ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΥ ΣΥΛΛΟΓΙΚΗΣ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗΣ ΚΑΙ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ ΤΩΝ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ ΠΑΡΑΓΩΓΩΝ ΥΛΙΚΩΝ ΦΟΡΕΩΝ ΗΧΟΥ Η/ΚΑΙ ΕΙΚΟΝΑΣ ΥΠΟ ΤΗΝ ΕΠΩΝΥΜΙΑ "GRAMMO" ν. METRO FOODS T

ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΥ ΣΥΛΛΟΓΙΚΗΣ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗΣ ΚΑΙ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ ΤΩΝ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ ΠΑΡΑΓΩΓΩΝ ΥΛΙΚΩΝ ΦΟΡΕΩΝ ΗΧΟΥ Η/ΚΑΙ ΕΙΚΟΝΑΣ ΥΠΟ ΤΗΝ ΕΠΩΝΥΜΙΑ "GRAMMO" ν. METRO FOODS TRADING LIMITED, Αρ. Αγωγής: 1789/18, 26/3/2020 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup

1. on)- Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2020:A145 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Α. ΠΑΝΤΑΖΗ - ΛΑΜΠΡΟΥ, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 1789/18 Μεταξύ: ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΥ ΣΥΛΛΟΓΙΚΗΣ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗΣ ΚΑΙ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ ΤΩΝ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ ΠΑΡΑΓΩΓΩΝ ΥΛΙΚΩΝ ΦΟΡΕΩΝ ΗΧΟΥ Η/ΚΑΙ ΕΙΚΟΝΑΣ ΥΠΟ ΤΗΝ ΕΠΩΝΥΜΙΑ "GRAMMO" Ενάγουσας -και- METRO FOODS TRADING LIMITED Εναγόμενης Ημερομηνία: 26 Μαρτίου, 2020 Εμφανίσεις: Για Εναγόμενη - Αιτήτρια: κ. Γ. Π. Κυπριανίδης Για Ενάγουσα - Καθ΄ης η Αίτηση: κ. Κ. Πανάγος, για Πανάγος & Πανάγος Δ.Ε.Π.Ε ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Αναφορικά με την αίτηση της Εναγομένης, ημερ. 17.1.2019 για διαγραφής της Απάντησης της Ενάγουσας. Με την υπό κρίση Αίτηση, ημερ. 17.1.2019, ο Εφεσείων - Αιτητής εξαιτείται από το Δικαστήριο꞉ «Α. Διάταγμα του Σεβαστού Δικαστηρίου με το οποίο να διατάσσεται η διαγραφή της παρα. 9 της Απάντησης στην Υπεράσπιση για το λόγο ότι προστίθενται νέοι ισχυρισμοί και/ή νέες θέσεις και/ή αξιώσεις σε σχέση με την Έκθεση Απαίτησης και/ή λόγω του ότι τροποποιούν την Έκθεση Απαίτησης χωρίς την άδεια του Σεβαστού Δικαστηρίου. Β Διαζευκτικά, διάταγμα του Σεβαστού Δικαστηρίου με το οποίο να διατάσσεται η διαγραφή ή και ο αποκλεισμός της φερόμενης παρα. 9 της Απάντησης στην Υπεράσπιση ως παράγραφος μη αναγκαία, άσχετη με τα επίδικα θέματα ή ως τείνοντα να προκαταβάλει, να περιπλέξει ή να καθυστερήσει την δίκαια κρίση της αγωγής. Γ. Περαιτέρω ή και διαζευκτικά, διάταγμα του Σεβαστού Δικαστηρίου με το οποίο να διατάσσεται ο παραμερισμός ολόκληρης της Απάντησης στην Υπεράσπιση της Ενάγουσας και να θεωρηθεί ως μη καταχωρηθείσα δια το λόγο ότι καταχωρίστηκε παράτυπα και/ή καταχρηστικά και/ή και/ή εκπρόθεσμα και/ή κατά παράβαση των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας και/ή χωρίς την άδεια του Σεβαστού Δικαστηρίου. Δ. Έξοδα. E. Οποιοδήποτε άλλο Διάταγμα το Σεβαστό Δικαστήριο κρίνει ορθόν υπό τις περιστάσεις.». Η αίτηση βασίζεται στους περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμούς Δ.19, θ. 14 και 26, Δ.21 θ.14, Δ.26 θ.11, Δ.48 κ.1-12 και 9 (j), Δ.64 και στη συμφυή εξουσία του Δικαστηρίου. Τα γεγονότα στα οποία στηρίζεται η παρούσα αίτηση καταγράφονται στο σώμα της αίτησης ως προκύπτοντα από το φάκελο της υπόθεσης και είναι τα ακόλουθα: «1. Στις 05/07/18 καταχωρήθηκε η αγωγή και η επίδοση της έγινε στις 12/7/18. Στις 20/07/18 καταχωρήθηκε σημείωμα εμφάνισης από την Εναγόμενη. Στις 03/09/18 καταχωρήθηκε η Έκθεση Υπεράσπισης και πιστόν αντίγραφον επιδόθηκε την ίδια ημέρα στη δικηγορική θυρίδα των εκπροσώπων της Ενάγουσας. 2. Η Απάντηση στην Υπεράσπιση καταχωρήθηκε στις 17/10/18 παράτυπα και/ή καταχρηστικά και/ή εκπρόθεσμα και/ή κατά παράβαση των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας και/ή χωρίς την άδεια του Σεβαστού Δικαστηρίου ενώ την ίδια ημέρα καταχωρήθηκε και κλήση για οδηγίες από την Ενάγουσα και η υπόθεση ορίστηκε για τις 21/12/18. 3. Στις 31/10/18 καταχωρήθηκε το Παράρτημα Τύπου 25 από την Εναγόμενη. Στις 21/12/18 ημερομηνία κατά την οποία η υπόθεση ήτο ορισμένη, ο συνήγορος της Εναγόμενης προέβη σε δήλωση με την οποία υπογράμμισε 2 σημεία. Πρώτον ότι η Απάντηση στην Υπεράσπιση καταχωρήθηκε εκπρόθεσμα και χωρίς να ζητηθεί η άδεια του Σεβαστού Δικαστηρίου. Δεύτερον ότι η Απάντηση στην Υπεράσπιση από την Ενάγουσα καταγράφει νέους μη σύμφωνους ή και ασυμβίβαστους με την Έκθεση Απαίτησης ισχυρισμούς. 4. Αναφορικά με την καταχώριση της Απάντησης στην Υπεράσπιση εκπρόθεσμα, πρόκειται για παρατυπία ουσιαστικής μορφής διότι η καθυστέρηση ήταν για ένα 1 μήνα και 6 ημέρες και δεν παραβλέφτηκε από την Εναγόμενη μιας και ήγειρε το θέμα στις 21/12/18 χωρίς καμία καθυστέρηση. Αυτή η καθυστέρηση προκαλεί αδικία στην Εναγόμενη καθώς η Ενάγουσα άδραξε την ευκαιρία να μην ζητήσει άδεια για παράταση του χρόνου από το Δικαστήριο και με αυτό το χρόνο να καρπωθεί επιπλέον χρόνο ώστε να είναι σε θέση να προχωρήσει στην σύνταξη της Απάντησης στην Υπεράσπιση και επίσης να προχωρήσει την ίδια ημέρα σε κλήση για οδηγίες με σκοπό να αποτρέψει από την Εναγόμενη το δικαίωμα να εγείρει το θέμα ενωρίτερα. 5. Περαιτέρω, η παρα. 9 της Απάντησης στην Υπεράσπιση αναφέρει νέους ασυμβίβαστους με την Έκθεση Απαίτησης ισχυρισμούς καθώς η Εναγόμενη καταγράφει νέα ημερομηνία ήτοι την 25/09/18 στην οποία ισχυρίζεται ότι η Εναγόμενη προέβηκε σε μετάδοση έργων στα οποία εμπεριέχεται πνευματικό δικαίωμα και συγκεκριμένα αναφέρει 4 περιστατικά σε άλλη υπεραγορά ή και κατάστημα που βρίσκεται υπό τον έλεγχο της Εναγόμενης, αυτή την φορά στο Παραλίμνι, ενώ προσθέτει και ώρα κάτι που δεν υπήρχε στην Έκθεση Απαίτησης. 6. Τα όσα αναφέρονται στην Απάντηση στην Υπεράσπιση της Ενάγουσας στην παρα. 9 δεν προκύπτουν από ισχυρισμούς ή γεγονότα ή αξιώσεις που αναγράφονται στην Έκθεση Απαίτησης της Ενάγουσας αλλά αποτελούν νέους μη σύμφωνους ή και ασυμβίβαστους ισχυρισμούς ή και νέες αξιώσεις που έπρεπε να αναφέρονται στην Έκθεση Απαίτησης της Ενάγουσας ώστε αφενός να γνωρίζει με ακρίβεια η Εναγόμενη το τι συγκεκριμένα τις αποδίδεται και αφετέρου να τύχουν απάντησης και σχολιασμού στην Έκθεση Υπεράσπισης από την Εναγόμενη. 7. Περαιτέρω, αυτοί οι ισχυρισμοί δεν μπορούν παρά να χαρακτηρισθούν ως άσχετοι, μη αναγκαίοι και σκανδαλώδεις οι οποίοι τείνουν να προκαταλάβουν, να περιπλέξουν ή να καθυστερήσουν την όλη εκδίκαση της αγωγής. Αυτό μιας και δεν απαντούν στην παρα. 3 της Έκθεσης Υπεράσπισης, ως προφασίζεται η Ενάγουσα στην παρα. 9 της Απάντησης στην Υπεράσπιση, αλλά προσθέτουν (νέες) αξιώσεις στερώντας το δικαίωμα στην Εναγόμενη να τοποθετηθεί δικογράφως. 8. Εάν η Ενάγουσα επιθυμούσε την προσθήκη στοιχείων ή/και ισχυρισμών ή και αξιώσεων, θα έπρεπε να προβεί σε τροποποίηση της Έκθεσης Απαίτησης της και όχι να εντάξει νέους ασυμβίβαστους ισχυρισμούς στην Απάντηση στην Υπεράσπιση ατιμώνοντας τον ρόλο του δικογράφου της «Απάντησης στην Υπεράσπιση» και θέτοντας σε δυσχέρεια την Εναγόμενη.». Η ΕΝΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΕΝΑΓΟΥΣΑΣ ΣΤΗΝ ΥΠΟ ΚΡΙΣΗ ΑΙΤΗΣΗ Η Ενάγουσα ενίσταται στην αίτηση προβάλλοντας τους εξής λόγους ένστασης꞉ «(Α) Η Αίτηση έχει καταχωρηθεί με υπέρμετρη καθυστέρηση και/ή η Αιτήτρια δεν προβάλλει οιαδήποτε αιτιολογία περί της καθυστέρησης καταχώρησης της Αίτησης. (Β) Η καθυστέρηση στην καταχώρηση της Αίτησης, δημιουργεί ζημιά στους Καθ' ων η αίτηση δια το λόγο ότι δεν είχαν την ευκαιρία να καταχωρήσουν αίτηση για παράταση του χρόνου καταχώρησης της Απάντησης πριν την ημερομηνία εμφάνισης για την κλήση για οδηγίες. (Γ) Η Αιτήτρια κωλύεται να προωθεί την Αίτηση λόγω της καθυστέρησης στην καταχώρηση της και/ή λήψης διαβημάτων στη διαδικασία. (Δ) Η εκπρόθεσμη καταχώριση της Απάντησης δεν αποτελεί ελάττωμα θεμελιακό τέτοιας μορφής έτσι που, ανεξάρτητα από όσα θα επακολουθήσουν, οτιδήποτε κτιστεί πάνω της θα πρέπει να καταρρεύσει ως αιωρούμενο στο κενό. (Ε) Η οιαδήποτε καθυστέρηση στην καταχώρηση της Απάντησης, δεν δημιουργεί οιαδήποτε ζημιά στην Αιτήτρια και/ή είναι πλήρως δικαιολογημένη. (Ζ) Ακόμα και σε περίπτωση που το Δικαστήριο ήθελε θεωρήσει ότι, η Απάντηση είναι εκπρόθεσμη, δύναται να θεραπεύσει την παρατυπία παρατείνοντας το χρόνο καταχώρησης της Απάντησης. (Η) Το Δικαστήριο έχει την διακριτική ευχέρεια να διορθώσει την παρατυπία. (Θ) Η Αιτήτρια δεν νομιμοποιείται στην καταχώρηση της Αίτησης καθότι, παρέλειψε να συμπεριλάβει στο Παράρτημα, Τύπο 25, ότι επιθυμεί να καταχωρήσει αίτηση παραμερισμού και/ή διαγραφής της Απάντησης στην Υπεράσπιση ή μέρους αυτής. (Ι) Η Αίτηση είναι ουσιαστικά και/η νομικά αβάσιμη και/ή λανθασμένη και/ή ελλιπής και/ή η νομική βάση της αίτησης είναι λανθασμένη. (Κ) Η Αίτηση περιέχει ισχυρισμούς οι οποίοι θα έπρεπε να περιέχονται σε ένορκη δήλωση και όχι στο σώμα της Αίτησης, κατά συνέπεια η Αίτηση πάσχει καθότι δεν συνοδεύεται από ένορκη δήλωση. (Λ) Η Αιτήτρια δεν απέδειξε, ως όφειλε, ότι, το περιεχόμενο της Απάντησης της προκαλεί οιαδήποτε βλάβη ή την θέτει εις δύσκολη θέση ή ότι θα καθυστερήσει η εκδίκαση της υπόθεσης με οιονδήποτε τρόπο ή ότι είναι άσχετο με την υπόθεση και/ή αχρείαστο ή σκανδαλώδες ή τείνει να προκαταλάβει ή επηρεάσει τη δίκαιη εκδίκαση της αγωγής. (Μ) Η παράγραφος 9 της Απάντησης των Καθ' ων η αίτηση δεν περιέχει νέους ισχυρισμούς και/ή νέες αξιώσεις και/ή νέες θέσεις ούτε τροποποιείται η Έκθεση Απαίτησης με οιονδήποτε τρόπο. Σύμφωνα με το περιεχόμενο της παραγράφου 9 της Απάντησης, οι Καθ' ων η αίτηση αντικρούουν τους ισχυρισμούς της Αιτήτριας ότι δήθεν δεν μετέδιδε μουσική χωρίς την έγκριση των και με επιπρόσθετα γεγονότα αποδεικνύουν την συνεχή παραβίαση των δικαιωμάτων των που υφίσταται και αποτελεί αιτία αγωγής που περιλαμβάνεται στην Έκθεση Απαίτησης. (Ν) Η παράγραφος 9 της Απάντησης συμμορφώνεται πλήρως με τους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας και απαντάει στους ισχυρισμούς της Υπεράσπισης και/ή είναι απαραίτητη αφού σε περίπτωση διαγραφής της θα φέρει τους Καθ' ων η αίτηση σε δυσμενή θέση και δεν θα μπορούν να τοποθετηθούν επί των ισχυρισμών της Αιτήτριας στην Υπεράσπιση όπου εγείρονται σοβαρά ζητήματα επί των επίδικων θεμάτων. (Ξ) Η Αιτήτρια δεν εξηγεί με ποιο τρόπο επηρεάζεται η Υπεράσπιση της, εφόσον αρνείται στην παράγραφο 3 αυτής ότι μετέδιδε μουσική, τα δικαιώματα της οποίας ανήκουν στους Καθ' ων η αίτηση. (Ο) Η διαγραφή της Απάντησης και/ή μέρος αυτής δεν είναι δίκαιη και εύλογη και/ή προς το συμφέρον της δικαιοσύνης και/ή επηρεάζει δυσμενώς τα δικαιώματα των Καθ' ων η αίτηση. (Π) Η Αίτηση είναι κακόβουλη και/ή καταχρηστική και/ή κακόπιστη και/ή είναι προϊόν δεύτερης σκέψης και/ή είναι εκβιαστική και/ή καταχωρείται για αλλότριους σκοπούς και/ή με σκοπό να καθυστερήσει τη διαδικασία.». Η ειδοποίηση ένστασης βασίζεται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.19 θ.θ. 14 και 26, Δ.21 θ.14, Δ.26 θ.11, Δ.48 θ.θ. 1 - 12, Δ.57, Δ.64, στις αποφάσεις των Κυπριακών Δικαστηρίων, στις αρχές της επιείκειας και στην σύμφυτη εξουσία και πρακτική του Δικαστηρίου. Τα γεγονότα στα οποία στηρίζεται η ειδοποίηση ένστασης εκτίθενται στην επισυνημμένη ένορκη δήλωση της κ. XXXXX Χάμπα, από τη Λευκωσία, ημερομηνίας 21/6/2019. Παρατίθεται αυτούσια꞉ «Εγώ η κάτωθι υπογεγραμμένη XXXXX Χάμπα από τη Λευκωσία, ορκίζομαι και λέγω τα ακόλουθα, εξ όσο γνωρίζω ως ορθά και αληθινά: 1. Είμαι δικηγόρος στη δικηγορική εταιρεία Πανάγος & Πανάγος Δ.Ε.Π.Ε, δικηγόρων των Εναγόντων - Καθ' ων η αίτηση και είμαι δεόντως εξουσιοδοτημένη από τους Καθ' ων η αίτηση να προβώ στην παρούσα ένορκη δήλωση εξ όσον κάλλιον γνωρίζω και πληροφορούμαι. Γνωρίζω καλά τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης από το φάκελο που διατηρείται στα γραφεία των δικηγόρων των Καθ' ων η αίτηση. 2. Τα γεγονότα που αναφέρω πιο κάτω τα γνωρίζω προσωπικά, από μελέτη του σχετικού φακέλου και των εγγράφων της υπόθεσης, καθώς και από τον κ. XXXXX Γ. Πανάγο ο οποίος είναι ο δικηγόρος που χειρίζεται την υπόθεση, εκτός εάν η πηγή της γνώσης μου είναι διαφορετική οπότε και κάνω σχετική αναφορά. 3. Οι λόγοι για τους οποίους ορκίζομαι εγώ στην παρούσα ένορκη δήλωση αντί της κυρίας XXXXX Φωσκόλου, γενικής διευθύντριας των Καθ' ων η αίτηση είναι οι ακόλουθοι: (α) Η υπό κρίση αίτηση βασίζεται ως επί το πλείστο σε νομικά σημεία και όλα τα γεγονότα βρίσκονται ήδη στο φάκελο του Δικαστηρίου. (β) Η κυρία Φωσκόλου εργάζεται και διαμένει μόνιμα στην Ελλάδα. (γ) Λόγω του ότι η κυρία Φωσκόλου διαμένει στην Ελλάδα, των πολλαπλών υποχρεώσεων της και του βεβαρυμμένου προγράμματος της, δεν ήταν σε θέση να ταξιδέψει στην Κύπρο και να ορκιστεί την παρούσα. 4. Η παρούσα ένορκη δήλωση γίνεται στα πλαίσια της αίτησης ημερομηνίας 17/1/2019 (στο εξής «η Αίτηση»), με την οποία η Αιτήτρια ζητά μεταξύ άλλων από το Σεβαστό Δικαστήριο τον παραμερισμό και τη διαγραφή της Απάντησης στην Υπεράσπιση καθότι αυτή καταχωρήθηκε καθυστερημένα ή τη διαγραφή της παραγράφου 9 της Απάντησης, για τους λόγους που αναφέρονται στην Αίτηση. 5. Έχω αναγνώσει το περιεχόμενο της Αίτησης, το οποίο απορρίπτω στην ολότητά του, εκτός όπου αναφέρεται διαφορετικά και υιοθετώ πλήρως και επαναλαμβάνω το περιεχόμενο της ειδοποίησης Ένστασης (στο εξής «η Ένσταση»). Όπου δεν γίνεται αναφορά στην παρούσα επί του περιεχομένου της Αίτησης, θεωρούμε ότι καλύπτεται πλήρως από την Ένσταση. 6. Οι Καθ' ων η αίτηση συμφωνούν με το περιεχόμενο της παραγράφου 1 της Αίτησης, εκτός της ημερομηνίας παράδοσης της Υπεράσπισης. Συγκεκριμένα, η Υπεράσπιση δεν επιδόθηκε στο δικηγορικό γραφείο που αντιπροσωπεύει τους Καθ' ων η αίτηση, αλλά αφέθηκε στη θυρίδα των, στις 12/9/2019. Επομένως, υπήρχε δυνατότητα καταχώρησης της Απάντησης μέχρι τις 19/2/2019. 7. Οι Καθ' ων η αίτηση δεν παραδέχονται το περιεχόμενο της παραγράφου 2 της Αίτησης εκτός του ότι η Υπεράσπιση και η κλήση για οδηγίες καταχωρήθηκαν στις 17/10/2019 και η υπόθεση ορίστηκε την 21/12/2019. 8. Σχετικά με την παράγραφο 3 της Αίτησης, οι Καθ' ων η αίτηση παραδέχονται ότι την 31/10/2018, η Αιτήτρια καταχώρησε Παράρτημα Τύπου 25. Σημειώνουμε ότι, η Αιτήτρια δεν συμπεριέλαβε στο Παράρτημα ότι επιθυμεί τη διαγραφή της Απάντησης ή μέρος αυτής, ως προνοείται από τη νέα Διαταγή 30. Αναφορικά με τα υπόλοιπα γεγονότα της παραγράφου 3 της Αίτησης, δεν γνωρίζουμε εάν ευσταθούν αλλά εν πάση περιπτώσει αρνούμαστε ότι εγείρονται νέοι ισχυρισμοί κτλ, ως εξηγείται με λεπτομέρεια πιο κάτω. 9. Οι υπόλοιποι ισχυρισμοί που περιέχονται στις παραγράφους 4 - 8 της Αίτησης απορρίπτονται για τους λόγους που αποσαφηνίζονται στις ακόλουθες παραγράφους. 10. Αρχικά, θεωρούμε ότι η Αίτηση καταχωρήθηκε με υπέρμετρη υπό τις περιστάσεις καθυστέρηση και για το λόγο αυτό θεωρούμε ότι υπόκειται σε απόρριψη. Η Αιτήτρια, η οποία κατηγορεί τους Καθ' ων η αίτηση για καθυστέρηση, δεν δύναται να επιδιώκει τρείς μήνες μετά την καταχώρηση της Απάντησης, τη διαγραφή (strike out), ισχυριζόμενη την εκπρόθεσμη καταχώρησή της ένα μήνα μετά την παρέλευση της προθεσμίας που προνοείται από τους Θεσμούς. 11. Με όλο το σεβασμό, είναι οξύμωρο το γεγονός ότι, η Αιτήτρια κατηγορεί τους Καθ' ων η αίτηση ότι έχουν επιδείξει υπέρμετρη καθυστέρηση (λιγότερο από ένα μήνα) στην καταχώρηση της Απάντησης τη στιγμή που η ίδια αποφάσισε να προβεί στην Αίτηση για διαγραφή της τρείς μήνες μετά που έλαβε την Απάντηση. Ακόμη και όταν το θέμα είχε εγερθεί προφορικά ενώπιον του σεβαστού Δικαστηρίου, είχαν ήδη παρέλθει ήδη δύο μήνες από την καταχώρηση της Απάντησης και είχαν ήδη ληφθεί διαδικαστικά διαβήματα από την Αιτήτρια. 12. Θεωρούμε ότι, η αδράνεια την οποία έδειξε η Αιτήτρια από την ημερομηνία καταχώρηση της Απάντησης μέχρι και την καταχώρηση της Αίτησης λαμβάνεται ως αποδοχή της εκπρόθεσμης καταχώρησης της Απάντησης. 13. Επίσης, η Αιτήτρια είχε την ευκαιρία να καταχωρήσει την Αίτηση μέχρι και 30 ημέρες μετά την παράδοση της κλήσης για οδηγίες αλλά δεν το έπραξε. Αντίθετα, καταχώρησε Παράρτημα Τύπου 25, στο οποίο δεν σημείωσε οτιδήποτε περί του αιτήματος διαγραφής της Απάντησης, εμφανίστηκε μέσω των δικηγόρων της την 21/12/2019 και μετά από σχεδόν ένα μήνα καταχωρήθηκε η επίδικη Αίτηση. Όλα αυτά τα διαβήματα, εμποδίζουν την Αιτήτρια να καταχωρήσει την Αίτηση στο παρόν στάδιο. 14. Επίσης, αξίζει να σημειωθεί ότι, η Αιτήτρια δεν είχε δικαίωμα να ζητήσει χρόνο από το Δικαστήριο για την καταχώρηση της Αίτησης, εφόσον δεν συμπεριέλαβε το αίτημα της στο προαναφερθέν παράρτημα. 15. Ως εκ τούτου, είναι προφανές ότι, η Αίτηση αποτελεί προϊόν δεύτερης σκέψης και γίνεται κακόπιστα και καταχρηστικά για αλλότριους σκοπούς. 16. Έτι δε πλέον, η καθυστέρηση στην καταχώρηση της Αίτησης δημιουργεί ζημιά στους Καθ' ων η αίτηση δια το λόγο ότι δεν είχαν την ευκαιρία να καταχωρήσουν αίτηση για παράταση του χρόνου καταχώρησης της Απάντησης πριν την ημερομηνία εμφάνισης για την κλήση για οδηγίες, διότι δεν γνώριζαν ότι, η Αιτήτρια θα πρόβαλλε ένσταση στην εκπρόθεσμη καταχώρηση της Απάντησης. 17. Περαιτέρω, η καθυστέρηση στην καταχώρηση της Αίτησης, είναι δικαιολογημένη. Οι Καθ' ων η αίτηση ήθελαν να αποδείξουν στο Δικαστήριο ότι συνεχίζεται η παραβίαση των δικαιωμάτων των, παρουσιάζοντας ότι, τόσο πριν όσο και μετά την καταχώρηση της αγωγής η Αιτήτρια μετέδιδε μουσική, τα δικαιώματα της οποίας κατέχουν οι Καθ' ων η αίτηση. 18. Εν πάση περιπτώσει, η Αιτήτρια προβάλει διάφορους ισχυρισμούς στην Αίτηση της. Όλοι αυτοί οι ισχυρισμοί όμως δεν δύναται να προβληθούν στο σώμα της Αίτησης. Παρόλο που επιτρέπεται από τους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας η καταχώρηση της Αίτησης χωρίς ένορκη δήλωση, σε περίπτωση που η Αιτήτρια ήθελε να προβάλει κάποιους ισχυρισμούς, όφειλε να τους συμπεριλάβει σε ένορκη δήλωση και να αντεξετασθεί επί τούτων, νοουμένου ότι, οι Καθ' ων η αίτηση και το Δικαστήριο το θεωρούσαν πρέπον. 19. Λόγου χάρη, η Αιτήτρια ισχυρίζεται τα ακόλουθα: Παράγραφος 4 (α) η καθυστέρηση προκαλεί αδικία στην Εναγόμενη καθώς η Ενάγουσα άδραξε την ευκαιρία να μην ζητήσει άδεια για παράταση του χρόνου από το Δικαστήριο και με αυτό το χρόνο να καρπωθεί επιπλέον χρόνο ώστε να είναι σε θέση να προχωρήσει στην σύνταξη της Απάντησης στην Υπεράσπιση (β) να προχωρήσει την ίδια μέρα σε κλήση για οδηγίες με σκοπό να αποτρέψει από την Εναγόμενη το δικαίωμα να εγείρει το θέμα νωρίτερα. Παράγραφος 6 (γ) όσα αναφέρονται στην Απάντηση στην Υπεράσπιση της Ενάγουσας στην παράγραφο 9 δεν προκύπτουν από ισχυρισμούς ή γεγονότα ή αξιώσεις που αναγράφονται στην Έκθεση Απαίτησης αλλά αποτελούν νέους μη σύμφωνους ή ασυμβίβαστους ισχυρισμούς ή νέες αξιώσεις που έπρεπε να αναφέρονται στην Έκθεση Απαίτησης. Παράγραφος 7 (δ) οι ισχυρισμοί αυτοί δεν μπορούν παρά να χαρακτηρισθούν ως άσχετοι, μη αναγκαίοι και σκανδαλώδεις, οι οποίοι τείνουν να προκαταβάλουν, να περιπλέξουν ή να καθυστερήσουν την όλη εκδίκαση της αγωγής. (ε) δεν απαντούν στην Έκθεση Υπεράσπισης ως προφασίζεται η Ενάγουσα στην παράγραφο 3 της Έκθεσης Υπεράσπισης αλλά 9 της Απάντησης στην Υπεράσπιση αλλά προσθέτουν (νέες) αξιώσεις στερώντας το δικαίωμα στην Εναγόμενη να τοποθετηθεί δικογράφως. Παράγραφος 8 (στ) Εάν η Ενάγουσα επιθυμούσε την προσθήκη στοιχείων και/ή ισχυρισμών ή και αξιώσεων θα έπρεπε να προβεί σε τροποποίηση της Έκθεσης Απαίτησης και όχι να εντάξει νέους ασυμβίβαστους ισχυρισμούς στην Απάντηση στην Υπεράσπιση ατιμώνοντας τον ρόλο του δικογράφου της «Απάντησης στην Υπεράσπιση» και θέτοντας σε δυσχέρεια την Εναγόμενη. 20. Όλα τα πιο πάνω αποτελούν ισχυρισμούς μέσω των οποίων προβάλλονται οι θέσεις της Αιτήτριας και σε καμία περίπτωση δεν αποτελούν γεγονότα που προκύπτουν από το φάκελο της υπόθεσης. Εάν η Αιτήτρια επιθυμούσε να προβάλει τις θέσεις αυτές θα έπρεπε να το πράξει μέσω ένορκης δήλωσης. Αντιθέτως, φαίνεται ότι η Αιτήτρια προσπαθεί να παραπλανήσει το Δικαστήριο και να περάσει τη δική της θέση χωρίς ένορκη δήλωση η οποία θα μπορούσε να αντικρουστεί. 21. Η Αιτήτρια ισχυρίζεται ότι, η Απάντηση καταχωρήθηκε καθυστερημένα. Παρόλα αυτά, ουδεμία εξήγηση προσφέρεται στην Αίτηση ή τουλάχιστον τέτοια εξήγηση που θα μπορούσε να ληφθεί υπόψη, εφόσον δεν περιλαμβάνεται σε ένορκη δήλωση, ως προς τον τρόπο που η εκπρόθεσμη καταχώριση της Απάντησης αποτελεί ελάττωμα θεμελιακό τέτοιας μορφής έτσι που, ανεξάρτητα από όσα θα επακολουθήσουν, οτιδήποτε κτιστεί πάνω της θα πρέπει να καταρρεύσει ως αιωρούμενο στο κενό. 22. Θεωρούμε ότι δεν υπάρχει οιαδήποτε ζημιά, ειδικότερα για το λόγο ότι, η Απάντηση απλά αντικρούει το περιεχόμενο της Υπεράσπισης και δεν εισάγει οιαδήποτε νέα βάση αγωγής ή ισχυρισμό. Είναι καθ' όλα επιτρεπτό να προβληθούν κάποια γεγονότα που αντικρούουν τους ισχυρισμούς της Αιτήτριας στην Υπεράσπιση. 23. Ακόμα και σε περίπτωση που το Δικαστήριο θεωρήσει ότι, η Απάντηση είναι εκπρόθεσμη, δύναται να θεραπεύσει την παρατυπία δυνάμει των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. 24. Επίσης, η οιαδήποτε καθυστέρηση στην καταχώρηση της Απάντησης, δεν δημιουργεί οιαδήποτε ζημιά στην Αιτήτρια. 25. Ακόμη και η καθυστέρηση την οποία υπέδειξαν οι Καθ' ων η αίτηση στην καταχώρηση της Απάντησης οφείλεται στην εκτενή Υπεράσπιση την οποία καταχώρησε η Αιτήτρια και στο γεγονός ότι έπρεπε να μελετηθούν τα ζητήματα τα οποία εγείρονται ώστε να τοποθετηθούν ορθώς. 26. Παρ' όλους τους ισχυρισμούς της Αιτήτριας, δεν φαίνεται πουθενά ότι η εκπρόθεσμη καταχώρηση δικογράφου την φέρνει σε δυσμενή θέση. Άλλωστε πρόκειται για απλή παρατυπία η οποία δεν καθιστά το δικόγραφο άκυρο. Αντιθέτως, σε περίπτωση διαγραφής της Απάντησης θα παραμείνουν σοβαρά ζητήματα τα οποία εγείρονται στην Υπεράσπιση αναντίλεκτα και οι Καθ' ων η αίτηση θα χάσουν το δικαίωμά τους να προβάλουν τις δικές τους θέσεις. 27. Ειλικρινά πιστεύω ότι Αίτηση γίνεται για αλλότριους σκοπούς, πιθανότατα για να μην φανούν οι αναληθείς ισχυρισμοί της Αιτήτριας όπως αυτοί παρατίθενται στην Υπεράσπισή της. 28. Σημειώνουμε ότι, η Αιτήτρια δεν νομιμοποιείται στην καταχώρηση της Αίτησης καθότι, παρέλειψε να συμπεριλάβει στο Παράρτημα, Τύπο 25, ότι επιθυμεί να καταχωρήσει αίτηση παραμερισμού ή διαγραφής της Απάντησης στην Υπεράσπιση ή μέρους αυτής. Κατά συνέπεια, δεν εδικαιούτο να καταχωρήσει την Αίτηση ή να ζητήσει χρόνο από το Δικαστήριο για να καταχωρήσει την Αίτηση. 29. Αξίζει να τονιστεί ότι, μετά την καταχώρηση της Απάντησης, ήτοι την 17/10/2018, η Αιτήτρια καταχώρησε Παράρτημα Τύπου 25, στη συνέχεια εμφανίστηκε στα πλαίσια της κλήσης για οδηγίες και εν τέλει την 7/1/2019, καταχώρησε την Αίτηση. Όλα αυτά τα θετικά διαβήματα στη διαδικασία, εμποδίζουν την Αιτήτρια να ζητάει τη διαγραφή της Απάντησης. 30. Πέραν των πιο πάνω, είναι η θέση μας ότι η Απάντηση δεν περιέχει νέους ισχυρισμούς ή νέα γεγονότα συνεπώς δεν υπάρχει σημαντικός λόγος που να δικαιολογεί τη διαγραφής της. Μέσω της Απάντησης απαντώνται απλώς οι ισχυρισμοί της Υπεράσπισης της Αιτήτριας. 31. Τέλος επί τούτου, η Αιτήτρια δεν απέδειξε, ως όφειλε, ότι, το περιεχόμενο της Απάντησης της προκαλεί οιαδήποτε βλάβη ή την θέτει εις δύσκολη θέση ή ότι θα καθυστερήσει η εκδίκαση της υπόθεσης με οιονδήποτε τρόπο ή ότι είναι άσχετο με την υπόθεση ή αχρείαστο ή σκανδαλώδες ή τείνει να προκαταλάβει ή επηρεάσει τη δίκαιη εκδίκαση της αγωγής. Στην απουσία αυτής της αιτιολογίας, η Αίτηση θα πρέπει να απορριφθεί. 32. Επανερχόμενοι στην παράγραφο 9 της Απάντησης, την οποία η Αιτήτρια ζητάει τη διαγραφή της, αυτή δεν περιέχει νέους ισχυρισμούς ή νέες αξιώσεις ή νέες θέσεις, ούτε τροποποιείται η Έκθεση Απαίτησης με οιονδήποτε τρόπο. Σύμφωνα με το περιεχόμενο της παραγράφου 9 της Απάντησης, οι Καθ' ων η αίτηση αντικρούουν τους ισχυρισμούς της Αιτήτριας ότι δήθεν δεν μετέδιδε μουσική χωρίς την έγκριση των και με επιπρόσθετα γεγονότα αποδεικνύουν την συνεχή παραβίαση των δικαιωμάτων των που υφίσταται και αποτελεί αιτία αγωγής που περιλαμβάνεται στην Έκθεση Απαίτησης. 33. Συγκεκριμένα, οι Καθ' ων η αίτηση, στην παράγραφο 9 της Απάντησης των, αντικρούουν τον ισχυρισμό που περιέχεται στην παράγραφο 3 της Υπεράσπισής της Αιτήτριας, ότι, δήθεν δεν προβαίνει σε μετάδοση ηχογραφήσεων ή και οπτικοποιημένων ηχογραφήσεων (στο εξής «τα Έργα») και ότι από τον Οκτώβριο του 2015 χρησιμοποιεί μουσική στην οποία δεν περιέχονται πνευματικά δικαιώματα (βλ. παρ. 3 και 6α Υπεράσπισης). 34. Προς αντίκρουση των ισχυρισμών αυτών, οι Καθ' ων η αίτηση παραθέτουν στην παράγραφο 9 της Απάντησης καταγραφές οι οποίες επιβεβαιώνουν ότι ο ισχυρισμός της Αιτήτριας περί μη μετάδοσης των Έργων είναι ψευδής και ότι ουδέποτε έπαψαν να προβαίνουν στην εκμετάλλευση των Έργων. 35. Επομένως, κανένα νέο γεγονός ή ισχυρισμός προστίθεται μέσω της Απάντησης. Αυτή η θέση τους άλλωστε βρίσκεται δικογραφημένη στην Έκθεση Απαίτησης όπου οι Καθ' ων η αίτηση αναφέρουν ότι η Αιτήτρια προέβη και προβαίνει στην εκμετάλλευση των Έργων (βλ. παράγραφος 3 και 10 Έκθεσης Απαίτησης). Συνεπώς οι ισχυρισμοί της παραγράφου 9 δεν είναι καθόλου ασυμβίβαστοι με την Έκθεση Απαίτηση ούτε προσθέτουν νέες αξιώσεις. Αντιθέτως οι ισχυρισμοί της παραγράφου 9 της Απάντησης επισημαίνουν για άλλη μια φορά ότι η Αιτήτρια παραβίασε και συνεχίζει να παραβιάζει τα πνευματικά δικαιώματα των Καθ' ων η αίτηση. 36. Περαιτέρω, οι ισχυρισμοί της παραγράφου 9 και γενικότερα της Απάντησης δεν μπορούν σε καμία περίπτωση να θεωρούνται ως άσχετοι και μη αναγκαίοι. Αντιθέτως αφορούν άμεσα το επίδικο ζήτημα της Αγωγής, το οποίο είναι φυσικά η χρήση των Έργων των μελών των Καθ' ων η αίτηση και η παραβίαση των πνευματικών δικαιωμάτων που αντιπροσωπεύουν οι Καθ' ων η αίτηση είναι απαραίτητοι ώστε το Δικαστήριο να έχει ενώπιον του όλα τα σχετικά με την υπόθεση στοιχεία. 37. Οι εν λόγω ισχυρισμοί ουδόλως περιπλέκουν ή προκαταβάλλουν ή καθυστερούν την εκδίκαση της αγωγής παρά μόνο αντικρούουν τις θέσεις και τους ισχυρισμούς της Αιτήτριας στην Υπεράσπιση. Δεν εγείρεται άλλωστε άλλο θέμα πέραν του γεγονότος ότι η Αιτήτρια παραβιάζει συνεχώς τα πνευματικά δικαιώματα των Καθ' ων η αίτηση, κάτι που ήδη έχει αναφερθεί επανειλημμένα. 38. Σε κάθε περίπτωση δεν θα ήταν δίκαιο, εύλογο και προς το συμφέρον της δικαιοσύνης οι Καθ' ων η αίτηση να στερηθούν το δικαίωμα να απαντήσουν στους ισχυρισμούς της Αιτήτριας ειδικά όταν εγείρονται τόσο σημαντικά ζητήματα όπως το κατά πόσο οι Καθ' ων η αίτηση έχουν δικαίωμα λειτουργίας στη Κυπριακή Δημοκρατία και αν πράγματι παραβιάζονται τα πνευματικά δικαιώματα των. 39. Τυχόν διαγραφή της Απάντησης θα έφερνε τους Καθ' ων η αίτηση σε δυσμενέστερη θέση από αυτήν που ισχυρίζεται ότι βρίσκεται η Αιτήτρια λόγω της καθυστέρησης στην καταχώρηση της Απάντησης. Μέσω της Υπεράσπισής εγείρονται ζητήματα τα οποία δεν καλύπτονται από τα όσα αναφέρονται στην Έκθεση Απαίτησης. Τέτοια ζητήματα αφορούν μεταξύ άλλων τα δικαιώματα των μελών τους τα οποία εκπροσωπούν, το δικαίωμα και τον τρόπο λειτουργίας των Καθ' ων η αίτηση εντός της Δημοκρατίας και την εγγραφή τους στο Μητρώο της Αρμόδιας Αρχής. 40. Στην απουσία της Απάντησης, οι Καθ' ων η αίτηση στερούνται το δικαίωμα να τοποθετηθούν και να προβάλουν τις θέσεις τους επί των νέων ζητημάτων τα οποία εγείρονται στην Υπεράσπιση και τα οποία, επαναλαμβάνω δεν καλύπτονται από το περιεχόμενο της Έκθεσης Απαίτησης. 41. Τούτων λεχθέντων, η παράγραφος 9 της Απάντησης συμμορφώνεται πλήρως με τους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας και απαντάει στους ισχυρισμούς της Υπεράσπισης και είναι απαραίτητη. 42. Διαγραφή της Απάντησης και ειδικότερα της παραγράφου 9 της Απάντησης, θα φέρει τους Καθ' ων η αίτηση σε δυσμενή θέση και δεν θα μπορούν να τοποθετηθούν επί των ισχυρισμών της Αιτήτριας στην Υπεράσπιση όπου εγείρονται σοβαρά ζητήματα επί των επίδικων θεμάτων. 43. Εν πάση περιπτώσει, η Αιτήτρια δεν εξηγεί με ποιο τρόπο επηρεάζεται η Υπεράσπιση της, εφόσον αρνείται στην παράγραφο 3 αυτής ότι μετέδιδε μουσική, τα δικαιώματα της οποίας ανήκουν στους Καθ' ων η αίτηση. 44. Για όλους τους πιο πάνω λόγους αιτούμαι την απόρριψη της αίτησης και την επιδίκαση των εξόδων υπέρ των Καθ' ων η αίτηση.». Ολοκληρώθηκε η ακρόαση της υπό κρίση αίτησης με την παράδοση γραπτών αγορεύσεων των συνηγόρων των διαδίκων εκατέρωθεν προς το Δικαστήριο. Ουδεμία αίτηση αντεξέτασης των ενόρκως δηλούντων καταχωρήθηκε προηγουμένως. Έχω μελετήσει την επιχειρηματολογία των συνηγόρων και αποφαίνομαι συναφώς πιο κάτω. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ ΚΑΙ ΕΚΤΙΜΗΣΗ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ. Επί της διαδικασίας / δικονομίας. Αρχίζω από το κατά πόσον χωρεί εξέτασης η υπό κρίση αίτηση. Ήταν η εισήγηση της Ενάγουσας - Καθ'ης η αίτηση ότι η αίτηση δεν χωρεί εξέτασης επειδή το αιτητικό της δεν είχε συμπεριληφθεί στο Παράρτημα τύπου 25 που καταχώρησε η Εναγόμενη. Απεναντίας, ήταν η θέση της Εναγόμενης - Αιτήτριας ότι η ίδια υπέδειξε εξ αρχής στο Παράρτημα τύπου 25 ότι είχε πρόθεση να εγείρει αίτημα, άλλο από αυτά που αναφέρονται στο εν λόγω Παράρτημα. Παρατηρώ, κατ' αρχάς, ότι, το τί υπάρχει καταγραμμένο σε ένα έντυπο όπως είναι το παράρτημα τύπου 25 αποτελεί πραγματικό γεγονός το οποίο διαπιστώνεται στην όψη του περιεχομένου του εν λόγω Παρατήματος. Εν προκειμένω, το πρωτότυπο κείμενο του Παρατήματος τύπου 25 που καταχώρησε η Εναγόμενη στις 31.10.2018 στο Πρωτοκολλητείο του Επαρχ. Δικ. Λ/σιας έχει την ένδειξη «√» στο σημείο αρ. 10 το οποίο τιτλοφορείται «Άλλο αίτημα που δεν καλύπτεται από τα ανωτέρω». Δεν αναγράφεται οποιαδήποτε περαιτέρω λεπτομέρεια ή περιγραφή για το εν λόγω «άλλο αίτημα». Προτού αποφανθώ αναφορικά με το αν ο πιο πάνω τρόπος συμπλήρωσης του Παραρτήματος τύπου 25 ήταν ορθός, προκειμένου να μπορεί να ακουσθεί τώρα επί του αιτήματος που περιέχεται στην υπό κρίση αίτηση, κρίνω κατάλληλο να αναφερθώ στο θεσμικό πλαίσιο που ίσχυε κατά τον ουσιώδη χρόνο της καταχώρισης του επίδικου παραρτήματος, ήτοι κατά ή περί τις 31.10.2018. Σημειώνω, λοιπόν, ότι από 1/1/2016 εφαρμόζεται στην Πολιτική Δικονομία της Κύπρου η τροποποιημένη Δ.30 ανεξαρτήτως κλίμακας της αγωγής. Αναφορικά με το υπό κρίση αίτημα, θεωρώ κατάλληλο να λάβω υπόψη μου όσα προβλέπονται στην Δ.30, θ.1 (α)(β), θ.3, θ.4, θ.9 τα οποία και παραθέτω πιο κάτω. 1. (α) Ο ενάγων σε κάθε αγωγή υποχρεούται εντός ενενήντα ημερών από το χρόνο κατά τον οποίο τα δικόγραφα θεωρούνται συμπληρωμένα και προτού λάβει οποιοδήποτε νέο μέτρο στην αγωγή, εκτός από αίτηση για παρεμπίπτον διάταγμα, να εκδώσει κλήση για οδηγίες, οριζόμενη ενώπιον του Δικαστηρίου σε χρονικό διάστημα όχι μικρότερο των εξήντα ημερών. (β) Η κλήση για οδηγίες εκδίδεται σύμφωνα με τον συνημμένο Τύπο 25, ο οποίος συμπληρώνεται με τις αναγκαίες λεπτομέρειες χρησιμοποιώντας προς τούτο και πρόσθετα φύλλα. 3. (α) Κατά την πρώτη εμφάνιση της κλήσης για οδηγίες ενώπιον του Δικαστηρίου, όπως προνοείται στην παράγραφο 1(α) ανωτέρω, εκδίδονται οι ανάλογες οδηγίες από το Δικαστήριο στη βάση των αιτημάτων που καταγράφηκαν από τους διαδίκους στο Παράρτημα του Τύπου 25: Νοείται ότι το Δικαστήριο δύναται, ως κρίνει ορθό και δίκαιο υπό τις περιστάσεις, να εκδίδει είτε αυτεπάγγελτα, ή με κοινή δήλωση των διαδίκων, είτε στη βάση προφορικού αιτήματος ενός ή περισσοτέρων των διαδίκων, ανάλογα διατάγματα για τα θέματα που καλύπτονται από το Παράρτημα του Τύπου 25, εκδίδοντας, εάν χρειάζεται, συνοπτική προς τούτο απόφαση. (β) Οι Διαταγές 14, 19 θεσμοί 6-9, 24, 28, 33, 38, 49, 57, 59 και 60 που αναφέρονται στο Παράρτημα του Τύπου 25, θα διαβάζονται υπό το πρίσμα της παρούσας Διαταγής: Νοείται ότι διάδικος ο οποίος δεν συμπλήρωσε το Παράρτημα, εν όλω ή εν μέρει, δεν δικαιούται να υποβάλει ή να προωθήσει προφορικά ενώπιον του Δικαστηρίου οποιοδήποτε αίτημα που αφορά στην έκδοση σχετικών οδηγιών και θεωρείται ότι δεν επιθυμεί την έκδοση τέτοιων οδηγιών στο βαθμό και στην έκταση που δεν συμπλήρωσε το Παράρτημα. 4. Τηρουμένων των προνοιών του Κανονισμού 3 ανωτέρω, το Δικαστήριο καθορίζει ταυτόχρονα με την έκδοση των οδηγιών ή των διαταγμάτων, το χρόνο εντός του οποίου ο κάθε διάδικος θα συμμορφωθεί με τις οδηγίες ή τα διατάγματα που θα εκδώσει επί των θεμάτων που καθορίζονται στο Παράρτημα, ορίζει δε αμέσως την υπόθεση για έκδοση οδηγιών ως προς τη μαρτυρία που θα προσαχθεί από κάθε διάδικο. 9. Το Δικαστήριο δύναται σε κάθε περίπτωση να εκδώσει οποιεσδήποτε πρόσθετες των ανωτέρω οδηγίες, ως κρίνει ορθό και δίκαιο υπό τις περιστάσεις με γνώμονα τα ακόλουθα κριτήρια: (α) την εκδίκαση της υπόθεσης το ταχύτερο δυνατό (β) τη διασφάλιση της ίσης μεταχείρισης των διαδίκων (γ) τη διάσωση ή το μετριασμό των εξόδων (δ) τη διαχείριση της υπόθεσης κατ' αναλογία προς: (
2. i)το χρηματικό αντικείμενο της διαφοράς (
3. ii)τη σπουδαιότητα της (iii) το περίπλοκο των εγειρόμενων θεμάτων, πραγματικών ή νομικών. Το τυποποιημένο Παράρτημα Τύπος 25 περιέχει Πίνακα όπου οι διάδικοι προσδιορίζουν τα αιτήματα επί των οποίων ζητούν από το Δικαστήριο να εκδώσει ανάλογες οδηγίες. Τα σημεία 1 έως 9 του εν λόγω Παραρτήματος αναφέρονται σε αίτημα για περαιτέρω και καλύτερες λεπτομέρειες (βλ. Δ.19, θ.6), αποκάλυψη και επιθεώρηση (βλ. Δ.28), παραδοχές (βλ. Δ.24), συνένωση (βλ. Δ.14), ασφάλεια εξόδων (βλ. Δ.60), ανταλλαγή εγγράφων (βλ. Δ.33, 38), διαιτησία (βλ. Δ.49), έξοδα (βλ. Δ.59). Το σημείο 10 είναι αυτό που αναφέρει στο Παράρτημα «10. Άλλο αίτημα που δεν καλύπτεται από τα ανωτέρω». Είναι προφανές ότι για να εισαχθεί εξ αρχής το σημείο 10 στο παράρτημα, ο συντάκτης της Δ.30 είχε στόχο να μην καθορίζει εξαντλητικά τα ζητήματα για τα οποία θα είχε δικαίωμα ένας διάδικος να ζητήσει από το Δικαστήριο οδηγίες. Εκείνο, όμως, που προβλέφθηκε με την επιφύλαξη της Δ.30, θ.3 (β), είναι ότι, αν ο διάδικος παρέλειπε να συμπληρώσει στο Παράρτημα τα όποια αιτήματα του για οδηγίες, δεν θα είχε στη συνέχεια δικαίωμα να υποβάλει ή να προωθήσει προφορικά ενώπιον του Δικαστηρίου οποιοδήποτε αίτημα που δεν προσδιοριζόταν στο Παράρτημα. Το κατά πόσον θα έπρεπε να δίδονται λεπτομέρειες του άλλου αιτήματος ή αν αρκούσε να σημειωθεί η πρόθεση έγερσης άλλου αιτήματος και να δοθούν οι λεπτομέρειες αυτού κατά την πρώτη εμφάνιση ενώπιον του Δικαστηρίου για οδηγίες, είναι ζήτημα που θα πρέπει να ερμηνεύεται δικαστικά, με βάση πάντοτε την εξυπηρέτηση του καλώς νοούμενου συμφέροντος της δικαιοσύνης. Πάντως, κατά την κρίση μου το ότι αίτημα που εδράζεται στη Δ.19, θ.26, ή στη Δ.64, δεν συγκαταλέγεται σε αυτά που ρητά κατονομάζονται στο τυποποιημένο Παράρτημα ή και στις διαταγές που απαριθμούνται στη Δ.30, θ.3(β), δεν αποκλείει άνευ ετέρου τη δυνατότητα ενός διάδικου να εγείρει «άλλο αίτημα», στηριζόμενος στις Διαταγές αυτές. Κρίνω πως, σε περίπτωση που εγερθεί τέτοιο άλλο ζήτημα, το Δικαστήριο διατηρεί την ευχέρεια να ακούσει αμφότερους τους διαδίκους ως προβλέπεται στην επιφύλαξη της Δ.30, θ.3(α) και να εκδώσει οδηγίες δυνάμει της Δ.30, θ. 4, νοουμένου ότι κρίνει τούτο ορθό και δίκαιο υπό τις περιστάσεις με γνώμονα τα κριτήρια που απαριθμούνται στην πιο πάνω παρατεθείσα Δ.30, θ.9. Τέλος, κρίνω σκόπιμο να σημειώσω ότι αιτήματα για οδηγίες που παραδοσιακά υποβάλλονταν με δια κλήσεως αιτήσεις πριν την θεσμοθέτηση της νέας Δ.30, φαίνεται ότι πλέον, και ανεξάρτητα από τις διατάξεις της Δ.48, δεν απαιτείται, εφόσον καλύπτονται από το παράρτημα, να συνοδεύονται με ξεχωριστή γραπτή αίτηση ή και ένορκη δήλωση, εκτός αν το Δικαστήριο ασφαλώς το διατάξει. Το παράπονο της Ενάγουσας περί καθυστέρησης της Εναγομένης να καταχωρίσει αίτηση δια κλήσεως με αιτητικά ως αυτά της υπό κρίση τώρα αίτησης, θα πρέπει συνεπακόλουθα να κριθεί υπό το φακό της νέας πραγματικότητας που καθιερώνει η Δ.30. Στην παρούσα υπόθεση, προκύπτει από τα πρακτικά της δικασίμου ημερ. 21.12.2018 ενώπιον του αδελφού Δικαστή που επιλήφθηκε της υπόθεσης σε στάδιο πρώτης εμφάνισης των συνηγόρων αναφορικά με την Κλήση Οδηγιών, ότι ο συνήγορος της Εναγόμενης εξήγησε προφορικά ενώπιον του Δικαστηρίου ότι το «άλλο αίτημα» που επιθυμούσε να προωθήσει, ως είχε προδιαγράψει στο σημείο 10 του Παραρτήματος που καταχώρησε στις 31.10.2018, αφορούσε στο γεγονός ότι το δικόγραφο της Απάντησης είχε καταχωρηθεί εκπρόθεσμα και περιείχε ισχυρισμούς που δεν περιέχονταν στην Έκθεση Απαίτησης. Ζήτησε την άδεια του Δικαστηρίου ο εν λόγω συνήγορος της Εναγόμενης για να προβεί στο κατάλληλο δικονομικό διάβημα. Δεν υπήρξε ένσταση τότε από το συνήγορο της Ενάγουσας. Ορίστηκε η υπόθεση από το Δικαστήριο στις 19.2.2019 για οδηγίες, με σκοπό να έχει το χρόνο η Εναγόμενη να καταχωρήσει γραπτώς το δικονομικό διάβημά της. Καταχώρησε πράγματι η Εναγόμενη την υπό κρίση αίτηση στις 17.1.2019, ως οι οδηγίες του Δικαστηρίου, η οποία και ορίστηκε από το Πρωτοκολλητείο την 1.3.2019. Αποτέλεσμα τούτου ήταν να αιτηθούν από κοινού οι συνήγοροι της Ενάγουσας και της Εναγομένης ν' ακουσθεί κατά προτεραιότητα η εν λόγω αίτηση την 1.3.2019, αντί να δοθούν οποιεσδήποτε άλλες οδηγίες κατά τη δικάσιμο ημερ. 19.2.2019 που ήταν ορισμένη για οδηγίες η υπόθεση. Μιλά αφ' εαυτού το πρακτικό της δικασίμου ημερ. 10.2.2019 ενώπιον του αδελφού Δικαστή που επιλαμβανόταν τότε της υπόθεσης. Κρίνω ότι, υπό το φως των όσων καταγράφονται στα πρακτικά των δικασίμων ημερ. 21.12.2018 και 19.2.2019, η πλευρά της Ενάγουσας - Καθ' ης η αίτηση κωλύεται ως εκ της συμπεριφοράς και των δηλώσεων του συνηγόρου της ενώπιον του Δικαστηρίου κατά τις εν λόγω δύο δικασίμους, από το να εγείρει τώρα ένσταση ότι η αίτηση ημερ. 17.12019 δεν μπορεί να ακουσθεί διότι δήθεν αφορά σε αίτημα που δεν είχε συμπεριληφθεί στο Παράρτημα Τύπος 25. Τέτοια ένσταση δεν είχε εγείρει ούτε στις 21.12.2018, όταν θα μπορούσε για πρώτη φορά να ενστεί, ούτε στις 19.2.2019 όταν είχε για δεύτερη φορά την ευκαιρία να το πράξει. Αντί τούτου, συναίνεσε στο να εξετασθεί κατά προτεραιότητα η υπό κρίση αίτηση ημερ. 17.1.2019. Εν πάση περιπτώσει, κρίνω ότι εφόσον η Εναγόμενη επεσήμανε και προδιάγραψε στο σημείο 10 του Παραρτήματος Τύπου 25 ότι είχε κάποιο «άλλο αίτημα» να εγείρει και εφόσον αναφέρθηκε ρητά σε αυτό κατά την πρώτη εμφάνιση ενώπιον του Δικαστηρίου στην κλήση για οδηγίες ζητώντας ρητά άδεια και χρόνο από το Δικαστήριο για να καταχωρίσει γραπτώς το διάβημά της, η δική της συμπεριφορά δεν μπορεί να εξισωθεί με τη συμπεριφορά που περιγράφεται στη Δ.30