← Κύπρος

Δαμιανού ν. Κυπριακή Δημοκρατία μέσω Γενικού Εισαγγελέα κ.α., Αρ. Αγωγής: 2112/19, 27/3/2020

Δαμιανού ν. Κυπριακή Δημοκρατία μέσω Γενικού Εισαγγελέα κ.α., Αρ. Αγωγής: 2112/19, 27/3/2020 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2020:A148 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Λ. Πασχαλίδη, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 2112/19 Μεταξύ: XXXXX Δαμιανού Ενάγουσα και

  1. Κυπριακή Δημοκρατία μέσω Γενικού Εισαγγελέα
  2. XXXXX Αδάμου
  3. XXXXX Αντωνίου
  4. D&A ANDREOU TECHNOLOGY LIMITED Εναγόμενοι ----------------- (Αίτηση ενάγουσας ημερομηνίας 05/12/19 για προσωρινά διατάγματα) Ημερομηνία: 27 Μαρτίου 2020 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για Ενάγουσα: κ. Β. Ακάμας Για Εναγόμενη 2: κα Μυτίδου για κ. Βασίλη Μπίσσα ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Η παρούσα αφορά στη δεύτερη ενδιάμεση αίτηση που καταχώρησε η ενάγουσα εναντίον της εναγόμενης 2 μητέρας της και με την οποία αίτηση ζητά προσωρινό διάταγμα με το οποίο να απαγορεύεται και/ή να εμποδίζεται η τελευταία από του να παρενοχλεί άμεσα ή έμμεσα την ενάγουσα και/ή να έρχεται σε οποιαδήποτε σωματική επαφή μαζί της και/ή από του να εμποδίζει την ελεύθερη είσοδο και ανενόχλητη διαμονή της ενάγουσας στην κατοικία που αυτή ενοικιάζει στην Λακατάμια. Η προηγούμενη αίτηση της ενάγουσας ημερ. 06/08/19, με την οποία επιδιώκονταν μεταξύ άλλων παρόμοιες θεραπείες, στρεφόταν εναντίον όλων των εναγομένων και αν και αρχικά εγκρίθηκε μονομερώς από άλλη αδελφό Δικαστή στις 07/08/19, στη συνέχεια απορρίφθηκε κατόπιν ακρόασης λόγω του ότι «.η ενάγουσα απέτυχε να αποδείξει ότι όντως συνέτρεχε το στοιχείο του κατεπείγοντος στις 07/08/19.» διότι ενώ «.ήταν στους ώμους της ενάγουσας το βάρος να αποδείξει μέχρι τέλους ότι τα όσα λέχθηκαν και τέθηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου στις 07/08/19 μονομερώς, ορθά οδήγησαν σε διαπίστωση «κατεπείγουσας» κατάστασης.δεν έθεσε ούτε όλα «όσα λέχθηκαν» αλλά ούτε και όλα όσα φαίνεται από το πρακτικό της 07/08/19 «να τέθηκαν» ενώπιον του Δικαστηρίου από πλευράς της κατά την μονομερή εξέταση της αίτησης και τα οποία στοιχεία, σύμφωνα με το ίδιο πρακτικό, αποτέλεσαν τη βάση για να αναληφθεί δικαιοδοσία από το Δικαστήριο και να εκδοθούν κατ' εξαίρεση τα αιτούμενα διατάγματα στην απουσία της άλλης πλευράς.(βλ. Αμβροσιάδου και Σιακόλας ανωτέρω[1])» (βλ. ενδιάμεση απόφαση ημερ. 29/10/19). Σημειώνω εδώ ότι ο εναγόμενος 3, τον οποίο δεν αφορά η παρούσα αίτηση, είναι μέλος της Αστυνομικής Δύναμης και ο νυν σύντροφος της εναγομένης 2 και η εναγόμενη 4, την οποία επίσης δεν αφορά η παρούσα αίτηση, είναι εταιρεία παροχής υπηρεσιών ασφαλείας η οποία δραστηριοποιείται με το λογότυπο SPARTACUS SECURITY. Των πιο πάνω λεχθέντων αναφέρω ότι με την αγωγή, η οποία καταχωρήθηκε με γενικά οπισθογραφημένο κλητήριο στις 06/08/19, η ενάγουσα αξιώνει από όλους τους εναγόμενους αποζημιώσεις για κατ' ισχυρισμό ψυχική οδύνη, ταλαιπωρία, πόνο, ανησυχία και μείωση της αξιοπρέπειας που κατ' ισχυρισμό της προκάλεσαν οι τελευταίοι πριν την καταχώρηση της αγωγής και τουλάχιστο στις 26/07/19, προβαίνοντας σε πράξεις και παραλείψεις που κατά την ενάγουσα συνιστούν παρενόχληση και/ή παραβίαση Συνταγματικών δικαιωμάτων και/ή επίθεση και/ή παράνομη κατακράτηση και/ή παράνομη επέμβαση. Ζητά επίσης με την αγωγή της η ενάγουσα δηλώσεις και απαγορευτικά διατάγματα του Δικαστηρίου σε σχέση με την κατ' ισχυρισμό παρενόχληση και παράνομη επέμβαση που δέχεται από τους εναγομένους 2, 3 και 4, οι οποίοι, σύμφωνα με την ενάγουσα, από τις 26/07/19 της προκαλούν, συν τοις άλλοις, και απώλεια χρήσης της κατοικίας που αυτή ενοικιάζει και διαμένει στη Λακατάμια. Σημειώνω εδώ ότι από τις 06/08/19 που καταχωρήθηκε το γενικά οπισθογραφημένο κλητήριο και μέχρι σήμερα δεν έχει καταχωρηθεί Έκθεση Απαίτησης από πλευράς ενάγουσας. Οι ισχυρισμοί που περιβάλλουν το υπό κρίση δεύτερο αίτημα της ενάγουσας ημερ. 05/12/19, είναι σε μεγάλο βαθμό πανομοιότυποι με τους ισχυρισμούς που αυτή πρόβαλε με την πρώτη της αίτηση στις 06/08/19 και έχουν συνοψισθεί στην ενδιάμεση απόφαση που εξέδωσα στις 29/10/
  5. Παραθέτω το σχετικό απόσπασμα: «Σύμφωνα με την Ε/Δ της ενάγουσας η οποία επισυνάπτεται στην αίτηση, η τελευταία, δασκάλα χορού ηλικίας 22 ετών η οποία δραστηριοποιείται μέσω δικής της σχολής χορού που άνοιξε πρόσφατα στην Λευκωσία, ισχυρίζεται ότι από το 1999 διαμένει σε κατοικία στη Λακατάμια, η οποία αν και άνηκε εξ' ημισείας στους δύο γονείς της, ήταν πάντοτε η κοινή αντίληψη ότι κάποτε θα μεταβιβαζόταν στην ίδια. Μετά που η εναγόμενη 2 μητέρα της εγκατέλειψε την προαναφερόμενη κατοικία το 2010, αυτή, η ενάγουσα δηλαδή, έμενε εκεί με τον πατέρα και τον αδελφό της χωρίς ποτέ να υπάρξει οποιοδήποτε πρόβλημα. Περί τον Φεβρουάριο του 2017, δυνάμει γραπτής συμφωνίας που ισχυρίζεται ότι σύναψε με τον συνιδιοκτήτη πατέρα της, ενοικίασε το μισό μερίδιο του στην κατοικία και έκτοτε, με εξαίρεση την προσωρινή απουσία της για σπουδές, διαμένει μόνιμα εκεί ως νόμιμος ενοικιαστής, μαζί πλέον και με τον σύντροφο της (Τεκ. 3). Οι περιουσιακές διαφορές των γονιών της, οι οποίες επεκτείνονταν και στην εν λόγω κατοικία, οδηγήθηκαν περί το 2013 στο Οικογενειακό Δικαστήριο όπου στα πλαίσια σχετικής αίτησης με αρ.33/13, διευθετήθηκαν με την έκδοση εκ συμφώνου απόφασης περί τον Απρίλιο 2019 (Τεκ.4). Σύμφωνα με την εν λόγω απόφαση, ο πατέρας της συγκατατέθηκε να διαταχθεί όπως μεταβιβάσει στην εναγόμενη 2 το μερίδιο του στην κατοικία καθιστώντας έτσι την τελευταία απόλυτη ιδιοκτήτρια της. Είναι η θέση της ενάγουσας ότι αυτή η διευθέτηση του πατέρα της με την εναγόμενη 2 έγινε κατόπιν υπόσχεσης της τελευταίας ότι θα μεταβίβαζε στη συνέχεια ολόκληρη την κατοικία στην ενάγουσα. Λόγω τούτου αλλά και μετά από νομική συμβουλή που ισχυρίζεται ότι έλαβε, η ενάγουσα θεώρησε ότι μετά που το μερίδιο του πατέρα της μεταβιβάστηκε στην εναγόμενη 2, η ίδια δεν ήταν υποχρεωμένη να εγκαταλείψει την κατοικία νοουμένου όμως ότι θα κατέβαλλε πλέον το ενοίκιο στην εναγόμενη 2 και όχι στον πατέρα της. Αν και κάλεσε την εναγόμενη 2, ως ισχυρίζεται, για να της καταβάλει τα ενοίκια Μαΐου - Ιουνίου 2019 η τελευταία ουδέποτε ανταποκρίθηκε θετικά (Τεκ.6). Τα πράγματα πήραν άσχημη τροπή σύμφωνα με την ενάγουσα, αφού τόσο η εναγόμενη 2 όσο και ο σύντροφος της τελευταίας, ο εναγόμενος 3 δηλαδή, ο οποίος κατά την ενάγουσα χρησιμοποίησε την ιδιότητα του ως υπαστυνόμος, ξεκίνησαν μία εκστρατεία με σκοπό να την εκδιώξουν από την κατοικία ώστε να την πωλήσουν. Σύμφωνα πάντα με την ενάγουσα, αυτή η εκστρατεία των εναγομένων 2 και 3 περιλάμβανε παράνομες επεμβάσεις στην κατοικία της, συνοδευόμενες από απειλές και ύβρεις τόσο προσωπικά όσο και μέσω τηλεφωνικών μηνυμάτων καθώς επίσης και με απειλητικές επιστολές από δικηγόρο (Τεκ.5 και 6). Για τα θέματα αυτά η ενάγουσα ισχυρίζεται ότι προέβη σε καταγγελία στην αστυνομία περί τον Μάιο του 2017 όμως δεν έλαβε καμία ανταπόκριση έκτοτε, προφανώς λόγω της εμπλοκής του εναγόμενου
  6. Αποκορύφωμα της όλης κατάστασης σύμφωνα με την ενάγουσα, ήταν τα όσα έλαβαν χώρα στις 26/7/
  7. Παραθέτω αυτούσια την εκδοχή της: «Κατά ή περί την 26/07/2019 και περί ώρα 15:00, πήγα στο σπίτι μου και είδα το αυτοκίνητο της Εναγόμενης αρ.2 μέσα στο γκαράζ και άλλα 2 αυτοκίνητα έξω από το σπίτι. Το κάγκελο του σπιτιού ήταν κλειδωμένο με αλυσίδα και η πόρτα της εισόδου παραβιασμένη και ανοικτή. Στην προσπάθεια μου να εισέλθω στο σπίτι μου, πήδηξα από το κάγκελο και τότε δέχθηκα φραστική και σωματική επίθεση από τρεις άνδρες, όπου οι δύο από αυτούς φορούσαν φανέλα με το λογότυπο «SPARTACUS SECURITY» και μου ανέφεραν ότι εργάζονταν σε εταιρεία ασφαλείας. Συγκεκριμένα, οι 3 άνδρες με άρπαξαν βίαια με τα χέρια τους και με εμπόδισαν να εισέλθω στο σπίτι λέγοντας μου ότι δεν είχα δικαίωμα να εισέλθω στο σπίτι επειδή η Εναγόμενη αρ.2 είχε Διάταγμα εναντίον μου που μου απαγορεύει να μπω στο σπίτι μου, πράγμα που σε καμία περίπτωση δεν ευσταθεί αφού ποτέ δεν μου έχει επιδοθεί τέτοιο Διάταγμα. Στην συνέχεια με έσπρωχναν βίαια για να φύγω από το σπίτι μου, μου φώναζαν να φύγω αμέσως από το σπίτι, σε βαθμό που λόγω των πράξεων τους εγώ φοβήθηκα για την ζωή μου και τη σωματική μου ακεραιότητα και αναγκάστηκα να πηδήξω ξανά από το κάγκελο για να φύγω. Τρομοκρατήθηκα πάρα πολύ και ειδοποίησα την Αστυνομία της Λακατάμιας καταγγέλλοντας το περιστατικό και τους κάλεσα να έρθουν στον χώρο αλλά αρνήθηκαν.Εφόσον η Αστυνομία δεν ανταποκρίθηκε στο κάλεσμα μου, ειδοποίησα τον πατέρα μου και τον δικηγόρο μου, όπου ο δικηγόρος μου κατήγγειλε τηλεφωνικώς το περιστατικό στον Αξιωματικό Υπηρεσίας της Λευκωσίας και ο τελευταίος έδωσε αμέσως οδηγίες στον Αστυνομικό Σταθμό της Λακατάμιας να μεταβεί στον χώρο. Κατά ή περί ώρα 18:00 της ίδιας ημέρας, εμφανίσθηκαν 2 Αστυνομικοί οι οποίοι έλαβαν τα στοιχεία μου και αφού συνομίλησαν με τους 3 άνδρες, με ενημέρωσαν ότι θα εξετάσουν την υπόθεση και έφυγαν από τον χώρο, χωρίς να τους επιδοθεί οποιοδήποτε Διάταγμα εναντίον μου, χωρίς να συλλάβουν τα άτομα τα οποία παράνομα εισήλθαν και παρέμβηκαν στην περιουσία μου και με εμπόδισαν από το να εισέλθω στην κατοικία μου και χωρίς να με προστατεύσουν να εισέλθω στην κατοικία μου. Μετά από το πιο πάνω αναφερόμενο περιστατικό και συγκεκριμένα κατά ή περί ώρα 19:30, ο δικηγόρος μου επικοινώνησε τηλεφωνικώς με τον Αστυνομικό Σταθμό Λακατάμιας για να ενημερωθεί για την εξέλιξη της υπόθεσης. Παρόλα αυτά, ενημερώθηκε ότι η Αστυνομικός που χειρίζεται την υπόθεση σχόλασε και ότι θα εξετάσει περαιτέρω την υπόθεση όταν επιστρέψει στην εργασία της. Ως εκ τούτου, ο δικηγόρος μου απέστειλε αμέσως επιστολή ημερομηνίας 26/07/2019 προς τον Αρχηγό Αστυνομίας, τον Αξιωματικό Υπηρεσίας Λευκωσίας και τον Υπεύθυνο Αστυνομικού Σταθμού Λακατάμιας καταγγέλλοντας το πιο πάνω αναφερόμενο περιστατικό καθώς και την συμπεριφορά της Αστυνομίας επισυνάπτοντας το ενοικιαστήριο συμβόλαιο ημερομηνίας 01/02/2017.Λόγω των όσων ανέφερα πιο πάνω, αναγκάστηκα να εγκαταλείψω την κατοικία μου και δεν έχω άλλο χώρο να διαμείνω..Εντός της αναφερόμενης κατοικίας έχω όλα τα προσωπικά μου αντικείμενα αξίας και περιουσία όπως ρούχα, χρυσαφικά, χρήματα κ.α. Δική του περιουσία έχει επίσης ο σύντροφος μου κ. XXXXX Χρυσός, ο οποίος διαμένει μαζί μου από το Σεπτέμβριο
  8. Συγκεκριμένα, θα ήθελα να αναφέρω επίσης ότι στην οικία μου είχα αφήσει σε κλειστό φάκελο το ποσό των €700 για να πληρώσω το ενοίκιο για το κατάστημα που ενοικιάζω για την εργασία μου, το οποίο επίσης δεν μπορώ να το παραλάβω και μου δημιουργείται τεράστιο πρόβλημα..Περαιτέρω, μετά την επιστολή καταγγελίας της Αστυνομίας που απέστειλε ο δικηγόρος μου, κλήθηκα να πάω στην Αστυνομία για κατάθεση, κάτι το οποίο έπραξα και στις 29/07/2019 πήγα στον Αστυνομικό Σταθμό Λακατάμιας και έδωσα κατάθεση για το περιστατικό όπου ανάφερα και το σχετικό παράπονο μου εναντίον της Εναγόμενης - Καθ' ης η Αίτηση αρ.4 αλλά και της Αστυνομίας για τις πλημμελείς ενέργειες της.» Έκτοτε, ισχυρίζεται η ενάγουσα, αναγκάστηκε να εγκαταλείψει την κατοικία της και να αναζητά προσωρινό καταφύγια στα σπίτια διαφόρων συγγενικών της προσώπων με όλες τις δυσμενείς και μειωτικές συνέπειες που αυτό συνεπάγεται. Έχει δε διαπιστώσει, ως ισχυρίζεται, ότι εξακολουθεί η κατοικία να είναι κλειδωμένη με αλυσίδες, ότι έχουν κοπεί διάφορα δέντρα και ότι έχουν αναρτηθεί σημάνσεις της εναγομένης 4 ενώ τους εργοδοτούμενους της τελευταίας τους έχει δει στις 03/08/19 να βγάζουν από την κατοικία μαύρα σακούλια σκουπιδιών με άγνωστο περιεχόμενο. Ισχυρίζεται τέλος ότι οι προσπάθειες της ιδίας και του δικηγόρου της να λάβουν βεβαιώσεις των καταγγελιών που έκανε εναντίον των εναγομένων στην αστυνομία δεν έτυχαν θετικής ανταπόκρισης και ούτε αυτές καθ' αυτές οι καταγγελίες της φαίνεται να έχουν προωθηθεί επαρκώς.» Πρόσθετα όμως των πιο πάνω, αφορμή για την καταχώρηση της παρούσας δεύτερης αίτησης, αποτέλεσαν, σύμφωνα με την νέα Ε/Δ της ενάγουσας, τα όσα έλαβαν χώρα μετά την απορριπτική απόφαση της 29/10/19 και συγκεκριμένα: «Μετά την ακύρωση του προσωρινού Διατάγματος με την ενδιάμεση απόφαση του Δικαστηρίου σας ημερ.29/10/2019, η μητέρα μου (Εναγόμενη - Καθ ης η Αίτηση) μέσω των δικηγόρων της μου απέστειλε επιστολή ημερ.05/11 /2019, με την οποία παραθέτει διάφορους ισχυρισμούς περί εικονικού ενοικιαστήρίου εγγράφου, ότι εγώ και ο σύντροφος μου διαμένουμε παράνομα εντός της οικίας παρά τη θέληση της μητέρας μου και καλούσε εμένα και τον σύντροφο μου κ. XXXXX Χρυσό να εγκαταλείψουμε την οικία και ότι η οικία έχρηζε διαφόρων διορθωτικών επισκευών. Επίσης ζητούσε να της δοθούν κλειδιά εισόδου του σπιτιού, ενώ σε αντίθετη περίτπωση θα προχωρούσε σε αλλαγή των κλειδωνιών της οικίας και ότι θα λάμβανε δικαστικά μέτρα εναντίον μας. Μέσω των δικηγόρων μου απάντησα στην μητέρα μου (Εναγόμενη - Καθ ης) αποστέλλοντας επιστολή ημερ.07/11/2019, με την οποία απέρριψα το περιεχόμενο της επιστολής της ημερ.05/11/2019 και την κάλεσα να παραλάβει τα κλειδιά από το γραφείο των δικηγόρων μου καθότι η ίδια έχει δικαίωμα να εκμεταλλεύεται το μισό μερίδιο που δεν ενοικιάζω, ουδεμία ένσταση υπήρχε από εμένα για επιδιόρθωση της κατοικίας και την κάλεσα αν επιθυμεί να εγκαταλείψω την οικία που ενοικιάζω να ακολουθήσει ιη νόμιμη και κατάλληλη διαδικασία και όχι τις παράνομες ενέργειες που προέβηκε στο παρελθόν οι οποίες οδήγησαν σε λήψη δικαστικών μέτρων μέσω πολιτικής Αγωγής και ποινικών διώξεων από την Αστυνομία. Η μητέρα μου (Εναγόμενη - Καθ ης η Αίτηση) απάντησε μέσω των δικηγόρων της με επιστολή ημερ. 15/11/2009 και ζήτησε όπως της παραδοθούν τα κλειδιά στις 18/11/2019, κάτι το οποίο έγινε αφού στις 18/11/2019 οι δικηγόροι μου της παρέδωσαν τα κλειδιά στο γραφείο τους μου. Επισυνάπτω δέσμη με τις αναφερόμενες επιστολές ημερ.05/ 1/2019, 07/11/2019 και 15/11/2019, ως ΤΕΚΜΗΡΙΟ
  9. Στις 23/11/2019 εισήλθα στην κατοικία μου γύρω στις .5:00 και βρήκα τα κάγκελα του σπιτιού κλειστά και υπήρχαν μπροστά τοποθετημένες πέτρες. Μετακίνησα τις πέτρες και μπήκα στο σπίτι όπου βρήκα τα προσωπικά μου αντικείμενα όλα μαζεμένα σε ένα δωμάτιο του σπιτιού, δηλαδή κάποιος είχε αδειάσει όλο το υπόλοιπο σπίτι από τα προσωπικά μου αντικείμενα και τα τοποθέτησε στο δωμάτιο. Περαιτέρω, αντιλήφθηκα ότι τα κλειδιά των πορτών των δωματίων έλειπαν, η πρίζα του ψυγείου ήταν κλειστή και τα ρούχα μου ήταν τοποθετημένα μέσα σε κουτιά. Ως εκ τούτου αναγκάστηκα και τακτοποίησα μερικά από τα προσωπικά μου αντικείμενα εκεί που βρίσκονταν προηγουμένως και δεν έπραξα οτιδήποτε άλλο. Εκείνο το βράδυ δεν έμεινα στο σπίτι επειδή επικρατούσε ένα χάος και θα πήγαινα την επόμενη μέρα να τακτοποιήσω και τα υπόλοιπα πράγματα. Tην επόμενη μέρα, 24/11/2019, όταν εισήλθα στην κατοικία μου γύρω στις 14:00, βρήκα ξανά τα προσωπικά μου αντικείμενα ακατάστατα αυτή την φορά στο ίδιο δωμάτιο που ήταν και την προηγούμενη μέρα. Επιπλέον, το φαγητό που είχα μαγειρέψει την προηγούμενη ημέρα ήταν κάτω στο πάτωμα. Άρχισα πάλι να μαζεύω τα πράγματά μου για να τα τακτοποιήσω και εκείνη την ώρα εισήλθε στο σπίτι η μητέρα μου. Άρχισε να μου φωνάζει και να μου λέει «γιατί κάνεις έτσι;» και εγώ δεν απαντούσα και ξεκίνησα να μαζεύω ξανά τα πράγματα μου για να τα συγυρίσω και δεν έδινα σημασία στην μητέρα μου. Αυτή φώναζε θυμωμένα ότι έχω στην διάθεση μου δύο δωμάτια να χρησιμοποιώ και ότι τα άλλα δύο θα τα χρησιμοποιεί εκείνη. Όταν την ρώτησα γιατί έπιασε τα κλειδιά των δωματίων η ίδια το αρνήθηκε, ενώ την προηγούμενη μέρα τα κλειδιά βρίσκονταν πάνω στις πόρτες. Μετέπειτα, ενώ άρχισα να βγάζω τα παπούτσια μου έξω από το δωμάτιο που μου τα τοποθέτησε η ίδια, με σκοπό τα συγυρίσω ξανά εκεί που τα είχα προηγουμένως, η μητέρα μου με έβγαζε βίντεο χωρίς τη συγκατάθεση μου και μου είπε ότι βιντεογραφεί ότι κάνω αυτό τον καιρό. Διαμαρτυρήθηκα που με έβγαζε βίντεο με το κινητό της χωρίς την συγκατάθεση μου μέσα στον προσωπικό μου χώρο και τότε η ίδια μου επιτέθηκε σπρώχνοντας με βίαια πάνω στον τοίχο και με κλωτσούσε. Εγώ φοβήθηκα από την επίθεση που μου έκανε η μητέρα μου και που με χτύπησε και τότε εγώ έπιασα το τηλέφωνο μου για να τηλεφωνήσω στην Αστυνομία για να καταγγείλω το περιστατικό που μου επιτέθηκε και με κτύπησε και τότε αμέσως η μητέρα μου έτρεξε και έφυγε από το σπίτι. Μόλις έφυγε, μετέβηκα στην Αστυνομία της Λακατάμιας για να υποβάλω καταγγελία εναντίον της μητέρας μου και εκεί μου έδωσαν χαρτί για να μεταβώ στον γιατρό. Προτού μεταβώ στον γιατρό πέρασα από το σπίτι μου μαζί με μια φίλη μου του την ειδοποίησα να έρθει μαζί μου επειδή ήθελα να κάνω μπάνιο πριν πάω στο γιατρό και φοβόμουν να πάω σπίτι μόνη μου. Όταν επέστρεψα βρήκα και πάλι εκεί την μητέρα μου και μετά από λίγο ήρθε και ένας άντρας με τον οποίο μιλούσε στο τηλέφωνο και του εξηγούσε πως να έρθει και έβλεπαν το σπίτι και έβγαζαν φωτογραφίες. Σε κάποια στιγμή ο άντρας ρώτησε εάν το σπίτι ήταν ενοικιασμένο και απάντησα ότι έχω εγώ ενοικιαστήριο και η μητέρα μου μου απάντησε αμέσως «εσύ να σιωπήσεις» και είπε στον άντρα «εν η κουβέντα που σου είπα πριν» και δεν έδιναν καμία σημασία σε εμένα. Αφού είδαν το σπίτι και έβγαλαν φωτογραφίες, εγκατέλειψαν και οι δύο την κατοικία και εγώ μετέβηκα στο Νοσοκομείο, όπου ο επί καθήκοντι ιατρός που με εξέτασε, εκτός του πονοκεφάλου, πόνου στον αυχένα και τις τάσεις για εμετό που ένιωθα, διαπίστωσε από την αντικειμενική εξέταση ερυθρότητα δέρματος και ευαισθησία τραχηλικής χώρας Επισυνάπτω αντίγραφο του ιατρικού πιστοποιητικού ως ΤΕΚΜΗΡΙΟ
  10. Στις 24/11/2019 μετέβηκα στον Αστ. Σταθμό Λακατάμιας όπου προέβηκα σε γραπτή καταγγελία εναντίον της μητέρας μου Εναγόμενης αρ.2 - Καθ ης η Αίτηση, όπου επισύναψα και το ιατρικό πιστοποιητικό της εξέτασης μου (ΤΕΚΜΗΡΙΟ 13 της παρούσης). Ζήτησα να μου δοθεί σχετική βεβαίωση καταγγελίας θύματος, η οποία μου δόθηκε στις 03/12/2019, την οποία επισυνάπτω ως ΤΕΚΜΗΡΙΟ
  11. Περαιτέρω, την ημέρα που έγινε το περιστατικό στις 24/11/19 μετά που επέστρεψα από το Νοσοκομείο, διαπίστωσα ότι από την κατοικία που ενοικιάζω και διαμένω μέσα, έλειπαν οι καρέκλες της κουζίνας, το έπιπλο του γραφείου, ένας καναπές χρώματος μπλε καθώς επίσης και το ράδιο μου, αντικείμενα τα οποία αγόρασε ο πατέρας μου, ο οποίος μου τα δώρησε και είναι αποκλειστικά δικά μου. Εκτός αυτού, συνεχίζει καθημερινά να εισέρχεται στο σπίτι και να τοποθετεί τα προσωπικά μου αντικείμενα σε κουτιά, ενώ μετά την καταγγελία μου στην Αστυνομία στις 24/11/19 απέστειλε επιστολή μέσω των δικηγόρων της ημερ.02/ 12/2019 αναφέροντας ότι εγώ και ο σύντροφος μου κ. XXXXX Χρυσός αποσυνδέσαμε την συσκευή συναγερμού της οικίας και ότι εγώ το παραδέκτηκα στην Εναγόμενη αρ.2 - Καθ ης η Αίτηση, κάτι το οποίο δεν ευσταθεί και ούτε είναι αλήθεια. Επίσης ότι προκαλώ ακαταστασία στην κατοικία κάτι που σε καμία περίπτωση δεν είναι αλήθεια για τον λόγο ότι είναι η μητέρα μου που ρίχνει σε κουτιά τα προσωπικά μου αντικείμενα. Περαιτέρω αναφέρει ότι εγώ είχα σκορπίσει το φαγητό στο πάτωμα, ενώ όπως ανέφερα προηγουμένως, στις 24/11/19 βρήκα το φαγητό που ετοίμασα σκορπισμένο στο πάτωμα του σπιτιού. Η πιο πάνω αναφερόμενη επιστολή ημερ.02/ 12/2019 επισυνάπτεται ως ΤΕΚΜΗΡΙΟ 15.» Συνεπεία των πιο πάνω, η ενάγουσα ισχυρίζεται ότι πλέον νιώθει απερίγραπτο φόβο, εξευτελισμό, ταπείνωση, ανασφάλεια και ότι θίγεται η αξιοπρέπεια και τα συνταγματικά της δικαιώματα και συνεπώς όχι μόνο δικαιολογείται η απόδοση των τελικών θεραπειών που αξιώνει με την παρούσα αγωγή αλλά και των υπό κρίση ενδιάμεσων διαταγμάτων ώστε να προστατευτεί από την συμπεριφορά της εναγόμενης 2 μητέρας της. Στην αντίπερα όχθη η εναγόμενη 2 με την ένσταση της προβάλλει 14 λόγους για τους οποίους θεωρεί ότι η αίτηση θα πρέπει να απορριφθεί. Οι λόγοι αυτοί περιστρέφονται γύρω από τις προϋποθέσεις του αρ.32 Ν.14/60, θέματα κατάχρησης καθώς επίσης και γύρω από τον ισχυρισμό ότι εφόσον με την αγωγή της η ενάγουσα καθόρισε ως τον επίδικο χρόνο την 26/07/19 τα όσα ισχυρίζεται τώρα δεν μπορούν να ληφθούν υπόψη εφόσον αφορούν σε γεγονότα που έλαβαν χώρα μεταγενέστερα της αγωγής και του εκεί καθοριζόμενου επίδικου χρόνου. Η εκδοχή της εναγόμενης 2 είναι ουσιαστικά η ίδια με αυτή που πρόβαλε στην ένσταση που είχε καταχωρήσει στην πρώτη αίτηση της ενάγουσας, ήτοι ότι η τελευταία δεν είναι το θύμα που ισχυρίζεται ότι είναι αλλά αντίθετα όλοι οι ισχυρισμοί της συνιστούν προσπάθεια να εκδικηθεί την εναγομένη 2 διότι τη θεωρεί υπεύθυνη για τα όσα συνέβηκαν εντός της οικογένειας. Παραθέτω το σχετικό απόσπασμα από την απόφαση της 29/10/19 όπου συνοψίζεται η εκδοχή της εναγόμενης 2 σε σχέση με τα γεγονότα που προηγήθηκαν της καταχώρησης της αγωγής: «Κατά την εναγόμενη 2, από τον Φεβρουάριο 2010 που η ίδια εγκατέλειψε τον σύζυγο όλες και τη συζυγική κατοικία λόγω σοβαρών απειλών που δεχόταν από τον τελευταίο (Τεκ. 4, 5, 6 ,7) και μέχρι τον Μάρτη 2018, διέμενε μαζί με την ενάγουσα σε άλλη κατοικία στο Στρόβολο και όχι στην επίδικη κατοικία. Όλες επίρρωση του ισχυρισμού όλες αυτού, η εναγόμενη 2 επισυνάπτει στη δήλωση όλες διάφορα μηνύματα που αντάλλαξε στο παρελθόν με την ενάγουσα όπου η τελευταία φέρεται να την ενημερώνει για το πότε θα έρθει «σπίτι» καθώς και διάφορα έγγραφα που εκδόθηκαν μέχρι και όλες 09/08/18, τα οποία αφορούν την ενάγουσα και στα οποία η τελευταία δήλωνε ως διεύθυνση όλες την κατοικία στο Στρόβολο (Τεκ. 1, 2, 3). Στην επίδικη κατοικία η ενάγουσα, σύμφωνα με την εναγόμενη 2, μετακόμισε περί τον Μάρτη 2018 για να μείνει με τον πατέρα όλες (Τεκ.9) και ουδέποτε ο τελευταίος ή η ίδια υποσχέθηκαν στην ενάγουσα ότι θα όλες μεταβιβάσουν την εν λόγω κατοικία. Μάλιστα δε, ισχυρίζεται η εναγόμενη 2, ο πρώην σύζυγος όλες και πατέρας όλες ενάγουσας, εκκρεμούσης όλες διαδικασίας επίλυσης περιουσιακών διαφορών που είχε καταχωρηθεί το 2013 στο Οικογενειακό Δικαστήριο, αντικείμενο όλες οποίας ήταν και η εν λόγω κατοικία, και συγκεκριμένα όλες 09/09/14, ήτοι πολύ πιο πριν από το κατ' ισχυρισμό ενοικιαστήριο έγγραφο όλες 01/02/17 που επικαλείται η ενάγουσα, πώλησε το μερίδιο που είχε στην κατοικία του στην αδελφή του, Μ. Δαμιανού, και το σχετικό πωλητήριο έγγραφο κατατέθηκε στο κτηματολόγιο με αρ. ΠΩΕ 567/14 (Τεκ.8). Εκείνο το πωλητήριο έγγραφο, ισχυρίζεται η εναγόμενη 2, παρέμεινε σε ισχύ μέχρι όλες 12/03/19, ήτοι δύο μέρες πριν την έκδοση όλες εκ συμφώνου απόφασης όλες περιουσιακές διαφορές όλες εναγομένης 2, όταν και η τελευταία κατέβαλε στην Δαμιανού το ποσό των €25.000 ώστε να συγκατατεθεί να ακυρωθεί και να αποσυρθεί το εν λόγω έγγραφο (Τεκ.10). Αυτό έγινε, σύμφωνα με την εναγόμενη 2, ώστε να καταστεί δυνατή και εκτελεστή η συμφωνηθείσα και στη συνέχεια η διαταχθείσα μεταβίβαση από το πρώην σύζυγο όλες του άλλου μισού μεριδίου όλες κατοικίας στο όνομα όλες (Τεκ. 13 και 14). Η Δαμιανού δε, σύμφωνα με την εναγόμενη 2, παρά την άμεση γνώση και εμπλοκή όλες στα γεγονότα αυτά, παρουσιάζεται να υπογράφει ως μάρτυρας στο ενοικιαστήριο έγγραφο όλες 01/02/17 που ισχυρίζεται η ενάγουσα ότι σύναψε με τον πατέρα όλες. Υπό το φως των ποιο πάνω καθώς όλες και λαμβανομένου υπόψη του εξευτελιστικά χαμηλού, κατά την εναγόμενη 2, ενοικίου των €50 που φέρεται να συμφώνησε ο πρώην σύζυγος όλες με την ενάγουσα, είναι προφανές κατά την πρώτη ότι το κατ' ισχυρισμό ενοικιαστήριο έγγραφο που επικαλείται η τελευταία είναι εικονικό και σε κάθε περίπτωση καμία νομική ισχύ έχει αφού κατά τον χρόνο που παρουσιάζεται να καταρτίστηκε, ήτοι την 01/02/17, ο πρώην σύζυγος όλες δεν είχε την ιδιότητα του ιδιοκτήτη ώστε να μπορεί να ενοικιάσει οποιοδήποτε μερίδιο ή συμφέρον στην επίδικη κατοικία. Όσον αφορά τα γεγονότα που προηγήθηκαν όλες 26/07/19, η εναγόμενη 2 αναφέρει ότι όντως όλες 24/05/19 μετέβη στην αστυνομία κατόπιν ψευδούς καταγγελίας όλες ενάγουσας ότι την παρενοχλεί όταν πηγαίνει στην επίδικη κατοικία, ισχυρίζεται όλες ότι είναι η ενάγουσα που επιδεικνύει υβριστική και απειλητική συμπεριφορά και που ουσιαστικά προσπαθεί να εκμεταλλευτεί οικονομικά την όλη κατάσταση. Όλες επίρρωση του εν λόγω ισχυρισμού όλες, η εναγόμενη 2 παρουσίασε διάφορα μηνύματα που αντάλλαξε με την ενάγουσα καθώς όλες και με τον αδελφό όλες, ο οποίος είχε τηλεφωνική επικοινωνία με την ενάγουσα, από τα οποία φαίνεται, ως ισχυρίζεται η εναγόμενη 2, ότι η πρώτη ζήτησε να όλες δοθεί το ποσό των €50.000 για να φύγει από το σπίτι διότι «πιο λίγα δεν όλες συμφέρουν» (Τεκ.12, 16, 17 και 18). Από τα εν λόγω μηνύματα, τα οποία, σύμφωνα με την εναγόμενη 2 η ενάγουσα αλλοίωσε προτού τα παρουσιάσει στο Δικαστήριο αφού έσβησε τα απειλητικά και υβριστικά μηνύματα που είχε αυτή στείλει (Τεκ.15), προκύπτει και το γεγονός ότι ο σύντροφος όλες ενάγουσας δεν διαμένει στην κατοικία ως ισχυρίστηκε η τελευταία. Όσον αφορά τα γεγονότα όλες 26/07/19, η εναγόμενη 2 ισχυρίζεται ότι όντως μετέβη στην κατοικία, σκοπός όλες όλες ήταν να την καθαρίσει λόγω του ότι η ενάγουσα δεν επεδείκνυε κανένα τέτοιο ενδιαφέρον με αποτέλεσμα να προκληθούν φθορές και ζημιές στην κατοικία οι οποίες έχριζαν άμεσης αντιμετώπισης (φωτο. Τεκ.19 και 20). Εκείνη τη μέρα, ισχυρίζεται η εναγόμενη 2, η ίδια κάλεσε στην κατοικία την εναγόμενη 4 εταιρεία διότι ήθελε να εγκαταστήσει σύστημα συναγερμού όλες κανένας δεν εμπόδισε την ενάγουσα από του να εισέλθει στην κατοικία και κανένας δεν την έδιωξε από αυτή. Όσον αφορά όλες καγκελλόπορτες όλες κατοικίας, η εναγόμενη 2 ισχυρίζεται ότι δεν ήταν όλες κλειδωμένες ως επιχειρεί να παρουσιάσει η ενάγουσα ενώ ο λόγος που στο τέλος αναγκάστηκε να κλειδώσει την κατοικία ήταν επειδή η τελευταία την είχε απειλήσει μέσω γραπτού μηνύματος ότι θα κατέστρεφε οτιδήποτε υπήρχε μέσα στην κατοικία ώστε να την καταστήσει άχρηστη (Τεκ.16).» Πρόσθετα των πιο πάνω και σε σχέση με τα γεγονότα που ακολούθησαν της απορριπτικής απόφασης της 29/10/19, η εναγόμενη 2 ισχυρίζεται τα εξής: «Αρνούμαι το περιεχόμενο της παραγράφου 36 και αναφέρω ότι η παράδοση των κλειδιών έγινε στις 18/11/2019 από τον ίδιο τον δικηγόρο της αιτήτριας στο γραφείο του και μετά από αλλεπάλληλα τηλέφωνα της δικηγόρου μου προς αυτόν αφού μεσολάβησαν 13 μέρες από την ημερομηνία της επιστολής 05/11/2019 που του υποδείκνυε να φροντίσει για την παράδοση των κλειδιών εντός 48 ωρών. Επισυνάπτω την εν λόγω επιστολή ως ΤΕΚΜΗΡΙΟ 25.. Στις 21/11/2019 μετέβηκα στην οικία μου για να βρω ότι άφησα εκεί από την τελευταία φορά και να δω φυσικά την κατάσταση του σπιτιού μου. Το σπίτι ήταν ακατάστατο με ρούχα πεταμένα στο σαλόνι και μέσα και έξω και στα τέσσερα υπνοδωμάτια. Διαπίστωσα ότι έλειπε ο συναγερμός και κάποιο από τα έπιπλα. Σχετικές φωτογραφίες με ημερομηνίες και ώρα υπάρχουν στο κινητό μου τηλέφωνο. Στις 23/11/2019 επισκέφθηκα την ιδιοκτησία μου η ώρα 11:00 το πρωί μαζί με την μητέρα μου για να καθαρίσουμε και να συγυρίσουμε. Μέχρι τις 15:00 το σπίτι ήταν είδη συγυρισμένο αφού σηκώσαμε ότι υπήρχε στο πάτωμα το συγυρίσαμε. Οτιδήποτε δικό της υπήρχε φυσικά το συγύρισα στο δωμάτιο που είχα τα υπόλοιπα πράγματα της θυγατέρας μου. Πήρα τα κλειδιά των δύο άδειων δωματίων αφού η αιτήτρια χρησιμοποιεί άλλα δύο, έκλεισα τα κάγκελα τοποθετώντας ένα τουβλάκι γιατί από τον πολύ καιρό και την σκουριά έκλειναν και το σπίτι θα ήταν εκτεθειμένο. Στις 24/11/2019 και ώρα 10:55 το πρωί μετέβηκα μαζί την με την κοπέλα που καθαρίζει στην οικία για να με βοηθήσει να καθαρίσουμε τα παράθυρα και την αυλή γιατί εκείνη την μέρα περίμενα τον κτηματομεσίτη για να το δει. Όταν άνοιξα την πόρτα στην είσοδο υπήρχαν διάφορα κρεμαστάρια και ρούχα στο πάτωμα, το σπίτι ήταν ακατάστατο και παντού υπήρχαν πετάμενα ρούχα, μέσα και έξω σε όλα τα δωμάτια. Το καθάρισα και πάλι από την αρχή και μέχρι τις 14:00 η ώρα φύγαμε. Αυτή την φορά κλείδωσα το ένα δωμάτιο με κάποια έπιπλα που είχαν απομείνει μέσα, αλλά κάπου είχα ξεχάσει το κλειδί για το δεύτερο υπνοδωμάτιο και έτσι έφυγα με την κοπέλα και αφού βρήκα και το άλλο κλειδί επέστρεψα μόνη μου στις 15:00 για να κλειδώσω και το δεύτερο υπνοδωμάτιο έτσι ώστε να μην πετά τα πράγματά της η αιτήτρια σε όλα τα δωμάτια. Όταν άνοιξα την πόρτα βρήκα στο πάτωμα στην είσοδο του σπιτιού πεταμένα φαγητά και συγκεκριμένα σάλτσα με ρύζι και την ίδια να με αγνοεί και να αδιαφορεί για όλη την κατάσταση που έκανε. Ανέβηκα την σκάλα χωρίς να την ενοχλήσω αφού σκοπός μου ήταν να προλάβω να κλειδώσω το δεύτερο δωμάτιο αλλά δυστυχώς και πάλι βρήκα μέσα πεταμένα ρούχα. Ήρθε προς το μέρος μου και άρχισε πάλι να ρίχνει στο δωμάτιο ρούχα. Εγώ στάθηκα στην είσοδο του δωματίου και στην προσπάθεια μου να κλειδώσω το δωμάτιο πήγα να αρπάξω ότι έριχνε και μου έπεσε το κινητό. Κατάφερα και κλείδωσα το δωμάτιο και πριν κατέβω την σκάλα ξαναγύρισα γιατί την άκουσα να μιλά στο τηλέφωνο με την αστυνομία για να με καταγγέλλει για επίθεση. Όταν ανέβηκα την είδα με το ένα χέρι να κρατά το κινητό με το άλλο της χέρι να ρίχνει συνεχώς παπούτσια έξω από το δωμάτιο της και πάνω στους τοίχους. Όλα τα πιο πάνω καταγράφηκαν σε video γιατί ήξερα ότι η XXXXX πάλι θα έλεγε τα ψέματα της όπως και την προηγούμενη φορά και έτσι θα υπάρχουν τεκμήρια. Έφυγα και επέστρεψα στις 16:00 για να μπορέσω να μαζέψω ότι μπορούσα αφού ήταν ντροπή από τον άνθρωπο που θα ερχόταν να δει το σπίτι. Την στιγμή που καθάριζα τις σάλτσες και το ρύζι από την είσοδο ήρθε η XXXXX με δύο φίλους της ένα αγόρι και ένα κορίτσι. Με αγνόησαν και έκατσαν στον καναπέ και με παρακολουθούσαν χλευάζοντας με. Η XXXXX μάλιστα έβαλε το ένα πόδι πάνω στο άλλο και άναψε τσιγάρο. Στην συνέχεια και αφού καθάρισα, ήρθε ο κτηματομεσίτης χαιρέτησε και η XXXXX αμέσως άρχισε να του μιλά ειρωνικά και να του λέει ότι το σπίτι είναι του πατέρα της και είναι ενοικιαστής και αν θέλουμε να το επιδιορθώσουμε δεν έχει κανένα πρόβλημα. Του είχε παραδεχτεί επίσης ότι είναι η ίδια που αφαίρεσε τον συναγερμό από την κατοικία μου. Τότε ο κτηματομεσίτης μου ζήτησε τον τίτλο ιδιοκτησίας και αφού έβγαλε κάποιες φωτογραφίες αποχώρησε. Όταν μάλιστα ο κτηματομεσίτης έδωσε το χέρι για χειραψία για να συστηθούν αυτή αρνήθηκε και του απάντησε πως δεν υπάρχει λόγος συστηθούν. Να αναφέρω ότι καθόλη την διάρκεια που ήμουν στη κατοικία μου με τον κτηματομεσίτη η αιτήτρια δεν έδειχνε αδιαθεσία ούτε παραπονέθηκε ότι είχε τάσεις για εμετούς. Προκαλεί έκπληξη πως ένιωσε τάσεις για εμετούς έξι ώρες μετά το ισχυριζόμενο συμβάν. Από την ημερομηνία που μου παρέδωσαν τα κλειδιά εισήλθα στην οικία μου στις 21/11/19, 23/11/19, 24/11/19 και 21/12/19, ενώ τις δύο από αυτές τις φορές καταγγέλθηκα ψευδώς από την XXXXX για επίθεση και βία προς το άτομο της. Στις 24/11 με κάλεσαν από τον Αστυνομικό σταθμό Λακατάμειας ότι υπήρχε καταγγελία εναντίον μου. Ζήτησα και εγώ η ίδια να πάω στο Σταθμό ώστε να δείξω στην Αστυνομία τα βίντεο για να δουν ότι η αιτήτρια ψεύδεται αλλά όπως μου ανάφεραν δεν μπορούσαν να με δεχτούν λόγω φόρτου εργασίας και έτσι παρέδωσα στον κ. XXXXX τα έγγραφα λέγοντας του ότι το ενοικιαστήριο έγγραφο είναι καθαρή απάτη. Ο κος XXXXX μου σύστησε όπως προβώ σε έξωση της στο Δικαστήριο κάτι το οποίο έχω ήδη δώσει οδηγίες στον δικηγόρο μου να πράξει. Στις 21/12/2019 όταν πήγα να πάρω όσα έπιπλα της ιδιοκτησίας μου απομείναν για να μπορέσει ο εργολάβος να ξεκινήσει δουλειά αφού το σπίτι χρήζει επείγοντος επιδιόρθωση λόγο σπάσιμο στα κεραμίδια, διαρροή νερού και διάβρωση λόγο υγρασιών πολλών χρόνων, εισήλθε η XXXXX σε έξαλλή κατάσταση με ύβριζε και με κτυπούσε και με κλοτσούσε ενώπιων των ανθρώπων από τις μεταφορές. Τότε εγώ κάλεσα την αστυνομία. Όταν η αστυνομία έφθασε ενημέρωσα ότι θέλω να καταγγείλω την Στέφανη για πρόκληση σωματικής βλάβης και οι αστυνομικοί με προέτρεψαν να πάω να εξεταστώ στο Νοσοκομείο και να τους προσκομίσω σχετικό έντυπο. Παρόλη την απογοήτευση μου για την συμπεριφορά της αιτήτριας απέφυγα να προβώ σε ενέργειες που θα δυναμίτιζαν την κατάσταση και ούτε ήθελα να προβώ σε καταγγελία εναντίον της θυγατέρας μου και να αντιμετωπίζει ποινική υπόθεση. Θέλω να αναφέρω κατηγορηματικά ότι ουδέποτε χτύπησα την αιτήτρια ούτε καν της επιτέθηκα. Είμαι 47 ετών και ουδέποτε έχω εμπλακεί σε οποιοδήποτε ποινικό αδίκημα πόσο μάλλον με τα παιδιά μου. Πραγματικά δεν γνωρίζω γιατί η αιτήτρια συμπεριφέρεται με τον τρόπο που συμπεριφέρεται αλλά οι ισχυρισμοί της ότι εγώ της επιτέθηκα σπρώχνοντας την στον τοίχο κλωτσώντας την είναι όχι μόνο ανυπόστατοι αλλά και ψευδείς. Δεν γνωρίζω πως μπορεί να προήλθε η ερυθρότητα που αναφέρεται στο τεκμήριο 13 της ένορκης δήλωσης της αιτήτριας αλλά σίγουρα όχι από εμένα αφού ουδέποτε την άγγιξα. Αυτό που πρέπει να προβληματίσει είναι, όπως φαίνεται από το Τεκμήριο 13, ότι η Αιτήτρια μετέβηκε μετά από 6 ώρες στις Πρώτες Βοήθειες. Μέσα σε εκείνες τις 6 ώρες δεν γνωρίζω τι έκανε η Αιτήτρια αλλά σίγουρη η οποιαδήποτε ερυθρότητα δεν προήλθε από εμένα.» Όπως και με την πρώτη αίτηση έτσι και τώρα, η εναγόμενη 2 καταλήγει ότι εκ των πραγμάτων φαίνεται ότι είναι η ενάγουσα που προκαλεί συνεχώς προβλήματα τόσο με τη συμπεριφορά όσο και με τις πράξεις της και η οποία ουσιαστικά το μόνο που θέλει είναι να την εξευτελίσει και να της αποστερήσει τα νόμιμα και συνταγματικά της δικαιώματα να κατέχει και να απολαμβάνει την περιουσία της φτάνοντας, μάλιστα στο σημείο να παραποιεί την αλήθεια και να επινοεί ψεύτικες ιστορίες για να πετύχει το σκοπό της. Η ακρόαση της αίτησης ολοκληρώθηκε με την κατάθεση εμπεριστατωμένων γραπτών αγορεύσεων από τους ευπαίδευτους συνηγόρους των μερών, αναφορά στις οποίες κάνω πιο κάτω όπου κρίνεται αναγκαίο. Στο σημείο αυτό κρίνω σκόπιμο να αναφερθώ σε δύο θέματα που εγείρονται προδικαστικά από τις δύο πλευρές. Το πρώτο αφορά στην προδικαστική ένσταση που ηγέρθη στην αγόρευση του ευπαίδευτου συνηγόρου της ενάγουσας ως προς την αποδεκτότητα των Τεκ.2, 3 και 18 που επισύναψε στην ένσταση της η ενάγουσα. Κατά τον συνήγορο, τα εν λόγω τεκμήρια, τα οποία αφορούν σε τραπεζικά έγγραφα, καταστάσεις λογαριασμού, αποδείξεις πληρωμής και γραπτά μηνύματα της ενάγουσας, περιέχουν προσωπικά δεδομένα της ενάγουσας και συνιστούν ιδιωτικά της θέματα για τα οποία αυτή ουδέποτε συγκατατέθηκε στο να εξασφαλιστούν και αποκαλυφτούν από την ενάγουσα. Ως εκ τούτου, υποστήριξε ο συνήγορος, πρόκειται για μαρτυρία που λήφθηκε παράνομα και κατά παράβαση των συνταγματικών δικαιωμάτων της ενάγουσας και συνεπώς, σύμφωνα με τη σχετική νομολογία, θα πρέπει να αγνοηθούν. Επεσήμανε δε ο συνήγορος ότι αν και πρώτη ήταν η ενάγουσα που αποκάλυψε τη γραπτή συνομιλία που είχε με την εναγόμενη 2 εντούτοις επρόκειτο για επικοινωνία μεταξύ των δύο τους και όχι με τρίτα πρόσωπα ως είναι τα Τεκ.2, 3 και 18 και η εναγόμενη 2 ουσιαστικά συγκατατέθηκε προς τούτο με την ένσταση της αφού όχι μόνο δεν πρόβαλε καμία διαμαρτυρία αλλά αποκάλυψε και η ίδια περαιτέρω επικοινωνία της με την ενάγουσα. Δήλωσε συναφώς ο συνήγορος ότι η ενάγουσα δεν έχει ένσταση και συγκατατίθεται στην αποκάλυψη που έγινε από την εναγόμενη 2 των μηνυμάτων που ανταλλάχθηκαν μεταξύ των δύο τους αλλά όχι στα έγγραφα που αφορούν τα προσωπικά θέματα της με τρίτα πρόσωπα. Επί της πιο πάνω θέσης του συνηγόρου της ενάγουσας δεν προτίθεμαι να επεκταθώ. Θα περιοριστώ απλά να αναφέρω ότι στο παρόν στάδιο το Δικαστήριο δεν το απασχολούν θέματα αξιολόγησης ή βαρύτητας της μαρτυρίας όπως και δεν το απασχολεί μαρτυρία η οποία δεν σχετίζεται ούτε άπτεται των περιορισμένων θεμάτων που πρέπει να εξεταστούν αποκλειστικά για σκοπούς έκδοσης ή μη προσωρινού διατάγματος με βάση το αρ.32 Ν.14/
  12. Τούτων λεχθέντων σημειώνω ότι τα υπό κρίση τεκμήρια όντως περιέχουν διάφορα προσωπικά θέματα της ενάγουσας όπως στοιχεία και κινήσεις του προσωπικού τραπεζικού λογαριασμού της αλλά και πληροφορίες που αυτή έδωσε στο Πανεπιστήμιο αναφορικά με το άτομο της. Όμως η παρουσίαση των εν λόγω τεκμηρίων από πλευράς εναγόμενης 2 γίνεται στο παρόν στάδιο μόνο για να καταδειχθεί η διεύθυνση που η ενάγουσα δήλωνε ότι διέμενε πριν τα επίδικα γεγονότα, ήτοι μαζί με την εναγόμενη 2 σε διεύθυνση στο Στρόβολο, και αυτό αποκλειστικά ώστε να αντικρουστεί ο ισχυρισμός της ενάγουσας ότι αυτή διέμενε στην επίμαχη διεύθυνση στη Λακατάμια από το
  13. Στο βαθμό επομένως που το θέμα της διεύθυνσης διαμονής της ενάγουσας για πρώτη φορά αποκαλύφθηκε και προτάθηκε ως επίδικο από την ίδια, δεν τίθεται θέμα καμίας παραβίασης των δικαιωμάτων της απλά και μόνο διότι προσκομίστηκαν στοιχεία προς αντίκρουση του ισχυρισμού της ότι διέμενε στη διεύθυνση που αυτή ισχυρίστηκε ότι διέμενε και το αναφέρω αυτό βεβαίως με γνώμονα και τον αντικειμενικό τρόπο με τον οποίο προσεγγίζονται στο παρόν στάδιο οι εκατέρωθεν εκδοχές. Τα υπόλοιπα δε στοιχεία που τυγχάνει να περιέχονται στα εν λόγω Τεκμήρια και για τα οποία παραπονείται η ενάγουσα ότι συνιστούν παραβίαση των προσωπικών δικαιωμάτων της, αυτά τα στοιχεία ούτε επιχειρούνται να χρησιμοποιηθούν από την εναγόμενη 2 προς επίρρωση ή αντίκρουση κάποιου ισχυρισμού αλλά ούτε και σχετίζονται με τα υπό κρίση εξεταζόμενα θέματα και συνεπώς αυτά ούτως ή άλλως θα αγνοηθούν. Η προδικαστική ένσταση συνεπώς της ενάγουσας απορρίπτεται ως στερούμενη ερείσματος. Το δεύτερο θέμα αφορά στη θέση της εναγόμενης 2 ότι θα πρέπει να αγνοηθούν τα όσα ισχυρίζεται η ενάγουσα ότι έγιναν στις 23/11/19, ήτοι κατά την κατ' ισχυρισμό νέα επίθεση της εναγόμενης 2, διότι συνιστούν γεγονότα μεταγενέστερα της αγωγής και του εκεί καθοριζόμενου επίδικου χρόνου της 26/07/19 αλλά και διότι συνιστούν νέα βάση αγωγής που δεν μπορεί να προβάλλεται τώρα μέσω της παρούσας ενδιάμεσης αίτησης. Λαμβανομένου υπόψη ότι η αγωγή της ενάγουσας κατά μεγάλο μέρος αφορά σε αξιώσεις για αποζημιώσεις λόγω κάποιου περιστατικού που κατ' ισχυρισμό έγινε πριν τις 23/11/19, ήτοι στις 26/07/19, η πιο πάνω θέση της εναγόμενης 2 θα είχε θεωρώ κάποιο έρεισμα αν η ενάγουσα επικαλείτο μόνο το κατ' ισχυρισμό περιστατικό της 23/11/19 για να πείσει ότι η αγωγή της αποκαλύπτει τουλάχιστο μια συζητήσιμη υπόθεση με ορατή πιθανότητα επιτυχίας. Σε μια τέτοια περίπτωση, ίσως να προέκυπτε πρόβλημα με το χρόνο που κατ' ισχυρισμό έλαβαν χώρα τα γεγονότα και ο λόγος που λέω «ίσως» είναι διότι τίποτα δεν εμποδίζει ένα Δικαστήριο από του να εκδώσει προσωρινό διάταγμα στη βάση γεγονότων που έλαβαν χώρα μεταγενέστερα της αγωγής, νοουμένου όμως ότι τόσο το αίτημα όσο και τα εν λόγω γεγονότα προκύπτουν να συνδέονται άμεσα ή να συνιστούν απόρροια των γεγονότων επί των οποίων εδράζεται η αγωγή όπως είναι για παράδειγμα η περίπτωση όπου ζητείται διάταγμα δέσμευσης περιουσιακών στοιχείων εκκρεμούσης μιας αγωγής διότι διαπιστώνεται ότι γίνεται προσπάθεια μετά την καταχώρηση της αγωγής να αποξενωθούν περιουσιακά στοιχεία. Στην παρούσα περίπτωση, η ενάγουσα επικαλείται μεν το κατ' ισχυρισμό περιστατικό της 23/11/19 ως αφορμή και προς υποστήριξη του σημερινού αιτήματος της αλλά επικαλείται και το κατ' ισχυρισμό περιστατικό της 26/07/19 το οποίο αποτελεί τη βάση της αγωγής της. Ουσιαστικά η ενάγουσα ισχυρίζεται ότι η κατ' ισχυρισμό συμπεριφορά που επέδειξε η εναγόμενη 2 στις 26/07/19, στη βάση της οποίας καταχωρήθηκε η αγωγή, έχει επαναληφθεί και στις 23/11/19 και θα συνεχίζει να επαναλαμβάνεται αν δεν εκδοθούν τα αιτούμενα διατάγματα. Υπό αυτή τη σκοπιά συνεπώς, δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι η ενάγουσα εισάγει νέα βάση αγωγής αλλά ούτε και ότι με την αναφορά της στο κατ' ισχυρισμό περιστατικό της 23/11/19 επιχειρεί να εξασφαλίσει προσωρινό διάταγμα στη βάση διαφορετικών και ανεξάρτητων γεγονότων από αυτών που συνθέτουν την αγωγή της. Σε κάθε περίπτωση όμως, οι θεραπείες που ζητά με την αγωγή της η ενάγουσα δεν περιορίζονται σε αποζημιώσεις για το συγκεκριμένο κατ' ισχυρισμό περιστατικό της 26/07/19 αλλά περιλαμβάνουν και μελλοντικές αξιώσεις, ήτοι αποζημιώσεις για «.ζημιά που υπόκειται και/ή υπέστη από την 26/07/19 για την απώλεια χρήσης της κατοικίας που ενοικιάζει και διαμένει.» αλλά και διηνεκή διατάγματα που να απαγορεύουν τουλάχιστο στην εναγόμενη 2 από του να την εμποδίζει να εισέρχεται και να διαμένει στην εν λόγω κατοικία και από του να συνεχίζει να παραβιάζει τα συνταγματικά της δικαιώματα. Γι' αυτούς τους λόγους συνεπώς κρίνω ότι και η επί του προκειμένου εισήγηση της πλευράς της εναγομένης 2 θα πρέπει να απορριφθεί και απορρίπτεται. Των πιο πάνω λεχθέντων προχωρώ να εξετάσω την ουσία του αιτήματος υπενθυμίζοντας κατ' αρχή τις αρχές που διέπουν την έκδοση προσωρινών διαταγμάτων βάση του αρ.32 Ν.14/60οι οποίες είναι καλά γνωστές και οι οποίες συνοψίσθηκαν πρόσφατα στις υποθέσεις ΚΟΖΑΚΟΥ κ.α. ν. ΝΙΚΟΛΑΟΥ, Πολιτική Εφεση Αρ. E127/2013, 13/6/2019 και Εκδόσεις Αρκτίνος Λτδ κ.ά. ν. xxx Λοϊζίδου, Π.Ε. Ε7/2018, ημερ. 21.3.
  14. Παραθέτω το αυτούσιο το σχετικό απόσπασμα της Λοϊζίδου που υιοθετήθηκε στη Νικολάου: «Στο άρθρο 32

(1)αποτυπώνονται οι τρεις προϋποθέσεις, οι οποίες θα πρέπει να ικανοποιούνται σωρευτικά, προκειμένου να θεμελιώνεται η εξουσία προς έκδοση προσωρινού διατάγματος. Η πρώτη αφορά το ποιοτικό κριτήριο της ύπαρξης σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση και συνδέθηκε, αρχικά από την καθοριστική επί του ζητήματος υπόθεση Odysseos v. A. Pieris Estates Ltd and Others
(1982)1 CLR 557, με τις δικογραφημένες θέσεις του Ενάγοντα. Θεωρήθηκε ότι ο όρος στα πλαίσια του άρθρου 32 δεν πρέπει να ερμηνεύεται ότι απαιτεί ο,τιδήποτε πέραν της αποκάλυψης «συζητήσιμης υπόθεσης με βάση τη δύναμη των δικογράφων». Εν τέλει, η εξέταση στο στάδιο αναζήτησης προσωρινού διατάγματος της πρώτης προϋπόθεσης του άρθρου 32 περιορίζεται στη δύναμη των δικογράφων και στα όσα αντικειμενικά προκύπτουν από αυτά. Το επίπεδο απόδειξης δεν είναι ιδιαίτερα ψηλό, καθώς αναμένεται από τον Ενάγοντα μέσα από τα δικόγραφά του να εγείρει το αγώγιμο δικαίωμά του το οποίο, ως ισχυρίζεται, παραβιάζει η αντίδικη πλευρά. Η πιθανότητα επιτυχίας, η δεύτερη δηλαδή προϋπόθεση του άρθρου 32, χαρακτηρίζεται ως το «πρωταρχικό κριτήριο» και το Δικαστήριο προχωρά στην εξέτασή του στην περίπτωση και μόνο όπου έχει ικανοποιηθεί ότι συντρέχει το πρώτο κριτήριο του εν λόγω άρθρου. Η υπόθεση Odysseos (ανωτέρω), ερμηνεύοντας το υπό αναφορά κριτήριο, καθόρισε ότι στο πλαίσιο της νομοθετικής διάταξης του άρθρου 32, δεν θα μπορούσε να είναι ο,τιδήποτε άλλο εκτός από την αποδεικτική ισχύ της υπόθεσης του Ενάγοντα. Το επίπεδο του αποδεικτικού εμποδίου το οποίο απαιτείται να υπερπηδήσει ο Ενάγοντας συνίσταται στην τεκμηρίωση «μιας πιθανότητας» επιτυχίας. Κάτι δηλαδή περισσότερο από μια απλή δυνατότητα, αλλά και πολύ λιγότερο από το ισοζύγιο των πιθανοτήτων, το επίπεδο δηλαδή απόδειξης που απαιτείται για πολιτική αγωγή. Υπό το πρίσμα αυτό, δεν είναι επιθυμητό το Δικαστήριο να υπεισέρχεται σε βάθος στα επίδικα θέματα σε αυτό το πρόωρο στάδιο. Όπως κατ΄ επανάληψη λέχθηκε, η άσκηση κρίσης επί σοβαρών και περίπλοκων ζητημάτων στα πλαίσια αίτησης για παρεμπίπτον διάταγμα δεν ενδείκνυται, αρχή η οποία θα πρέπει να τηρείται με ευλάβεια. Η τρίτη προϋπόθεση του άρθρου 32
(1)σχετίζεται με τη δυνατότητα απονομής της δικαιοσύνης σε μεταγενέστερο στάδιο. Όπως έχει κατ΄ επανάληψη νομολογηθεί, η έννοια της δικαιοσύνης δεν συναρτάται με την στενή αντίληψη της υλικής ζημιάς, αλλά με μια πιο ευρεία αντίκρυση της προστασίας των δικαιωμάτων του προσώπου το οποίο επιδιώκει δικαστική θεραπεία. Με δεδομένο ότι σε ορισμένες περιπτώσεις δεν θα ήταν επαρκής η θεραπεία των αποζημιώσεων για να απονεμηθεί ορθά η δικαιοσύνη, τα Δικαστήρια της επιείκειας προχωρούν στην έκδοση απαγορευτικών διαταγμάτων. Το τρίτο αυτό κριτήριο εξετάζεται προτού το Δικαστήριο ασκήσει τη διακριτική του εξουσία προκειμένου να αποφασίσει κατά πόσο θα είναι δίκαιο ή πρόσφορο να προχωρήσει στην έκδοση διατάγματος. Εν τέλει, η αδυναμία στην απονομή πλήρους δικαιοσύνης σε κατοπινό στάδιο συναρτάται από το σύνολο των γεγονότων που περιβάλλουν την υπόθεση, υπό την αίρεση πάντα ότι δεν αρκούν γενικοί και αόριστοι ισχυρισμοί προς τεκμηρίωση και ικανοποίηση της τρίτης προϋπόθεσης, αλλά αιτιολόγηση με σαφή και θετική μαρτυρία. Μεταξύ των περιπτώσεων όπου η θεραπεία των αποζημιώσεων δεν μπορεί να κριθεί επαρκής εντάσσεται και η περίπτωση όπου γίνεται επίκληση παραβίασης δικαιωμάτων, ιδίως όπου η επικαλούμενη ζημιά ή βλάβη συνεχίζεται, με απρόβλεπτες προεκτάσεις................ ..................................... Με δεδομένη την πλήρωση των τριών κριτηρίων του άρθρου 32
(1), υπεισέρχεται στην όλη εικόνα το ζήτημα της εξέτασης του πιο σημαντικού ίσως παράγοντα στην έκδοση απαγορευτικών διαταγμάτων, ήτοι, η ευρεία διακριτική εξουσία που δίδεται στο Δικαστήριο από το πιο πάνω άρθρο να εκδίδει διατάγματα στις περιπτώσεις όπου κρίνει ότι κάτι τέτοιο είναι «δίκαιον ή πρόσφορον». Το Δικαστήριο ενεργώντας με βάση τους κανόνες του δικαίου της επιείκειας, διατηρεί σε κάθε περίπτωση την ευχέρεια να αρνηθεί την έκδοση απαγορευτικού διατάγματος, έστω και αν τηρούνται οι τυπικές προϋποθέσεις έκδοσής του. Το όλο ζήτημα συνίσταται στον ισοζυγισμό των ιδιαίτερων αναγκών των διαδίκων, υπό το φως πάντοτε των στοιχείων που καλύπτουν την κάθε περίπτωση. Στην όλη πορεία εντοπισμού ενός δίκαιου ισοζυγίου ο κάθε παράγοντας που καλύπτει την κάθε συγκεκριμένη υπόθεση αποκτά τη δική του σημασία στη διαμόρφωση του τελικού αποτελέσματος. Ζητούμενο είναι η άσκηση από το Δικαστήριο, κατά τον καλύτερο δυνατό τρόπο, της διακριτικής του εξουσίας, ώστε να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη και να εξαλειφθεί, στο μέτρο του δυνατού, ο κίνδυνος αδικίας στην περίπτωση κατά την οποία φανεί ότι λανθασμένα χορηγήθηκε το παρεμπίπτον διάταγμα. Η εν προκειμένω άσκηση της εξουσίας του Δικαστηρίου δεν λαμβάνει τη μορφή αυθαίρετης απόφασης, αφού ενυπάρχει σε κάθε περίπτωση η υποχρέωση παράθεσης αιτιολογημένης απόφασης και παροχής εξηγήσεων ως προς τους λόγους άσκησης της διακριτικής ευχέρειας κατά συγκεκριμένο τρόπο. Παράγοντες που επιδρούν στη διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου είναι, μεταξύ άλλων, οι διαβλεπόμενες επιπτώσεις από την έκδοση ή μη του παρεμπίπτοντος διατάγματος στο πρόσωπο των διαδίκων ή ακόμη και σε τρίτα πρόσωπα, η ίδια η συμπεριφορά των διαδίκων, η καθυστέρηση προσφυγής προς αναζήτηση θεραπείας προσωρινού διατάγματος, αλλά και τα ιδιαίτερα περιστατικά της κάθε υπόθεσης, δεδομένου ότι η άσκηση της υπό αναφορά διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου εδράζεται στις αρχές του δικαίου της επιείκειας.» Όπως προκύπτει από τα ανωτέρω, το Δικαστήριο θα πρέπει να προσεγγίσει την εκατέρωθεν προσκομισθείσα μαρτυρία με γνώμονα αποκλειστικά το τι είναι αναγκαίο για σκοπούς της υπό κρίση αίτησης και εντός των αυστηρά περιορισμένων πλαισίων που καθορίστηκαν από τη σχετική με το αρ. 32 Ν.14/60νομολογία. Με τούτο κατά νου, από τα όσα έχουν τεθεί ενώπιον μου στο παρόν στάδιο, επισημαίνω τα εξής: Α. Δεν αμφισβητείται ότι μέχρι τις 11/04/19, η εναγόμενη 2 ήταν με τον πρώην σύζυγο της και πατέρα της ενάγουσας κατά ½ εξ' αδιαιρέτου συνιδιοκτήτες της κατοικίας στη Λακατάμια και ότι από τις 11/04/19, η εναγόμενη 2 είναι η αποκλειστική εγγεγραμμένη ιδιοκτήτης ολόκληρης της επίμαχης κατοικίας όπως αυτό άλλωστε επιβεβαιώνεται και από το σχετικό τίτλο ιδιοκτησίας (βλ. Τεκ.14 εναγόμενης 2). Β. Δεν αμφισβητείται ότι συνεπεία του αποκλειστικού πλέον ιδιοκτησιακού δικαιώματος της, η εναγόμενη 2 μπορεί να απολαύσει την περιουσία της με όποιο τρόπο και με όποιο πρόσωπο αυτή θέλει, στο βαθμό βεβαίως που δεν υφίστανται δικαιώματα τρίτων προσώπων, τα οποία δικαιώματα, αναλόγως των περιστάσεων επιβάλλεται όπως τύχουν σεβασμού από την ενάγουσα. Τέτοιο δικαίωμα μπορεί να είναι μια ενοικίαση όπως αυτή που ισχυρίζεται η ενάγουσα ότι απολαμβάνει, νοουμένου βέβαια ότι η εν λόγω ενοικίαση είναι έγκυρη και νόμιμη και νοουμένου ότι συντρέχουν οι σχετικές νομολογιακά αναγνωρισμένες περιστάσεις (βλ. Xαραλαμπίδης Παντελής ν. Γεωργίου Aνδρέα Kωνσταντίνου και Άλλου
(1996)1 ΑΑΔ 709, Maximos Court Ltd. ν. Xριστόφορου Πιερή και Άλλου
(2001)1 ΑΑΔ 875 και Ανδρέα Πίριλλου ν. Ρουπινέττας Κονναρή
(2000)1 ΑΑΔ
  1. Ακόμη όμως και αν υπάρχει έγκυρη και νόμιμη ενοικίαση του ½ μεριδίου της κατοικίας στη Λακατάμια από την ενάγουσα, δεν αμφισβητείται ότι η τελευταία υποχρεούται, όπως άλλωστε αναδύεται και από τις δικές της θέσεις (βλ. παρ. 9 Ε/Δ ενάγουσας), να σεβαστεί πλήρως τα αποκλειστικά ιδιοκτησιακά δικαιώματα που έχει η εναγόμενη 2 επί ολόκληρης της κατοικίας. Γ. Η κατ' ισχυρισμό σύμβαση ενοικίασης της ενάγουσας ημερ.01/02/17 (βλ. Τεκ.1 ενάγουσας) είναι διάρκειας είκοσι ετών, ήτοι μέχρι το Φεβρουάριο 2037, αφορά σε μίσθωση εξ αδιαιρέτου ιδανικής μερίδας μίας ενιαίας κατοικίας, δεν περιλαμβάνει χωρομετρικό σχέδιο από το Διευθυντή του Κτηματολογίου ή άλλο παρόμοιο σχέδιο που να δείχνει το τμήμα που εκμισθώνεται και δεν έχει εγγραφεί στο Μητρώο Εγγραφής Μισθώσεων δυνάμει του αρ. 65Β Κεφ.224[2] ώστε να συνιστά εμπράγματο βάρος. Δ. Δεν αμφισβητείται ότι κατά το χρόνο της κατ' ισχυρισμό συνομολόγησης της σύμβασης ενοικίασης ημερ. 01/02/17 μεταξύ της ενάγουσας και του πατέρα της για το ½ μερίδιο της κατοικίας, το μερίδιο του τελευταίου φέρεται να ήταν ήδη πωλημένο από το 2014 και δεσμευμένο προς όφελος της αδελφής του, δυνάμει κατατεθειμένου πωλητηρίου εγγράφου με αρ. Φακ. ΠΩΕ 567/14 (βλ. Τεκ. 10 εναγόμενης 2). Από το ίδιο Τεκμήριο 10 της εναγόμενης 2 αλλά και από τη φερόμενη σύμβαση ενοικίασης Τεκ.1 της ενάγουσας, προκύπτει ότι η αγοράστρια του ½ μεριδίου είχε εμμέσως συγκατατεθεί στην κατ' ισχυρισμό ενοικίαση του μεριδίου που είχε αγοράσει, εφόσον υπέγραψε στη σύμβαση ενοικίασης ως μάρτυρας αλλά και ότι στη συνέχεια συγκατατέθηκε ρητά και γραπτώς όπως ακυρωθεί το πωλητήριο της και όπως μεταβιβαστεί το ½ μερίδιο στην εναγόμενη 2 έναντι χρηματικού ανταλλάγματος που έλαβε ύψους €25.
  2. Σημειώνω εδώ ότι δεν έχει αμφισβητηθεί ο ισχυρισμός της εναγόμενης 2 ότι είναι εκείνη που κατέβαλε στην αδερφή του πρώην συζύγου της και αγοράστρια του ½ μεριδίου το ποσό των €25.000 ώστε να εξασφαλιστεί η σχετική συγκατάθεση της. Ε. Δεν αμφισβητείται ότι η εναγόμενη 2 δεν ήταν μέρος ή αντισυμβαλλόμενη στην κατ' ισχυρισμό σύμβαση ενοικίασης ημερ. 01/02/17 μεταξύ της ενάγουσας και του πατέρα της για το ½ εξ' αδιαιρέτου μερίδιο της κατοικίας και ούτε υπάρχει ισχυρισμός ή μαρτυρία ότι η εναγόμενη 2, κατά το χρόνο πρόσκτησης και της υπόλοιπης ακίνητης ιδιοκτησίας, ήτοι μεταξύ 12/03/19 που έλαβε την συγκατάθεση της αγοράστριας του ½ μεριδίου έναντι €25.000 και 11/04/19 που το εν λόγω μερίδιο μεταβιβάστηκε επ' ονόματι της, γνώριζε ότι μεταξύ του πρώην συνιδιοκτήτη-συζύγου της και της ενάγουσας υπήρχε συμφωνία ενοικίασης σε ισχύ. Ο ισχυρισμός της ενάγουσας, είναι μόνο ότι η εναγόμενη 2 είχε εγκαταλείψει την κατοικία από το 2010, ήτοι, εφτά χρόνια πριν την κατ' ισχυρισμό σύναψη της συμφωνίας ενοικίασης κάτι που δέχεται και η εναγόμενη 2 ότι ισχύει και ότι αυτό που γνώριζε έκτοτε η τελευταία ήταν μόνο ότι αυτή, η ενάγουσα δηλαδή, εξακολουθούσε να μένει εκεί με τον πατέρα της και τον αδελφό της και κανένα παράπονο δεν είχε εκφράσει προς τούτο. Στ. Όπως η ίδια η ενάγουσα επιβεβαιώνει (βλ. Τεκ.5 ενάγουσας), η εναγόμενη 2 δεν αναγνωρίζει την ενάγουσα ως νόμιμη ενοικιάστρια εφόσον υποστηρίζει ότι η ενοικίαση είναι εικονική και εξ' υπαρχής άκυρη και από τις 11/04/19 και εντεύθεν, όχι μόνο δεν έχει εισπράξει οποιαδήποτε ενοίκια από την ενάγουσα αλλά και αρνείται να εισπράξει τέτοια ενοίκια. Ζ. Δεν αμφισβητείται ότι μετά την απόφαση της 29/10/19, η ενάγουσα, η οποία είχε προηγουμένως αλλάξει τις κλειδαριές στην επίμαχη κατοικία εμποδίζοντας έτσι την πρόσβαση της εναγόμενης 2 (βλ. παρ. 26 Ε/Δ ενάγουσας), έχει παραμείνει στην κατοικία αλλά έχει επίσης, από τις 07/11/19, συμμορφωθεί και με κάποιες από τις απαιτήσεις της εναγομένης 2 και παρέδωσε στην τελευταία ένα σετ κλειδιών της κατοικίας, αναγνώρισε ότι η εναγόμενη 2 έχει τουλάχιστο «.δικαίωμα να εισέρχεται, να διαμένει και να χρησιμοποιεί το άλλο μισό της κατοικίας.» και δήλωσε ότι «.δεν έχει οποιαδήποτε ένσταση.οποτε θέλει να προχωρήσει (η εναγόμενη 2) στις αναγκαίες επιδιορθώσεις.» της κατοικίας (βλ. παρ. 34-36 και Τεκ.12 ενάγουσας). Στη βάση των πιο πάνω δεδομένων τα οποία προκύπτουν από τα μέχρι σήμερα προσκομισθέντα στοιχεία να συνιστούν κοινό και μη αμφισβητούμενο έδαφος μεταξύ των διαδίκων, θεωρώ ότι στο βαθμό που η αγωγή της ενάγουσας εδράζεται σε κατ' ισχυρισμό παράνομη επέμβαση της εναγόμενης 2 και στον επηρεασμό των συναφών με την εν λόγω βάση αγωγής, συνταγματικών και θέσμιων δικαιωμάτων, περιλαμβανομένης και της κατ' ισχυρισμό απώλειας χρήσης της κατοικίας, έστω και αν αποκαλύπτει μια συζητήσιμη υπόθεση, έχει αδύνατες πιθανότητες επιτυχίας. Η κατάληξη μου αυτή ενισχύεται και από το ότι οι σχετικοί με το θέμα αυτό ισχυρισμοί που πρόβαλλε η ενάγουσα στην Ε/Δ που υποστήριξε την πρώτη της αίτηση μετά το κατ' ισχυρισμό περιστατικό της 26/07/19, ήτοι ότι «.υποχρεώνομαι να διαμένω σε φιλικά σπίτια.η κατάσταση είναι αφόρητη και επικίνδυνη για εμένα καθώς δεν αντέχω άλλο να διαμένω εκτός της οικίας μου απ' εδώ και απ' εκεί.πραγματικά με έβγαλαν από το σπίτι μου με το ζόρι και μου στέρησαν την περιουσία μου.η Αστυνομία δεν έχει εξουσία εκ του Νόμου να αιτηθεί την έκδοση οποιουδήποτε Δικαστικού Διατάγματος .ώστε να μπορώ να επιστρέψω στην κατοικία που διαμένω και να λάβω κατοχή ξανά της περιουσίας μου.τυγχάνω προσωπικής ζημιάς και ταπείνωσης αναζητώνας μέρος να φιλοξενηθώ δωρεάν. » (βλ. παρ. 25-30 Ε/Δ ενάγουσας 06/08/19), όχι μόνο δεν προβάλλονται στο νυν αίτημα της αλλά μάλιστα, η ίδια σήμερα δηλώνει ότι έκτοτε, όχι μόνο βρίσκεται και διαμένει κανονικά εντός της κατοικίας αλλά και μπορεί να φεύγει και να επιστρέφει όποτε θέλει, έστω και όταν είναι η εναγομένη 2 εκεί, και οι ισχυρισμοί της πλέον περιστρέφονται γύρω από θέματα διαβίωσης στην κατοικία παρά στην κατ' ισχυρισμό αποστέρηση της (βλ. παρ. 37 και 43-44 Ε/Δ ενάγουσας 05/12/19). Επομένως, θέμα έκδοσης προσωρινού διατάγματος που να απαγορεύει στην εναγόμενη 2 από του «...να εμποδίζει την ελεύθερη είσοδο.» της ενάγουσας δεν τίθεται και στο βαθμό που η αίτηση αποσκοπεί στην έκδοση ενός τέτοιου διατάγματος απορρίπτεται. Παραμένει προς εξέταση το υπόλοιπο μέρος του αιτητικού της ενάγουσας το οποίο αφορά στην κατ' ισχυρισμό βίαιη συμπεριφορά που εκδηλώνει η εναγόμενη 2 απέναντι της, όπως η εν λόγω συμπεριφορά προκύπτει κατά την ενάγουσα κυρίως από τα περιστατικά της 26/07/19 και 23/11/
  3. Αναφορικά με το θέμα αυτό παρατηρώ τα εξής: Εκείνο που προκύπτει ως δεδομένο από το σύνολο της προσκομισθείσας μαρτυρίας τόσο από πλευράς ενάγουσας όσο και από πλευράς εναγομένης 2, είναι ότι μεταξύ τους υπάρχει αυξημένη ένταση, ιδιαίτερα από τον Απρίλιο 2019 που η εναγόμενη 2 κατέστη απόλυτη ιδιοκτήτρια της κατοικίας και ότι οσάκις έτυχε ή τυγχάνει να βρεθούν οι δύο τους μαζί, ξεσπούν καβγάδες και διαπληκτισμοί, τέτοιου βαθμού μάλιστα που αμφότερες οδηγούνται στην Αστυνομία καταγγέλλοντας η μια την άλλη για επίθεση, βιαιοπραγία και απειλές. Έστω όμως και αν η κάθε μια προβάλλει μια διαφορετική και εκ διαμέτρου αντίθετη εκδοχή ως προς το τι πραγματικά έγινε στις 26/07/19 και 23/11/2019, το τι αφορά τους σκοπούς της παρούσας αίτησης δεν είναι το ποια από τις δύο αυτές εκδοχές ευσταθεί, θέμα άλλωστε που δεν θα αποφασιστεί στα πλαίσια της παρούσας διαδικασίας αλλά θα εξεταστεί στα πλαίσια της ουσίας της υπόθεσης όπου και θα αξιολογηθεί η εκατέρωθεν μαρτυρία, αλλά το ότι και οι δύο πλευρές δέχονται ότι και στις 26/07/19 αλλά και στις 23/11/19 κάποιος έντονος καβγάς έλαβε χώρα μεταξύ τους και ότι για τα περιστατικά αυτά ενεπλάκη και η Αστυνομία. Η εναγόμενη 2 μάλιστα, ισχυρίζεται ότι βίαιο περιστατικό έλαβε χώρα και στις 21/12/19 όταν η ενάγουσα, «.σε έξαλλη κατάσταση με ύβριζε και με κτυπούσε και με κλοτσούσε ενώπιων των ανθρώπων από τις μεταφορές..», για το οποίο περιστατικό και πάλι ειδοποιήθηκε η αστυνομία. Σημειώνω εδώ ότι δεν έχω παραγνωρίσει τις υποδείξεις της εναγόμενης 2 ως προς το πώς η εκδοχή της ενάγουσας για το περιστατικό της 23/11/9 ενδέχεται να παρουσιάζει εγγενείς αδυναμίες όπως όμως δεν έχω παραγνωρίσει και ότι ενώ αμφότερες οι πλευρές δέχονται ότι το τι έγινε στις 23/11/19 έχει βιντεογραφηθεί από την εναγόμενη 2, με την τελευταία μάλιστα να ισχυρίζεται ότι το εν λόγω βίντεο καταρρίπτει ξεκάθαρα τους ισχυρισμούς της ενάγουσας και ότι έχει ήδη παραδοθεί στην Αστυνομία, εντούτοις κανένα τέτοιο βίντεο δεν παρουσιάστηκε στο Δικαστήριο από την εναγόμενη 2 όπως και δεν παρουσιάστηκε καμία μαρτυρία από τα τρίτα πρόσωπα που κατά την τελευταία ήταν παρόντες στο περιστατικό της 21/12/
  4. Όπως όμως προανέφερα, στο παρόν στάδιο το Δικαστήριο δεν υπεισέρχεται σε θέματα αξιολόγησης και βαρύτητας της μαρτυρίας ούτε και αξιολογεί μικροσκοπικά τις εκατέρωθεν εκδοχές. Υπό το φως λοιπόν των πιο πάνω και στη βάση των όσων στοιχείων προκύπτουν από τη μαρτυρία των δύο πλευρών να συνιστούν κοινό έδαφος μεταξύ των διαδίκων, ως τα εν λόγω στοιχεία τα έχω παραθέσει ανωτέρω, κρίνω ότι στο βαθμό που η αγωγή της ενάγουσας εδράζεται σε κατ' ισχυρισμό επίθεση από την εναγόμενη 2 και παραβίαση συναφών δικαιωμάτων, από τη δικογραφία και τις παραστάσεις της ενάγουσας αναδύεται μια καλή συζητήσιμη υπόθεση με ορατή πιθανότητα επιτυχίας αν η εκδοχή της βέβαια ευσταθεί. Υπενθυμίζω παράλληλα ότι στο παρόν στάδιο η εκδοχή της ενάγουσας εξετάζεται απλά στη βάση του κατά πόσο αυτή τεκμηριώνει μια πιθανότητα επιτυχίας και ότι εκείνο που χρειάζεται για το σκοπό έκδοσης προσωρινού διατάγματος δεν είναι η απόδειξη του ουσιαστικού δικαιώματος της ενάγουσας αλλά σοβαρές ενδείξεις περί της πιθανότητας ύπαρξής του (βλ. T.A. Micrologic Computer Consultants Ltd v. Microsoft Corporation
(2002)1 Α.Α.Δ. 1802). Όσον αφορά την τρίτη προϋπόθεση, η φύση της συγκεκριμένης πτυχής της αγωγής, ήτοι αγωγή για επίθεση, παρενόχληση και παραβίαση συναφών δικαιωμάτων, εντάσσει την υπόθεση στις περιπτώσεις όπου το θέμα δυνατότητας απονομής της δικαιοσύνης σε μεταγενέστερο στάδιο και πρόκλησης ανεπανόρθωτης ζημιάς, εξετάζεται υπό τη σκοπιά του κατά πόσο ενδέχεται, αν δεν εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα, να προκληθεί τέτοια ζημιά ή βλάβη στην ενάγουσα που η οποιαδήποτε χρηματική αποζημίωση στο μέλλον δεν θα είναι επαρκής θεραπεία. Σίγουρα, αν η εκδοχή και οι φόβοι της ενάγουσας ευσταθούν, η ζημιά που ενδέχεται να πάθει είναι απρόβλεπτων προεκτάσεων και η όποια χρηματική αποζημίωση δεν θα είναι αρκετή για να την επανορθώσει. Υπό αυτή την σκοπιά συνεπώς, πληρείται και η τρίτη προϋπόθεση. Στρεφόμενος τώρα στο κατά πόσο θα ήταν εύλογο και δίκαιο όπως εκδοθεί προσωρινό διάταγμα εναντίον της εναγόμενης 2 υπό τις περιστάσεις, επισημαίνω τα εξής: Θα συμφωνήσω με τη θέση της εναγόμενης 2 ότι το λεκτικό του διατάγματος που ζητείται από την ενάγουσα σε σχέση με την κατ' ισχυρισμό βίαιη συμπεριφορά της εναγόμενης 2, ήτοι διάταγμα το οποίο να «.απαγορεύει και/ή να εμποδίζει την εναγόμενη προσωπικά και/ή μέσω των εκπροσώπων της.να παρενοχλούν και/ή να έρχεται σε οποιαδήποτε σωματική επαφή και/ή να διαταράττει την ειρήνη και ησυχία της ενάγουσας.», είναι σε τέτοιο βαθμό γενικό και αόριστο που αν εκδοθεί ως έχει, ενδέχεται να προκαλέσει δυσανάλογες συνέπειες κατά την εφαρμογή του ενώ ταυτόχρονα θα μπορούσε να τύχει και ανεπίτρεπτης εκμετάλλευσης από την ενάγουσα. Δεν θα συμφωνήσω όμως ότι παρόμοιες συνέπειες θα είχε και η έκδοση ενός προσωρινού διατάγματος που να απαγορεύει στην εναγόμενη 2 όπως με οποιοδήποτε τρόπο, άμεσα ή έμμεσα, προσωπικά ή άλλως πως, ασκεί παράνομα σωματική βία στην ενάγουσα. Η έκδοση ενός τέτοιου διατάγματος θεωρώ, θα απέληγε στο να αποφευχθεί το οποιοδήποτε μελλοντικό περιστατικό το οποίο ενδέχεται να προκαλέσει ανεπανόρθωτη ζημιά στην ενάγουσα και ταυτόχρονα δεν θα προκαλούσε καμία δυσανάλογη και υπέρμετρη ζημιά στην εναγόμενη 2 αλλά ούτε και θ' ανέτρεπε το ισοζύγιο της ευχέρειας σε βάρος της, αφού δεν την περιορίζει, ούτε της επιβάλλει να ενεργήσει με συγκεκριμένο τρόπο αλλά ούτε και της απαγορεύει από του να ασκήσει τα οποιαδήποτε δικαιώματα αυτή έχει ως αποκλειστική ιδιοκτήτρια της κατοικίας. Αντιθέτως, αυτό που απαγορεύεται στην εναγόμενη 2 από ένα τέτοιο διάταγμα είναι να προκαλέσει συνειδητά ζημιά στην ενάγουσα ενεργώντας κατά τρόπο που ούτως ή άλλως θα συνιστούσε ποινικό αδίκημα και την ίδια στιγμή, εξαλείφεται και ο κίνδυνος το διάταγμα να τύχει ανεπίτρεπτης εκμετάλλευσης από την ενάγουσα. Θεωρώ βέβαια περιττό να τονίσω ότι αν ήθελε φανεί στο μέλλον ότι η ενάγουσα επιχειρεί να καταχραστεί ακόμη και ένα τέτοιο προσωρινό διάταγμα, αυτό πολύ πιθανόν να συνιστά λόγο για ακύρωση ή τροποποίηση του. Κρίνω συνεπώς ότι υπό τις συγκεκριμένες περιστάσεις της υπόθεσης ως αυτές αναφέρονται ανωτέρω, είναι και εύλογο αλλά και δίκαιο όπως εκδοθεί προσωρινό διάταγμα με οποίο ν' απαγορεύεται στην εναγόμενη 2 μέχρι αποπεράτωσης της παρούσας αγωγής και νεωτέρας διαταγής του Δικαστηρίου, να ασκεί παράνομα σωματική βία στην ενάγουσα με οποιοδήποτε τρόπο, άμεσα ή έμμεσα, προσωπικά ή άλλως πως. Των πιο πάνω λεχθέντων όμως, δεν θα μπορούσε να περάσει απαρατήρητο το γεγονός ότι από τις 06/08/19 που καταχωρήθηκε η παρούσα αγωγή και μέχρι σήμερα, η ενάγουσα δεν έχει ακόμη καταχωρήσει έκθεση απαίτησης, παράλειψη η οποία επηρεάζει και την εναγόμενη 2, η οποία, αν επιθυμεί να προβάλει ανταπαίτηση εναντίον της ενάγουσας στη βάση των δικών της ισχυρισμών, δεν μπορεί ακόμη να το πράξει. Λαμβανόμενου όμως υπόψη ότι από τις 06/08/19 και μέχρι σήμερα ο χρόνος αναλώνετο ουσιαστικά στις δικαστικές διαδικασίες που προέκυψαν, προς το παρόν δεν θα μπορούσε να λεχθεί ότι η ενάγουσα επέδειξε «μακρά και αδικαιολόγητη καθυστέρηση στην προώθηση της υπόθεσης» ώστε αυτό να συνιστά λόγο για τη μη έκδοση προσωρινού διατάγματος (βλ. T A Micrologic Computer Consultants Ltd ανωτέρω). Παρά ταύτα, θεωρώ ότι από τις 18/11/19 που η ενάγουσα έδωσε κλειδιά της κατοικίας στην εναγόμενη 2 και της επέτρεψε να εισέρχεται σε αυτή, δεν υπάρχει πλέον κανένας λόγος γιατί να μην καταχωρηθεί το συντομότερο Έκθεση Απαίτησης. Ως εκ τούτου, κρίνω ότι στο προσωρινό διάταγμα που θα εκδοθεί θα πρέπει να επιβληθεί σχετικός όρος για τη συνέχιση της ισχύος του έτσι ώστε να διασφαλιστεί ότι η «.εξασφάλιση και διατήρηση ενδιάμεσης θεραπείας. να (μην) φαίνεται.να μοιάζει σαν αυτοσκοπός στην εξυπηρέτηση των συμφερόντων.» της ενάγουσας (βλ. Micrologic ανωτέρω). Στη βάση όλων των πιο πάνω εκδίδεται προσωρινό διάταγμα μέχρι αποπεράτωσης της παρούσας αγωγής και/ή νεωτέρας διαταγής του Δικαστηρίου, με το οποίο απαγορεύεται στην εναγόμενη 2 να ασκεί παράνομα σωματική βία στην ενάγουσα με οποιοδήποτε τρόπο, άμεσα ή έμμεσα, προσωπικά ή άλλως πως. Όσον αφορά τον όρο που ανέφερα ανωτέρω, ενόψει των προσωρινών μέτρων που έχουν εκδοθεί από το Ανώτατο Δικαστήριο στις 16/03/19 στη βάση των οποίων έχει περιοριστεί η δυνατότητα καταχωρήσεων δικαστικών εγγράφων και έχουν ανασταλεί «.από σήμερα 16.3.2020 μέχρι και 30.4.2020 οι προθεσμίες που προβλέπονται από τους Θεσμούς και οι καθορισθείσες δικαστικά προθεσμίες για τη διενέργεια δικαστικών πράξεων.», επιβάλλω όρο στο προσωρινό διάταγμα που εκδίδεται ανωτέρω ότι αυτό θα παύσει αυτόματα να ισχύει σε περίπτωση που η ενάγουσα παραλείψει να καταχωρήσει Έκθεση Απαίτησης εντός τριών
(3)εργάσιμων ημερών από τις 30/04/20, ήτοι μέχρι και 05/05/20 ή σε περίπτωση επανακαθορισμού της ημερομηνίας λήξης των μέτρων του Ανωτάτου Δικαστηρίου, εντός τριών
(3)εργάσιμων ημερών από την εν λόγω επανακαθορισθείσα ημερομηνία. Όσον αφορά τα έξοδα της αίτησης, εφόσον η αίτηση πέτυχε μερικώς και για τους λόγους που έχω εξηγήσει, κρίνω ορθό και δίκαιο όπως επιδικαστούν έξοδα εναντίον της εναγομένης 2 και υπέρ της ενάγουσας όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο, μειωμένα όμως κατά ½ και εκδίδω ανάλογη διαταγή. Τα εγκριθέντα έξοδα θα είναι πληρωτέα στο τέλος της υπόθεσης. (Υπ.) ............. Λ. Πασχαλίδης, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής [1] ΠΕΤΡΟΣ ΣΙΑΚΟΛΑΣ ν. ΠΡΙΝΟΣ ΛΑΧΑΝΑΓΟΡΑ ΛΙΜΙΤΕΔ Πολιτική ΄Εφεση Αρ. Ε90/2016, 23/3/2017, Αμβροσιάδου κ.ά. ν. Coward κ.ά.
(2013)1 Α.Α.Δ. 78 [2] 65Β.-
(1)Όταν ακίνητη ιδιοκτησία εκμισθώνεται για περίοδο που υπερβαίνει τα δεκαπέντε έτη, κανένα εμπράγματο δικαίωμα δεν αποκτάται με τη μίσθωση εκτός αν, τηρουμένων των διατάξεων του Μέρους αυτού, αυτή εγγραφεί σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου αυτού cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.