FOOD PARK CITY F.P.C. LTD ν. Β & Α ΤΗΕ BEST M.C.C LTD, Αριθ. Αγωγής: 1398A/2018, 20/3/2020 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2020:A139 EΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Ν. Ταλαρίδου-Κοντοπούλου, Ε.Δ. Αριθ. Αγωγής: 1398A/2018 FOOD PARK CITY F.P.C. LTD ΕΝΑΓΟΥΣΑ - και - Β & Α ΤΗΕ BEST M.C.C LTD ΕΝΑΓΟΜΕΝΗ -και- PRODROMOU & MARKIYIANNIS INSURANCE UNDERWRITING AGENCIES & CONSULTANTS LTD ΤΡΙΤΟΔΙΑΔΙΚΟΣ ------------------------------------ Ημερομηνία: 20 Mαρτίου, 2020 Αίτηση ημερ. 18/3/19 Εμφανίσεις: Για την Αιτήτρια/Εναγόμενη: Λάμπρος Α. Ιωαννίδης Για τον Καθ' ου η αίτηση/Τριτοδιάδικο: κα Δημητρίου για Λ. Παπαφιλίππου & Σία ΔΕΠΕ ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Έχει καταχωρηθεί αγωγή εναντίον της αιτήτριας/εναγόμενης και ζητούνται αποζημιώσεις ύψους 45498.00 ευρώ ως συνέπεια παράβασης σύμβασης και/ή αμέλειας και/ή παράνομη επέμβασης και/ή οχληρίας και/ή παράβασης νόμιμου καθήκοντος. Τα γεγονότα επί των οποίων βασίζεται η αξίωση των εναγόντων για αποζημιώσεις καταγράφονται στις παραγράφους 7 και 8 της Έκθεσης Απαιτήσεως ως ακολούθως:
- Η Ενάγουσα ισχυρίζεται ότι στην προκειμένη περίπτωση η Εναγομένη και/ή οι υπάλληλοι και/ή οι αντιπρόσωποι της και/ή τρίτα πρόσωπα τα οποία εργάζονταν και/ή λειτουργούσαν και/ή ενεργούσαν βάσει εντολών και/ή οδηγιών και/ή για λογαριασμό της Εναγομένης, κατά παράβαση της Συμφωνίας και/ή αμελώς και/ή κατά παράβαση των εκ του Νόμου και/ή κανονισμών απορρεόντων καθηκόντων της ως πρόσωπο καταρτισμένο και/ή εξειδικευμένο για τη διεξαγωγή εργασιών καθαρισμού, εκτέλεσε τις εργασίες με τρόπο κατά παρέκκλιση και/ή ασύμφωνο με τον ενδεδειγμένο τρόπο και/ή τεχνική και/ή υιοθετώντας αναποτελεσματικά τεχνικά μέτρα και/ή μεθόδους και/ή εφαρμόζοντας και/ή χρησιμοποιώντας ακατάλληλα και/ή υποδεέστερα προϊόντα και/ή προβαίνοντας σε παράνομη επέμβαση σε κινητή ιδιοκτησία προκαλώντας ζημιά στο εστιατόριο και/ή στην υποδομή του εστιατορίου και/ή με αποτέλεσμα η Ενάγουσα να υποστεί και να εξακολουθεί μέχρι και σήμερα να υφίσταται ζημιές και/ή οικονομικές ζημιές και/ή απώλειες. 8.1 H Εναγόμενη κατά την εκτέλεση των εργασιών καθαρισμού χρησιμοποίησε καθαριστικά και/ή χημικές ουσίες και/ή χημικά προϊόντα και/ή το προϊόν και/ή τη χημική ουσία και/ή το παρασκεύασμα τύπου και/ή με χημικό τύπο Η006/Η06 και/ή παρόμοιου χημικού τύπου και/ή Υδροχλωρικό Οξύ και/ή παραλλαγή Υδροχλωρικού Οξέως όπου τέτοια ουσία ήταν υποδεέστερης ποιότητας και/ή ακατάλληλη και/ή μη ενδεδειγμένη για την εκτέλεση των εργασιών καθαρισμού και/ή ακατάλληλη για χρήση κοντά και/ή επί ανοξείδωτου χάλυβα (στο εξής «ακατάλληλη χημική ουσία»). 8.2 Μετά τη χρήση της ακατάλληλης χημικής ουσίας, η υποδομή του εστιατορίου και/ή ο εξοπλισμός της κουζίνας του εστιατορίου ο οποίος ήταν κατασκευασμένος υλικά τα οποία επηρεάστηκαν δυσμενώς από την ακατάλληλη χημική ουσία και/ή ήταν κατασκευασμένο από ανοξείδωτο χάλυβα άρχισε να ξεθωριάζει και/ή να αλλοιώνεται η επιφάνεια του και/ή να μεταβάλλονται οι κατασκευαστικές ιδιότητες του και/ή από τη χρήση της ακατάλληλης χημικής ουσίας επί του κεραμικού δαπέδου του εστιατορίου η ακατάλληλη χημική ουσία εξατμίστηκε στην εσωτερική ατμόσφαιρα και/ή στο περιβάλλον των εγκαταστάσεων της Εναγομένης και/ή προκλήθηκε εκτεταμένη οξείδωση όλου του εξοπλισμού του εστιατορίου και/ή εντός του χώρου προετοιμασίας φαγητού και/ή ποτών του εστιατορίου ο οποίος ήταν κατασκευασμένος από ανοξείδωτο χάλυβα και/ή από άλλα υλικά τα οποία επηρεάστηκαν δυσμενώς από την ακατάλληλη χημική ουσία. 8.3 Η ακατάλληλη χημική ουσία διέρρευσε στο σύστημα αποστράγγισης και/ή αποχέτευσης του εστιατορίου με το οποίο ήταν κατά τον επίδικο χρόνο συνδεδεμένη η κουζίνα και/ή χώρος εστίασης και/ή προετοιμασίας φαγητού και/ή ποτών του εστιατορίου και στη συνέχεια εισήλθε στο δίκτυο σωληνώσεων και/ή στο σύστημα αποστράγγισης το οποίο υφίσταται κάτω από το δάπεδο της κουζίνας και/ή του χώρου εστίασης και/ή προετοιμασίας φαγητού και/ή ποτών του εστιατορίου με αποτέλεσμα να προκαλέσει ζημιά και/ή να καταστρέψει το δίκτυο σωληνώσεων και/ή συστήματος αποστράγγισης του εστιατορίου. Η εναγόμενη έχει καταχωρήσει υπεράσπιση στην αγωγή. Έχει, μεταξύ άλλων, καταγράψει στην δικογραφημένη της υπεράσπιση γεγονότα που υποδεικνύουν ότι δεν είναι υπεύθυνη για την ζημιά που οι ενάγοντες ισχυρίζονται ότι έχουν υποστεί. Περαιτέρω, δικογραφούνται ισχυρισμοί σε σχέση με αμέλεια και/η παράβαση εκ του νόμου και καθηκόντων της ενάγουσας. Η δικογραφημένη υπεράσπιση περιέχει αναφορά στην προτεινόμενη τριτοδιάδικο και σε γεγονότα που διατυπώνουν την θέση ότι η τριτοδιάδικος με την συμπεριφορά των αντιπροσώπων της έχει ευθύνη έναντι της εναγόμενης σε σχέση με την διόγκωση του ύψους του ποσού της απαίτησης των εναγόντων εξαιτίας της εμπλοκής του στην επιθεώρηση των ζημιών. Θίγεται με την υπεράσπιση το ζήτημα της συνεισφοράς και/ή αποζημίωσης της Τριτοδιαδίκου. Συγκεκριμένα, δικογραφείται αναφορά ότι η απαίτηση της ενάγουσας παραπέμφθηκε στην τριτοδιάδικο με αποτέλεσμα αυτή να στείλει αντιπρόσωπο επί τόπου να επιθεωρήσει την ζημιά. Παραπέμπω ειδικά στις παραγράφους 10 α,β και θ όπου γίνεται αναφορά στην ανάμιξη της τριτοδιάδικου στην διαμόρφωση της απαίτησης της ενάγουσας. Επίσης αυτοί οι παραγράφοι περιέχουν τα πραγματικά γεγονότα βάση των οποίων η τριτοδιάδικος έχει νομική υποχρέωση να συνεισφέρει ή να αποζημιώσει τους εναγόμενους στην περίπτωση που κληθεί να πληρώσει αποζημιώσεις στην ενάγουσα.
- Η Εναγόμενη εκ της παραγράφου 9 της Έκθεσης Απαίτησης παραδέχεται μόνο της αποστολή της επιστολής και προσθέτει ότι, αντίθετα με όσα διατείνεται η Ενάγουσα, προέβη κατά τον ουσιώδη εκείνο χρόνο σε όλες τις ενδεικνυόμενες υπό τις περιστάσεις ενέργειες ως ακολούθως: α) Επικαλούμενη το ασφαλιστήριο σε ισχύ συμβόλαιο κάλυψης, ανέθεσε το θέμα της απαίτησης της Ενάγουσας στην ασφαλιστική εταιρεία που παρείχε κάλυψη προς όφελος της Εναγομένης για κάλυψη ζημιών, η οποία διαπραγματεύτηκε την απαίτηση και, προς τούτο, η εν λόγω ασφαλιστική Εταιρεία ανάθεσε στους εκτιμητές Cunningham Lindsey, Cyprus, με τους οποίους συνεργάζεται, την καταγραφή και υπολογισμό των ισχυριζόμενων ζημιών. β) Από το αρχικό στάδιο της απαίτησης, ο εξουσιοδοτημένος αντιπρόσωπος της ασφαλιστικής εταιρείας σε καμία περίπτωση δεν άφησε να νοηθεί ότι δεν θα καλύψει την απαίτηση. Αντίθετα, με τις δηλώσεις και διαβεβαιώσεις του στον διευθυντή της Εναγομένης άφηνε ξεκάθαρα να νοηθεί ότι θα υπήρχε κάλυψη και ότι θεωρούσαν ότι το ποσό της απαίτησης ήταν κατασκευασμένο και/ή διογκωμένο και ότι αποτελούσε προσπάθεια της Ενάγουσας να εκμαιεύσει αθέμιτο όφελος. θ) Στην ουσία, οι ίδιοι οι εκτιμητές ενέργησαν εκ μέρους και των δύο, υπό συνθήκες και περιστάσεις υπό τις οποίες προκύπτει ότι δεν είχαν την απαιτούμενη και/ή την αναμενόμενη αμεροληψία, αντικειμενικότητα και επαγγελματική υπευθυνότητα, καθ' ότι είχαν σύγκρουση συμφερόντων, αλλά ουδέποτε αυτό αποκαλύφθηκε στην Εναγομένη. Εάν αυτό τίθετο υπόψη της Εναγομένης, θα αναζητούσε και/ή θα ελάμβανε τις υπηρεσίες ανεξάρτητων εμπειρογνωμόνων, αντί αυτού εμπιστεύτηκε την ασφαλιστική εταιρεία, η οποία εκ των υστέρων μετέβαλε την στάση της, αφήνοντας πλήρως εκτεθειμένη την Εναγομένη. Σε οποιαδήποτε περίπτωση, η Εναγόμενη θέτει σε αμφισβήτηση την ορθότητα των ευρημάτων και την γνώμη των προαναφερθέντων εκτιμητών. Η εναγόμενη καταχώρησε αίτηση ημερομηνίας 3.1.19 για την έκδοση άδειας του Δικαστηρίου και επίδοση ειδοποίησης τριτοδιάδικου προς την εταιρεία Prodromou and Makrigiannis Insurance Underwiritng Agencies & Consultants η οποία παρείχε ασφαλιστική κάλυψη στην εναγόμενη κατά τον ουσιώδη χρόνο της συναλλαγής των διαδίκων σε σχέση με αστική ευθύνη των εναγόμενων και κάλυψη ζημιών που τυχόν προκληθούν στην περιουσία από τις ενέργειες της εναγόμενης. Στις 18.1.2019 εκδόθηκε διάταγμα Δικαστηρίου βάση του οποίου επιδόθηκε ειδοποίηση στην προτεινόμενη τριτοδιάδικο. Η εναγόμενη έχει καταχωρήσει την παρούσα αίτηση και έχει ζητήσει όπως εκδοθούν οι ακόλουθες οδηγίες σε σχέση με την προώθηση της διαδικασίας τριτοδιάδικου. Α. Όπως η Εναγόμενη καταχωρήσει και παραδώσει την Έκθεση Απαίτησης της στον Τριτοδιάδικο εντός 25 ημερών μετά την καταχώρηση της εν λόγω Έκθεσης Απαίτησης και όπως η Εναγόμενη, εάν το επιθυμεί, καταχωρήσει και παραδώσει Απάντηση στην Υπεράσπιση του Τριτοδιαδίκου εντός 15 ημερών μετά την καταχώρηση της Υπεράσπισης της Τριτοδιαδίκου. Β. Όπως επιτραπεί στον Τριτοδιάδικο να εμφανιστεί κατά την εκδίκαση της αγωγής αυτής και να συμμετάσχει κατά τον τρόπο που καθορίζεται από το Δικαστήριο και να δεσμευτεί από το αποτέλεσμα της δίκης. Γ. Όπως το ζήτημα της ευθύνης του Τριτοδιαδίκου, εάν υπάρχει, να αποζημιώσει την Εναγόμενη και/ή να συνεισφέρει σε τέτοια έκταση όπως θα καθορίσει το Δικαστήριο, προς την απαίτηση της Ενάγουσας, εκδικαστεί κατά την εκδίκαση της αγωγής ή αμέσως μετά από αυτή, όπως καθορίσει το Δικαστήριο. Η εναγόμενη ζητεί την έκδοση των πιο πάνω οδηγιών διότι αξιώνει εναντίον της προτεινόμενης τριτοδιάδικου συνεισφορά κατά το ποσοστό της συνυπαιτιότητας της ή αποζημίωσης έναντι της απαίτησης της ενάγουσας και έναντι των εξόδων της διαδικασίας για αποζημιώσεις για την ισχυριζόμενη ζημιά που αυτή υπέστηκε σε εξοπλισμό στον χώρο λειτουργίας επιχείρησης καφεστιατορίου από τον καθαρισμό του χώρου από την εναγόμενη. Η Εναγόμενη έχει στηριχθεί στα ακόλουθα πραγματικά γεγονότα στις παραγράφους 4 και 5 της ένορκης δήλωσης για να αναδείξει ότι δικαιούται συνεισφορά και/ή αποζημίωση στα πλαίσια της αγωγής καθώς και κάλυψη σε σχέση με τα έξοδα της αγωγής.
- Η Ενάγουσα προβάλλει ισχυρισμό ότι η Εναγομένη ήταν αμελής και παρέβηκε το καθήκον για επίδειξη φροντίδας και επιμέλειας έναντι της, χρησιμοποιώντας ακατάλληλα υλικά/ουσίες που είχαν αποτέλεσμα την πρόκληση ζημιάς στον υφιστάμενο εξοπλισμό εντός του χώρου, για ποσό το οποίο καθορίζει στην αγωγή, στο οποίο συμπεριλαμβάνει ποσό που, κατ' ισχυρισμό, κατέβαλε για αποκατάσταση της ζημιάς.
- Η Εναγόμενη, πέραν του γεγονότος ότι αρνείται ότι η Ενάγουσα υπέστη την ισχυριζόμενη ζημιά, αρνείται ότι επέδειξε αμέλεια, αρνείται ότι χρησιμοποίησε ακατάλληλα υλικά και, γενικότερα, αρνείται ότι παρέβηκε το καθήκον της για επίδειξη αμέλειας έναντι της Ενάγουσας και επιπρόσθετα, ισχυρίζεται ότι, εάν η ενάγουσα δικαιούται οποιαδήποτε θεραπεία, αυτή θα πρέπει να καλυφθεί από τον Τριτοδιάδικο που ήταν η Ασφαλιστική Εταιρεία η οοία παρείχε κάλυψη στην εναγομένη κατά τον ουσιώδη χρόνο της συναλλαγής των διαδίκων για αστική ευθύνη, για κάλυψη ζημιών που τυχόν προκληθούν στην περιουσία από τις ενέργειες της Εναγόμενης. Είναι η θέση της Εναγόμενης ότι ο Τριτοδιάδικος έχει συμβατική και αστική ευθύνη να καλύψει την οποιαδήποτε ζημιά της Ενάγουσας που τυχόν προκλήθηκε, και έχει καθήκον να επιδείξει φροντίδα και επιμέλεια έναντι της Εναγόμενης, καθήκον το οποίο παρέβηκε, με τον τρόπο που χειρίστηκε την απαίτηση της Εναγόμενης για κάλυψη. Η τριτοδιάδικος έχει καταχωρήσει ένσταση στην αίτηση για τους ακόλουθους λόγους που απαριθμούνται πιο κάτω:
- Η ειδοποίηση προσεπίκλησης Τριτοδιαδίκου ημερομηνίας 18/1/2019 και η παρούσα αίτηση είναι παράτυπη και/ή αντικανονική και/ή δικονομικά και/ή ουσιαστικά πρόωρη και/ή νομικά και/ή πραγματικά αβάσιμη.
- Λανθασμένα έχει προσαχθεί εις την διαδικασία η Prodromou & Makriyiannis Insurance Underwriting Agencies & Consultants Ltd (στο εξής «Prodromou & Makriyiannis») ως Τριτοδιάδικος καθότι η Prodromou & Makriyiannis δεν είναι ασφαλιστική επιχείρηση και/ή ασφαλιστική εταιρεία δυνάμει του Νόμου περί Ασφαλιστικών και Αντασφαλιστικών Εργασιών και Άλλων Συναφών Θεμάτων του 2016 (Ν.38(Ι)/2016), αλλά διαμεσολαβητής (coverholder) του διαμεσολαβητή (broker) των Lloyd's Λονδίνου στην Κύπρο και/ή προσεπίκληση της Prodromou & Makriyiannis ως Τριτοδιαδίκου στην παρούσα αγωγή είναι παράτυπη και αντ' αυτής θα έπρεπε να είναι η Lloyd's.
- Δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις για την έκδοση των διαταγμάτων της παρούσας αίτησης.
- Τυχόν έγκριση της υπό εξέταση αίτησης θα θεωρείται παρατυπία και θα καθιστά άκυρη τη διαδικασία τριτοδιαδίκου ή/ και οποιοδήποτε βήμα ή/και έγγραφο ή/και διάταγμα της διαδικασίας αυτής. Προβάλλεται ισχυρισμός των εναγόμενων ότι η τριτοδιάδικος επέδειξε αμέλεια στη βάση του ότι ανέθεσε την εκτίμηση των ζημιών που είχε υποστεί ο χώρος της ενάγουσας, σε επαγγελματίες εκτιμητές οι οποίοι ενεργούσαν ταυτόχρονα και για την ενάγουσα και ότι η τριτοδιάδικος προέβη σε αμελείς ή ψευδείς δηλώσεις ότι θα παρείχε ασφαλιστική κάλυψη γεγονός που δεν έπραξε. Η ενάγουσα δεν έχει απευθείας αγώγιμο δικαίωμα εναντίον του ασφαλιστή και έτσι λανθασμένα η εναγόμενη επικαλείται την διαδικασία τριτοδιάδικου. Τυχόν απαίτηση εναντίον του ασφαλιστή προϋποθέτει την απόδειξη αμέλειας της εναγόμενης προς την ενάγουσα. Η βάση της αγωγής της ενάγουσας εναντίον της εναγόμενης είναι η αμέλεια και/ή παράβαση σύμβασης που συνάχθηκε μεταξύ της ενάγουσας και εναγόμενης ενώ η απαίτηση της εναγόμενης εναντίον της προτεινόμενης τριτοδιάδικου βασίζεται σε ισχυριζόμενη παράβαση του ασφαλιστηρίου συμβολαίου. Περαιτέρω η προτεινόμενη τριτοδιάδικος δεν είναι ασφαλιστική εταιρεία αλλά είναι διαμεσολαβητής του ασφαλιστή. Ο ασφαλιστής είναι η Lloyd's του Λονδίνου. Η προτεινόμενη τριτοδιάδικος δεν έχει συμβατική σχέση με την εναγόμενη να της παρέχει ασφαλιστική κάλυψη. Η διαδικασία τριτοδιάδικου αφορά διαδικαστικό διάβημα που είναι διαθέσιμο στον εναγόμενο στα πλαίσια της αγωγής. Οι κανόνες διεξαγωγής αυτής της διαδικασίας διέπονται από την Δ.10 των θεσμών της Πολιτικής Δικονομίας. Η διαταγή 10 κανονισμός 1 προνοεί ότι το Δικαστήριο δεν έχει την εξουσία να εκδώσει ειδοποίηση τριτοδιάδικου εκτός εάν ικανοποιηθεί ότι έχει αποδειχθεί εκ πρώτης όψεως ότι τίθεται ζήτημα α) συνεισφοράς ή αποζημίωσης του προτεινόμενου τριτοδιαδίκου σε σχέση με απόφαση που θα εκδοθεί εναντίον του εναγόμενου β) ότι ζητείται από τον προτεινόμενο τριτοδιάδικο ή ίδια και/ή ουσιαστικά η ίδια θεραπεία που επιδιώκει ο ενάγοντας από τον εναγόμενο γ) ότι υπάρχει επίδικο ζήτημα το οποίο θα πρέπει να εκδικασθεί μεταξύ του εναγόμενου, ενάγοντα και του προτεινόμενο τριτοδιάδικου και που σχετίζεται με τα επίδικα ζητήματα στην αγωγή και που αφορά ζήτημα το οποίο θα εκδικασθεί μεταξύ του ενάγοντα και εναγόμενου στα πλαίσια της αγωγής. Έχει νομολογηθεί ότι δια να δοθούν οδηγίες στα πλαίσια της διαδικασίας τριτοδιαδίκου ο εναγόμενος θα πρέπει να αποδείξει εκ πρώτης όψεως υπόθεση ότι το θέμα που εγείρει με την διαδικασία τριτοδιάδικου εμπίπτει σε μία από τις τρεις προϋποθέσεις της Δ.10 θ.1 πιο πάνω (Βλ. Ιωάννου ν Βιολάτης και Υιοι Λτδ 1 ΑΑΔ 1424
(2001)). Στην προκειμένη περίπτωση η εναγόμενη θα πρέπει να αποδείξει εκ πρώτης όψεως ότι τίθεται ζήτημα συνεισφοράς ή αποζημίωσης του τριτοδιάδικου στην περίπτωση που η υπεράσπιση αποτύχει και κληθεί η εναγόμενη να πληρώσει όλο ή μέρος της απαίτησης της ενάγουσας. Στην υπόθεση Ιωάννου, πιο πάνω, δεν δόθηκε άδεια για την έκδοση ειδοποίησης τριτοδιάδικου επειδή τα γεγονότα βάση των οποίων ο εναγόμενος επιζητούσε την έναρξη της διαδικασίας τριτοδιάδικου δεν απεκάλυπταν εκ πρώτης όψεως υπόθεση για αποζημίωση και/ή συνεισφορά του εναγόμενου. Σε σχέση με το θέμα αυτό λέχθηκαν τα πιο κάτω: " εκ πρώτης όψεως βασική διεκδίκηση συνεισφοράς ή αποζημίωσης αποτελεί την πρώτη από τις περιπτώσεις της Δ.10 θ.1
(1)και ήταν θέση του εφεσείοντα ότι εδικαιολογείται η προσελπίκληση για να υποχρεωθεί ο τριτοδιάδικος σε συνεισφορά ή αποζημίωση. Οσα όμως πρόβαλε ο ίδιος τα καθόρισε ως τον πυρήνα της υπερασπίσης του στην αξίωση των εφεσίβλητων ...Αν αυτά θεμελιωθούν εξαλείφθηκε η οποια οφειλή του προς τους εφεσίβλητους δεν απομένει οτιδήποτε ως ιδιαίτερη σχέση η διαφορά του προς τον κ. Βιολάρη. Θα έχει επιτύχει η υπεράσπιση του και δεν θα είναι υπόλογος εναντι των εφεσίβλητων." Στην πιο πάνω υπόθεση είναι φανερό ότι τα γεγονότα επί των οποίων είχε στηριχθεί ο εναγόμενος θα αποτελούσαν υπεράσπιση έναντι των εναγόντων και δεν θεμελίωναν εκ πρώτης όψεως υπόθεση για συνεισφορά έναντι τρίτου προσώπου. Η θέση ότι το Δικαστήριο θα πρέπει να εξετάσει το ζήτημα της έκδοσης των οδηγιών με βάση τις πραγματικές παραστάσεις των μερών όπως έχουν αναπτυχθεί στην αίτηση και την ένσταση δεν είναι ολότελα ορθή. Το κατά πόσο η παρούσα περίπτωση εμπίπτει σε μία από τις τρεις αναγνωρισμένες περιπτώσεις όπου το Δικαστήριο δύναται να εκδώσει οδηγίες για την διεξαγωγή διαδικασίας τριτοδιαδίκου κρίνεται σε μεγάλο βαθμό από την δικογραφημένη υπεράσπιση της εναγόμενης. Στην παρούσα περίπτωση η εναγόμενη επικαλείται συμβατική της σχέση με την τριτοδιάδικο βάση της οποίας ισχυρίζεται ότι δημιουργείται συμβατική υποχρέωση της τριτοδιάδικου να καλύψει την ζημιά που η ενάγουσα διεκδικεί με απαίτηση της και στην περίπτωση που αποτύχει η υπεράσπιση της εναγομένης και κληθεί να πληρώσει την ζημιά. (βλ Ιωάννου ν Βιολάρης, πιο πάνω). Η αντίστοιχη Αγγλική διάταξη της διάταξης 10 κ.1 είναι το Ο.16Α r.1. Σύμφωνα με το Annual Practice Book του 1953 σελ. 293 στην περίπτωση που εναγόμενος επικαλείται αποζημίωση και/ή συνεισφορά ως λόγος για να πετύχει την έκδοση ειδοποίησης τριτοδιάδικου θα πρέπει να δείξει εκ πρώτης όψεως ότι συντρέχουν τα ακόλουθα: «Contribution is bottomed and fixed on general principles of justice and does not spring from contract though contract may qualify it. A right to indemnity may arise 1) from express contract 2) from some statute 3) implied from some principle of law. Indemnity exists where there is an obligation either at law or in equity upon one party to indemnify the other". ( ελεύθερη μετάφραση) Η υποχρέωση της συνεισφοράς βασίζεται στις γενικές αρχές της απονομής δικαιοσύνης και δεν προϋποθέτει συμβατική σχέση μεταξύ των μερών αν και η συμβατική υποχρέωση είναι μία από τις περιπτώσεις όπου αναγνωρίζεται η υποχρέωση της συνεισφοράς. Το δικαίωμα της αποζημίωσης δημιουργείται ως αποτέλεσμα 1) ρητής συμβατικής διάταξης 2) κάποιας νομοθετικής ρύθμισης 3) των γενικών αρχών της δικαιοσύνης. Η υποχρέωση ενός μέρους να αποζημιώσει το άλλο μέρος μπορεί να υπάρχει είτε με βάση του νόμου ή των αρχών της επιείκειας. Η απόφαση Eastern Shipping Co. v Quah Beng Kee AC
(1924)177, 182-183 του Αγγλικού Εφετείου επεξηγεί αναλυτικά, πιο κάτω, υπό ποιες προϋποθέσεις δημιουργείται σχέση μεταξύ των δύο μερών τέτοιας φύσεως που να πηγάζει από αυτή η υποχρέωση της συνεισφοράς ή αποζημίωσης. 'A right to indemnify exists where the relation between the parties is such that in law or in equity there is an obligation upon the one party to indemnify the other, There are for instance, cases in which the state of circumstances is such that the law attaches a legal or equitable duty to indemnify arising from an assured promise by a person to do that which , under the circumstances, he ought to do. The right to indemnify need not arise by contract, it may arise by statute, it may arise upon the notion of a request made under the circumstances, from which the law implies that the common intention is that the party requested shall be indemnified by the party requesting him'. (ελεύθερη μετάφραση) 'Η υποχρέωση αποζημίωσης υπάρχει εκεί όπου η σχέση μεταξύ των μερών είναι τέτοια που η νομοθεσία ή οι αρχές της επιείκιας επιβάλλουν αυτή την υποχρέωση. Υπάρχουν περιπτώσεις, όπου επί παραδείγματι, η υπόσχεση του ενός μέρους να ενεργήσει με συγκεκριμένο τρόπο δημιουργεί το καθήκον της αποζημίωσης προς το άλλο μέρος με βάση την νομοθεσία και/ή οι αρχές δικαίου. Η υποχρέωση αποζημίωσης μπορεί να προκύψει από συμβατική σχέση, από νομοθεσία ή κατόπιν απαίτησης που έγινε από το ένα μέρος προς το άλλο μέρος κάτω από συνθήκες που προκύπτει ότι υπήρχε συνεννόηση μεταξύ των μερών ότι θα πρέπει το μέρος που υπέβαλε την απαίτηση να αποζημιωθεί.' Στην δική μας την υπόθεση η ενάγουσα απαιτεί αποζημιώσεις έναντι της εναγόμενης διότι ισχυρίζεται ότι συμβλήθηκε μαζί της για την παροχή υπηρεσιών ήτοι την εκτέλεση εργασιών καθαρισμού στους χώρους της ενάγουσας που δεν τις εκτέλεσε με την δέουσα επιμέλεια με αποτέλεσμα να προκληθούν ζημιές στον χώρο της ενάγουσας καθώς και οικονομική απώλεια. Στο σώμα της έκθεσης υπεράσπισης και της ειδοποίησης της τριτοδιάδικου εγείρεται θέμα κατά πόσο κατά τον επίδικο χρόνο υπήρχε σε ισχύ ασφαλιστικό συμβόλαιο κάλυψης της συγκεκριμένης ζημιάς μεταξύ της εναγόμενης και της τριτοδιάδικου. Οι τριτοδιάδικοι είναι εξουσιοδοτημένοι αντιπρόσωποι της ασφαλιστικής εταιρείας Lumen στην οποία κατέχει το 50% του μετοχικού κεφαλαίου η Lloyd's η οποία ήταν η ασφαλιστική εταιρεία που παρείχε ασφαλιστική κάλυψη στην εναγόμενη για την συγκεκριμένη ζημιά. Περαιτέρω, στην ένορκη δήλωση προς υποστήριξη της αίτησης επισυνάπτεται το εν λόγω ασφαλιστήριο συμβόλαιο που περιέχει τις ακόλουθες πρόνοιες: 'To ındemnıfy the assured up to but not exceedıng the amounts specıfıed ın the schedule agaınst such sums as the assured shall become legally lıable to pay ın respect of claıms made agaınst the assured arısıng from bodıly ınjury or dısease to persons or damage to property caused by any accıdent occurrıng durıng the perıod set forth ın the schedule.' Με την σειρά τους οι προτεινόμενοι τριτοδιάδικοι εγείρουν διάφορα πραγματικά ζητήματα με την ένσταση τους. Στην περίπτωση που αποδειχθούν αυτά τα γεγονότα τα οποία έρχονται σε αντίθεση με τα γεγονότα της αίτησης αναιρείται το πραγματικό θεμέλιο βάση του οποίου στηρίζεται η αξίωση των εναγόμενων για συνεισφορά και/ή αποζημίωση. Οι προτεινόμενοι τριτοδιάδικοι εγείρουν ζήτημα ότι αυτοί ως ασφαλιστικοί αντιπρόσωποι της Lloyd's (Insurance underwrıtıng agents) δεν έχουν συμβατική σχέση με τους εναγόμενους ώστε να προκύπτει η συμβατική τους υποχρέωση να καλύψουν την ζημιά στην περίπτωση που αποτύχει η υπεράσπιση της εναγομένης έναντι της ενάγουσας. Περαιτέρω επικαλούνται πρόνοιες του ασφαλιστηρίου συμβολαίου ώστε να τεκμηριώσουν την θέση ότι οι ζημιές για τις οποίες ζητείται ασφαλιστική κάλυψη των ζημιών εμπίπτει σε μία από τις εξαιρέσεις της ασφαλιστικής κάλυψης. Συγκεκριμένα, έχουν αναδείξει ως θέμα ότι η ζημιά προκλήθηκε στον χώρο που οι εναγόμενοι εκτελούσαν εργασίες. Σε τέτοια περίπτωση ισχυρίζονται ότι δεν τίθεται ζήτημα συνεισφοράς και/ή αποζημίωσης της συγκεκριμένης ζημιάς από την στιγμή που οι ενάγοντες αξιώνουν αποζημιώσεις κατά των εναγόμενων σε σχέση με ελαττωματική ή και αμελή εκτέλεση εργασιών. Στην ουσία η ενάγουσα δεν έχει στο παρόν στάδιο αγώγιμο δικαίωμα κατά του ασφαλιστή της εναγόμενης. Αυτό είναι κάτι που θα πρέπει να αποδειχθεί στα πλαίσια της αγωγής μεταξύ της ενάγουσας και της εναγόμενης και έτσι το ζήτημα της συνεισφοράς βρίσκεται σε θεωρητικό επίπεδο εφόσον δεν έχει αποδειχθεί ευθύνη των εναγόμενων σε σχέση με τις προκληθείσες ζημιές. Όμως ακόμη και να αποδειχθεί ότι η εναγόμενη έχει τέτοια ευθύνη δεν είναι γνωστό εάν η ζημιά που προκλήθηκε είναι το είδους της ζημιάς που καλύπτεται από το ασφαλιστήριο συμβόλαιο. Σ' αυτό το στάδιο η ευθύνη της εναγομένης δεν είναι ανάγκη να είναι αποδεδειγμένη. Τίποτε δεν εμποδίζει την εναγόμενη από το να αμφισβητήσει τα γεγονότα που διατυπώνονται στην απαίτηση όπως τα έχει προβάλει η ενάγουσα με την υπεράσπιση της. Αυτό ακριβώς έχει κάνει με την καταχώρηση της Έκθεσης Υπεράσπισης. Το ζήτημα της διαδικασίας τριτοδιαδίκου είναι ξεχωριστό και αυτοτελή κομμάτι της διαδικασίας υπό την έννοια ότι η εναγόμενη έχει ξεχωριστό αγώγιμο δικαίωμα κατά της τριτοδιάδικου που δεν εξαρτάται από την υπεράσπιση που έχει προβάλει. Εκείνο που επεξηγήθηκε στην υπόθεση Νικήτα ν. Medcon Constructions Ltd κ.ά
(1997)1 Α.Α.Δ 643, είναι ότι η διαδικασία τριτοδιάδικου υπέχει μορφή αγωγής του εναγόμενου εναντίον του τριτοδιάδικου (βλ. McCheane v. Jyles
(1902)1 Ch.D 287). Μετά την επίδοση της Ειδοποίησης Τριτοδιαδίκου, ο τριτοδιάδικος καθίσταται διάδικος στην αγωγή και έχει τα ίδια δικαιώματα σχετικά με την υπεράσπισή του ως εάν να είχε εναχθεί με κανονική αγωγή από τον εναγόμενο. Ο τριτοδιάδικος όμως, δεν είναι εναγόμενος στην υφιστάμενη αγωγή του ενάγοντα εναντίον του εναγόμενου, εκτός αν ο ενάγων αποφασίσει και τον καταστήσει συνεναγόμενο. Η Διαδικασία Τριτοδιαδίκου είναι εντελώς ξεχωριστή και ανεξάρτητη διαδικασία από την προϋπάρχουσα αγωγή (βλ. Stott v. West Yorkshire Road Car Co. [1971] 3 All E.R. 534, Annual Practice 1958, σελ. 381 κ.ε.). Αυτό που πρέπει να καθορισθεί διά να εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα ώστε να δοθούν οδηγίες για την διεξαγωγή αυτής της διαδικασίας είναι κατά πόσο υπάρχει σχέση και/ή ζήτημα μεταξύ της εναγόμενης και της τριτοδιάδικου που με βάση τον νόμο ή τις αρχές τις επιείκειας να αποτελεί βάση αποζημίωσης ή συνεισφοράς στην περίπτωση που αποδειχθεί η απαίτηση της ενάγουσας. Στην υπόθεση Furness v Pickering [1908] 2Ch.D. 224,226, επεξηγήθηκε ότι αυτό το οποίο εννοείται με την φράση εκ πρώτης όψεως υπόθεση για συνεισφορά είναι ότι προκύπτει ζήτημα προς εκδίκαση μεταξύ του εναγόμενου και του τριτοδιαδίκου η θετική επίλυση του οποίου θα θεμελιώσει υποχρέωση του τριτοδιαδίκου να αποζημιώσει των εναγόμενο στην περίπτωση που αποδειχθεί η απαίτηση του ενάγοντα εναντίον του εναγόμενου. Αυτό το θέμα ή ζήτημα δεν περιορίζεται στις περιπτώσεις όπου υπάρχει ρητή συμφωνία αποζημίωσης μεταξύ του εναγόμενου και τριτοδιάδικου. Ο ρόλος του Δικαστηρίου κατά την εκδίκαση αιτήσεων για οδηγίες είναι να ικανοποιηθεί κατά πόσο υπάρχει τέτοιο ζήτημα προς εκδίκαση. " The court must be satisfied that there is a question to be tried as to the liability of the third party to make the contribution or indemnity claimed and if he is satisfied he makes whatever order is necessary to determine the question of liability."(Baxter v France) [1895] 1Q.B. 455. Στην υπόθεση Jackson v Dickinson [1903] 1Ch.D. 947 αποφασίσθηκε ότι ενέργειες αξιωματούχων εταιρείας, που είχαν ως αποτέλεσμα η εταιρεία τους να υποστεί ζημιά και που δεν ήταν εξουσιοδοτημένες, ήταν μία από τις περιπτώσεις που ο νόμος και οι αρχές τις επιείκειας αναγνωρίζουν ότι δυνατό να υπάρχει βάσιμο δικαίωμα συνεισφοράς. "They thought it was beneficial for the company they did not know.that it was beyond the powers of them as directors.Accordingly that piece of machinery having been resorted to and resorted to by persons who counsel it.when a liability arises, no matter from what cause or by what accident it would in my opinion against the very principles of law and justice to say that any of them who has caused this thing to be done should escape from the consequences that ensue. That statement of the law is quite apart from the allegation as to the existence of a special contract." Να σημειωθεί ότι στην πιο πάνω υπόθεση δεν αποδείχθηκε ότι υπήρχε δόλος και απάτη αλλά αποδείχθηκε ότι οι ενέργειες των αξιωματούχων παρά των καλών τους προθέσεων δεν ήταν εξουσιοδοτημένες και γι' αυτό έπρεπε να συνεισφέρουν στην αποζημίωση. Αυτή η αρχή αναπτύχθηκε περαιτέρω στην υπόθεση Eastern Shiping Co. v Quay Beng Kee [1924]AC 177 όπου διευθύνων σύμβουλος ενήργησε στο το όνομα της εταιρείας για δικό του όφελος με αποτέλεσμα να κληθεί ως τριτοδιάδικος στην αγωγή να απαντήσει τους ισχυρισμούς της εναγόμενης εταιρείας ότι είχε προκύψει ζήτημα συνεισφοράς μεταξύ εκείνον και της εταιρείας. Η εναγόμενη εταιρεία είχε προβάλει αρκετούς λόγους γιατί θεωρούσε ότι ο τριτοδιάδικος ως διευθύνον σύμβουλος θα έπρεπε να αποζημιώσει την εταιρεία. Ήταν θέση της εταιρείας ότι χρησιμοποίησε την θέση του στην εταιρεία για να επωφεληθεί ο ίδιος και ότι μ' αυτό τον τρόπο εξέθεσε την εταιρεία στον κίνδυνο να βρεθεί υπεύθυνη σε σχέση με τις ζημιές του ενάγοντα. Χρησιμοποίησε τις εξουσίες που του ανέθεσε εταιρεία με τέτοιο τρόπο που καταχράστηκε την σχέση εμπιστοσύνης. Παρόλο τούτο το πρωτόδικο Δικαστήριο στο στάδιο των οδηγιών απέρριψε την διαδικασία τριτοδιαδίκου. Το appeals court ανέτρεψε την απόφαση του πρωτόδικου Δικαστηρίου και αποφάνθηκε ότι παρά το γεγονός ότι δεν υπήρχε ρητή συμφωνία μεταξύ του τριτοδιάδικου και της εναγόμενης για συνεισφορά σε σχέση με τις συγκεκριμένες ενέργειες του ως αξιωματούχος οι εξουσίες που του είχαν παραχωρήσει δημιούργησαν σιωπηρή συμφωνία για εξυπακουόμενη υπόσχεση του αξιωματούχου να αποζημιώσει την εταιρεία εάν με τις ενέργειες του είχε προκαλέσει ζημιά στην εταιρεία. " [h]e stood in a fiduciary relation to the company in respect of his exercise of those powers.[a promise that he would indemnify his principles against the consequences of his act . In other words the relation between the parties were such that the law implies the promise which it was his duty to make and from this arises a right of indemnity." Επίσης στο The Annual Practice Book του 1958 σελ. 384 αναφέρεται ότι το δικαίωμα συνεισφοράς έχει ερμηνευθεί ότι συντρέχει όποτε πρέπει να διαταχθεί αποζημίωση και/ή συνεισφορά για να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη. " Contribution is bottomed and fixed on general principles of justice and does not spring from contract, though contract may qualify it." Στην παρούσα περίπτωση η εναγόμενη βασίζεται στην σύμβαση για ασφαλιστική κάλυψη για να επικαλεστεί το δικαίωμα της σε συνεισφορά και/ή αποζημίωση. Πρόκειται για δικαίωμα που βασίζεται στον νόμο και δεν γίνεται επίκληση του δικαιώματος της συνεισφοράς και/ή αποζημίωσης στην προκειμένη περίπτωση με βάση τις αρχές της επιείκειας εφόσον το δικαίωμα αυτό πηγάζει αποκλειστικά από το ασφαλιστήριο συμβόλαιο. Το κατά πόσο εν τέλει θα κληθεί η τριτοδιάδικος να συνεισφέρει στην ζημιά στην περίπτωση που αποδειχθεί η ευθύνη της εναγόμενης κρίνεται από τις πρόνοιες της συμφωνίας και τα γεγονότα της υπόθεσης που σ' αυτό το στάδιο αμφισβητούνται και θα είναι το αντικείμενο της διαφοράς στην διαδικασία τριτοδιαδίκου εάν αυτή τελικά εγκριθεί από το Δικαστήριο. Είναι σωστή η θέση της εναγόμενης ότι στο παρόν στάδιο δεν τίθεται ζήτημα ευθύνης του τριτοδιάδικου που να πηγάζει αυτόματα ή απευθείας ως συνέπεια της καταχώρησης της απαίτησης της ενάγουσας κατά της εναγόμενης. Αυτό θα κριθεί στα πλαίσια της αγωγής αφού επιλυθούν τα πραγματικά ζητήματα που εγείρονται από τα μέρη. Επίσης είναι ορθή η θέση ότι στην περίπτωση που εγκριθεί η διαδικασία τριτοδιάδικου θα υπάρχουν πραγματικά ζητήματα στα πλαίσια της αγωγής που θα πρέπει να επιλυθούν μεταξύ της εναγόμενης και της τριτοδιαδίκου που δεν θα αφορούν την ενάγουσα όπως, επί παραδείγματι, κατά πόσο η συγκεκριμένη ζημιά εμπίπτει στις εξαιρέσεις και δεν καλύπτεται από το συμβόλαιο και κατά πόσο οι τριτοδιάδικοι θα πρέπει να θεωρηθούν συμβαλλόμενα μέρη ως αντιπρόσωποι της Lloyd's στην Κύπρο. Τα πιο πάνω ζητήματα δεν επιλύονται χωρίς να ακουσθεί μαρτυρία και χωρίς αξιολόγηση αυτής στα πλαίσια ακροαματικής διαδικασίας. Κρίνω ότι οι εναγόμενοι έχουν θέσει ενώπιον του Δικαστηρίου εκ πρώτης όψεως υπόθεση ότι δυνατόν να υπάρχει συμβατική υποχρέωση των τριτοδιαδίκων να καλύψουν την ζημιά. Οι αντιπρόσωποι είναι αυτοί που ετοίμασαν την συμφωνία. Το λεκτικό της συμφωνίας θα πρέπει να ερμηνευθεί και θα πρέπει να αξιολογηθεί με άλλα στοιχεία της υπόθεσης όπως ,επί παραδείγματι, την σημασία που έχει το γεγονός ότι αντιπρόσωποι της ασφαλιστικής εταιρείας είχαν μεταβεί επί τόπου να επιθεωρήσουν και να αξιολογήσουν την ζημιά των εναγόντων. Είναι αδύνατον να αποφανθώ οριστικά επί του θέματος σ' αυτό το στάδιο. Όμως το κρίσιμο ερώτημα για το κατά πόσο θα πρέπει να εγκριθεί η διαδικασία τριτοδιάδικου με την έκδοση οδηγιών είναι κατά πόσο τα θέματα προς επίλυση μεταξύ των εναγόμενων και του τριτοδιάδικου που δεν αφορούν τον ενάγοντα, ήτοι αυτά που αφορούν ζήτημα «ασφαλιστικής κάλυψης» θα πρέπει να επιλυθούν στα πλαίσια αυτής της αγωγής στην διαδικασία τριτοδιάδικου. Φαίνεται ότι στην πράξη αυτό γίνεται σπάνια διότι είναι σε σπάνιες περιπτώσεις που ο ασφαλιστής θα αρνηθεί ότι έχει υποχρέωση να καλύψει τον πελάτη του. Όμως όταν το θέμα της ασφαλιστικής κάλυψης αμφισβητείται δεν υπάρχει λόγος αυτό το ζήτημα να μην δικασθεί στην ίδια αγωγή με το ζήτημα της ευθύνης του εναγόμενου. Αυτή ήταν και η απόφαση Αγγλικού Εφετείου στην υπόθεση Harman v Crılly [1943] K.B. 168 όταν ενέκρινε την διαδικασία σε αγωγή που θα διεξαγόταν μόνο ενώπιον Δικαστή και όχι ενώπιον ενόρκων που θα μπορούσαν να επηρεαστούν εάν γνώριζαν ότι ο εναγόμενος στην περίπτωση που είχε κριθεί υπόλογος θα μπορούσε να αποζημιωθεί από ασφαλιστική εταιρεία. «It seems to me that the question whether or not there is a contract of indemnity should be tried in the same proceedings as the action in which the liability of the defendants will be determined. There is no ground for saying this third party notice is in any way embarrassing or would lead to anything but a fair trial of the action". Βέβαια το Αγγλικό Εφετείο είχε επισημάνει ότι τμήματα της δίκης δεν θα αφορούσαν τον ενάγοντα αλλά αυτό το ζήτημα θα μπορούσε να αντιμετωπισθεί προς ικανοποίηση όλων με τις κατάλληλες οδηγίες. Εφόσον δεν τίθεται ζήτημα αδικίας οποιουδήποτε διαδίκου με τον συνδυασμό των δύο θεμάτων σε μία αγωγή δεν βλέπω λόγο να μην προχωρήσω με τις κατάλληλες οδηγίες εφόσον οι ενάγοντες έχουν εμφανισθεί στην διαδικασία και δεν έχουν καταχωρήσει ένσταση σε σχέση με την διαδικασία τριτοδιάδικου. Είναι γεγονός ότι εάν εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα θα πρέπει να δοθεί πρόσθετη μαρτυρία που να έχει σχέση με την συμβατική σχέση και ή άλλως πως σχέση μεταξύ της εναγομένης και του τριτοδιάδικου. Αυτή η μαρτυρία πιθανόν να μην ενδιαφέρει και τόσο πολύ την ενάγουσα. Λαμβάνω υπόψη την όποια δυσκολία μπορεί να προκληθεί στην ενάγουσα αλλά πιστεύω ότι η δυσκολία που μπορεί να προκληθεί στην ενάγουσα δεν μπορεί να ληφθεί υπόψη από το Δικαστήριο σε τέτοιο βαθμό που να στερηθεί το δικαίωμα της εναγόμενης σε αποζημίωση και/ή συνεισφορά. Άλλωστε, η παρούσα αίτηση έχει επιδοθεί στην ενάγουσα και αυτή έχει λάβει γνώση της διαδικασίας και δεν έχει καταχωρήσει ένσταση. Αφού η ενάγουσα δεν έχει ένσταση στην αίτηση δεν βλέπω τον λόγο γιατί το ζήτημα της αποζημίωσης και της συνεισφοράς να μην εκδικασθεί στα πλαίσια της αγωγής. Επίσης απορρίπτω την εισήγηση ότι το αιτούμενο διάταγμα εάν εκδοθεί θα προκαλέσει σύγχυση και καθυστέρηση. Τουναντίον, θα δοθεί ευκαιρία στο Δικαστήριο να εξετάσει όλα τα ζητήματα κατά την ακροαματική διαδικασία προς επίλυση όλων των ζητημάτων και όχι αποσπασματικά. Στην υπόθεση Viofoods v Vorkes Trading Co. Ltd 1 CLR 172
(1989)είχε καταχωρηθεί αγωγή με βάση την παλαιά Δ.65 για συνοπτική εκδίκαση αγωγών. Ο ενάγοντας είχε ένσταση στην αίτηση του εναγόμενου για να προστεθεί τριτοδιάδικος διότι, όπως υποστήριξε αυτό θα είχε συνέπειες στην ταχεία εκδίκαση της υπόθεσης. Το Εφετείο διαφώνησε μαζί του και αποφάνθηκε ότι ακόμη και σε εκείνη την διαδικασία το να αποφασισθεί το θέμα της συνεισφοράς και της αποζημίωσης θα απλοποιούσε την διαδικασία και θα μείωνε τα έξοδα. Από την άλλη δεν είναι σε κάθε περίπτωση που δικαιολογείται η προσθήκη ασφαλιστικής εταιρείας ως τριτοδιάδικου όταν ο εναγόμενος έχει ασφαλίσει τον εαυτό του από συγκεκριμένο κίνδυνο. Εκείνο που επεσήμανε Αγγλικό Εφετείο στην υπόθεση Clayton and Company Ltd. v Hessler and Company 1 K.B. 1 [1925} είναι ότι 'a contract to insure a person against damage to a subject matter is not a contract to indemnify him against claims that may be made upon him in relation thereto.' Σε εκείνη την περίπτωση οι ιδιοκτήτες πλοίου το είχαν ασφαλίσει για ζημιές από συγκεκριμένο κίνδυνο. Το πλοίο είχε υποστεί ζημιές ως συνέπεια των κινδύνων εναντίον των οποίων οι ιδιοκτήτες είχαν ασφαλιστεί. Επικαλέστηκαν το συμβόλαιο ασφάλισης και οι ασφαλιστές επιθεώρησαν τις ζημιές και τις αξιολόγησαν ώστε να εκτιμηθεί το κόστος επιδιόρθωσης του πλοίου. Οι ιδιοκτήτες επιδιορθώσαν το πλοίο και τα πρόσωπα που επιδιόρθωσαν το πλοίο κινήσαν αγωγή εναντίον των πλοιοκτητών σε σχέση με τον λογαριασμό επιδιόρθωσης των ζημιών. Οι πλοιοκτήτες επιχείρησαν να προσθέσουν την ασφαλιστική εταιρεία ως τριτοδιάδικο και το πρωτόδικο Δικαστήριο εξέδωσε διάταγμα για οδηγίες με το οποίο αποφασίσθηκε ότι το ζήτημα της συνεισφοράς θα δικασθεί μετά την εκδίκαση της κυρίως διαφοράς μεταξύ εναγόντων και εναγόμενων. Το Εφετείο ανέτρεψε την απόφαση με το ακόλουθο σκεπτικό: ¨' The third party procedure is limited to claims for indemnity or contribution and there is I believe no reported case .in which persons have been joined as third parties merely because they have underwritten a policy insuring the defendant against the loss which gives occasion for the plaintiff's claim.[T]he insurance was against loss which the insured may incur through loss or damage to the subject matter of the insurance and that was a different thing from indemnifying against any claims by other persons against him.' Το τι καλύπτει το συγκεκριμένο ασφαλιστικό συμβόλαιο είναι ζήτημα που θα αξιολογηθεί μόνο στα πλαίσια της ακροαματικής διαδικασίας ώστε να αποφασισθεί κατά πόσο οι εναγόμενοι έχουν ασφαλίσει και τον κίνδυνο να καταχωρηθούν αγωγές εναντίον τους σε σχέση με ζημιά που έχει προκληθεί σε περιουσία που έχει ασφαλιστεί έναντι συγκεκριμένου κινδύνου. Στην παρούσα περίπτωση οι εναγόμενοι καλέσαν τους ασφαλιστές τους να επιθεωρήσουν και να εκτιμήσουν τις ζημιές από την πρώτη στιγμή. Το γεγονός ότι οι ασφαλιστές ανταποκρίθηκαν στο συγκεκριμένο κάλεσμα δεν σημαίνει κατ' ανάγκη ότι αναγνώρισαν τις ζημιές ως καλυπτόμενες από το ασφαλιστικό συμβόλαιο. Το ασφαλιστικό συμβόλαιο καλύπτει ζημιές σε περιουσία από ατύχημα. Στην περίπτωση που στην κυρίως αγωγή κριθεί ότι ζημιά είχε προκληθεί από αμέλεια των εναγόμενων στην περιουσία των εναγόντων αμφιβάλω κατά πόσο τέτοια ζημιά θα αφορά κίνδυνο για το οποίο οι εναγόμενοι έχουν φροντίσει να προφυλάξουν τους εαυτούς τους με το ασφαλιστικό συμβόλαιο. Οι προτεινόμενοι τριτοδιάδικοι έχουν ισχυρή άποψη ότι ο συγκεκριμένος κίνδυνος δεν καλύπτεται από το συμβόλαιο. Υπάρχει όρος που προνοεί για νομική εκπροσώπηση σε σχέση με απαιτήσεις τρίτων που αφορούν καλυπτόμενους κινδύνους. Όμως οι τριτοδιάδικοι δεν θεωρούν ότι η παρούσα είναι κίνδυνος που καλύπτεται από το συγκεκριμένο ασφαλιστικό συμβόλαιο διαφορετικά θα αναλάμβαναν οι ίδιοι την υπεράσπιση της αγωγής. Αναφορικά με το ζήτημα της συμβατικής σχέσης των τριτοδιαδίκων με τους εναγόμενους θεωρώ ότι δεν έχω όλες τις πληροφορίες που είναι αναγκαίες ώστε να αποφασίσω το ζήτημα οριστικά. Δεν γνωρίζω καν ποιος υπέγραψε το ασφαλιστικό συμβόλαιο εκ μέρους της ασφαλιστικής εταιρείας ώστε να είμαι σε θέση να αποφασίσω το θέμα. Κατά συνέπεια πιθανόν να εγείρεται ζήτημα συνεισφοράς ή αποζημίωσης στην περίπτωση που πετύχει η απαίτηση της ενάγουσας εναντίον της εναγόμενης. Ο πήχης δεν πρέπει να τεθεί πιο ψηλά από την απλή πιθανότητα. Κατά συνέπεια θα εκδώσω οδηγίες ώστε το ζήτημα αυτό να επιλυθεί οριστικά στα πλαίσια της αγωγής εφόσον υπάρχει ασφαλιστικό συμβόλαιο σε ισχύ που να καλύπτει τον κίνδυνο ζημιάς σε περιουσία. Οι εναγόμενοι να καταχωρήσουν έκθεση απαιτήσεως που να αφορά μόνο τα ζητήματα της συνεισφοράς και αποζημίωσης εντός 25 ημερών από σήμερα. Η τριτοδιάδικος θα καταχωρήσει την υπεράσπιση της εντός 30 ημερών από την καταχώρηση της απαίτησης. Μετά θα ακολουθήσουν διαδικασίες ως προβλέπουν οι θεσμοί. Η τριτοδιάδικος θα συμμετέχει στην διαδικασία ως να ήταν αρχικός διάδικος στην αγωγή και θα έχει το δικαίωμα να αντεξετάσει όλους τους μάρτυρες που επιθυμεί. Ο εναγόμενος θα καλέσει τους μάρτυρες που αφορούν το ζήτημα της συνεισφοράς και/ή αποζημίωσης παράλληλα με τους μάρτυρες που θα χρειασθεί στα πλαίσια της αγωγής. Η τριτοδιάδικος θα έχει το δικαίωμα να καλέσει δικούς της μάρτυρες σε σχέση με το ζήτημα της συνεισφοράς και/ή αποζημιώσεων αφού κλείσει την υπόθεση της η εναγόμενη. Τα έξοδα της διαδικασίας τριτοδιάδικου θα είναι έξοδα της αγωγής αλλά σε καμία περίπτωση αυτά τα έξοδα δεν θα επιβαρύνουν τους ενάγοντες. Η ετυμηγορία του Δικαστηρίου σε σχέση με το θέμα της συνεισφοράς και/ή αποζημίωσης θα ληφθεί μετά το πέρας όλης της ακροαματικής διαδικασίας και θα είναι μέρος της απόφασης που θα αφορά την αγωγή. Τα έξοδα της αίτησης επιδικάζονται εναντίον της τριτοδιάδικου και υπέρ των εναγόμενων όμως αυτά ως αναγκαία έξοδα της διαδικασίας θα είναι έξοδα της διαδικασίας τριτοδιάδικου. Ν. Ταλαρίδου-Κοντοπούλου, Ε.Δ Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΑΙ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο