Gordian Holdings Ltd ν. Γραφικές Τέχνες Γ. Κυριακίδης Λτδ, Αρ. Αγωγής: 5332/16, 31/3/2020 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2020:A164 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Ν. Γιαπανά, Π.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 5332/16 Μεταξύ: Gordian Holdings Ltd Εναγόντων - Καθ' ων η αίτηση -Και- 1.Γραφικές Τέχνες Γ. Κυριακίδης Λτδ 2.XXXXX Κυριακίδη 3. XXXXX Χάρη Κυριακίδη Εναγομένων - Αιτητών ---------------------------- Ημερομηνία: 31.3.20 Εμφανίσεις: Για τους Εναγόμενους - Αιτητές: κ. Ν. Κωνσταντίνου Για τους Ενάγοντες - Καθ' ων η Αίτηση: κ. Στ. Ανδρέου ΑΙΤΗΣΗ ΗΜΕΡ.13.12.19 Ε Ν Δ Ι Α Μ Ε Σ Η Α Π Ο Φ Α Σ Η Οι εναγόμενοι μετά την καταχώριση της πιο πάνω αγωγής εναντίον τους, που αφορά οφειλόμενα ποσά από την παροχή τραπεζικών δανείων ύψους €1.310.000 περίπου, με ενυπόθηκη εξασφάλιση διάφορα ακίνητα, καταχώρισαν υπεράσπιση και ανταπαίτηση. Στη συνέχεια, και στα πλαίσια της Δ.30, έγινε εκατέρωθεν ένορκη αποκάλυψη εγγράφων. Ακολούθησε εκ μέρους των εναγομένων αίτηση για επιθεώρηση και λήψη αντιγράφων όλων των αποκαλυφθέντων εγγράφων εκ μέρους των εναγόντων, και την 24.4.18, εκδόθηκε επί τούτου, σχετική διαταγή του δικαστηρίου. Την 21.3.19 οι εναγόμενοι προώθησαν αίτηση για απόρριψη της αγωγής γιατί οι ενάγοντες δεν συμμορφώθηκαν με την πιο πάνω διαταγή του δικαστηρίου. Την 17.5.19 η αίτηση απερρίφθη με έξοδα σε βάρος των εναγόντων και υπέρ των εναγομένων. Την 13.12.19 οι εναγόμενοι καταχώρισαν αίτηση δια κλήσεως και αιτήθηκαν τα ακόλουθα διατάγματα: Α. Αναστολή της διαδικασίας εκποίησης των ενυπόθηκων ακινήτων, την οποία, σύμφωνα με το αιτητικό της αίτησης, άρχισαν οι ενάγοντες δυνάμει των προνοιών του Περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμου, Ν.9/65, Μέρος VI(Α), Β. Διάταγμα για την ακύρωση της έκδοσης από τους ενάγοντες και επίδοσης στους εναγόμενους τις ειδοποιήσεις Θ και Ι, δυνάμει των Άρθρων 44Β
(2)και 44(Γ)1, ως εκδοθέντων δυνάμει αντισυνταγματικών προνοιών του Μέρους VI(Α) του Νόμου, οι οποίες προσκρούουν στα Άρθρα 23.4, 23.7 και 30.2 του Συντάγματος, Γ. Διάταγμα διατάττον τους ενάγοντες να επιτρέψουν την επιθεώρηση και λήψη αντιγράφων των καταστάσεων λογαριασμού και Δ. Οποιοδήποτε άλλο ή περαιτέρω διάταγμα το δικαστήριο θεωρήσει εύλογο ή δίκαιο υπό τις περιστάσεις. Νομικό βάθρο της αίτησης αποτελούν οι Δ.48 και Δ.28 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, ο Περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμος, Ν.9/65, Αρ.44Β
(3), το Άρθρο 31 του Περί Δικαστηρίων Νόμου, Ν.14/60, και τα Άρθρα 23.4, 23.7 και 30.2, 3(α), (γ) του Συντάγματος. Η αίτηση υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση του εναγόμενου
- Σύμφωνα με τον ομνύοντα, οι ενάγοντες επέλεξαν να ακολουθήσουν ταυτόχρονα με τη δικαστική διαδικασία και τη διαδικασία εκποίησης των ίδιων υποθηκών, προς είσπραξη των ίδιων υπολοίπων των λογαριασμών της εναγόμενης 1, σύμφωνα με το Μέρος VI(Α) του Νόμου. Πρόκειται για καταχρηστική διαδικασία γιατί ακολουθούνται δυο διαδικασίες για τον ίδιο σκοπό. Αναφέρεται επίσης στο ιστορικό της υπόθεσης και σε αλληλογραφία μεταξύ του δικηγόρου του και των δικηγόρων των εναγόντων. Σύμφωνα με τη θέση του, οι πρόνοιες Μέρους VI(Α) του Νόμου προσκρούουν στα Άρθρα 23.4, 23.7 και 30.2 του Συντάγματος, διότι αποτελούν ενιαίο νομοθετικό θεσμό, η εφαρμογή του οποίου καταλήγει σε αφαίρεση ακίνητης ιδιοκτησίας από τον ιδιοκτήτη χωρίς τη συγκατάθεση του, και χωρίς την προβλεπόμενη από το Άρθρο 23.4 του Συντάγματος διαδικασία απαλλοτρίωσης Πρόκειται για ανεπίτρεπτο θεσμό, αφού εισάγει διαδικασία αναγκαστικής εκτέλεσης προς εξόφληση χρέους, που δεν προβλέπεται στο Άρθρο 23.7 του Συντάγματος, και χωρίς δικαστική απόφαση. Είναι επίσης η θέση του, ότι οι αστικές υποχρεώσεις και η συμβατική υποχρέωση διάθεση ακίνητης περιουσίας προς εξόφληση χρέους, διαγιγνώσκεται από δικαστήριο με δικαστική απόφαση. Η εκτέλεση της υποθήκης με ιδιωτικά διαβήματα και χωρίς δικαστική απόφαση, όπως και η νομοθεσία που την εισάγει, προσκρούσει στο Σύνταγμα. Οι ενάγοντες - καθ' ων η αίτηση προβάλλουν 11 λόγους για τους οποίους το αίτημα θα πρέπει να απορριφθεί. Την υποστηρίζει ένορκη δήλωση, με συνημμένα σε αυτή διάφορα έγγραφα ως τεκμήρια. Η ακρόαση της αίτησης διεξήχθη δια των γραπτών αγορεύσεων των δυο συνηγόρων. Το δικαστήριο έχει μελετήσει και έχει πλήρως υπόψη του το σύνολο όσων αναφέρονται στις αντίστοιχες ένορκες δηλώσεις, όσο και τις εκατέρωθεν θέσεις των συνηγόρων, όπως αυτές αναλύονται στις γραπτές τους αγορεύσεις. Στους λόγους ένστασης εγείρονται διάφορα θέματα. Αρχής γενομένης από το υπό στοιχείο Γ αιτούμενο διάταγμα, εγείρεται, στο λόγο 11 της ένστασης θέμα, το οποίο προωθείται και δια της αγορεύσεως του συνηγόρου των εναγόντων, ότι μόνο δυνάμει της Δ.30 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας μπορεί να επιζητηθεί τέτοιο διάταγμα, το οποίο δεν αποτελεί καν μέρος της νομικής βάσης της αίτησης. Η εισήγηση είναι ορθή, τόσο γιατί μόνο στα πλαίσια των διαλαμβανομένων στη Δ.30 μπορούν να επιζητηθούν τέτοια διατάγματα και όχι στα πλαίσια ενδιαμέσου διατάγματος, αλλά, ως αναφέρθηκε και ως προκύπτει και εκ του φακέλου της υπόθεσης, έχει ήδη εκδοθεί τέτοιο διάταγμα, γεγονός που καθιστά το αίτημα καταχρηστικό. Ως εκ τούτου το υπό στοιχείο Γ αίτημα απορρίπτεται. Εγείρεται επίσης, ως πρώτος λόγος ένστασης, ο οποίος αναλύεται στην αγόρευση του κ. Μακρίδη, ότι η νομική βάση της αίτησης πάσχει, καθότι δεν καταγράφεται σε αυτή το Άρθρο 32 του Περί Δικαστηρίων Νόμου, δυνάμει του οποίου παρέχεται εξουσία προς έκδοση ενδιαμέσων διαταγμάτων. Στην αντίπερα όχθη, είναι η θέση του κ. Κυριακίδη, ότι οι ενάγοντες παρεξήγησαν την φύση των αιτουμένων διαταγμάτων, αφού με αυτά επιζητείται η ακύρωση ή η αναστολή της διαδικασίας εκποίησης ως καταχρηστικής, Ως εκ τούτου, σύμφωνα με την εισήγηση, δεν απαιτείται να συντρέχουν σωρευτικά οι προϋποθέσεις του Άρθρου 32 του Νόμου 14/
- Είναι αρκετό, σύμφωνα με την εισήγηση, να αποδείξουν οι αιτητές ότι με την διαδικασία που άρχισαν οι ενάγοντες δυνάμει του Μέρους VIΑ του Νόμου 9/65 εκκρεμούσης της αγωγής, επιδιώκουν τον ίδιο σκοπό και ότι με αυτή, παρακάμπτεται ή και εξουδετερώνεται η δικαστική διαδικασία. Η εισήγηση ότι οι ενάγοντες επιδιώκουν τον ίδιο σκοπό με δυο διαφορετικές διαδικασίες, η οποία και δεν εξετάζεται ούτε και σχολιάζεται εδώ, αφού άλλο είναι το ζητούμενο, δεν επηρεάζει τη φύση των αιτούμενων υπό στοιχείο Α διαταγμάτων, ουδόλως δε αναιρείται ή και μεταβάλλεται η υφή τους, ως ενδιαμέσων διαταγμάτων. Επιζητείται παρεμπίπτον απαγορευτικό διάταγμα αναστολής εκποίησης των υποθηκών, εκκρεμούσης της αγωγής, το οποίο ως τέτοιο, μόνο στα πλαίσια του Άρθρου 32 μπορεί να εκδοθεί. Δες σχετικά το σύγγραμμα των Ερωτοκρίτου & Αρτέμη, Διατάγματα, σελ.9 επ. Άλλο συνεπώς το πραγματικό υπόβαθρο που περιβάλλει ένα αίτημα, και τελείως διαφορετικό το νομικό βάθρο επί του οποίου στηρίζεται και το πλαισιώνει. Η ανυπαρξία επίκλησης, στο νομικό βάθρο της αίτησης, του Άρθρου 32 του Περί Δικαστηρίων Νόμου, Ν.14/60, αλλά και των σχετικών Άρθρων του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ.6, είναι καταλυτική. Στην υπόθεση Egiazaryan κ.ά v. Denoro Investments Ltd
(2013)1 Α.Α.Δ. 409, υπεδείχθησαν τα εξής: «.... η νομολογία είναι αποκαλυπτική στο ότι οποιαδήποτε αίτηση θα πρέπει να αναφέρει το νόμο και τους κανονισμούς στους οποίους βασίζεται ως απαραίτητο στοιχείο εγκυρότητας του δικονομικού μέτρου. Σχετικές είναι οι υποθέσεις Κούππα ν. Βασιλειάδη
(1981)1 J.S.C. 120, Μαχλουζαρίδης ν. Ιωαννίδης
(1990)1 Α.Α.Δ. 965 και Χριστοφόρου ν. Οικοδομικές Επιχειρήσεις Ιορδάνους Λτδ Λοΐζος
(2001)1 Α.Α.Δ. 743, στην οποία μάλιστα λέχθηκε ότι η παράλειψη αναφοράς στους ορθούς κανονισμούς και, βέβαια, το νόμο δεν χωρεί διόρθωσης στη βάση των προνοιών της Δ.
- Η σημασία της τήρησης των Θεσμών τονίστηκε και στις πρόσφατες αποφάσεις Τσεσμέλογλου ν. Σοφοκλέους, Πολ. Έφ. αρ. 205/2010, ημερ. 15.1.2013 και Σ΄ ό,τι αφορά την περιουσία του Ιωάννου Κοντού, Πολ. Έφ. αρ. 187/09, ημερ. 29.1.2013.». Υπάρχει όμως ακόμα ένα θέμα άμεσα σχετικό, που αφορά, πέραν του πιο πάνω διατάγματος, και το υπό στοιχείο Β των αιτούμενων διαταγμάτων, και την επιζητούμενη αιτούμενη ακύρωση της έκδοσης και επίδοσης από τους ενάγοντες των ειδοποιήσεων Τύπος Θ και Ι. Προκύπτει από όσα εξηγήθηκαν στην υπόθεση Μυλωνάς ν. Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ, Πολ. Έφεση Ε176/19, ημερ.10.12.
- Υπεδείχθη ότι: «Σημειώνουμε, εκ προοιμίου, ότι η αναστολή του πλειστηριασμού που ορίστηκε την 11.12.2019 και η αναστολή της ισχύος της ειδοποίησης κατά τον τύπο «ΙΑ» ημερ. 15.7.2018 δεν ήταν θεραπείες που θα μπορούσαν να χορηγηθούν στην αγωγή ή στην αίτηση που καταχωρίστηκε στα πλαίσια της. Η διαδικασία μέσω της οποίας μπορεί να ακυρωθεί ο πλειστηριασμός είναι με την προσβολή της διαδικασίας στη βάση της οποίας ορίστηκε και προς τούτο ο Εφεσείοντας, όπως μας έχει πληροφορήσει, καταχώρησε έφεση στο Ε.Δ. Λάρνακας. Στην αίτηση στα πλαίσια της αγωγής ό,τι μπορούσε να εκδοθεί, νοουμένου ότι πληρούνταν οι σχετικές προϋποθέσεις, ήταν διάταγμα που να απαγορεύει την εκποίηση της υποθήκης που η αγωγή αφορά». Άλλωστε, σύμφωνα με το Άρθρο 44Β
(1)και
(3)του Νόμου 9/65, η προώθηση της διαδικασίας αναγκαστικής πώλησης του ενυπόθηκου ακινήτου μπορεί να ανασταλεί μόνο, και τονίζεται αυτό, με βάση τις διατάξεις οποιωνδήποτε άλλων νόμων ή Κανονισμών ή οδηγιών. Η επίκληση συνεπώς, στο νομικό βάθρο της αίτησης, του Περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμου, Ν.9/65, Αρ.44Β
(3), για τους λόγους που έχουν εξηγηθεί, δεν προσφέρεται ως νομική βάση προς έκδοση των αιτουμένων διαταγμάτων στα πλαίσια της παρούσης αγωγής, ούτε και οι διάφοροι προς τούτο προβαλλόμενοι ισχυρισμοί. Προκύπτει συνεπώς, ότι η αίτηση πάσχει από μη θεραπεύσιμη ακυρότητα ως ανυποστήρικτη, αφού δεν στηρίζεται στους ορθούς Νόμους. Για το λόγο δε αυτό κρίνεται απορριπτέα. Αλλά, ακόμα και να εξεταζόταν η αίτηση με αναφορά στο Άρθρο 32 του Νόμου, ουδέν στοιχείο ή άλλο γεγονός προβάλλεται δια της υποστηρίζουσας το αίτημα ένορκης δήλωσης, εκ του οποίου να αντλείται οτιδήποτε, ώστε να τεθεί σε εφαρμογή το παγίως νομολογημένο πλαίσιο που εφαρμόζεται επί ενδιαμέσων διαταγμάτων. Σύμφωνα με τη νομολογία, το Άρθρο 32 του Νόμου 14/60 περιέχει το ουσιαστικό δίκαιο για τα προσωρινά διατάγματα, η δε δικονομία ρυθμίζεται από τον Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο Κεφ. 6 και τους Περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικούς Κανονισμούς (Parico Aluminium Designs Ltd v. Muskita Aluminium Co Ltd
(2002)1 Α.Α.Δ 2015). Στη διαδικασία του προσωρινού διατάγματος το έργο του Δικαστηρίου περιορίζεται στη διαπίστωση του κατά πόσο ικανοποιούνται οι προϋποθέσεις που θέτει ο Νόμος, όπως αυτές έχουν αποκρυσταλλωθεί σε πλειάδα αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου (Odysseos v. Pieris Estates and others
(1982)1 C.L.R 557, Τσιαντή ν. Hellenic Bank (Investments) Ltd
(2001)1 Α.Α.Δ 2029 και Eurocypria Airlines Ltd υπό εκκαθάριση μέσω του εκκαθαριστή της Κρις Ιακωβίδη, ν. Κυπριακή Δημοκρατία μέσω Γενικού Εισαγγελέα κ.ά
(2011)1 Α.Α.Δ. 1783). Η ανυπαρξία λόγων, που να προκύπτουν εκ της ανταπαιτήσεως και να δικαιολογούν το αίτημα, καθιστά το εγχείρημα αλυσιτελές. Οι εναγόμενοι δια της ανταπαιτήσεως εκείνο που αξιώνουν είναι «Απόφαση για τα ποσά χρεώσεων τόκων υπερημερίας πέραν του ποσοστού 2% επί των καθυστερημένων δόσεων». Σε σχέση με τον τόκο, στο σύγγραμμα Halsbury's Laws of England, 3η έκδοση, τόμος 27, παράγραφος 868, αναφορικά με την υποθήκη, αναφέρεται ότι: «Where the mortgage deed provides for payment of interest on a principal debt after default, and judgment for the principal debt is obtained, the mortgage debt is merged in the judgment, and, if the covenant to pay interest was merely incidental to the covenant to pay the principal debt, the interest will no longer be recoverable under the covenant to pay interest, but interest at four per cent is recoverable on the judgment..». Πριν την τελική κατάληξη, μια σύντομη αναφορά επί του εγειρομένου θέματος αντισυνταγματικότητας των διατάξεων του Μέρους VIΑ του Νόμου 9/65. Παρόλο που το αποτέλεσμα έχει προδιαγραφεί και η εξέταση του θέματος αυτού παρέλκει, αφού με κανένα τρόπο δεν επιλύει τη διαφορά, στην υπόθεση Investylia Ltd ν. Ε.& Π. ΛΕΙΒΑΔΙΩΤΗΣ ΛΤΔ
(2004)1 Α.Α.Δ 1872, αναφέρθησαν τα εξής: «Η νομολογία επί του ζητήματος είναι πάγια και αυστηρή. Θέμα αντισυνταγματικότητας εγείρεται στο δικόγραφο, στο οποίο δίδονται πλήρεις λεπτομέρειες της εισήγησης, όπως π.χ. ποίο άρθρο ή άρθρα ή μέρους άρθρου του νόμου αντίκειται στο Σύνταγμα, βεβαίως και σε ποιο άρθρο του. Ακολουθεί η αιτιολογία της εισήγησης. Κατά την ακρόαση το βάρος της απόδειξης, ότι πρόνοια νόμου είναι αντισυνταγματική, καθορίζεται αυτό του πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας. (Δες Ανδρέας Νικολάου ν. Βάσου Βασιλείου
(1999)1(Γ) Α.Α.Δ. 1566, όπου στη σελ. 1576 αναφέρεται και αριθμός προηγούμενων αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου που υποστηρίζουν την ίδια αρχή.)» Η πλήρης γενικότητα και αοριστία με την οποία καταγράφεται ο πιο πάνω λόγος αναφορικά με την αντισυνταγματικότητα των διατάξεων του Μέρους VIA του Νόμου, Ν.9/65, δεν παρέχει, εν όψει των υποδείξεων στην πιο πάνω υπόθεση Investylia, κανένα πεδίο εξέτασης του λόγου αυτού. Για όλους τους πιο πάνω λόγους, η αίτηση απορρίπτεται. Τα έξοδα ακολουθούν το αποτέλεσμα και επιδικάζονται σε βάρος των εναγομένων - αιτητών και υπέρ των εναγόντων - καθ' ων η αίτηση. Θα υπολογιστούν από τον πρωτοκολλητή και αφού εγκριθούν από το δικαστήριο, θα είναι καταβλητέα στο τέλος της διαδικασίας. (Υπ.) ........... Νίκος Γιαπανάς, Π.Ε.Δ Πιστόν αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο