CHILDESCU ν. GHEORGHIU κ.α., ΑΡ. ΑΓΩΓΗΣ: 3300/2019, 31/3/2020 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2020:A165 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Λ. ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΟΥ - ΑΝΔΡΕΟΥ, Π.Ε.Δ. ΑΡ. ΑΓΩΓΗΣ: 3300/2019 Μεταξύ: XXXXX CHILDESCU, από 300S XXXXX, Διαμ. XXXXX, XXXXX, Φλόριντα, XXXXX, Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής Ενάγουσα/ Αιτήτρια -και-
- XXXXX GHEORGHIU (Αρ. Ρουμανικού Διαβατηρίου XXXXX4004) ή αλλιώς XXXXX MUNTEANU (Αρ. Μολδαβικού Διαβατηρίου XXXXX9200), από Level 5, XXXXX, XXXXX, XXXXX, Dubai, Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα
- XXXXX XXXXX BURCEA (Αρ. Ρουμανικού Διαβατηρίου XXXXX5249), από Level 5, XXXXX, XXXXX, XXXXX, Dubai, Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα
- KRONIACO MANAGEMENT LIMITED, από Λέσβου 24Α, 2303, Λακατάμια
- XXXXX ΧΑΤΖΗΑΝΤΩΝΙΟΥ, από XXXXX, XXXXX, XXXXX
- MAGNA CAPANES SL, από C/Maria Auxiliadora, Edificio Pata-Pata, 2 3Α Marbella, Ισπανία
- LEADER INC. LIMITED, από Unit 1101, Miramar Tower, 132, Nathan Road, Tsim Sha Tsui Kowloon, Χονγκ Κονγκ
- PINE BLOOM VENTURES LIMITED, από Vistra Corporate Services Center, 2ος όροφος, The Quadrant, Manglier Street, Victoria, Mahe, Σεϋχέλλες
- XXXXX XXXXX CHIRIAC (Αρ. Ρουμανικού Διαβατηρίου XXXXX6990), από Level 5, XXXXX, XXXXX, XXXXX, Dubai, Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα Εναγόμενοι/ Καθ' ων η Αίτηση Αίτηση ημερ. 17/10/19 για Προσωρινά Διατάγματα Ημερομηνία: 31/3/2020 Εμφανίσεις: Για Ενάγουσα/Αιτήτρια: κ. Μακρίδης για Μαρκίδης, Μαρκίδης & Σία Δ.Ε.Π.Ε. και ο κ. Middleton για Χρυσαφίνης & Πολυβίου Δ.Ε.Π.Ε. Για Εναγόμενη 2: κα Χ" Σωτηρίου για Michael Kyprianou & Co LLC Για Εναγόμενους 3 και 4: Χρ. Κινάνης με κα Α. Σολομωνίδου για KINANIS LLC Για Εναγόμενο 5: Λ. Χαβιαράς για Χαβιαράς & Φιλίππου ΔΕΠΕ Για Εναγόμενους 6, 7 και 8: Στ. Παύλου με κα Φιλιππίδου και κα Πατσαλίδου για για Πατρίκιος Παύλου και Συνεργάτες ΔΕΠΕ ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Αιτούμενες Θεραπείες Με την υπό κρίση Αίτηση η Αιτήτρια επεδίωξε μονομερώς την έκδοση των πιο κάτω Ενδιαμέσων Διαταγμάτων:
- Διάταγμα του Δικαστηρίου, το οποίο να απαγορεύει στους Εναγόμενους 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7 και 8, είτε προσωπικά είτε μέσω αντιπροσώπων και/ή πληρεξούσιων αντιπροσώπων τους και/ή εντολοδόχων τους και/ή trustees τους και/ή αξιωματούχων τους και/ή διευθυντών τους (όσο αφορά τα νομικά πρόσωπα) και/ή οποιουδήποτε άλλου προσώπου έλκει εξ αυτών δικαιώματα: (α) την αποξένωση και/ή επιβάρυνση και/ή δωρεά και/ή εκχώρηση και/ή μείωση αξίας των περιουσιακών στοιχείων, κινητών και/ή ακινήτων, που σήμερα βρίσκονται εγγεγραμμένα επ' ονόματι της Εναγόμενης 5 και/ή κατέχονται εξ ονόματος και/ή προς όφελος (άμεσα και/ή έμμεσα) της Εναγόμενης 5, συμπεριλαμβανομένου, αλλά χωρίς περιορισμό, του συγκροτήματος κατοικιών και /ή διαμερισμάτων, το οποίο ονομάζεται La Reserva de Alcuzcuz, και βρίσκεται στην περιοχή Benahavis, στην πόλη Marbella της Ισπανίας (Property of Benahavis No. 12355, Unique Registration Code 29042000547418), και (β) την έκδοση και/ή διαβίβαση οποιωνδήποτε γραπτών και/ή προφορικών οδηγιών και/ή εντολών και/ή αποφάσεων, προς οιονδήποτε πρόσωπο, οπουδήποτε και εάν αυτό βρίσκεται, οι οποίες οδηγίες και/ή εντολές και/ή αποφάσεις θα έχουν στόχο και ή αποτέλεσμα την αποξένωση και/ή επιβάρυνση και/ή δωρεά και/ή εκχώρηση και/ή μείωση της αξίας των περιουσιακών στοιχείων, κινητών και/ή ακινήτων, που σήμερα βρίσκονται εγγεγραμμένα επ' ονόματι της Εναγόμενης 5 και/ή κατέχονται εξ ονόματος και/ή προς όφελος (άμεσα και/ή έμμεσα) της Εναγόμενης 5, συμπεριλαμβανομένου, αλλά χωρίς περιορισμό, του συγκροτήματος κατοικιών, το οποίο ονομάζεται La Reserva de Alcuzcuz, και βρίσκεται στην περιοχή Benahavis, στην πόλη Marbella της Ισπανίας (Property of Benahavis No. 12355, Unique Registration Code 29042000547418), και (γ) την έκδοση και/ή διαβίβαση οποιωνδήποτε γραπτών και/ή προφορικών οδηγιών και/ή εντολών και/ή αποφάσεων, προς οιονδήποτε των Εναγομένων και/ή προς οιονδήποτε τρίτο πρόσωπο, οι οποίες οδηγίες και/ή εντολές και/ή αποφάσεις θα έχουν στόχο και/ή αποτέλεσμα την αλλαγή και/ή αντικατάσταση των υφιστάμενων αξιωματούχων και/ή διευθυντών και/ή γραμματέων των Εναγομένων 3, 5, 6 και 7, και (δ) την έκδοση και/ή διαβίβαση οποιωνδήποτε γραπτών και/ή προφορικών οδηγιών και/ή εντολών και/ή αποφάσεων, οι οποίες οδηγίες και/ή εντολές και/ή αποφάσεις θα έχουν στόχο και/ή αποτέλεσμα την αλλαγή και/ή αλλοίωση και/ή μεταβολή της μετοχικής δομής και/ή του μετοχικού κεφαλαίου οιωνδήποτε των Εναγομένων 3, 5, 6 και
- Διάταγμα Ειδοποίησης (Notification Injunction), το οποίο να διατάζει τους: (α) Εναγόμενους 3, 5, 6 και 7, είτε προσωπικά είτε μέσω των διευθυντών και/ή αξιωματούχων τους, να ειδοποιήσουν γραπτώς, επτά
(7)τουλάχιστο εργάσιμες ημέρες προηγουμένως, τους δικηγόρους της Ενάγουσας, για τυχόν υλοποίηση απόφασης οποιουδήποτε διευθυντή και/ή γραμματέα αυτών ή οποιουδήποτε εξ αυτών να υποβάλει παραίτηση από τη θέση του, και (β) Εναγόμενους 3, 5, 6 και 7, είτε προσωπικά είτε μέσω των διευθυντών και/ή αξιωματούχων τους, να ειδοποιήσουν γραπτώς τους δικηγόρους της Ενάγουσας, εντός 48 ωρών από την παραλαβή και/ή λήψη γραπτών και/ή προφορικών οδηγιών από οποιοδήποτε πρόσωπο ή πρόσωπα, για αλλαγή και/ή αλλοίωση και/ή μεταβολή της μετοχικής τους δομής και/ή του μετοχικού τους κεφαλαίου και/ή αναφορικά με τη διαχείριση των περιουσιακών τους στοιχείων.
- Διάταγμα του Δικαστηρίου που να διατάσσει κάθε έναν των Εναγομένων 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7 και 8 όπως εντός 15 ημερών από την επίδοση του παρόντος διατάγματος ή εντός άλλης περιόδου το Δικαστήριο ήθελε καθορίσει, συντάξουν, καταχωρήσουν στο φάκελο του Δικαστηρίου και επιδώσουν στους δικηγόρους της Ενάγουσας, ξεχωριστές ένορκες δηλώσεις, στις οποίες να αναφέρονται και/ή καταγράφονται τα ακόλουθα στοιχεία και πληροφορίες, επισυνάπτοντας ταυτόχρονα στην ένορκή τους δήλωση, αντίγραφα των σχετικών εγγράφων: (α) Όλη την αλληλογραφία και/ή στοιχεία και/ή πληροφορίες και/ή έγγραφα (σε ηλεκτρονική και/ή άλλη μορφή) αναφορικά με τη κατοχή και διαχείριση των μετοχών που κατέχονται στο κεφάλαιο των Εναγομένων 3, 5, 6 και 7 από 16.10.2018 μέχρι και την ημερομηνία συμμόρφωσης με το παρόν διάταγμα, συμπεριλαμβανομένων, αλλά χωρίς περιορισμό, συμβάσεων (engagement letters), εγγράφων εμπιστεύματος (trust deeds), εντολών (instructions), αποδείξεων πληρωμών, και (β) Όλη την αλληλογραφία και/ ή στοιχεία και/ή πληροφορίες και/ή έγγραφα (σε ηλεκτρονική και/ή άλλη μορφή) αναφορικά με τη κατοχή και διαχείριση των περιουσιακών στοιχείων που κατέχονται από την Εναγόμενη 5, συμπεριλαμβανομένου, αλλά χωρίς περιορισμό, του συγκροτήματος κατοικιών, το οποίο ονομάζεται La Reserva de Alcuzcuz, και βρίσκεται στην περιοχή Benahavis, στην πόλη Marbella της Ισπανίας (Property of Benahavis No. 12355, Unique Registration Code 29042000547418), από 16.10.2018 μέχρι και την ημερομηνία συμμόρφωσης με το παρόν διάταγμα, και (γ) Όλη την αλληλογραφία και/ή στοιχεία και/ή πληροφορίες και/ή έγγραφα (σε ηλεκτρονική και/ή άλλη μορφή) που ένας έκαστος των Εναγομένων κατέχει και αφορά την κατοχή και/ή διαχείριση των περιουσιακών στοιχείων όλων των Εναγομένων, από 16.10.2018 μέχρι και την ημερομηνία συμμόρφωσης με το παρόν διάταγμα.
- Διάταγμα του Δικαστηρίου, το οποίο να επιτρέπει τη χρήση και/ ή επίκληση οποιουδήποτε των στοιχείων και/ή πληροφοριών και / ή εγγράφων που θα αποκαλυφθούν δυνάμει του υπό
- ανωτέρω διατάγματος, σε οποιαδήποτε δικαστική διαδικασία αστικής φύσεως (εντός και εκτός Κύπρου), η οποία αφορά και/ ή σχετίζεται άμεσα και/ ή έμμεσα με τους Εναγόμενους στην παρούσα Αγωγή.
- Διάταγμα του Δικαστηρίου που να διατάσσει κάθε ένα των Εναγομένων 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7 και 8, όπως εντός 15 ημερών από την επίδοση του παρόντος διατάγματος ή εντός άλλης περιόδου το Δικαστήριο ήθελε καθορίσει, συντάξουν, καταχωρήσουν στο φάκελο του Δικαστηρίου και επιδώσουν στους δικηγόρους της Ενάγουσας, ξεχωριστές ένορκες δηλώσεις, στις οποίες να αναφέρονται και/ή καταγράφονται όλα και το καθένα χωριστά τα περιουσιακά τους στοιχεία στην Κύπρο και στο εξωτερικό, η αξία ενός εκάστους εξ αυτών ξεπερνά το συνολικό ποσό των Δολαρίων ΗΠΑ 10.000, τα οποία κατέχουν είτε άμεσα, είτε έμμεσα, είτε από κοινού, είτε προσωπικά, από τους Εναγόμενους και / ή οιονδήποτε εξ' αυτών, αποκαλύπτοντας την αξία, την τοποθεσία και τις λεπτομέρειες έκαστου τέτοιου περιουσιακού στοιχείου.
- Διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να απαγορεύεται στους Εναγόμενους 1 και 2, είτε προσωπικά είτε μέσω αντιπροσώπου και/ή αντιπροσώπων και/ή πληρεξούσιων αντιπροσώπων τους και/ή εντολοδόχων τους και/ή trustees τους και/ή ονομαστικών (nominee) διευθυντών τους και/ή αξιωματούχων τους και/ή εξουσιοδοτημένων υπογραφέων τους και/ή μέσω οποιουδήποτε άλλου νομικού και/ή φυσικού προσώπου που ενεργεί εκ μέρους και/ή για λογαριασμό και/ή προς το συμφέρον τους, να αποξενώσουν και/ή να πωλήσουν και/ή να μεταβιβάσουν και/ή να δωρίσουν και/ή να επιβαρύνουν και/ή να υποθηκεύσουν και/ή να ρευστοποιήσουν και/ή διαθέσουν και/ή εκχωρήσουν με οιοδήποτε τρόπο, οποιαδήποτε ακίνητη και/ή κινητή περιουσία τους, οιασδήποτε μορφής στην Κύπρο ή στο εξωτερικό, που είτε ανήκει στους Εναγόμενους 1 και 2, αποκλειστικά ή από κοινού με άλλους, και/ή περιουσία που άμεσα ή έμμεσα έχουν συμφέρον και/ ή έλεγχο μέσω άλλων προσώπων, μέχρι ποσού ύψους Δολαρίων ΗΠΑ 32.000.
- Νοείται ότι για τους σκοπούς του υπό
- ανωτέρω διατάγματος, τα περιουσιακά στοιχεία των Εναγομένων 1, και 2, περιλαμβάνουν όλα τα περιουσιακά επί των οποίων οποιοσδήποτε εκ των Εναγομένων 1 και 2 έχει άμεση ή έμμεση εξουσία να τα διαθέσει ή να τα διαχειριστεί, ως εάν να είναι δικά του, βάσει άμεσων ή έμμεσων οδηγιών του. Νοείται περαιτέρω σε σχέση με το υπό
- ανωτέρω διάταγμα, ότι αυτό δεν απαγορεύει στους Εναγόμενους 1 και 2 να διαθέτουν εύλογα ποσά για κάλυψη καθημερινών και / ή λειτουργικών εξόδων τους και/ ή δικηγορικών εξόδων τους για τους σκοπούς της παρούσας Αγωγής, νοουμένου ότι προηγουμένως ενημερώνουν τους εκάστοτε δικηγόρους των Εναγόντων, για το ύψος και τη προέλευση των ποσών που θα διαθέσουν και λάβουν σχετική άδεια του Δικαστηρίου. Το Δικαστήριο εξέδωσε στο μονομερές στάδιο τα Διατάγματα Παγοποίησης εναντίον των Εναγομένων 1 - 8 καθώς και τα Διατάγματα Ειδοποίησης εναντίον των Εναγομένων 3, 5, 6 και 7 ως τα Αιτητικά 1, 2 και 6 της Αίτησης. Τα υπόλοιπα Αιτητικά 3, 4 και 5 που αφορούν Διατάγματα Αποκάλυψης δεν εκδόθηκαν μονομερώς και δόθηκαν οδηγίες για επίδοσή τους. Επισημαίνεται ότι τα Αιτητικά 3 και 4 αφορούν σε Διατάγματα τύπου Norwich Pharmacal ενώ το Αιτητικό 5 Διάταγμα Αποκάλυψης υποβοηθητικό στα Διατάγματα Παγοποίησης. Αντικείμενο της υπό κρίση Αίτησης είναι η οριστικοποίηση ή ακύρωση των εκδοθέντων Διαταγμάτων, καθώς και η έκδοση ή η απόρριψη των υπολοίπων αιτουμένων Διαταγμάτων. Νομική Βάση Αίτησης Η παρούσα Αίτηση βασίζεται στα Άρθρα 2, 21, 29, 31, 32, 41 και 42 του περί Δικαστηρίων Νόμου (Ν. 14/1960, ως έχει τροποποιηθεί), στα άρθρα 3, 4 και 9 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου (Κεφ. 6, ως έχει τροποποιηθεί), στον περί Επιβαρυντικών Διαταγμάτων Νόμο (Ν.31(Ι)/1992), στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας, Διάταξη 6, Θεσμοί 1(c), (g) και (h), Διάταξη 39, Θεσμοί 1 και 2, Διάταξη 48, Θεσμοί 1 έως και 9, Διάταξη 64, στο άρθρο 5 του περί Επισήμων Γλωσσών της Δημοκρατίας Νόμου (Ν.67/1988, ως έχει τροποποιηθεί), στη Νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου, των Αγγλικών Δικαστηρίων, στην αρχή «Quia Timet», στις νομολογιακές αρχές της Αγγλικής Απόφασης Norwich Pharmacal Co -v- Customs and Excise Commissioners
(1974)AC 133, στις αρχές της Αγγλικής Απόφασης Bankers Trust Co -v- Shapira
(1980)1 WLR 1274, στις αρχές της Αγγλικής Απόφασης Candy & Ors. -ν- Holyoake & Hotblack Holdings Ltd
(2017)EWCA Civ 92, των σχετικών αποφάσεων Δικαστηρίων άλλων χωρών που εφαρμόζουν τις αρχές του Κοινοδικαίου, στις Αρχές της Επιείκειας, στις συμφυείς εξουσίες και διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου. Η Αίτηση υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση του XXXXX Catanoi ο οποίος δηλώνει ως ένας εκ των έμπιστων προσώπων της Ενάγουσας και άτομο το οποίο από το 2011 διαχειρίζεται διάφορα περιουσιακά της στοιχεία. Στην υπό κρίση Αίτηση κατεχωρήθηκαν οι ακόλουθες Ενστάσεις: i. Ένσταση της Εναγόμενης 2 η οποία συνοδεύεται από ένορκη δήλωση του Haoula. ii. Ένσταση των Εναγομένων 3 και 4 η οποία συνοδεύεται από ένορκη δήλωση του Εναγόμενου
- iii. Ένσταση της Εναγόμενης 5 η οποία συνοδεύεται από ένορκη δήλωση της δικηγόρου Ν. Πελαβά και iv. Ένσταση των Εναγομένων 6 - 8 η οποία συνοδεύεται από ένορκη δήλωση της Soni. Συμπληρωματικές ένορκες Δηλώσεις Συμπληρωματικές ένορκες δηλώσεις καταχωρήθηκαν τόσο από μέρους της Ενάγουσας όσο και από μέρους όλων των εναγομένων ως ακολούθως: ■ Συμπληρωματική ένορκη δήλωση XXXXX Catanoi ημερ. 2/12/2019 εκ μέρους της Αιτήτριας. ■ Συμπληρωματική ένορκη δήλωση Εναγόμενου 4 ημερ. 12/12/2019 εκ μέρους των Καθ΄ων η Αίτηση 3 και
- ■ Συμπληρωματική ένορκη δήλωση XXXXX Λύτρα ημερ. 12/12/2019 εκ μέρους της Καθ΄ης η Αίτηση 2 ■ Συμπληρωματική ένορκη δήλωση XXXXX Πελαβά ημερ. 12/12/2019 εκ μέρους Καθ΄ης η Αίτηση
- ■ Συμπληρωματική ένορκη δήλωση XXXXX Αθάνατου ημερ. 12/12/2019 εκ μέρους Καθ΄ων η Αίτηση 6-
- Ένορκη δήλωση Catanoi Η υπό κρίση Αίτηση υποστηρίζεται από την ένορκη δήλωση Catanoi. Η σύνοψη των ισχυρισμών που προβάλλονται μέσω της ένορκης δήλωσης Catanoi καταγράφονται στις παραγράφους 7 - 13 οι οποίοι παρατίθενται κατωτέρω: § «Η παρούσα διαδικασία ηγέρθη επειγόντως από την XXXXX ως αποτέλεσμα πολύ πρόσφατων περιστατικών, τα οποία υπέπεσαν πολύ πρόσφατα στην αντίληψή της και τα οποία καθιστούν απολύτως ξεκάθαρο ότι οι Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2, οι οποίοι μέχρι πολύ πρόσφατα ήταν έμπιστοι συνεργάτες και αντιπρόσωποι της XXXXX και του VP, έχουν εμπλακεί σε μία ευρεία συνομωσία, προκειμένου να στερήσουν δολίως από την Oxana περιουσιακά της στοιχεία, με την προσδοκώμενη συμμετοχή, παθητική ή ενεργητική, των υπολοίπων Καθ' ων η Αίτηση. § Οι πληροφορίες που παρουσιάζονται στην παρούσα, καθιστούν εμφανές ότι οι Καθ' ων η Αίτηση 1 (τώρα φυγόδικος - βλ. επίσης παράγραφο 33 κατωτέρω) και 2, καταχρώμενοι την εμπιστοσύνη και τη φιλία τους με την XXXXX, αποφάσισαν να εκμεταλλευτούν τις δυσκολίες τις οποίες η ίδια και η οικογένειά της αντιμετωπίζουν σήμερα (βλ. παραγράφους 63 και 65 κατωτέρω), με σκοπό να καταχραστούν, κλέψουν και αποξενώσουν τα περιουσιακά της στοιχεία, προς ίδιον άδικο (unjust) όφελος. Για την τέλεση των πράξεων αυτών, ενέπλεξαν σε διάφορες μορφές, μεταξύ άλλων, τους Καθ' ων η Αίτηση 3, 4, 5, 6, 7 και 8, οι οποίοι, με την παθητική ή ενεργό εμπλοκή τους, διευκόλυναν και εξακολουθούν να βοηθούν (ορισμένοι εξ αυτών ενδεχομένως χωρίς δόλια σκοπιμότητα) το δόλιο σχέδιο και τη συνομωσία μεταξύ των Καθ' ων η Αίτηση 1 και
- § Όπως θα εξηγήσω κατωτέρω, οι Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2, οι οποίοι ήταν έμπιστοι συνεργάτες της Oxana και του VP, εξουσιοδοτημένοι να διαχειρίζονται ορισμένα από τα περιουσιακά στοιχεία της XXXXX για λογαριασμό της, μέσω ενός λεγάμενου «οικογενειακού γραφείου» ("family office"), το οποίο οι Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2 (φέρονται να) δημιούργησαν στο Ντουμπάι, προβαίνουν τώρα ενεργώς σε πράξεις, προκειμένου να «κλέψουν» περιουσιακά στοιχεία, των οποίων δικαιούχος είναι η XXXXX, είτε ρευστοποιώντας τα και λαμβάνοντας οι ίδιοι και για δικό τους όφελος το τίμημα της ρευστοποιήσεως (βλ. κατωτέρω μη εξουσιοδοτημένη πώληση της «Θαλαμηγού» - παράγραφοι 76 έως και 85 κατωτέρω) ή δίδοντας οδηγίες στους διευθυντές ή εκπροσώπους διαφόρων θυγατρικών (συμπεριλαμβανομένων αυτών που βρίσκονται στην Κύπρο - Καθ' ων η Αίτηση 3 και 4), να αρνούνται να λαμβάνουν εντολές από τους εκπροσώπους της XXXXX και να προβαίνουν σε πράξεις με σκοπό να αποκλείσουν από την πρόσβαση στα υποκείμενα (underlying) περιουσιακά στοιχεία τον πραγματικό και τελικό δικαιούχο τους, δηλ. την XXXXX. § Οι Καθ' ων η Αίτηση 3-8, από κοινού και ο καθένας από μόνο του, αποτελούν ενεργώς ή παθητικώς - ενδεχομένως χωρίς δόλο ή αγνοώντας τις πραγματικές προθέσεις των Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2 - συστατικό στοιχείο της ευρύτερης συνομωσίας εναντίον της XXXXX και για αυτό το λόγο, η XXXXX έλαβε επείγοντα νομικά μέτρα στην Κύπρο, προκειμένου να αποτρέψει οποιαδήποτε περαιτέρω αποξένωση ή διασκορπισμό περιουσιακών στοιχείων, των οποίων είναι η ίδια δικαιούχος. § Όπως θα εξηγήσω κατωτέρω, σε περίπτωση που τα αιτούμενα διατάγματα δεν εκδοθούν άμεσα, υφίσταται πραγματικός και άμεσος κίνδυνος ότι το υποκείμενο περιουσιακό στοιχείο, που αποτελεί μέρος του αντικειμένου της παρούσης διαδικασίας (δηλ. το Ισπανικό Ακίνητο, ως ορίζεται στην παράγραφο 53 κατωτέρω) θα ρευστοποιηθεί, θα απωλεσθεί για πάντα και κατά πάσα πιθανότητα το αντίτιμο αυτής της ρευστοποίησης θα καταστεί αδύνατον να εντοπιστεί και να επιστραφεί στην κυριότητα και τον έλεγχο της XXXXX, όπως έγινε και στην περίπτωση της Θαλαμηγού (όπως ο σχετικός όρος ορίζεται στην παράγραφο 78 κατωτέρω). § Δια της παρούσης σημειώνω ότι μόλις η XXXXX ανακάλυψε το δόλιο σχέδιο που καταρτίστηκε και σχεδιάστηκε από τους Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2, και το οποίο εμπεριέχει, μεταξύ άλλων, τη συμμετοχή των υπολοίπων Καθ' ων η Αίτηση, έδωσε εντολή σε δικηγόρους να προχωρήσουν άμεσα και χωρίς καθυστέρηση στην καταχώρηση της παρούσης Αγωγής και Αιτήσεως. § Κατωτέρω περιγράφω το ιστορικό υπόβαθρο, το οποίο οδήγησε στην καταχώρηση της παρούσης Αγωγής και Αιτήσεως και εξηγώ γιατί οι αιτούμενα διατάγματα, απαιτείται να εκδοθούν το ταχύτερο δυνατό, δεδομένου ότι κάθε ημέρα που περνά δημιουργεί πραγματικούς και άμεσους κινδύνους να κλαπούν περιουσιακά στοιχεία των οποίων δικαιούχος είναι η Oxana, συμπεριλαμβανομένου του Ισπανικού Ακινήτου (ως ορίζεται κατωτέρω)». Ένσταση Καθ΄ης η Αίτηση 2 Λόγοι Ένστασης
- Το Δικαστήριο δεν έχει δικαιοδοσία να ακούσει την παρούσα υπόθεση και/ή η Αιτήτρια είναι ένοχη «επιλογής ευνοϊκότερης δικαιοδοσίας» ("forum-shopping") αναφορικά με την επιλογή της να καταχωρήσει την παρούσα υπόθεση ενώπιον των Κυπριακών Δικαστηρίων και/ή η Αιτήτρια χρησιμοποιεί το διάταγμα που εκδόθηκε στην Κύπρο για να λάβει παρόμοια διατάγματα και σε άλλες δικαιοδοσίες.
- Οι προϋποθέσεις του άρθρου 32 του N. 14/1960 δεν πληρούνται .
- Οι προϋποθέσεις αναφορικά με την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων αποκάλυψης περιουσιακών στοιχείων δεν ικανοποιούνται.
- Οι προϋποθέσεις αναφορικά με την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων τύπου Norwich Pharmacal δεν ικανοποιούνται.
- Τα αιτούμενα διατάγματα τύπου Norwich Pharmacal αποτελούν απλώς αλιευτική αποστολή (fishing expedition) για λήψη πληροφοριών και/ή εγγράφων για να χρησιμοποιηθούν σε άλλες διαδικασίες.
- Η συνέχιση της ισχύος των εκδοθέντων διαταγμάτων και/ή η έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων προκαλεί ανεπανόρθωτες ζημίες στην Καθ' ης η Αίτηση 2 και/ή τα εκδοθέντα διατάγματα επηρεάζουν ουσιαστικά τις επιχειρηματικές δραστηριότητες της Καθ' ης η Αίτηση 2 και/ή τα εκδοθέντα διατάγματα είναι δρακόντεια.
- Το ισοζύγιο της ευχέρειας ξεκάθαρα κλίνει υπέρ της Καθ' ης η Αίτηση 2 και υπέρ της ακύρωσης των εκδοθέντων διαταγμάτων.
- Δεν πληρείται το στοιχείο του κατεπείγοντος .
- Η Αιτήτρια προσήλθε στο Δικαστήριο με μεγάλη καθυστέρηση.
- Η Αιτήτρια δεν προσήλθε στο Δικαστήριο με καθαρά χέρια (clean hands) και/ή δεν προέβηκε σε πλήρη και αληθινή αποκάλυψη (full and frank disclosure) των ουσιωδών γεγονότων που αφορούν την παρούσα υπόθεση και/ήη παραπλάνησε το Δικαστήριο και/ήαπέτυχε να πληροφορήσει το Δικαστήριο για τις πιθανές υπερασπίσεις που θα μπορούσε να έχει στην παρούσα υπόθεση η Καθ'ης η Αίτηση
- Η παρούσα υπόθεση και η παρούσα αίτηση καταχωρήθηκαν από την Αιτήτρια κακόβουλα και/ή καταπιεστικά και/ή με κακή πίστη (mala fides/bad faith) για να εξασφαλίσει αθέμιτο πλεονέκτημα έναντι των Καθ'ων η Αίτηση και/ή η Αίτηση αποτελεί κατάχρηση της δικαστικής διαδικασίας.
- Τα εκδοθέντα διατάγματα εκδόθηκαν καθ'υπέρβαση εξουσίας του Δικαστηρίου και/ή εκδόθηκαν ως τελική θεραπεία και/ή ισοδυναμούν με τελική θεραπεία που επιζητείται και με την αγωγή.
- Η παράγραφος 1 του Διατάγματος, εκδόθηκε παράνομα και/ή σε αντίθεση με την καθιερωμένη νομολογία (established case law) και τις αρχές που διέπουν την έκδοση απαγορευτικών διαταγμάτων, αφού η απαγόρευση επεκτείνεται σε περιουσιακά στοιχεία της Καθ' ης η Αίτηση 5 που βρίσκονται στο εξωτερικό, ενώ η Καθ'ης η Αίτηση 5 δεν είναι κυπριακή εταιρεία.
- Η Αιτήτρια απέτυχε να εξηγήσει γιατί η παράγραφος 1 του διατάγματος ήταν αναγκαία και τι επίδραση θα μπορούσε να έχει το εν λόγω διάταγμα που εκδόθηκε από Κυπριακό Δικαστήριο στην Ισπανία και/ή το Δικαστήριο εξέδωσε το διάταγμα της παραγράφου 1 μάταια.
- Η αγωγή της Αιτήτριας είναι μολυσμένη με παρανομία (tainted with illegality) και κανένα Δικαστήριο δεν πρέπει και/ή δεν μπορεί να την ακούσει και ως εκ τούτου καμιά θεραπεία δεν μπορεί να εκδοθεί υπέρ της.
- Η δοθείσα εγγύηση προς έκδοση των διαταγμάτων είναι ανεπαρκής και/ή έκδηλα δυσανάλογη των επιπτώσεων αυτών και/ή δεν συνάδει με τις πρόνοιες του άρθρου 9
(2)του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ.
- Η Αιτήτρια παρεμποδίζεται (estopped) από του να προωθεί την παρούσα υπόθεση και/ή να προβάλει τις αξιώσεις που προβάλει λόγω της προηγούμενης της συμπεριφοράς.
- Η ένορκη δήλωση που καταχωρήθηκε προς υποστήριξη της αίτησης είναι παράτυπη και/ή αντικανονική Ένσταση Καθ΄ων η Αίτηση 3 και 4-Λόγοι Ένστασης
- Δεν ικανοποιούνται οι προϋποθέσεις έκδοσης διαταγμάτων τύπου Norwich Pharmacal
- Λόγω της μη εφαρμογής των αρχών της Norwich Pharmacal και της Bankers Trust Co v. Shapira και λόγω του KΑΝΟΝΙΣΜΟΥ (ΕΕ) 2016/679 ο Καθ' ων η Αίτηση 4, είτε προσωπικά είτε εκ μέρους της Καθ' ης η Αίτηση 3 υπό την ιδιότητα του ως διευθυντής της, αδυνατεί και εμποδίζεται να αποκαλύψει τα εν λόγω στοιχεία αυτόβουλα εκτός αν διαταχθεί με σχετικό διάταγμα..
- Το αιτητικό 5 της Αίτησης είναι υπερβολικό αφού δεν αποκαλύπτεται οποιαδήποτε βάση αγωγής και/ή αγώγιμο δικαίωμα εναντίον των Καθ' ων η Αίτηση 3 και 4 και/ή η Αιτήτρια δεν δικαιούται σε οποιεσδήποτε πληροφορίες που αφορούν τα περιουσιακά στοιχεία των Καθ' ων η Αίτηση 3 και
- Οι προϋποθέσεις του άρθρου 32 του Περί Δικαστηρίων Νόμου Ν.14/60δεν πληρούνται, ήτοι: (α) Η Αιτήτρια δεν έχει αποδείξει την ύπαρξη σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση. (β) Η Αιτήτρια δεν έχει καλές πιθανότητες επιτυχίας και/ή καλό αγώγιμο δικαίωμα και/ή η απαίτηση της Αιτήτριας στηρίζεται σε παράνομες πράξεις και/ή ενέργειες της ίδιας και/ή η Αιτήτρια δεν έχει παρουσιάσει οποιαδήποτε επαρκή και/ή αποδεχτή μαρτυρία και/ή υλικό από το οποίο να προκύπτει ορατή πιθανότητα επιτυχίας. (γ) Δεν έχουν αποδειχθεί και/ή υποδειχθεί ότι συντρέχουν οποιοιδήποτε λόγοι που να ικανοποιούν την προϋπόθεση ότι η Αιτήτρια θα υποστεί ανεπανόρθωτη ζημία από τη μη έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων και/ή την ακύρωση των εκδοθέντων διαταγμάτων ημερομηνίας 21/10/2019 εφόσον η τυχόν ζημία της Αιτήτριας μπορεί εύκολα να αποτιμηθεί σε χρήμα και/ή δικαιοσύνη μπορεί να απονεμηθεί σε μεταγενέστερο στάδιο χωρίς τα διατάγματα ημερομηνίας 21/10/
- Η συνέχιση της ισχύος των εκδοθέντων διαταγμάτων και/ή η έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων προκαλεί ανεπανόρθωτες ζημίες στους Καθ' ων η Αίτηση.
- Το ισοζύγιο της ευχέρειας (balance of convenience) είναι σαφώς υπέρ της μη έκδοσης των αιτούμενων διαταγμάτων και/ή της ακύρωσης των εκδοθέντων διαταγμάτων και υπέρ των Καθ' ων η Αίτηση 3 και 4 και/ή εν πάση περιπτώσει η έκδοση και/ή η συνέχιση της ισχύος των αιτούμενων διαταγμάτων δεν είναι εύλογη και δίκαιη υπό τις περιστάσεις.
- Δεν πληρείται το στοιχείο του κατεπείγοντος
- Οι Αιτητές δεν προσήλθαν στο Δικαστήριο με καθαρά χέρια (clean hands) και δεν προέβηκαν σε πλήρη και αληθή αποκάλυψη των ουσιωδών γεγονότων (full and frank disclosure) που αφορούν στην παρούσα υπόθεση και/παραπλάνησαν το Δικαστήριο.
- Η Αιτήτρια παρεμποδίζεται (estopped) από του να προωθεί την παρούσα υπόθεση και/ή να προβάλει τις αξιώσεις που προβάλει λόγω της προηγούμενης της συμπεριφοράς.
- Η παράγραφος 1 του διατάγματος εκδόθηκε καθ' υπέρβαση εξουσίας αφού επεκτείνεται σε περιουσιακά στοιχεία της Καθ' ης η Αίτηση 5 στο εξωτερικό χωρίς αυτή να είναι κάτοικος Κύπρου και αναφορικά με περιουσία που βρίσκεται στο εξωτερικό.
- Ακόμη και αν η απαίτηση της Αιτήτριας είναι αληθινή, τέτοια απαίτηση είναι μολυσμένη από παρανομία (tainted by illegality) και/ή η απαίτηση της Αιτήτριας στηρίζεται σε παράνομες πράξεις και/ή ενέργειες και κανένα Δικαστήριο δεν πρέπει και/ή δεν μπορεί να την ακούσει.
- Δεν δίνονται οποιεσδήποτε λεπτομέρειες δόλου και/ή συνωμοσίας και σε κάθε περίπτωση δεν καταδεικνύεται οποιαδήποτε ανάμειξη και/ή εμπλοκή των Καθ' ων η Αίτηση 3 και 4 σε οποιαδήποτε αδικοπραξία.
- Το Δικαστήριο στερείται δικαιοδοσίας και/ή αρμοδιότητας να εξετάσει τα επίδικα στην υπό κρίση Αίτηση θέματα.
- Η δοθείσα εγγύηση προς έκδοση των διαταγμάτων είναι ανεπαρκής και/ή δεν συνάδει με τις πρόνοιες του άρθρου 9
(2)του Κεφ.
- Η Αίτηση ημερ. 17/10/2019 και/ή τα διατάγματα ημερ. 21/10/2019 αποτελούν κατάχρηση της δικαστικής διαδικασίας και/ή προωθούνται κακόπιστα.
- Τα εκδοθέντα και/ή τα αιτούμενα διατάγματα είναι δρακόντια και/ή εμποδίζουν την ομαλή διεξαγωγή των εργασιών των Καθ' ων η Αίτηση. Ένσταση Καθ΄ης η Αίτηση 5- Λόγοι Ένστασης Στην ένσταση της η Καθ΄ης η Αίτηση εξειδικεύει δύο μόνο λόγους ως ακολούθως: · Δεν μπορεί το Διάταγμα να απαγορεύει την Εναγόμενη 5 να δραστηριοποιείται · Τα Διατάγματα είναι φύσης και έκτασης που δεν μπορούν να εκδοθούν από το Δικαστήριο. Ένσταση των Εναγομένων 6 - 8- Λόγοι Ένστασης · Δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις του Άρθρου 32 του Ν.14/60για την έκδοση παρεμπιπτόντων διαταγμάτων. Τα εκδοθέντα διατάγματα έχουν εκδοθεί καθ' υπέρβαση εξουσίας και κάποια ή όλα από αυτά ισοδυναμούν με τελική θεραπεία που ζητείται και με την αγωγή. Οι Αιτητές δεν έχουν προσέλθει στο Δικαστήριο με καθαρά χέρια και ειδικότερα: δεν έχουν προβεί στον χρόνο που ζήτησαν την έκδοση ενδιάμεσων Διαταγμάτων χωρίς ειδοποίηση σε πλήρη και ειλικρινή αποκάλυψη όλων των ουσιαστικών γεγονότων που αφορούν την υπόθεση και/ή οι Αιτητές έχουν παραπλανήσει το Δικαστήριο και/ή παρουσίασαν στο Δικαστήριο ελλειπή και/ή μη ολοκληρωμένη εικόνα ως προς τα πραγματικά περιστατικά που δυνατόν να επηρέαζαν την κρίση του Δικαστηρίου, δεν έκαναν αναφορά σε όλα τα γεγονότα που γνώριζαν ή όφειλαν να γνωρίζουν και που συνιστούν υπερασπιστικούς ισχυρισμούς ή θέσεις των Καθ' ων η Αίτηση. Οι Αιτητές έχουν αποτύχει να ικανοποιήσουν και/ή στοιχειοθετήσουν επαρκώς την δικαιοδοτική προϋπόθεση του κατεπείγοντος και/ή δεν συνέτρεχε και/ή δεν συντρέχει κατεπείγουσα ανάγκη έκδοσης των αιτουμένων Διαταγμάτων. · Η παράγραφος 1 του Διατάγματος εκδόθηκε καθ' υπέρβαση εξουσίας και αποτελεί ανεπίτρεπτη απαγόρευση στους Καθ' ων η Αίτηση ένεκα του ότι, σε πλήρη αντίθεση με την Νομολογία και τις αρχές που διέπουν την έκδοση απαγορευτικών διαταγμάτων, η απαγόρευση επεκτείνεται σε περιουσιακά στοιχεία της Καθ' ης η Αίτηση 5 στο εξωτερικό χωρίς η τελευταία να είναι κάτοικος Κύπρου και αναφορικά με περιουσία που βρίσκεται στο εξωτερικό. Η παρούσα Αίτηση στερείται νομικού και/ή υπόβαθρου και/ή οι Αιτητές δεν έχουν καταδείξει ότι υπάρχει συζητήσιμη υπόθεση εναντίον των Εναγόμενων και/ή οι Αιτητές δεν νομιμοποιούνται να προωθούν την παρούσα αίτηση και/ή την υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγή, και/ή Οι Αιτητές δεν έχουν οποιονδήποτε νόμιμο αγώγιμο δικαίωμα και/ή αιτία αγωγής εναντίον των Εναγομένων /Καθ' ων η Αίτηση και/ή δεν νομιμοποιούνται να αξιώνουν την έκδοση οιωνδήποτε παρεμπιπτόντων διαταγμάτων και/ή διατάγματος αποκάλυψης εγγράφων εναντίων των Εναγομένων/Καθ' ων η Αίτηση με την υπό εξέταση αίτηση, και/ή η απαίτηση τους στηρίζεται σε παράνομες πράξεις και/ή ενέργειες, σύμφωνα με τη δική τους εκδοχή γεγονότων. Οι Αιτητές δεν έχουν παρουσιάσει επαρκή και/ή αποδεκτή μαρτυρία και/ή υλικό από το οποίο να προκύπτει ορατή πιθανότητα επιτυχίας στην αγωγή. Η μη έκδοση των αιτούμενων παρεμπιπτόντων διαταγμάτων δεν θα καταστήσει δύσκολη ή αδύνατη την απονομή δικαιοσύνης σε μεταγενέστερο στάδιο για τους Αιτητές, ούτε έχουν τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου επαρκή στοιχεία από τα οποία να προκύπτει ανάγκη έκδοσης των αιτουμένων Διαταγμάτων, προκειμένου να είναι δυνατή η απονομή πλήρους δικαιοσύνης. Η υπό εξέταση αίτηση προωθείται καταχρηστικά και/ή κακόπιστα και/ή εδράζεται σε αλλότρια κίνητρα και/ή αποσκοπεί μεταξύ άλλων σε απόκτηση αθέμιτου πλεονεκτήματος από την Αιτήτρια σε βάρος των Καθ' ων η Αίτηση. Τα εκδοθέντα Διατάγματα όπως επίσης και τα αιτούμενα διατάγματα είναι δρακόντεια και/ή εμποδίζουν την ομαλή διεξαγωγή των εργασιών των Καθ' ων η Αίτηση/Εναγομένων και/ή τη διαχείρηση της περιουσίας τους και/ή παραβλάπτουν τα επιχειρηματικά συμφέροντα των Εναγομένων/Καθ'ων η Αίτηση και/ή εμποδίζουν την εξάσκηση των συμβατικών και νόμιμων δικαιωμάτων των Καθ' ων η Αίτηση. Δεν δίδονται και/ή δεν υποστηρίζονται από μαρτυρία οιεσδήποτε λεπτομέρειες δόλου και/ή συνομωσίας και σε κάθε περίπτωση δεν καταδεικνύεται οποιαδήποτε ανάμειξη και/ή εμπλοκή των Καθ' ων η Αίτηση σε οποιαδήποτε αδικοπραξία. Δεν έχει στοιχειοθετηθεί η αναγκαιότητα έκδοσης και/ή πρακτικής εφαρμογής και/ή χρησιμότητας των αιτούμενων και/ή όλων των Διαταγμάτων, ώστε να ενεργοποιείται η δικαιοδοσία του Δικαστηρίου για έκδοση αυτών. Τα διατάγματα αποκάλυψης δεν μπορούν να εκδοθούν για τους πιο κάτω λόγους: Δεν ικανοποιούνται οι αρχές της νομολογίας για έκδοση διαταγμάτων τύπου Norwich Pharmacal. Αποτελούν προσπάθεια εξασφάλισης μαρτυρίας με αθέμιτο τρόπο. Είναι πολύ ευρείας εμβέλειας και δεν δικαιολογούνται από τα γεγονότα της υπόθεσης, και Η Αιτήτρια απότυχε να δικαιολογήσει και/ή να προσφέρει ικανοποιητική μαρτυρία γιατί θα πρέπει να εκδοθούν τέτοια διατάγματα. Νομική Πτυχή αναφορικά με την έκδοση Παρεμπίπτοντων Διαταγμάτων Προτού προχωρήσω να εξετάσω τα ζητήματα που έχουν εγερθεί και για τα οποία οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των διαδίκων έχουν αναφερθεί με εμπεριστατωμένο και άκρως βοηθητικό τρόπο για το Δικαστήριο τόσο στις γραπτές όσο και προφορικές αγορεύσεις τους θεωρώ κατάλληλο στάδιο να συνοψίσω τη νομική πτυχή που διέπει Αιτήσεις για Προσωρινά Διατάγματα. Το ουσιαστικό δίκαιο για την έκδοση συντηρητικών Διαταγμάτων παρέχεται στο Άρθρο 32 του Νόμου 14/60, ενώ η δικονομία για τέτοια διατάγματα προσδιορίζεται από τον περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο και Κανονισμούς[1]. Το Άρθρο αυτό παρέχει στο Δικαστήριο ευρεία εξουσία σχετικά με την έκδοση παρεμπιπτόντων Διαταγμάτων.[2] Οι ουσιαστικές προϋποθέσεις που το Άρθρο αυτό καθορίζει ότι πρέπει να συντρέχουν για να έχει το Δικαστήριο τη διακριτική ευχέρεια να εκδίδει παρεμπίπτοντα διατάγματα που θα έκρινε δίκαια ή πρόσφορα είναι οι εξής: (α) η ύπαρξη σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση (β) η ύπαρξη πιθανότητας να δικαιούται ο ενάγων σε θεραπεία (γ) το ότι θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο, εκτός αν εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα. Η πρώτη προϋπόθεση για την ύπαρξη του σοβαρού ζητήματος για εκδίκαση κατά τη δίκη έχει ερμηνευθεί ότι δεν περιλαμβάνει οτιδήποτε πέραν του να καταδειχθεί μια συζητήσιμη υπόθεση (arguable case) με βάση τα δικόγραφα. Η προϋπόθεση ύπαρξης πιθανότητας ο Ενάγων να δικαιούται σε θεραπεία επεξηγήθηκε ότι αναφέρεται στην απόδειξη ύπαρξης κάτι περισσότερο από απλή δυνατότητα επιτυχίας αλλά κάτι λιγότερο από το ισοζύγιο των πιθανοτήτων (balance of probabilities) που είναι το μέτρο και/ή βαθμός απόδειξης που απαιτείται στις αστικές υποθέσεις. Η «πιθανότητα» στα πλαίσια της επιφύλαξης του Άρθρου 32
(1)απαιτεί από τον Αιτητή μόνο να δείξει ορατό ενδεχόμενο επιτυχίας. Όσον αφορά την τρίτη προϋπόθεση, δηλαδή ότι χωρίς την έκδοση του διατάγματος θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο, αυτή εξετάζεται κάτω από το ερώτημα κατά πόσο η επιδίκαση αποζημιώσεων θα ήταν επαρκής θεραπεία με βάση τα γεγονότα της υπόθεσης. Δηλαδή αν η επιδίκαση των αποζημιώσεων υπέρ του ενάγοντα στο τελικό στάδιο της υπόθεσης είναι αρκετή για την κατοχύρωση των δικαιωμάτων του, τότε η έκδοση παρεμπίπτοντος διατάγματος δεν είναι απαραίτητη. Τα δύο πρώτα κριτήρια και προϋποθέσεις, είναι σε κάποιο βαθμό αλληλένδετα, ιδιαίτερα στην περιορισμένη σφαίρα εξέτασης σ΄αυτό το ενδιάμεσο στάδιο όπου τα δικόγραφα εξετάζονται μαζί με το αποδεικτικό υλικό που εμπεριέχεται στις ενόρκους δηλώσεις και της μαρτυρίας που προκύπτει από την αντεξέταση των ενόρκως δηλούντων. Μπορεί να λεχθεί ότι στην εξέταση της πρώτης προϋπόθεσης η βάση της αίτησης έχει άμεση σχέση με τη νομική θεμελίωση της αξίωσης, ενώ η δεύτερη προχωρεί και στην εξέταση της προσφερόμενης μαρτυρίας για την πραγματική θεμελίωση της αίτησης. Επιπρόσθετα με τις πιο πάνω τρεις προϋποθέσεις το Δικαστήριο θα πρέπει να σταθμίσει αν είναι εύλογο και δίκαιο να εκδώσει ή διατηρήσει το διάταγμα[3]. Το πραγματικό υπόβαθρο της Αίτησης πρέπει να διακριβούται μέσα από τις αντίστοιχες ένορκες δηλώσεις τηρούμενης της δυνατότητας αντεξέτασης που προνοείται από τη Δ.39 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Στο στάδιο όμως αυτό το Δικαστήριο δεν αναμένεται να αξιολογήσει τη μαρτυρία που τίθεται ενώπιον του και πρέπει να αποφεύγει τη διεξοδική διευκρίνιση και εξέταση επίδικων θεμάτων της αγωγής. Σ΄ αυτό το στάδιο το Δικαστήριο καλείται μόνο να εξετάσει κατά πόσο πληρούνται οι τρεις προϋποθέσεις που θέτει το Άρθρο 32 του Νόμου 14/60 όπως αναφέρθηκαν ανωτέρω. Για να αποδειχθούν δε οι τρεις αυτές προϋποθέσεις, ο αιτητής πρέπει να παραθέσει ενώπιον του Δικαστηρίου το υπόβαθρο της μαρτυρίας (the substratum of evidence), η οποία θα χρειαστεί σκοπό μόνο να δικαιολογήσει την έκδοση παρεμπίπτοντος διατάγματος[4]. Ωστόσο, τονίζω ότι σε ενδιάμεσες αιτήσεις, όπως η παρούσα, τα θέματα δεν αποφασίζονται τελεσίδικα από το Δικαστήριο το οποίο θα πρέπει να αποφεύγει να καταλήγει σε τελικά συμπεράσματα ως προς το πραγματικό και νομικό υπόβαθρο της υπόθεσης[5]. Διατάγματα τύπου Quia timet Στην υπό κρίση Αίτηση η Αιτήτρια επιδιώκει μεταξύ άλλων και διατάγματα τύπου Quia Timet. Τέτοιου είδους διατάγματα Quia Timet (προληπτικό διάταγμα) λόγω της φύσεως τους ποτέ δεν δίδονται ως θέμα ρουτίνας (as for course) και θα πρέπει να πληρούνται ιδιαίτερα κριτήρια. Τέτοιας φύσεως διατάγματα μπορεί να δοθούν μόνο όπου ο Αιτητής αποδεικνύει την ύπαρξη πολύ μεγάλης πιθανότητας με βάση τα γεγονότα για πρόκληση σ΄αυτόν μεγάλης ζημιάς στο μέλλον. Πρόκειται για δικαιοδοσία η οποία πρέπει να ασκείται με φειδώ και προσοχή. Σε τέτοιου είδους διάταγμα που αποβλέπει στο μέλλον σημασία έχει, λοιπόν, και το μέγεθος του κινδύνου πρόκλησης ζημιάς. Στην υπόθεση Szabo v. Esat Digifone Limited [1998] ILRM 102, 110 υποδεικνύεται: "for a quia timet injunction to be granted there would have to be a proven substantial risk of danger." Στο Σύγγραμμα Goldrein Wilkinson and Kershaw, Commercial Litigation (3η έκδοση) αναφέρεται ότι η απειλούμενη βλάβη πρέπει να είναι βέβαιη (certain) ή πολύ επικείμενη ("very imminent"). Εις το Σύγγραμμα «Commercial Injunctions» του Steven Gee, Q.C., 5η Έκδοση, σελ. 59, παρ. 2.029, αναφέρονται: «
(7)Quia timet injunctions A quia timet (since he fears) injunction is an injunction granted where no actionable wrong has been committed, to prevent the occurrence of an actionable wrong, or to prevent repetition of an actionable wrong. Before the Judicature Acts it was the sole preserve of the old High Court of Chancery to grant such an injunction where there had been no prior wrong. Sir George Jessel M.R. said no jurisdiction of the old Court of Chancery was more valuable and no subject more frequently the cause for bills for injunction than to restrain threatened injury. But the jurisdiction involves proof that unless the court intervenes by injunction there is a real risk that an actionable wrong will be committed; that an injunction would do no harm is not a justification for granting it. Usually this will be by evidence that the defendant has threatened to do the particular wrongful act "no-one can obtain a quia timet order by merely saying "Timeo" (literally "I fear")» (δικές μου υπογραμμίσεις) Επισημαίνεται ότι λόγω της φύσης του διατάγματος απαιτείται σαφής και ισχυρή μαρτυρία ότι ο απειλούμενος κίνδυνος είναι άμεσος και ορατός και η ζημιά αναπόφευκτη, σοβαρή και τέτοια που να μην αποζημιώνεται χρηματικά[6]. Αιτούμενες Αξιώσεις και Θεραπείες Προτού εξετασθούν τα ζητήματα που εγείρονται στην παρούσα Αίτηση κρίνεται σκόπιμο να γίνει αρχικά αναφορά στις αιτούμενες στην Αγωγή αξιώσεις και θεραπείες. Με βάση το περιεχόμενο του Γενικά Οπισθογραφημένου Κλητηρίου η που καταχωρήθηκε και με βάση τις θεραπείες που επιζητούνται στην παρούσα υπόθεση διαπιστώνω ότι επιδιώκεται η έκδοση Δηλωτικών Αποφάσεων ότι: ▬ Η Αιτήτρια είναι η μόνη πραγματική και/ή τελική δικαιούχος όλων των μετοχών στο κεφάλαιο των Εναγομένων 3, 5, 6 και 7 και των περιουσιακών στοιχείων των εν λόγω Εναγομένων ▬ Οι Εναγόμενοι 1 και/ή 2 ουδέν δικαίωμα έχουν επί των Εναγομένων 3, 5, 6 και 7 είτε ως επίτροποι εμπιστεύματος της Ενάγουσας είτε άλλως πως ▬ Οι Εναγόμενοι 1 και/ή 2 ή οποιοσδήποτε εξ αυτών έχουν προβεί σε δόλιες και/ή παράνομες ενέργειες στην Κύπρο κατά της Ενάγουσας και/ή ότι οι Εναγόμενοι 1 και 2 έχουν συνωμοτήσει μεταξύ τους και/ή με άλλα πρόσωπα στην Κύπρο και αλλού με σκοπό την καταδολίευση της Ενάγουσας και/ή την πρόκληση οικονομικής ζημιάς στην Ενάγουσα Επιπλέον επιδιώκονται εναντίον των Εναγομένων 1 και 2 γενικές και ειδικές αποζημιώσεις για ζημιές που η Ενάγουσα έχει υποστεί συνεπεία των δολίων και/ή άλλων αδικοπραξιών και/ή παράνομων ενεργειών και/ή συνωμοσιών των Εναγομένων 1 και/ή 2 Διαζευκτικά η Ενάγουσα επιδιώκει εναντίον όλων των Εναγομένων και του καθενός ξεχωριστά δυνάμει της Αρχής Δήλωση Quia Timet και/ή Απόφαση με την οποία να απαγορεύεται σε κάθε ένα από αυτούς να αποξενώσουν οποιαδήποτε περιουσία έκαστος έχει εγγεγραμμένη επ΄ονόματι του ή δικαιούται σε εγγραφή ως τελικός δικαιούχος τέτοιας περιουσίας και η οποία ανήκει στην Ενάγουσα υπό την ιδιότητα της ως τελικός δικαιούχος των μετοχών στο κεφάλαιο των Εναγομένων 3, 5, 6 και
- Με βάση τα πιο πάνω διαπιστώνεται ότι εγείρονται ως βάσεις αγωγής, μεταξύ άλλων δόλος, απάτη, συνομωσία με σκοπό την καταδολίευση Σύνοψη Γεγονότων και Εκατέρωθεν Εκδοχών Ακολουθεί στη συνέχεια μία σύνοψη των ουσιωδών στην παρούσα υπόθεση γεγονότων που περιβάλλουν την υπόθεση, όπως αυτά προκύπτουν από την Αίτηση και Ενστάσεις καθώς και τις ένορκες δηλώσεις που καταχωρήθηκαν εκατέρωθεν. Θα επιχειρηθεί βασικά η καταγραφή των προβαλλόμενων από κάθε πλευρά εκδοχών. Εκδοχή Αιτήτριας Η Αιτήτρια και ο σύζυγός της VP διαμένουν στο Miami των ΗΠΑ με την οικογένειά τους και έχουν υποβάλει αίτηση για χορήγηση πολιτικού ασύλου[7]. Κατά την περίοδο του χωρισμού τους (2010-2011) λόγω της εμπλοκής του VP στην πολιτική προέβησαν σε φιλικό διαμοιρασμό της οικογενειακής περιουσίας μέσω εταιρικών δομών[8]. Η παρούσα διαδικασία αφορά κυρίως την περιουσία στην Ισπανία (Ισπανικό ακίνητο) και τη θαλαμηγό (το γιοτ) των οποίων τελικός δικαιούχος ήταν ανέκαθεν η Αιτήτρια[9]. Ο VP και η Αιτήτρια κατείχαν τα περισσότερα από τα περιουσιακά τους στοιχεία μέσω διαφόρων εταιρικών δομών με ονομαστικούς μετόχους και Διευθυντές. Οι εν λόγω εταιρικές δομές τύγχαναν διαχείρισης σε καθημερινή βάση από εξουσιοδοτημένα από τον VP και την Αιτήτρια άτομα συμπεριλαμβανομένων του Καθ' ου η Αίτηση 1 και της Καθ' ης η Αίτηση 2[10]. Οι Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2, οι οποίοι υπήρξαν έμπιστοι συνεργάτες και αντιπρόσωποι της Αιτήτριας και του VP, μέχρι πολύ πρόσφατα καταχρώμενοι της εμπιστοσύνης και φιλίας τους με την Αιτήτρια και εκμεταλλευόμενοι της δυσκολίες που η ίδια και η οικογένεια της αντιμετωπίζουν έχουν εμπλακεί σε μια ευρεία συνωμοσία με την παθητική ή ενεργή εμπλοκή μεταξύ άλλων των Καθ' ων η Αίτηση 3 - 8[11] προκειμένου να στερήσουν δολίως από την Αιτήτρια περιουσιακά της στοιχεία. Οι Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2 χρησιμοποιώντας ένα οικογενειακό γραφείο το οποίο φέρονται να δημιούργησαν στο Dubai που προορίζετο για τη διαχείριση των περιουσιακών τη στοιχείων της Αιτήτριας και VP προέβησαν σε πράξεις προκειμένου να κλέψουν περιουσιακά στοιχεία των οποίων δικαιούχος είναι η Αιτήτρια. Μεταξύ αυτών των περιουσιακών της στοιχείων συγκαταλέγεται το γιοτ για το οποίο έλαβαν οι Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2 το τίμημα της ρευστοποιήσεως από μη εξουσιοδοτημένη πώληση του και το Ισπανικό Ακίνητο[12]. Η Αιτήτρια και ο VP κατείχαν τα περισσότερα από τα περιουσιακά τους στοιχεία μέσω διαφόρων εταιρικών δομών με ονομαστικούς μετόχους και Διευθυντές προς διασφάλιση της εμπιστευτικότητας σε ό,τι αφορά την ιδιοκτησία τους για σκοπούς προστασίας της πολιτικής σταδιοδρομίας του VP από πολιτικές επιθέσεις καθώς και για προστασία από την υψηλή επικινδυνότητα του εταιρικού περιβάλλοντος στη Μολδαβία[13]. Για το Ισπανικό Ακίνητο τελικός δικαιούχος ενεγράφη ο Καθ' ου η Αίτηση 8 καθ' υπόδειξη των Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2 ενώ πραγματική τελική δικαιούχος είναι η Αιτήτρια. Ούτε η Αιτήτρια ούτε κανένα μέλος της ομάδας της γνώριζαν[14] τον Καθ' ου η Αίτηση 8 όπως και άλλου που επρόκειτο να αποτελέσουν δηλούμενους τελικούς δικαιούχους εταιρικών δομών λόγω της εμπιστοσύνης που η Ενάγουσα και ο VP διατηρούσαν προς τον Καθ' ου η Αίτηση 1[15]. Η Αιτήτρια κατέστη τελικός δικαιούχος του Ισπανικού Ακινήτου τον Οκτώβριο του 2018 στο πλαίσιο μιας σειράς συναλλαγών συμπεριλαμβανομένων και ανταλλαγών περιουσιακών στοιχείων μεταξύ εταιρειών στις οποίες τελικός δικαιούχος ήταν η ίδια και αριθμού εταιρειών τελικός δικαιούχος των οποίων ήταν ο Ρώσος επιχειρηματίας κ. Goncharenko[16]. Όταν η Ενάγουσα και ο VP γνωρίστηκαν με τον Καθ' ου η Αίτηση 1 ο τελευταίος τους παρουσιάστηκε ως ενεργό μέλος της UNI-ASIA GROUP LIMITED η οποία κατονομάζεται ως η πραγματική Uniasia και όχι για τον Όμιλο Uniasia ο οποίος κατονομάζεται ως εικονική Uniasia η οποία ενεργεί μέσω ενός γραφείου στο Dubai όπου βρίσκονται οι Καθ' ων η Αίτηση 1, 2 και 8[17]. Τόσο η Αιτήτρια όσο και ο VP είχαν πειστεί ότι ο Καθ΄ου η Αίτηση 1 ήταν ένας έμπειρος και έντιμος πάροχος εταιρικών υπηρεσιών[18]. Κατά το 2011 ο Καθ΄ου η Αίτηση 1 προσελήφθη και άρχισε να προσφέρει εταιρικές υπηρεσίες στην Αιτήτρια και τον VP. Σε κατοπινό στάδιο ο VP και η Αιτήτρια αποφάσισαν να συστήσουν ένα οικογενειακό γραφείο στο Dubai με τον Καθ΄ου η Αίτηση και της Καθ΄ης η Αίτηση 2 οι οποίοι ήταν τα πρόσωπα που εξουσιοδοτήθηκαν προκειμένου να διαχειρίζονται και να διευθύνουν συγκεκριμένα περιουσιακά στοιχεία. Παρά το γεγονός ότι τα περιουσιακά στοιχεία τα οποία επρόκειτο να τυγχάνουν διαχείρισης μέσω του οικογενειακού γραφείου στο Dubai είχαν τελικό δικαιούχο την Αιτήτρια ο Καθ΄ου η Αίτηση 1 και η Καθ΄ης η Αίτηση 2 συμβούλευσαν με πειστικό τρόπο την Αιτήτρια και τον VP ότι τα περιουσιακά στοιχεία πρέπει να κατέχονται μέσω δομών με εγγεγραμμένο τελικό δικαιούχο την Καθ΄ης η Αίτηση 2 ή τον Καθ΄ου η Αίτηση 1 ή τον Καθ΄ου η Αίτηση 8 ή άλλα άτομα γνωστά του Καθ΄ου η Αίτηση 1 τα οποία, σύμφωνα με εκείνον, τελούσαν απευθείας υπό τον έλεγχο και την επίβλεψη του[19]. Δεδομένου ότι η Αιτήτρια και ο VP θεωρούσαν τον Καθ΄ου η Αίτηση 1 και την Καθ΄ης η Αίτηση 2 και κατ΄επέκταση τους γνωστούς τους μεταξύ αυτών και τον Καθ΄ου η Αίτηση 8 ως έμπιστα πρόσωπα η Αιτήτρια εμπιστεύτηκε στους Καθ΄ων η Αίτηση 1 και 2 διάφορα περιουσιακά στοιχεία, μεταξύ των οποίων το γιοτ και την Ισπανική περιουσία, που επρόκειτο να τυγχάνουν διαχείρισης από το οικογενειακό γραφείο στο Dubai. Εκδοχή Καθ΄ης η Αίτηση 2 Η Καθ΄ης η Αίτηση 2 δεν είχε ποτέ ενεργήσει ως ονομαστικός μέτοχος (nominee)/εμπιστευματοδόχος (trustee) προς όφελος της XXXXX ή κάποιου άλλου ατόμου[20]. Ο Καθ΄ου η Αίτηση 1 ήταν σύμβουλος σε μια από τις εταιρείες της XXXXX στο παρελθόν. O Καθ΄ου η Αίτηση 1 έχει σταματήσει να παρέχει οποιεσδήποτε υπηρεσίες στην εταιρεία από τον Νοέμβριο 2016[21]. Η Καθ΄ης η Αίτηση 2 ήταν ιδιοκτήτρια και Διευθύντρια της Uniasia στο Χονγκ - Κόνγκ, στη Σιγκαπούρη και στο Ντουμπάι. Η Καθ΄ης η Αίτηση 2 δεν είχε δηλώσει ποτέ ότι σχετιζόταν με οποιαδήποτε άλλη εταιρεία Uniasia όπως λανθασμένα δηλώθηκε στην Ένορκη Δήλωση AC[22]. Κατά πάντα ουσιώδη χρόνο όταν η Καθ΄ης η Αίτηση 2 σχετιζόταν με την Uniasia στο Ντουμπάι, η Uniasia ήταν μια δεόντως εγγεγραμμένη εταιρεία στο Διεθνές Χρηματοπιστωτικό Κέντρο στο Ντουμπάι, (Dubai International Financial Center, «DIFC») εγγεγραμμένη στην Αρχή Οικονομικών Υπηρεσιών του Ντουμπάι (Dubai Financial Services Authority, «DFSA») που ρυθμίζει τις δραστηριότητες μιας Καθορισμένης Μη-Χρηματοοικονομικής Επιχείρησης ή Επαγγέλματος (Designated Non-Financial Business or Profession, «DNFBPs»). Οι δραστηριότητες της Uniasia στο Ντουμπάι ρυθμίζονταν από τους κανονισμούς της DNFBP υπό την ιδιότητα της ως πάροχος εταιρικών υπηρεσιών[23]. Με το πέρασμα του καιρού και από την αρχή της σχέσης της XXXXX με την Uniasia, η XXXXX δημιούργησε με την Uniasia διάφορα εταιρικά «οχήματα» σε διάφορες δικαιοδοσίες, που κατά πάντα ουσιώδη χρόνο ανήκαν σε αυτή είτε άμεσα είτε μέσω άλλων εταιρικών δομών που ρητώς της ανήκαν και τις οποίες ήλεγχε άμεσα ή έμμεσα. Επισυνάπτεται ως Τεκμήριο 15 τα έγγραφα που είχε αφήσει η XXXXX στην XXXXX. H Uniasia βοήθησε την Oxana να ανοίξει τραπεζικούς λογαριασμούς σε διάφορες δικαιοδοσίες[24]. Η Καθ΄ης η Αίτηση 2 δεν εμπλέκεται σε οποιαδήποτε εγκατάσταση οικογενειακού γραφείου στο Ντουμπάι με την XXXXX ή γενικότερα. Δεν υπήρξαν ποτέ συζητήσεις για την εγκατάσταση ενός οικογενειακού γραφείου με την XXXXX σε καμία χρονική περίοδο. Ένα οικογενειακό γραφείο είναι μια πολύ καλά ρυθμισμένη οντότητα στο DIFC. Η Καθ΄ης η Αίτηση 2 δεν έχει ποτέ προσποιηθεί ότι της ανήκει οικογενειακό γραφείο και δεν της ανήκει οποιοδήποτε οικογενειακό γραφείο. Εφόσον ένα τέτοιο γραφείο θα έπρεπε να εγγραφεί στις αρχές του DIFC στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, κατόπιν έρευνας που ο ομνύων διενήργησε στο αρχείο των σχετικών αρχών επιβεβαιώνει ότι ένα τέτοιο γραφείο δεν έχει εγκατασταθεί[25]. Η Καθ΄ης η Αίτηση 2 η ίδια, υπό την παλαιότερη ιδιότητα της ως σύμβουλος στην Uniasia, σύστησε μόνο τους αντιπροσώπους του Καθ΄ου η Αίτηση 8 στους αντιπροσώπους της XXXXX, καθώς αυτή σκεφτόταν να χρηματοδοτήσει εν μέρει την ανάπτυξη στην Ισπανία. Ο Καθ΄ου η Αίτηση 8 κατείχε την εταιρεία του για αρκετό καιρό πριν την εν λόγω πράξη[26]. Η Καθ΄ης η Αίτηση 2 δεν πώλησε το Γιωτ τον Αύγουστο του 2019 αλλά πολύ νωρίτερα. Αυτό αποδεικνύει ξανά ότι οι δηλώσεις που έκανε η XXXXX και ο AC στην Ένορκη Δήλωση AC είναι λανθασμένες. Επιπλέον, το Γιωτ άνηκε στην Καθ΄ης η Αίτηση 2 και το είχε αγοράσει χρησιμοποιώντας τα δικά της κεφάλαια και χρήματα. Η Καθ΄ης η Αίτηση 2 έχει, επίσης, πληρώσει με τα δικά της χρήματα όλα τα έξοδα που αφορούν το Γιωτ[27]. Εκδοχή Καθ' ων η Αίτηση 3 και 4 Η εκδοχή των Εναγομένων/Καθ' ων η Αίτηση 3 και 4 συνοψίζεται ως ακολούθως: Ο Καθ' ου η Αίτηση 4 είναι δικηγορικός υπάλληλος στη δικηγορικά εταιρεία KINANIS LLC με καθήκοντα, μεταξύ άλλων, προσφοράς διοικητικών και γραμματειακών υπηρεσιών σε πελάτες του εργοδότη του[28]. Η δικηγορική εταιρεία KINANIS LLC μέσω του Καθ' ου η Αίτηση 4 προσφέρει τις διοικητικές υπηρεσίες διευθυντή (Nominee Director) και γραμματέα στην Καθ' ης η Αίτηση 3 και ονομαστικού μετόχου (Nominee Shareholder) στην εταιρική δομή της Καθ' ης η Αίτηση 3 προς όφελος συγκεκριμένου δικαιούχου (beneficiary) ως επίσης και εγγεγραμμένου γραφείου[29]. Ούτε ο Καθ' ου η Αίτηση 4 ούτε η δικηγορική εταιρεία KINANIS LLC έχουν σε οποιοδήποτε στάδιο γνωρίσει ή μιλήσει με τον ενόρκως δηλούντα στην Αίτηση κ. Catanoi και/ή την Αιτήτρια. Από την ημέρα που αγοράστηκε η Καθ' ης η Αίτηση 3 ο τελικός δικαιούχος που δηλώθηκε σε αυτούς ήταν ο Καθ' ου η Αίτηση 8[30]. Η Καθ' ης η Αίτηση 3 συστάθηκε στις 23/1/2014 από τη δικηγορική εταιρεία KINANIS LLC ως (shelf company) με σκοπό να πωληθεί σε πελάτες της. Στις 7/2/2014 η KINANIS LLC έλαβε γραπτές οδηγίες από τον Καθ' ου η Αίτηση 8, μέσω λογιστικού γραφείου της Ρουμανίας, το οποίο, κατά τον ουσιώδη χρόνο, ενεργούσε ως αντιπρόσωπος του Καθ' ου η Αίτηση 8, για την αγορά της Καθ' ης η Αίτηση
- Η Καθ' ης η Αίτηση 3 πωλήθηκε στον Καθ' ου η Αίτηση 8 και στις 10/2/2014 διεκπεραιώθηκαν οι αιτούμενες από τον Καθ' ου η Αίτηση 8 αλλαγές στη δομή της. Από τις 7/2/2014 η KINANIS LLC και οι υπαλλήλοι της ενεργούσαν με βάση τις γραπτές οδηγίες του Καθ' ου η Αίτηση 8 ημερ. 7/2/2014[31]. Κατά τον ουσιώδη χρόνο, ο Καθ' ου η Αίτηση 4, η KINANIS LLC και οι υπαλλήλοι της αναγνώριζαν και αναγνωρίζουν ως τελικό δικαιούχο της Καθ' ης η Αίτηση 3 τον Καθ' ου η Αίτηση
- Όλες οι οδηγίες σε σχέση με τη διαχείριση της Καθ' ης η Αίτηση 3 δίδονταν από τον Καθ' ου η Αίτηση 8 και/ή τους εξουσιοδοτημένους αντιπροσώπους του. Οι ισχυρισμοί της Αιτήτριας ότι αυτή κατέχει δικαίωμα ή συμφέρον στην Καθ' ης η Αίτηση 3 και ότι αυτή είναι η τελική δικαιούχος της Καθ' ης η Αίτηση 3 ήρθαν για πρώτη φορά στη γνώση των Καθ' ων η Αίτηση με την επίδοση της υπό κρίση Αίτησης και παρούσας Αγωγής[32]. Ουδέποτε η Αιτήτρια ή οποιοσδήποτε αντιπρόσωπός της αποτάθηκε στους Καθ' ων η Αίτηση από το 2014 που πωλήθηκε η Καθ' ης η Αίτηση 3 στον Καθ' ου η Αίτηση 8 ότι πραγματικός ιδιοκτήτης ήταν άλλος από τον Καθ' ου η Αίτηση 8 και συγκεκριμένα την Αιτήτρια[33]. Στις 18/12/2015 ο Καθ΄ου η Αίτηση 4 και η KINANIS LLC έλαβαν από τον Καθ΄ου η Αίτηση 8 νέα επιστολή κάλυψης υπογεγραμμένη από τον ίδιο η οποία τους εξουσιοδοτούσε να λαμβάνουν οδηγίες από τον ίδιον ή την XXXXX Nourescu ή XXXXX Alexandrescu[34]. Στις 24/11/2015 ο τον Καθ' ου η Αίτηση 8 τους πληροφόρησε ότι μεταβίβασε το δικαίωμα του στις μετοχές της Καθ΄ης η Αίτηση 3 στην Καθ΄ης η Αίτηση
- Με βάση τις πληροφορίες που δόθηκαν στην KINANIS LLC από τον Καθ' ου η Αίτηση 8 και τους αντιπροσώπους του η Καθ' ης η Αίτηση 6 ήταν εταιρεία της οποίας τελικός δικαιούχος ήταν ο Καθ' ου η Αίτηση
- Περαιτέρω ο Καθ' ου η Αίτηση 8 τους έδωσε οδηγίες όπως εκδώσουν Έγγραφο Εμπιστεύματος προς όφελος της Καθ΄ης η Αίτηση 6 (Τεκμήριο 7). Με βάση τις πληροφορίες που είχαν δοθεί στην KINANIS LLC από τον Καθ' ου η Αίτηση 8 και αντιπροσώπους του, το δικαίωμα του Καθ' ου η Αίτηση 8 επί της Καθ΄ης η Αίτηση 6 κατείχετο μέσω της Καθ΄ης η Αίτηση 7[35]. Σε συμμόρφωση με τις οδηγίες του Καθ' ου η Αίτηση 8 ημερ. 24/11/2015 ο Καθ' ου η Αίτηση 4 εξέδωσε νέο Έγγραφο Εμπιστεύματος αναφορικά με τις 2000 μετοχές της Καθ΄ης η Αίτηση 3 προς όφελος της Καθ΄ης η Αίτηση
- Επισυνάπτεται ως Τεκμήριο 9 το Declaration of Trust ημερ. 24/11/2015[36]. Περαιτέρω, αναφέρεται ότι ουδέποτε ότι ο Καθ' ου η Αίτηση 4 και η KINANIS LLC έλαβαν οποιεσδήποτε οδηγίες σε σχέση με την Καθ' ης η Αίτηση 3 από τον Καθ' ου η Αίτηση 1[37]. Ο μόνος λόγος για τον οποίο η Αιτήτρια και ο A.Catanoi γνωρίζουν για την περιουσία στην Ισπανία είναι λόγω του ότι η Αιτήτρια έδειξε ενδιαφέρον να επενδύσει στο έργο πράγμα που τελικά δεν έγινε και τα έγγραφα τα οποία επισυνάπτουν τα έλαβαν από τη διαδικασία άσκησης δέουσας επιμέλειας (due diligence procedure) η οποία διεξήχθη για τους σκοπούς της επένδυσης στο έργο[38]. O Καθ' ου η Αίτηση 4 ενεργούσε πάντοτε με βάση τις οδηγίες που δίδονταν από τους εξουσιοδοτημένους από τον Καθ' ου η Αίτηση 8 αντιπροσώπους του με βάση τις επιστολές κάλυψης (indemnity letters).[39] Εκδοχή Καθ' ων η Αίτηση 6 - 8 Ο Καθ' ου η Αίτηση 8 είναι ο Διευθυντής και ο τελικός δικαιούχος της Καθ' ης η Αίτηση 6 και της Καθ' ης η Αίτηση 7 και μέσω αυτών της Καθ' ης η Αίτηση 5 και Καθ' ου η Αίτηση 3[40]. Ο Καθ' ου η Αίτηση 8 δεν γνωρίζει την Αιτήτρια και τον σύζυγό της ούτε προσωπικά ούτε μέσω των αντιπροσώπων τους[41]. Η Αιτήτρια ουδέποτε υπήρξε ιδιοκτήτρια του Ισπανικού Ακινήτου είτε με την προσωπική της ιδιότητα, είτε μέσω όποιας εταιρικής οντότητας. Το Ισπανικό Ακίνητο πάντοτε ανήκε στην Καθ' ης η Αίτηση 5 και το σύνολο των μετοχών της Καθ' ης η Αίτηση 5 αγοράστηκαν από τον Καθ' ου η Αίτηση 8 τον Οκτώβριο 2018[42]. Ο Καθ' ου η Αίτηση 8 είναι επιτυχημένος επιχειρηματίας (businessman) και ιδιαίτερα εύπορος έχοντας αρκετά περιουσιακά στοιχεία[43]. Ο Καθ' ου η Αίτηση 8 αν και γνωρίζει τον Καθ' ου η Αίτηση 1 δεν είχε οποιαδήποτε επαγγελματική συναλλαγή μαζί του μετά το 2016 και συνεπώς δεν γνωρίζει ούτε πού βρίσκεται ούτε τις επαγγελματικές του δραστηριότητες[44]. Ούτε η Καθ' ης η Αίτηση 3 ούτε ο Καθ' ου η Αίτηση 4 έχουν οποιαδήποτε νομική υποχρέωση να ενεργούν σύμφωνα με τις οδηγίες είτε της Αιτήτριας είτε του αντιπροσώπου της αφ' ης στιγμής δεν είναι ούτε ιδιοκτήτριας ούτε μέτοχο και δεν σχετίζεται με οποιοδήποτε τρόπο με την Καθ' ης η Αίτηση 3[45]. Το Ισπανικό ακίνητο ανήκει στην Καθ' ης η Αίτηση 5 η οποία αγοράστηκε από τον Καθ' ου η Αίτηση 8 από τις εταιρείες Atranki Holdings Ltd και Koseva Holdings Ltd. Ο Καθ' ου η Αίτηση 8 εξαγόρασε τις μετοχές της Καθ' ης η Αίτηση 5 μέσω δύο εταιρειών του, την Καθ' ης η Αίτηση 3 και την EFA από την De Bron Administratie Bv η οποία ανήκει εξ ολοκλήρου στην Atranki και από την Trading House 2000 BV η οποία ανήκει εξ ολοκλήρου στην Kosevas. Αργότερα οι μετοχές της Καθ' ης η Αίτηση 5 που ανήκαν στην EFA οι οποίες αντιστοιχούσαν στο 14% του μετοχικού κεφαλαίου της Καθ' ης η Αίτηση 5 μεταβιβάστηκαν στην Καθ' ης η Αίτηση 3 με αποτέλεσμα η Καθ' ης η Αίτηση 3 να καταστεί η μοναδική μέτοχος της Καθ' ης η Αίτηση 5 (και η Καθ' ης η Αίτηση 5 να κατέχεται εξ ολοκλήρου από την Καθ' ης η Αίτηση 3)[46]. Ο Καθ' ου η Αίτηση 8 είναι ο τελικός δικαιούχος των Καθ΄ων η Αίτηση 7, 6, 3 και 5 και μέσω της Καθ' ης η Αίτηση 5 του Ισπανικού Ακινήτου. Το ιδιοκτησιακό καθεστώς της Καθ' ης η Αίτηση 5 και, συνεπακόλουθα του Ισπανικού Ακινήτου μέσω της πιο πάνω εταιρικής δομής, απεικονίζεται στο διάγραμμα που επισυνάπτεται στο Τεκμήριο 2 (Ownership Structure for Spain Property)[47]. Ο Καθ' ου η Αίτηση 8 είχε επιχειρηματικές και εταιρικές σχέσεις με την Uniasia η οποία δραστηριοποιείται στο Dubai, Hong Kong και Σιγκαπούρη και η οποία ουδέποτε είτε άμεσα είτε έμμεσα δεν ισχυρίστηκε ότι συνδέεται με την Uni - Asia Group Limited από την Κορέα ή την Ιαπωνία[48]. Η Αιτήτρια έχει αποσπασματικές πληροφορίες για την περιουσία στην Ισπανία γιατί είχε ενημερώσει την Uniasia, η οποία ενημέρωση τον Καθ' ου η Αίτηση 8, ότι ενδιαφερόταν να επενδύσει στο Ισπανικό ακίνητο έτσι ώστε να ολοκληρωθεί το έργο αλλά ουδέποτε τελικά έλαβε χώρα οποιαδήποτε άλλη επένδυση[49]. Η Uniasia σύστησε στον Καθ' ου η Αίτηση 8 τους αντιπροσώπους των εταιρειών Atranki και Kosevas[50]. Ο Καθ' ου η Αίτηση 8 γνώριζε την Καθ' ης η Αίτηση 2 υπό την ιδιότητα της ως διευθύνουσας συμβούλου της Uniasia. Ο Καθ' ου η Αίτηση 8 ήταν και συνεχίζει να παραμένει πελάτης της Uniasia (τώρα Quantiq) η οποία παρέχει στον Καθ' ου η Αίτηση 8 εταιρικές και διαχειριστικές συμβουλές για διάφορες εταιρείες που ανήκουν σε αυτόν μεταξύ άλλων της Καθ' ης η Αίτηση 3[51]. Στην ένορκη δήλωση Soni επισυνάπτονται ως Τεκμήριο 3 δημοσιεύματα σύμφωνα με τα οποία ο VP είναι ένας διεθνώς καταζητούμενος εγκληματίας που υπήρξε ισχυρό πολιτικό πρόσωπο της Μολδαβίας με τεράστια επιρροή. Συμπληρωματικές Ένορκες Δηλώσεις Στη συμπληρωματική ένορκη δήλωση Cataoni προβάλλεται, μεταξύ άλλων, ο ισχυρισμός ότι ενώ ο Καθ΄ ου η Αίτηση 4 είχε υπογράψει αριθμό πληρεξουσίων εκ μέρους των μελών της ομάδας της Ενάγουσας με τα οποία εξουσιοδοτείτο να ενεργήσει για λογαριασμό της Καθ΄ ης η Αίτηση 3 σε διάφορα ζητήματα, συμπεριλαμβανομένου του ανοίγματος και λειτουργίας τραπεζικών λογαριασμών, δεν αποκάλυψε αυτό το γεγονός. Επισυνάπτονται για το σκοπό αυτό τα Τεκμήρια 19, 20 και
- Στη συμπληρωματική ένορκη δήλωση του Καθ΄ου η Αίτηση 4 αναφέρεται ότι οι οποιεσδήποτε οδηγίες που έλαβε τόσο ο ίδιος όσο και η KINANIS LLC για έκδοση των εν λόγω πληρεξουσίων εγγράφων, δόθηκαν σε αυτούς από τα εξουσιοδοτημένα άτομα του Καθ΄ ου η Αίτηση 8 με βάση τις επιστολές κάλυψης (indemnity letters) και ότι ουδέποτε τους δόθηκαν οποιεσδήποτε οδηγίες από την Αιτήτρια ή από οποιοδήποτε πρόσωπο εξουσιοδοτημένο από αυτή το οποίο να τους ενημερώνει ότι ενεργούσε προς όφελος και για λογαριασμό της. Κάνει δε ειδική αναφορά σε 6 συνολικά πληρεξούσια έγγραφα ως ακολούθως: · Πληρεξούσιο έγγραφο ημερ. 12/5/2016 το οποίο εκδόθηκε από την Εναγόμενη 3 προς όφελος της XXXXX Stepanova · Πληρεξούσιο έγγραφο ημερ. 8/3/2017 το οποίο εκδόθηκε από την Εναγόμενη 3 προς όφελος της XXXXX Oprea · Πληρεξούσιο έγγραφο ημερ. 20/4/2017 το οποίο εκδόθηκε από την Εναγόμενη 3 προς όφελος της XXXXX Oprea · Πληρεξούσιο έγγραφο ημερ. 2/7/2018 το οποίο εκδόθηκε από την Εναγόμενη 3 προς όφελος της XXXXX Stepanova · Πληρεξούσιο έγγραφο ημερ. 20/7/2018 το οποίο εκδόθηκε από την Εναγόμενη 3 προς όφελος της XXXXX Stepanova · Πληρεξούσιο έγγραφο ημερ. 7/8/2019 το οποίο εκδόθηκε από την Εναγόμενη 3 προς όφελος της XXXXX Stepanova. Δικαιοδοσία Αποτέλεσε βασικό λόγο Ένστασης τόσο των Καθ΄ων η Αίτηση 3 και 4 όσο και των Καθ΄ων η Αίτηση 6-8 ότι το Δικαστήριο δεν έχει δικαιοδοσία να εκδικάσει την παρούσα διαφορά και, κατά συνέπεια, να εκδώσει τα αιτούμενα Διατάγματα. Με βάση τη σχετική νομολογία τα ζητήματα δικαιοδοσίας είναι θεμελιακά και αντιμετωπίζονται ως ζητήματα δημοσίας τάξης ενώ εγείρονται και αποφασίζονται σε οποιοδήποτε στάδιο της διαδικασίας. Η ύπαρξη δικαιοδοσίας προς επίλυση της αναφυόμενης διαφοράς αποτελεί προϋπόθεση για την εκδίκαση της υπόθεσης. Το Δικαστήριο επιλαμβάνεται θεμάτων που άπτονται της δικαιοδοσίας του σε οποιοδήποτε στάδιο της διαδικασίας δεδομένου ότι όλα τα σχετικά γεγονότα βρίσκονται ενώπιον του. Από τη στιγμή που το Δικαστήριο είναι σε θέση να διαγνώσει ότι στερείται αρμοδιότητας, τότε, οφείλει να μην προχωρήσει πιο πέρα γιατί, ως αναρμόδιο, η όποια απόφασή του, δεν θα μπορούσε να έχει νόημα. Όπως έχει υποδειχθεί στην υπόθεση Μούρτζινος ν. Global Cruises Ltd
(1992)1B Α.Α.∆. 1160, τέτοιας φύσης ζητήματα είναι ορθότερο να επιλύονται το συντομότερο δυνατό αφού απόφαση για έλλειψη δικαιοδοσίας καθιστά όσα προηγήθηκαν εντελώς μάταια (βλ. επίσης Kolokoudias v. Varnavidou
(1988)1 CLR 566 και Λανίτη Λτδ & άλλοι. ν. Γεν. Εισαγγελέα
(1991)1 Α.Α.∆. 225). Άλλωστε, ως έχει υποδειχθεί στην Θεοδώρου
(2010)1(A) Α.Α.∆. 572 (Αίτηση για έκδοση εντάλματος Certiorari), στην περίπτωση που ένα Δικαστήριο δεν έχει αρμοδιότητα και/ή δικαιοδοσία εκδίκασης μιας υπόθεσης, δεν είναι παράλληλα δυνατό να εκδίδει ούτε καν ενδιάμεσα απαγορευτικά διατάγματα στα πλαίσια αυτής της υπόθεσης. Οι πιο πάνω αρχές έχουν επαναληφθεί και σε πιο πρόσφατη νομολογία. Στην υπόθεση Powertools Electro SRL v. Black & Decker (ΕΛΛΑΣ) Α.Ε.
(2013)1 A.A.Δ. 2182 αναφέρθηκαν τα ακόλουθα: «Η νομολογία ορίζει ότι η δικαιοδοσία του Δικαστηρίου να επιληφθεί οποιασδήποτε διαφοράς προσδιορίζεται από τα γεγονότα που συνθέτουν την απαίτηση (Sartas Importers - Distributors Ltd ν. Μαρουλλή
(2003)1(Γ) Α.Α.Δ. 1446, και Μούρτζινος ν. Global Cruises Ltd
(1992)1(Γ) Α.Α.Δ. 1160). Όπως αναφέρεται στη Safarino Shoes Industry & Trading Co Ltd v. Της Βιομηχανίας Υποδημάτων E Σταυρινού Λτδ
(1991)1 Α.Α.Δ. 1059, 1063: «τα επίδικα θέματα προσδιορίζονται από τη δικογραφία» (βλ. Μεταξύ άλλων Γεώργιος Παπαγεωργίουν. Λούη Κλάππα (Investments Services Ltd)
(1991)1 Α.Α.Δ. 24. Homeros Th. Courtis and others v. Panos K. lasonides
(1970)1 C.L.R. 180 και Christakis Loucaides v. C. D. Hay and Sons Ltd
(1971)1 C.L.R. 134. Τα γεγονότα τα οποία συνθέτουν το αγώγιμο δικαίωμα είναι εκείνα τα οποία συγχρόνως στοιχειοθετούν και τη δικαιοδοσία του Δικαστηρίου (βλ. "Sevegep" Ltd ν. United Sea Transport Ltd and another
(1989)1 Α.Α.Δ. 729). Πρωταρχικό λοιπόν καθήκον του Δικαστηρίου είναι σύμφωνα με τις αρχές που τάσσει η νομολογία να εξεταστεί το θέμα της δικαιοδοσίας και μόνο αν κριθεί ότι το Δικαστήριο έχει δικαιοδοσία, να προχωρήσει περαιτέρω στην εξέταση της υπόθεσης.». Όπως έχε συναφώς τονισθεί στην υπόθεση Rostovtsev v. Shchukin Πολιτική Έφεση αρ. Ε 415/2016, ημερ. 5/7/2019, σε ενδιάμεση διαδικασία, όπως είναι η υπό κρίση, θέμα δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου μπορεί να εξεταστεί και αποφασιστεί νοουμένου ότι αυτό προκύπτει ή τίθεται στη βάση αδιαμφισβήτητων γεγονότων[52]. Η πιο πάνω προσέγγιση συνάδει με τη θέση ότι η ακρόαση αίτησης για παρεμπίπτον διάταγμα προϋποθέτει δικαιοδοσία προς εκδίκαση της αγωγής. Εκεί δε που κρίνεται ότι παρέχονται τα εχέγγυα για αποτελεσματική επίλυση του ζητήματος δικαιοδοσίας αυτό επιλύεται ως αυτοτελές ζήτημα και όχι ως παρεμφερές για τις ανάγκες της ενδιάμεσης διαδικασίας. Όπως προκύπτει από το περιεχόμενο του Γενικώς Οπισθογραφημένου Κλητηρίου Εντάλματος η Αιτήτρια/Ενάγουσα επιδιώκει, βασικά, την εξασφάλιση Δηλωτικής Απόφασης ότι η ίδια είναι η μόνη πραγματική και/ή τελική δικαιούχος όλων των μετοχών στο κεφάλαιο των Εναγομένων 3, 5, 6 και 7 και/ή όλων των περιουσιακών στοιχείων που οι Εναγόμενοι 3, 4, 5, 6, 7 και 8 κατέχουν[53]. Όπως δε ορθά επισημάνθηκε από τους συνηγόρους των Καθ΄ων η Αίτηση, η βάση της απαίτησης της Ενάγουσας είναι η τελική ιδιοκτησία του Ισπανικού Ακίνητου που είναι εγγεγραμμένη στην Εναγόμενη 5 εταιρεία. Κρίνεται σκόπιμο στο σημείο αυτό να παρατεθούν τα ακόλουθα παραδεκτά γεγονότα όπως προέκυψαν με βάση το περιεχόμενο των ενόρκων δηλώσεων που καταχωρήθηκαν εκατέρωθεν αναφορικά με τη δομή των εταιρειών: ▬ Η Καθ΄ης η Αίτηση 5 είναι εταιρεία εγγεγραμμένη στην Ισπανία και έχει εγγεγραμμένο επ΄ονόματι της το Ισπανικό Ακίνητο[54]. ▬ Η Καθ΄ης η Αίτηση 3 είναι εταιρεία εγγεγραμμένη στην Κύπρο[55]. ▬ Η Καθ΄ης η Αίτηση 6 είναι εταιρεία εγγεγραμμένη στην στο Χόνγκ Κόνγκ. ▬ Η Καθ΄ης η Αίτηση 7 είναι εταιρεία εγγεγραμμένη στις Σεϋχέλλες[56]. ▬ Η Καθ΄ης η Αίτηση 5 κατέχεται εξ΄ολοκλήρου από την Καθ΄ης Αίτηση 3. ▬ Η Καθ΄ης η Αίτηση 3 κατέχεται εξ΄ολοκλήρου από την Καθ΄ης Αίτηση 6. ▬ Η Καθ΄ης η Αίτηση 6 κατέχεται εξ΄ολοκλήρου από την Καθ΄ης Αίτηση 7. ▬ Ο Καθ΄ου η Αίτηση 4 κατέχει τις μετοχές της Καθ΄ης η Αίτηση 3 (100%) ως ονομαστικός μέτοχος (nominee shareholder) και για λογαριασμό της Καθ΄ης η Αίτηση 6 βάσει Εγγράφου Εμπιστεύματος (Declaration of Trust) ημερ. 24/11/2015[57]. Η εν λόγω εταιρική δομή/μετοχική πυραμίδα απεικονίζεται μέσω σχετικού διαγράμματος ως ακολούθως στο Τεκμήριο 4 της ένορκης δήλωσης Soni : CHIRIAC XXXXX (Καθ΄ου η Αίτηση 8) UBO ▬ (Ultimate Beneficial Owner) PINE BLOOM VENTURES LIMITED (Καθ΄ου η Αίτηση 7) 100% (SEYCHELLES) LEADER INC.LIMITED (Καθ΄ου η Αίτηση 6) 100% (HONG KONG) XXXXX HADJIANTONIOU (Καθ΄ου η Αίτηση 4) 100% (DOT) ▬ (Declaration of Trust) KRONIANCO MANAGEMENT LIMITED (Καθ΄ου η Αίτηση 3) 100% (CYPRUS) MAGNA CAPANES LS (Καθ΄ου η Αίτηση 5) (SPAIN) Παρόμοια απεικόνιση και/ή διάγραμμα της εταιρικής δομής μέσω της οποίας κατέχεται το Ισπανικό Ακίνητο επισυνάπτεται ως Τεκμήριο 14 στην αρχική ένορκη δήλωση Catanoi[58]. Όπως προκύπτει στη βάση των ανωτέρω Παραδεκτών και/ή αδιαμφισβήτητων γεγονότων, από τους πιο πάνω Εναγόμενους μόνο η Εναγόμενη 3 έχει την έδρα της στην Κύπρο και μόνο ο Εναγόμενος 4 είναι κάτοικος Κύπρου. Το ζήτημα που εγείρεται εν προκειμένω και με βάση τα όσα αναπτύχθηκαν στις εμπεριστατωμένες αγορεύσεις των ευπαιδεύτων συνηγόρων είναι κατά πόσο ισχύει οποιαδήποτε από τις περιπτώσεις που απαριθμούνται στη Δ.6, θ.1 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας και ειδικότερα η θ.1(c), (
- g)και (h)[59], τις οποίες επικαλείται η Αιτήτρια στην υπό κρίση Αίτηση, ώστε να μπορεί το παρόν Δικαστήριο να αναλάβει δικαιοδοσία επί αλλοδαπών Εναγομένων[60]. Η σημασία των προνοιών της Δ.6 θ.1 έχει επισημανθεί στην υπόθεση ANS Secretaries Ltd v. Orianda Management FZ LLC κ.ά., ECLI:CY:AD:2014:A458, Πολ. Έφ. 362/09, ημ. 3/7/2014, ως εξής: «Σύμφωνα με τη νομολογία, οι πρόνοιες της Δ.6 θ.1 που αφορούν στην επίδοση εκτός δικαιοδοσίας είναι ουσιαστικότατες. Δεν αποτελούν απλό διαδικαστικό θέμα που αφορά μόνο την επίδοση, αλλά συνδέονται με την ανάληψη δικαιοδοσίας ή καλύτερα με την επέκταση της δικαιοδοσίας του δικαστηρίου ώστε να καλύπτει και εναγομένους που βρίσκονται εκτός Κύπρου, νοουμένου βέβαια ότι τηρούνται οι προϋποθέσεις που προβλέπονται στη Δ.6 θ.1. Καθόσον αφορά τη Δ.6, θ.1(
- c)είναι σαφές ότι αυτή δεν τυγχάνει εφαρμογής καθώς κανένας από τους Εναγόμενους στους οποίους θα γίνει επίδοση στο εξωτερικό δεν έχει την μόνιμη ή συνήθη διαμονή του στην Κύπρο. Συγκεκριμένα κανένας από τους εναγόμενους του εξωτερικού δεν έχει μόνιμη ή προσωρινή διαμονή στην Κύπρο. Είναι ορθή, κατά την κρίση μου, η επισήμανση από τον ευπαίδευτο συνήγορο των Καθ΄ων η Αίτηση ότι η εν λόγω πρόνοια δεν καλύπτει την περίπτωση όπου στην αγωγή περιλαμβάνονται ορισμένοι Κύπριοι Εναγόμενοι και προστίθενται και αλλοδαποί Εναγόμενοι εφόσον τέτοιο ζήτημα ρητώς καλύπτεται από τις πρόνοιες της Δ.6, θ.1(h). Όσον αφορά τη Δ.6, θ.1(
- g)είναι και εδώ σαφές ότι δεν επιζητείται η παρεμπόδιση ή άρση οποιασδήποτε οχληρίας στην Κύπρο. Υπενθυμίζεται ότι με βάση την παράγραφο 7 στο Γενικά Οπισθογραφημένο Κλητήριο Ένταλμα επιζητείται εναντίον όλων των Εναγομένων, συμπεριλαμβανομένων των Εναγομένων 3 και 4, Διάταγμα τύπου Quia Timet με το οποίο να απαγορεύεται σε κάθε ένα εξ αυτών να αποξενώσουν οποιαδήποτε περιουσία εγγεγραμμένη επ΄ονόματι του ή δικαιούται σε εγγραφή ως τελικός δικαιούχος τέτοιας περιουσίας διαχειρίζεται σήμερα ως εάν να είναι δική του και η οποία περιουσία ανήκει στην Ενάγουσα υπό την ιδιότητα της ως τελικού δικαιούχου των μετοχών στο κεφάλαιο και/ή περιουσιακά στοιχεία των Εναγομένων 3, 5, 6 και 7. Με δεδομένο ότι δεν προβάλλεται οποιοσδήποτε ισχυρισμός, ούτε έχει προσαχθεί οποιαδήποτε μαρτυρία ότι οι Κύπριοι Εναγόμενοι συμμετέχουν καθ΄οιονδήποτε τρόπο σε παράνομες πράξεις ή συνωμοσία σε βάρος της Ενάγουσας το γεγονός ότι επιζητούνται Διατάγματα τύπου Quia Timet σε σχέση με κίνδυνο ότι οι Καθ΄ων η Αίτηση 3 και 4 θα υποβοηθήσουν, αθώα ή μη, στην αποξένωση περιουσίας στην Ισπανία, δεν είναι αρκετό για να προσδώσει οποιαδήποτε δικαιοδοτική βάση. Ειδικότερα δεν έχει προβληθεί οποιοσδήποτε ισχυρισμός, ούτε έχει προσαχθεί οποιαδήποτε μαρτυρία ότι οι Κύπριοι Εναγόμενοι 3 και 4 εμπλέκονται σε οποιαδήποτε συνωμοσία εναντίον της Ενάγουσας ή ότι έχουν πρόθεση να παραβλάψουν τα συμφέροντα της. Με βάση δε το υλικό το οποίο έχει τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου οι Καθ΄ων η Αίτηση 3 και 4 φαίνεται, απλώς, να ενεργούν στο πλαίσιο ενός εταιρικού σχήματος και μιας εταιρικής δομής ή καλύτερα μετοχικής πυραμίδας, όπως αυτή έχει απεικονισθεί σε σχετικά διαγράμματα τα οποία έχουν επισυναφθεί στις ένορκες δηλώσεις που καταχωρήθηκαν εκατέρωθεν. Επισημαίνεται εν προκειμένω ότι με την ίδια την Αγωγή η Αιτήτρια δεν ισχυρίζεται δόλο και συνομωσία μεταξύ όλων των Εναγόμενων στην Αγωγή, ούτε ζητά αποζημιώσεις ή άλλες θεραπείες εναντίον τους για δόλο και/ή συνομωσία μεταξύ τους. Το αντίθετο. Η Αιτήτρια ζητά Δηλωτική Απόφαση ότι οι Εναγόμενοι 1 και 2 έχουν συνωμοτήσει μεταξύ τους[61]και γενικές και/ή ειδικές και/ή παραδειγματικές και/ή τιμωρητικές αποζημιώσεις εναντίον των Εναγομένων 1 και 2 για ζημιές που ισχυρίζεται ότι υπέστη η Αιτήτρια «συνεπεία των δόλιων και/ή των άλλων αδικοπραξιών και/ή παράνομων ενεργειών και/ή συνωμοσιών των Εναγομένων 1 και 2. ή οποιουδήποτε εξ αυτών ως ανωτέρω υπό 1(δ)»[62]. Εν ολίγοις δεν επιζητείται εναντίον των Εναγομένων 3 και 4 οποιαδήποτε θεραπεία αποζημιώσεων για τη συμμετοχή τους στο σχήμα εταιρειών. Επιπλέον, όπως πολύ εύστοχα παρατήρησε ο κ. Παύλου, η έκδοση διαταγμάτων τύπου Quia Timet προϋποθέτει ότι έχει ήδη αποφασισθεί η κύρια διαφορά στην παρούσα υπόθεση που είναι το ζήτημα της ιδιοκτησίας των μετοχών της Εναγόμενης 7. Η Αιτήτρια μέσω της παραγράφου 102 επικαλείται τη δικαιοδοσία των Κυπριακών Δικαστηρίων στη βάση της Δ.6, θ. 1(
- g)σε συνδυασμό με την αρχή Quia Timet επικαλούμενη το γεγονός ότι οι Εναγόμενοι 3 και 4 βρίσκονται εντός της Κυπριακής Δημοκρατίας και στη βάση του ότι, όπως προβάλλεται, υφίσταται πραγματικός κίνδυνος («πραγματική και εμφανής απειλή») «ότι αυτοί θα διευκολύνουν την αποξένωση (αθώας ή άλλως) μη του Ισπανικού Ακινήτου». Λέω, σε συμφωνία με τα όσα υποστήριξε ο κ. Παύλου όπως και οι υπόλοιποι συνήγοροι για τους Καθ΄ων η Αίτηση 2, 3 και 4, ότι από τα πιο πάνω και, ειδικότερα με την συμπερίληψη των Εναγομένων 3 και 4 στην Αγωγή, εύλογα αναδύονται ενδείξεις προσπάθειας να προσδοθεί δικαιοδοσία στα Κυπριακά Δικαστήρια να επιληφθούν της παρούσας διαφοράς. Σε ό,τι αφορά τη Δ.6, θ.1 (h), λέω εξαρχής ότι η ορθή νομική προσέγγιση με βάση τις πιο πάνω πρόνοιες απαιτεί όπως οι αλλοδαποί Εναγόμενοι είναι αναγκαίοι ή απαραίτητοι διάδικοι σε αγωγή η οποία έχει εγερθεί κανονικά εναντίον Κύπριων εναγομένων. Εκείνο, επομένως, που χρήζει εξέτασης είναι κατά πόσο στην προκειμένη περίπτωση η Αγωγή έχει δεόντως εγερθεί εναντίον των Εναγομένων 3 και 4. Το ότι οι Εναγόμενοι 3 και 4 έχουν συμπεριληφθεί επειδή εναντίον τους επιδιώκονται προληπτικά Διατάγματα τύπου Quia Timet όπως ορθά επισημάνθηκε, δεν συνιστά επαρκή δικαιοδοτική βάση. Άλλωστε από τη στιγμή που η Ενάγουσα δεν προβάλλει οποιουσδήποτε ισχυρισμούς ότι οι Εναγόμενοι 3 και 4 εμπλέκονται σε οποιαδήποτε συνωμοσία εναντίον της ή ότι έχουν πρόθεση να παραβλάψουν τα συμφέροντα της ή ότι απειλείται η διάπραξη από αυτούς παράνομων πράξεων και δεν επιδιώκεται θεραπεία αποζημιώσεων για τη συμμετοχή τους στο σχήμα εταιρειών, δεν αποκαλύπτεται, όπως ήδη αναφέρθηκε, η απαιτούμενη δικαιοδοτική βάση για διατάγματα τέτοιου τύπου. Ούτε, βεβαίως, η επιδίωξη Διαταγμάτων Αποκάλυψης εναντίον τους δύναται να εδραιώσει δικαιοδοσία του Δικαστηρίου εναντίον όλων των άλλων διαδίκων, δηλαδή των αλλοδαπών Εναγόμενων κατά των οποίων στρέφεται η κύρια βάση αγωγής, ήτοι το ζήτημα της ιδιοκτησίας των μετοχών της Εναγόμενης 7. Στην υπό εξέταση περίπτωση και με δεδομένο ότι οι Καθ΄ων η Αίτηση 3 και 4 είναι Κυπριακή εταιρεία και κάτοικος Κύπρου αντίστοιχα θα μπορούσε κάλλιστα να προβληθεί ότι το παρών Δικαστήριο έχει δικαιοδοσία με βάση το Άρθρο 4
(1)του Ευρωπαϊκού Κανονισμού 1215/2012 το οποίο διαλαμβάνει τα ακόλουθα:
- Με την επιφύλαξη των διατάξεων του παρόντος κανονισμού, τα πρόσωπα που έχουν την κατοικία τους στο έδαφος κράτους μέλους ενάγονται ενώπιον των δικαστηρίων αυτού του κράτους μέλους, ανεξάρτητα από την ιθαγένειά τους Σε σχέση με εταιρείες το Άρθρο 63 του Ευρωπαϊκού Κανονισμού 1215/2012 αναφέρει τα εξής:
- Για την εφαρμογή του παρόντος κανονισμού, εταιρεία ή άλλο νομικό πρόσωπο έχει την κατοικία της στον τόπο στον οποίο έχει: α) την καταστατική της έδρα· β) την κεντρική της διοίκηση ή γ) την κύρια εγκατάσταση της.
- Για τους σκοπούς της Ιρλανδίας, της Κύπρου και του Ηνωμένου Βασιλείου, με τον όρο «καταστατική έδρα» νοείται ο τόπος του «registered office», ελλείψει δε αυτού νοείται το «place of incorporation» (ο τόπος ιδρύσεως), ελλείψει δε και αυτού ο τόπος δυνάμει της νομοθεσίας του οποίου πραγματοποιήθηκε η «formation» (σύσταση) του νομικού προσώπου. Αποτελεί, επομένως, γενικό κανόνα σε θέματα δικαιοδοσίας ότι τα Δικαστήρια του κράτους μέλους όπου οι εναγόμενοι έχουν την κατοικία τους ή, στην περίπτωση νομικού προσώπου, το εγγεγραμμένο του γραφείο, έχουν δικαιοδοσία να επιληφθούν και να εξετάσουν διαδικασία η οποία έχει καταχωρηθεί εναντίον τους. Αναφορικά με το Άρθρο 4
(1)του Ευρωπαϊκού Κανονισμού 1215/2012 σχετική είναι η γνωστή υπόθεση Andrew Owusu v. Jackson and others του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου (Case C-281/02) με βάση την οποία αποφασίστηκε ότι όπου ένα Δικαστήριο κράτους μέλους έχει δικαιοδοσία να επιληφθεί μιας υπόθεσης αυτό το Δικαστήριο δεν μπορεί να αρνηθεί την εξάσκηση της δικαιοδοσίας του - να αποποιηθεί δηλαδή τη δικαιοδοσία του - επειδή άλλο δικαστήριο είναι πιο κατάλληλο (forum non conveniens) να επιλύσει τη διαφορά. Στην εν λόγω υπόθεση τονίστηκε μάλιστα ότι "η Σύμβαση των Βρυξελλών απαγορεύει σε δικαστήριο συμβαλλομένου κράτους να αποποιηθεί τη διεθνή δικαιοδοσία την οποία αντλεί από το άρθρο 2 της εν λόγω συμβάσεως με το σκεπτικό ότι δικαστήριο μη συμβαλλομένου κράτους είναι καταλληλότερο για την εκδίκαση της περί ης πρόκειται διαφοράς, ακόμη και αν δεν τίθεται ζήτημα διεθνούς δικαιοδοσίας δικαστηρίου άλλου συμβαλλομένου κράτους ή η ως άνω διαφορά δεν έχει κανένα άλλο συνδετικό στοιχείο με άλλο συμβαλλόμενο κράτος"[63]. Στην Owusu v. Jackson Case C-281/02 το Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (ΔΕΚ) τονίστηκε η επιτακτικότητα της πρόνοιας του Άρθρου 2 του Κανονισμού 44/2001 και υποδείχθηκε ότι οι συντάκτες της Σύμβασης των Βρυξελλών δεν προέβλεψαν για εξαίρεση στη βάση του Forum non Conveniens[64]. Λέχθηκε συγκεκριμένα ότι (παρ.37)[65] ότι το Άρθρο 2 είχε επιτακτικό χαρακτήρα και ότι μπορούσε να υπάρξει παρέκκλιση από τον βασικό κανόνα που καθιερώνει η διάταξη αυτή μόνο στις περιπτώσεις που ρητά προβλέπονταν από τη Σύμβαση. Σημειώνεται ότι το Άρθρο 4 του νέου Κανονισμού 1215/2012, ο οποίος τέθηκε σε εφαρμογή από την 1/1/2015, είναι πανομοιότυπο με το Άρθρο 2 του Καταργηθέντος Κανονισμού 44/2001. Επιπλέον με βάση τις πρόνοιες του Άρθρου 5 του Ευρωπαϊκού Κανονισμού 1215/2012[66], καθορίζονται εκείνες οι περιπτώσεις όπου δεν ισχύει ο γενικός και δεσμευτικός κανόνας που αναφέρθηκε ανωτέρω, της διεθνούς δικαιοδοσίας, στη βάση του Άρθρου 4
(1)- ήτοι ότι τα πρόσωπα που έχουν την κατοικία τους σε κράτος μέλος πρέπει να ενάγονται στα Δικαστήρια του κράτους μέλους όπου διαμένουν - όπου εφαρμόζονται οι κανόνες που περιλαμβάνονται στα Τμήματα 2-7 του Κεφαλαίου 2 του ΕΚ 1215/2012[67]. Σε τέτοιες περιπτώσεις μπορούν να εναχθούν σε άλλο κράτος μέλος από αυτό της κατοικίας τους. Με άλλα λόγια ο Κανονισμός προβλέπει περιπτώσεις περιοριστικά απαριθμούμενες στις οποίες ο εναγόμενος πρέπει, όταν η κατάσταση εμπίπτει σε κανόνα αποκλειστικής διεθνούς δικαιοδοσίας (exclusive jurisdiction) ή όταν πρόκειται για παρέκταση διεθνούς δικαιοδοσίας (prorogation of jurisdiction), να μην εναχθεί ενώπιον δικαστηρίου του κράτους στο έδαφος του οποίου έχει την κατοικία ή την έδρα του[68]. Μεταξύ αυτών των περιπτώσεων εμπίπτει και το Άρθρο 24 του Κανονισμού στο οποίο περιλαμβάνονται οι υποθέσεις εμπράγματων δικαιωμάτων επί ακινήτων, οι υποθέσεις οι οποίες έχουν ως αντικείμενο το κύρος της σύστασης, ακυρότητας ή λύσης εταιρειών ή το κύρος αποφάσεων των οργάνων τους και οι υποθέσεις που έχουν ως αντικείμενο τους το κύρος των καταχωρήσεων σε δημόσια μητρώα. Σε αυτές τις περιπτώσεις το Άρθρο 24 καθορίζει τα Δικαστήρια κράτους μέλους που έχουν αποκλειστική διεθνή δικαιοδοσία χωρίς να λαμβάνεται υπόψη η κατοικία των διαδίκων ως ακολούθως: «1) σε υποθέσεις εμπραγμάτων δικαιωμάτων επί ακινήτων και μισθώσεων ακινήτων, τα δικαστήρια του κράτους μέλους της τοποθεσίας του ακινήτου. Πάντως, σε υποθέσεις μισθώσεων ακινήτων που συνάπτονται για προσωρινή ιδιωτική χρήση μέγιστης διάρκειας έξι συνεχών μηνών, έχουν επίσης διεθνή δικαιοδοσία τα δικαστήρια του κράτους μέλους στο οποίο έχει την κατοικία του ο εναγόμενος, εφόσον ο μισθωτής είναι φυσικό πρόσωπο και ο ιδιοκτήτης και ο μισθωτής έχουν την κατοικία τους στο ίδιο κράτος μέλος· 2) σε δίκες που έχουν ως αντικείμενο το κύρος της σύστασης, ακυρότητας ή λύσης εταιρειών ή άλλων νομικών προσώπων ή ενώσεων φυσικών ή νομικών προσώπων ή το κύρος αποφάσεων των οργάνων τους, τα δικαστήρια του κράτους μέλους στο οποίο η εταιρεία, το νομικό πρόσωπο ή η ένωση έχουν την έδρα τους. Προκειμένου να καθορισθεί η έδρα, το δικαστήριο εφαρμόζει τους ιδιωτικού διεθνούς δικαίου κανόνες του· 3) σε δίκες που έχουν ως αντικείμενο το κύρος καταχωρίσεων σε δημόσια βιβλία, τα δικαστήρια του κράτους μέλους στο έδαφος του οποίου τηρούνται τα βιβλία αυτά· ........................................» Το Άρθρο 6 του ΕΚ 1215/2012 επεκτείνει την εφαρμογή του Άρθρου 24 και στις περιπτώσεις όπου ο Εναγόμενος δεν έχει την κατοικία του σε κράτος μέλος εφαρμόζοντας το κράτος μέλος τους δικούς του δικαιοδοτικούς κανόνες. Στο Άρθρο 24
(3)του ΕΚ 1215/2012 περιλαμβάνονται και τα εμπορικά μητρώα μελών εταιρειών. Σχετικό είναι το ακόλουθο απόσπασμα από το Σύγγραμμα The Brussels I Regulation Recast, Dickinson & Lein σελ.270: "According to Art 24
(3), the courts in the country in which a public register is kept have exclusive jurisdiction to decide disputes concerning the validity of entries into such register. As examples, one may think of immovable property registers or commercial registers.102 The rationale commonly given for the head of exclusive jurisdiction is that the courts of other countries should not interfere with the functioning of the register.103 The provision has rarely created problems in practice, which explains the lack of case law." Δεν έχει αποφασισθεί από το Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης το κατά πόσο τα Δικαστήρια χώρας μη μέλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης θα είχαν αποκλειστική δικαιοδοσία, σε ανάλογες περιπτώσεις όπως αυτές οι οποίες εμπίπτουν στο πλαίσιο του Άρθρου 24. Παρά το ότι στην υπόθεση Owusu v. Jackson το Αγγλικό Δικαστήριο είχε υποβάλει σχετικό ερώτημα υπό μορφή προδικαστικής απόφασης (preliminary ruling) εντούτοις το Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης δεν απάντησε το εν λόγω ερώτημα. Το ζήτημα αυτό σχολιάζεται ως ακολούθως στο Σύγγραμμα International Commercial Litigation, Trevor C. Hartley 2nd Edition: «It is not clear what happens when the Courts of a State other than an EU or Lugano State would have had jurisdiction if Article 24 had applied to them..The answer is unclear. In Qwusu v. Jackson, the English Court of Appeal asked the CJEU these questions, but the latter did not answer them». Είναι σαφές με βάση τα διαλαμβανόμενα στο Άρθρο 24
(3)του ΕΚ 1215/2012 ότι αν η Καθ΄ης η Αίτηση 7 ήταν εταιρεία εγγεγραμμένη σε χώρα κράτος μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, αποκλειστική δικαιοδοσία θα είχαν τα Δικαστήρια αυτού του κράτους μέλους. Το ερώτημα που τίθεται εν προκειμένω είναι κατά πόσο, με δεδομένο ότι η Καθ΄ης η Αίτηση 7 δεν είναι εταιρεία εγγεγραμμένη σε χώρα κράτος μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης εφόσον είναι εγγεγραμμένη στις Σεϋχέλλες, το Κυπριακό Δικαστήριο δεν θα αρνείτο τη δικαιοδοσία. Όπως έχει πλειστάκις πιο πάνω αναφερθεί, η ουσία της επίδικης διαφοράς είναι η ιδιοκτησία των μετοχών της Εναγόμενης 7 εταιρείας η οποία είναι εγγεγραμμένη στις Σεϋχέλλες. Το ερώτημα δε που το Δικαστήριο καλείται να απαντήσει είναι το αν η Ενάγουσα ή ο Εναγόμενος 8 είναι ο πραγματικός ιδιοκτήτης των μετοχών της Εναγόμενης 7 η οποία εταιρεία, επαναλαμβάνω, είναι εγγεγραμμένη στις Σεϋχέλλες. Εφαρμόζοντας δε κατ΄αναλογία το Άρθρο 24
(3)του ΕΚ 1215/2012 καταλήγω ότι αποκλειστική δικαιοδοσία για εκδίκαση ζητήματος που άπτεται μελών εταιρείας φαίνεται να έχει το Δικαστήριο όπου η εταιρεία έχει την έδρα της που, στην προκειμένη περίπτωση, είναι αυτό των Σεϋχελλών αναφορικά με την Εναγόμενη 7. Ως αποτέλεσμα όλων όσων έχουν αναφερθεί πιο πάνω τα αρμόδια Δικαστήρια να εκδικάσουν την επίδικη διαφορά και να αποφασίσουν κατά πόσο ο Καθ΄ου η Αίτηση 8 κατέχει τις μετοχές προς ίδιον όφελος ή προς όφελος και για λογαριασμό της Αιτήτριας ως καταπιστευματοδόχος, φαίνεται να είναι τα Δικαστήρια όπου η Καθ΄ης η Αίτηση 7, που είναι η τελευταία στη μετοχική πυραμίδα εταιρεία, η τελική μητρική εταιρεία, έχει την έδρα της, ήτοι τα Δικαστήρια στις Σεϋχέλλες. Εν πάση περιπτώσει για τέτοιου είδους διαφορά και υπό τα δοσμένα γεγονότα, όπως έχουν εκτεθεί ανωτέρω, τα Κυπριακά Δικαστήρια δεν έχουν δικαιοδοσία να εκδικάσουν την Αγωγή. Η διαπίστωση ότι το Δικαστήριο στερείται δικαιοδοσίας να εκδικάσει την υπόθεση, σφραγίζει την τύχη της υπό κρίση Αίτησης που δεν μπορεί να είναι άλλη από την αποτυχία της. Παρά το γεγονός ότι η πιο πάνω κατάληξη του Δικαστηρίου ως έχει αναφερθεί καθορίζει και την έκβαση της παρούσας Αίτησης θεωρώ σκόπιμο, σε περίπτωση που η κρίση μου σε σχέση με το θέμα της δικαιοδοσίας κατ΄έφεση ανατραπεί, να προσθέσω ότι η Αίτηση εξεταζόμενη στη βάση των προϋποθέσεων που το Άρθρο 32 θέτει θα αποτύγχανε εν πάση περιπτώσει λόγω μη απόδειξης ορατής πιθανότητας επιτυχίας στην Αγωγή. Λέγω εν πρώτοις ότι έχοντας κατά νου ότι βασικά εκείνο το οποίο εξετάζεται αναφορικά με την πρώτη προϋπόθεση είναι το κατά πόσον αποκαλύπτεται κάποια γνωστή στον νόμο αιτία αγωγής, η οποία, αν επιτύχει, θα έχει ως συνέπεια τη χορήγηση ανάλογης ουσιαστικής θεραπείας, διαπιστώνεται ότι στην προκειμένη περίπτωση με βάση το περιεχόμενο του Γενικώς Οπισθογραφημένου Κλητηρίου υπάρχει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση και, ως εκ τούτου, η πρώτη προϋπόθεση πληρείται. Όπως εγέρθηκε από πλευράς των Καθ΄ων η Αίτηση με βάση τη γνωστή αρχή ex turpi causa non oritur action δεν μπορεί ενάγοντας να διεκδικεί θεραπεία και αποζημιώσεις στη βάση των δικών του παράνομων ενεργειών. Όπως έχει τονισθεί στην υπόθεση Χριστοδούλου v. Antonius HMF Vraets
(2009)1 Α.Α.Δ. 802: «Το ενιαίο του δικαίου επιβάλλει και ενιαία αντιμετώπιση, επιτάσσει δε ισότιμη και κοινή μεταχείριση. Και ενώ αποδίδει δίκαιη και εύλογη θεραπεία αναδυόμενη από διαπιστωθέντα γεγονότα κατατάσσοντας τα στην ορθή νομική τους βάση, ασχέτως της δικογραφικής τους ανεπάρκειας, (Stylianou v. Papacleovoulou
(1982)1 C.L.R. 542, Vandervell's Trusts (No. 2) [1974] 3 All E.R. 205, Drane v. Evangelou [1978] 2 All E.R. 437 και Κυπριανού v. Βασιλείου
(2004)1 Α.Α.Δ. 1320), οφείλει ταυτόχρονα να αποστερήσει το διάδικο που αναμειγνύεται σε παράνομες ενέργειες από οποιαδήποτε θεραπεία, έστω και αν επιχειρεί τεχνηέντως να θεμελιώσει τέτοια θεραπεία διατρέχοντας μέσα από διάφορες πιθανές νομικές βάσεις.» (Οι υπογραμμίσεις είναι του παρόντος Δικαστηρίου) Στην ίδια υπόθεση επισημαίνεται ότι αυτό αφορά εφαρμογή του Λατινικού αξιώματος ex turpi causa non oritur actio, (στα ελληνικά από παράνομη ή ανήθικη συμπεριφορά δεν απορρέει αγωγή) δηλαδή, όπως το έθεσε από πολύ παλιά, ο Lord Mansfield CJ στην Holman v. Johnson [1775] 1 Cowp 341:«no court will lend its aid to a man who founds his cause of action upon an immoral or illegal act.» Το Ανώτατο Δικαστήριο στην υπόθεση Χριστοδούλου v. Antonius HMF Vraets επεσήμανε ότι παρόλο που αρχικά το δόγμα ex turpi causa σχετιζόταν με το δίκαιο των συμβάσεων και όχι με το δίκαιο των αστικών αδικημάτων εντούτοις αυτό επεκτάθηκε σε όλο το φάσμα του δικαίου. Παρατίθεται πιο κάτω σχετικό απόσπασμα από τις σελίδες 812-813: «Όπως εξηγείται στο σύγγραμμα Street on Torts 11η έκδ. σελ. 106-109, παρόλο που η αρχική εφαρμογή του δόγματος του ex turpi causa σχετιζόταν με το δίκαιο των συμβάσεων και όχι το δίκαιο των αστικών αδικημάτων, κανένα Δικαστήριο δεν θα εφαρμόσει μια συμφωνία που προέρχεται από παράνομη συναλλαγή, αυτό δε επεκτείνεται σ' όλο το φάσμα του δικαίου. Όπως, επί λέξει, αναφέρεται: «. ... if the claimant must rely on an illegal contract to succeed in tort, his action in tort must also fail. So, in Taylor v. Chester the claimant deposited a £50 note with the defendant as security for his agreement to pay her for the 'rent' of her brothel for an orgy. His claim in detinue for return of the pledge failed because he could only deny the validity of the pledge by showing its illegal and immoral purpose.» Σε μεταγενέστερες αποφάσεις όπως τις Euro-Diam Ltd v. Bathurst [1990] 1 Q.B. 1 και Howard v. Shirlstar Container Transport Ltd [1990] 1 W.L.R. 1292, θεωρήθηκε ότι το δόγμα θα μπορούσε να τυγχάνει μιας πιο ελαστικής αντιμετώπισης κατά την οποία μικρές παρανομίες θα μπορούσαν να μην αποτελούν εμπόδιο στην επιδίωξη θεραπείας, άν κατά τα άλλα δεν θα ήταν αντίθετες με το περί δικαίου κοινό αίσθημα («public conscience»). Η προσπάθεια αυτή όμως αποδοκιμάστηκε στην απόφαση της Δικαστικής Επιτροπής της Βουλής των Λόρδων στη Tinsley v. Milligan [1994] 1 A.C. 340, με αναφορά στη διαχρονική νομολογία, αρχής γενομένης από την Holman v. Johnson (πιο πάνω). Η απόφαση αυτή αφορούσε το δίκαιο των συμβάσεων, αλλά τυγχάνει εφαρμογής κατ' αναλογίαν και στις θεραπείες που στηρίζονται στο δίκαιο των αστικών αδικημάτων ή τουλάχιστον έχει θέσει υπό σοβαρή αμφισβήτηση ανάλογη θεραπεία ή ανάλογη προσέγγιση και στον τομέα των αστικών αδικημάτων. Έτσι, τόσο στην προγενέστερη απόφαση Pitts v. Hunt [1991] 1 Q.B. 24, όσο και στη μεταγενέστερη Clunis v. Camden and Islington Health Authority [1998] 3 All E.R. 180, η νομική αντιμετώπιση τέτοιων ζητημάτων στα αστικά αδικήματα εδράστηκε περισσότερο στην απαγόρευση απόδοσης θεραπείας λόγω της άμεσης συμμετοχής του ενάγοντος σε εγκληματική ενέργεια, παρά λόγω θεμάτων που άπτονται της δημόσιας πολιτικής ή του δημοσίου κοινού αισθήματος, έννοιες ακαθόριστες και μη επιδεχόμενες ακριβούς ερμηνείας. Όπως αναφέρεται στη σελ. 107 του πιο πάνω συγγράμματος, εξηγώντας τις πιο πάνω αποφάσεις: «For their Lordships, ex turpi was not a 'wholly discretionary' defence. If a claim in tort arises from participation in criminal conduct, no cause of action will lie against the claimant's fellow miscreants. And, similarly, when the harm complained of derives entirely from his own conviction for a criminal offence, any claim must also fail.»» (Οι υπογραμμίσεις είναι του παρόντος Δικαστηρίου) Τα πιο πάνω επαναλήφθηκαν και στην υπόθεση Χλόη Κωνσταντίνου v. Απλά ECLI:CY:AD:2015:A248, Πολ. Έφεση 55/2010, ημερ. 3/4/
- Στην υπό κρίση περίπτωση, όπως ορθά επισημαίνει ο κ. Παύλου εκ μέρους των Καθ΄ων η Αίτηση 6-8, η εκδοχή της Ενάγουσας ότι η ίδια είναι στην πραγματικότητα η τελική δικαιούχος των Καθ΄ων η Αίτηση 3, 5, 6 και 7 και της περιουσίας στην Ισπανία, παρά το γεγονός ότι, εν γνώσει της, ο εγγεγραμμένος τελικός δικαιούχος αυτών είναι ο Καθ΄ ου η Αίτηση 8, ουσιαστικά αποτελεί παραδοχή ότι η Ενάγουσα σκόπιμα και εν γνώσει της συμμετείχε σε διευθετήσεις που απαγορεύονται διεθνώς και που συνιστούν, μεταξύ άλλων, παραβιάσεις του Περί της Παρεμπόδισης και Καταπολέμησης της Νομιμοποίησης Εσόδων από παράνομες δραστηριότητες Νόμου Ν.188(Ι)/2007, της Οδηγίας (ΕΕ) 2018/843, Διεθνών Συμβάσεων για παρεμπόδιση ξεπλύματος βρώμικου χρήματος καθώς και άρθρων του Ποινικού Κώδικα Κεφ.154, όπως το Άρθρο 339 που αφορά στον καταρτισμό πλαστού εγγράφου με σκοπό την καταδολίευση και το Άρθρο
- Παρόμοιες τοποθετήσεις έγιναν και από μέρους των υπολοίπων συνηγόρων των Καθ΄ων η Αίτηση. Στην παρούσα υπόθεση η Αιτήτρια ξεκάθαρα δηλώνει ότι η ταυτότητα της ως η κατ΄ ισχυρισμό τελική δικαιούχος των Καθ΄ ων η Αίτηση δεν αποκαλύφθηκε στους παρόχους διοικητικών υπηρεσιών[69]. Σημειώνεται ότι ο σκοπός αυτού ήταν, με βάση πάντοτε την εκδοχή της, για να διασφαλίσει την εμπιστευτικότητα σε σχέση με τα περιουσιακά της στοιχεία και ότι αυτός που δηλώθηκε ως τελικός δικαιούχος, σε σχέση με το Ισπανικό ακίνητο, ήταν ο Εναγόμενος 8[70]. Όπως προκύπτει και είναι η εκδοχή της, η ταυτότητα της ως τελικός δικαιούχος δεν είχε δηλωθεί στον Καθ΄ ου η Αίτηση 4 και στην KINANIS LLC, δηλαδή στους παρόχους διοικητικών υπηρεσιών, οδηγώντας τους, όπως συνάγεται, στο να κρατούν ψευδή και λανθασμένα στοιχεία σε σχέση με την Καθ΄ ης η Αίτηση
- Αυτό βασικά απολήγει- πάντοτε με βάση τη δική της εκδοχή - στο ότι η Ενάγουσα έλαβε μέτρα ώστε να αποκρύψει από τράπεζες, αρμόδιες αρχές σε διάφορες χώρες και από τους Καθ΄ων η Αίτηση 3 και 4 ότι αυτή ήταν η πραγματική ιδιοκτήτρια. Ακόμη και αν γινόταν αποδεκτή η εκδοχή της Ενάγουσας, αυτή παρεμποδίζεται από του να προωθεί την παρούσα Αγωγή και να διεκδικεί Απόφαση και/ή Διατάγματα ότι αυτή είναι η πραγματική ιδιοκτήτρια του Ισπανικού ακινήτου ή των σχετικών μετοχών των εταιρειών που κατέχουν το Ισπανικό ακίνητο λόγω της προηγούμενης συμπεριφοράς της. Εν ολίγοις αν ήθελε διαφανεί ότι η εκδοχή της Ενάγουσας ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα τότε εγείρεται ζήτημα παράβασης από μέρους της διευθετήσεων που απαγορεύονται διεθνώς και πιθανώς και ποινικών αδικημάτων που την εμποδίζουν να προωθεί την παρούσα Αγωγή και, βασιζόμενη στη δική της παράνομη συμπεριφορά, να επικαλείται την επιείκεια του Δικαστηρίου προς εξασφάλιση προστασίας. Εν πάση περιπτώσει και ίσως εκ περισσού θα μπορούσε να λεχθεί ότι το ζήτημα της παρανομίας πέραν του ότι διαβρώνει τη βάση της αγωγής για τους σκοπούς της 2ης προϋπόθεσης του Άρθρου 32 δεν θα μπορούσε να ικανοποιήσει και την προϋπόθεση του να είναι δίκαιη και πρόσφορη η έκδοση των αιτουμένων Διαταγμάτων. Απόλυτα κατατοπιστικό είναι το ακόλουθο απόσπασμα από το Σύγγραμμα Διατάγματα (Injunctions) Ερωτοκρίτου και Αρτέμη
(2016)σελ. 60: «Δύο από τα βασικότερα αξιώματα του δικαίου της επιείκειας είναι ότι «όποιος επικαλείται την επιείκεια πρέπει να προσέρχεται με καθαρά χέρια»19 και «όποιος επιζητεί επιείκεια, πρέπει να είναι έτοιμος να πράξει επιείκεια».20 Τα δύο αξιώματα στηρίζονται στην ίδια φιλοσοφία ότι ο ενάγων ο οποίος επιζητεί θεραπεία του δικαίου της επιείκειας ή θεραπεία που εξαρτάται από τη διακριτική ευχέρεια του δικαστηρίου, θα πρέπει να συμπεριφέρθηκε καθόλα έντιμα και δίκαια έναντι του αντιδίκου του. Με το πρώτο αξίωμα η προσοχή εστιάζεται στο παρελθόν, δηλαδή στη μέχρι σήμερον συμπεριφορά του ενάγοντα έναντι του εναγομένου, ενώ με το δεύτερο στη μελλοντική του συμπεριφορά όπως, για παράδειγμα, κατά πόσο είναι και ο ίδιος διατεθειμένος στο μέλλον να εκπληρώσει τις υποχρεώσεις του έναντι του αντιδίκου του. Αν το δικαστήριο κρίνει ότι η μέχρι σήμερα συμπεριφορά του ενάγοντα δεν ήταν «η ενδεδειγμένη», το πιθανότερο είναι ότι θα ασκήσει τη διακριτική του ευχέρεια και θα αρνηθεί τη χορήγηση της αιτουμένης θεραπείας.21 Καταρχάς θα πρέπει να τονιστεί ότι η συμπεριφορά του ενάγοντα που λαμβάνεται υπόψη, είναι αυτή που αφορά την επίδικη διαφορά με τον εναγόμενο και σχετίζεται άμεσα με την αιτούμενη θεραπεία»[71]. Όλα τα πιο πάνω οδηγούν στην κατάληξη ότι η Ενάγουσα απέτυχε να αποδείξει την ύπαρξη πιθανότητας να δικαιούται σε θεραπεία με αποτέλεσμα να μην πληρείται η δεύτερη προϋπόθεση του Άρθρου 32. Από τη στιγμή που διαπιστώνεται ότι δεν υφίσταται θέμα προοπτικής επιτυχίας περιττεύει η εξέταση των άλλων κριτηρίων. Προτού ολοκληρώσω να πω δύο λόγια για τον Καθ΄ου η Αίτηση 1 ο οποίος δεν έχει εμφανισθεί. Με δεδομένη την πιο πάνω κατάληξη του Δικαστηρίου δεν τίθεται θέμα οριστικοποίησης των εκδοθέντων Διαταγμάτων ή έκδοσης των υπολοίπων σε σχέση μόνο με αυτόν. Κάτι τέτοιο, όπως ορθά έχει επισημανθεί από πλευράς Καθ΄ων η Αίτηση, θεωρώ πως θα ήταν αντινομικό και εκτός λογικής συνοχής. Έπεται ότι η κατάληξη στην παρούσα υπόθεση είναι κοινή για όλους τους Καθ΄ων η Αίτηση. Κατάληξη Κατ΄ακολουθίαν όλων των πιο πάνω η υπό κρίση Αίτηση απορρίπτεται και τα εκδοθέντα προσωρινά Διατάγματα ακυρώνονται στην ολότητα τους. Όσον αφορά τα έξοδα δεν βλέπω κανένα λόγο να αποκλίνω από το γενικό κανόνα ότι αυτά ακολουθούν το αποτέλεσμα εκτός αν υπάρχει καλός λόγος για έκδοση διαφορετικής διαταγής και, κατά συνέπεια, αυτά επιδικάζονται σε βάρος των Εναγόντων/Αιτητών και προς όφελος των Εναγομένων/Καθ' ων η Αίτηση όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.).................. Λ. Δημητριάδου - Ανδρέου, Π.Ε.Δ Πιστόν αντίγραφο Πρωτοκολλητής /Λ.Δ. [1] * M Δέστε Demades Overseas Ltd v. Studio MA.ST
(1996)1 A.A.Δ.799 και Αίτηση Χάρη Φεσσ ά
(1990)1 Α.Α.Δ. 704. 2 Δέστε Acropol Shipping Co Ltd v. Petros I. Rossis
(1976)1 C.L.R. 38, Constantinides v. Macrigiorgi
(1978)1 C.L.R. 585, M & M Transport v. Εται ρεία Α στι κ ών Λ εω φ ορείων
(1981)1 C.L.R. 605, Odysseos v. Pieris Estates
(1982)1 C.L.R. 557, National Bank of Greece S.A. v. Motovia Ltd
(1987)1 C.L.R.303, Pastella Marine Co Ltd v. National Iranian Tanker Co Ltd
(1987)1 C.L.R. 583, 599-602, Metro Shipping & Travel Ltd v. Global Cruises S.A.
(1989)1 Α.Α.Δ. 182, Ζεμενί δη ς ν. Ζεμενί δο υ
(1992)1 Α.Α.Δ. 54, Τσολάκη ν. Στυλι ανίδη
(1992)1(Β) Α.Α.Δ. 282, Louis Vuitton v. Dermosak Limited κ.α.
(1992)1(Β) Α.Α.Δ. 1453. [3] Δέστε Bacardi v. Vinco
(1996)1(Β) Α.Α.Δ. 788 Ζην τί λη ς ν. Ανδρ έου
(1997)1(Γ) Α.Α.Δ. 1603, Mitsingas v. Timberland
(1997)1(Γ) Α.Α.Δ. 1791 και Ά κη ς (Μετ α φο ρές Δε μά των) Εξ π ρές Λτ δ ν. C. Kokkouri Trading
(1998)1 Α.Α.Δ. 149. [4] Δέστε Hadjikyriacos Co Ltd v. United Biscuits UK Ltd
(1984)1 C.L.R. 263, 267-268, Δη μ οκ ρα τί α τη ς Σλοβενί ας ν. Beograbska Banka
(1999)1 (Α) Α.Α.Δ. 225, 235, P.A. Micrologic Consultants Ltd v. Microsoft Corporation
(2002)1 Α.Α.Δ. 1802. [5] Δέστε Adidas v. Jonitexo Ltd
(1984)1 C.L.R. 263, Ά κη ς άλλω ς Γρηγό ρη ς Ν. Γρηγορί ου κ. α. ν. Χρι στι άν α Στ αύρ ου Χρι στ οφ όρ ου
(1995)1 Α.Α.Δ.
- [6] Δέστε Διατάγματα (Injunctions) Ερωτοκρίτου και Αρτέμης. [7] Δέστε παράγραφο 14 ένορκης δήλωσης Catanoi. [8] Δέστε παραγράφους 17 και 18 ένορκης δήλωσης Catanoi. [9] Δέστε παράγραφο 19 ένορκης δήλωσης Catanoi. [10] Δέστε παράγραφο 20 ένορκης δήλωσης Catanoi. [11] Δέστε παράγραφο 8 ένορκης δήλωσης Catanoi. [12] Δέστε παραγράφους 9 και 50 της ένορκης δήλωσης Catanoi. [13] Δέστε παραγράφους 20-25 της ένορκης δήλωσης Catanoi. [14] Δέστε παραγράφους 24, 56 της ένορκης δήλωσης Catanoi. [15] Δέστε παράγραφο 48 της ένορκης δήλωσης Catanoi. [16] Δέστε παραγράφους 57 και 58 της ένορκης δήλωσης Catanoi. [17] Δέστε παραγράφους 29-33 της ένορκης δήλωσης Catanoi. [18] Δέστε παράγραφο 31 της ένορκης δήλωσης Catanoi. [19] Δέστε παράγραφο 46 της ένορκης δήλωσης Catanoi. [20] Δέστε παράγραφο 21 της ένορκης δήλωσης Haoula. [21] Δέστε παράγραφο 22 της ένορκης δήλωσης Haoula. [22] Δέστε παράγραφο 23 της ένορκης δήλωσης Haoula. [23] Δέστε παράγραφο 23(δ) της ένορκης δήλωσης Haoula. [24] Δέστε παράγραφο 23(στ) και (ζ) της ένορκης δήλωσης Haoula. [25] Δέστε παράγραφο 24 της ένορκης δήλωσης Haoula. [26] Δέστε παράγραφο 25 της ένορκης δήλωσης Haoula. [27] Δέστε παράγραφο 26 της ένορκης δήλωσης Haoula. [28] Δέστε παράγραφο 3 της ένορκης δήλωσης Εναγόμενου
- [29] Δέστε παράγραφο 3 της ένορκης δήλωσης Εναγόμενου
- [30] Δέστε παράγραφο 10(α) και (β) της ένορκης δήλωσης Εναγόμενου
- [31] Δέστε παραγράφους 11, 12 και 13 της ένορκης δήλωσης Εναγόμενου
- [32] Δέστε παράγραφο 22 της ένορκης δήλωσης Εναγόμενου
- [33] Δέστε παράγραφο 38 της ένορκης δήλωσης Εναγόμενου
- [34] Δέστε παράγραφο 19 της ένορκης δήλωσης Εναγόμενου
- [35] Δέστε παράγραφο 20 της ένορκης δήλωσης Εναγόμενου
- [36] Δέστε παράγραφο 21 της ένορκης δήλωσης Εναγόμενου
- [37] Δέστε παράγραφο 42 της ένορκης δήλωσης Εναγόμενου
- [38] Δέστε παράγραφο 45 της ένορκης δήλωσης Εναγόμενου
- [39] Δέστε παράγραφο 48 της ένορκης δήλωσης Εναγόμενου
- [40] Δέστε παράγραφο 9 της ένορκης δήλωσης της Soni. [41] Δέστε παραγράφους 27 και 10 της ένορκης δήλωσης της Soni. [42] Δέστε παράγραφο 16, 28, 35-37 και 42 της ένορκης δήλωσης της Soni. [43] Δέστε παράγραφο 10 της ένορκης δήλωσης της Soni. [44] Δέστε παραγράφους 30 και 33 της ένορκης δήλωσης της Soni. [45] Δέστε παράγραφο 17 της ένορκης δήλωσης της Soni. [46] Δέστε παράγραφο 19 της ένορκης δήλωσης της Soni. [47] Δέστε παράγραφο 11 της ένορκης δήλωσης της Soni. [48] Δέστε παράγραφο 31 της ένορκης δήλωσης της Soni. [49] Δέστε παράγραφο 42 της ένορκης δήλωσης της Soni. [50] Δέστε παράγραφο 43 της ένορκης δήλωσης της Soni. [51] Δέστε παράγραφο 15 της ένορκης δήλωσης Αθάνατου. [52] «Συγχρόνως, τονίζεται, παρεμπιπτόντως, ότι σε ενδιάμεση διαδικασία μπορεί να εξεταστεί και να αποφασιστεί οριστικά θέμα δικαιοδοσίας του δικαστηρίου, μόνο εφόσον αυτό προκύπτει ή τίθεται στη βάση αδιαμφισβήτητων γεγονότων, η παρούσα περίπτωση, όμως, δεν είναι τέτοια.» [53] Δέστε παράγραφο 1(α) του Γενικώς Οπισθογραφημένου Κλητηρίου:
- Η Ενάγουσα άξιοι εναντίον όλων των Εναγόμενων, αλληλέγγυα και/ή κεχωρισμένα, Δήλωση και/ή Απόφαση τόυ Δικαστηρίου ότι: (α) είναι η μόνη πραγματική και/ή τελική δικαιούχος όλων των μετοχών στο κεφαλαίο των Εναγόμενων 3, 5, 6, και 7 και/ή όλων των περιουσιακών στοιχείων που οι Εναγόμενοι 3, 4, 5, 6, 7 και 8 κατέχουν κατά το χρόνο καταχώρησης της παρούσας Αγωγής, και/ή [54] Δέστε Τεκμήριο 12 στην ένορκη δήλωση Catanoi. [55] Δέστε Τεκμήριο 13 στην ένορκη δήλωση Catanoi. [56] Δέστε Τεκμήριο 8 στην ένορκη δήλωση Εναγόμενου
- [57] Δέστε Τεκμήριο 15 της αρχικής Ένορκης Δήλωσης Catanoi καθώς και το Τεκμήριο 9 της ένορκης δήλωσης Εναγόμενου 4 τα οποία είναι πανομοιότυπα και το Τεκμήριο 7 της ένορκης δήλωσης Εναγόμενου
- [58] Δέστε επίσης Τεκμήριο 19 στην ένορκη δήλωση Soni. [59]
- Subject to section 15 of the Courts of Justice Law, Cap. 11, service out of the jurisdiction of a writ of summons or notice of a writ of summons may be allowed by the Court or a, Judge whenever- ........................................... (c) any relief is sought against any person domiciled or ordinarily resident in Cyprus; or ............................................ (g) any injunction is sought as to anything to be done in Cyprus, or any nuisance in Cyprus is sought to be prevented or removed, whether damages are or are not also sought in respect thereof; or (h) any person out of Cyprus is a necessary or proper party to an action properly brought against some other person duly served in Cyprus. [60] Δέστε ANS Secretaries Ltd v. Orianda Management Πολιτική Έφεση αρ. 362/09, ημερ. 3/7/2014: «Όπου υπάρχουν και εναγόμενοι εκτός Κύπρου, μόνο μετά από εξασφάλιση άδειας του δικαστηρίου δυνάμει της Δ.6 θ.1, μπορούν να υποβληθούν στη δικαιοδοσία των κυπριακών δικαστηρίων. Μόνο μετά από τέτοια άδεια είναι δυνατή στη συνέχεια η υποκατάστατη επίδοση του κλητηρίου εντάλματος σε αυτούς..» [61] Δέστε παράγραφο 1(δ) του Γενικά Οπισθογραφημένου Κλητηρίου Εντάλματος: «(δ) οι Εναγόμενοι 1 και 2 και/ή οποιοσδήποτε εξ αυτών έχουν προβεί σε δόλιες και/ή παράνομες ενέργειες στην Κύπρο κατά της Ενάγουσας και/ή ότι οι Εναγόμενοι 1 και 2 έχουν συνωμοτήσει μεταξύ τους και/ή με άλλα πρόσωπα στην Κύπρο και αλλού, με σκοπό την καταδολίευση της Ενάγουσας και/ή την πρόκληση οικονομικής ζημιάς στην Ενάγουσα,» [62] Δέστε παράγραφο 2 του Γενικά Οπισθογραφημένου Κλητηρίου Εντάλματος. [63] Δέστε παράγραφο 46 της Απόφασης. [64] Δέστε Hampton Advisory Group S.A., v. Bost Ad κ.α.
(2012)1 A.A.Δ.
- [65] "It must be observed, first, that Article 2 of the Brussels Convention is mandatory in nature and that, according to its terms, there can be no derogation from the principle it lays down except in the cases expressly provided for by the Convention (see, as regards the compulsory system of jurisdiction set up by the Brussels Convention, Case C-l 16/02 Gasser [2003] ECR 1-14693, paragraph 72, and Case C-159/02 Turner [2004] ECR I-3565, paragraph 24). It is common ground that no exception on the basis of the forum non conveniens doctrine was provided for by the authors of the Convention,....." [66]
- Τα πρόσωπα που έχουν την κατοικία τους σε κράτος μέλος μπορούν να εναχθούν ενώπιον των δικαστηρίων άλλου κράτους μέλους μόνο σύμφωνα με τους κανόνες που περιλαμβάνονται στα τμήματα 2 έως 7 του παρόντος κεφαλαίου. [67] Άρθρα 7-25 του ΕΚ 1215/
- [68] Δέστε The Cyprus Phassouri Plantations Co Ltd v. Hapag-Lloyd AG, ECLI:CY:AD:2018:D299, Αγωγή Ναυτοδικείου αρ.38/2016, ημερ. 21/6/
- [69]Δέστε παραγράφους 23 και 24 της αρχικής ένορκης δήλωσης Catanoi: «
- Έξ όσων καλύτερα γνωρίζω, στις περισσότερες περιπτώσεις (συμπεριλαμβανομένης επίσης και της περιπτώσεως που αφορά το Ισπανικό Ακίνητο), η ταυτότητα της Oxana, ως τελικής δικαιούχου, δεν αποκαλύφτηκε στους ονομαστικούς αντιπροσώπους που ορίστηκαν για λογαριασμό της Oxana από τους Καθ' ων η Αίτηση 1 και
- 24.Αντ' αυτού, ενεγράφησαν ονόματα τρίτων προσώπων ως τελικοί δικαιούχοι διαφόρων περιουσιακών στοιχείων. Τέτοια ονόματα δόθηκαν από τους Καθ' ων η Αίτηση 1 και
- Όπως εξηγώ στην παράγραφο 56 κατωτέρω, ως τελικός δικαιούχος του Ισπανικού Ακινήτου ενεγράφη κάποιος κ. Gheorghe Cezar Chiriac, Καθ' ου η Αίτηση 8 ("CC").» Σχετικές είναι επίσης οι παραγράφοι 46-48 της αρχικής ένορκης δήλωσης Catanoi, καθώς και η παράγραφος 56 η οποία στο μέρος που ενδιαφέρει έχει ως εξής: «56.Η Oxana γνωρίζει ότι ο Καθ' ού η Αίτηση 4 κατέχει τις μετοχές στο κεφάλαιο της Καθ' ης η Αίτηση 3 ως ονομαστικός μέτοχος για την Καθ' ης η Αίτηση 6, η οποία με τη σειρά της ανήκει στην Καθ' ης η Αίτηση 7, της οποίας πραγματικός και τελικός δικαιούχος είναι η Oxana, ωστόσο, εξ όσων καλύτερα γνωρίζει η Oxana, ο «δηλούμενος» τελικός δικαιούχος της Καθ' ης η Αίτηση 7 είναι ο CC..» [70] Δέστε παράγραφο 22 της αρχικής ένορκης δήλωσης Catanoi. [71] Δέστε, επίσης, την πρωτόδικη υπόθεση Aρ. Αγωγής 3137/2007 Γεωργίου κ.ά v. Alfa Concrete Public Company Ltd ημερ. 16/5/2008 όπου λέχθηκαν τα εξής σχετικά από τον Έντιμο Π.Ε.Δ. (όπως ήταν τότε), Τ. Οικονόμου: «Έστω και αν θα συνέτρεχαν οι προϋποθέσεις του άρθρου 32, η διακριτική ευχέρεια του δικαστηρίου είναι ευρεία και ασκείται δικαστικά σε συνάρτηση με τις αρχές του δικαίου της επιείκειας. Εκείνος που ζητά θεραπεία της επιείκειας οφείλει, για θέματα που έχουν άμεση και αναγκαία σχέση με την θεραπεία που ζητά και την επίδικη συναλλαγή, να έχει άμεμπτη συμπεριφορά. Αυτό επιβάλλει η αρχή της επιείκειας ότι «ο προσερχόμενος στην επιείκεια πρέπει να έρχεται με καθαρά χέρια» («He who comes into equity must come with clean hands») που είναι αντανάκλαση στον χώρο της επιείκειας της παρόμοιας αρχής του κοινοδικαίου ex turpi causa non oritur actio[4]. Κατ' εφαρμογή αυτής της αρχής της επιείκειας δεν είναι λ.χ. επιτρεπτή η έκδοση διατάγματος υπέρ συμβαλλομένου τη στιγμή που ο ίδιος παραλείπει να εκπληρώσει τις δικές του υποχρεώσεις από τη σύμβαση[5]. Αυτό ισχύει εν προκειμένω a fortiori, εφόσον η υποχρέωση των εναγόντων προκύπτει από δικαστική απόφαση και η παράλειψη τους τελείται κατά παράβαση του νόμου (άρθρο 47, Ν. 14/60).» cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο