Κυριάκου κ.α. ν. Κλάππας, Αρ. Αγωγής: 3818/2008, 6/2/2020

(3)(α)(β) όπως τροποποιήθηκε από το Νόμο 134

(1)99 και στους Περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμούς Δ.48 Θ.2, 3, 8 και

1. Τα γεγονότα στα οποία στηρίζεται η Αίτηση εμφαίνονται στην επισυνημμένη σ' αυτή ένορκη δήλωση του XXXXX Κλάππα, ο οποίος λέγει μεταξύ άλλων και τα εξής: Στις 19/1/17 εξεδόθηκε διάταγμα στα πλαίσια της αγωγής 3818/08 όπως καταβάλλει έναντι του εξ' αποφάσεως χρέους του €1.000 μηνιαίως από 1/2/2017 μέχρι εξοφλήσεως. Οι οικονομικές του συνθήκες από την έκδοση του διατάγματος μηνιαίων δόσεων, έχουν μεταβληθεί, καθότι καλείται να καταβάλλει στο γραφείο του Φόρου Εισοδήματος από τις 31/1/18 το ποσό των €1.107,96 μέχρι και τις 30/6/
2. Τα μηνιαία του εισοδήματα ανέρχονται στις €2.000, πλέον €1.000 σύνταξη. Είχε προβεί σε προφορική συμφωνία με τους Ενάγοντες όπως καταβάλλει το ποσό των €500 αντί των €1.000 έτσι ώστε να μπορεί να ανταποκρίνεται στο Φόρο Εισοδήματος, πλέον την κάλυψη των εξόδων της οικογένειας του και ενώ στην αρχή η πρόταση του είχε γίνει αποδεκτή και κατέβαλλε το ποσό των €500, εν τούτοις οι ενάγοντες προχώρησαν με ποινική υπόθεση καταδολίευσης στην υπ' αριθμό 19294/
3. Ενόψει της μεγάλης καταβολής φόρου που του έχει επιβληθεί δεν μπορεί να συνεχίσει να καταβάλλει το ποσό των €1.000 μηνιαίως έναντι του εξ αποφάσεως χρέους του παρά μόνο το ποσό των €500, έτσι ώστε να μπορεί να συντηρεί και να ανταποκρίνεται στα καθημερινά έξοδα της οικογένειας του. Οι Καθ'ων η Αίτηση καταχώρησαν ένσταση στην πιο πάνω Αίτηση, στην ειδοποίηση της οποίας κατέγραψαν τους ακόλουθους λόγους ένστασης: "
4. Δεν δικαιολογείται η έκδοση του αιτούμενου διατάγματος ή/και η άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Σεβαστού Δικαστηρίου στην έκδοση του αιτούμενου διατάγματος.
5. Δεν είναι ορθή ή/και δίκαιη έκδοση του αιτούμενου διατάγματος.
6. Δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις για την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος.
7. Το αιτούμενο ποσό μείωσης των μηνιαίων δόσεων είναι υπερβολικά χαμηλό ή/και αδικαιολόγητο ή/και παντελώς αυθαίρετο υπό τις περιστάσεις.
8. Η έκδοση του αιτούμενου διατάγματος δε δικαιολογείται βάσει των ενώπιον του Δικαστηρίου δεδομένων. Ο Αιτητής δεν έχει παρουσιάσει τέτοια γεγονότα που δικαιολογούν την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος.
9. Οι ενάγοντες δεν έρχονται ενώπιον του Δικαστηρίου με καθαρά χέρια.
10. Η Αίτηση είναι νόμω και ουσία αβάσιμη." Τα γεγονότα επί των οποίων στηρίζεται η ένσταση εκτίθενται στην επισυνημμένη σ' αυτήν ένορκη δήλωση της Νάταλης Πελαβά, η οποία λέγει: Στα πλαίσια της παρούσας υπόθεσης στις 10/3/2016 το Δικαστήριο εξέδωσε απόφαση υπέρ των Εναγόντων και εναντίον του Εναγομένου. Εν συνεχεία και εν τη απουσία καταβολής οποιουδήποτε ποσού προς εξόφληση της εξ αποφάσεως οφειλής, οι Ενάγοντες αναγκάστηκαν να προβούν σε Αίτηση μηνιαίων δόσεων εναντίον του Εναγόμενου. Η Αίτηση μηνιαίων δόσεων καταχωρήθηκε στις 29/8/2016 και στις 19/1/2017 ο Εναγόμενος αποδέχθηκε όπως καταβάλει το ποσό των €1000,00 μηνιαίως από την 1/2/2017 χωρίς να διεξαχθεί ακροαματική διαδικασία σε σχέση με την Αίτηση ημερ. 29/8/
11. Ο Εναγόμενος κατέβαλλε το ποσό των μηνιαίων δόσεων μέχρι τον Φεβρουάριο του
12. Τους μήνες Μάρτιο-Μάιο 2018 ο Εναγόμενος ουδέν ποσό κατέβαλε παρά τις διαρκείς οχλήσεις εκ μέρους των δικηγόρων των Εναγόντων. Στη συνέχεια ο Εναγόμενος προφασιζόμενος κάποιες οικονομικές δυσκολίες κατέβαλε για τους μήνες Ιούνιο - Νοέμβριο του 2018 το ποσό των €500,00 μηνιαίως. Έκτοτε ο Εναγόμενος δεν κατέβαλε κανένα ποσό. Για τις καθυστερημένες οφειλές στις 19/10/2018 καταχωρήθηκε ποινική υπόθεση υπ' αριθμό 19294/18 η οποία είναι ορισμένη για ακρόαση. Ο Εναγόμενος ισχυρίζεται στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την υπό κρίση Αίτηση ότι οι οικονομικές του συνθήκες από την έκδοση του διατάγματος μηνιαίων δόσεων έχουν μεταβληθεί καθότι καλείται να καταβάλει στο γραφείο του Φόρου Εισοδήματος από τις 31/1/2018 το ποσό των €1107,96 μηνιαίως μέχρι και τις 30/6/
13. Είναι η θέση των Εναγόντων ότι ο ισχυρισμός αυτός δεν μπορεί να αποτελεί βάσιμη δικαιολογία για έγκριση του αιτήματος του Εναγομένου. Η συμφωνία του Εναγόμενου με τον Φόρο Εισοδήματος δεν είναι δυνατό να προηγείται του διατάγματος του Δικαστηρίου. Ο Εναγόμενος δεν έχει παρουσιάσει οποιοδήποτε διάταγμα που να του επιβάλλεται η καταβολή του ποσού των €1107,96 μηνιαίως στον Φόρο Εισοδήματος και ως εκ τούτου είναι προφανές ότι το διάταγμα ημερ. 19/1/2017 για καταβολή μηνιαίων δόσεων προς εξόφληση του εξ αποφάσεως χρέους που προκύπτει από την εν τίτλω αγωγή έχει προτεραιότητα έναντι της καταβολής οποιουδήποτε ποσού στον Φόρο Εισοδήματος. Περαιτέρω ο Εναγόμενος δεν έχει παρουσιάσει έγγραφα που να αποδεικνύουν το σύνολο των μηνιαίων αποδοχών του. Έστω όμως ότι γίνει αποδεκτό ότι ο Εναγόμενος έχει έσοδα €3000,00 μηνιαίως ως ισχυρίζεται, η καταβολή τόσο των μηνιαίων δόσεων δυνάμει του διατάγματος δικαστηρίου ημερ. 19/1/2017 όσο και η δόση στον Φόρο Εισοδήματος είναι δυνατό να γίνονται και να αφήνουν τέτοιο πλεόνασμα στον Εναγόμενο ώστε να διαβιώνει αξιοπρεπώς. Αξίζει να σημειωθεί ότι ο Εναγόμενος δεν έχει προσκομίσει ενώπιον του Δικαστηρίου έγγραφα που να στοιχειοθετούν τις οικονομικές ανάγκες του ιδίου και της οικογένειας του που καλείται όπως ισχυρίζεται να καλύψει. Αναληθώς αναφέρεται ότι οι Ενάγοντες είχαν συμφωνήσει αρχικά με την πρόταση του Εναγομένου για καταβολή των €500,00 αντί €1000,00 εντούτοις όμως προχώρησαν με ποινική υπόθεση καταδολίευσης. Εξ όσων πληροφορούμαι και γνωρίζω οι Ενάγοντες λάμβαναν το ποσό των €500,00 όχι αδιαμαρτύρητα αλλά μάλιστα με συνεχείς συστάσεις προς τον Εναγόμενο τόσο για το ύψος του ποσού όσο και για τις διαρκείς καθυστερήσεις. Οι Ενάγοντες ουδέποτε συμφώνησαν τη μείωση του ποσού και μάλιστα αυτό είναι προφανές και από την ύπαρξη της παρούσας Αίτησης. Αν υπήρχε τέτοια συμφωνία δε θα προέκυπτε ανάγκη ο Εναγόμενος να προβεί στην καταχώρηση της παρούσας Αίτησης. Μάλιστα ο Εναγόμενος δεν παρουσιάζει οποιαδήποτε έγγραφα που να επιβεβαιώνουν την ύπαρξη της ισχυριζόμενης συμφωνίας. Ο Εναγόμενος μετά από διαρκείς οχλήσεις των δικηγόρων των Εναγόντων απέστειλε ηλεκτρονικό μήνυμα στις 30/11/2018 στους δικηγόρους των Εναγόντων με το οποίο για πρώτη φορά γνωστοποίησε το λόγο μείωσης της δόσης καθώς επίσης υπέβαλε και διάφορες προτάσεις προς συμβιβασμό οι οποίες και απορρίφθηκαν. Ο λόγος που υποχρεώθηκε να μειώσει την δόση, ήταν διότι ανέλαβε να πληρώνει μηνιαία δόση εκ 1,107.00 ευρώ μηνιαίως, προς το γραφείο του Φόρου Εισοδήματος...». Καμία συμφωνία για μείωση της δόσης δεν υπήρξε. Το συνολικό οφειλόμενο ποσό δυνάμει της δικαστικής απόφασης ανέρχετο σε €60817,67 πλέον τόκους πλέον δικηγορικά έξοδα (βλέπε τεκμήριο 1). Μέχρι σήμερα έχει καταβληθεί μόνο το ποσό των €17500,
14. Είναι προφανές ότι τυχόν έγκριση της Αίτησης και περιορισμού του ποσού στα €500,00 θα οδηγήσει πιθανόν στη μη εξόφληση του οφειλόμενου ποσού. Είναι η θέση των Εναγόντων ότι το αιτούμενο ποσό μείωσης των μηνιαίων δόσεων είναι υπερβολικά χαμηλό ή/και αδικαιολόγητο ή/και παντελώς αυθαίρετο υπό τις περιστάσεις και η έκδοση του αιτούμενου διατάγματος δε δικαιολογείται βάσει των ενώπιον του Δικαστηρίου δεδομένων. Ο δε Αιτητής δεν έχει παρουσιάσει τέτοια γεγονότα που δικαιολογούν την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος. Αντιθέτως δίδει την εντύπωση ότι σκοπός του είναι η αποφυγή εξόφλησης του εξ αποφάσεως χρέους του. Νομική Πτυχή: Το άρθρο 90

(1)και

(2)του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 6 προβλέπει τα εξής: «90.-

(1)Το Δικαστήριο δύναται, αν κρίνει τούτο σκόπιμο κατά ή μετά την εξέταση που γίνεται δυνάμει του Μέρους VIII, να διατάξει όπως το οφειλόμενο δυνάμει της απόφασης χρέος πληρωθεί με δόσεις κατά τις ημερομηνίες και στα ποσά που ήθελε κρίνει εύλογα και εντός των οικονομικών δυνατοτήτων του οφειλέτη.

(2)Διάταγμα το οποίο εκδίδεται δυνάμει του εδαφίου

(1)δύναται να ακυρωθεί, ανασταλεί ή τροποποιηθεί ύστερα από Αίτηση του οφειλέτη αν αποδείξει ότι η οικονομική του κατάσταση έχει αλλάξει ουσιαστικά από την ημερομηνία της τελευταίας εξέτασης με αποτέλεσμα να μην είναι σε θέση να καταβάλει τις δόσεις στους χρόνους και στα ποσά που το Δικαστήριο προσδιόρισε στο διάταγμα του ή εάν το δικαστήριο, λαμβάνοντας υπόψη όλα τα περιστατικά που θα θέσει ενώπιον του ο οφειλέτης, θεωρήσει σκόπιμο ή και επιεικές να ακυρώσει, αναστείλει ή τροποποιήσει το διάταγμα.» Το άρθρο αυτό ελλείπει από την νομική θεμελίωση της Αίτησης και συνεπώς το Δικαστήριο δεν έχει εξουσία να εκδικάσει την παρούσα Αίτηση αφού είναι το άρθρο αυτό που δίδει εξουσία στο Δικαστήριο να τροποποιήσει διάταγμα το οποίο εκδόθηκε δυνάμει του εδαφίου

(1)του άρθρου 90 του πιο πάνω Νόμου, κατόπιν Αίτησης του εξ αποφάσεως οφειλέτη. Στην απόφαση ΚΟΥΛΕΡΜΟΥ ν. ΚΟΥΛΕΡΜΟΥ

(2000)1 Α.Α.Δ. 493. Το Ανώτατο αποφάσισε τα εξής: «Οι θεσμικές διατάξεις στις οποίες θεμελιώθηκε η Αίτηση, δεν παρείχαν έρεισμα στο αίτημα της εφεσίβλητης. Σ' αυτές βασίστηκε η Αίτηση και προς αυτές συνηρτάτο η έκβαση της (βλ. μεταξύ άλλων Μαχλονζαρίδης ν. Ιωαννίδης κ.α.

(1990)1 Α.Α.Δ. 965, 971). Καμιά από τις θεσμικές διατάξεις που επικαλέστηκε ο Αιτητής δεν προσδίδει έρεισμα στο αίτημα του. Το γεγονός αυτό επισημαίνεται στην ένσταση των Καθ'ων, στην οποία προβάλλεται η θέση ότι η Αίτηση είναι νόμω και ουσία αβάσιμη, που είναι ο έβδομος λόγος ένστασης. Για τον πιο πάνω λόγο η Αίτηση θα απορριφθεί. Προχωρώντας όμως και στην ουσία της Αίτησης βρίσκω τα ακόλουθα: Οι νομικές αρχές που διέπουν το θέμα της οικονομικής κατάστασης του οφειλέτη έχουν τονισθεί επανειλημμένα σε σωρεία αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου και αναφέρω ενδεικτικά τις αποφάσεις, Αντώνης Φλαγκοφάς ν. Αταλέζα Λτδ

(1989)1 (Ε) Α.Α.Δ. 686, Gesico Photographic v. J.K. Video Art Ltd

(1991)1 Α.Α.Δ 134, Κούλα Μιχαήλ ν. Λαϊκής Τράπεζας (Χρηματοδοτήσεις) Λτδ

(1993)1 Α.Α.Δ.812, Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος ν. Τριχινάς

(1976)2 J.S.C. 411. Στην υπόθεση Φλαγκοφάς (ανωτέρω) το Δικαστήριο αποφάσισε τα εξής: «Πρέπει να επισημάνουμε ότι η διαδικασία που προβλέπει το Μέρος IX του Κεφ.6 έχει ουσιαστικά ανακριτικό χαρακτήρα και αποβλέπει στην παροχή ευχέρειας στο Δικαστήριο μετά τη διεξαγωγή της αναγκαίας έρευνας σχετικά με τα μέσα του χρεώστη να αποφασίσει κατά πόσο είναι σε θέση να αποπληρώσει με δόσεις το χρέος του. Η οικονομική ευχέρεια για την αποπληρωμή εξ αποφάσεως χρέους με δόσεις μετά τον προσδιορισμό των μέσων του χρεώστη και της οικογένειας του για αξιοπρεπή διαβίωση. Αυτά περιλαμβάνουν τη στέγαση, τη διατροφή και την ιατρική περίθαλψη των μελών της οικογένειας καθώς και τη μόρφωση των παιδιών και κάποια ευχέρεια για την κοινωνική διακίνηση του χρεώστη. Αφού διαπιστωθεί μετά από συνεκτίμηση των πόρων και των αναγκών του χρεώστη, ότι ο χρεώστης είναι σε θέση να αποπληρώσει το χρέος του με δόσεις ο επακριβής καθορισμός του ποσού επαφίεται στη διακριτική ευχέρεια του πρωτόδικου Δικαστηρίου.» Στην απόφαση Gesico Photographic v. J.Κ. Video Art Ltd (ανωτέρω) αποφασίστηκε ότι: «Ο σκοπός του Μέρους IX του Κεφ.6 συνίσταται στην παροχή εξεταστικής ευχέρειας στο Δικαστήριο να προβεί σε διερεύνηση των μέσων του εξ αποφάσεως χρεώστη ως εφόδιο για την κατίσχυση της δικαστικής διαδικασίας και των αποτελεσμάτων της. Συντρέχουν οι ίδιοι ακριβώς λόγοι για την άσκηση της εξουσίας τόσο στην περίπτωση φυσικών, όσο και νομικών προσώπων που ανήκουν στην κατηγορία των εξ αποφάσεως οφειλετών». Στην υπόθεση Κούλα Μιχαήλ (ανωτέρω) αναφέρονται τα ακόλουθα στη σελίδα 4: «Τα κριτήρια που λαμβάνονται υπόψη είναι το εισόδημα, και οι εύλογες προσωπικές και οικογενειακές ανάγκες του χρεώστη. Δεν εκδίδεται διαταγή για πληρωμή χρέους με μηνιαίες δόσεις εάν η διαταγή αυτή επηρεάζει την ικανότητα του χρεώστη να αντιμετωπίσει τις ουσιαστικές ανάγκες του ιδίου και της οικογένειας του». Το άρθρο 90

(2)εναποθέτει το βάρος απόδειξης ότι η οικονομική κατάσταση του οφειλέτη έχει αλλάξει ουσιαστικά από την ημερομηνία της τελευταίας εξέτασης του, με αποτέλεσμα να μην είναι σε θέση να καταβάλλει τις δόσεις στους χρόνους και στα ποσά που το Δικαστήριο προσδιόρισε στο διάταγμα του, στον ίδιο τον οφειλέτη. Το διάταγμα με το οποίο διατάσσεται ο Αιτητής οφειλέτης να πληρώσει €1.000 μηνιαίως εκδόθηκε εκ συμφώνου. Τα εισοδήματα του Αιτητή ανέρχονται στο ποσό των €3.000 μηνιαίως. Καταβάλλει στο Φόρο Εισοδήματος €1.107,96 μηνιαίως και €1.000 μηνιαίως για εξόφληση του εξ αποφάσεως χρέους του ως το διάταγμα του οποίου επιζητείται η τροποποίηση. Παραμένει υπόλοιπο από τα εισοδήματα του €892. Ο Αιτητής δεν προσκόμισε οποιαδήποτε μαρτυρία κατά πόσον το ποσό αυτό είναι ικανοποιητικό ή όχι για να αντιμετωπίσει τις ουσιαστικές ανάγκες του ιδίου και της οικογένειας του, εάν έχει. Ούτε βέβαια απέδειξε πιο είναι το ποσό το οποίο απαιτείται για αντιμετώπιση των ουσιαστικών αναγκών για να μπορέσει το Δικαστήριο να ασκήσει την διακριτική του εξουσία να μειώσει ανάλογα το ποσό το οποίο διετάχθη ο Αιτητής να καταβάλλει μηνιαίως για εξόφληση του χρέους του. Η καταβολή ποσού για εξόφληση του οφειλόμενου φόρου εισοδήματος είναι σίγουρα μέσα στα αναγκαία έξοδα. Ενόψει όλων των πιο πάνω η Αίτηση θα απορριφθεί και απορρίπτεται. Επιδικάζονται τα έξοδα της Αίτησης €800, υπέρ των Καθ'ων η Αίτηση και εναντίον του Αιτητή τα οποία θα πληρωθούν μέσα από τη διαδικασία των μηνιαίων πληρωμών όπως διατάχθηκε με το διάταγμα του οποίου επιζητείται η τροποποίηση. (Υπ.) ............ Γ. Στυλιανίδης, Α.Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΕΠ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο