Δημητριάδη κ.α. ν. ΣΥΝΕΡΓΑΤΙΚΗΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗΣ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΚΩΝ ΣΤΟΙΧΕΙΩΝ ΛΤΔ, Αρ. Αίτησης-Έφεσης: 38/2020, 19/3/2020

(3)του Νόμου 9/1965, ήτοι: (α) Η επιδοθείσα ειδοποίηση δεν πληροί τις απαιτούμενες κατά τον προβλεπόμενο τύπο και περιεχόμενο, προϋποθέσεις, (β) η ειδοποίηση δεν έχει δεόντως επιδοθεί, (γ) η ειδοποίηση έχει αποσταλεί πριν τη λήξη της προθεσμίας για καταβολή της πληρωμής προς τον ενυπόθηκο δανειστή, (δ) έχει εκδοθεί παρεμπίπτον απαγορευτικό διάταγμα υπέρ του ενυπόθηκου οφειλέτη σύμφωνα με το άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου, (ε) έχει εκδοθεί προστατευτικό διάταγμα υπέρ του ενυπόθηκου οφειλέτη δυνάμει των διατάξεων του περί Αφερεγγυότητας φυσικών Προσώπων (Προσωπικά Σχέδια Αποπληρωμής και Διατάγματα Απαλλαγής Οφειλών) Νόμου, (στ) ο ενυπόθηκος οφειλέτης του οποίου η συμμετοχή εγκρίνεται στο σχέδιο "ΕΣΤΙΑ για αντιμετώπιση των μη εξυπηρετούμενων δανείων και στήριξη ευάλωτων κοινωνικών ομάδων" ή σε οποιαδήποτε άλλο κυβερνητικό σχέδιο επιδότησης πιστωτικής διευκόλυνσης, νοουμένου ότι αυτός αποδέχεται και τηρεί τη συμφωνία και τις πιστωτικές του υποχρεώσεις όπως προκύπτουν από το εν λόγω σχέδιο.

1. Η επιδοθείσα ειδοποίηση συμμορφώνεται πλήρως προς τις ενδείξεις του Νόμου και έχει συνταχθεί σύμφωνα με τον προκαθορισμένο τύπο.
2. Η Ειδοποίηση Τύπου «ΙΑ» έχει δεόντως επιδοθεί στους Αιτητές.
3. Προκύπτει από τα γεγονότα πως έχει τεθεί η δέουσα προθεσμία για καταβολή της πληρωμής προς το ενυπόθηκο δανειστή.
4. Η απόφαση πλειστηριασμού είναι εύλογη και η διαδικασία πώλησης ενυπόθηκου ακινήτου ακολουθήθηκε ορθά και νομότυπα από την Καθ' ης η Αίτηση, με βάση τις δυνατότητες που της παρέχει το ισχύον νομοθετικό πλαίσιο και ασκώντας τα εκ του νόμου προβλεπόμενα δικαιώματα της.
5. Η Αίτηση - Έφεση και η Ένορκη Δήλωση που την συνοδεύει είναι γενικές και αόριστες και δεν στοιχειοθετούν ούτε αποσείουν το βάρος απόδειξης των λόγων έφεσης.
6. Το ισοζύγιο της ευχέρειας γέρνει υπέρ της απόρριψης της Αίτησης, καθώς δεν είναι δίκαιο και εύλογο όπως εκδοθούν οι αιτούμενες θεραπείες διότι η Καθ' ης η Αίτηση θα αποστερηθεί των εκ του Νόμου και του Συντάγματος προβλεπόμενων δικαιωμάτων της να ανακτήσει τα οφειλόμενα ποσά, στη βάση των δυνατοτήτων που της παρέχει το νομοθετικό πλαίσιο και στη βάση της διαδικασίας η οποία διεξήχθη απρόσκοπτα και ορθά.». Την ως άνω ένσταση συνοδεύει και υποστηρίζει ένορκη δήλωση του XXXXX Ανδρέου, προσώπου που όπως δηλώνει εργοδοτείται στην Altamira Asset Management (Cyprus) και δεόντως εξουσιοδοτημένου από την Εφεσίβλητη να προβεί στην παρούσα ένορκη δήλωση. Ο ως άνω ομνύων, αφού εξηγεί την εμπλοκή του στην υπόθεση, αναφερόμενος στα γεγονότα που την περιβάλλουν, θέτοντας επισης ενώπιον του Δικαστηρίου αριθμό τεκμηρίων και στοιχείων προς τούτο, επαναλαμβάνει και αναπτύσσει σε κάποιο βαθμό τους λόγους ένστασης. Ειδικότερα, παραπέμποντας στο περιεχόμενο της επίδικης Ειδοποίησης Τύπος ΙΑ, προκρίνει ότι αυτή όχι μόνο έχει δεόντως επιδοθεί στους Εφεσείοντες αλλά και ότι είναι σε πλήρη αρμονία και συμμόρφωση με τις κατευθυντήριες γραμμές που καθορίζει ο νόμος. Προσθέτει, περαιτέρω, πως με δεδομένο ότι νομότυπα και εντός των προβλεπόμενων χρονοδιαγραμμάτων έχουν επιδοθεί στους Αιτητές οι Ειδοποιήσεις Τύπος Θ και Ι, έχουν επίσης ακολουθηθεί και τηρηθεί οι εκ του νόμου προβλεπόμενες προθεσμίες για την επίδοση και της Ειδοποίησης ΙΑ. Κατά την ακρόαση της έφεσης, οι συνήγοροι των δύο πλευρών με τις αγορεύσεις τους, τις οποίες προνόησαν να καταγράψουν και να θέσουν υπόψη του Δικαστηρίου, ανέπτυξαν τις εκατέρωθεν θέσεις τους για τα ζητήματα που απασχολούν στα πλαίσια της παρούσας. Τούτο έπραξαν και δια ζώσης κατά το στάδιο της ακρόασης. Το Δικαστήριο με πολύ προσοχή έχει ακούσει τις αναφορές, τοποθετήσεις και εισηγήσεις των δύο πλευρών, λαμβάνοντας υπόψη τα επιχειρήματα που έχουν προβάλει. Ειδικότερη αναφορά στις εισηγήσεις τους θα γίνει σε μεταγενέστερο στάδιο και όπου τούτο κρίνεται αναγκαίο για σκοπούς της παρούσας, έχοντας πάντα κατά νου ότι δεν απαιτείται ειδικότερη αναφορά ή πραγμάτευση κάθε επιχειρηματολογίας που προβάλλεται (Θεμιστοκλέους ν. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση 176/2018, απόφαση ημερ. 11.01.2019 και η παλαιότερη υπόθεση Οδυσσέας ν. Αστυνομίας

(1999)2 Α.Α.Δ. 490). Στη βάση όλων όσων έχουν τεθεί υπόψη του Δικαστηρίου, προκρίνει κατά προτεραιότητα ο ευπαίδευτος συνήγορος των Εφεσειόντων, προκύπτει ζήτημα νομιμοποίησης της Εφεσίβλητης να προωθεί την διαδικασία εκποίησης του ενυπόθηκου ακινήτου που περιγράφεται στην Υποθήκη Αρ. XXXXX/2009 του Επαρχιακού Κτηματολογικού Γραφείου Λευκωσίας. Τούτο, ως εισηγείται, καθ' ην έκταση δεν τέθηκε υπόψη του Δικαστηρίου με ποιο τρόπο η Εφεσίβλητη έχει αποκτήσει τα δικαιώματα που απορρέουν από την ως άνω υποθήκη, η οποία παραχωρήθηκε ως εξασφάλιση στην Νέα Σ.Π.Ε. Καϊμακλίου. Ομοίως, προεκτείνει, δεν έχει τεθεί στο Δικαστήριο, με τον δέοντα τρόπο, η εξουσιοδότηση της Altamira (Altamira Asset management (Cyprus) Ltd) να εκπροσωπεί την Εφεσίβλητη. Είναι γεγονός ότι το ζήτημα της νομιμοποίησης ενός διαδίκου να προωθεί μια δικαστική διαδικασία, αποτελεί στο τέλος της ημέρας ζήτημα δημόσιας τάξης, δυνάμενο να εγερθεί ακόμα και αυτεπάγγελτα από το Δικαστήριο (βλ. Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ v. Επίσημου Παραλήπτη ως εκκαθαριστή της περιουσίας της D.K. Intercity Buses Larnacas Ltd κ.α. ECLI:CY:AD:2017:A256, Πολ. Έφ. Αρ. 388/2011, ημερ. 7.07.2017). Ωστόσο, επανερχόμενος στην υπό συζήτηση περίπτωση, θα πρέπει να σημειωθεί ότι την υπό συζήτηση Έφεση, διαδικασία συγκεκριμένου και αυστηρά προκαθορισμένου σκοπού και στόχευσης, ήτοι του παραμερισμού της Ειδοποίησης ΙΑ για συγκεκριμένους λόγους - ως αυτοί εξαντλητικά παρατίθενται στο σχετικό άρθρο του νόμου (βλ άρθρο 44Γ

(3)του Ν.9/1965 ως έχει τροποποιηθεί) - έχουν δρομολογήσει οι ίδιοι οι Εφεσείοντες, καθορίζοντας οι ίδιοι το πρόσωπο εναντίων του οποίου αυτή στρέφεται. Αντικείμενο Έφεσης ως η υπό συζήτηση, δεν αποτελεί γενικότερα το ζήτημα της ενεργητικής νομιμοποίησης ή μη της Εφεσίβλητης να προωθεί την διαδικασία εκποίησης ενυπόθηκου ακινήτου, εκτός Δικαστηρίου, στη βάση του Μέρους VIA του Ν. 9/2965. Δεδομένη είναι ασφαλώς η δυνατότητα αμφισβήτησης του δικαιώματος της Εφεσίβλητης να επιζητεί την εκποίηση του ενυπόθηκου ακινήτου στη βάση των διατάξεων του Μέρους VIA του Ν. 9/1965, στη βάση οποιονδήποτε άλλων νόμων και κανονισμών. Τούτο, ρητά κατοχυρώνεται και διαφυλάσσεται στο άρθρο 44Β

(3)του Ν.9/1965. Η πλευρά των Εφεσειόντων ωστόσο, παρά την ως άνω δυνατότητα, δεν επεδίωξε κάτι τέτοιο προωθώντας ανάλογο δικονομικό διάβημα. Επέλεξε να προβάλει το ζήτημα στο πλαίσιο της παρούσας διαδικασίας, πέραν και ανεξάρτητα από τους τρείς προβαλλόμενους από την ίδια λόγους έφεσης, ως ρητά τους έχει καθορίσει και προσδιορίσει, ουσιαστικά σχολιάζοντας έγραφα και στοιχεία που τέθηκαν υπόψη του Δικαστηρίου και χωρίς ουσιαστικά να δοθεί η δυνατότητα στην πλευρά της Εφεσίβλητης να τοποθετηθεί μέσω της ένστασή της επί τούτου και χωρίς να γνωρίζει, εξ' αρχής και με την ευκρίνεια που απαιτείται, ότι το ειδικότερο αυτό ζήτημα θα αποτελούσε ένα από τα ζητήματα που θα απασχολούσαν στα πλαίσια της παρούσας. Η δρομολόγηση από τους τελευταίους σε βάρος της Εφεσίβλητης της υπό συζήτηση Έφεσης με την ταυτόχρονη αμφισβήτηση της νομιμοποίησης της τελευταίας να προωθεί τη διαδικασία που προβλέπεται στο Μέρος VIA του σχετικού νόμου (N.9/1965) υπό τις περιστάσεις που περιβάλλουν την περίπτωση, σε συνδυασμό με το περιορισμένο αντικείμενο Έφεσης ως η υπό συζήτηση, αναδεικνύει, τον ανορθόδοξο τρόπο προβολής του ζητήματος. Ενόψει της ως άνω κατάστασης πραγμάτων, αισθάνομαι πραγματικά ότι το Δικαστήριο δεν θα μπορούσε με ασφάλεια να τοποθετηθεί επί του ως άνω ζητήματος. Παρεμβάλλεται πως ως αναδύεται από την ένορκη δήλωση του XXXXX Δημητριάδη που συνοδεύει την υπό συζήτηση Αίτηση - Έφεση, χωρίς ασφαλώς να παρατίθενται οποιεσδήποτε περαιτέρω λεπτομέρειες και στοιχεία, το ζήτημα της «ύπαρξης και υπόστασης» της Εφεσίβλητης φαίνεται ήδη να αποτελεί ζήτημα που ηγέρθηκε και απασχολεί στο πλαίσιο της Αγωγής Αρ. XXXXX/2017, Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας, αναμένοντας προφανώς στο πλαίσιο της εν λόγο διαδικασίας, την δικαστική επίλυσή του. Πέραν των όσων πιο πάνω σημειώνονται, ειδικότερα όσον αφορά την εμπλοκή της Altamira Asset management (Cyprus) Ltd στην διαχείριση της τραπεζικής διευκόλυνσης που διασυνδέεται με την Υποθήκη Αρ. XXXXX/2009 και ευρύτερα τους Εφεσείοντες, έχουν τεθεί προς τούτο επαρκή στοιχεία και επεξηγήσεις από τον ομνύοντα XXXXX Ανδρέου μέσω της ένορκης δήλωσής του που συνοδεύει την ένσταση, τοποθετήσεις που θα πρέπει να σημειωθεί ότι ουσιαστικά παρέμειναν αναντίλεκτες, αφού ούτε καν επιδιώχθηκε να αμφισβητηθούν οι θέσεις του ως άνω ενόρκως δηλούντος επί του ζητήματος, είτε μέσω της προσκόμισης συμπληρωματικής μαρτυρίας εκ μέρους των Εφεσειόντων είτε μέσω αντεξέτασης του. Προκρίνεται από την πλευρά των Εφεσειόντων (1ος λόγος Έφεσης), ότι η επίδικη Ειδοποίηση Τύπος ΙΑ δεν πληροί τις απαιτούμενες κατά τον προβλεπόμενο τύπο και περιεχόμενο προϋποθέσεις. Δεν χρειάζεται να λεχθούν πολλά. Έχοντας κατά νου τις ως άνω επισημάνσεις του Δικαστηρίου σε σχέση με την νομιμοποίηση της Εφεσίβλητης να συμμετέχει και να προωθεί τη διαδικασία σύμφωνα με το Μέρος VIA του Ν.9/1965, σε συνδυασμό με το γεγονός ότι σύγκριση της Ειδοποίησης Τύπος «ΙΑ» που επιδόθηκε στον ενυπόθηκο οφειλέτη αλλά και σε κάθε ενδιαφερόμενο μέρος με τον αντίστοιχο Τύπο που παρατίθεται στο Δεύτερο Παράρτημα του νόμου, καταδεικνύει ότι αυτή συντάχθηκε στον ορθό τύπο και με το προβλεπόμενο περιεχόμενο. Συνακόλουθα, ο πιο πάνω λόγος έφεσης δεν μπορεί να γίνει αποδεχτός. Προτάσσεται επίσης από την πλευρά των Αιτητών (2ος λόγος Έφεσης), ότι η σχετική Ειδοποίηση Τύπος ΙΑ, δεν έχει δεόντως επιδοθεί. Σύμφωνα με το άρθρο 44ΙΕ του περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμου (Ν.9/1965), ως έχει τροποποιηθεί από τις 13.07.2018 (βλ. τροποποιητικός νόμος 87(Ι)/2018), για σκοπούς του μέρους VIA του ως άνω νόμου: ««επίδοση» σημαίνει σε κάθε περίπτωση την παράδοση ειδοποίησης ή επικοινωνίας με συστημένη επιστολή, η οποία απευθύνεται στην τελευταία γνωστή διεύθυνση της κατοικίας ή του εγγεγραμμένου γραφείου του προσώπου, στο οποίο η ειδοποίηση ή η επικοινωνία απευθύνεται, ή στη σχετική διεύθυνση που είναι καταχωρισμένη σε μητρώο του Τμήματος Κτηματολογίου και Χωρομετρίας, και σε περίπτωση που αυτό δεν είναι εφικτό, την ιδιωτική επίδοση τέτοιας ειδοποίησης ή επικοινωνίας σε τέτοιο πρόσωπο: Νοείται ότι η ιδιωτική επίδοση δύναται να γίνει με οποιονδήποτε τρόπο προβλέπεται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας, περιλαμβανομένης και της δυνατότητας υποκατάστατης επίδοσης με διάταγμα Δικαστηρίου κατόπιν γενικής αίτησης:........» Ως προκύπτει από την ως άνω πρόνοια του νόμου, πέραν από την παράδοση των ως άνω ειδοποιήσεων με συστημένη επιστολή στη διεύθυνση που καθορίζεται στο νόμο, η γνωστοποίησή τους στον ενυπόθηκο οφειλέτη και σε άλλα ενδιαφερόμενα μέρη είναι δυνατόν να γίνει και με ιδιωτική επίδοση, κατά τον τρόπο που προβλέπεται τούτη στους Διαδικαστικούς Κανονισμούς περί Πολιτικής Δικονομίας. Αυτή τη μέθοδο φαίνεται εξ' άλλου να επέλεξαν οι καθ' ων η αίτηση ενυπόθηκοι δανειστές στην υπό συζήτηση περίπτωση. Η Δ.5Β των Διαδικαστικών Κανονισμών περί Πολιτικής Δικονομίας, ρυθμίζει τα ζητήματα ιδιωτικής επίδοσης παραπέμποντας στις πρόνοιες των ως άνω Διαδικαστικών Κανονισμών όσον αφορά τον τρόπο που αυτή είναι δυνατόν να επιτευχθεί. Ειδικότερα, η Δ.5 θ2 των Διαδικαστικών Κανονισμών περί Πολιτικής Δικονομίας, καθορίζεται ότι: «2.—

(1)The service shall, whenever it is practicable, be effected by leaving the copy with the person to be served ; but if he is not found at his house or at his usual place of employment, the service shall be deemed to be effected if the copy is left— (

1. i)with any member of his family of apparently 16 years and upwards then in his town or village or within the lands thereof ; or (
2. ii)with any person apparently of such age and in charge of the place of his employment; or (iii) with his master in the case of a servant living with his master. Where service is effected by leaving the copy with a person other than the person to be served, the affidavit of service shall state (if such be the case) that the person to be served was not found at his house or at his usual place of employment. (Form. 5.) Παραπέμποντας στις ένορκες δηλώσεις επίδοσης της Ειδοποίησης ΙΑ, ως αυτές έχουν τεθεί υπόψη του Δικαστηρίου (τεκμήριο 1 στην ως άνω ένορκη δήλωση του XXXXX Ανδρέου, ημερ,05.03.2020) οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των δύο πλευρών υποστηρίζουν διαμετρικά αντίθετες απόψεις επί του ζητήματος. Ο ευπαίδευτος συνήγορος των Αιτητών, για λόγους που εξηγεί, προκρίνει ότι στη βάση όλων όσων έχουν τεθεί υπόψη του Δικαστηρίου δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι η σχετική Ειδοποίηση Τύπος ΙΑ έχει δεόντως επιδοθεί, θέση που απορρίπτει ο ευπαίδευτος συνήγορος για την Εφεσίβλητη, υποστηρίζοντας ότι οι σχετικές ένορκες δηλώσεις επίδοσης, επιβεβαιώνουν τούτο. Εξετάζοντας με προσοχή τις σχετικές ένορκες δηλώσεις επίδοσης της Ειδοποίησης ΙΑ ως έχουν τεθεί υπόψη του Δικαστηρίου, διαπιστώνεται ότι προσωπική επίδοση του σχετικού εγγράφου έγινε μόνο στον XXXXX Δημητριάδη (Εφεσείοντα 3). Για τον XXXXX Δημητριάδη, XXXXX Δημητριάδη και XXXXX Δημητριάδη (προσωπικά και ως διαχειρίστριας της περιουσίας του XXXXX Δημητριάδη), Εφεσείοντες 1,2,4 και 5 αντίστοιχα, η επίδοση έγινε μέσω του ως άνω XXXXX Δημητριάδη, ο οποίος, για μεν του Εφεσείοντες 1 και 2 στις σχετικές ένορκες δηλώσεις επίδοσης προσδιορίζεται ως αδελφός, συνεργάτης και υπεύθυνος παραλαβής εγγράφων στο χώρο εργασίας τους, ενώ για την Εφεσείουσα 4 ως υιός και συγκάτοικος. Παρεμβάλλεται ότι προσπάθεια του ευπαίδευτου συνηγόρου των Εφεσειόντων να αντεξετάσει τον ιδιώτη επιδότη ο οποίος - αναντίλεκτο ως παρέμεινε - προέβη στις ως άνω επιδόσεις, εξασφαλίζοντας μάλιστα σχετικό διάταγμα του Δικαστηρίου προς τούτο, εγκαταλείφθηκε τελικά από τον ίδιο. Έχοντας κατά νου το περιεχόμενο των ενόρκων δηλώσεων επίδοσης της Ειδοποίησης τύπος ΙΑ, σε συνδυασμό πάντα θεωρούμενων με το σύνολο των στοιχείων τα οποία έχουν τεθεί υπόψη του Δικαστηρίου, δυνάμενων να ληφθούν υπόψη, είναι φανερό ότι η επίδοση της σε σχέση με τους Εφεσείοντες 1 και 2 δεν θα μπορούσε να θεωρηθεί καλή επίδοση, εδρασμένη στο γεγονός ότι ο XXXXX Δημητριάδη στον οποίο επιδόθηκε για λογαριασμό τους είναι μέλος της οικογένειας τους άνω των 16 ετών που βρισκόταν - διέμενε στη πόλη ή το χωρίο τους ή εντός της περιουσίας τους, ως δηλαδή η ειδικότερη πρόνοια της Δ.5 θ2

(1)(i) των Διαδικαστικών Κανονισμών περί Πολιτικής Δικονομίας. Στη βάση όλων όσων έχουν τεθεί υπόψη του Δικαστηρίου, ο ως άνω XXXXX Δημητριάδης αποτελεί πράγματι αδελφό των ως άνω Εφεσειόντων, προφανώς ηλικίας μεγαλύτερης των 16 ετών, δεν έχει όμως στοιχειοθετηθεί ότι κατά τον επίδικο χρόνο της επίδοσης ήταν στην πόλη ή το χωριό τους ή εντός της περιουσίας τους. Αντίθετα, η διεύθυνσή τους ως καταγράφεται στη σχετική Ειδοποίηση Τύπος ΙΑ - στο XXXXX για τον Εφεσείοντα 1 και XXXXX για τον Εφεσείοντα 2 - φαίνεται να είναι σε άλλους, ξεχωριστούς δήμους από τον δήμο Λευκωσίας που ως καταγράφεται στην σχετική Ειδοποίηση ο Εφεσείοντας 3 διαμένει. Αντίθετα με τα πιο πάνω, η επίδοση της Ειδοποίησης τύπος ΙΑ στην Εφεσείουσα 4, τόσο για την ίδια όσο και για τον Εφεσείοντα 5, ως αυτή επιβεβαιώνεται στη σχετική ένορκη δήλωση επίδοσης ημερ. 27.01.2020 του ιδιώτη επιδότη XXXXX Χ'' Κωστέα, με δεδομένο ότι ο εφεσείοντας 3 είναι υιός και συγκάτοικός της, φαίνεται να αποτελεί μια καθ' όλα έγκυρη και νόμιμη επίδοση. Παρά την ως άνω επισήμανση, το ζήτημα της επίδοσης της Ειδοποίησης τύπος ΙΑ στους Εφεσείοντες 1 και 2 δεν τελειώνει εδώ. Σύμφωνα με την ειδικότερη πρόνοια της Δ.5 θ2

(1)(ii) των Διαδικαστικών Κανονισμών περί Πολιτικής Δικονομίας, επίδοση ενός εγγράφου είναι δυνατόν να θεωρηθεί ως δέουσα αν το έγγραφο προς επίδοση αφεθεί: «with any person apparently of such age and in charge of the place of his employment;» Στην υπό συζήτηση περίπτωση, ως καταγράφεται στις σχετικές ένορκες δηλώσεις επίδοσης της Ειδοποίησης Τύπος ΙΑ στους Εφεσείοντες 1 και 2, ο XXXXX Δημητριάδης προς τον οποίο αφέθησαν για λογαριασμό τους οι σχετικές ειδοποιήσεις, παρουσιάζεται να είναι, εκτός από αδελφός και συνεργάτης τους και υπεύθυνος παραλαβής εγγράφων στο χώρο εργασίας τους. Η πιο πάνω ένορκη δήλωση του δικαστικού επιδότη που προέβη στη σχετική επίδοση, με δεδομένο ότι η προσπάθεια αντεξέτασης του εγκαταλείφθηκε ενώ δεν επιχειρήθηκε καν η εξασφάλιση άδειας για καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης εκ μέρος των Εφεσειόντων μέσω της οποίας θα μπορούσε να σχολιαστεί και να αντιμετωπιστεί ο πιο ισχυρισμός, παρέμεινε ουσιαστικά αναντίλεκτη. Η προσπάθεια εισαγωγής επί του ζητήματος μαρτυρίας μέσω των τελικών εισηγήσεων - αγορεύσεων του ευπαίδευτου συνηγόρου των Εφεσειόντων, δεν θα μπορούσε ασφαλώς να έχει επιτυχή κατάληξη, προσκρούοντας σε καλά εδραιωμένη επί του ζητήματος νομολογία των Δικαστηρίων μας. Συνακόλουθα, με αναντίλεκτη την αναφορά στις σχετικές ένορκες δηλώσεις επίδοσης ότι η Ειδοποίηση Τύπος ΙΑ για λογαριασμό των Εφεσειόντων 1 και 2 επιτεύχθηκε δια της αφέσεως τους στον αδελφό τους XXXXX Δημητριάδη, υπεύθυνο παραλαβής εγγράφων στο χώρο εργασίας τους, δεν μπορεί επίσης παρά να θεωρηθεί ως δεόντως και σύννομα γενομένη. Προσεγγίζοντας τον 3ο λόγο έφεσης που οι Εφεσείοντες προβάλλουν στο πλαίσιο της παρούσας, ήτοι ότι η προσβληθείσα Ειδοποίηση Τύπος ΙΑ έχει αποσταλεί πριν την λήξη της προθεσμίας για καταβολή της πληρωμής προς τον ενυπόθηκο δανειστή, είναι αισθάνομαι χρήσιμη η παράθεση - κατά συνοπτικό πάντα τρόπο - της διαδικασίας που ακολουθείται σύμφωνα με τις πρόνοιες του μέρους VIA του περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμου (Ν.9/1965), σε σχέση τουλάχιστον με το ζήτημα που εδώ ενδιαφέρει. Σύμφωνα με τις σχετικές πρόνοιες του ως άνω νόμου, όταν το χρέος καταστεί πληρωτέο κατόπιν υπερημερίας (άρθρο 27), ο δανειστής μπορεί να προχωρήσει με τη διαδικασία της πώλησης αποστέλλοντας προς τούτο ειδοποίηση υπερημερίας, σύμφωνα με τον Τύπο «Θ» (άρθρο 44Β). Ο ενυπόθηκος δανειστής, επιδίδει, τόσο στον ενυπόθηκο οφειλέτη αλλά και σε οποιοδήποτε άλλο ενδιαφερόμενο πρόσωπο, έγγραφη ειδοποίηση στον Τύπο «Ι» τάσσοντας παράλληλα προθεσμία, όχι μικρότερη των τριάντα

(30)ημερών, για εξόφληση του οφειλόμενου ποσού και ενημερώνοντας ότι σε περίπτωση μη εξόφλησης του οφειλόμενου ποσού ο ενυπόθηκος δανειστής δύναται να ασκήσει το δικαίωμα του για πώληση του ενυπόθηκου ακινήτου (άρθρο 44Γ). Στην περίπτωση που ο οφειλέτης δεν συμμορφωθεί εντός της πιο πάνω προθεσμίας, ο ενυπόθηκος δανειστής επιδίδει σε αυτόν ή σε οποιοδήποτε ενδιαφερόμενο πρόσωπο ειδοποίηση στον Τύπο «ΙΑ», στην οποία αναφέρεται ότι το ακίνητο πρόκειται να πωληθεί με πλειστηριασμό. Η ειδοποίηση αυτή πρέπει να δοθεί εντός περιόδου όχι μικρότερης των τριάντα

(30)ημερών πριν από την καθορισμένη ημέρα και ώρα πλειστηριασμού του ενυπόθηκου ακινήτου. Ο ενυπόθηκος οφειλέτης ή οποιοδήποτε ενδιαφερόμενο πρόσωπο δύναται να καταχωρήσει έφεση στο δικαστήριο για παραμερισμό της ειδοποίησης Τύπου «ΙΑ» εντός τριάντα

(30)ημερών από την παραλαβή της, (άρθρο 44Γ

(3)). Οι λόγοι που δύναται να προβάλει στο πλαίσιο της ως άνω έφεσής του είναι συγκεκριμένοι, ως ειδικότερα αυτοί προβλέπονται και καταγράφονται στο εδάφιο

(3)του άρθρου 44Γ του Ν.9/

1. Είναι φανερό ότι η διαδικασία εκποίησης ενυπόθηκου ακινήτου σύμφωνα με το Μέρος VIA του Ν.9/1965, προϋποθέτει την επίδοση κατά τον τρόπο που προνοείται στο ως άνω νομοθέτημα σχετικών Ειδοποιήσεων με συγκεκριμένο περιεχόμενο, οι οποίες ανάλογα ακολουθούν ή έπονται αλλά πάντως προϋποθέτουν η μία την άλλη. Συνακόλουθα, η επίδοση ειδοποιήσεων που προηγούνται της Ειδοποίησης Τύπος ΙΑ, αποτελεί ζήτημα που εκ των πραγμάτων θα πρέπει να εξετάζεται από το Δικαστήριο στο πλαίσιο Έφεσης ως η υπό συζήτηση, υπό την έννοια του ότι τούτο είναι δυνατόν να επηρεάσει είτε την αναγκαιότητα η ως άνω ειδοποίηση Τύπος «ΙΑ» να πληροί τις απαιτούμενες κατά τον προβλεπόμενο τύπο και περιεχόμενο προϋποθέσεις, είτε τη δέουσα επίδοση της, για παράδειγμα εντός των προβλεπόμενων προθεσμιών. Στην υπό συζήτηση περίπτωση, στον αντίποδα της αμφισβήτησης εκ μέρους των Εφεσειόντων ότι επιδόθηκε σε αυτούς τόσο η Ειδοποίηση Τύπος Ι όσο και η Ειδοποίηση Τύπος Θ, η πλευρά της Εφεσίβλητης, μέσω της ένορκης δήλωσης που υποστηρίζει την ένσταση της, προκρίνει ότι δεόντως επιδόθηκαν στους Εφεσείοντες τόσο η Ειδοποίηση Τύπος Θ όσο και η Ειδοποίηση Τύπος Ι. Προς τούτο, θέτει υπόψη του Δικαστηρίου, αφενός αντίγραφα των σχετικών Ειδοποιήσεων Τύπος Θ (τεκμήριο 2) και αφετέρου αντίγραφα των σχετικών Ειδοποιήσεων Τύπος Ι, συνοδευόμενων των τελευταίων με ένορκες δηλώσεις επίδοσης τους μέσω ιδιώτη επιδότη. Έχοντας κατά νου τις πρόνοιες του άρθρου 44ΙΕ όσον αφορά τον τρόπο επίδοσης διαφόρων εγγράφων στο πλαίσιο της διαδικασίας που προβλέπεται στο Μέρος VIA του Ν.9/1965, σε συνδυασμό θεωρούμενες με το σύνολο των στοιχείων και της μαρτυρίας που έχουν τεθεί υπόψη του Δικαστηρίου, δεν μπορεί να υιοθετηθεί η θέση ότι πράγματι έχουν δεόντως επιδοθεί οι σχετικές Ειδοποιήσεις Τύπος Θ. Με δεδομένη την άρνηση των Εφεσειόντων ότι τους επιδόθηκε με οποιοδήποτε τρόπο η σχετική Ειδοποίηση Τύπος Θ, η επισύναψη απλώς αντιγράφων τέτοιων επιστολών - ειδοποιήσεων, χωρίς την παράθεση οποιουδήποτε στοιχείου ή μαρτυρίας, ικανών να επιβεβαιώσουν ότι πράγματι αυτές έχουν παραδοθεί στους Εφεσείοντες π.χ. μέσω επίδοσης ή τουλάχιστον έχουν αποσταλεί μέσω συστημένης επιστολής στην τελευταία γνωστή διεύθυνση των τελευταίων, κατά τον τρόπο που προβλέπεται τούτο στο άρθρο 44ΙΕ του ως άνω νόμου, δεν επιτρέπει την υιοθέτηση της θέσης της Εφεσίβλητης επί του συζητούμενου. Αντίθετα με τα πιο πάνω, έχοντας κατά νου της ένορκες δηλώσεις επίδοσης των Ειδοποιήσεων Τύπος Ι στους Εφεσείοντες εκ μέρους του ιδιώτη δικαστικού επιδότη (τεκμήριο 3 στην ένορκη δήλωση του Α. Ανδρέου), η επίδοση των συγκεκριμένων ειδοποιήσεων φαίνεται να έγινε κατά τον δέοντα τρόπο, ως καθορίζεται δηλαδή τούτο στη Δ.5 θ
2. Το γεγονός ότι κάποιοι από τους Εφεσείοντες αποφάσισαν να μην υπογράψουν στα έγγραφα που τους επιδόθηκαν, ενώ κάποιοι υπέγραψαν μόνο συνοδευτική επιστολή που τα συνοδεύει, τα επεξηγεί και τα περιγράφει, δεν διαφοροποιεί την κατάσταση πραγμάτων και την αντίληψη του δικαστηρίου επί του συζητούμενου. Η επιτευχθείσα ωστόσο επίδοση της σχετικής Ειδοποίησης Τύπος Ι κατά τον πιο πάνω τρόπο, δεν αναιρεί το γεγονός ότι η ως άνω Ειδοποίηση, με δεδομένο ότι δεν απευθύνεται προσωπικά στους πρωτοφειλέτες, ήτοι στους Εφεσείοντες 1,2 και 3, δίνοντας τους την δυνατότητα εξόφλησης του οφειλόμενου ποσού και ταυτόχρονα ενημερώνοντας τους ότι παράλειψη τους να προβούν σε εξόφληση θα έδινε δικαίωμα στους ενυπόθηκους δανειστές να προχωρήσουν με πώληση του ενυπόθηκου ακινήτου, παρά μόνο ουσιαστικά κοινοποιείται σε αυτούς η απαίτηση πληρωμής προς το πρόσωπο που παραχώρησε την υποθήκη, ως εάν να ήταν ενδιαφερόμενα πρόσωπα, καθιστά εκ των πραγμάτων την σχετική Ειδοποίηση Τύπος Ι σε σχέση τουλάχιστο με τους συγκεκριμένους, παράτυπη και αντικανονική. (Σε σχέση με την αναγκαιότητα η σχετική Ειδοποίηση Τύπος Ι να απευθύνεται πέραν από τον ενυπόθηκο οφειλέτη και στους πρωτοφειλέτες προσωπικά, ενημερώνοντας τους ίδιους για τη δυνατότητα τους αποπληρωμής του χρέους, παραπέμπω στην απόφαση της αδελφού μου δικαστού Ε. Εφραίμ Π.Ε.Δ. στην υπόθεση Ocean Bridge Enterprises Limited κ.α v. Συνεργατική Εταιρεία Διαχείρισης Περιουσιακών Στοιχείων Λτδ, Αίτηση - Έφεση Αρ. 70/2019, ημερ. 28.06.2019, Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού, το σκεπτικό της οποίας επί του συζητούμενου με βρίσκει σύμφωνο και το οποίο υιοθετώ για σκοπούς της παρούσας). Η κατάληξη του Δικαστηρίου ότι δεν έχει καταδειχθεί η εκ του νόμου επιβαλλόμενη στην υπό συζήτηση περίπτωση προηγούμενη επίδοση της Ειδοποίησης Τύπος Θ στους Εφεσείοντες (άρθρο 44Β

(2)του Ν.9/1965), σε συνδυασμό με το γεγονός ότι η ως άνω επίδοση της παράτυπης και αντικανονικής Ειδοποίησης Τύπος Ι, ουσιαστικά δεν ενεργοποίησε την προθεσμία η λήξη της οποίας κατά το σχετικό νόμο θα επέτρεπε την σύννομη αποστολή της επίδικης Ειδοποίησης Τύπος ΙΑ στους Εφεσείοντες, αποβαίνει καταλυτική για την πορεία της υπό συζήτηση αίτησης. Για τους λόγους που προσπάθησα να εξηγήσω, εκδίδεται διάταγμα με το οποίο διατάσσεται ο παραμερισμός της ειδοποίησης Τύπος «ΙΑ», ημερομηνίας 17.01.2020 για την σκοπούμενη πώληση στις 20.03.2020 του ενυπόθηκου ακινήτου που περιγράφεται στην Υποθήκη Αρ. XXXXX/2009 Επαρχιακού Κτηματολογικού Γραφείου Λευκωσίας. Τα έξοδα της παρούσας διαδικασίας, κατ' εφαρμογή του βασικού κανόνα ο οποίος προβλέπει ότι τα έξοδα θα πρέπει να ακολουθούν το αποτέλεσμα της διαδικασίας, (βλ. Halsbury's Laws of England 3η έκδοση σελ. 421 Παρ. 795-796) επιδικάζονται υπέρ των Εφεσειόντων και εναντίον της Εφεσίβλητης, όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον αρμόδιο προς τούτον πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το δικαστήριο. (Υπ.) ............ Α. Δαυίδ, Π.Ε.Δ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο