Οργανισμού Χρημ. Τραπέζης Κύπρου Λτδ ν. Milkitro Trading Ltd κ.α., Αρ. Αγωγής 10257/96, 31/3/2020

Οργανισμού Χρημ. Τραπέζης Κύπρου Λτδ ν. Milkitro Trading Ltd κ.α., Αρ. Αγωγής 10257/96, 31/3/2020 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2020:A166 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ։ Α. ΠΑΝΤΑΖΗ - ΛΑΜΠΡΟΥ, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής 10257/96 Μεταξύ: Οργανισμού Χρημ. Τραπέζης Κύπρου Λτδ Εναγόντων -ν-

1. Milkitro Trading Ltd
2. XXXXX Kitromilidou
3. XXXXX XXXXX Κιτρομήλη
4. E. Philippou Ltd Εναγομένων Ημερομηνία։ 31 Μαρτίου, 2020 Εμφανίσεις։ Για τους Ενάγοντες - Αιτητές։ κ. Ν. Καλλένος, για Χρυσαφίνης & Πολυβίου Δ.Ε.Π.Ε. Για τους Εναγόμενους - Καθ'ων η αίτηση։ κα Ειρήνη Μπριάνα για Παπαντωνίου & Παπαντωνίου Δ.Ε.Π.Ε. ΑΠΟΦΑΣΗ Αναφορικά με τη μονομερή αίτηση των Εναγόντων - Αιτητών, ημερ. 30.9.2019 για άδεια εκτέλεσης της απόφασης ημερ. 8.1.97 εναντίον των Εναγομένων 1, 2 και
5. Με την υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αίτηση ημερ. 30.9.2019, οι Ενάγοντες - αιτητές εξαιτούνται: «Α. Άδεια του Δικαστηρίου που να επιτρέπει στην Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ., να προχωρήσει με μέτρα εκτέλεσης λόγω μεταβίβασης των εργασιών των Εναγόντων στους Αιτητές. Β. Αδεία του Δικαστηρίου που να επιτρέπει στην Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ., να προχωρήσει με μέτρα εκτέλεσης εναντίον των εξ αποφάσεων οφειλετών των εναγόντων λόγω παρέλευσης των 10 ετών για περίοδο 10 έτη. Γ. Οιανδήποτε άλλη θεραπεία το Σεβαστό Δικαστήριο ήθελε θεωρήσει δίκαια ή αναγκαία. Δ. Τα έξοδα της παρούσης αίτησης.» Η αίτηση βασίζεται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας στην Δ.12, θ.8, Δ.40, θ.8, Δ.48, θ.1, 2, 3,
6. Τα γεγονότα στα οποία στηρίζεται η αίτηση φαίνονται στην επισυνημμένη ένορκη δήλωση της κας XXXXX Ττοφή, εκ Λευκωσίας, ημερ. 30.9.2019, η οποία ορκίζεται και λέγει τα εξής։ «Η κάτωθι υπογεγραμμένη XXXXX Ττοφή, εκ Λευκωσίας, ορκίζομαι και λέγω τα ακόλουθα:
7. Είμαι υπάλληλος των δικηγόρων της Τράπεζας Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ, όπως έχουν μετονομασθεί οι ενάγοντες και λειτουργούν από την 12.7.04, έχω προσωπική γνώση της υπόθεσης από τον φάκελο της άνω αγωγής που βρίσκεται στο αρχείο του δικηγορικού γραφείου των εναγόντων, και είμαι δε εξουσιοδοτημένη υπό τους ενάγοντες να κάμω την παρούσα ένορκο δήλωση.
8. Στις 26.9.96 οι ενάγοντες καταχώρησαν την με τον πιο πάνω αριθμό και τίτλο αγωγή.
9. Οι ενάγοντες εξέδωσαν απόφαση εναντίον των εναγομένων 1, 2 & 3 στις 8.1.97 για το ποσόν των €14.716,34 (₤8.613,09), πλέον τόκους & έξοδα. Επισυνάπτεται αντίγραφο της απόφασης και σημειώνεται ως Τεκμήριο Α .
10. Στις 8.1.97 οι ενάγοντες εξασφάλισαν διάταγμα παράδοσης των επίδικων αντικείμενων εναντίον του εναγομένου 1 και στις 13.6.97 καταχώρησαν ένταλμα παράδοσης. Ο εναγόμενος 1 παρέλειψε να συμμορφωθεί και οι ενάγοντες προχώρησαν με αίτηση παρακοής εναντίον του. Στην συνέχεια εξεδόθηκε ένταλμα σύλληψης εναντίον του γιατί παρέλειψε να εμφανιστεί στο Δικαστήριο.
11. Στις 17.1.01 οι ενάγοντες καταχώρησαν ένταλμα κινητών εναντίον της εναγομένης
13. Οι εναγόμενοι ζητούσαν κατά καιρούς παράταση χρόνου προς διευθέτηση τρόπου πληρωμής του εξ αποφάσεως χρέους τους και οι ενάγοντες συγκατετίθεντο και/ή παρεχώρουν τον απαιτούμενον χρόνο εις τους εναγομένους προς διευθέτηση πληρωμής του χρέους των. Οι εναγόμενοι επλήρωσαν διάφορα ποσά έναντι του εξ αποφάσεως χρέους και εξόδων, εξακολουθούν δε να οφείλουν το ποσόν των €11,794,97.- πλέον τόκους από 7.6.2019, πλέον δικηγορικά έξοδα.
14. Οι ενάγοντες με διάταγμα του Ε.Δ. Λευκωσίας ημερ.13.12.2005 στην αίτηση 531/2005 μεταξύ άλλων παραχώρησαν και/ή ανάθεσαν και/ή εκχώρησαν και/ή μεταβίβασαν ολόκληρη την επιχείρηση και/ή ιδιοκτησία (κινητή και/ή ακίνητη) και/ή υποχρεώσεις και/ή δικαιώματα τους στην Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ. Αντίγραφο του διατάγματος επισυνάπτεται και σημειώνεται ως Τεκμήριο Β.
15. Από όσα καλά γνωρίζω και πιστεύω και από όσα με συμβουλεύουν οι δικηγόροι των αιτητών λόγω της ανάληψης των εργασιών των εναγόντων από τους αιτητές σύμφωνα με το διάταγμα του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας ημερ.13.12.05, είναι αναγκαίο, ορθό και προς όφελος της δικαιοσύνης να παραχωρηθεί το δικαίωμα εκτέλεσης της απόφασης των εναγόντων στην Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ.
16. Επειδή στις 8.1.97 έχει λήξει ο χρόνος από την ημερομηνία έκδοσης της απόφασης και οι εναγόμενοι εξακολουθούν να οφείλουν το άνω ποσόν, παρακαλείται το Σεβαστόν Δικαστήριο όπως εκδώσει το αιτούμενον διάταγμα δι' εκτέλεση της απόφασης για περίοδο 10 χρόνια, ούτως ώστε να δυνηθούν οι ενάγοντες να προχωρήσουν με περαιτέρω μέτρα εκτέλεσης της απόφασης προς εξασφάλιση του εξ αποφάσεως χρέους και εξόδων.
17. Από όσα έχω αναφέρει πιο πάνω, πιστεύω ότι είναι ορθόν και δίκαιον να εκδοθούν τα αιτούμενα διατάγματα.». ΟΔΗΓΙΑ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ ΓΙΑ ΕΠΙΔΟΣΗ ΤΗΣ ΑΙΤΗΣΗΣ. Όταν η ως άνω αίτηση τέθηκε ενώπιον του παρόντος Δικαστηρίου για πρώτη φορά στις 31.10.2019, το Δικαστήριο έθεσε προς τους συνηγόρους των Εναγόντων - Αιτητών το ερώτημα κατά πόσο είχαν οποτεδήποτε προηγουμένως εξασφαλίσει άδεια εκτέλεσης της απόφασης στην αγωγή. Δεδομένης της απάντησης ότι από τα στοιχεία του φακέλου δεν φαινόταν να είχε ανανεωθεί η απόφαση οποτεδήποτε από το 1997 μέχρι την καταχώριση της υπό κρίση αίτησης, το Δικαστήριο έκρινε σκόπιμο να διατάξει επίδοση της αίτησης στου Εναγομένους, προκειμένου να έχουν την ευχέρεια να τοποθετηθούν επί των αιτητικών. Όπως προκύπτει από το φάκελο του Δικαστηρίου, οι Ενάγοντες προσκόμισαν αποδεικτικά επίδοσης της αίτησης μόνον σε ό,τι αφορά τους Εναγομένους 1 και
18. Σχετικές οι ένορκης δηλώσεις του ιδιώτη επιδότη XXXXX Νεοφύτου, ημερ. 14.11.2019, ως φαίνονται στο φάκελο του Δικαστηρίου. Δεν έχει αποδειχθεί να επετεύχθη επίδοση στον Εναγόμενο αρ.3 οποτεδήποτε μέχρι την ημερομηνία που επιφυλάχθηκε από το Δικαστήριο η έκδοση της παρούσας απόφασης. Ούτε ζητήθηκε παράταση χρόνου για επίδοση σε αυτόν. Συνεπώς, το Δικαστήριο απορρίπτει την αίτηση όσον αφορά τον Εναγόμενο αρ. 3 ως ανεπίδοτη. Η αίτηση θα εξεταστεί όσον αφορά τους Εναγομένους 1 και
19. Προσεκτική μελέτη της Ειδοποίησης περί πρόθεσης ένστασης που καταχωρήθηκε στις 29.1.2020, η οποία επετράπη ως εμπρόθεσμη, μη υπάρχουσας ένστασης εν σχέση προς τούτο από πλευράς Εναγόντων, δείχνει ότι αυτή προέρχεται μόνο από την Εναγόμενη αρ. 2, αφού στηρίζεται σε ένορκη δήλωση του κ. XXXXX Κιτρομιλήδη, ο οποίος στην παρα. 1 αυτής ορκίζεται και λέγει ότι είναι εξουσιοδοτημένος από την Εναγομένη αρ.
20. Δεν ισχυρίζεται ότι είναι εξουσιοδοτημένος και από την Εναγόμενη αρ.
21. Παρατηρώ, συναφώς, ότι, ενώ η επίδοση προς την Εναγόμενη αρ. 1 έγινε διά της παράδοσης της αίτησης από τον επιδότη στον κ. XXXXX Κιτρομιλίδη με την περιγραφή αυτού ως «Διευθυντή της εταιρείας» (Εναγομένης αρ. 1), εντούτοις στην ένορκη δήλωση που καταχώρησε ο ίδιος ο κ. Κιτρομιλίδης στο πλαίσιο της Ειδοποίησης περί πρόθεσης ένστασης της Εναγομένης 2, αυτός διευκρινίζει ότι η Εναγόμενη αρ. 1 τέθηκε σε εκκαθάριση στις 19.10.1998 και παρουσιάζει ως αποδεικτικά στοιχεία το αποτέλεσμα αναζήτησης στο Μητρώο του Εφόρου Εταιρειών και στο Μητρώο Εκκαθαρίσεων της Υπηρεσίας Αφερεγγυότητας (βλ. την παρα. 10 της Ε/δ του κ. Κιτρομιλίδη και τα Τεκμήρια 1 και 2). Επομένως, εφόσον δεν αντεξετάστηκε επί της δήλωσής του αυτής, οι Ενάγοντες - Αιτητές δεν αμφισβήτησαν την αλήθεια του ισχυρισμού περί εκκαθάρισης της Εναγόμενης αρ. 1 εταιρείας από 19.10.1998 και τούτο οδηγεί, συνεπακόλουθα, στο δικαστικό συμπέρασμα ότι πάσχει η επίδοση που έγινε προς την Εναγόμενη αρ. 1 στις 7.11.2019, διότι θα έπρεπε να είχε γίνει προς τον εκκαθαριστή και όχι προς διευθυντή της εταιρίας (εκτός αν η εταιρεία μετά την εκκαθάρισή της, υπέστη και διάλυση, στην οποία περίπτωση δεν υφίσταται καθόλου πλέον έρεισμα για επίδοση). Καταλήγω να απορρίπτω την αίτηση και σε ό,τι αφορά την Εναγόμενη αρ. 1 εταιρεία λόγω μη καλής και νομότυπης επίδοσης. Προχωρώ και εξετάζω την αίτηση των Εναγόντων εν σχέση προς την Εναγόμενη αρ.
22. Η ΕΝΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΕΝΑΓΟΜΕΝΗΣ ΑΡ.
23. Η Ένσταση βασίζεται στους περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμούς Δ.12, θ.8, Δ.40 θ.8, Δ.48 θ.θ.1 - 4, 7 και 8, Δ.9, Δ.64, στον περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο Κεφ.6, στον περί Δικαστηρίων Νόμο του 1960 (Ν.14/60), στο Άρθρο 30.3 του Συντάγματος, καθώς και στην πρακτική, τη διακριτική ευχέρεια, στις γενικές και συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου και τη νομολογία. Οι συγκεκριμένοι λόγοι της ένστασης είναι οι ακόλουθοι:
24. Η αίτηση ημερ. 30/09/2019 στερείται οποιουδήποτε κατάλληλου υποβάθρου και/ή πραγματικού υποβάθρου που θα μπορούσε να δικαιολογήσει την χορήγηση των αιτούμενων θεραπειών.
25. Η παρούσα αίτηση στηρίζεται σε λανθασμένη και/ή ανεπαρκή νομική και πραγματική βάση και το αίτημα είναι ουσιαστικά αβάσιμο και νομικά αστήρικτο.
26. Η πολυετής αδράνεια και αδιαφορία εκ μέρους των Αιτητών να προβούν σε μέτρα εναντίον των Καθ' ων η Αίτηση συνεπάγει ακυρότητα της αίτησης.
27. Οι Αιτητές δεν επέδειξαν κανέναν «ειδικό λόγο» που να υπαγορεύει παρέκκλιση από τον γενικό κανόνα ότι μια απόφαση πρέπει να εκτελείται εντός της καθορισμένης από τους θεσμούς προθεσμία.
28. Οι Αιτητές έχουν αλλότρια κίνητρα, και προβαίνουν καταχρηστικά στο αίτημά τους, αφού καταχώρησαν την παρούσα Αίτηση με καθυστέρηση, πέραν των 22 ετών χωρίς να δίδουν ουδεμία εξήγηση προς τούτο.
29. Οι Αιτητές δεν αποκάλυψαν όλα τα γεγονότα με την Ένορκή Δήλωσή τους.
30. Η Ένορκη Δήλωση που συνοδεύει την Αίτηση των Αιτητών είναι άκυρη και/ή αντικανονική και/ή ελλιπής και/ή ακατάλληλη και/ή χρήζει διαγραφής και ακύρωσης και/ή οι Αιτητές απέτυχαν να αποδείξουν και να παραθέσουν επαρκείς λεπτομέρειες για τους ισχυρισμούς τους.
31. Οι Αιτητές δεν συγκεκριμενοποιούν το ποσό που κατ΄ ισχυρισμό οφείλεται.
32. Δεν αναφέρεται και δεν συγκεκριμενοποιείται από τους Ενάγοντες ποια μέτρα θα λάβουν για εκτέλεση της απόφασης.
33. Οι Αιτητές κωλύονται και/ή άλλως πως δε μπορούν λόγω της συμπεριφοράς τους και της αδράνειας που επέδειξαν να προωθούν τα αιτούμενα Διατάγματα.
34. Παν οφειλόμενο ποσό της Απόφασης ημερομηνίας 8.1.97 ικανοποιήθηκε και/ή εισπράχθηκε προς όφελος των Εναγόντων με την πώληση του «BOAT WELLIGRAFT», με αποτέλεσμα να μην δικαιούνται οι Αιτητές σε μέτρα εναντίον των Καθ' ων η Αίτηση/Εναγομένων.
35. Η αίτηση καταχωρείται με υπέρμετρη και/ή αδικαιολόγητη καθυστέρηση κατά παρέκκλιση των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, ιδία Δ.40 θ.8 που διέπουν το εν λόγω ζήτημα και επομένως οι Αιτητές δεν δικαιολογούνται στην καταχώρησή της παρούσας αίτησης .
36. Δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις της Δ.40 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας.
37. Στην καταχωρηθείσα αίτηση και ένορκη δήλωση που τη συνοδεύει δεν δικαιολογείται η αιτούμενη θεραπεία και δεν παρατίθεται κανένας βάσιμος λόγος με βάση τον οποίο το Δικαστήριο να μπορέσει να εξασκήσει τη διακριτική του ευχέρεια υπέρ των Αιτητών.
38. Οι Αιτητές προέβηκαν στην παρούσα Αίτηση με υπέρμετρη και/ή αδικαιολόγητη καθυστέρηση και/ή χωρίς να δοθεί οποιοσδήποτε βάσιμος λόγος και/ή ικανοποιητική εξήγηση που να δικαιολογεί αυτή την υπέρμετρη καθυστέρηση, αφού μεταξύ άλλων το αίτημα υποβάλλεται 22 χρόνια μετά την έκδοση της Απόφασης ημερομηνίας 8.1.
40. Οι Αιτητές απέτυχαν να αποδείξουν ότι συντρέχουν τέτοιες περιστάσεις οι οποίες θέτουν την υπόθεση σε ασύνηθες πλαίσιο (take the case out of the ordinary) ούτως ώστε να είναι δίκαιο όπως δοθεί η άδεια για ανανέωση της απόφασης.
41. Η παρούσα Αίτηση είναι καταχρηστική και γίνεται κακόπιστα (mala fide), κατά παράβαση και καθ' υπέρβαση των λόγων για του οποίους ο Νομοθέτης τάσσει στην παρούσα διαδικασία και/ή αποσκοπεί στον αιφνιδιασμό του Καθ' ου η Αίτηση.
42. Τα γεγονότα ως αυτά έχουν παρασχεθεί από τους Αιτητές συνηγορούν στην μη έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων και/ή δεν είναι εμφανώς δίκαιο (demonstrably just) όπως εκδοθούν τα αιτούμενα διατάγματα.
43. Οι Αιτητές δεν έδωσαν καμία εξήγηση για τη μη λήψη μέτρων εκτέλεσης τα πρώτα δέκα χρόνια ούτε για την καθυστέρηση στην υποβολή του υπό αναφορά αιτήματος μετά τη λήξη της απόφασης ημερομηνίας 8.1.
45. Το παρόν αίτημα επηρεάζει δυσμενώς τους Καθ΄ ων η Αίτηση κατά τρόπο που δεν μπορεί να αποζημιωθεί με έξοδα, καθώς θα συνιστούσε άνιση μεταχείριση από το Δικαστήριο με τρόπο που θα επηρεάζονταν τα δικαιώματα και προκαλώντας αδικία στους Καθ΄ ων η Αίτηση, από τον μεγάλο χρόνο που έχει παρέλθει.
46. Η κατάσταση των Καθ' ων η Αίτηση έχει αλλάξει ριζικά, με τέτοιο τρόπο ώστε να επηρεάζονται δυσμενώς τα συμφέροντά τους από την καθυστέρηση που επέδειξαν οι Αιτητές.
47. Τα αιτούμενα διατάγματα υποβλήθηκαν με πλήρη περιφρόνηση των δικαιωμάτων των Καθ' ων η Αίτηση, θα προκαλέσουν μεγάλη αδικία και ανεπανόρθωτη ζημιά και/ή ζημία που δεν μπορεί να αποκατασταθεί με έκδοση διαταγής για έξοδα υπέρ των Καθ' ων η Αίτηση αφού τυχόν έγκριση του αιτήματος θα έπληττε ανεπανόρθωτα, όχι μόνο τα συμφέροντα των Καθ' ων η Αίτηση αλλά και της δικαιοσύνης, συνυφασμένα με τη βεβαιότητα των διαδίκων για το αντικείμενο της δίκης .
48. Τυχόν έγκριση του αιτήματος θα δράσει αντίθετα προς το συμφέρον της δικαιοσύνης.
49. Η παρούσα Αίτηση είναι καταχρηστική και γίνεται κακόπιστα (mala fide), κατά παράβαση και καθ' υπέρβαση των λόγων για του οποίους ο Νομοθέτης τάσσει στην παρούσα διαδικασία και/ή αποσκοπεί στον αιφνιδιασμό του Καθ' ου η Αίτηση.
50. Με την παρούσα Αίτηση δεν αποκαλύπτονται οποιαδήποτε στοιχεία που να δικαιολογούν την έκδοση του αιτούμενου Διατάγματος και δεν πληρούνται οι νόμιμες προϋποθέσεις για την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος.
51. Τυχόν έγκριση της αίτησης συνιστά άρνηση δικαιοσύνης και απολήγει σε άνιση μεταχείριση των Καθ' ων η Αίτηση και προσβολή του θεμελιώδους και συνταγματικά κατοχυρωμένου δικαιώματός του σε Δίκαιη Δίκη.». Τα γεγονότα στα οποία στηρίζεται η ένσταση εμφαίνονται στην επισυνημμένη ένορκη δήλωση του κ. XXXXX Κιτρομηλίδη, ημερ. 29.1.2020, από τη Λευκωσία, ο οποίος ορκίζεται και λέγει τα εξής꞉ Εγώ, o XXXXX Κιτρομηλίδης από τη Λευκωσία, που υπογράφω πιο κάτω, ορκίζομαι και λέγω τα ακόλουθα: «
52. Είμαι ο σύζυγος της Καθ' ου η Αίτηση /Εναγόμενης 2 στην υπό τον πιο πάνω αριθμό και τίτλο Αγωγή, και γνωρίζω πολύ καλά και προσωπικά τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης και είμαι δεόντως εξουσιοδοτημένος από την Καθ' ου η Αίτηση/Εναγόμενη 2 όπως προβώ στην παρούσα Ένορκη Δήλωση. Όσον αφορά οποιαδήποτε νομικά θέματα έχω λάβει πληροφόρηση από τους Δικηγόρους μου. Επίσης, προβαίνω στην παρούσα Ένορκη Δήλωση καθότι είμαι εγώ αυτός που χειρίζεται της υποθέσεις της οικογένειάς μας. Έχω αναγνώσει και μελετήσει την Αίτηση των Εναγόντων/Αιτητών ημερ. 30/09/2019 καθώς και την ένορκη δήλωση που τη συνοδεύει και αρνούμαι και απορρίπτω όλους και κάθε ένα ξεχωριστά τους ισχυρισμούς που εμφαίνονται σε αυτή και αναφέρω τα κάτωθι. Κατ' αρχάς, όπως με συμβουλεύουν οι δικηγόροι μου, η παρούσα αίτηση και η ένορκη δήλωση που την υποστηρίζει, στηρίζονται σε λανθασμένη, ανεπαρκή νομική και πραγματική βάση και είναι άκυρες και παράτυπες. Επίσης, όπως με συμβουλεύουν οι δικηγόροι μου, η πολυετής αδράνεια και αδιαφορία εκ μέρους των Αιτητών να προβούν σε μέτρα εναντίον των Καθ' ων η Αίτηση και στην καταχώρηση παρόμοιας αίτησης σε προγενέστερο στάδιο, ήτοι προ της παρέλευσης 6 ετών από την έκδοση της Απόφασης, συνεπάγει ακυρότητα της αίτησης. Συγκεκριμένα, όπως αναφέρεται και στην Ένορκη Δήλωση που συνοδεύει την επίδικη αίτηση, οι Ενάγοντες καταχώρησαν στις 26/09/96 την υπό τον πιο πάνω αριθμό και τίτλο αγωγή. Στις 08/01/97 εξεδόθη από το Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας η απόφαση η οποία επισυνάπτεται ως Τεκμήριο Α. Το μόνο που οι Ενάγοντες αναφέρουν είναι ότι στις 08/01/97, ήτοι εδώ και 22 χρόνια, εξασφάλισαν διάταγμα παράδοσης των επίδικων αντικειμένων εναντίον του Εναγομένου 1 και στις 13/06/97 καταχώρησαν ένταλμα παράδοσης. Επίσης, ότι στις 17/01/01 οι Ενάγοντες καταχώρησαν ένταλμα κινητών εναντίον της Εναγόμενης
53. Έκτοτε, αναφέρω ότι οι Ενάγοντες κανένα μέτρο εκτέλεσης δεν έλαβαν εναντίον των Εναγομένων και ειδικότερα εναντίον της Καθ' ου η Αίτηση /Εναγόμενης 2, μέχρι και σήμερα, και ούτε εξηγούν τον λόγο που έπραξαν τούτο, με αποτέλεσμα να κωλύονται λόγω της συμπεριφοράς τους να προβαίνουν στην παρούσα Αίτηση. Κατ' αρχάς, αναφέρω ότι οι Ενάγοντες δεν παρουσιάζουν ενώπιον του Δικαστηρίου όλα τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης, και ούτε παραθέτουν επαρκείς λεπτομέρειες αναφορικά με τους ισχυρισμούς τους, αφού παρέλειψαν να αναφέρουν ότι παν οφειλόμενο ποσό της Απόφασης ημερομηνίας 8.1.97 ικανοποιήθηκε και εισπράχθηκε προς όφελος των Εναγόντων με την πώληση του «BOAT WELLIGRAFT», ως αυτό περιγράφεται στην Απόφαση, η οποία επισυνάπτεται στην Ένορκη Δήλωση των Εναγόντων ως ΤΕΚΜΗΡΙΟ Α, με αποτέλεσμα να μην δικαιούνται οι Αιτητές σε μέτρα εναντίον των Καθ' ων η Αίτηση/Εναγομένων. Περαιτέρω, όσον αφορά τη διαδικασία εναντίον των Εναγομένων 1 αυτή όπως με συμβουλεύουν οι Δικηγόροι μου και όπως γνωρίζω και εγώ προσωπικά αφού ήμουνα Διευθυντής της εν λόγω Εταιρείας, δεν δύναται να προωθείται εναντίον τους καθότι η Εταιρεία αυτή βρίσκεται υπό εκκαθάριση από τις 19/10/
54. Επισυνάπτω ως ΤΕΚΜΗΡΙΟ 1 αντίγραφο από την επίσημη ιστοσελίδα του Εφόρου Εταιρειών και Επίσημου Παραλήπτη στην οποία φαίνεται η κατάσταση της Εταιρείας, και ως ΤΕΚΜΗΡΙΟ 2 αντίγραφο από την Υπηρεσία Αφερεγγυότητας στην οποία φαίνεται επίσης η κατάσταση της Εταιρείας. Επιπλέον, η Εναγόμενη 2 δεν γνωρίζει κανένα μέτρο εκτέλεσης που έχει προωθηθεί εναντίον της, σε αντίθεση με τα όσα οι Αιτητές/Ενάγοντες επικαλούνται. Απορρίπτω ως αόριστα, ψευδή και εκ των υστέρων σκέψεις τα όσα οι Αιτητές επικαλούνται με την Ένορκη Δήλωσή τους, ήτοι ότι οι Εναγόμενοι ζητούσαν κατά καιρούς παράταση χρόνου προς διευθέτηση τρόπου πληρωμής, και αναφέρω ότι οι Ενάγοντες κωλύονται και δεν μπορούν λόγω της συμπεριφοράς τους και δη της αδράνειας που επέδειξαν για την λήψη μέτρων εκτέλεσης ή περαιτέρω μέτρων εκτέλεσης και καταχώρησης παρόμοιας αίτησης, να προωθούν τα αιτούμενα Διατάγματα. Περαιτέρω, και ανεξάρτητα από τα ανωτέρω, είναι η θέση μου και όπως με συμβουλεύουν οι Δικηγόροι μου ότι οι Αιτητές έχουν αλλότρια κίνητρα, και προβαίνουν καταχρηστικά στο αίτημά τους, αφού καταχώρησαν την παρούσα Αίτηση με καθυστέρηση, πέραν των 22 ετών χωρίς να δίδουν ουδεμία εξήγηση προς τούτο. Επίσης, όπως με συμβουλεύουν οι Δικηγόροι μου οι Αιτητές δεν επέδειξαν κανέναν «ειδικό λόγο» που να υπαγορεύει παρέκκλιση από τον γενικό κανόνα ότι μια απόφαση πρέπει να εκτελείται εντός της καθορισμένης από τους θεσμούς προθεσμία. Περαιτέρω, επαναλαμβάνω ότι, οι Αιτητές προέβηκαν στην παρούσα Αίτηση με υπέρμετρη και αδικαιολόγητη καθυστέρηση, χωρίς να δώσουν οποιονδήποτε βάσιμο λόγο και ικανοποιητική εξήγηση που να δικαιολογεί αυτή την υπέρμετρη καθυστέρηση, αφού μεταξύ άλλων, το αίτημα τους υποβάλλεται 22 χρόνια μετά την έκδοση της Απόφασης ημερομηνίας 8.1.
55. Με βάση τα ανωτέρω και όπως με συμβουλεύουν οι Δικηγόροι μου, οι Αιτητές απέτυχαν να αποδείξουν ότι συντρέχουν τέτοιες περιστάσεις οι οποίες θέτουν την υπόθεση σε ασύνηθες πλαίσιο (take the case out of the ordinary) ούτως ώστε να είναι δίκαιο όπως δοθεί η άδεια για ανανέωση της απόφασης. Είναι η θέση μου και όπως με συμβουλεύουν οι Δικηγόροι μου ότι, η παρούσα Αίτηση είναι καταχρηστική και γίνεται κακόπιστα (mala fide), κατά παράβαση και καθ' υπέρβαση των λόγων για του οποίους ο Νομοθέτης τάσσει στην παρούσα διαδικασία και αποσκοπεί στον αιφνιδιασμό των Καθ' ων η Αίτηση/Εναγομένων. Ακόμα, όπως προκύπτει από την Ένορκη Δήλωση που συνοδεύει την Αίτηση των Αιτητών, οι Αιτητές δεν συγκεκριμενοποιούν το ποσό που κατ΄ ισχυρισμό οφείλεται, το οποίο όπως προανέφερα έχει εξοφληθεί και ούτε αναφέρουν ποια μέτρα θα λάβουν για εκτέλεση της απόφασης. Επιπλέον, οι Αιτητές δεν έδωσαν καμία εξήγηση για την μη λήψη μέτρων εκτέλεσης τα πρώτα έξι χρόνια, ούτε για την καθυστέρηση στην υποβολή του υπό αναφορά αιτήματος μετά τη λήξη της απόφασης ημερομηνίας 8.1.97, και τα όσα επικαλούνται είναι γενικά, αόριστα και ατεκμηρίωτα. Αναφέρω στο σημείο αυτό ότι το παρόν αίτημα επηρεάζει δυσμενώς τους Καθ΄ ων η Αίτηση κατά τρόπο που δεν μπορεί να αποζημιωθεί με έξοδα, καθώς θα συνιστούσε άνιση μεταχείριση από το Δικαστήριο με τρόπο που θα επηρεάζονταν τα δικαιώματα τους και προκαλώντας αδικία στους Καθ΄ ων η Αίτηση, αφού έχει παρέλθει πάρα πολύ μεγάλο χρονικό διάστημα. Ειδικότερα, η κατάσταση των Καθ' ων η Αίτηση μετά από τόσα χρόνια έχει αλλάξει ριζικά, με τέτοιο τρόπο ώστε να επηρεάζονται δυσμενώς τα συμφέροντά τους από την καθυστέρηση που επέδειξαν οι Αιτητές. Συγκεκριμένα, οι Καθ' ων η Αίτηση 1 είναι υπό εκκαθάριση από τις 19/10/1998, και η Καθ' ης η Αίτηση/Εναγόμενη 2 βρίσκεται σε δυσμενή οικονομική κατάσταση μετά την οικονομική κρίση περί το 2013, η οποία έπληξε την χώρα, και μέχρι και σήμερα είναι άνεργη. Είναι η θέση μου ότι τα αιτούμενα διατάγματα υποβλήθηκαν με πλήρη περιφρόνηση των δικαιωμάτων των Καθ' ων η Αίτηση, θα προκαλέσουν μεγάλη αδικία και ανεπανόρθωτη ζημιά και ζημία που δεν μπορεί να αποκατασταθεί με έκδοση διαταγής για έξοδα υπέρ των Καθ' ων η Αίτηση αφού τυχόν έγκριση του αιτήματος θα έπληττε ανεπανόρθωτα, όχι μόνο τα συμφέροντα των Καθ' ων η Αίτηση αλλά και της δικαιοσύνης, συνυφασμένα με τη βεβαιότητα των διαδίκων για το αντικείμενο της δίκης. Είναι η θέση μου ότι τυχόν έγκριση του αιτήματος θα δράσει αντίθετα προς το συμφέρον της δικαιοσύνης. Όπως περαιτέρω με συμβουλεύουν οι Δικηγόροι μου, με την παρούσα Αίτηση δεν αποκαλύπτονται οποιαδήποτε στοιχεία που να δικαιολογούν την έκδοση του αιτούμενου Διατάγματος και δεν πληρούνται οι νόμιμες προϋποθέσεις για την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος.
56. Τέλος, τυχόν έγκριση της αίτησης συνιστά άρνηση δικαιοσύνης και απολήγει σε άνιση μεταχείριση των Καθ' ων η Αίτηση και προσβολή του θεμελιώδους και συνταγματικά κατοχυρωμένου δικαιώματός τους σε Δίκαιη Δίκη.
57. Με βάση τα πιο πάνω, το Σεβαστό Δικαστήριο ασκώντας την διακριτική του ευχέρεια θα πρέπει να απορρίψει την επίδικη Αίτηση με έξοδα εις βάρος των Αιτητών/ Εναγόντων αφού δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις για την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος.». ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ. Η Δ.40, θ.
58. Καθ' ον χρόνο καταχωρήθηκε η υπό κρίση αίτηση, ήτοι στις 30.9.2019, η Δ.40 θ.8 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας προέβλεπε τα εξής: «
59. Όταν παρέλθουν δέκα έτη από την απόφαση ή την ημερομηνία του διατάγματος, ή όταν έχει γίνει οποιαδήποτε αλλαγή στους διαδίκους οι οποίοι δικαιούνται ή υπόκεινται σε εκτέλεση, ο διάδικος ο οποίος ισχυρίζεται ότι δικαιούται σε εκτέλεση μπορεί να υποβάλει αίτηση στο Δικαστήριο ή το Δικαστή για άδεια να εκτελέσει ανάλογα. Και το Δικαστήριο ή ο Δικαστής εάν ικανοποιηθεί ότι ο διάδικος, ο οποίος υποβάλλει την αίτηση αυτή, δικαιούται να εκτελέσει, μπορεί να εκδώσει διάταγμα προς αυτό το σκοπό, ή μπορεί να διατάξει όπως οποιοδήποτε επίδικο θέμα ή ζήτημα αναγκαίο για να αποφασιστούν τα δικαιώματα των διαδίκων εκδικαστεί με οποιοδήποτε από τους τρόπους με τους οποίους μπορεί να εκδικαστεί οποιοδήποτε ζήτημα σε αγωγή. Και σε κάθε μια από τις περιπτώσεις το Δικαστήριο ή ο Δικαστής μπορεί να επιβάλει τέτοιους όρους ως προς τα έξοδα ή διαφορετικά, οι οποίοι θα είναι δίκαιοι.» Η πιο πάνω Διάταξη ήταν σε ισχύ από 9/9/2011 που είχε δημοσιευθεί ο περί Πολιτικής Δικονομίας (Τροποποιητικός) (Αρ. 1) Διαδικαστικός Κανονισμός του 2011 στην Επίσημη Εφημερίδα της Δημοκρατίας. Προηγουμένως, δηλαδή μέχρι τις 9/9/2011 η άδεια εκτέλεσης ήταν αναγκαία στη λήξη 6 ετών από την έκδοση της απόφασης στην αγωγή. Το παρόν Δικαστήριο έχει λάβει δικαστική γνώση μιας πολύ πρόσφατης τροποποίησης της ως άνω Δ.40, θ. 8, με τον περί Πολιτικής Δικονομίας (Τροποποιητικός) (Αρ. 1) Διαδικαστικό Κανονισμό του 2020, ο οποίος δημοσιεύθηκε στις 27/3/2020 στην Επίσημη Εφημερίδα της Δημοκρατίας αρ. 4125 (Παράρτημα Δεύτερο, Μέρος Ι, Διαδικαστικοί Κανονισμοί). Η τροποποίηση που επιφέρει είναι ότι η λέξη «δέκα» διαγράφεται και αντικαθίσταται με τη λέξη «δώδεκα». Συνεπώς, αίτηση για άδεια εκτέλεσης απαιτείται πλέον να υποβάλλεται μετά την παρέλευση 12 ετών από την ημερομηνία έκδοσης της απόφασης την οποία οι επιτυχόντες διάδικοι ή, αν υπήρξε αλλαγή αυτών, τα άλλα πρόσωπα που επιδιώκουν να λάβουν άδεια να την εκτελέσουν. Τα νομολογημένα κριτήρια για χορήγηση άδειας εκτέλεσης. Όπως λέχθηκε στην πολύ απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ v
60. Χαρίτων Ευσταθίου κ.α., Πολιτική Έφεση Αρ, 47/2013 ημερ. 10.6.2019: «Η σχετική διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου διέπεται από τη Δ.40 κ.8, σύμφωνα με την οποία όταν παρέλθουν 10 έτη από την απόφαση απαιτείται πλέον άδεια του δικαστηρίου για εκτέλεση. Η Δ.40 κ.8 δεν παραθέτει τα κριτήρια που θα πρέπει να λαμβάνονται υπόψιν, εξυπακούει όμως ότι ο διάδικος που ζητά την άδεια θα πρέπει να ικανοποιήσει το δικαστήριο ότι δικαιούται να προχωρήσει σε εκτέλεση.». Από το λεκτικό της Δ.40 θ.8 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας προκύπτει ότι η εξουσία του Δικαστηρίου να εκδίδει τέτοιο διάταγμα έχει διακριτικό χαρακτήρα, η οποία θα πρέπει να ασκείται δικαστικά και στη βάση των αρχών που η νομολογία έχει καθορίσει. Στην απόφαση Συνεργατική Πιστωτική Εταιρεία Κοντέας v. Μιχαήλ κ.α., Πολιτική Έφεση Αρ. 459/11 ημερ. 17.07.2012, προσδιορίστηκαν τα εξής στοιχεία τα οποία το Δικαστήριο θα πρέπει να λαμβάνει υπόψη κατά την άσκηση της διακριτικής του ευχέρειας: (α) την ημερομηνία, το αρχικό ποσό της απόφασης και το οφειλόμενο ποσό, (β) αν ο αιτητής δικαιούται σε εκτέλεση και έλαβε μέτρα εκτέλεσης, ήτοι δεν υπήρξε αδρανής και (γ) αν αιτιολογείται η οποιαδήποτε επιδειχθείσα καθυστέρηση. Στην Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ v
61. Χαρίτων Ευσταθίου κ.α., Πολιτική Έφεση Αρ, 47/2013 ημερ. 10.6.2019 (ανωτέρω), ανατράπηκε από το Εφετείο η απόφαση του πρωτόδικου Δικαστηρίου να απορρίψει σχετική αίτηση για άδεια εκτέλεσης της εκεί εκδοθείσας δικαστικής απόφασης. Πιο συγκεκριμένα λέχθηκε ότι: «Έχοντας ακούσει την εκατέρωθεν επιχειρηματολογία, έχουμε σχηματίσει την άποψη ότι η άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του πρωτοδίκου Δικαστηρίου έγινε ως εάν οι εφεσείοντες να είχαν παραλείψει να προχωρήσουν σε μέτρα εκτέλεσης. Σε τέτοια περίπτωση, εύλογα θα μπορούσε να δημιουργηθεί πλέον, εκ πρώτης τουλάχιστον όψεως, η εντύπωση ότι ο σκοπός τους τώρα είναι καταπιεστικός ή αλλότριος. Ό,τι προκύπτει, όμως, από τα αδιαμφισβήτητα γεγονότα είναι πως οι εφεσείοντες έλαβαν μέτρα εκτέλεσης τα οποία όμως δεν μπόρεσαν να καρποφορήσουν εντός της προβλεπόμενης χρονικής περιόδου. Εν προκειμένω, υπεισέρχεται και η κυπριακή πραγματικότητα με τις δυσχέρειες εκτέλεσης και τις συνεπαγόμενες μεγάλες καθυστερήσεις, η οποία δεν πρέπει να παραβλέπεται με μηχανιστική μεταφορά της αγγλικής νομολογίας. [.] Eν προκειμένω οι εφεσείοντες έλαβαν μέτρα εκτέλεσης, τα οποία δεν μπόρεσαν να αποδώσουν εντός της προβλεπόμενης χρονικής περιόδου, με αποτέλεσμα το εξ αποφάσεως χρέος να παραμένει απλήρωτο, παρά την πρωταρχική υποχρέωση των εφεσιβλήτων, ως υπόλογων σε δικαστική απόφαση να το είχαν εξοφλήσει πριν από χρόνια. Δεν πρόκειται για περίπτωση ασύγγνωστης παράλειψης ή άδικης ή καταπιεστικής συμπεριφοράς, ούτε το Δικαστήριο υπέδειξε οποιοδήποτε δυσμενή επηρεασμό των εφεσιβλήτων. Θεωρούμε ότι η διακριτική ευχέρεια του πρωτοδίκου Δικαστηρίου ασκήθηκε σε λανθασμένα πλαίσια, εφόσον, υπό τις περιστάσεις, στην πραγματικότητα οι εφεσείοντες έδωσαν επαρκή εξήγηση για τους λόγους που η εκτέλεση δεν απέδωσε εντός των προβλεπομένων χρονικών πλαισίων.» (Η έμφαση με έντονα γράμματα είναι του παρόντος Δικαστηρίου.) Στην Astrapi Commission Agents Ltd v Τράπεζας Κύπρου Δημόσιας Εταιρείας Λτδ (Πολιτική Έφεση Αρ. Ε107/2013 ημερ. 21.2.2019) λέχθηκαν τα εξής: «Στην παρούσα περίπτωση συνιστά αδιαμφισβήτητο γεγονός η λήψη διαβημάτων προς εκτέλεση της εκδοθείσας απόφασης. Δεν μπορεί να παραβλεφθεί ότι η Εφεσίβλητη κατ΄ επανάληψη ζήτησε ανανέωση της απόφασης προς τον σκοπό εκτέλεσής της. Στο μεσοδιάστημα είχε προχωρήσει στην επιβάρυνση της ακίνητης περιουσίας του Εναγόμενου 2 και σε ανανέωση του σχετικού memo. Οι προσπάθειες που προηγήθηκαν για εκτέλεση μέσω σχετικών ενταλμάτων κινητών δεν καρποφόρησαν, αφού τα σχετικά εντάλματα επιστράφηκαν ως ανεκτέλεστα. Περαιτέρω, όπως ορθά εντόπισε ο ευπαίδευτος πρωτόδικος Δικαστής, παρά την σαφή τοποθέτηση της Εφεσίβλητης - Αιτήτριας στη συνοδευτική της αίτησης ένορκο δήλωση ότι οι Εφεσείοντες - Καθ΄ ων η αίτηση ζητούσαν κατά καιρούς παράταση χρόνου προς διευθέτηση τρόπου πληρωμής του εξ αποφάσεως χρέους τους, ο συγκεκριμένος ισχυρισμός παρέμεινε αναπάντητος, δεδομένου ότι ούτε ο ενόρκως δηλών αντεξετάσθηκε επί του θέματος, αλλά ούτε και σαφής περί του αντιθέτου θέση τέθηκε μέσω ένορκης δήλωσης εκ μέρους των Καθ΄ ων η αίτηση - Εφεσειόντων. Συνεπώς, δεν είναι νοητό οι εξ αποφάσεως δανειστές να αιτούνται, αφενός, χρόνο προς διευθέτηση του εξ αποφάσεως χρέους τους και να επικαλούνται, αφετέρου, καθυστέρηση και αδράνεια εκ μέρους των εξ αποφάσεως πιστωτών στη λήψη μέτρων προς εκτέλεση της προς όφελός τους απόφασης. Ακόμη, το εξ αποφάσεως χρέος, ως παραμένει, ουσιαστικά, αδιαμφισβήτητο, δεν έχει εξοφληθεί πλήρως. Οι όποιοι ισχυρισμοί ως προς το ύψος του οφειλόμενου υπολοίπου, όπως εντοπίστηκε στην υπόθεση Κτωρίδης (ανωτέρω), δεν αφορούν άμεσα στο ζήτημα της παραχώρησης άδειας εκτέλεσης της απόφασης, αλλά είναι θέμα ορθού υπολογισμού που μπορεί να εγερθεί κατά την εκτέλεση. Εκ του περισσού προσθέτουμε ότι παρέμεινε άνευ ερείσματος ο ισχυρισμός των Εφεσειόντων ότι λόγω του χρόνου που παρήλθε τους δόθηκε η εντύπωση ότι το χρέος εξοφλήθηκε. Πέραν του ότι τέτοιος λόγος ένστασης περί εξόφλησης δεν προβλήθηκε, τα διαβήματα εκτέλεσης που ακολούθησαν και οι συζητήσεις για παράταση χρόνου προς ικανοποίηση του εξ αποφάσεως χρέους, δεν θεμελιώνουν απραξία και αντίληψη περί εξόφλησης. Ούτε βεβαίως μπορεί να νοηθεί εξόφληση χωρίς πληρωμή του χρέους, ήτοι εκ του γεγονότος και μόνο ότι παρήλθε σημαντικό χρονικό διάστημα από της έκδοσης της απόφασης. Όπως έχει ήδη λεχθεί, ως απόσταγμα της σχετικής νομολογίας, το κρίσιμο στοιχείο για την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου και το πιο καθοριστικό κριτήριο, είναι ο δυσμενής επηρεασμός του εξ αποφάσεως χρεώστη. Ηταν επί του προκειμένου η εισήγηση των Εφεσειόντων, επικαλούμενοι αδράνεια της Εφεσίβλητης, ότι η παρέλευση μεγάλου χρονικού διαστήματος τους έθεσε σε δυσμενή οικονομική θέση και σε αλλαγή των κοινωνικών και οικονομικών τους περιστάσεων και δεδομένων. Προεκτείνοντας, έθεσαν ότι ενώ στο παρελθόν είχαν την οικονομική δυνατότητα προς εξόφληση, τέτοια δυνατότητα δεν υφίσταται πλέον, λόγω ακριβώς της μεταβολής των οικονομικών τους συνθηκών. Είναι ανεδαφική αυτή η προσέγγιση, δεδομένης της υποχρέωσης που είχαν οι Εφεσείοντες να εξοφλήσουν το εξ αποφάσεως χρέος τους και δη υπό το φως των δυνατοτήτων που, όπως παραδέχονται, είχαν, προτού οι οικονομικές τους συνθήκες, κατ΄ ισχυρισμό, μεταβληθούν. Πολύ περισσότερο, αν ληφθεί υπόψη ότι κατ΄ επανάληψη, όπως παρέμεινε τελικά αδιαμφισβήτητο, ζήτησαν χρόνο προς διευθέτηση της εξ αποφάσεως οφειλής.» (Η έμφαση με έντονα γράμματα είναι του παρόντος Δικαστηρίου.) Εφαρμογή στην υπό κρίση αίτηση και εκτίμηση Δικαστηρίου. Στην παρούσα υπόθεση, όπου η απόφαση στην αγωγή εκδόθηκε εναντίον των Εναγομένων 1, 2 και 3 στις 8.1.97, καθίσταται αναντίλεκτο στη βάση της ενώπιον μου διαθέσιμης μαρτυρίας στην όψη των ενόρκων δηλώσεων (εφόσον ουδείς εκ των ενόρκως δηλούντων αντεξετάστηκε), ότι δεν υπήρξε αίτηση για άδεια εκτέλεσης ή/και δεν εκδόθηκε άδεια εκτέλεσης εντός 6 ετών από την έκδοση της εν λόγω απόφασης. Ούτε αποδεικνύεται να υπήρξε αίτηση για άδεια εκτέλεσης ή/ και να δόθηκε άδεια εκτέλεσης στη λήξη της δεκαετίας. Η απόφαση ως το τεκμήριο Β της Ε/Δ της κας XXXXX Τοφή αποτελεί απλώς απόφαση για να δικαιούται η Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ να συνεχίσει τις νομικές διαδικασίες που εκκρεμούσαν στο όνομα του Οργανισμού Χρηματοδοτήσεως τραπέζης Κύπρου Λτδ κατά ή περί τις 30.11.2005 που υλοποιήθηκε το Σχέδιο Αναδιάρθρωσης και Συγχώνευσης. Δεν υποβλήθηκε όμως έκτοτε μέχρι και τις 30.9.2019 αίτηση από την Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ στο πλαίσιο του φακέλου της παρούσας αγωγής για άδεια εκτέλεσης της απόφασης ημερ. 8.1.
62. Επομένως, διαπιστώνεται μία μεγάλη καθυστέρηση στην υποβολή της υπό κρίση αίτησης για άδεια εκτέλεσης, από 8.1.2003 μέχρι 30.9.
63. η καθυστέρηση αυτή δεν έχει αιτιολογηθεί κατά τρόπο ειδικό. Το τελευταίο μέτρο εκτέλεσης που λήφθηκε κατά της Εναγομένης αρ. 2 ήταν το ένταλμα κινητών που καταχώρησαν εναντίον της στις 17.1.2001 (βλ. παρα. 5 της Ε/Δ της κας Τοφή). Ακόμη και αυτό αμφισβητείται από την Εναγόμενη αρ. 2 (βλ. την παρα. 11 της Ε/Δ XXXXX Κιτρομιλίδη). Έκτοτε κανένα άλλο μέτρο λήφθηκε εναντίον της. Η Εναγόμενη αρ. 2 αρνήθηκε κατηγορηματικά το περιεχόμενο της παρα. 6 της Ε/Δ της κας Τοφή, ότι αυτή ζητούσε κατά καιρούς παράταση χρόνου για αποπληρωμή του εξ αποφάσεως χρέους (βλ. την παρα. 12 της Ε/Δ Στ. Κιτρομιλίδη). Δεν δόθηκαν λεπτομέρειες ποσών που τυχόν να πλήρωσε η εναγόμενη αρ. 2, από τις οποίες να φαίνεται ότι αυτή είχε την οικονομική δυνατότητα να αποπληρώσει το εξ αποφάσεως χρέος οποτεδήποτε ενόσω η δικαστική απόφαση βρισκόταν σε ισχύ. Σήμερα η ίδια δηλώνει ότι είναι άνεργη από το 2013 και δεν αντεξετάστηκε επί τούτου. Επομένως, διαφαίνεται ότι θα υπάρξει δυσμενής επηρεασμός της Εναγομένης αρ. 2 εάν επιτραπεί από το Δικαστήριο, να εκτελεστεί η απόφαση εναντίον της. Η πλάστιγγα της δικαιοσύνης, συνυπολογιζόμενης της αδράνειας των Εναγόντων να λάβουν μέτρα εκτέλεσης εναντίον της Εναγομένης αρ. 2 επί σειράς ετών και υπό το πρίσμα της αδικαιολόγητης καθυστέρησης να αιτηθούν άδεια εκτέλεσης εναντίον της ενωρίτερα, γέρνει υπέρ της απόρριψης της αίτησης. ΚΑΤΑΛΗΞΗ. Για τους λόγους που ανέλυσα ανωτέρω, η αίτηση απορρίπτεται όσον αφορά τον Εναγόμενο αρ. 1 λόγω παράτυπης και αντικανονικής επίδοσης, όσον αφορά την Εναγόμενη αρ. 2 απορρίπτεται για ουσιαστικούς λόγους ως ανωτέρω και όσον αφορά τον Εναγόμενο αρ. 3 απορρίπτεται λόγω μη επίδοσης της αίτησης. Τα έξοδα της αίτησης επιδικάζονται υπέρ της Εναγόμενης αρ. 2 και εναντίον των Εναγόντων - Αιτητών, όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (υπ.)........... Α. Πανταζή - Λάμπρου, Ε.Δ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο