← Κύπρος

ΔΗΜΟΣ ΕΓΚΩΜΗΣ ν. ΝΕΟΦΥΤΟΥ, Αριθ. Αγωγής: 78/2016, 27/3/2020

ΔΗΜΟΣ ΕΓΚΩΜΗΣ ν. ΝΕΟΦΥΤΟΥ, Αριθ. Αγωγής: 78/2016, 27/3/2020 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2020:A149 EΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Ν. Ταλαρίδου-Κοντοπούλου, Ε.Δ. Αριθ. Αγωγής: 78/2016 ΔΗΜΟΣ ΕΓΚΩΜΗΣ ΕΝΑΓΟΝΤΑΣ - και - XXXXX ΝΕΟΦΥΤΟΥ ΕΝΑΓΟΜΕΝΟΣ -και- ------------------------------------ Ημερομηνία: 27 Mαρτίου, 2020 Αίτηση Τροποποίησης ημερ. 03/05/19 Εμφανίσεις: Για τον Ενάγοντα: Λ. Περικλέους για Π. Αγγελίδης & Σία ΔΕΠΕ Για τον Εναγόμενο: Ε. Αβραμίδου για Ανδρέα Πολυκάρπου ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Ο ενάγοντας έχει καταχωρήσει αγωγή εναντίον του εναγόμενου και διεκδικεί μ' αυτή το ποσό των €18875.00 ως ειδικές αποζημιώσεις ως υπόλοιπη οφειλή για την χρονική περίοδο 2010-2014, ειδικές αποζημιώσεις €1232.86 για τα δικηγορικά έξοδα του δήμου Έγκωμης για την αγωγή 9112/12 καθώς και άρση του εταιρικού πέπλου και μετακύλιση των πιο πάνω οφειλών στον εναγόμενο. Ο ενάγοντας διεκδικεί τα πιο πάνω διότι παρείχε συνδρομή στην εταιρεία T & N Premium Entertainment Ltd. και την εταιρεία N. Neophytou Entertainment Ltd. να διεξαγάγει εργασίες ως ιδιοκτήτης και δικαιούχος ακίνητης περιουσίας και να ασκεί επάγγελμα στα δημοτικά όρια του Δήμου Έγκωμης. Ο ενάγοντας είχε βάση των νόμων και κανονισμών εξουσία όπως επιβάλλει διάφορους φόρους και δικαιώματα που καταγράφονται και έχει υπολογισθεί το ύψος τους στις παραγράφους 5 και 6 της Έκθεσης Απαιτήσεως. Πίνακας 1: Οφειλές εταιρείας Τ & Ν Premium Entertainment Ltd, (HE140662) EIΔΟΣ ΦΟΡΟΛΟΓΙΑΣ 2010 ΑΡ. ΑΓΩΓΗΣ XXXXX/2012 2011 ΑΡ. ΑΓΩΓΗΣ XXXXX /2012 2012 ΣΥΝΟΛΟ Άδεια Λειτουργίας Υποστατικού €2,000.00 €1,600.00 €1.600,00 Τέλη Αποκομιδής Σκυβάλων €2,000.00 €1,800.00 €1,700.00 Επαγγελματική Άδεια €1,500.00 €1,400.00 €1,300.00 €14,900.00 Πίνακας 2: Οφειλές εταιρείας Ν. Neophytou Entertainment Limited (HE 264081) EIΔΟΣ ΦΟΡΟΛΟΓΙΑΣ 2013 2014 ΣΥΝΟΛΟ Τέλη Αποκομιδής Σκυβάλων €495.00 €1,870.00 Επαγγελματική Άδεια €730 €880 €3,975.00 Ήταν δικογραφημένος ισχυρισμός του ενάγοντα ότι οι πιο πάνω οφειλές αφορούν τον εναγόμενο επειδή στην πραγματικότητα οι δραστηριότητες των εταιρειών ήταν απόλυτα ταυτισμένες με τον εναγόμενο. Η παρούσα αγωγή καταχωρήθηκε στις 31.8.

  1. Η αγωγή επιδόθηκε στον εναγόμενο με υποκατάστατη επίδοση και αυτός καταχώρησε εμφάνιση στην αγωγή αυτοπροσώπως στις 18.6.
  2. Στις 3.7.2018 ο εναγόμενος καταχώρησε μόνος του την Έκθεση Υπεράσπισης. Με την υπεράσπιση του ο εναγόμενος παραδέχθηκε ότι ο δήμος παρείχε συνδρομή για την διεξαγωγή επαγγελματικών δραστηριοτήτων των δύο πιο πάνω εταιρειών. Κάλεσε τον ενάγοντα να αποδείξει τις χρεώσεις φορολογίας και δικαιωμάτων που καταγράφονται στις παραγράφους 5 και 5 της Έκθεσης Απαιτήσεως και ισχυρίσθηκε ότι αυτές οι χρεώσεις είναι διογκωμένες και υπερβολικές. Αμφισβήτησε την οφειλή που αφορούσε τα δικηγορικά έξοδα και αρνήθηκε ότι οι δύο εταιρείες, πιο πάνω, θα πρέπει να ταυτιστούν με τον ίδιο ως φυσικό πρόσωπο. Στις 7.2.2019 καταχωρήθηκε ειδοποίηση του δικηγόρου Ανδρέα Πολυκάρπου στην αγωγή με την οποία πληροφορήθηκε το Δικαστήριο ότι αυτός είχε διορισθεί ως δικηγόρος του εναγόμενου. Η αγωγή ορίσθηκε για οδηγίες στις 13.2.2019 και η αίτηση αυτή καταχωρήθηκε στις 3 Μαΐου 2019 και τα μέρη εμφανίσθηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου στα πλαίσια της αίτησης στις 3.6.
  3. Η κλήση για οδηγίες επιδόθηκε στον εναγόμενο με υποκατάστατη επίδοση στις 21.1.
  4. Με την αίτηση ο εναγόμενος ζητεί να προσθέσει δύο προδικαστικές ενστάσεις στην υπεράσπιση του καθώς επιδιώκει την αναδόμηση και προσαρμογή της υφιστάμενης υπεράσπισης ώστε αυτή να συνάδει με τις δύο προδικαστικές ενστάσεις που επιχειρεί να προσθέσει στην υπεράσπιση. Α. Άδεια και/ή Διάταγμα του Σεβαστού Δικαστηρίου δια του οποίου να επιτρέπεται η τροποποίηση της Υπεράσπισης ημερομηνίας 3/7/18, που καταχωρήθηκε στην με τον πιο πάνω αριθμό και τίτλο αγωγή ημερομηνίας 11/01/2016, ως ακολούθως:
  5. Με την προσθήκη αμέσως πριν από την παράγραφο 1, των ακολούθων παραγράφων: "1A O Εναγόμενος εγείρει πρώτη προδικαστική ένσταση ότι ο Ενάγων δεν αποκαλύπτει οποιοδήποτε αγώγιμο δικαίωμα εναντίον του και/ή λανθασμένα ενάγεται στην παρούσα αγωγή και/ή δεν δικαιούται βάσει της κείμενης νομοθεσίας να στραφεί κατά του Εναγόμενου και/ή ότι οι κατ' ισχυρισμόν ενέργειες και/ή οφειλές και/ή έξοδα αποδίδονται σε άλλο πρόσωπο. Επομένως ο εναγόμενος ισχυρίζεται ότι η παρούσα αγωγή δεν μπορεί να προχωρήσει και θα πρέπει να απορριφθεί με έξοδα εις βάρος του Ενάγοντος. ΙΒ. Ο Εναγόμενος εγείρει δεύτερη προδικαστική ένσταση ότι ο Ενάγων δεν δικαιούται βάσει της κείμενης νομοθεσίας να ζητά άρση του εταιρικού πέπλου με την παρούσα αγωγή και/ή δεν δικαιολογείται άρση του εταιρικού πέπλου για τις προβληθείσες θέσεις και/ή λόγους του Ενάγοντος. Επομένως ο εναγόμενος ισχυρίζεται ότι η παρούσα αγωγή δεν μπορεί να προχωρήσει και θα πρέπει να απορριφθεί με έξοδα εις βάρος του ενάγοντος Άνευ βλάβης των πιο πάνω προδικαστικών ενστάσεων ο Εναγόμενος προς υπεράσπισή του αναφέρει τα ακόλουθα:"
  6. Με την τροποποίηση της παραγράφου 1 της Υπεράσπισης ώστε αυτή να εκφέρεται από το α' ενικό πρόσωπο και προσωπικά σε γ΄ενικό πρόσωπο και την τροποποίηση της αρίθμησης της υφιστάμενης παραγράφου 1 σε παράγραφο 1Γ, λαμβάνοντας την ακόλουθη μορφή: «1Γ. Ο εναγόμενος, αρνείται εκτός από όπου πιο κάτω προβαίνει σε παραδοχή, όλους μαζί και τον καθένα ξεχωριστά τους ισχυρισμούς του ενάγοντα ως εκτίθενται στην Έκθεση Απαίτησης».
  7. Με την τροποποίηση της παραγράφου 2 της Υπεράσπισης ώστε αυτή να εκφέρεται από α' ενικό πρόσωπο σε γ' ενικό πρόσωπο λαμβάνοντας την ακόλουθη μορφή: «
  8. Ο εναγόμενος παραδέχεται το περιεχόμενο των παραγράφων 1,2,3 και 4 της Έκθεσης Απαίτησης».
  9. Με την τροποποίηση της παραγράφου 3 της Υπεράσπισης ως ακολούθως: "O Εναγόμενος αρνείται κατηγορηματικά και συνεπώς δεν παραδέχεται το περιεχόμενο των παραγράφων 5 και 6 της Έκθεσης Απαίτησης και καλεί τον Ενάγοντα σε αυστηρή απόδειξη των ισχυρισμών του. Ειδικότερα ισχυρίζεται ότι ο Ενάγων δεν αποκαλύπτει οποιοδήποτε αγώγιμο δικαίωμα εναντίον του και/ή λανθασμένα ενάγεται στην παρούσα αγωγή και/ή δεν δικαιούται βάσει της κείμενης νομοθεσίας να στραφεί κατά του εναγομένου και/ή ότι οι κατ' ισχυρισμόν ενέργειες και/ή οφειλές και/ή έξοδα αποδίδονται σε άλλο πρόσωπο. Επιπλέον ο Εναγόμενος υποστηρίζει ότι ο Ενάγων δεν δικαιούται βάσει της κείμενης νομοθεσίας να ζητά άρση του εταιρικού πέπλου με την παρούσα αγωγή και/ή δεν δικαιολογείται άρση του εταιρικού πέπλου με τις προβληθείσες θέσεις και/ή λόγους του Ενάγοντος. Περαιτέρω και/ή διαζευκτικά ακόμα και εάν ο Ενάγων υπέστη τις ισχυριζόμενες ή/και οποιεσδήποτε ειδικές ζημιές και/ή έξοδα, πράγμα που ο εναγόμενος αρνείται, ο εναγόμενος ισχυρίζεται ότι τα ισχυριζόμενα έξοδα και/ή ζημιές είναι υπερβολικές και/ή διογκωμένες και/ή αχρείαστες και/ή απομακρυσμένες και/ή εν πάση περιπτώσει ο εναγόμενος δεν έχει οποιαδήποτε σχέση και/ή ευθύνη για τις ισχυριζόμενες ζημιές και/ή έξοδα και/ή δεν οφείλει να αποζημιώσει τον ενάγοντα σε σχέση με αυτά».
  10. Με την τροποποίηση της παραγράφου 4 της Έκθεσης Υπεράσπισης ως ακολούθως: "O Εναγόμενος αρνείται και απορρίπτει τον ισχυρισμό της παραγράφου 7 της Έκθεσης Απαίτησης. Επιπλέον υποστηρίζει ότι το περιεχόμενο της είναι αόριστο και/ή ασαφές και/ή απαράδεκτο και/ή αντινομικό και/ή άσχετο με την παρούσα αγωγή και/ή δεν αφορά τον εναγόμενο».
  11. Με την τροποποίηση της παραγράφου 5 της Υπεράσπισης ώστε αυτή να εκφέρεται από το α' ενικό πρόσωπο σε γ' ενικό πρόσωπο λαμβάνοντας της ακόλουθη μορφή: "O Εναγόμενος αρνείται το περιεχόμενο της παραγράφου 8 της Έκθεσης Απαίτησης και θέτει τον Ενάγοντα σε αυστηρή απόδειξη των ισχυρισμών του».
  12. Με την τροποποίηση της παραγράφου 6 της Υπεράσπισης ώστε αυτή να εκφέρεται από α' ενικό πρόσωπο σε γ' ενικό πρόσωπο λαμβάνοντας της ακόλουθη μορφή: "O Εναγόμενος αρνείται το περιεχόμενο της παραγράφου 9 της Έκθεσης Απαίτησης και θέτει αυτήν σε αυστηρή απόδειξη των ισχυρισμών της».
  13. Με την τροποποίηση της παραγράφου 7 της Υπεράσπισης ώστε αυτή να εκφέρεται από α' ενικό πρόσωπο σε γ' ενικό πρόσωπο λαμβάνοντας της ακόλουθη μορφή: "O Εναγόμενος αρνείται την αξίωση της Έκθεσης Απαίτησης και αιτείται απόρριψη της αγωγής με έξοδα εναντίον του ενάγοντα». Β. Οποιαδήποτε άλλη θεραπεία το Δικαστήριο ήθελε κρίνει πρέπουσα. Ο λόγος που ο εναγόμενος επιθυμεί να προσθέσει τις δύο προδικαστικές ενστάσεις και να τροποποιήσει την έκθεση υπεράσπισης είναι επειδή η αρχική υπεράσπιση καταχωρήθηκε προτού διορίσει δικηγόρο. Διαπιστώθηκε η ανεπάρκεια της υπεράσπισης του από τον δικηγόρο του. Ήταν θέση του ότι έχει μηδενική νομική κατάρτιση και καταχώρησε την συγκεκριμένη υπεράσπιση βασιζόμενος σε έκθεση υπεράσπισης που κατείχε από μία παλαιά αγωγή. Κατά το στάδιο της επίδοσης της αγωγής ήταν σε δύσκολη οικονομική κατάσταση και αναζητούσε εργασία . Στις 1.9.2018 μία από τις εταιρείες στις οποίες είχε εκδηλώσει ενδιαφέρον του απάντησε θετικά για απασχόληση και αυτός αποδέχθηκε. Η εργασία αυτή αφορούσε ταξίδι στο εξωτερικό στο Αμπου Ντάπι. Η ημερομηνία αναχώρησης από την Κύπρο ήταν στις 2.11.
  14. Κατά ή περί εκείνο τον χρόνο και προτού αποχωρήσει για το ταξίδι αποτάθηκε σε δικηγόρο. Περί τα τέλη Οκτωβρίου υπέγραψε διοριστήριο έγγραφο με το οποίο διόρισε τον δικηγόρο. Ο δικηγόρος του καταχώρησε ειδοποίηση διορισμού δικηγόρου στις 7.2.
  15. Το αίτημα για τροποποίηση της Έκθεσης Υπεράσπισης υποβλήθηκε στο Δικαστήριο στις 18.4.2019 και δόθηκε χρόνος να καταχωρηθεί η παρούσα αίτηση. Ο ενάγοντας καταχώρησε ένσταση στην αίτηση και επικαλείται διάφορους λόγους γιατί η προτεινόμενη τροποποίηση δεν πρέπει να επιτραπεί. Είναι θέση του ότι η τροποποίηση των δικογράφων στο στάδιο που βρίσκεται η αγωγή δεν επιτρέπεται παρά μόνο σε δύο εξαιρετικές περιπτώσεις όπου η τροποποίηση αποσκοπεί σε διόρθωση καλόπιστου λάθους στη σύνταξη της δικογραφίας ή όπου έχουν προκύψει νέα δεδομένα τα οποία δεν ήταν υπαρκτά κατά την λήψη οδηγιών για έγερση της αγωγής. Είναι θέση του ενάγοντα ότι δεν συντρέχουν οι δύο πιο πάνω περιστάσεις διότι ήταν γνωστό στον εναγόμενο εξ' αρχής της εμφάνισης του στην αγωγή ότι ήταν διευθυντής και κύριος μέτοχος των εν λόγω εταιρειών. Αμφισβητεί ότι ο εναγόμενος αντιμετώπιζε οικονομικές δυσκολίες σε διαφορετική περίπτωση δεν θα είχε την οικονομική δυνατότητα να επωμίζεται τα αναγκαία έξοδα όπως το κλείσιμο και έλεγχο των λογιστικών βιβλίων της εταιρείας και να καταβάλει τα αναγκαία τέλη να διατηρήσει τις εταιρείες σε ισχύ. Αμφισβητεί την θέση ότι το αεροπορικό εισιτήριο για το Αμπου Ντάπι του το έστειλε η εταιρεία που τον εργοδότησε ώστε να μεταβεί εκεί μόνιμα για εργασία. Κατά την ημερομηνία καταχώρησης της αίτησης η μορφή της Διαταγής 25 που είναι η νομική βάση της παρούσα αίτησης ήταν η ακόλουθη. 1.

(1)Μετά την καταχώρηση αλλά πριν την επίδοση του κλητηρίου εντάλματος, ο ενάγων δύναται οποτεδήποτε χωρίς να λάβει προηγούμενη άδεια του Δικαστηρίου να τροποποιήσει το κλητήριο ένταλμα του. Προς τούτο καταχωρείται τροποποιημένο κλητήριο ένταλμα με ανάλογη ένδειξη: Νοείται ότι σε περίπτωση περισσότερων εναγομένων, επίδοση κλητηρίου εντάλματος εννοείται σε οποιοδήποτε εξ αυτών.
(2)Μετά την επίδοση του κλητηρίου εντάλματος και πριν την έκδοση από τον ενάγοντα της Κλήσης για Οδηγίες σύμφωνα με τη Διαταγή 30, επιτρέπεται άπαξ η τροποποίηση του χωρίς άδεια του Δικαστηρίου. Σε τέτοια περίπτωση καταχωρούνται τα τροποποιημένα δικόγραφα με ανάλογη ένδειξη: Νοείται ότι, όπου ο ενάγων καταχωρεί τροποποιημένο κλητήριο ή έκθεση απαίτησης, ο εναγόμενος καταχωρεί εντός 15 ημερών από την επίδοση, ανάλογα με την περίπτωση, τροποποιημένη έκθεση υπεράσπισης. Όπου ο εναγόμενος τροποποιεί το δικόγραφο του, ο ενάγων καταχωρεί εντός 15 ημερών από την επίδοση του, τροποποιημένη απάντηση, όπου χρειάζεται. Νοείται ότι, όπου η έκδοση της κλήσης οδηγιών καταχωρείται από διάδικο ταυτόχρονα με τη συμπλήρωση της δικογραφίας, τότε η άπαξ τροποποίηση χωρίς άδεια του Δικαστηρίου δύναται να γίνει εντός περαιτέρω περιόδου 15 ημερών.
(3)Μετά την έκδοση της Κλήσης για Οδηγίες ως προνοείται από τη Διαταγή 30, ουδεμία τροποποίηση επιτρέπεται με εξαίρεση το εκ παραδρομής καλόπιστο λάθος στη σύνταξη της δικογραφίας, και τις περιπτώσεις εκείνες που έχουν, προς ικανοποίηση του Δικαστηρίου, προκύψει νέα δεδομένα μη υπαρκτά κατά τη λήψη των οδηγιών για έγερση της αγωγής ή της καταχώρησης του κλητηρίου εντάλματος ή της δικογραφίας, αναλόγως της περίπτωσης. Από το λεκτικό της πιο πάνω διάταξης προκύπτει ότι το χρονικό σημείο μέχρι του οποίου επιτρέπεται η τροποποίηση χωρίς άδεια του Δικαστηρίου καθορίζεται με αναφορά την ημερομηνία κατά την οποία έχει εκδοθεί κλήση για οδηγίες. Στην παρούσα περίπτωση η κλήση για οδηγίες καταχωρήθηκε στις 6/8/2018 μαζί με το παράρτημα που συμπληρώθηκε από τον ενάγοντα στον τύπο
  1. Σύμφωνα με την διαταγή 30 η κλήση για οδηγίες εκδίδεται μόνο από τον ενάγοντα και αυτό γίνεται με το συνημμένο τύπο 25 που πρέπει να συμπληρώνεται με τις αναγκαίες λεπτομέρειες. Ο θεσμός δεν περιέχει ξεχωριστή ρητή πρόνοια κατά πόσο αυτή η προθεσμία εφαρμόζεται και στον εναγόμενο. Οπότε πρέπει να ερμηνευθεί κατά πόσο ο θεσμός παραπέμπει στον χρόνο έκδοσης της κλήσης ως μία ημερομηνία που συνιστά απόλυτο χρονικό σημείο εφαρμογής του κανονισμού ή θα πρέπει να ερμηνευθεί ότι έχει εφαρμογή κατ' αναλογία στον εναγόμενο με χρόνο έναρξης για τον εναγόμενο την στιγμή της δικής του καταχώρησης του παραρτήματος στον τύπο
  2. Το εδάφιο
(3)της Δ.25 κ.1 παραπέμπει στην Διαταγή 30 σε σχέση με την κλήση για οδηγίες. Η Δ.30 περιέχει ρητή πρόνοια ότι αυτή θα πρέπει να διαβάζεται και να ερμηνεύεται υπό το πρίσμα, μεταξύ άλλων, και των διαταγών 25 και
  1. Παραπέμπω πιο κάτω στις σχετικές πρόνοιες της Δ.
  2. ΔΙΑΤΑΓΗ 30 : ΚΛΗΣΗ ΓΙΑ ΟΔΗΓΙΕΣ
  3. (α) Ο ενάγων σε κάθε αγωγή υποχρεούται εντός ενενήντα ημερών από το χρόνο κατά τον οποίο τα δικόγραφα θεωρούνται συμπληρωμένα και προτού λάβει οποιοδήποτε νέο μέτρο στην αγωγή, εκτός από αίτηση για παρεμπίπτον διάταγμα, να εκδώσει κλήση για οδηγίες, οριζόμενη ενώπιον του Δικαστηρίου σε χρονικό διάστημα όχι μικρότερο των εξήντα ημερών. (β) Η κλήση για οδηγίες εκδίδεται σύμφωνα με τον συνημμένο Τύπο 25, ο οποίος συμπληρώνεται με τις αναγκαίες λεπτομέρειες χρησιμοποιώντας προς τούτο και πρόσθετα φύλλα. (γ) Σε περίπτωση που ο ενάγων αμελήσει ή παραλείψει να εκδώσει την προνοούμενη στην παράγραφο (α) πιο πάνω κλήση για οδηγίες, ο εναγόμενος δύναται, εντός περαιτέρω 15 ημερών, να αιτηθεί την απόρριψη της αγωγής και το Δικαστήριο δύναται, επιλαμβανόμενο τέτοιας αίτησης, είτε να απορρίψει την αγωγή με τέτοιους όρους όπως ήθελε κρίνει δίκαιο, είτε να θεωρήσει την αίτηση ως κλήση για οδηγίες δυνάμει της παρούσας διαταγής: Νοείται ότι, σε περίπτωση που παρέλθουν άπρακτες οι παραπάνω προθεσμίες, η αγωγή θα θεωρείται ως εγκαταλειφθείσα και το Πρωτοκολλητείο θα θέτει το φάκελο της υπόθεσης ενώπιον του Δικαστηρίου το συντομότερο δυνατό προς απόρριψή της, με έξοδα εναντίον του ενάγοντα. Νοείται ότι, η έννοια του ενάγοντα και της αγωγής, καλύπτει και τον ανταπαιτούντα διάδικο, και, αναλόγως, την ανταπαίτηση. (δ) Η κατά τα ανωτέρω απόρριψη της αγωγής ή της ανταπαίτησης, ως θα είναι η περίπτωση, δεν θα συνιστά κώλυμα καταχώρησης νέας αγωγής ή ανταπαίτησης με την ίδια αιτία αγωγής, τηρουμένων των προνοιών περί παραγραφής σε οποιοδήποτε νόμο. (ε) Τα έξοδα εναντίον του ενάγοντα ή του ανταπαιτούντος ως θα είναι η περίπτωση, θα υπολογίζονται και η πληρωμή τους θα συνιστά προαπαιτούμενο καταχώρησης νέας αγωγής κατά την παράγραφο (δ) ανωτέρω. Το νέο κλητήριο θα φέρει σημείωμα ότι πρόκειται για «Νέα αγωγή σε σχέση με αγωγή αρ. .................................. που απορρίφθηκε την .................................. συνεπεία των προνοιών της Δ.30 Θ 1» και τα τέλη καταχώρησης της (χαρτόσημα, δικηγορόσημα ή άλλα) θα είναι τα διπλάσια εκείνων που αναλογούν στην κλίμακα της αγωγής ή της ανταπαίτησης ως θα είναι η περίπτωση.
  4. (α) Διάδικος στην αγωγή υποχρεούται να καταθέσει στο Πρωτοκολλητείο μέσα σε 30 μέρες από την έκδοση και επίδοση της κλήσης το συνημμένο στον Τύπο 25, Παράρτημα, συμπληρωμένο ως προς όλα τα στοιχεία αυτού. (β) Οι προθεσμίες που προβλέπονται στον Κανονισμό 1(α) και 2(α) ανωτέρω, δύνανται να παραταθούν, εάν καταδειχθεί στο Δικαστήριο ότι υπήρχε αντικειμενική αδυναμία συμμόρφωσης με τις εν λόγω προθεσμίες ή άλλος καλός λόγος που να δικαιολογεί την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου για παράτασή τους.
  5. (α) Κατά την πρώτη εμφάνιση της κλήσης για οδηγίες ενώπιον του Δικαστηρίου, όπως προνοείται στην παράγραφο 1(α) ανωτέρω, εκδίδονται οι ανάλογες οδηγίες από το Δικαστήριο στη βάση των αιτημάτων που καταγράφηκαν από τους διαδίκους στο Παράρτημα του Τύπου 25: Νοείται ότι το Δικαστήριο δύναται, ως κρίνει ορθό και δίκαιο υπό τις περιστάσεις, να εκδίδει είτε αυτεπάγγελτα, ή με κοινή δήλωση των διαδίκων, είτε στη βάση προφορικού αιτήματος ενός ή περισσοτέρων των διαδίκων, ανάλογα διατάγματα για τα θέματα που καλύπτονται από το Παράρτημα του Τύπου 25, εκδίδοντας, εάν χρειάζεται, συνοπτική προς τούτο απόφαση. (β) Οι Διαταγές 14, 19 θεσμοί 6-9, 24, 28, 33, 38, 49, 57, 59 και 60 που αναφέρονται στο Παράρτημα του Τύπου 25, θα διαβάζονται υπό το πρίσμα της παρούσας Διαταγής: Στην παρούσα περίπτωση ο εναγόμενος δεν έλαβε γνώση της έκδοσης κλήσης για οδηγίες που καταχώρησε ο ενάγοντας παρά μόνο στις 18.1.19 όταν του επιδόθηκε η κλήση. Στην συνέχεια εμφανίσθηκε στο Δικαστήριο στα πλαίσια της κλήσης για οδηγίες που είχε εκδώσει ο ενάγοντας και εξασφάλισε παράταση χρόνου να καταχωρήσει το δικό του παράρτημα στον τύπο
  6. Το παράρτημα αυτό κατατέθηκε εν τέλει στις 8.4.2019 και εκείνη την ημέρα ο εναγόμενης εκδήλωσε την πρόθεση του να καταχωρήσει την αίτηση τροποποίησης και το Δικαστήριο του έδωσε παράταση χρόνου να καταχωρήσει την παρούσα αίτηση μέχρι τις 3.6.
  7. H Δ.25 κ.1
(3)παραπέμπει ευθέως στην Δ.
  1. Η Δ.30 προνοεί ότι η κλήση για Οδηγίες δεν δύναται να καταχωρηθεί χωρίς το παράρτημα που συμπληρώνεται με βάση το έντυπο
  2. Σύμφωνα με την Δ.30 το παράρτημα δύναται να καταχωρηθεί στον τύπο 25 είτε κατά την έκδοση της κλήσης για οδηγίες ή εντός 30 ημερών από την επίδοση κλήσης. Με δεδομένο ότι η κλήση για οδηγίες επιτρέπεται να καταχωρηθεί μόνο από τον ενάγοντα νοείται ότι ο διάδικος εις τον οποίο γίνεται επίδοση της κλήσης πρόκειται για τον εναγόμενο ή ενάγοντα εξ ανταπαιτήσεως. Συνεπώς ο εναγόμενος έχει 30 ημέρες από την επίδοση της κλήσης να καταχωρήσει το δικό του το παράρτημα στον τύπο
  3. Περαιτέρω, το Δικαστήριο έχει διακριτική εξουσία να παρατείνει την προθεσμία των 30 ημερών από την επίδοση της κλήσης. Συνεπώς στην προκειμένη περίπτωση ο εναγόμενος θα πρέπει να θεωρηθεί ότι έχει συμμορφωθεί με την Δ.30 διότι η κλήση για οδηγίες του επιδόθηκε στις 19.1.19 και εμφανίστηκε εντός των 30 ημερών ενώπιον του Δικαστηρίου το οποίο στην συνέχεια του έδωσε παράταση χρόνου για την καταχώρηση του παραρτήματος στον τύπο
  4. Ο εναγόμενος συμπλήρωσε στο παράρτημα, μεταξύ άλλων, ότι θα προέβαινε σε άλλο αίτημα που δεν καλύπτεται από τα ανωτέρω. Αυτό ακριβώς έκανε στις 18.4.19 στα πλαίσια οδηγιών ενώπιον του Δικαστηρίου και το Δικαστήριο του έδωσε προθεσμία μέχρι τις 3.6.2019 για να καταχωρήσει αίτηση τροποποίησης της Έκθεσης Υπεράσπισης. Η διαταγή 30 προνοεί ρητώς ότι το Δικαστήριο έχει την εξουσία να εκδίδει ανάλογες διαταγές ανάλογα με τα αιτήματα που καλύπτονται στο τύπο
  5. Εφόσον η Δ.30 πρέπει να ερμηνευθεί σε συνδυασμό με την Δ.25 και Δ.57 η ερμηνεία των λέξεων 'κλήση για οδηγίες' αφορά την καταχώρηση της κλήσης για οδηγίες από τον ενάγοντα εις την οποία επισυνάπτεται και το παράρτημα στον τύπο 25 ως καθορίζεται στην Δ.
  6. Στην περίπτωση του ενάγοντα η προθεσμία κατά την οποία δεν του επιτρέπεται να τροποποιήσει την απαίτηση του χωρίς άδεια του Δικαστηρίου είναι η ημέρα κατά την οποία έχει καταχωρήσει την κλήση για οδηγίες μαζί με το παράρτημα στον τύπο
  7. Για τον εναγόμενο δεν μπορεί αυτή η προθεσμία να είναι η ημέρα που ο ενάγοντας θα καταχωρήσει την κλήση για οδηγίες μαζί με το παράρτημα που επισυνάπτει ο ενάγοντας στην κλήση για οδηγίες στον τύπο
  8. Θεωρώ ότι η χρονική στιγμή εφαρμογής του κανονισμού στον εναγόμενο θα πρέπει να ερμηνευθεί αναλογικά ως προς την αντίστοιχη στιγμή που αφορά τον ενάγοντα ήτοι την στιγμή που υποχρεούται να καταχωρήσει και το παράρτημα στον τύπο
  9. Αυτή η στιγμή σύμφωνα με την Δ.30 στην περίπτωση του εναγόμενου δεν μπορεί να είναι νωρίτερα από 30 ημέρες μετά την επίδοση της κλήσης για οδηγίες. Σε διαφορετική περίπτωση ο ενάγοντας θα είχε τον πλήρη έλεγχο της προθεσμίας χωρίς να ενημερώνει το εναγόμενο εφόσον προνοείται επίδοση της κλήσης προκειμένου ο εναγόμενος να υποχρεωθεί να καταχωρήσει το παράρτημα του στον τύπο
  10. Εφόσον η Δ.25 θα πρέπει να ερμηνευθεί με αναφορά την Δ.30 ως προς την κλήση για οδηγίες τότε ο χρόνος που μετρά για τον εναγόμενο είναι 30 μέρες από την επίδοση της κλήσης. Η Δ.25 κ.1 δίδει ανεξέλεγκτο δικαίωμα στον ενάγοντα να προβεί σε τροποποίηση της απαίτησης του πριν την καταχώρηση της κλήσης για οδηγίες μαζί με το συνημμένο παράρτημα στον τύπο
  11. Η Δ.30 δίδει στο Δικαστήριο την δυνατότητα να επεκτείνει τον χρόνο που ο ενάγοντας θα καταχωρήσει την κλήση για οδηγίες. Είναι μόνο κατά το στάδιο που ο ενάγοντας κατασταλάξει με το περιεχόμενο της απαίτησης του και προχωρήσει σε μέτρο για προώθηση της αγωγής του που του τίθενται περιορισμοί στην τροποποίηση της απαίτησης του. Η Δ.30 κάνει αναφορά στην λέξη διάδικο ώστε να συμπεριληφθεί και ο εναγόμενος και ενάγοντας εξ' ανταπαιτήσεως. Επομένως, η Δ.25 θα πρέπει να ερμηνευθεί με αναφορά την Δ.30 κατ' αναλογία στον εναγόμενο με τρόπο που θα τίθενται περιορισμοί στην δυνατότητα του να τροποποιήσει την υπεράσπιση του. Η στιγμή που ο εναγόμενος δεσμεύεται από την δικογραφία είναι 30 ημέρες από την επίδοση της κλήσης για οδηγίες που είναι η στιγμή που υποχρεούται εκτός εάν το Δικαστήριο διατάξει διαφορετικά να καταχωρήσει το δικό του το παράρτημα. Σε διαφορετική περίπτωση θα πρέπει να ερμηνευθεί η Δ.25 χωρίς αναφορά στην Δ, 30 και Δ.57 και κατασταλτικά πράγμα που θα σήμαινε ότι ο ενάγοντας θα μπορούσε μόνος του να καθορίσει τις προθεσμίες για την άλλη πλευρά και μάλιστα εν αγνοία της άλλης πλευράς στην περίπτωση που δεν επιδοθεί αμέσως η κλήση για οδηγίες στον εναγόμενο. Αυτό έγινε στην προκειμένη περίπτωση διότι η κλήση για οδηγίες καταχωρήθηκε χωρίς να το γνωρίζει ο εναγόμενος. Δηλαδή η προθεσμία για την δυνατότητα τροποποίησης των δικογράφων ήλθε και παρήλθε χωρίς να το γνωρίζει ο εναγόμενος. Εάν ερμηνευθεί η Δ.25 με αναφορά την Δ.30 τότε η προθεσμία για την χωρίς άδεια τροποποίηση της απαίτησης δεν μπορεί να είναι νωρίτερα από 30 μέρες από την επίδοση της κλήσης για οδηγίες. Στην συνέχεια το ίδιο το Δικαστήριο είχε παρατείνει τον χρόνο κατά τον οποίο ο εναγόμενος θα μπορούσε να καταχωρήσει το παράρτημα του μέχρι 18.4.
  12. Επιτράπηκε στην συνέχεια η καταχώρηση της παρούσας αίτησης ως ένα άλλο αίτημα που είχε συμπεριληφθεί στο παράρτημα που είχε καταχωρηθεί στον τύπο
  13. Ενδεχομένως, η προθεσμία κατά την οποία ο εναγόμενος είχε πλέον την υποχρέωση να ζητήσει άδεια του Δικαστηρίου για την τροποποίηση αφορά την ημερομηνία καταχώρησης του παραρτήματος στον τύπο 25, ήτο στις 18.4.
  14. Το Δικαστήριο έδωσε άδεια στον εναγόμενο να καταχωρήσει αίτηση τροποποίησης της υπεράσπισης ως είχε ζητήσει με το παράρτημα του. Το Δικαστήριο δεν του έδωσε άδεια να προχωρήσει στην τροποποίηση χωρίς άδεια πράγμα που σημαίνει ότι η χρόνος για την χωρίς άδεια τροποποίηση είχε ήδη παρέλθει. Το εδάφιο
(2)της Δ.25 κ1 δεν είναι βοηθητικό ώστε να αποσαφηνισθεί πότε ξεκινά η προθεσμία για τον εναγόμενο παρόλο που το εδάφιο αναφέρεται σε διάδικο και όχι στον ενάγοντα. Η κλήση για οδηγίες μπορεί να καταχωρηθεί μόνο από τον ενάγοντα οπότε το εδάφιο
(2)που παραπέμπει σε διάδικο πρέπει να αφορά ενάγοντα που έχει καταχωρήσει απάντηση στην υπεράσπιση ώστε να έχει εφαρμογή η προθεσμία των 15 ημερών από την συμπλήρωση της δικογραφίας. Ο ενάγοντας δεν θα μπορούσε να καταχωρήσει την κλήση για οδηγίες ταυτόχρονα με την καταχώρηση της υπεράσπισης που γίνεται από τον εναγόμενο. Οπότε στην περίπτωση που ο ενάγοντας καταχωρήσει απάντηση τότε ο εναγόμενος γνωρίζει ότι μπορεί να έχει καταχωρηθεί και κλήση για οδηγίες μαζί με το παράρτημα. Παραπέμπω στην σχετική πρόνοια. «Νοείται ότι, όπου η έκδοση της κλήσης οδηγιών καταχωρείται από διάδικο ταυτόχρονα με τη συμπλήρωση της δικογραφίας, τότε η άπαξ τροποποίηση χωρίς άδεια του Δικαστηρίου δύναται να γίνει εντός περαιτέρω περιόδου 15 ημερών». Συνεπώς, θεωρώ ότι στην χειρότερη των περιπτώσεων η προθεσμία για την εφαρμογή της Δ.25 κ.1 ως θα πρέπει να ερμηνευθεί σε συνδυασμό με την Δ.30 είναι η ημέρα κατά την οποία ο εναγόμενος καταχώρησε το παράρτημα του ήτοι στις 18.4.
  1. Στην συνέχεια ο εναγόμενος αποτάθηκε στο Δικαστήριο για να καταχωρήσει την παρούσα αίτηση και το Δικαστήριο προτού δώσει άλλες οδηγίες στην αγωγή του επέτρεψε να καταχωρήσει την παρούσα αίτηση για να της επιληφθεί. Ακόμη και με βάση τις πρόνοιες της Δ.25 κ.1 και πάλι θεωρώ ότι η παρούσα δεν είναι από τις περιπτώσεις που θα πρέπει να αρνηθώ να χορηγήσω την αιτούμενη θεραπεία προκειμένου να αποκρυσταλλωθούν τα επίδικα ζητήματα της αγωγής και να δοθεί ευκαιρία στον εναγόμενο να υπερασπίσει τον εαυτό του. Με την τροποποίηση της Δ.25 τα όρια της εξουσίας του Δικαστηρίου να επιτρέψει τροποποίηση είναι στενά και τέτοια εξουσία χορηγείται μόνο με τον τρόπο που καθορίζει ο νέος θεσμός. Εκείνο που επεξήγησε το Εφετείο στην υπόθεση Ikos Cif Ltd. v Coward Πολιτικές Εφέσεις Αρ. 137/2013 και 138/2013 ημερομηνίας 20 Μαρτίου 2014 είναι ότι: «Σταθερή γραμμή της Νομολογίας επιβεβαιώνει ως θεμελιακή αρχή πως τροποποίηση δικογράφων είναι εφικτή σε κάθε περίπτωση που αυτό κρίνεται αναγκαίο για τον προσδιορισμό της ουσίας της διαφοράς και για την αποτροπή της πολλαπλότητας των νομικών διαδικασιών. Ακόμη και στις περιπτώσεις που επιδιώκεται νέα βάση αγωγής, η αίτηση τροποποίησης δεν είναι καταδικασμένη σε αποτυχία, αλλά εξετάζεται και συνεκτιμάται υπό το πρίσμα του συνόλου των στοιχείων της δεδομένης περίπτωσης. Το συμφέρον της δικαιοσύνης συνιστά, σε κάθε περίπτωση, κυρίαρχο παράγοντα, κατά την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου, να επιτρέπει τροποποίηση». Στην δική μας την περίπτωση παρόλο ότι προστίθενται στην υπεράσπιση δύο νέα προδικαστικά σημεία που δυνατόν να έχουν το αποτέλεσμα, εάν αποφασισθούν υπέρ του εναγόμενου, την οριστική επίλυση της αγωγής δεν αφορούν θέμα νέο που θα εισαχθεί στην δικογραφία. Ήταν πρόθεση του ενάγοντα εξ' αρχής να εγείρει ζήτημα άρσης του εταιρικού πέπλου προκειμένου ο εναγόμενος να βρεθεί υπόλογος σε σχέση με επιχειρηματικές δραστηριότητες εταιρειών στις οποίες υπήρξε μέτοχος και διευθυντής. Η άρση του εταιρικού πέπλου είναι μία από τις θεραπείες που ζητείται με την αγωγή και υποστυλώνεται με γεγονότα που καταγράφονται στην παράγραφο 8 της Έκθεσης Απαιτήσεως ως ακολούθως:
  2. O Εναγόμενος μεταμφιέστηκε και/ή παρουσιαζόταν κατά καιρούς ως οι εταιρείες Τ & Ν Premium Entertainment Limited δολίως και/ή με σκοπό την αποφυγή πληρωμής των νομίμων υποχρεώσεων του, περιλαμβανομένων και των διάφορων οφειλών του προς τον Δήμο Έγκωμης αφού στην πραγματικότητα οι δραστηριότητες των εταιρειών του ήταν απόλυτα ταυτισμένες με το πρόσωπο του Εναγομένου. Ο εναγόμενος έχει εγείρει υπεράσπιση στην πιο πάνω πραγματική θέση με την αρχική του υπεράσπιση και έχει αρνηθεί τον πιο πάνω ισχυρισμό στην παράγραφο 5 της υπεράσπισης. Νοείται ότι στην περίπτωση που ο ενάγοντας δεν αποδείξει τα πιο πάνω δεν θα δικαιούται θεραπεία κατά του εναγόμενου στην αγωγή. Όμως το κατά πόσο μπορεί να βρεθεί υπόλογος μέτοχος και αξιωματούχος εταιρείας για χρέη που αφορούν νομικό πρόσωπο πρόκειται για νομικό ζήτημα. Tα προδικαστικά ζητήματα ακόμη και εάν δεν διατυπωθούν με την απαιτούμενη σαφήνεια ως έχει υποδείξει ο εναγόμενος με την προτεινόμενη τροποποίηση πρόκειται για ζητήματα που είναι επίδικα και η κρίση του Δικαστηρίου επί του συγκεκριμένου ζητήματος καθορίζει το αποτέλεσμα της αγωγής. Οπότε αυτό το οποίο έχει κάνει ο εναγόμενος με την βοήθεια του δικηγόρου ,που έχει διορίσει να χειριστεί την υπεράσπιση του, είναι να επικεντρωθεί στο συγκεκριμένο νομικό ζήτημα ως προδικαστικό σημείο στην αγωγή. H προσθήκη των δύο προδικαστικών ενστάσεων θα έχει ως αποτέλεσμα τον εξορθολογισμό της αγωγής προς επίλυση των επίδικων θεμάτων ως αυτά ήδη προκύπτουν από την υφιστάμενη δικογραφία. Το αίτημα καταχωρείται καθυστερημένα αλλά εάν ληφθεί υπόψη ότι η διαδικασία ακόμη βρίσκεται στο στάδιο των οδηγιών και δεύτερο ληφθεί υπόψη το γεγονός ότι το Δικαστήριο έχει προβεί σε ειδική διαταγή ώστε αυτό το ζήτημα να επιλυθεί προτού γίνουν νέα διαβήματα στην αγωγή η ταλαιπωρία που θα προκληθεί στον ενάγοντα θα είναι περιορισμένη .Υπό τις πιο πάνω δοσμένες συνθήκες δεν είναι το είδος της ταλαιπωρίας που θα προκαλέσει αδικία στον ενάγοντα. Στην υπόθεση Ikos Cif, πιο πάνω, το Εφετείο επεξήγησε ότι το ζήτημα της καθυστέρησης δεν είναι απόλυτος παράγοντας που καθορίζει την κρίση του Δικαστηρίου ως προς την άσκηση της εξουσίας του να επιτρέψει την τροποποίηση. Είναι παράγοντας που συνεκτιμάται με όλα τα δεδομένα της υπόθεσης. Ειδικότερα ως προς το θέμα του παράγοντα χρόνου στην υποβολή αιτήματος τροποποίησης, σταθερή γραμμή της Νομολογίας αναγνωρίζει ότι ο παράγοντας αυτός είναι σχετικός. Δεν είναι όμως εξαρχής και απαρέγκλιτα αποφασιστικής σημασίας. Όταν η καθυστέρηση οφείλεται σε σφάλμα του αιτητή, η δικαιολόγηση της και η σημασία της ποικίλει ανάλογα με τα περιστατικά κάθε υπόθεσης, κυρίως σε συσχετισμό με τη γνησιότητα των προθέσεων του αιτητή και την αναγκαιότητα ή το βαθμό της χρησιμότητας της τροποποίησης. Η όποια καθυστέρηση δεν πρέπει να εξετάζεται μεμονωμένα από απόψεως μόνο χρονικής διάστασης, αλλά θα πρέπει να συναρτάται με άλλους παράγοντες, όπως για παράδειγμα την ανυπαρξία καλής πίστης. Τροποποίηση μπορεί να επιτραπεί, ασχέτως εάν επιδείχθηκε αμέλεια και καθυστέρηση από διάδικο, αν αυτό απαιτεί το συμφέρον της δικαιοσύνης. Όπως ήδη έχει καταγραφεί, τελικά ο κρίσιμος παράγοντας είναι η ανάγκη για προσδιορισμό των επίδικων θεμάτων και η διατύπωση των θέσεων των διαδίκων (Χριστοδούλου v. Χριστοδούλου,
(1991)1 Α.Α.Δ. 934, Ταξί Κυριάκος Λτδ v. Ανδρέα Παύλου,
(1995)1 Α.Α.Δ. 560, Astor Manufacturing & Exporting Co κ.α. v. A.G. Leventis κ.α.,
(1993)1 Α.Α.Δ. 726, SABA & Co. (T.M.P.) v. T.M.P. Agents,
(1994)1 A.A.Δ. 426, Ιωάννης Νικολάου v. Ζωής Μυλτιάδους κ.ά,
(2007)1 Α.Α.Δ. 1005). Πάγια νομολογία διαμόρφωσε τον κανόνα ότι αίτηση τροποποίησης δεν είναι δυνατό να επιτύχει αν το υλικό, το οποίο σκοπείται να εισαχθεί, ήταν σε γνώση του αιτητή ή μπορούσε με εύλογη επιμέλεια να εντοπιστεί έγκαιρα. Η δε αλλαγή δικηγόρου διαδίκου δεν μπορεί να θεωρηθεί ως δικαιολογία για παρατηρούμενη καθυστέρηση που οδηγεί σε εκτροχιασμό της δίκης και δεν παρέχει, αφ΄ εαυτής, λόγο για την τροποποίηση της δικογραφίας (Γραμμές Στριντζή Αιγαίου Ναυτική Εταιρεία v. Always Travel Holidays Ltd
(1995)1 Α.Α.Δ. και United Sea Transport Ltd v. Zakou
(1980)1 A.Α.Δ. 501, 510). Η γραμμή αυτή της νομολογίας συναρτάται απόλυτα με την φειδώ με την οποία το Δικαστήριο θα πρέπει να ασκεί τη διακριτική του ευχέρεια, ιδίως στις περιπτώσεις όπου η όποια καθυστέρηση ενέχει καταλυτικές επιπτώσεις στα δικαιώματα του αντιδίκου. Η τροποποίηση δικογράφου είναι εφικτή σε κάθε περίπτωση που αυτό κρίνεται αναγκαίο για τον προσδιορισμό της ουσίας της διαφοράς ή για την αποτροπή της πολλαπλότητας των διαδικασιών. Εξαίρεση αποτελούν οι περιπτώσεις που η τροποποίηση δυνατόν να επιφέρει βλάβη στον αντίδικο ή ακόμη εκεί που η κακή πίστη του αιτητή είναι εμφανής. Στην Μιχάλης Παπόρης ν. MASKINFABRIKEN "SIO" A/S
(1996)1(B) A.A.Δ. 1037 αναφέρθηκαν τα εξής: «Η διακριτική εξουσία του δικαστηρίου να αποτρέπει κατάχρηση των διαδικασιών του είναι βαθειά ριζωμένη στους θεσμούς της δικαιοσύνης που είχαμε δεχθεί και αναπτύξει. Χωρίς το όπλο αυτό, το όλο σύστημα απονομής της δικαιοσύνης θα μπορούσε να καταντήσει άθυρμα στα χέρια των επιτηδείων. Παράλληλα θα επερχόταν επικίνδυνη υπονόμευση και αποδυνάμωση της κοινωνικής αποστολής της δικαιοσύνης. Η εξουσία του δικαστηρίου, όπως τόνισε ο Λόρδος Diplock στο ψηλότερο δυνατό επίπεδο της δικαστικής κρίσης, στην Ηunter v. Chief Constable of West Midlands & Another [1981] 3 All E.R. 727, 729 έχει σύμφυτο χαρακτήρα και μπορεί να χρησιμοποιηθεί σε κάθε πρόσφορη περίπτωση για την περιφρούρηση της αποτελεσματικής λειτουργίας των δικαστικών διαδικασιών. . Έλαβε επίσης υπόψη και τον σημαντικό παράγοντα της καθυστέρησης στην υποβολή της αίτησης για τροποποίηση σε συνάρτηση με το ιστορικό της διαδικασίας και αυτό ως λογική απόρροια των προνοιών του άρθρου 30.2 του Συντάγματος που επιτάσσει την μέσα σε εύλογο χρόνο διεξαγωγή και περάτωση της δίκης». Διαπιστώνω ότι η προτεινόμενη τροποποίηση προσδιορίζει καλύτερα απ' την υφιστάμενη δικογραφία την ουσία της διαφοράς. Η προσθήκη των δύο προδικαστικών σημείων δυνατόν να αποτελέσει παράγοντας εξοικονόμησης του Δικαστικού χρόνου διότι στην περίπτωση που το εταιρικό πέπλο δεν αρθεί δυνατόν αυτό το σημείο να είναι καθοριστικό προς επίλυση όλης της αγωγής. Κατά συνέπεια απομένει να εξετάσω κατά πόσο η εν λόγω τροποποίηση επιδιώκεται ώστε να διορθωθεί καλόπιστο λάθος ώστε να ικανοποιηθούν οι πρόνοιες της Δ.25 κ1. Ως προς το τι σημαίνει καλόπιστο λάθος υπάρχει καθοδήγηση για την ερμηνεία αυτού του όρου στα πλαίσια αιτήματος τροποποίησης στην υπόθεση Εθνική Τράπεζα Ελλάδος κ.α. ν Βιομηχανία Χαρίλαος Αλωνεύτης Λτδ. κ.α. 1 ΑΑΔ 237
(2002). Δεν υπάρχει απαρέγκλιτη αρχή η σειρά περιστάσεων που καθορίζει το καλόπιστο των προθέσεων του διάδικου που επιδιώκει την τροποποίηση καθότι είναι ζήτημα που εξετάζεται από το Δικαστήριο και ανάγεται στην διακριτική του εξουσία. Στην παρούσα περίπτωση δεν έχω λόγο να πιστεύω ότι η επιδιωκόμενη τροποποίηση γίνεται κακόπιστα. Ο εναγόμενος καταχώρησε υπεράσπιση χωρίς την βοήθεια δικηγόρου. Διόρισε δικηγόρο σε κατοπινό στάδιο επειδή δεν είχε την οικονομική δυνατότητα να πράξει κάτι τέτοιο προηγουμένως. Οι καθ' ων η αίτηση αμφισβητούν ισχυρισμούς του ενάγοντα ότι εξαιτίας οικονομικής δυσπραγίας αδυνατούσε να διορίσει δικηγόρο προηγουμένως. Δεν προσκόμισαν θετική μαρτυρία για να αποδείξουν κάτι το αντίθετο και θεωρώ λογικό ότι ο εναγόμενος θα εξασφάλιζε τις υπηρεσίες δικηγόρου όταν ήρθε αντιμέτωπος με την πραγματικότητα της αγωγής, ως μη νομικός που είναι εάν ήταν σε θέση να το πράξει τούτο. Κάτι τον εμπόδιζε να μην διορίσει δικηγόρο προηγουμένως. Η θέση του ότι ο λόγος αυτός ήταν ότι ήταν άνεργος έχει τεκμηριωθεί με στοιχεία που έχει προσκομίσει στο Δικαστήριο και είναι λογικό ότι δεν θα προχωρούσε με την υπεράσπιση του μόνος εάν δεν επικρατούσαν λόγοι ανωτέρας βίας που να αποτελούσαν εμπόδιο στον διορισμό δικηγόρου κατά το επίδικο χρονικό διάστημα. Οι επιδιωκόμενες τροποποιήσεις είναι όντως εκτεταμένες αλλά δεν έχουν ως αποτέλεσμα της επέκτασης ή της διαφοροποίησης των υφιστάμενων επίδικων θεμάτων. Κατά συνέπεια κρίνω ότι η προσπάθεια αυτή που δεν έχει γίνει με υπερβολική καθυστέρηση και που κρίνεται αναγκαία ώστε να προσδιορισθεί η ουσία της διαφοράς είναι καλόπιστη. Κατά συνέπεια διαπιστώνω ότι ο εναγόμενος δεν διατύπωσε ορθά ως έπρεπε την υπεράσπιση και ότι αυτό οφείλεται σε καλόπιστο λάθος στην σύνταξη της δικογραφίας διότι δεν είχε κατά τον επίδικο χρόνο τις υπηρεσίες δικηγόρου. Επειδή το λάθος είναι καλόπιστο θα ασκήσω την διακριτική μου εξουσία ώστε να επιτρέψω την τροποποίηση. Εκδίδεται διάταγμα ως η παράγραφος Α της αίτησης. Η τροποποιημένη έκθεση υπεράσπισης να καταχωρηθεί εντός 15 ημερών. Εάν υπάρχουν έξοδα της διαδικασίας που έχουν απωλεσθεί συνέπεια της τροποποίησης αυτά επιδικάζονται εναντίον του εναγόμενου και υπέρ του ενάγοντα όπως αυτά υπολογισθούν από τον πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. Τα έξοδα της αίτησης επιδικάζονται εναντίον του ενάγοντα και υπέρ του εναγόμενου όπως αυτά υπολογισθούν από το πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. Ν. Ταλαρίδου, Ε.Δ Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΑΙ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.