← Κύπρος

Kourtellaris Estates Ltd κ.α. ν. Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία, Αρ. Αγωγής: 3116/15, 31/3/2020

Kourtellaris Estates Ltd κ.α. ν. Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία, Αρ. Αγωγής: 3116/15, 31/3/2020 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2020:A163 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Ν. Γιαπανά, Π.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 3116/15 Μεταξύ: 1.Kourtellaris Estates Ltd 2.Kourtellaris Trade and Tours Ltd 3.XXXXX Π. Κουρτελλάρη Ενάγοντες και Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Εναγόμενοι --------------------------- Αίτηση για συνένωση ημερ.19.7.19 31 Μαρτίου, 2020 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για τους Ενάγοντες/Αιτητές: κ. Μούρος και για κα Ε. Πουλλά-Μακαρούνα Για τους Εναγόμενους/Καθ΄ων η αίτηση: κα. Κέντελη Ε Ν Δ Ι Α Μ Ε Σ Η Α Π Ο Φ Α Σ Η Η εξουσία για τη συνένωση και συνεκδίκαση αγωγών, ως είναι το παρόν αίτημα, βρίσκει έρεισμα και παρέχεται από τη Δ.14 Θ.2 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, σύμφωνα με την οποία : «2. When two or more actions are pending in the same Court, whether by the same or different plaintiffs against the same or different defendants, and the claims of such actions involve a common question of law or fact of such importance in proportion to the rest of the matters involved in such actions as to render it desirable that the actions should be consolidated, the Court or a Judge may order that they be consolidated.» Έχει εξηγηθεί, ότι οι παράμετροι εντός των οποίων ασκείται η διακριτική εξουσία του δικαστηρίου, η οποία είναι πλατιά, εξαρτάται από τα ιδιαίτερα περιστατικά κάθε υπόθεσης και ασκείται με τρόπο που εξυπηρετεί τα συμφέροντα των διάδικων, περιορίζοντας τα έξοδα και επιταχύνοντας την απονομή της δικαιοσύνης (Medcon Construction Ltd v. Χρ. Μαρνέρος και Σία Λτδ

(1997)1 Α.Α.Δ. 546). Βασικός σκοπός είναι η αποφυγή της πολλαπλότητας στη δικαστική διαδικασία και η εξοικονόμηση χρόνου και εξόδων (Μενέλαου κ.α ν. Ξενοφώντος
(1989)1 Α.Α.Δ. 371). Στην υπόθεση Samata Enterprises Ltd v. Σταυρού
(1998)1 Α.Α.Δ. 1876, υπεδείχθη ότι το καθοριστικό κριτήριο για τη συνένωση αγωγών, είναι η ύπαρξη κοινού πραγματικού ή νομικού ζητήματος, όπως αυτά διαπιστώνονται αποκλειστικά από τις εκθέσεις απαιτήσεως των αγωγών και ανεξάρτητα από το περιεχόμενο των υπερασπίσεων (Lukoil Cyprus Ltd ν. Μυλωνά κ.ά
(2011)1 Α.Α.Δ. 1962). Άλλοι παράγοντες που διαδραματίζουν ρόλο κατά την ενάσκηση της διακριτικής ευχέρειας του δικαστηρίου, είναι η πολυπλοκότητα των εγειρομένων θεμάτων, η δυνατότητα εκπροσώπησης μέσω του ίδιου δικηγόρου και αυτά, στα πλαίσια της λογικής για την ταχύτερη απονομή της δικαιοσύνης ως προς την εξοικονόμηση χρόνου και εξόδων. Κατά την εξέταση συνεπώς αιτήματος για συνένωση αγωγών, είναι επιβεβλημένο και αναγκαίο να εξεταστούν οι εκθέσεις απαιτήσεως, στη προκειμένη περίπτωση, των τριών αγωγών που επιζητείται να συνεκδικαστούν, σε σχέση με την παρούσα αγωγή. Πριν όμως γίνει αυτό, εγείρεται με την ένσταση ότι η αίτηση θα έπρεπε να συνοδευόταν με ένορκη δήλωση. Σύμφωνα με την Δ.48, Θ.9, αίτηση για συνένωση αγωγών, δυνάμει της Δ.14, Θ.2, δεν απαιτείται να συνοδεύεται από ένορκη δήλωση. Κατά συνέπεια, ο λόγος αυτός δεν μπορεί να ευσταθήσει. Οι προς συνένωση αγωγές τέθηκαν ενώπιον του δικαστηρίου, και πολύ συνοπτική αναφορά σε αυτές θα γίνει αμέσως στη συνέχεια. Με την παρούσα αγωγή, οι ενάγοντες επιδιώκουν διατάγματα του δικαστηρίου ότι οι εναγόμενοι καταστρατήγησαν το Σύνταγμα, τους Ευρωπαϊκούς Κανονισμούς και τις Οδηγίες του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου και Κοινοβουλίου, με αποτέλεσμα οι όροι των πιο κάτω συμφωνιών να είναι άκυροι, ανίσχυροι και/η αποτελούν ποινικές ρήτρες. Είναι προϊόν δόλου, απάτης και ψευδών παραστάσεων, αθέμιτης επιρροής και αμέλειας, καθώς και παράβασης εμπιστευτικής σχέσης και/η εικονικότητας και/ή πλαστογραφίας, σύγκρουσης συμφερόντων, κατάχρησης εξουσίας, τοκογλυφίας εκ μέρους των εναγομένων, ή και των υπαλλήλων τους. Αφορούν, οι πιο πάνω ισχυρισμοί, τις εξής συμφωνίες δανείων.
  1. Στεγαστικό δάνειο των εναγόντων 1, καθώς και συμφωνιών εγγυήσεων και υποθήκης.
  2. Τρεχούμενο λογαριασμό των εναγόντων 2, και συμφωνιών εγγυήσεων και υποθήκης,
  3. Στεγαστικό δάνειο του ενάγοντα 3, και συμφωνιών εγγύησης και υποθήκης. Αναπτύσσονται σε έκταση, στην έκθεση απαιτήσεως, οι διάφοροι ισχυρισμοί των εναγόντων, με παραπομπή σε διάφορους όρους των σχετικών συμφωνιών. Προκύπτει ότι, αναφορικά με το δάνειο των εναγόντων 1, οι ενάγοντες 2 και 3 εγγυήθηκαν τους ενάγοντες 1 και ο ενάγων 3 υποθήκευσε προς όφελος των εναγομένων διάφορα ακίνητα. Αναφορικά τους ενάγοντες 2, αφορά δάνειο τραπεζικών διευκολύνσεων με την εγγύηση του ενάγοντα 3, ο οποίος παρείχε υποθήκη επί συγκεκριμένων ακινήτων. Τέλος, για το στεγαστικό δάνειο του ενάγοντα 3 και προς εξασφάλιση των εναγομένων, υποθήκευσε κάποια ακίνητα. Η εναγόμενη καταχώρισε υπεράσπιση στην πιο πάνω αγωγή. Στην αγωγή XXXXX/17, ενάγοντες είναι η Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία και εναγόμενοι, όλοι πιο πάνω ενάγοντες. Επίδικο θέμα της αγωγής, είναι δάνειο ημερ.12.3.07 που παραχωρήθηκε στους ενάγοντες 1, με την εγγύηση των εναγόντων 2 και
  4. Στην αγωγή XXXXX/17, ενάγοντες είναι η Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία και εναγόμενος ο πιο πάνω ενάγων 3, δυνάμει συμφωνίας στεγαστικού δανείου, ημερ.18.9.09, με την παραχώρηση εκ μέρους του ενυπόθηκη εξασφάλιση προς όφελος των εναγόντων. Στην αγωγή XXXXX/17 ενάγοντες είναι η Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία και εναγόμενοι οι πιο πάνω ενάγοντες 2 και
  5. Αφορά δάνειο των εναγόντων 2 ημερ.16.4.07, που παραχωρήθηκε με την ενυπόθηκη εξασφάλιση του ενάγοντα
  6. Οι εναγόμενοι καταχώρισαν υπεράσπιση και στις τρεις πιο πάνω αγωγές. Οι δυο πλευρές κατά την ακρόαση προχώρησαν με γραπτές αγορεύσεις. Το δικαστήριο τις έχει μελετήσει, όπως και τους λοιπούς λόγους ένστασης της καθ' ης η αίτηση, και όπου χρειαστεί θα γίνει ειδική αναφορά. Η θέση των εναγόντων αιτητών, όπως αυτή προωθείται δια της αγορεύσεως των συνηγόρων τους, έχει ως έρεισμα, την εισήγηση περί ύπαρξης κοινών νομικών και πραγματικών θεμάτων, λόγω του ότι η βάση των αγωγών προκύπτει από πιστωτικές διευκολύνσεις ή δάνεια και περιλαμβάνουν, σύμφωνα με την εισήγηση, τους ίδιους τυποποιημένους όρους. Ο ενάγων 3 είναι διευθυντής των εναγόντων 1 και 2 και θα προσφέρει την ίδια μαρτυρία, ενώ ο μάρτυρας του θα είναι το ίδιο πρόσωπο, και η μαρτυρία του αφορά τον υπολογισμό των τόκων. Η εκδίκαση των 4 αγωγών θα έχει ως αποτέλεσμα αποφυγής σπατάλης δικαστικού χρόνου και εξόδων. Στην αντίπερα όχθη, η πλευρά των εναγομένων, δια της αγορεύσεως της συνηγόρου, υποστηρίζει ότι οι αγωγές αφορούν πολλά και σοβαρά θέματα επί διαφορετικών αγώγιμων δικαιωμάτων, και αφορούν διαφορετικές τραπεζικές διευκολύνσεις. Η κάθε αγωγή, σύμφωνα με την εισήγηση, έχει διαφορετική αυτοτέλεια, και ως εκ τούτου θα πρέπει να τύχουν διαφορετικού χειρισμού προς απόδειξη των αξιώσεων. Ως λέχθηκε (Samata ανωτέρω), το καθοριστικό κριτήριο για τη συνένωση αγωγών είναι η ύπαρξη κοινού πραγματικού ή νομικού ζητήματος, όπως αυτά διαπιστώνονται αποκλειστικά από τις εκθέσεις απαιτήσεως των αγωγών. Ανάλογη ήταν και η προσέγγιση στην υπόθεση Hadjiathanassiou v. Parperides and others
(1975)1 C.L.R. 410. Από όσα έχουν εκτεθεί σε σχέση με τα προκύπτοντα από τις εκθέσεις απαιτήσεως, συνάγεται πως οι αγωγές οι οποίες επιδιώκονται να συνενωθούν, στηρίζονται σε τρεις διαφορετικές συμφωνίες δανεισμού, υπό διαφορετικών κάθε φορά εναγομένων, με την εγγύηση των υπολοίπων εναγομένων, σε διαφορετικές και ξεχωριστές ημερομηνίες. Από την άλλη, η εν τίτλω αγωγή αφορά μεν τις πιο πάνω συμφωνίες δανεισμού, αλλά εκ της εκθέσεως απαιτήσεως, ουδέν πραγματικό και κυρίως νομικό ζήτημα δεν διαπιστώνεται που να είναι κοινό με τις αγωγές που επιδιώκεται να συνενωθούν. Άλλο και διαφορετικό το επίδικο θέμα της παρούσας αγωγής και τελείως διαφορετικό το επίδικο θέμα των άλλων αγωγών, και με διαφορετικούς κάθε φορά εναγόμενους, αλλά και μάρτυρες εκ μέρους της τράπεζας. Και μόνο αν το κριτήριο αυτό ικανοποιηθεί, τότε το δικαστήριο προχωρά και εξετάζει τα υπόλοιπα στοιχεία και κριτήρια στα οποία έχει ήδη γίνει αναφορά. Αποτελεί όμως προϋπόθεση να υπάρχουν στην έκθεση απαιτήσεως, που αποτελεί την αποκλειστική πηγή και άντληση των δεδομένων, κοινά ζητήματα, είτε νομικά είτε πραγματικά. Σύμφωνα με την Hadjiathanassiou ανωτέρω, η ύπαρξη των κοινών και πραγματικών νομικών σημείων δεν είναι πάντοτε, από μόνη της, αρκετή. Απαιτείται όπως αυτά να ενέχουν ή να εμπεριέχουν, ως και η σχετική Δ.14, Θ.2 προνοεί, ικανοποιητική ή τέτοια σπουδαιότητα, ή σημασία, κατ' αναλογία προς τα υπόλοιπα εγειρόμενα θέματα των αγωγών, ώστε αυτά, να καθιστούν επιθυμητή τη συνένωση ολόκληρων των θεμάτων των αγωγών. Το θέμα τέθηκε ως εξής: «. because the judge has given sufficient weight to the facts that the writ of summons did not contain sufficient facts to show that the claims of those actions of the plaintiffs involve a common question of law or fact bearing sufficient importance in proportion to the rest of the actions to render it desirable that the whole of the matter should be consolidated. We would therefore dismiss the appeal with costs». Στην υπόθεση C & S Beton Ltd κ.ά ν. Τράπεζας Κύπρου Δημόσια Εταιρείας Λτδ
(2014)1 Α.Α.Δ. 651, απερρίφθη αίτημα προς συνένωση αγωγών, γιατί ακριβώς αφορούσαν διαφορετικούς λογαριασμούς και δάνεια, και οι εναγόμενοι δεν ήταν όλοι οι ίδιοι στις αγωγές. Επρόκειτο, όπως και εδώ, για διαφορετικά έγγραφα δανεισμού, σε διαφορετικές ημερομηνίες, με διαφορετικούς κάθε φορά μάρτυρες και με διαφορετικούς εναγόμενους. Υπάρχει τέλος ακόμα ένα δεδομένο που έχει και αυτό τη δική του σημασία. Το γεγονός ότι οι ενάγοντες στην εδώ αγωγή, είναι εναγόμενοι κατά περίπτωση και συμβόλαιο δανεισμού, στις άλλες αγωγές, καθιστά ανεπιθύμητη τη συνένωση των αγωγών. Στο σύγγραμμα Halsbury's Laws of England 4η Έκδοση, Τόμος 37, Παρα. 69, αναφέρεται ότι η συνεκδίκαση δύο αγωγών στις οποίες οι διάδικοι είναι αντίστροφοι (vice versa), δεν ενδείκνυται. Στη σελίδα 61 αναφέρονται, τα εξής: "On the other hand, there may be circumstances which may make it undesirable or even impossible, or at least impracticable, to make an order for consolidation. Thus, two actions cannot be consolidated where the plaintiff in one action is the same person as the defendant in another action unless one action can be ordered to stand as a counterclaim in the consolidated action." Στην παρούσα περίπτωση δεν προσφέρεται τέτοια λύση, δεδομένου ότι οι διάδικοι στις διάφορες αγωγές είναι κάθε φορά διαφορετικοί. Για τους πιο πάνω λόγους, είναι η κατάληξη του δικαστηρίου, ότι δεν συντρέχουν οι τασσόμενες υπό της Δ.14 Θ.2 προϋποθέσεις, για να ασκηθεί προς όφελος των εναγόντων η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου. Η αίτηση ως εκ τούτου απορρίπτεται με έξοδα υπέρ των εναγομένων- καθ' ων η αίτηση και σε βάρος των εναγόντων-αιτητών. Θα υπολογιστούν από τον πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το δικαστήριο. Θα είναι καταβλητέα στο τέλος της διαδικασίας. (Υπ.) Ν. Γιαπανάς Π.Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο, Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.