τα ακόλουθα: «Είναι ορθό ότι σε περιπτώσεις αιτήσεων που οι ισχυρισμοί του αιτητή αμφισβητούνται ο αιτητής θα πρέπει να προσκομίσει προφορική μαρτυρία για να αποσείσει το σχετικό βάρος που έχει για την απόδειξη των ισχυρισμών του. (Ίδε Krashias Shoe Factory Ltd ν Adidas Sportschuhfabriken Adi Dossier K.G.

(1989)1(E) Α.Α.Δ. 750 και Louis Vuitton ν. Dermosak Ltd and Orphanidou

(1992)1 Α.Α.Δ. 1453). Ο αιτητής μπορεί να αποσείσει το σχετικό βάρος της απόδειξης είτε με την παράθεση της δικής του μαρτυρίας είτε με την αποκάλυψη στοιχείων που προκύπτουν από την αντεξέταση στην οποία υποβάλλει τα πρόσωπα τα οποία έχουν προβεί σε ένορκες δηλώσεις εκ μέρους του καθ' ου η αίτηση. Επισημαίνουμε ότι με την πρόσφατη τροποποίηση του Κανονισμού 4 της Διαταγής 48 (Ίδε ο περί Πολιτικής Δικονομίας (Τροποποιητικός) (Αρ. 3) Διαδικαστικός Κανονισμός του 1999) η ακρόαση της αίτησης διεξάγεται με βάση τα γεγονότα που περιέχονται στις ένορκες δηλώσεις με δυνατότητα αντεξέτασης». Συνεπώς το Δικαστήριο θα βασιστεί στα γεγονότα όπως αυτά περιέχονται στις ένορκες δηλώσεις, λαμβανομένου υπόψη του βάρους απόδειξης των ισχυρισμών εκάστου των δύο Μερών. Στη Συμφωνία Εκχώρησης προβλέπεται η παραπομπή οποιασδήποτε διαφοράς που θα αναφυόταν ή που σχετιζόταν με τους όρους της Συμφωνίας Εκχώρησης σε Διαιτησία, σύμφωνα με τις πρόνοιες του Διεθνούς Εμπορικής Διαιτησίας Νόμου του 1987, Νόμος Ν.101(Ι)/1987, ενώπιον ενός Διαιτητή από χώρα που δεν είχε οποιαδήποτε σχέση με τα Μέρη. Τέτοια Διαιτησία θα λάμβανε χώραν στην Κύπρο και η γλώσσα της διαδικασίας θα ήταν η Αγγλική. Μετά την υπογραφή της Συμφωνίας αυτής υπεγράφησαν στην παρουσία δύο μαρτύρων τρία Γραμμάτια, ένα εκ των οποίων και το επίδικο Γραμμάτιο και επίσης οι αντίστοιχες εγγυήσεις με βάση τις οποίες η Εναγόμενη 2 εγγυήθηκε τις υποχρεώσεις της Εναγομένης 1 και ανέλαβε να καταβάλει εκείνη στη θέση της Εναγομένης 1 το ποσό που αναφερόταν στο κάθε Γραμμάτιο σε περίπτωση που η Εναγόμενη 1 θα παρέλειπε να το εξοφλήσει όταν θα καθίστατο πληρωτέο. Περαιτέρω, συμφωνήθηκε και καταγράφεται στο επίδικο Γραμμάτιο ότι για οποιαδήποτε απαίτηση με βάση αυτό αποκλειστική δικαιοδοσία θα είχε το Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας. Οι πιο πάνω δύο Συμφωνίες, τόσο η Συμφωνία Εκχώρησης, όσο και το επίδικο Γραμμάτιο, αποτελούν ξεχωριστές συμφωνίες. Και στην περίπτωση που κριθεί ότι υπάρχει οποιαδήποτε αντίφαση μεταξύ των δύο συμφωνιών ως προς το θέμα της δικαιοδοσίας, εφαρμογή έχουν τα όσα προβλέπονται από την Ειδική Συμφωνία, που είναι το Γραμμάτιο και η οποία χρονικά ακολούθησε τη Συμφωνία Εκχώρησης. Δεν υπογράφηκε οποιαδήποτε μεταγενέστερη συμφωνία, η οποία να καταργεί την πρόβλεψη αυτή του Γραμματίου. Βρίσκω ότι αρμόδιο Δικαστήριο είναι το Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας για να εκδικάσει την παρούσα υπόθεση. Είναι νομολογημένο ότι το Δικαστήριο στο στάδιο αυτό της διαδικασίας δεν πρέπει να υπεισέρχεται στην ουσία της υπόθεσης και να καταλήγει σε συμπεράσματα αναφορικά με την πλήρη εξέταση του πραγματικού και νομικού καθεστώτος της υπόθεσης. Ούτε πρέπει να αποφαίνεται σε θέματα αξιοπιστίας εκτός εκεί που τούτο είναι απόλυτα αναγκαίο καθότι διαφορετικά θα επηρεάζετο δυσμενώς η υπόθεση στην ουσία της για τον διάδικο εκείνο τον οποίο το Δικαστήριο έκρινε από αυτό το στάδιο ως αναξιόπιστο. Όλα τα ζητήματα που εγείρονται στην αγωγή παραμένουν ζωντανά για να αποφασισθούν όταν θα εκδικασθεί η ουσία της (βλ. Δημοκρατία της Σλοβενίας ν. Beogradska Banka A.Δ.

(1999)1 Α.Α.Δ. 225). Στην απόφαση Τ.Α. Micrologic Com. Consult Ltd v. Microsoft Corporation

(2002)1(Γ) ΑΑΔ 1802 αποφασίστηκε ότι: «Σε ενδιάμεση διαδικασία για προσωρινό διάταγμα εκείνο που χρειάζεται δεν είναι η απόδειξη του ουσιαστικού δικαιώματος αλλά σοβαρές ενδείξεις περί της πιθανότητας ύπαρξής του. Αυτό είναι το πραγματικό νόημα των επί του θέματος αποφάσεων μας: βλ. ενδεικτικά τις Constantinides v. Makriyiorghou

(1978)1 C.L.R. 585, Odysseos v. Pieris Estates and Others

(1982)1 C.L.R. 557 κ.ά. και Κυτάλα ν. Χρυσάνθου κ.ά.

(1996)1 Α.Α.Δ. 253. Αυτό συχνά παραγνωρίζεται στα Επαρχιακά Δικαστήρια τόσο από δικηγόρους όσο και από δικαστές με αποτέλεσμα η διαδικασία να γίνεται απαραδέκτως πολύπλοκη και μακρά.» Είναι θεμελιωμένο ότι το Δικαστήριο μπορεί χωρίς να υπεισέλθει στην ουσία του προσωρινού διατάγματος να το ακυρώσει αν εντοπισθεί ότι έχει γίνει απόκρυψη γεγονότων κατά το στάδιο της μονομερούς έκδοσης του, τέτοιας μορφής που ενδεχόμενα να επηρέασε το Δικαστήριο. Παράλειψη παρουσίασης τέτοιων γεγονότων ενώπιον του Δικαστηρίου σε μονομερή αίτηση θεωρείται ως είδος εξαπάτησης του Δικαστηρίου. Η αποκάλυψη συναρτάται με την καλή πίστη, η οποία πρέπει να επιδεικνύεται σε κάθε εξαιρετική περίπτωση που επιζητείται θεραπεία στην απουσία αντιδίκου. Το κριτήριο του τι συνιστά ουσιώδες γεγονός είναι αντικειμενικό. Το στοιχείο δε της εξαπάτησης δεν αποτελεί προϋπόθεση για την ακύρωση του διατάγματος λόγω παράλειψης αποκάλυψης ουσιωδών γεγονότων. Σχετική είναι η απόφαση Resola (Cyprus) Ltd v. Χάρη Χρίστου

(1998)1 Α.Α.Δ. 598. Στην απόφαση Harvardskiy Prumyslovy Holding A.S. v. Deventree Resources Limited κ.ά.

(2008)1 Α.Α.Δ. 801, έχει νομολογηθεί ότι ένα πρόσωπο που εμφανίζεται ως διάδικος και επιζητεί την έκδοση ενός διατάγματος έχει την υποχρέωση να θέτει ενώπιον του Δικαστηρίου όλα εκείνα τα ουσιώδη γεγονότα, τα οποία μπορούν να βοηθήσουν το Δικαστήριο να καταλήξει στα ορθά συμπεράσματα. Σε μονομερείς αιτήσεις το Δικαστήριο πρέπει να βρίσκεται σε θέση να αξιολογεί όλα τα στοιχεία που μπορούν να επηρεάσουν την λήψη μιας απόφασης και μέσα σε αυτά τα πλαίσια δεν έχει άλλη επιλογή παρά να βασίζεται στο περιεχόμενο των δηλώσεων του δικηγόρου και το περιεχόμενο των ενόρκων δηλώσεων του Αιτητή. Έτσι προκύπτει η ανάγκη της πλήρους αποκάλυψης γεγονότων. Στην ίδια απόφαση αναφέρεται το εξής απόσπασμα: «Η υποχρέωση της πλήρους αποκάλυψης δεν καλύπτει μόνο εκείνα τα γεγονότα που ήταν γνωστά στον αιτητή, αλλά επεκτείνεται και σε εκείνα τα γεγονότα τα οποία ο αιτητής θα μπορούσε να αποκαλύψει με μια εύλογη έρευνα. (Βλ. Χριστοφόρου ν. Γρηγορίου

(1995)1 Α.Α.Δ. 248). Αν ο «αιτητής παραλείψει να συμμορφωθεί με την πιο πάνω υποχρέωση τότε το Δικαστήριο μπορεί να αρνηθεί να προβεί στην έκδοση του διατάγματος, ανεξάρτητα αν η παράλειψη ήταν αθώα ή σκόπιμη. (Βλ. Lloyds Bowmaker Ltd v. Britannia Arrow Holdings plc (Lavens, third party)

(1988)3 All E.R. 178)». Είναι ισχυρισμός των Καθ' ων η Αίτηση ότι οι Ενάγοντες δεν προσήλθαν στο Δικαστήριο με καθαρά χέρια αφού αλλοίωσαν το πραγματικό υπόβαθρο και/ή τα γεγονότα που αφορούν την παρούσα υπόθεση και/ή υποβάθμισαν τα γεγονότα τα οποία η Εναγόμενη επικαλέστηκε στην επιστολή της ημερ.30/8/2018, τα οποία στοιχειοθετούν ακυρότητα της Συμφωνίας Εκχώρησης ένεκα οικονομικού εξαναγκασμού και/ή ψυχικής πίεσης, ούτως ώστε να αποκομίσουν δικαστικό πλεονέκτημα και/ή όφελος με τη μονομερή έκδοση του Διατάγματος εις βάρος της Εναγομένης για να μπορεί εν κατακλείδι να το χρησιμοποιήσουν ως μοχλό πίεσης και/ή εκβιαστικά. Δεν έγινε, ισχυρίζονται, πλήρης και ακριβής αποκάλυψη εκ μέρους των Αιτητών όλων των ουσιωδών γεγονότων που αφορούν την παρούσα υπόθεση. Οι Αιτητές στην ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την αίτηση λέγουν ότι παρόλο που μέχρι τις 17/7/2018, η Εναγομένη 1 ουδέποτε είχε οποιεσδήποτε αντιρρήσεις και/ή αμφιβολίες ως προς την εγκυρότητα της Συμφωνίας Εκχώρησης και των Γραμματίων και παρόλο που είχε προβεί χωρίς οποιαδήποτε διαμαρτυρία στην πληρωμή προς την Ενάγουσα των ποσών που αναφέρονται στην επιστολή ημερ.17/7/2018 και μάλιστα πριν καν η μονάδα του Έργου τεθεί σε λειτουργία, οι Δικηγόροι της Εναγομένης 1, με επιστολή τους ημερ.18/7/2018, απαντώντας προς την πιο πάνω απαίτηση της Ενάγουσας, την πληροφόρησαν ότι η Συμφωνία Εκχώρησης ήταν άκυρη λόγω δήθεν ψευδών παραστάσεων, εξαναγκασμού, ψυχικής πίεσης, δόλου, παράβασης ανάληψης υποχρέωσης και ότι, όχι μόνο η Εναγομένη 1 δεν ήταν υπόχρεη να καταβάλει το ποσό των €340.000 που αναφέρεται πιο πάνω, απεναντίας δικαιούται στην επιστροφή των δύο ποσών που είχε ήδη καταβάλει τα οποία ανέρχονται στο συνολικό ποσό των €370.000. Οι Αιτητές δεν απέκρυψαν ουσιώδη γεγονότα. Απεκάλυψαν τα πιο πάνω, τα οποία αποτελούν και την υπεράσπιση τους Εναγόμενης 1, όπως φαίνεται μέσα από την ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την ένσταση. Συνεπώς, ο ισχυρισμός περί μη αποκάλυψης των ουσιωδών γεγονότων από πλευράς Αιτητών, απορρίπτεται. Η νομολογία επί των προσωρινών διαταγμάτων είναι πασίγνωστη και το άρθρο 32 του Περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60, έχει αναλυθεί με σαφήνεια στην υπόθεση Οδυσσέως ν. Pieris Estates Ltd

(1982)1 ΑΑΔ 557, η ικανοποίηση δε των τριών κριτηρίων που τίθενται ως προϋποθέσεις αποτελεί το πρωταρχικό μέλημα του Δικαστηρίου πριν δυνηθεί να περάσει στην εξέταση του ισοζυγίου της ευχέρειας, με τη συνεκτίμηση όλων των σχετικών παραγόντων. Το άρθρο 32

(1)του Περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60, προβλέπει την εξουσία του Δικαστηρίου να εκδίδει απαγορευτικό διάταγμα όταν κρίνει τούτο δίκαιο ή πρόσφορο με βάση τις περιστάσεις της υπόθεσης που είναι ενώπιον του. Προκειμένου δε για παρεμπίπτον απαγορευτικό διάταγμα θα πρέπει σύμφωνα με την επιφύλαξη στο ίδιο άρθρο να ικανοποιηθεί επιπρόσθετα ότι συντρέχουν και οι ακόλουθες προϋποθέσεις: α) Ότι υπάρχει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση κατά την κυρίως δίκη. β) Ότι υπάρχει πιθανότητα ο ενάγοντας να δικαιούται σε θεραπεία και γ) Ότι εκτός εάν εκδοθεί το παρεμπίπτον απαγορευτικό διάταγμα θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο. Η ύπαρξη σοβαρού ζητήματος ικανοποιείται με αναφορά στα καταχωρημένα δικόγραφα για την αποκάλυψη μιας συζητούμενης υπόθεσης, ενώ το δεύτερο κριτήριο ικανοποιείται με την αποδεικτική δύναμη της υπόθεσης και σχετίζεται με την ένδειξη ή παρουσίαση μίας ορατής πιθανότητας επιτυχίας. Τα δύο αυτά κριτήρια είναι σε κάποιο βαθμό αλληλένδετα και θα μπορούσε να λεχθεί ότι ενώ το πρώτο κριτήριο εξετάζεται σε συσχετισμό με τη νομική θεμελίωση της αξίωσης, το δεύτερο προχωρεί ένα ακόμη βήμα συσχετίζοντας τη νομική αυτή θεμελίωση με την προσφερόμενη μαρτυρία για την πραγματική θεμελίωση της αγωγής επί των γεγονότων. Αν ο αιτητής είναι σε θέση να δείξει κάτι πέρα από την απλή πιθανολόγηση αλλά λιγότερο από το βαθμό του ισοζυγίου των πιθανοτήτων θεωρείται ότι ικανοποιεί το δεύτερο αυτό κριτήριο. Το τρίτο κριτήριο ικανοποιείται όπου οι αποζημιώσεις θεωρούνται ότι δεν αποτελούν ικανοποιητική θεραπεία. Με δεδομένο ότι η θεραπεία του προσωρινού διατάγματος ανάγεται κατ' εξοχή στο δίκαιο της επιείκειας, αν η αποτίμηση σε χρήμα μπορεί να γίνει εύλογα, τότε η έκδοση του ή η διατήρησή του σε ισχύ, αποκλείεται. Ακόμη και ασυνήθης δυσκολία στην εκτίμηση των ζημιών δεν δικαιολογεί κατ' ανάγκην την έκδοση διατάγματος όπως έχει υποδείξει η υπόθεση ΚΟΤ ν. Θεωρή

(1989)1 ΑΑΔ (Ε) 255. Σκοπός των ενδιάμεσων προσωρινών διαταγμάτων είναι η διατήρηση της υπάρχουσας κατάστασης πραγμάτων (status quo) στα πλαίσια της οποίας έχει καταχωρηθεί η αίτηση για το προσωρινό διάταγμα (βλ. Zena Company Ltd v. Demenian Catering Ltd

(2011)1(Γ) Α.Α.Δ. 1848 και Κοσμά ν. Χατζηκυπρή

(2000)1 Α.Α.Δ. 169). Η διατήρηση της υπάρχουσας κατάστασης πραγμάτων εξετάζεται σε συνάρτηση με την προϋπόθεση να υποστεί ο Ενάγοντας ανεπανόρθωτη ζημιά εάν δεν εκδοθούν τα αιτούμενα διατάγματα καθώς επίσης και με το κατά πόσον είναι εύλογο και δίκαιο να εκδοθούν τα ενδιάμεσα διατάγματα. Η διαδικασία ακρόασης ενός προσωρινού διατάγματος γίνεται μέσα στην περιορισμένη σφαίρα της εξέτασης του ερωτήματος κατά πόσο νομότυπα από πλευράς διαδικασίας προωθήθηκε το αίτημα, καθώς και σε σχέση με το υπόβαθρο των γεγονότων που περιβάλλουν την αίτηση, με γνώμονα τη συσχέτιση τους με τα τρία κριτήρια και το ισοζύγιο της ευχέρειας, αλλά το Δικαστήριο δεν προχωρεί στην κατάληξη συμπερασμάτων αναφορικά με την πλήρη εξέταση είτε του πραγματικού είτε του νομικού καθεστώτος της υπόθεσης, δεδομένου ότι, όπως υποδείχθηκε στην υπόθεση Jonitexo v. Adidas

(1984)1 A.A.Δ. 263, αυτό εμπίπτει στην σφαίρα εξέτασης του Δικαστηρίου που εκδικάζει την ουσία της ιδίας της αγωγής. Τα ίδια λέχθηκαν και στην υπόθεση Γρηγορίου ν. Χριστοφόρου

(1995)1 ΑΑΔ 248, 269 - 70. Αποτελεί βασική αρχή ότι τα Δικαστήρια χορηγούν παρεμπίπτοντα Διατάγματα ως επικουρικά του κύριου αγώγιμου δικαιώματος. Στην υπόθεση Igor Zhigachov κ.ά.

(2013)1 Α.Α.Δ. 133 αποφασίστηκαν τα εξής: «Είναι θεμελιωμένο ότι αίτηση για παρεμπίπτον διάταγμα υποβάλλεται στα πλαίσια ύπαρξης αγώγιμου δικαιώματος το οποίο δίνει δικαίωμα στον αιτητή, σε ουσιαστική θεραπεία. Ένα παρεμπίπτον διάταγμα δεν παρέχει, από μόνο του, αγώγιμο δικαίωμα. Είναι απλά επικουρικό σε ουσιαστική αξίωση που προβάλλεται στα πλαίσια αγωγής (Δέστε: την απόφαση της Δικαστικής Επιτροπής της Βουλής των Λόρδων στην υπόθεση Fourie v. Le Roux [2007] 1 W.L.R. 320). Στην υπόθεση εκείνη έγινε ευρεία αναφορά σε προηγούμενη αγγλική νομολογία και ειδικά στην απόφαση The Siskina [1979] AC 210 (της οποίας το αποτέλεσμα ανατράπηκε με αγγλική νομοθετική παρέμβαση, αλλά δεν διαφοροποιεί το σκεπτικό της για σκοπούς της παρούσας απόφασης), στην οποίαν τονίστηκε ότι το δικαίωμα σε παρεμπίπτον διάταγμα δεν συνιστά (από μόνο του) αγώγιμο δικαίωμα, δεν υφίσταται από μόνο του, εξαρτάται από την ύπαρξη, ήδη υπάρχοντος, αγώγιμου δικαιώματος και είναι επικουρικό και παρεμφερές προς το, ήδη υπάρχον, αγώγιμο δικαίωμα.» Επιστρέφοντας στην πρώτη προϋπόθεση που θέτει το άρθρο 32 του Ν.14/60 και λαμβάνοντας υπόψη τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης όπως διαφαίνονται από την ένορκη δήλωση που συνοδεύει την Αίτηση, υπενθυμίζοντας ότι η πρώτη προϋπόθεση αφορά τη νομική θεμελίωση της αξίωσης του Αιτητή, βρίσκω ότι η αξίωση εδράζεται επί Γραμματίου συνήθους τύπου. Σύμφωνα με την παρ. 3 της Συμφωνίας εκχώρησης οι Εναγόμενοι 1 ανέλαβαν να καταβάλουν στην Ενάγουσα τα πιο κάτω ποσά: (i) €100.000, με την υπογραφή της Συμφωνίας Εκχώρησης (ii) €270.000, κατά την 31/1/2017 (iii) €340.000, εντός πέντε

(5)εργάσιμων ημερών από την καταβολή στην Medcon και στην Εναγόμενη 1 από την Κυπριακή Δημοκρατία του οφειλόμενου ποσού δυνάμει του 2ου Πιστοποιητικού Ενδιάμεσης Πληρωμής, σύμφωνα με τον Όρο 1.1.5.6 του Τόμου Β, Μέρους Β. ΙΙ. 1 και 2 των Γενικών και Ειδικών Όρων του Συμβολαίου Λειτουργίας του Έργου. (iv) €340.000, εντός πέντε

(5)εργάσιμων ημερών από την καταβολή στην Medcon και στην Εναγόμενη 1 από την Κυπριακή Δημοκρατία του οφειλόμενου ποσού δυνάμει του 3ου Πιστοποιητικού Ενδιάμεσης Πληρωμής, σύμφωνα με τον Όρο 1.1.5.6 του Τόμου Β, Μέρους Β. ΙΙ. 1 και 2 των Γενικών και Ειδικών Όρων του Συμβολαίου Λειτουργίας του Έργου. Με τον όρο 6 της Συμφωνίας εκχώρησης η Εναγομένη 1 ανέλαβαν όπως, για τα πιο πάνω ποσά που όφειλαν προς την Ενάγουσα, παραδώσουν είτε τραπεζιτική εγγύηση είτε εταιρική επιταγή είτε γραμμάτιο συνήθους τύπου σύμφωνα με τις πρόνοιες του άρθρου 78 του περί Συμβάσεων Νόμου, Κεφ.

1. Πράγματι οι Εναγόμενοι 1 παρέδωσαν το επίδικο γραμμάτιο με εγγυητές τους Εναγομένους 2, για το ποσό των €340.000 στο καταπιστευματοδόχο το οποίο περιήλθε στα χέρια των Εναγόντων ως η συμφωνία. Με την απαίτηση πληρωμής οι εναγόμενοι 1 αρνήθηκαν την οφειλή επικαλούμενοι τα όσα αναφέρονται πιο πάνω περί ψυχικής πίεσης. Σε κάθε δικαστικό μέτρο που λήφθηκε βάσει γραμματίου συνήθους τύπου, το περιεχόμενο του εν λόγω γραμματίου συνιστά αμάχητη απόδειξη των γεγονότων και εκτίθενται σε αυτό, σύμφωνα με το άρθρο 78 του περί Συμβάσεων Νόμου, Κεφ.
2. Τα όσα ισχυρίζονται οι Εναγόμενοι περί ψυχικής πίεσης ή εξαναγκασμού είναι θέμα υπεράσπισης την οποία θα πρέπει να αποδείξουν κατά την εκδίκαση της αγωγής. Βρίσκω ότι ικανοποιείται η πρώτη προϋπόθεση του άρθρου 32 του Ν.14/
3. Η επόμενη προϋπόθεση αφορά στο κατά πόσο υπάρχει πιθανότητα ο Αιτητής να δικαιούται σε θεραπεία. Είναι φανερό ότι για την προϋπόθεση αυτή απαιτείται κάτι διαφορετικό αλλά και κάτι περισσότερο υπό μορφή απόδειξης από προηγουμένως. Θα πρέπει το Δικαστήριο να ικανοποιηθεί ότι η υπόθεση του Αιτητή έχει ορατή πιθανότητα επιτυχίας (βλ. Οδυσσέως ν. Pieris Estates

(1982)1 CLR 557). Ανατρέχει για το σκοπό αυτό στη μαρτυρία η οποία έχει προσαχθεί με τη μορφή εγγράφων ενόρκων δηλώσεων, όχι βέβαια για να προβεί σε ευρήματα γεγονότων αλλά για να διαπιστώσει τη δυναμική της ήτοι κατά πόσο υπάρχει ορατή πιθανότητα η μαρτυρία στο σύνολό της να μπορεί να αποδώσει στο τέλος της ημέρας τη θεραπεία την οποία επιδιώκουν οι Αιτητές με την αγωγή τους. Σίγουρα οι Καθ΄ ων η Αίτηση αμφισβητούν την αξίωση της Αιτήτριας. Αυτά όμως είναι θέματα τα οποία θα αποφασίσει το Δικαστήριο στα πλαίσια της αγωγής. Από τα πιο πάνω διαφαίνεται ότι σε περίπτωση όπου μετά από αξιολόγηση όντως γίνουν δεκτές οι θέσεις των Εναγόντων ότι πρόκειται περί Γραμματίου Συνήθους Τύπου που εξεδόθη υπό τις συνθήκες που οι Ενάγοντες ισχυρίζονται αυτοί θα έχουν πιθανότητα να επιτύχουν στην αγωγή τους. Η δεύτερη προϋπόθεση του άρθρου 32 του Νόμου 14/60 ικανοποιείται. Στην απόφαση, στην υπόθεση C. PHASARIAS (AUTOMOTIVE CENTRE) LIMITED v. Σκυροποιία «Λεωνίκ» Λίμιτεδ

(2001)1 ΑΑΔ σελ. 785, το Ανώτατο Δικαστήριο αποφάσισε ότι η απαίτηση του άρθρου 5 να υπάρχει πιθανότητα «να εμποδιστεί ο Ενάγων στην ικανοποίηση της δικαστικής απόφασης που τυχόν θα εκδοθεί υπέρ του» αν δεν εκδοθεί το παρεμπίπτον διάταγμα, ουσιαστικά αντιστοιχεί προς την τρίτη προϋπόθεση του άρθρου 32, όπως αυτή ερμηνεύθηκε σε σχέση με παρεμπίπτοντα διατάγματα αυτής της φύσης. Δηλαδή τη δυσκολία ή αδυναμία απονομής πλήρους δικαιοσύνης σε μεταγενέστερο στάδιο. Και συνεχίζει το Δικαστήριο στην ίδια απόφαση και λέγει τα εξής: «Δεν μπορούμε να συμφωνήσουμε πως αναδύεται ως ανάγκη η προσαγωγή μαρτυρίας για πράγματι πρόθεση του εναγόμενου για αποξένωση ή επιβάρυνση. Εκείνο που μετρά είναι η πιθανή επίδραση που θα έχει η αποξένωση ή η επιβάρυνση, εφόσον γίνουν, στην ικανοποίηση της δικαστικής απόφασης που ενδεχομένως θα εκδοθεί. Ο κίνδυνος, δηλαδή, να μην ικανοποιηθεί η δικαστική απόφαση αν μεταβιβαστεί ή επιβαρυνθεί η περιουσία. (Βλ. Lakatamitis (ανωτέρω) στη σελ. 525). Έχουμε υπόψη την Κυριάκος Παναγιώτου ν. Σταυρινή Κολλάτου, Πολ. Εφ. 10274, ημερομηνίας 10.9.99. Εκεί έγινε αναφορά σε πρόθεση αποξένωσης αλλά αυτή ήταν η μαρτυρία που υπήρχε και δεν απασχόλησε τέτοιο θέμα. Όπως δε εξηγήθηκε στην απόφαση του Λοϊζου Π. στην Ζεμενίδης (ανωτέρω) εκδίδεται το διάταγμα «ώστε να αποφευχθεί τέτοια αποξένωση ως αποτέλεσμα της οποίας να μη μπορεί να ικανοποιηθεί ο ενάγων». Τα ίδια και στην Τσιολάκκη και άλλη (ανωτέρω). Όπως αναφέρεται στην απόφαση του Πική Δ., όπως ήταν τότε, στη σελίδα 785, εκείνο που απαιτείται είναι «η πιθανότητα παρεμβολής εμποδίου (hindered) στην ικανοποίηση απόφασης η οποία ήθελε εκδοθεί υπέρ του ενάγοντος». Απονομή πλήρους δικαιοσύνης δεν είναι μόνο η επιτυχία έκδοσης απόφασης ως η έκθεση απαίτησης. Απονέμεται πλήρης δικαιοσύνη όταν, ο Ενάγοντας ή η Αιτήτρια στην παρούσα υπόθεση, κατορθώσουν να απολαύσουν τους καρπούς της επιτυχίας σε μια δικαστική απόφαση. Τέτοιος κίνδυνος, δηλαδή να μην απολαύσουν τους καρπούς της επιτυχίας τους σε περίπτωση έκδοσης υπέρ τους απόφασης θα υπάρχει σε περίπτωση που το Δικαστήριο αρνηθεί την έκδοση διατάγματος. Στην απόφαση Καλογήρου ν. C.C.F. Credit Capital Finance Ltd

(2005)1 Α.Α.Δ. σελίδα 1237 στη σελίδα 1245 λέχθηκαν τα ακόλουθα: «Είναι γεγονός ότι δεν εξειδικεύονται λεπτομέρειες σε σχέση με τον τρόπο της απειλής. Ο ισχυρισμός, όμως, περί απειλής δε θα πρέπει να εκτιμηθεί κατά απομόνωση αλλά σε συσχετισμό με την αλλαγή των σχέσεων των μερών, η οποία επήλθε με τον τερματισμό της σύμβασης. Ο κίνδυνος αποξένωσης, με τον τερματισμό της σύμβασης, κατέστη υπαρκτός και η ανάγκη παρεμπόδισης πιθανής επίδρασης στην ικανοποίηση τυχόν απόφασης από την αποξένωση δικαιολογημένη. Ορθά νομίζουμε το Δικαστήριο, μέσα στο σύνολό των πιο πάνω, άσκησε τη διακριτική του εξουσία και εξέδωσε το διάταγμα.» Στην υπόθεση Νικόλα v. Κεφάλα κ.ά.

(1998)1Γ Α.Α.Δ. 1400, στη σελ. 1405, λέχθηκε ότι η ύπαρξη άλλης περιουσίας ή ακόμη και καταθέσεων που θα ήταν αδέσμευτες και θα υπόκειντο σε κάθε είδους διάθεση ή χειρισμό ανάλογα με τη βούληση των Εναγομένων δεν παρείχε αφεαυτής τα εχέγγυα ικανοποίησης της δικαστικής απόφασης που ενδεχομένως θα εκδίδετο εναντίον τους. Η δυσκολία ή η αδυναμία για πλήρη απονομή δικαιοσύνης περιλαμβάνει και άλλα κριτήρια εκτός από την ανεπανόρθωτη ζημιά. Στην υπόθεση Melouskia Commercial Ltd κ.ά. v. Chumachenko Alisa κ.ά.,

(2014)1Γ Α.Α.Δ 2110. «Σ' ότι δε αφορά την τρίτη προϋπόθεση - ότι δηλαδή χωρίς την παγοποίηση των επίδικων τραπεζικών λογαριασμών θα ήταν δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο - παρατηρούμε ότι και αυτό το ζήτημα προσεγγίστηκε από τον ευπαίδευτο Πρόεδρο με υποδειγματικό τρόπο. Συναφώς αφού υπενθύμισε τη σχετική νομολογία (Ninemia Maritime Corporation v. Trane Schiffahrts-gesellschaft Gmbh (Niedersachsen The) [1983] 1 W.L.R. 1412, C. Phasarias (Auto Centre) Ltd v. Σκυρ. «Λεωνίκ» Λτδ

(2001)1 (Β) Α.Α.Δ. 785, Μ & Ch. Mitsingas Trading v. Timberland

(1997)2 (Γ) A.A.Δ. 1794 και Κυρισάββας κ.ά. ν. Κίζη

(2001)1 (Β) Α.Α.Δ. 1245) έκρινε πως «. η οριστικοποίηση του μονομερώς εκδοθέντος διατάγματος παγοποίησης είναι απολύτως απαραίτητη και αναγκαία εφόσον, σε περίπτωση που δεν καταστεί απόλυτο το διάταγμα παγοποίησης, υπάρχει μεγάλος κίνδυνος αποξένωσης των ποσών καθώς και απενεργοποίησης των εν λόγω λογαριασμών και συνεπώς βάσιμος κίνδυνος ότι δικαστική απόφαση που ενδεχομένως εκδοθεί υπέρ των Αιτητριών θα παραμείνει ανικανοποίητη». Θεωρούμε απολύτως ορθό το υπό αναφορά σκεπτικό, το οποίο και υιοθετούμε. Σ' ότι δε αφορά το «παράπονο» των εφεσειουσών ότι δεν πληρούται η τρίτη προϋπόθεση καθότι η παγοποιηθείσα περιουσία είναι πολύ μικρή σε σχέση με την απαίτηση των εφεσιβλήτων και επομένως δεν εξυπηρετείται ο σκοπός της προϋπόθεσης αυτής, περιοριζόμαστε απλώς να παρατηρήσουμε ότι η θέση αυτή δεν συνοδεύεται από την αναμενόμενη σοβαρότητα. Και αυτό καθότι υιοθέτηση της θα οδηγούσε στην παραλογία ότι επειδή οι εφεσίβλητες δεν κατόρθωσαν να παγοποιήσουν τους επίδικους λογαριασμούς έγκαιρα απώλεσαν και τη δυνατότητα παγοποίησης τους με το αιτιολογικό ότι τα ποσά που υπήρχαν σ' αυτούς δεν ήταν ικανοποιητικά για την πλήρη ικανοποίηση μιας ενδεχόμενης απόφασης προς όφελός τους.» Στην παράγραφο 3 της ένορκης δήλωσης του Andy Kepel καταγράφονται μόνο τέσσερις τραπεζικοί λογαριασμοί το σύνολο των οποίων παρουσιάζει πιστωτικό υπόλοιπο €45.455,34=. Επίσης από τα επισυνημμένα Τεκμήρια φαίνεται ότι η εταιρεία των Εναγομένων 1 έχει εκδομένο και πληρωμένο κεφάλαιο €18.750=. Η μόνη εξασφάλιση που έχουν, υπό τις περιστάσεις, οι Ενάγοντες αναφορικά με την αξίωσή τους στην αγωγή είναι τα πιθανά κέρδη που έχουν να λαμβάνουν στο μέλλον από τις εργασίες του Έργου. Όσον αφορά την εκτέλεση της απόφασης στην Ολλανδία, με βάση τον κανονισμό, οι Εναγόμενοι 1 δεν αποκαλύπτουν οποιαδήποτε περιουσία στην Ολλανδία πέραν του πιο πάνω ποσού των €45.455,34=. Με βάση τα πιο πάνω, βρίσκω ότι ικανοποιείται και η τρίτη προϋπόθεση του άρθρου

1. Κατά την εκδίκαση τέτοιων αιτήσεων θα πρέπει το Δικαστήριο να εξετάζει και το κατά πόσο είναι δίκαιο και εύλογο να εκδώσει το αιτούμενο Διάταγμα. Η ανάγκη προστασίας των Εναγόντων πρέπει να σταθμίζεται προς την αντίστοιχη ανάγκη των Εναγομένων. Σε σχέση με τα Αιτητικά Α1 και Α2 για τα οποία έχει ήδη εκδοθεί προσωρινό Διάταγμα (όπως αυτά έχουν τροποποιηθεί), αυτά αφορούν στο αξιούμενο με την αγωγή ποσό του Γραμματίου. Σε περίπτωση που οι Εναγόμενοι αρ.1 αποξενώσουν το ποσό και οι Ενάγοντες πετύχουν στην αγωγή, οι συνέπειες για τους Ενάγοντες θα είναι σοβαρές. Σε αντίθετη, όμως, περίπτωση οι Εναγόμενοι δεν θα υποστούν οποιαδήποτε ζημιά αφού απλώς θα απελευθερωθεί το πιο πάνω ποσό. Ενόψει αυτών, κρίνω ότι το ισοζύγιο της ευχέρειας κλίνει υπέρ της οριστικοποίησης των Διαταγμάτων που αφορούν τα Αιτητικά Α1 και Α
2. Τα διατάγματα που έχουν εκδοθεί κάτω από τα Αιτητικά Α3 και Α4 ακυρώνονται. Ως προς Αιτητικά, Α3, Α4 και Α5 της Αίτησης, θα υιοθετήσω το πιο κάτω απόσπασμα από την απόφαση της Α.Ε.Δ. κας Μ. Παπαδοπούλου, Αρ. Αγωγής 2988/18, Loizos Iordanou Constructions Ltd v. db Technologies B.V. κ.ά., ημερομηνίας 18/7/2019, όπου το Δικαστήριο είχε να αντιμετωπίσει παρόμοια θέματα μεταξύ των ιδίων διαδίκων: «Τα λοιπά αιτητικά, όμως, είναι δρακόντεια, φαίνεται δε να αποσκοπούν σε αλίευση μαρτυρίας η οποία δεν είναι απαραίτητη για σκοπούς εκδίκασης της παρούσας αγωγής, όπως τα επίδικα θέματα έχουν καθοριστεί από την Έκθεση απαιτήσεως. Ιδιαίτερα δεν έχω αντιληφθεί πως, σε μία αγωγή που έχει ως βάση ένα Γραμμάτιο Συνήθους Τύπου, είναι απαραίτητο να διοριστεί ο Πρωτοκολλητής του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας ως Παραλήπτης των εσόδων που έχουν να λαμβάνουν οι Εναγόμενοι από την Κοινοπραξία. Θα δημιουργήσουν επιπλέον σοβαρές συνέπειες στην διεκπεραίωση των εργασιών των Εναγομένων αρ.
3. Συνεπώς σε σχέση με τα αιτητικά Α3 έως Α5 το ισοζύγιο της ευχέρειας κλίνει υπέρ της απόρριψής τους.» Το άρθρο 32 αναφέρει ρητά ότι θα πρέπει να ικανοποιούνται και οι τρεις προϋποθέσεις που θέτει χωρίς οποιαδήποτε εξαίρεση (βλ. Παναγίδου ν. Παναγίδου κ.ά.

(2001)1 ΑΑΔ 396, 402). Τα εκδοθέντα, μονομερώς, διατάγματα κάτω από τα Αιτητικά Α1 και Α2, όπως έχουν τροποποιηθεί, οριστικοποιούνται. Τα Αιτητικά Α3, Α4 και Α5 απορρίπτονται και τα διατάγματα που έχουν εκδοθεί σχετικά με τα Αιτητικά Α3 και Α4 ακυρώνονται. Επιδικάζονται €1.200 έξοδα υπέρ των Εναγόντων/Αιτητών και εναντίον των Καθ' ων η αίτηση, τα οποία να πληρωθούν στο τέλος της διαδικασίας. (Υπ.) .............. Γ. Στυλιανίδης, Π.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο