← Κύπρος

ΒΛΑΣΗ κ.α. ν. CYPRUS POPULAR BANK PUBLIC CO LTD κ.α., Αρ. Αγωγής: 8062/2012, 18/2/2020

ΒΛΑΣΗ κ.α. ν. CYPRUS POPULAR BANK PUBLIC CO LTD κ.α., Αρ. Αγωγής: 8062/2012, 18/2/2020 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup

  1. on)- Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2020:A97 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: N. Α. Π. Γεωργιάδη, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 8062/2012 ΜΕΤΑΞΥ: 1. XXXXX ΒΛΑΣΗ 2. XXXXX ΒΛΑΣΙΟΥ 3. XXXXX ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΟΥ ΒΛΑΣΗ Εναγόντων και 1. CYPRUS POPULAR BANK PUBLIC CO LTD 2. MARFIN CLR (FINANCIAL SERVICES) LTD 3. ΚΕΝΤΡΙΚΗΣ ΤΡΑΠΕΖΑΣ ΤΗΣ ΚΥΠΡΟΥ 4. ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΚΕΦΑΛΑΙΑΓΟΡΑΣ ΚΥΠΡΟΥ 5. XXXXX ΒΓΕΝΟΠΟΥΛΟΥ 6. XXXXX ΛΥΣΑΝΔΡΟΥ 7. XXXXX ΘΕΟΧΑΡΑΚΗ 8. XXXXX ΜΠΟΥΛΟΥΤΑ 9. XXXXX ΣΤΥΛΙΑΝΙΔΗ 10. XXXXX ΚΟΥΝΝΗ 11. XXXXX ΧΙΛΙΑΔΑΚΗ 12. XXXXX Ε. ΛΑΝΙΤΗ 13. XXXXX ΣΤΥΛΙΑΝΟΥ 14. XXXXX XXXXX ESKANDER 15. PRICEWATERHOUSECOOPERS LTD 16. GRANT THORNTON 17. XXXXX BA' ALAWY 18. XXXXX BASU 19. XXXXX ΜΥΛΩΝΑ 20. XXXXX ΦΟΡΟΥ 21. XXXXX WRIGLEY Εναγόμενων Αίτηση ημερομηνίας 21/6/2019 των Εναγόντων για Τροποποίηση της Έκθεσης Απαίτησης Ημερομηνία: 18 Φεβρουαρίου, 2020. Εμφανίσεις: Για τους Ενάγοντες - Αιτούντες: κα Σάββα για Φοίβος, Χρίστος Κληρίδης & Συνεργάτες Δ.Ε.Π.Ε. Για τους Εναγόμενους 1, 2, 6, 9, 12, 13, 16 και 19 - Καθ' ων η Αίτηση: κ. Γεωργίου για Ιωαννίδης, Δημητρίου Δ.Ε.Π.Ε. Για την Εναγόμενη 3 - Καθ' ης η Αίτηση: κα. Θεοδώρου για Αλέκος Ευαγγέλου & Σία Δ.Ε.Π.Ε. Για την Εναγόμενη 4 - Καθ' ης η Αίτηση: κ. Παναγή, για Άντης Τριανταφυλλίδης & Υιοί Δ.Ε.Π.Ε. Για τους Εναγόμενους 8 και 11 - Καθ' ων η Αίτηση: κα Παπουή για Χαβιαράς & Φιλίππου Δ.Ε.Π.Ε. Για τους Εναγόμενους 10 και 15 - Καθ' ων η Αίτηση: κα. Πλατύ για Ανδρέας Β. Ζαχαρίου & Σία Δ.Ε.Π.Ε. ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ [ Ι ] 1. Με την αίτηση τους οι Ενάγοντες αιτούνται τροποποίηση της παραγράφου 31 της Έκθεσης Απαίτησης με την προσθήκη 19 υποπαραγράφων (ια - κθ) στις «Λεπτομέρειες παράβασης νομίμων καθηκόντων» και της παραγράφου 32 με την προσθήκη φράσης σχετικής με τις Οδηγίες 2004/39/ΕΚ, 2006/73/ΕΚ, τον Κανονισμό 1287/2006 και τις Οδηγίες της Κεντρικής Τράπεζας, ΚΔΠ 557/2007 και ΚΔΠ 558/2007. Στην αίτηση γινόταν αναφορά, εκ λάθους, για τροποποίηση της παραγράφου 30 και όχι της 32. Επειδή δεν αποτελούσε ζήτημα ένστασης, με δήλωση των μερών, έγινε δεκτό ότι το αίτημα αφορά την παράγραφο 32 και όχι την 30. 2. Η αίτηση υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση της κας Άντρεα Νικολάου, δικηγόρου στο γραφείο των συνηγόρων του Ενάγοντα. Σύμφωνα με την ενόρκως δηλούσα η εν λόγω τροποποίηση της Έκθεσης Απαίτησης είναι απαραίτητη, γιατί παρά την υφιστάμενη δικογράφηση παραβάσεων νομίμων καθηκόντων με σχετικές λεπτομέρειες, είναι ορθότερο να εξειδικευτούν και τα νομικά πλαίσια απ' όπου πηγάζουν αυτές οι παραβάσεις με αναφορά σε συγκεκριμένα άρθρα Νομοθεσίας, Ευρωπαϊκών Κανονισμών και Οδηγιών της Κεντρικής Τράπεζας. Δεν πρόκειται, αναφέρει, για καινούργιες θέσεις αλλά εξειδίκευση των υφιστάμενων θέσεων των Εναγόντων. Η ανάγκη αυτή προέκυψε κατά το στάδιο προετοιμασίας της ακροαματικής διαδικασίας της υπόθεσης οπότε και διαπιστώθηκε ότι η Έκθεση Απαίτησης χρήζει τροποποίησης. Η διασαφήνιση που αναφέρεται στην αίτηση είναι προς το συμφέρον της δικαιοσύνης. 3. Ένσταση στην αίτηση καταχώρισαν μόνον οι Εναγόμενοι 8 και 11. Οι υπόλοιποι Εναγόμενοι που εμφανίζονται στη διαδικασία, δήλωσαν ότι δεν φέρουν ένσταση στην αίτηση. 4. Με την ένσταση τους οι Εναγόμενοι 8 και 11 πρόβαλαν 7 λόγους ένστασης. Συγκεκριμένα προβάλλουν τα ακόλουθα: «1) Η παρούσα αίτηση είναι παράτυπη και/ή νομικά και/ή νομολογιακά ανεπίτρεπτη καθότι με την αιτούμενη τροποποίηση η Απήτρια επιδιώκει να εντάξει στην έκθεση απαίτησης νομοθετικές πρόνοιες γεγονός δικονομικά ανεπίτρεπτο και/ή κατά παράβαση της ισχύουσας νομολογίας και/ή νομοθεσίας. 2) Η ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση είναι παράτυπη και/ή λανθασμένη και/ή αντικανονική καθώς είναι ασαφής και/ή ανεπαρκής και/ή περιέχει γενικούς και/ή αόριστους ισχυρισμούς για το πότε και πως προέκυψε η ανάγκη για τροποποίηση. Οι Αιτητές είχαν υποχρέωση να παραθέσει στοιχεία που επιβάλλουν την επιδιωκόμενη τροποποίηση και δικαιολογούν το επίδικο διάβημα, κάτι το οποίο παρέλειψε να κάνει, αφού τα στοιχεία αυτά δεν εξειδικεύονται και δεν αναφέρονται με λεπτομέρεια με αποτέλεσμα να μην παρέχεται και η δυνατότητα αξιολόγησης τους από το δικαστήριο, στον απαιτούμενο βαθμό. Δεν έχει προσαχθεί οποιαδήποτε μαρτυρία ενώπιον του Δικαστηρίου που να στοιχειοθετεί επαρκώς και/ή καθόλου τους ισχυρισμούς των Αιτητών. 3) Η αίτηση είναι κακόπιστη και/ή συνιστά κατάχρηση της δικαστικής διαδικασίας. 4) Οι Αιτητές δεν απέσεισαν το βάρος απόδειξης για την έκδοση του διατάγματος τροποποίησης ή/και δεν δόθηκε οποιαδήποτε ή/και επαρκής ή/και βάσιμη δικαιολογία ή/και επεξήγηση για την ανάγκη που προέκυψε εκ μέρους των Αιτητών να καταχωρήσουν αίτηση τροποποίησης. Οι Αιτητές απέτυχαν να: (
  2. i)Αποδείξουν πλήρως και/ή ικανοποιητικά ότι η τροποποίηση είναι αναγκαία ή χρήσιμη για τον προσδιορισμό της ουσίας της διαφοράς. (
  3. ii)Δικαιολογήσουν πλήρως και/ή ικανοποιητικά και/ή καθόλου πως προέκυψε η ανάγκη κατά τον παρόντα χρόνο. (iii) Αποδείξουν πλήρως και/ή ικανοποιητικά ότι είναι ορθό και δίκαιο να εκδοθεί το διάταγμα τροποποίησης της Έκθεσης Απαίτησης. (
  4. iv)Αποδείξουν πλήρως και/ή ικανοποιητικά το καλόπιστο της αίτησης. 5) Δεν ικανοποιήθηκαν και/ή δεν ικανοποιούνται οι προϋποθέσεις έκδοσης διατάγματος τροποποίησης. 6) Τα όσα αναφέρονται στην ένορκη δήλωση που στηρίζει την αίτηση ήταν σε γνώση των Αιτητών κατά την έγερση της αγωγής και/ή πριν ακόμη την ετοιμασία της Έκθεση Απαίτησης τους καθώς και σε όλο το μεγάλο χρονικό διάστημα που εκκρεμούσε η υπόθεση ενώπιον του δικαστηρίου. Οι λόγοι τροποποίησης δεν ανάγονται σε θέματα που προέκυψαν πρόσφατα ή σε θέματα που αγνοούσαν ο Αιτητές. 7) Η αιτούμενη τροποποίηση στο παρόν στάδιο της διαδικασίας θα επιφέρει βλάβη στους καθ' ων η αίτηση και ταλαιπωρία η οποία δεν μπορεί να αποζημιωθεί με χρήμα και θα καταπατηθεί το συνταγματικό κατοχυρωμένο δικαίωμα τους για διεξαγωγή και περάτωση της δίκης σε εύλογο χρόνο.» 5. Η ένσταση υποστηρίζεται από την ένορκη δήλωση της κας XXXXX Τσίγκη, ασκούμενης δικηγόρου στο γραφείο των συνηγόρων των Εναγομένων 8 και 11. Με αυτή ουσιαστικά επαναλαμβάνει τους λόγους ένστασης και δεν κρίνω σκόπιμο να προβώ σε οποιαδήποτε περαιτέρω αναφορά. Δίδεται έμφαση στο γεγονός ότι ζητείται η τροποποίηση 7 χρόνια μετά την καταχώριση της αγωγής χωρίς να διευκρινίζεται ο λόγος της καθυστέρησης ενώ οι ισχυρισμοί ήταν καλά γνωστοί στους Ενάγοντες κατά την καταχώριση της αγωγής. [ ΙΙ ] 6. Η συνήγορος των Εναγόντων, με αναφορά στη νομολογία εισηγήθηκε ότι με την προτεινόμενη τροποποίηση εξειδικεύονται λεπτομέρειες υφιστάμενων θέσεων, με αναφορά στις νομοθετικές διατάξεις. Αναφορές σε παραβάσεις προνοιών της Ευρωπαϊκής Νομοθεσίας πρέπει να τυγχάνουν αναφοράς και εξειδίκευσης στα δικόγραφα. Δεν εισάγεται νέα βάση αγωγής. Ενόψει του γεγονότος ότι η ακρόαση δεν έχει αρχίσει οι Εναγόμενοι δεν θα υποστούν ανεπανόρθωτη βλάβη παρά την καθυστέρηση που παρατηρήθηκε. Η καθυστέρηση δεν απολήγει, άνευ ετέρου, σε συμπέρασμα κακοπιστίας. Οι αγωγές αξιογράφων αφορούν «πρωτότυπο θέμα» και μόλις τώρα άρχισαν να εκδικάζονται. Δεν υπάρχει Κυπριακή νομολογία επί του θέματος. 7. Η συνήγορος των Εναγόμενων 8 και 11, ανέφερε ότι στην ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την αίτηση δεν παρατίθενται τα στοιχεία που καθιστούν αναγκαία την τροποποίηση. Επιχειρείται παράλληλα η παράθεση λεπτομερειών σε σχέση με νομοθετικές διατάξεις πράγμα ανεπίτρεπτο. Επίσης είναι εμφανές ότι τα νομικά αυτά ζητήματα ήταν καλά γνωστά στους Ενάγοντες κατά την καταχώριση της αγωγής, επομένως κάποια δικαιολογία για τη μη συμπερίληψη τους έπρεπε να είχε δοθεί. Τέλος ανέφερε ότι υπήρξε μεγάλη καθυστέρηση στην προώθηση της υπόθεσης η οποία μέχρι σήμερα δεν έχει οριστεί για ακρόαση. [ ΙΙΙ ] 8. Κρίνω σκόπιμο να αναφερθώ στο μέχρι σήμερα ιστορικό της υπόθεσης. Γενικά Οπισθογραφημένο κλητήριο ένταλμα καταχωρίστηκε την 14/11/2012. Η Έκθεση Απαίτησης καταχωρίστηκε την 3/9/2014. Οι Εναγόμενοι 1, 2, 6, 9, 10, 12, 13, 16 και 19 καταχώρισαν Υπερασπίσεις την 21/11/2014, η Εναγόμενη 4 την 18/11/2014, η Εναγόμενη 3 την 12/12/2014 και οι Εναγόμενοι 8 και 11 την 22/12/16. Από πλευράς Εναγομένων 5, 8 και 11 (αλλά και 14, 17, 18, 20, και 21) είχε καταχωριστεί αριθμός αιτήσεων που αφορούσαν την επίδοση εκτός δικαιοδοσίας και τη δικαιοδοσία του Δικαστηρίου. Ζητήθηκε επίσης και η αναστολή της διαδικασίας λόγω εκκρεμούσας έφεσης. Για όλες αυτές τις αιτήσεις εκδόθηκαν ενδιάμεσες αποφάσεις. Στο μεσοδιάστημα ο Εναγόμενος 5 έχει αποβιώσει και ο συνήγορος του έχει αποσυρθεί. Υπεράσπιση από πλευράς του δεν καταχωρίστηκε. Όσον αφορά τους Εναγόμενους 7, 14, 17, 18, 20 και 21 η αγωγή έχει αποσυρθεί. [ ΙV ] 9. Η Δ.25, Θ.1[1] των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας προνοεί τα ακόλουθα: «The Court or a Judge may, at any stage of the proceedings, allow either party to alter or amend his indorsement or pleadings, in such manner and on such terms as may be just, and all such amendments shall be made as may be necessary for the purpose of determining the real questions in controversy between the parties». 10. Οι αρχές της νομολογίας συνοψίζονται ως ακολούθως:

(1)Η τροποποίηση της δικογραφίας επιτρέπεται σε κάθε στάδιο της διαδικασίας δεδομένου ότι συντρέχουν οι προϋποθέσεις που την καθιστούν απαραίτητη για την αποτελεσματική απονομή της δικαιοσύνης (βλ. Φοινιώτης ν Grenmar Navigation Ltd
(1989)1Ε ΑΑΔ 33, 36-37, Preece κ.α. ν Ρωσσίδου
(2011)1Γ ΑΑΔ 2138, 2146 και Παπαχρυσοστόμου ν Κώστας Γρηγοριάδης και Συνεταίροι
(2012)1Α ΑΑΔ 817, 824).
(2)Στον προσδιορισμό των συμφερόντων της δικαιοσύνης όπως διαγράφονται στη συγκεκριμένη υπόθεση συνεκτιμούνται και οι επιπτώσεις από την τροποποίηση στα δικαιώματα και συμφέροντα του αντιδίκου. Η διεξαγωγή της δίκης μέσα σε εύλογο χρόνο καθιερώνεται από το άρθρο 30.2 του Συντάγματος ως θεμελιώδες δικαίωμα του κάθε διαδίκου (βλ. Φοινιώτης, πιο πάνω, σελ. 36 - 37).
(3)Η τροποποίηση επιτρέπεται κατά κανόνα εφόσον δεν προκαλείται ανεπανόρθωτη ζημιά στον αντίδικο δηλαδή ζημιά άλλη από εκείνη που μπορεί να θεραπευθεί με την έκδοση της κατάλληλης διαταγής ως προς τα έξοδα. Το αποδεικτικό βάρος για την αιτιολόγηση του αιτήματος και της καθυστέρησης στη διατύπωση των θέσεων του αιτούντα ποικίλει ανάλογα με το στάδιο κατά το οποίο υποβάλλεται η αίτηση. Όσο μεγαλύτερη είναι η καθυστέρηση, ανάλογα επαυξάνει και το βάρος το οποίο πρέπει να αποσείσει ο αιτών για την έκδοση διατάγματος για την τροποποίηση (βλ. Φοινιώτης, πιο πάνω, σελ. 37 και Χρίστου ν Αζά
(1992)1Α ΑΑΔ 704, 707).
(4)Η καθυστέρηση είναι σχετικός παράγοντας σε αιτήσεις για τροποποίηση της δικογραφίας, αλλά δεν είναι εκ προοιμίου και απαρέγκλιτα αποφασιστικής σημασίας (βλ. Astor Manufacturing v A & G Leventis Co.
(1993)1 ΑΑΔ 726, 730, Ikos Cif Ltd v Coward κ.α.
(2014)1Α ΑΑΔ 663, 676 και Kayat Trading Ltd v. Genzyme
(2013)1Α ΑΑΔ 543, 550).
(5)Η σημασία του θέματος της δικαιολόγησης της καθυστέρησης ποικίλλει ανάλογα με τα περιστατικά της κάθε υπόθεσης και σχετίζεται με τη γνησιότητα των προθέσεων του αιτούντα και την αναγκαιότητα ή το βαθμό της χρησιμότητας της τροποποίησης (βλ. Saba & Co (T.M.P) v T.M.P. Agents
(1994)1 AΑΔ 426, 432 και Ikos, πιο πάνω, σελ. 676).
(6)Αίτηση τροποποίησης δεν είναι δυνατό να επιτύχει αν το υλικό, το οποίο επιδιώκεται να εισαχθεί, ήταν σε γνώση του αιτούντα ή μπορούσε με εύλογη επιμέλεια να εντοπιστεί έγκαιρα και η δίκη είναι ήδη σε προχωρημένο στάδιο (βλ. Γραμμές Στριντζή Αιγαίου Ναυτική Εταιρεία v Always Travel Holidays Ltd
(1995)1 ΑΑΔ 607, 611, United Sea Transport Ltd v Zakou
(1980)1 CLR 510, 515 και Ikos, πιο πάνω, σελ. 676). Η γραμμή αυτή της νομολογίας συναρτάται απόλυτα με τη φειδώ με την οποία το Δικαστήριο θα πρέπει να ασκεί τη διακριτική του ευχέρεια, ιδίως στις περιπτώσεις όπου η όποια καθυστέρηση ενέχει καταλυτικές επιπτώσεις στα δικαιώματα του αντιδίκου (βλ. Ikos, πιο πάνω, σελ. 676 - 677).
(7)Η τροποποίηση είναι εφικτή σε κάθε περίπτωση που κρίνεται αναγκαίο για τον προσδιορισμό της ουσίας της διαφοράς και για αποτροπή πολλαπλότητας των νομικών διαδικασιών. Εξαίρεση αποτελούν οι περιπτώσεις που η τροποποίηση δυνατό να επιφέρει βλάβη στον αντίδικο ή ακόμη εκεί που η κακή πίστη του αιτούντα είναι εμφανής (βλ. Χρίστου, πιο πάνω, σελ. 707). Για να αποδειχθεί κακοπιστία, χρειάζεται επαρκής μαρτυρία από την οποία να εξάγεται αβίαστα το σχετικό συμπέρασμα, εφόσον με τη διαπίστωση κακοπιστίας, η αίτηση συνήθως οδηγείται σε απόρριψη (βλ. Κώστας Παφίτης & Υιοί Λτδ ν ΓΕ
(2012)1Α ΑΑΔ 745, 751).
(8)Η σύγχρονη τάση είναι τα Δικαστήρια να επιτρέπουν τροποποιήσεις στις κατάλληλες περιπτώσεις, ακόμα και αν η αναγκαιότητα τροποποίησης είναι αποτέλεσμα αμέλειας ή καθυστέρησης, νοουμένου βέβαια ότι δεν θα προκληθεί αδικία στην άλλη πλευρά που δεν θα μπορούσε να αποζημιωθεί με χρήμα (βλ. Χριστοδούλου ν Χριστοδούλου
(1991)1 ΑΑΔ 934, 939 και Evripidou v Kannaourou
(1985)1 CLR 21, 27). Ο κρίσιμος παράγων είναι η ανάγκη για προσδιορισμό των επίδικων θεμάτων και η διατύπωση των θέσεων των διαδίκων (βλ. Ikos, πιο πάνω, σελ. 674 και 676).
(9)Όσο φιλελεύθερη και αν δικαιολογείται να είναι η προσέγγιση στο θέμα τροποποίησης δικογράφων το ζήτημα εξακολουθεί να υπόκειται στη διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου. Γνώμονας για την άσκηση αυτής της διακριτικής εξουσίας του Δικαστηρίου είναι το σύνολο των περιστατικών και όχι μόνο το επανορθώσιμο των συνεπειών της τροποποίησης ανεξάρτητα από οτιδήποτε άλλο (βλ. Ταξί Κυριάκος Λτδ ν Παύλου
(1995)1 ΑΑΔ 560, 562).
(10)Το γεγονός ότι με την τροποποίηση επιδιώκεται η εισαγωγή νέας βάσης αγωγής δεν σημαίνει αφ' εαυτού ότι η τροποποίηση δεν μπορεί να επιτραπεί (βλ. Saba, πιο πάνω, σελ. 431 και Ikos, πιο πάνω, σελ. 674).
(11)Όπου τα γεγονότα που ο αιτών προτίθεται να εισαγάγει με την αίτησή του είναι γνωστά στον καθ' ου η αίτηση τότε το πλαίσιο της δίκης δεν μεταβάλλεται και ούτε επιφέρονται ζημιογόνες συνέπειες στα δικαιώματά του (βλ. Bauer Spezialtienfbau GmbH κ.α. ν Divnogorsk Shipping Co Ltd
(2002)1Α ΑΑΔ 618, 625) ή όπου θα συγκεκριμενοποιηθούν υφιστάμενοι ισχυρισμοί που θα θέσουν τα δικόγραφα σε τάξη (βλ. Federal Bank of Lebanon v Σιακόλα
(1999)1Α ΑΑΔ 44, 56) ή όπου θα εισαχθούν περαιτέρω και καλύτερες λεπτομέρειες υφιστάμενου ισχυρισμού (βλ. Alexandra Rent a Car Ltd v Νεάρχου
(1992)1Α ΑΑΔ 111, 114). [ V ] 11. Έχω εξετάσει τις πιο πάνω αρχές σε συνάρτηση με την επιχειρηματολογία των συνηγόρων. Αυτό το οποίο επιζητούν οι Ενάγοντες, είναι να προσθέσουν στις λεπτομέρειες παραβάσεων θέσμιου καθήκοντος (Statutory Duty) κάποιους επιπλέον ισχυρισμούς. Επιχειρείται η αντιστοίχιση της κάθε παράβασης με τη σχετική νομοθετική ή κανονιστική πρόνοια. Η ορθή πρακτική ήταν πάντοτε η δικογραφία σε περιπτώσεις παράβασης θέσμιου καθήκοντος να περιέχει ισχυρισμό σε σχέση με το συγκεκριμένο νομοθέτημα (βλ. I. H. Jacob, Bullen & Leake & Jacob's, Precedents of Pleadings (12th edn Sweet & Maxwell, London 1972) σελ. 517 και Lord Brennan QC and others, Bullen & Leake & Jacob's, Precedents of Pleadings (15th edn Sweet & Maxwell, London 2004) σελ. 21). Στη Λέντζας ν Laos Bros Ltd, Πολιτική Έφεση 140/11, 22/12/16, αναφέρθηκαν τα ακόλουθα: «Έχει πλειστάκις αναφερθεί στη νομολογία ότι το αστικό αδίκημα της αμέλειας είναι διαφορετικό από τη θεμελίωση της παράβασης νόμιμου καθήκοντος. Όπως υποδείχθηκε στη Γενικός Εισαγγελέας ν. Κωστάκη κ.ά.
(2008)1 Α.Α.Δ. 432, αλλά και πιο πρόσφατα στη Μ.Σ. Ιακωβίδης & Σια Λτδ κ.ά. ν. Γενικού Εισαγγελέα και M.K. Stavrinos Limited v. Γενικού Εισαγγελέα, Πολ. Εφ. αρ. 378/2009 και 386/2009, ημερ. 10.7.2015, η αξίωση για αποζημιώσεις λόγω παραβίασης νομίμων καθηκόντων αποτελεί θεραπεία του κοινοδικαίου και δεν πρέπει να συγχίζεται ή να αναμειγνύεται με την αξίωση αποζημιώσεων για αμέλεια έστω και αν η ίδια ζημιά είναι δυνατό να προέλθει είτε από συμπεριφορά που συνάδει με συνήθη αμέλεια, είτε με συμπεριφορά που ισοδυναμεί με διάρρηξη νομίμου καθήκοντος. ... Περαιτέρω, απαιτείται σύμφωνα με τη Δ.19 θ.13 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, ιδιαίτερη δικογράφηση των λεπτομερειών που αφορούν σε παραβίαση νομίμων καθηκόντων, (δέστε και Ελπινίδη Παναγή κ.ά. ν. Παναγιώτη Παναγή
(2009)1 Α.Α.Δ. 145 και Annual Practice 1958, Order 19 Rule 15, στις σελ. 468-169). Η ορθή και επιμελημένη δικογράφηση δίδει το στίγμα ως προς το τι αναμένεται να παρουσιαστεί από τον ενάγοντα προς απόδειξη της υπόθεσης του τόσο από πλευράς ισχυρισμών επί γεγονότων, όσο και από πλευράς στοιχειοθέτησης της νομικής πτυχής, έτσι ώστε και ο εναγόμενος να μπορεί να τοποθετηθεί ανάλογα στην έκθεση υπεράσπισης του, και βεβαίως να προσαγάγει την ανάλογη μαρτυρία και να τοποθετηθεί επί της νομικής βάσης της αξίωσης.»
  1. Ακολουθεί ότι η παράθεση σχετικών προνοιών της νομοθεσίας είναι ο ορθός τρόπος παράθεσης λεπτομερειών ισχυρισμού παράβασης θέσμιου καθήκοντος. Ως εκ τούτου ο τρόπος παράθεσης των εν λόγω λεπτομερειών με την προτεινόμενη τροποποίηση δεν συγκρούεται με τη Δ.19 των Θεσμών της Πολιτικής Δικονομίας.
  2. Έχω επίσης ικανοποιηθεί ότι η προτεινόμενη τροποποίηση δεν αφορά εισαγωγή νέας ή νέων βάσεων αγωγής και ότι απλά αφορά εξειδίκευση υφιστάμενων ισχυρισμών παράβασης θέσμιου καθήκοντος.
  3. Ως προς το πότε προέκυψε η ανάγκη για την τροποποίηση, η αναφορά της ενόρκως δηλούσας ότι αυτή προέκυψε «κατά το στάδιο της προετοιμασίας της ακροαματικής διαδικασίας της υπόθεσης» είναι όντως λιτή. Είναι γεγονός ότι η υπόθεση δεν έχει οριστεί για ακρόαση. Από την άλλη, η αναφορά αυτή δεν παραπέμπει σε συγκεκριμένη ημερομηνία ακροάσεως. Δεν συμμερίζομαι το επιχείρημα της συνηγόρου των Εναγομένων 8 και 11 δεν έχει τεθεί υπόβαθρο γεγονότων που να δικαιολογεί την καταχώριση της αίτησης. Δεν διαπιστώνεται ούτε κακοπιστία ούτε προκύπτει κάτι τέτοιο από την ενώπιον μου μαρτυρία (βλ. Κώστας Παφίτης & Υιοί Λτδ, ανωτέρω).
  4. Αναφορικά με το ζήτημα της καθυστέρησης, είναι δεδομένο ότι η προώθηση της υπόθεσης καθυστερεί. Η αγωγή είναι του
  5. Η υπόθεση μέχρι σήμερα δεν έχει οριστεί για ακρόαση. Χωρίς βέβαια να υποτιμώ το χρόνο που έχει διαρρεύσει από την καταχώριση της αγωγής μέχρι σήμερα, δεν θεωρώ ότι η παρούσα περίπτωση εντάσσεται στις περιπτώσεις εκείνες που θα προκαλείτο ανεπανόρθωτη ζημιά στους Εναγόμενους 8 και
  6. Σημειώνω ότι μεγάλος αριθμός αιτήσεων που εκδικάστηκαν αφορούσαν ζητήματα που ήγειραν οι Εναγόμενοι 8 και
  7. Η περίπτωση της Ikos, ανωτέρω, διακρίνεται αφού εκεί υπήρχε και ενδιάμεσο απαγορευτικό διάταγμα σε ισχύ κατά ενός εκ των εναγομένων, είχαν στο μεσοδιάστημα προστεθεί άλλοι εναγόμενοι και χωρίς επαρκή δικαιολογία ζητείτο προσθήκη νέας βάσης αγωγής.
  8. Υπό το φως όλων των ανωτέρω κρίνω ότι έχουν ικανοποιηθεί όλες οι προϋποθέσεις έγκρισης του αιτήματος.
  9. Ως εκ τούτου η υπό κρίση Αίτηση εγκρίνεται και εκδίδεται Διάταγμα ως τα αιτητικά Α1 και Α2 της Αίτησης, με τη διευκρίνιση ότι το αιτητικό Α2 αφορά την παράγραφο 32 και όχι την παράγραφο
  11. Τροποποιημένη Έκθεση Απαίτησης να καταχωριστεί εντός 30 ημερών από τη σύνταξη του παρόντος Διατάγματος. Υπεράσπιση να καταχωριστεί εντός 30 ημερών από την παράδοση της Τροποποιημένης Έκθεσης Απαίτησης. Απάντηση στην Υπεράσπιση να καταχωριστεί εντός 15 ημερών από την παράδοση της Υπεράσπισης.
  12. Η σύνταξη του διατάγματος να ζητηθεί εντός 7 ημερών από σήμερα.
  13. Τα έξοδα που θα σπαταληθούν λόγω της τροποποίησης (thrown away expenses), όπως και τα έξοδα της παρούσας αίτησης, όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο, επιδικάζονται υπέρ των Εναγόμενων 1 - 4, 6, 8, 9 - 13, 15, 16 και 19 και εναντίον των Εναγόντων και θα είναι εισπρακτέα στο τέλος της διαδικασίας στην πιο πάνω αγωγή. Εννοείται ότι για όσους Εναγόμενους εμφανίστηκαν στην αίτηση και δεν καταχώρισαν ένσταση, επιδικάζονται έξοδα μόνο για μια εμφάνιση η οποία ήταν απαραίτητη για να τοποθετηθούν. (Υπ.) .............. Ν. Α. Π. Γεωργιάδης, Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφον Πρωτοκολλητής [1] Επειδή η αγωγή είναι του 2012, ισχύει η παλαιά Δ.
  14. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.